အခန်း (၂၀၂၄-၂၀၂၆)

အခန်း (၂၀၂၄) နဂါးဂူ လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲခြင်း

ထိုမျှသာမကဘဲ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း မရှိစေရန်အတွက် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို အန်းယာလုရှန်းတို့အဖွဲ့ပင်လျှင် မသိရှိခဲ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အန်းယာလုရှန်းတို့ကိုပင် လှည့်စားနိုင်မှသာ အခြားသော ပြိုင်ဘက်များကို အောင်မြင်စွာ လှည့်စားနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ငါ့ရဲ့အမှားပါပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါတို့တွေ သခင် ပြန်လာမှာကို စောင့်နေခဲ့တာ ကြာလှပြီ၊ နောက်ပြီး ကောင်းကင်မှာလည်း မိုးတိမ်တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကြောင့်၊ ငါနဲ့ ယန်ကျွမ်းတို့ဟာ သခင်အတွက် စိုးရိမ်ပြီး အမြန်ပြေးလာခဲ့မိတာပဲ။ အကွာအဝေး အတော်လေး ဝေးတာကြောင့် ထိခိုက်မှု မရှိနိုင်ဘူးလို့ ယူဆထားခဲ့ပေမဲ့၊ ဟိုလူက ငါတို့အပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူက လှံတစ်စင်းနဲ့ ယန်ကျွမ်းကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ" ကောင်းရှန်းက ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် နောင်တရမှုများနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ထင်ဟပ်နေပေသည်။

ယန်ကျွမ်းဘက်မှ ထွက်လာ၍ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် အကြံပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်စေကာမူ၊ ဤကိစ္စတွင် မိမိ၌လည်း တာဝန်ရှိသည်ဟု သူ ခံစားနေရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ချွေချန်းယုံ၊ ထျန်းချန်းစီ"

ထိုအချိန်တွင် အန်းယာလုရှန်းက စကားပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရှိပါတယ်" ချွေချန်းယုံနှင့်ထျန်းချန်းစီတို့မှာ ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် အမြန်ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဘယ်လို နည်းလမ်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ကျွမ်းရဲ့အလောင်းကို ငါ့အတွက် သေချာပေါက် ပြန်ရှာပေးကြပါ" အန်းယာလုရှန်းက လေးနက်လှသော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်" သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားကြပြီး အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြသည်။

"စစ်ဗျူဟာမှူး၊ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့တော့၊ ဒါဟာ မင်းရဲ့အမှား မဟုတ်ပါဘူး။ ယန်ကျွမ်းက သူ့ရဲ့ဆန္ဒအရ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်သလို၊ ငါတို့အားလုံးအတွက်လည်း အခုလိုမျိုး စတေးခံသွားခဲ့တာပဲ" အန်းယာလုရှန်းသည် ကောင်းရှန်း၏စိတ်ထဲမှ နောင်တများကို သိမြင်လိုက်သဖြင့် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလာကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ အခု လုပ်နိုင်တာကတော့၊ သူ စတေးခံသွားတာ အလဟဿ မဖြစ်စေဖို့အတွက် သူ့ကို စိတ်မပျက်စေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

"ယန်ကျွမ်းဟာ ဝမ်ချောင်ရဲ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတာ ဖြစ်လို့၊ နောင်အနာဂတ်မှာ ငါတို့တွေ သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးရမယ်။ ဒါ့အပြင် ယိုကျိုးမှာ ယန်ကျွမ်းရဲ့ အိုမင်းနေတဲ့ မိခင်ကြီး ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ငါ သိပါတယ်၊ ငါ သူ့ကို ယန်ကျွမ်းရဲ့ကိုယ်စား သေချာပေါက် စောင့်ရှောက်ပေးသွားမှာ ဖြစ်လို့၊ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဘဝအချိန်တွေကို အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြတ်သန်းသွားစေရမယ်" အန်းယာလုရှန်းက တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် ကတိပေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ချွေချန်းယုံနှင့်ထျန်းချန်းစီတို့မှာ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး အမြန်ပင် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

စစ်သည်တစ်ဦးသည် မိမိကို သိနားလည်ပေးသော သခင်အတွက် အသက်ကိုပင် စတေးဝံ့ကြသည်။ အန်းယာလုရှန်းမှာ ဟူလူမျိုး တစ်ဦးဖြစ်စေကာမူ၊ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ လူရည်ချွန်များကို အသုံးချတတ်သလို "သစ္စာနှင့် မေတ္တာ" ရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားနေပေသည်။ ၎င်းမှာ ချွေချန်းယုံနှင့်ထျန်းချန်းစီ တို့ကဲ့သို့သော သူများက သူ့နောက်သို့ သစ္စာရှိစွာ လိုက်ပါနေကြရသည့် အကြောင်းရင်းများအနက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"အားလုံး ဘေးကင်းကြတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် မြို့တော် ခရီးစဉ်မှာတော့ ငါတို့တွေ တကယ်ပဲ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာပဲ၊ အဲဒီ လူယုတ်မာက ငါ့ရဲ့ နဂါးစွမ်းအားတွေကိုတောင် ဘယ်လိုလုပ် ဝါးမျိုနိုင်ရတာလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ပဲ စဉ်းစားလို့ မရဘူး" အန်းယာလုရှန်းက နာကျည်းစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ သူသည် ဤကိစ္စကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် နောင်အနာဂတ်၏ နဂါးစစ်စစ် ဖြစ်သလို ရှန်ကျိုး၏ အရှင်သခင် ဖြစ်ရာ၊ မဟာဗျူဟာကြီးနှင့် ရတနာများ၏အကူအညီဖြင့်သာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ နဂါးစွမ်းအားနှင့် ရှန်ကျိုး၏ကံကြမ္မာများကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်ကမူ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နဂါးစွမ်းအားများကိုပါ တစ်ပါတည်း ဝါးမျိုသွားနိုင်ခြင်းမှာ အန်းယာလုရှန်းအတွက်တော့ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဒီကိစ္စကိုတော့ ငါလည်း ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မသိသေးဘူး" ကောင်းရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာစဉ်ကတည်းက အန်းယာလုရှန်းသည် ဤထူးဆန်းသော ကိစ္စကို ပြောပြခဲ့သော်လည်း ကောင်းရှန်း အနေဖြင့်လည်း အဖြေရှာမရဘဲ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပုံမှန် အခြေအနေအရဆိုရင်တော့၊ ဒီလို ကိစ္စမျိုးဟာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ။ ငါ မဟာမူလ တွက်ချက်ခြင်းပညာကို အသုံးပြုပြီး သူ့ရဲ့အရင်းအမြစ်ကို တွက်ချက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့၊ ရလဒ်ကတော့ ငါ့ရဲ့လက်ချောင်းတွေတောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်သွားပြီး တွက်ချက်မှုတွေအားလုံး ရပ်တန့်သွားခဲ့ရတယ်။ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ငါ မသိသေးပေမဲ့ ဒီမျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာတော့ သာမန်မဟုတ်တဲ့ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေမှာတော့ သေချာလှတယ်" ကောင်းရှန်းက ဆိုလိုက်သည်။

တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော လူတစ်ဦးအတွက် မဟာမူလ တွက်ချက်ခြင်းပညာဖြင့် တွက်ချက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ကောင်းရှန်းသည် အန်းယာလုရှန်းနှင့်အတူ တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်သို့ လိုက်ပါခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာမူ သူ တွက်ချက်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

"သခင်၊ စစ်ဗျူဟာမှူး၊ အစောပိုင်းက ထိုက်ရှီ ပြောခဲ့တာကို ကျွန်တော် မှတ်မိနေတယ်၊ သူက အဲဒီဝမ်ချောင်ကို 'ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ သားတော်' လို့ ခေါ်လိုက်တာပဲ" ထိုအချိန်တွင် ထျန်းချန်းစီက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ အငွေ့အသက်များမှာလည်း ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများက အန်းယာလုရှန်းကို "ကမ္ဘာမြေ၏ သားတော်" ဟု ခေါ်ဆိုကြသလို၊ ဝမ်ချောင်ကိုမူ "ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ သားတော်" ဟု ခေါ်ဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသတင်းအချက်အလက်ကို ထိုက်ရှီတို့က အရင်က တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့ဖူးပေ။ အကယ်၍ အန်းယာလုရှန်းမှာ ကမ္ဘာမြေ၏သားတော် ဖြစ်သဖြင့် ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ရှိနေပြီး ကမ္ဘာမြေ၏စွမ်းအားများကို ဝါးမျိုနိုင်သည်ဆိုပါက၊ ဝမ်ချောင်သည်လည်း ပျက်သုဉ်းခြင်း၏သားတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားများ ရှိနေလိမ့်မည်လား။

"ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ငါတို့ သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်နိုင်မှာပါ" ကောင်းရှန်းက ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်း တိုးလာရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခု အရေးကြီးတာက၊ ငါတို့တွေ ယိုကျိုးကို အမြန်ဆုံး ပြန်ဖို့ပဲ။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့တားဆီးမှုကို ခံခဲ့ရပေမဲ့၊ ငါတို့တွေ ဘာမှ မရလိုက်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ နဂါးစွမ်းအားဆိုတာ တိုင်းပြည်ရဲ့ အခြေခံ အင်အားဖြစ်လို့၊ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမှ ခံနိုင်ရည် မရှိဘူး။ သခင်ရဲ့ အရင်လုပ်ဆောင်ချက်တွေကြောင့် အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့နဂါးစွမ်းအားတွေမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ငါ တွက်ချက်ကြည့်ရသလောက်တော့ နဂါးဂူဟာ ယိုကျိုးဘက်ကို စပြီး လမ်းကြောင်း ပြောင်းနေပြီ"

"နောင်အနာဂတ်မှာ သခင် ဘာမှလုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ ငါတို့ ယိုကျိုးဒေသဟာ အလယ်ပိုင်းဒေသ ဆီကနေ နဂါးစွမ်းအားတွေကို အများကြီး ဝါးမျိုသွားမှာ ဖြစ်လို့၊ နောက်ဆုံးမှာ သခင်က မင်းဆက်သစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး နဂါးစစ်စစ် ဖြစ်လာတဲ့အထိပဲ" ကောင်းရှန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာပြောတယ်။ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ" ကောင်းရှန်း၏စကားကို ကြားရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ အားတက်သွားကြပြီး၊ အန်းယာလုရှန်းပင်လျှင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။ သူသည် မိမိ ကျရှုံးခဲ့ပြီဟု ယူဆထားသော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ နဂါးဂူလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသော အောင်မြင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

"သခင် အခုတော့ ထိုက်ရှီ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေဟာ လက်လှမ်းမီနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီ ဖြစ်လို့ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေကို ဆက်လုပ်လို့ ရပါပြီ" ကောင်းရှန်းက အန်းယာလုရှန်းကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ လူတိုင်းမှာ ခေါင်းညိတ်၍ နားလည်မှု ယူလိုက်ကြပြီးနောက်၊ သူတို့၏ သိုင်းပညာများကို အသုံးပြု၍ ဝေးကွာလှသော နေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံမှာ လင်းထိန်လာတော့သည်။ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့များ၊ မြို့တော်ကာကွယ်ရေးတပ်များနှင့် ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်ခံ တပ်ဖွဲ့များ အားလုံးမှာ မြို့တော်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာကြပြီး၊ မိမိတို့၏ တာဝန်ကျရာ နေရာများဆီသို့ ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကြီးမှာ ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နန်းတော်၏ အနောက်တောင်ဘက်၊ မီတာ တစ်ထောင်ခန့် ဝေးကွာသော မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် အိမ်တော်အတွင်း၌မူ ယခု အချိန်အထိ မီးရောင်များ လင်းထိန်နေဆဲပင်။ စုန့်ဘုရင်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့မှာ အခန်းအလယ်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ အားလုံး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေတော့သည်။

ယခု ညပိုင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကြီးမှာ စစ်သည်တော် တစ်သိန်းကျော် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု အချိန်အထိ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အားစိုက်ထုတ်၍ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသလဲ။ အဘယ်ကြောင့် အင်ပါယာ၏ အရာရှိကြီး ဖြစ်သော အန်းတုံနယ်စားကြီးကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့ရသလဲ ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြသေးပေ။

ယခင်ကမူ လှုပ်ရှားနေရသည့်အတွက် မမေးမြန်းနိုင်ခဲ့စေကာမူ၊ ယခုအခါတွင်မူ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ လူတိုင်းက ဝမ်ချောင်ဆီမှ အဖြေကို မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲတွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီး တို့လည်း ပါဝင်ပေသည်။

လူတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းထက်၌ ထူးဆန်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာသော ကြီးမားလှသည့် မိုးတိမ်ဝဲဂယက်ကြီးကို၊ ဝူရှန်းရွာသူကြီးနှင့်မိစ္ဆာဧကရာဇ်တို့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်လာခဲ့သော်လည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှပေသည်။

အခန်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ ဝမ်ချောင်က နောက်ဆုံးတွင် စကားစလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စကတော့ ပြောရမယ်ဆိုရင် အတော်လေး ရှည်လျားလှပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း အများကြီးတော့ ရှင်းမပြနိုင်သေးပေမဲ့၊ ဒါကို ကြည့်လိုက်ရင်တော့ နားလည်သွားကြမှာပါ"

ဝမ်ချောင်သည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် လက်ဝါးကို တစ်ချက် ပုတ်လိုက်ရာ၊ အခန်းအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက် အကန့်တစ်ခု ပွင့်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းအတွင်းမှ သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံးကို လေလှိုင်းများဖြင့် ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ဂျောက်" သေတ္တာ ပွင့်သွားသည့် ခဏ၌၊ ၎င်းအတွင်းမှ ပုပ်သိုးနေသော၊ လူသားနှင့် မတူညီသော ရွဲလော့ဟယ်၏ ဖြတ်တောက်ထားသော လက်မောင်းမှာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"ဒါက ဘာလဲ" လူတိုင်းမှာ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ရင်း မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြသည်။ ဝမ်ချောင်က ရှင်းမပြသေးဘဲ သူ၏လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ ထက်ရှလှသော ဂန်ချီတစ်ခုမှာ ထိုလက်မောင်းအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

ခရစ်... ခရစ်... ခရစ်

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ လူတိုင်း၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အံ့သြနေသည့် အကြည့်များအောက်၌၊ စားပွဲပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော ထိုလက်မောင်းမှာ ရုတ်တရက် လှုံ့ဆော်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့၊ လက်ချောင်းငါးဖက်မှာ ဆက်တိုက် လှုပ်ရှားလာပြီး အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ မိမိကိုယ်ပိုင် အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ ပြန်လည်၍ အသက်ဝင်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး တို့တင်မကဘဲ၊ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုပင်လျှင် သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော သိုင်းသမား ဖြစ်စေကာမူ၊ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်တောက်သွားသည်နှင့် အသက်ဓာတ် ကင်းမဲ့သွားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလက်မောင်းမှာမူ ပြတ်တောက်သွားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားနေခြင်းမှာ သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလက်မောင်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပုပ်သိုးလှသည့် အငွေ့အသက်များမှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ကိုပင် စိတ်ထဲ၌ မသက်မသာ ဖြစ်စေတော့သည်။ သူသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ခံထားရသူ ဖြစ်စေကာမူ၊ ဤလက်မောင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော သေခြင်းတရားနှင့် ပုပ်သိုးခြင်း အငွေ့အသက်များမှာမူ လုံးဝခြားနားလှပေသည်။

"အရမ်းအင်အားကြီးမားတဲ့ သေခြင်းတရား အငွေ့အသက်တွေပဲ၊ ဒီလို အရာမျိုးဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ လုံးဝ မရှိသင့်ဘူး၊ မင်း ဒါကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ" ဝူရှန်းရွာသူကြီးကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည်လည်း ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဤရွဲလော့ဟယ် လက်မောင်း၏ အကြောင်းရင်းကို လူတိုင်းအား ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။ အန်းယာလုရှန်း၏ လက်အောက်တွင် ယခုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်တပ်ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားသည့်အခါ စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချုံးတို့မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ "ဒီလူက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ၊ သူက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုတောင် လှည့်စားထားနိုင်ခဲ့တာပဲ။ အကယ်၍ ဒါတွေကို စောစောစီးစီး သိခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ပွဲတော်မှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ရှိနေရင်တောင် ငါ မင်းကို ကူညီပြီး သူ့ကို သတ်မှာပဲ" ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးက ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရာအားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို၊ အန်းယာလုရှန်းသည်လည်း ယိုကျိုးဒေသသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စုန့်ဘုရင်နှင့်ကျန်းချုံးတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုက ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ စကားစလိုက်သည်။ "ချောင်အာ၊ ဒီတစ်ကြိမ် ငါတို့ အပြင်ထွက်ခဲ့တုန်းက မင်းကို ပြောပြစရာ တစ်ချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်" မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ပြောဆိုလိုက်ရာ ဝမ်ချောင သည်လည်း ဆရာ့ထံမှ ထိုသတင်းကို ကြားရန် အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်။

******

အခန်း (၂၀၂၅) ကမ္ဘာလောကကြီးကို ဖျက်ဆီးမည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု

“မင်းပြောတဲ့ အဲဒီ အန်းယာလုရှန်းအကြောင်းကို ငါတို့ အသေအချာတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ကယ်သွားတဲ့ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူတွေကတော့ အရင်က ငါတို့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့တဲ့ လူတွေနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ၊ ငါနဲ့ ဝူရှန်းရွာသူကြီး ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်သွားတာဟာ သူတို့ကို စုံစမ်းဖို့အတွက်ပဲ” မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုက လေးနက်စွာ စကားစလိုက်သည်။

“ဒီလူတွေက အရမ်းကို လျှို့ဝှက်လွန်းတယ်၊ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖော်ထုတ်ပြီး အားနည်းချက်တွေကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့၊ အမြဲတမ်း ပြဿနာရဲ့အရင်းအမြစ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ အကြီးအကျယ် အသာစီး အယူခံရပြီး သူတို့ရဲ့အသုံးချတာကို ခံရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါသာ မမှားဘူးဆိုရင် မင်းပြောတဲ့ အဲဒီ ရွဲလော့ဟယ်ဆိုတာတွေကလည်း သူတို့နဲ့ တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်း ပတ်သက်နေမှာ သေချာတယ်”

“ဒီလူတွေက ကြီးမားတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေကြတာဖြစ်သလို ဘယ်လို စည်းကမ်းကိုမှလည်း ဂရုမစိုက်ကြဘူး၊ ဒါကြောင့် ဘယ်လို နည်းလမ်းနဲ့မဆို သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရမယ်” မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေပေသည်။

သူသည် တစ်သက်လုံး မိစ္ဆာဧကရာဇ်အဖြစ် ရပ်တည်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ သိုင်းလောကအတွင်းရှိ လူတိုင်းက သူ့အမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။ အမြဲတမ်း အခြားသူများကသာ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူက အခြားသူကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထိုင်ပြီး အသေစောင့်နေခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ဖက်သတ် အဖိနှိပ်ခံနေခြင်း ဆိုသည်မှာ သူ၏ စတိုင် လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သူသည် ဝူရှန်းရွာသူကြီးကို ခေါ်ဆောင်၍ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည်လည်း များစွာမပြောတော့ပေ။ ဆရာ့၏စိတ်နေစိတ်ထားအရ ယခုကဲ့သို့ ပြောဆိုနေခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားသော အောင်မြင်မှု ရရှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိနေသည်။

ရှပ်… နောက်တစ်ခဏတွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုသည် သူ၏ ဝတ်ရုံစကို မတင်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ထိုလက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် စိတ်ထဲ၌ ထိတ်ခန့်သွားပြီး မျက်မှောင်များမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

“ဆရာ” ဝမ်ချောင်က အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၏ ညာဘက်လက်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေပေသည်၊ လက်ဖဝါးမှာ ယခင်အတိုင်း ပိန်လှီနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အပေါ်၌ အတိုင်းအဆမရှိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် အမည်းရောင် သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်၊ ထိုသင်္ကေတများမှာ အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတော့သည်။ ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်က သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည့် အခါ ထိုလက်ပေါ်၌ မှိန်ဖျော့လှသော အမည်းရောင် အလင်းတန်းလေးများ လင်းလက်နေသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါနဲ့ ဝူရှန်းရွာသူကြီးဟာ အဲဒီ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူတွေနောက်ကို ခြေရာခံ လိုက်ခဲ့ကြတာ၊ နောက်ဆုံးတော့ မြောက်ဘက်က တာ့ခ်မြက်ခင်းပြင်ကြီးပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ ခြေရာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ငါတို့တွေ ရန်သူကို သတိမမူမိစေဘဲ သူတို့ရဲ့အဆင့်အတန်းတွေကို အယောင်ဆောင်ပြီး အဖွဲ့ထဲကို ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်” မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်၊ ဆရာနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့၏ အသက်အရွယ်ဖြင့်ဆိုလျှင် ရန်သူက အလွယ်တကူ ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်၊ ၎င်းတို့အတွင်း၌ ဟန်လူမျိုး၊ မာန်ရှဲ့ကျောက်လူမျိုး၊ တာ့ခ်လူမျိုး၊ အနောက်ဒေသလူမျိုး၊ ယွီစန်းလူမျိုးနှင့် အာရပ်လူမျိုးများပါ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လောကရှိ နိုင်ငံတိုင်းနီးပါးတွင် သူတို့၏ လက်အောက်ခံများ ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဆရာနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့ အဖွဲ့ထဲသို့ ရောနှော ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခြင်းမှာလည်း ထူးဆန်းသည့်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖွဲ့အတွင်းမှ လျှို့ဝှက်စကားဝှက်များကို ဆရာတို့ မသိရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကြောင့် အလွယ်တကူ ဖော်ထုတ်ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ဆရာနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့၏ အရည်အချင်းဖြင့်ဆိုလျှင် ဤကိစ္စလေးများမှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော အခက်အခဲ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဝမ်ချောင် သိရှိထားသည်။

“ငါနဲ့ ရွာသူကြီးဟာ အဖွဲ့ထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ရောနှောပြီး သူတို့နဲ့အတူ လှုပ်ရှားခဲ့ကြတာ၊ မြောက်ဘက် မြက်ခင်းပြင်ကြီးကနေစပြီး နောက်ဆုံးတော့ အရှေ့ပင်လယ်အထိ သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့ကြတယ်” မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

အရှေ့ပင်လယ် ဟုတ်လား။ ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုများ ထင်ဟပ်သွားသည်။ မကြာသေးမီက အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် အကြီးမားဆုံးသော တိုက်ပွဲကြီးများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အစပိုင်းက ယိုကျိုးတိုက်ပွဲနှင့် အန်းယာလုရှန်းက ဂိုဂူလျောကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အရှေ့မြောက် တိုက်ပွဲတို့ ပါဝင်ပေသည်။

ဆရာနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့မှာ ထိုစဉ်က အနီးအနား၌ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် အချိန်အရ တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုက်ရှီသည်လည်း ထိုစဉ်က အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် တစ်ခုတည်းသော ကံကောင်းသည့် အချက်မှာ ထိုက်ရှီသည် ဆရာတို့ကို မြင်တွေ့ဖူးခြင်း မရှိသဖြင့် သူတို့ကို သတိမထားမိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားခဲ့သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

“ဆရာနဲ့ ရွာသူကြီးတို့ အရှေ့ပင်လယ်မှာ ဘာတွေကို တွေ့ခဲ့ကြလို့လဲ” ဝမ်ချောင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဆရာက ဤအကြောင်းကို စတင် ပြောဆိုနေပြီဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးခြားသည့် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“ဒါဟာ ငါတို့ မင်းကို ပြောပြချင်နေတဲ့ အချက်ပဲ၊ အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ အပြင်ဘက်က ကျွန်းငယ်လေး တစ်ကျွန်းပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ ပင်လယ်ရေကြောင်း လျှို့ဝှက်စခန်း တစ်ခုကို ငါတို့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲဒီမှာ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူတွေ အမြောက်အမြား ရှိနေကြတာ။ တခြားနေရာတွေနဲ့ မတူတာက သူတို့က အဲဒီ ကျွန်းငယ်လေးကို အတွင်းထဲကနေ အခေါင်းပေါက်ဖြစ်အောင် လုပ်ထားပြီး၊ အဲဒီထဲကို ငါတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ထူးဆန်းလှတဲ့ စက်ကိရိယာ အမြောက်အမြား သယ်လာကြတာပဲ” မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ဆိုလိုက်သည်။

“အဲဒီ စက်ကိရိယာတွေက မိုးကြိုးလျှပ်စီးတွေကို အလိုအလျောက် ထုတ်လွှတ်နိုင်ကြတယ်၊ အဲဒါဟာ ငါတို့ အခု ခေတ်ကာလမှာ ရှိသင့်တဲ့ အရာမျိုးတွေ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး” မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ပြောဆိုလိုက်ရာ ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

“အဲဒီအချိန်တုန်းက စက်ကိရိယာတွေ အားလုံး မရောက်သေးပေမဲ့၊ သူတို့တွေ အဲဒီစက်တွေကို စမ်းသပ်နေတာကိုတော့ ငါတို့ မြင်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီ စက်တွေကို အုပ်စုလိုက် ခွဲထားကြပြီး အဲဒါတွေက တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သုံးတာ မဟုတ်ဘဲ၊ သက်သက်ကို ဖျက်ဆီးဖို့အတွက် သုံးတာပဲ ဖြစ်နေတယ်” ထိုအချိန်တွင် ငြိမ်သက်နေသော ဝူရှန်းရွာသူကြီးကလည်း ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“သူတို့က အဲဒီစက်ကိရိယာအချို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အလင်းတန်းတွေက မြေအောက်ထဲကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးနိုင်ကြတယ်၊ အမာကျောဆုံးသော ကျောက်တုံးတွေနဲ့ သံမဏိတွေကိုတောင် အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သလို၊ မြေအောက် မီတာ ရာနဲ့ချီ၊ မဟုတ်ဘူး... ထောင်နဲ့ချီတဲ့ အနက်အထိတောင် လမ်းကြောင်း ဖောက်နိုင်ကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ စက်တွေကို စမ်းသပ်နေစဉ်အတွင်းမှာ မြေအောက်ထဲကနေ စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ဝါးမျိုယူနေကြတာပဲ။

အဲဒီ ကျွန်းပေါ်မှာ မူလကတော့ အယောင်ဆောင်ဖို့အတွက် စိမ်းလန်းနေတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတွေနဲ့ မြက်တောတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ စက်ကိရိယာတွေ စတင် လည်ပတ်လိုက်တဲ့ ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ၊ သစ်ပင်တွေ အားလုံးနဲ့ လူအများအပြား ပွေ့ဖက်လို့ရတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတွေပါမကျန် ခဏချင်း သေဆုံးကုန်ပြီး အမည်းရောင် မီးသွေးတုံးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့တယ်”

“ဒါတင် မကသေးဘူး၊ ကျွန်းငယ်လေးရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်း ဆယ်ချီတဲ့ ပင်လယ်ပြင်အတွင်းမှာလည်း၊ ငါးတွေ၊ ပုစွန်တွေနဲ့ ပင်လယ်ရေမှော်ပင်တွေ အားလုံးဟာ အမှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကုန်ကြတာပဲ။ ငါတို့တွေ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ သေချာ စုံစမ်းကြည့်တော့မှ တစ်ဧရိယာလုံး၊ အထူးသဖြင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ရဲ့ မြေထု ဖွဲ့စည်းပုံတွေက ကြီးမားလှတဲ့ ရိုက်ခတ်မှုနဲ့ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံထားရတယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရတယ်” ဝူရှန်းရွာသူကြီးက ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစဉ်က မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည့် အခါ ဝူရှန်းရွာသူကြီးနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ “သိုင်းသမားတွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြတာကတော့ ပုံမှန်ကိစ္စပဲ၊ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။ အကယ်၍ ဒီလူတွေက ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့တွေ အံ့သြမိမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့ မင်းဆရာမှာတော့ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်၊ ငါတို့နှစ်ဦးစလုံး သဘောတူညီခဲ့ကြတာကတော့၊ ဒီအမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ လုံးဝကို မရိုးရှင်းဘူး ဆိုတာပဲ။ သူတို့က လူသားတွေရဲ့ ထီးနန်းအာဏာကို စိတ်ဝင်စားနေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်လောကလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် တစ်စုံတစ်ခုသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးကို ကြံစည်နေကြပုံရတယ်။ သူတို့ ဖန်တီးထားတဲ့ ထူးဆန်းလှတဲ့ စက်ကိရိယာတွေဟာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့အတွက် သီးသန့် တည်ရှိနေကြတာပဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီလိုမျိုး စခန်းတွေနဲ့ စက်ကိရိယာတွေက တခြား ဘယ်နှစ်နေရာမှာ ရှိနေဦးမလဲ ဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ မသိနိုင်ဘူး” ဝူရှန်းရွာသူကြီးက ပြောဆိုလိုက်သည်။

စကားအဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံနေတော့သည်။ ဝမ်ချောင်သည်လည်း စကားမပြောဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော ဘဝတုန်းက ဝမ်ချောင်သည် ကမ္ဘာဦး စစ်သူကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ အလွန် နောက်ကျခဲ့သော အချိန်ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က အခြေအနေ အားလုံးမှာ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီဖြစ်သလို တိုင်းတစ်ပါး ကျူးကျော်သူများလည်း ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုမတိုင်မီ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ကိစ္စရပ်များစွာကို ဝမ်ချောင် မသိရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခု ကြည့်ရသလောက်တော့ ကိစ္စရပ်များစွာမှာ ဤအမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် နတ် အဖွဲ့အစည်းနှင့် လုံးဝ ပတ်သက်နေပေသည်။

“ငါတို့တွေ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးပြီး သူတို့ရဲ့ဦးနှောက်ထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ အမှားအယွင်း တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး အဲဒီ ဧရိယာကို တာဝန်ယူထားတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို သိသွားစေခဲ့တယ်။ ငါနဲ့ ရွာသူကြီးဟာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီးမှသာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သလို အဲဒီ စခန်းကိုလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ကြတယ်” မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုလုံးမှာ ငါတို့ကို အံ့သြဆုံး ဖြစ်စေခဲ့တာကတော့၊ ငါတို့ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အဲဒီအမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် ခေါင်းဆောင်ဟာ ငါနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူညီတဲ့ မဟာ ယင်ယန် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဖန်ဆင်းခြင်း အတတ်ပညာကို အသုံးပြုနိုင်တာပဲ၊ အဲဒီအပြင် သူက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေသေးတယ်”

ဘာပြောတယ်… မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏စကားကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လူတိုင်း သိရှိထားကြသည်မှာ မဟာယင်ယန် မြေကမ္ဘာ ဖန်တီးခြင်း အတတ်သည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤကျင့်စဉ်မှာ ဝမ်ချောင်၏ဆရာဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ်အဘိုးအို၏ လက်ထက်၌သာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်၏ ရင့်ကျက်မှုပိုင်းတွင်လည်း ဆရာမှာ မိမိထက်ပင် များစွာသာလွန်ပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ မိမိတို့ တွေ့ဆုံခဲ့သော အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူမှာ ဤကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ရုံတင်မကဘဲ ဆရာတို့ထက်ပင် ပိုအဆင့်မြင့်နေသည် ဟု ဆိုသနည်း။

အကယ်၍ ဤစကားကို အခြားသူတစ်ဦးက ပြောဆိုခဲ့မည်ဆိုပါက ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်မည် ဖြစ်သော်လည်း ပြောဆိုသူမှာ ဆရာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသဖြင့် ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“အစပိုင်းမှာတော့ ငါလည်း မင်းလိုပဲ အံ့သြခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကတော့ ငါတို့ရဲ့ ရှေ့မှာ ရှိနေတာပဲ၊ ငါ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ခံစားခဲ့ရတဲ့ အငွေ့အသက်တွေအရ၊ တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျင့်စဉ်က အလွန်ကို ရှေးကျလှသလို ငါတို့ လေ့ကျင့်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး နက်ရှိုင်းပုံရတယ်။ ငါ့မှာ ခံစားချက်တစ်ခုတောင် ရှိနေတယ်၊ ငါတို့ လေ့ကျင့်နေတဲ့ ဒီကျင့်စဉ်ဟာ တကယ်တော့ အဲဒီလူရဲ့ကိုယ်ပေါ်က ကျင့်စဉ်ကနေ မြစ်ဖျားခံလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတာပဲ” မိစ္ဆာဧကရာဇ်က မျက်နှာကို တင်းမာထားရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါတင် မကသေးဘူး။ အရင်က မင်းပြောခဲ့တဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ ထိပ်တန်း ကျင့်စဉ်ကြီး ဆယ်ခုဆိုတဲ့ စကားကို ငါ ပြန်စဉ်းစားမိတယ်။ ငါ့မှာ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်၊ ငါတို့ လေ့ကျင့်နေတဲ့ မဟာယင်ယန် မြေကမ္ဘာ ဖန်တီးခြင်း အတတ်နဲ့ မဟာလော့ဝ်နတ်ကျင့်စဉ်တွေတင် မကဘဲ၊ အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ထိပ်တန်း ကျင့်စဉ်ကြီး ဆယ်ခု အားလုံးနီးပါးဟာ အဲဒီအမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖွဲ့အစည်းဆီကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာပဲ"

မိစ္ဆာဧကရာဇ်က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် စကားမပြောဘဲ အတွေးများ နက်ရှိုင်းနေမိသည်။ သူသည် ဆရာတို့၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆရာတို့ ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့သာ မှန်ကန်မည်ဆိုပါက ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ အင်အားမှာ မိမိထင်ထားသည်ထက် များစွာပိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

"အမွေအနှစ် ကိစ္စတွေကိုတော့ ခဏ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါဦး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူတွေ လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်နေတဲ့ အစီအစဉ်တွေကတော့ ငါ့ကို တကယ်ပဲ စိုးရိမ်စေတယ်။ အခု တစ်လောကလုံးမှာ သူတို့ကို သတိထားမိတဲ့သူ မရှိသလောက်ပဲ။ ဒီပြဿနာကိုသာ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့၊ အခု မင်းတို့ လုပ်ဆောင်နေသမျှ နိုင်ငံအချင်းချင်း စစ်ပွဲတွေ အားလုံးဟာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါနဲ့ ရွာသူကြီးဟာ မင်း အကူအညီ လိုနေမှန်း သိပေမဲ့လည်း အဲဒီဘက်ကို မသွားနိုင်ခဲ့တာ"

"ဒီကိစ္စမှာတော့ ငါတို့ မင်းကိုပဲ ယုံကြည်ရတော့မယ်၊ မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ ယုံကြည်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်း ငါတို့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ပါဘူး" မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

******

အခန်း (၂၀၂၆) နဂါးပုလဲ၏ ပြောင်းလဲမှု

မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုသည် ဝမ်ချောင်နှင့် ပထမဦးဆုံး စတင်တွေ့ဆုံချိန်က ဝမ်ချောင်မှာ အသက် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် တိုင်းသူပြည်သူအပေါင်း ကြည်ညိုလေးစားရသော သူရဲကောင်းကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ ထူးကဲပြီး ပြောင်မြောက်လှသော အရည်အသွေးများကြောင့်သာ သူသည် ဝမ်ချောင်အပေါ် ထိုမျှအထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့မှာ များမကြာမီမှာပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူများနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များတွင် သူတို့သည် ရေခဲတောင်၏ အဖျားပိုင်းလေးကိုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိရသေးခြင်း ဖြစ်ရာ၊ နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် အမှန်တရားကို ပိုမိုတူးဖော်ရန်နှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများကို ဖော်ထုတ်ရန် သူတို့အတွက် လိုအပ်နေသေးသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အခန်းအတွင်း၌ သဘာဝတရား၏ အသံများပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ နံရံပေါ်ရှိ ဖယောင်းတိုင်မီးနှင့် မီးရှူးတိုင်များ၏ အလင်းတန်းများသာ ဟိုဒီလှုပ်ခတ်နေတော့သည်။ ဝမ်ချောင်သည် အခန်းအလယ်တွင် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်အလား မလှုပ်မယှက် ရပ်နေရင်း အတွေးများ နက်ရှိုင်းနေမိသည်။ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ကိစ္စရပ်များမှာ များပြားလွန်းလှပေသည်။ တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်၊ ကံကြမ္မာရန်သူ အန်းယာလုရှန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရမှု၊ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖွဲ့အစည်းမှ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်သစ် ထိုက်ရှီပေါ်ထွက်လာမှုနှင့် ဆရာတို့ ယူဆောင်လာသော သတင်းစကားများ... ဤအရာအားလုံးကို သူ သေချာစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်နေပေသည်။

အပြင်ပန်းတွင် ငြိမ်းချမ်းသာယာပြီး ကခုန်သီဆိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ မှောင်ရိပ်အတွင်း၌မူ အန္တရာယ်များမှာ ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်နေသော်လည်း၊ အရာရာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုင်တွယ်ရန် အင်အားမလောက်ငသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မည်သည့်အခါမျှ အရှုံးပေးလိမ့်မည် မဟုတ်သလို၊ အခြေအနေများကို ထိုင်ကြည့်နေမည့်သူလည်း မဟုတ်ပေ။ နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူရဲခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရဲတင်းလွန်းလှသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အန်းယာလုရှန်း သည် စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပုံရသဖြင့်၊ မိမိအနေဖြင့် အစီအစဉ်များကို ကြိုတင်ချမှတ်ပြီး သူ့ကို စောစောစီးစီး ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေပြီဟု ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိသည်။

အပိုင်း (၄)

အန်းယာလုရှန်း၏ ယနေ့ည လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရဲတင်းရုံတင်မကဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့သည့် အဆင့်သို့ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံဆိုးသည်မှာ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော ထိုက်ရှီ၏ ကူညီမှု ရှိနေခြင်းပင်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် အသက်ပျောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်အကြောင်းကို ပြန်လည် တွေးတောမိသလို၊ အန်းယာလုရှန်း ဆက်သခဲ့သော ထိုနဂါးပုလဲကိုလည်း သတိရလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်လူများက အန်းယာလုရှန်း မှတစ်ဆင့် ဆက်သခိုင်းလိုက်သော အရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် ထိုနဂါးပုလဲကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏အငွေ့အသက်နှင့် အသိစိတ်များမှာ သိသိသာသာ အားကောင်းလာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အသိစိတ်မှာ ပိုမို၍ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။ မဟာထန်အတွက်မူ ၎င်းမှာ ကောင်းသော နိမိတ် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ တွေးတောနေရင်း ဝမ်ချောင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ ပို့လိုက်ပြီး အပြင်သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ကျန်းချွယ်"

တံခါးကြီး ပွင့်သွားပြီးနောက် ကျန်းချွယ်သည် လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာကာ ခါးကို ညွှတ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ "အရှင်" သူက ထူးလိုက်သည်။

"ချင်းယန်သခင်လေးနဲ့ နဂါးဓားတို့ကို ဆက်သွယ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှာစမ်း၊ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး တိုးတက်မှု အခြေအနေတွေကို ငါ သိချင်တယ်" ဝမ်ချောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ကျန်းချွယ်သည်လည်း အမိန့်ကို နာခံ၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အရောင်ငါးမျိုး သလင်း နတ်ဆေးပင်။ ၎င်းမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို ကူညီပြီး သူ၏အသိစိတ်များ ပြန်လည်နိုးထလာစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ မဟာထန် အင်ပါယာအနေဖြင့် ယခုထက် ပိုမို၍ ရှုပ်ထွေးနေ၍ မဖြစ်တော့ပေ။

ကောင်းကင်ယံမှာ တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက်မှ အရုဏ်ဦး အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဆူညံသိုက်မြိုက်လှသော တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်ကြီးမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဆက်သခဲ့သော ပြောင်မြောက်လှသည့် ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်များ၊ အန်းတုံနယ်စားကြီးအသစ်၏ ကကွက်များ၊ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေးနန်းဆောင် ပေါ်မှ ပဋိပက္ခများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ကိုယ်လုပ်တော်များ၊ မိဖုရားများနှင့်အတူ ဆုလာဘ်များစွာ ကြဲဖြန့်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များမှာ မြို့တော် ပြည်သူများအကြား ယခုအချိန်အထိ ပြောမဆုံးဘဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤပွဲတော်ကြီးမှာ မြို့တော် ပြည်သူများအတွက် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပြောစမှတ် ပြုစရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မုန်တိုင်းများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် အန်းယာလုရှန်းနှင့် အဖွဲ့မှာ ယိုကျိုးဒေသသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသလို၊ ဝမ်ချောင်၏အိမ်တော်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ မြင့်မားထည်ဝါလှသော ထိုက်ကျိနန်းဆောင်အတွင်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အိပ်စက်ခြင်း မရှိဘဲ ရှိနေပေသည်။ "ဟားဟားဟား... ရတနာကောင်းပဲ၊ တကယ့်ကို ရတနာကောင်းပဲ" ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံများမှာ နန်းဆောင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် အန်းယာလုရှန်း ဆက်သခဲ့သော ထို နဂါးပုလဲကို ပွေ့ပိုက်ထားရင်း တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းနေကာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။

ပွဲတော် ပြီးဆုံးချိန်မှစ၍ သူသည် ဤ နဂါးပုလဲကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ် ကစားနေခဲ့သော်လည်း ငြီးငွေ့ခြင်း မရှိပေ။ "လီထိုက်ယီ၊ မင်းလည်း ဒီလိုနေ့မျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး မဟုတ်လား။ မင်းလို သေသင့်တဲ့ ဧည့်သည်ကတော့ ထာဝရ အိပ်မောကျနေလိုက်တော့။ အခုတော့ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ခံခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုတွေကို မင်းလည်း ခံစားကြည့်လိုက်ဦးပေါ့" တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေပြီး မိမိဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတော့သည်။

"ပြီးတော့ အန်းယာလုရှန်းဆိုတဲ့ လူကလည်း တကယ့်ကို လူတော်ပဲ၊ ငါ့ရဲ့စိတ်ကို သိရုံတင်မကဘဲ အလှမယ်တွေ အများကြီး ပေးပို့ခဲ့သလို၊ အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အရာကိုပါ ငါ့ဆီ ရောက်အောင် ပို့ပေးခဲ့သေးတယ်။ နဂါးပုလဲ ဟူး... ငါ့ကို သုံးနှစ်သား ကလေးလို့ ထင်နေတာလား။ ဒီလောကမှာ ဘယ်မှာ နဂါးပုလဲ ရှိလို့လဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နဂါးပုလဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး၊ လီထိုက်ယီကို နှိမ်နှင်းနိုင်ရင်ပဲ လုံလောက်ပြီ။ ရှာရခက်တဲ့ အရာကို မမျှော်လင့်ဘဲ အလွယ်တကူ ရလိုက်တာပဲ၊ ငါ လီထိုက်ယီကို နှိမ်နှင်းဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရပေမဲ့ အခုတော့ အလွယ်လေး ရသွားတာပဲ" တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် အားရပါးရ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီးနောက် သူသည်သာလျှင် နောက်ဆုံး အစစ်အမှန် အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ "ပြီးတော့ ကောင်းလီရှီ ဆိုတဲ့ ခွေးကျွန်ကလည်း ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး လီထိုက်ယီဆိုတဲ့ အဲဒီလူယုတ်မာကို သစ္စာခံရဲတယ်ပေါ့။ ငါ့ကို ဆေးတွေ အတင်းတိုက်ခိုင်းရင်ပဲ အသုံးဝင်မယ်လို့ သူ တကယ် ထင်နေတာလား။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို တားလို့ မရပါဘူး" ဝုန်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို တတိယသားတော်ရွှမ်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အရာတစ်ခုက တုန့်ပြန်လိုက်သဖြင့် နန်းဆောင်ကြီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး လေထုမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

"နဂါးစွမ်းအား" တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။ "နဂါးစွမ်းအားက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မင်းကိုသာ နှိမ်နှင်းထားနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါက အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ပဲ၊ ရှန်ကျိုးမြေပြင်ရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ၊ ဘယ်သူက ငါ့ကို လှုပ်ခါနိုင်မှာလဲ။ အန်းယာလုရှန်းဆိုတဲ့ အဲဒီ တိုင်းတစ်ပါးသား ဝတုတ်ကြီးက လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နဂါးစွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ဝါးမျိုလိုက်ရုံနဲ့ မဟာထန်ရဲ့အင်အားကို လှုပ်ခါနိုင်မယ်ဆိုရင် အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်ကျိုးဟာ အစောကြီးကတည်းက ပျက်သုဉ်းနေပြီပေါ့။ မင်း စိတ်ချလက်ချသာ အိပ်နေလိုက်တော့၊ ငါ မင်းကို ရှင်းပစ်ပြီး အစစ်အမှန် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတဲ့ အခါကျရင် ဒီ တိုင်းပြည်ကြီးကို ပြန်ပြီး ပြုပြင်ပေးမှာပေါ့၊ ကျန်တာတွေကိုတော့ မင်း စိတ်ပူနေဖို့ မလိုပါဘူး" ဟားဟားဟား... ထိုအသံမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားမှန်း မသိသော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တတိယသားတော်ရွှမ်း၏လက်ထဲရှိ ထိုကြီးမားလှသော နဂါးပုလဲမှာ အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး၊ လမင်းကြီးကဲ့သို့သော အလင်းရောင်များကြားတွင် အလင်းနှင့် အရိပ်များ ရောယှက်လာကာ အလယ်ပိုင်းဒေသ ကိုးပြည်ထောင်၏ မြေပုံတစ်ခုမှာ နဂါးပုလဲ အတွင်းမှ ပွင့်ထွက်လာပြီး နန်းဆောင်၏ ဟင်းလင်းပြင်၌ ထင်ဟပ်သွားတော့သည်။ "ဒါက ဘာလဲ?" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တတိယသားတော်ရွှမ်း၏မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်၌ ပေါ်ထွက်လာသော ထိုပုံရိပ်ယောင်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း အလင်းတန်းများမှာ ဆက်လက် ပြောင်းလဲနေပြီး ကိုးပြည်ထောင် မြေပုံ၏ အနောက်မြောက်ထောင့်ရှိ ဧရိယာတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာကာ မူလမြေပုံကို အစားထိုး၍ ဟင်းလင်းပြင်၌ ထင်ရှားလာတော့သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တောင်တန်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်မှာ အလွန်ပင် မတ်စောက်လှပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ထားသကဲ့သို့ ပြောင်လက် တောင့်တင်းနေကာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။ တောင်ထိပ်ပေါ်၌မူ မြူခိုးများ လွင့်ပျံနေပြီး လူကို ရှေးဟောင်းဆန်လှသော၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော ခံစားချက်များကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။ "ခွန်လွန်တောင်တန်း" တတိယသားတော်ရွှမ်း၏စိတ်ထဲ၌ ထိတ်ခန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။ ဤ နဂါးပုလဲမှာ အန်းယာလုရှန်း ပေးပို့လာခြင်းဖြစ်ရာ၊ ၎င်းအတွင်း၌ ကိုးပြည်ထောင် မြေပုံ ထင်ဟပ်နိုင်ကြောင်းကို တတိယသားတော်ရွှမ်း သိရှိထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ပြင်ပအင်အား၏ လှုံ့ဆော်မှု ရှိမှသာ ပေါ်ထွက်လာရမည့် အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ မည်သည့် ပြင်ပလှုံ့ဆော်မှုမျှ မရှိဘဲ ဤခွန်လွန်တောင်တန်း ပုံရိပ်မှာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း ဆိုသည်ကို တတိယသားတော်ရွှမ်း ပင်လျှင် နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

နန်းဆောင်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အသက်ရှူသံကိုပင် ကြားနေရသည်၊ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ခွန်လွန်တောင်တန်းကို မလှုပ်မယှက် စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ တောင်တန်းများမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှပုံရပြီး ကောင်းကင်မှ စီးမိုးကြည့်လိုက်ပါက မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စံနေသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်အလား ခံစားရစေကာ လူကို မှင်သက်သွားစေပေသည်။ "ဟူး..." ရုတ်တရက်ဆိုသလို တောင်ပေါ်မှ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး တောင်ထိပ်ရှိ မြူခိုးများမှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရာ၊ တတိယသားတော်ရွှမ်း သတိမဝင်နိုင်သေးမီမှာပင် ခွန်လွန်တောင်တန်း၏ ထိပ်ဖျားတစ်ခုပေါ်တွင် သစ်ပင်များ စိမ်းလန်းနေပြီး တောင်ခြေ၌ သစ်သားအိမ်လေးတစ်လုံး ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထို သစ်သားအိမ်လေး၏ ရှေ့တွင်မူ ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်ယင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လက်ထဲတွင် သားမြီးယပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေပေသည်။

တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် နဂါးပုလဲမှတစ်ဆင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ တောင်ထိပ်ပေါ်မှ ထိုသူသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ မျက်ဝန်းများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်တော့သည်။ ထိုမျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်လှရာ၊ တတိယသားတော်ရွှမ်း အနေဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်စင်များ မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုမျှသာမကဘဲ ထိုမျက်ဝန်းများမှာ နက်ရှိုင်းပြီး စူးရှလှသဖြင့်၊ မိမိက လှမ်းကြည့်နေစဉ်မှာပင် ထိုသူသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဝေးကွာလှသော ခွန်လွန်တောင်တန်းမှနေကာ မိမိကို ပြန်လည် မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ တတိယသားတော်ရွှမ်း ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် တတိယသားတော်ရွှမ်း သတိမဝင်နိုင်သေးမီမှာပင် ထိုပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တတိယသားတော်ရွှမ်း ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်၍ ဒူးထောက် ဂါရဝပြုလိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေပေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ခဏမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခဏ၌ လေပြင်းများ ထပ်မံတိုက်ခတ်လာကာ ထိုပုံရိပ်နှင့် ခွန်လွန်တောင်တန်းကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နဂါးပုလဲ မှာလည်း မူလအတိုင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် မှင်သက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။ နဂါးပုလဲ၏ ယခုအပြောင်းအလဲမှာ ဘာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း။ ခွန်လွန်တောင်တန်းပေါ်မှာ ကျင့်ကြံနေတဲ့ အဲဒီလူကရော ဘယ်သူလဲ။ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်မှာ သူက ဘာလို့ ငါ့ကို ဒူးထောက် ဂါရဝပြုရတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ်... သူလည်း ငါ့ကို မြင်နေရပြီး ငါ့ရဲ့အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းကို သိသွားတာလား။ တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် အတွေးပေါင်းများစွာဖြင့် နစ်မြောနေတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာထန်၏ အနောက်မြောက်ဘက်၊ ခွန်လွန်တောင်ခြေ၌ ဝတ်ရုံဖြူ ဆင်ယင်ထားသော ပိန်လှီလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ပုံစံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ခန့်ညားလှပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ သိုင်းသမားများ သို့မဟုတ် တိုင်းတစ်ပါးသားများနှင့် လုံးဝ ခြားနားကာ ရှေးဟောင်းဆန်လှသော အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။ "နဂါးစစ်စစ်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီ၊ အရာအားလုံးက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းတော့မယ်၊ ငါ နောက်ဆုံးတော့ စောင့်ရကျိုး နပ်သွားပြီ! ဒါဟာ ငါတို့ လောကီပညာရှင်တွေ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်းမှာ ပြန်လည်နိုးထလာဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးနဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ" သူက ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် မြင့်မားလှသော တောင်ကမ်းပါးယံမှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ အဆုံးမဲ့ ချောက်ကြီးအတွင်းသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ခုန်ချလိုက်ပြီး မြူခိုးများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

******