အခန်း (၁၁-၁၂)

အခန်း( ၁၁)

ဖုန်းယီအန်း သည် အရပ်အမောင်း မြင့်မားလေသည် ။ သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများမှာ သံအပ်များကဲ့သို့ ထောင်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပကာ စကားပြောရာတွင်လည်း အားပါလှပေသည် ။ ကြည့်ရသည်မှာ ပွင့်လင်းရိုးသားသော စရိုက်ရှိသူနှင့် တူပေသည် ။

သို့သော်လည်း အခြေအနေမှန်ကို သိရှိထားသော ချင်မင်မှာမူ သူ့ကို အလွန်အမင်း ရွံရှာမိလေသည် ။

"ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို အားနာပါတယ် ကျုပ်တို့ အဲဒီ သွေးဝက်ဝံကို အမြန်ဆုံး သတ်ပြီး အမှားကို ပြန်ပြင်ပါ့မယ်"

ဖုန်းယီအန်း က ရိုးသားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။

အဘိုးလျှို က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တောအုပ်ကို သေချာစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါများကို ထပ်မံ သောင်းကျန်းခွင့် မပြုရန် တောင်းဆိုလိုက်လေသည် ။

သူသည် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ဒေါသထွက်နေမိ၏ ။ တစ်ဖက်လူက လူသတ်ပြီးမှ လာ၍ တောင်းပန်ခြင်းမှာ လှောင်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင်လာ၍ ဟန်ဆောင် တောင်းပန်ခြင်းမှာ သေဆုံးသွားသူများ၏ မိသားစုဝင်များ၏ ဒဏ်ရာပေါ် ဆားဖြူးလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏ ။ ၎င်းတို့သည် ရွာသားများကို အလေးမထားကြောင်းနှင့် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မကြောက်ကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပေသည် ။

"အဓိကကတော့ ညီအစ်ကို တချို့မှာ ဒဏ်ရာတွေ ရှိနေလို့ ကင်းလှည့်ချိန်မှာ လူအင်အား မလုံလောက်လို့ အခုလို မတော်တဆ ဖြစ်သွားရတာပါ"

ဖုန်းယီအန်း က ရှင်းပြလေသည် ။

သူသည် ယခင်ကိစ္စကို ထပ်မံ ပြောဆိုလာပြီး ရွှီယွဲ့ဖျင်ကို လမင်းနက် မျိုးစေ့များ အမြန်ဆုံး စိုက်ပျိုးရန် တောင်းဆိုလိုက်၏ ။ ကင်းလှည့်သူများမှာ ထိုဆေးကို သုံး၍ ဒဏ်ရာ ကုသရန် လိုအပ်ပြီး ထိုမှသာ တောင်ကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်နိုင်မည်ဟု ဆိုလေသည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင် ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း အောင့်ထားရလေသည် ။

"ကျုပ်တို့ အခုပဲ ထွက်သွားတော့မယ် သွေးဝက်ဝံကို မသတ်ရမချင်း တောင်ပေါ်က ဆင်းမှာ မဟုတ်ဘူး အစ်ကိုရွှီ ကျုပ်တို့ကိုယ်စား သေဆုံး ဒဏ်ရာရတဲ့ မိသားစုတွေကို သွားပြီး အားပေးစကား ပြောပေးပါဦး"

ဖုန်းယီအန်း က ဆက်ပြောလေသည် ။

ချင်မင် ကတော့ ထိုဟန်ဆောင်ကောင်းလှသော ရုပ်သွင်မှာ အလွန် ရွံရှာဖွယ် ကောင်းသည်ဟု ခံစားရလေသည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင်သည် မသိမသာဖြင့် ချင်မင်၏ လက်မောင်းကို တစ်ချက် တို့လိုက်ပြီးမှ ကင်းလှည့်သူများကို လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့၏ ။

ချင်မင်မှာ လူငယ်ဘာသာ ဒေါသထွက်ပြီး အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည် ။

ယခုအချိန်တွင် ထိုကင်းလှည့်သူ အနည်းငယ်ကို သတ်နိုင်လျှင်ပင် အခြားသော အဖွဲ့ဝင်များ၏ ပြင်းထန်သော ကလဲ့စားချေမှုကို ခံရပေလိမ့်မည် ။

အကယ်၍ ထိုသူများ ဤနေရာတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သစ်ပင်နှစ်ပင်ရွာတစ်ခုလုံး ဒုက္ခရောက်နိုင်ပေသည် ။

ချင်မင်သည်လည်း မဆင်မခြင် မလုပ်တော့ဘဲ ရွှီယွဲ့ဖျင်နှင့် ယန်ယုံချင် တို့နှင့်အတူ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည် ။

ထိုသူများ အမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ယန်ယုံချင် က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏ ။

"အောင့်ထားရတာ တကယ်ကို ခံရခက်တယ်ဗျာ"

"အထက်ကို တိုင်လို့ မရဘူးလား"

ချင်မင်က မေးလိုက်၏ ။

"မင်းက ဘာအမှားကို ထောက်ပြမှာလဲ စည်းကမ်းအရ ကျုပ်တို့က လမင်းနက် လေးပင်ကနေ ရှစ်ပင်အထိ ပေးရမှာလေ ကင်းလှည့်အဖွဲ့က အခု အနည်းဆုံး ပမာဏဖြစ်တဲ့ လေးပင်ပဲ တောင်းထားတာ မင်းက ဒါက မျိုးဗီဇပြောင်းနေတဲ့ မျိုးစေ့လို့ ပြောရင်ကော ဘယ်လို သက်သေပြမလဲ ပုံစံက အတူတူပဲကိုး ကျုပ်တို့က အရင်နှစ်က ရိက္ခာပင်တွေ ပျက်စီးတာနဲ့ ဖုန်းယီအန်း တို့ရဲ့ စရိုက်ကို ကြည့်ပြီးမှ သူတို့ မျိုးဗီဇပြောင်း မျိုးစေ့တွေကို အောင်မြင်အောင် ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ ခန့်မှန်းနိုင်တာလေ"

အဘိုးလျှို က ဆက်ပြော၏ ။

"နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ အချက်ကတော့ သူတို့ ဒီလို လုပ်ရဲတာက အထက်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ရွှီယွဲ့ဖျင် ကလည်း ပြောပြလေသည်။

"လေးစားရတဲ့ ကင်းလှည့်သူဟောင်းတစ်ယောက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတရားက သူတို့ရဲ့ သားမြေးတွေ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလောက်အထိ သုံးလို့ရအောင် လုံလောက်ပါတယ်"

အမှန်စင်စစ် ဖုန်းယီအန်းတို့ အိမ်အထိ လာပြီး တောင်းပန်ဟန်ဆောင်ခြင်းမှာ ရွှီယွဲ့ဖျင် ကို ဆေးစိုက်ရန် ဖိအားပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည် ။

၎င်းတို့မှာ တိုက်ရိုက် ခြိမ်းခြောက်ခြင်း မပြုဘဲ အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာနေသော်လည်း ထိုလုပ်ရပ်မှာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားလှပေသည် ။

ချင်မင် က သက်ပြင်းချရင်း မေးလိုက်၏ ။

"လမင်းနက် ဆေးက အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးလို့လား"

ရွှီယွဲ့ဖျင် က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလေသည် ။

"မျိုးဗီဇပြောင်းသွားရင်တော့ တန်ဖိုးက အလွန် ကြီးသွားပြီလေ အချိန်အကြာကြီး စားသုံးရင် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိလာနိုင်တယ်"

အဘိုးလျှို ကလည်း ဖြည့်စွက်ပြော၏ ။

"ကင်းလှည့်သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ တောင်ပေါ်မှာ အမြဲ သွားလာနေရတော့ အဆင့်မြင့် သတ္တဝါတွေကို တွေ့ဖူးကြမှာပဲ ဘယ်သူက ခွန်အားတွေ ထပ်တိုးချင်မှာ မဟုတ်ဘဲ ရှိမလဲ ငါကိုယ်တိုင်တောင် နောက်တစ်ကြိမ် ဘဝသစ် ရချင်တာပေါ့ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ဆိုတာက အသက်ရှည်စေသလို လူငယ်ဘဝကိုလည်း ပြန်လည် ရရှိစေနိုင်တယ်လေ ဘယ်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမလဲ"

သူသည် ကင်းလှည့်သူ အချို့ ဘာကြောင့် လမ်းမှား ရောက်ကုန်ကြသည်ကို ရှင်းပြပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်၏ ။

"ဒါပေမဲ့ လူဆိုတာ ကိုယ်ကျင့်တရားတော့ ရှိရမယ်လေ သူတို့ ဒီလို လုပ်တာက ကင်းလှည့်သူ ဖြစ်ဖို့ ဘယ်တန်ပါ့မလဲ တောင်သတ္တဝါတွေထက်တောင် ပိုပြီး အန္တရာယ် များသေးတယ်"

"ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်"

ချင်မင် ရေရွတ်လိုက်မိ၏ ။

ရွှီယွဲ့ဖျင်က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်သည် ။

"မင်းကတော့ ကျိန်းသေပေါက် ရနိုင်ပါတယ် မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် ရွှေရောင်အချိန်ကာလမှာ အောင်မြင်တဲ့သူတွေက အမြန်ဆုံး နှစ်လအတွင်းမှာတင် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိနိုင်တယ်တဲ့"

ယနေ့ တောင်ပေါ်တက်ခဲ့သော ရွာသားအားလုံးမှာ သွေးစွန်းခဲ့ကြပြီး အချို့မှာ ဒဏ်ရာ အလွန် ပြင်းထန်သဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်မလားပင် မသေချာချေ ။ အိမ်များစွာမှ ငိုသံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင်သည် တစ်အိမ်တက်ဆင်း သွားရောက်ကြည့်ရှုကာ ကူညီ ကုသပေးနေပြီး သူ၏ ရင်ထဲမှ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားရလေသည် ။

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား ဝမ်ချင့်လင် မှာမူ ခုတင်ပေါ်တွင် သတိမေ့မြောနေဆဲ ဖြစ်၏ ။ ဘဝသစ် ရရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဒဏ်ရာမှာ အခြားသူများထက် ပိုမို ပြင်းထန်နေလေသည် ။

အဘိုးလျှို က သူ၏ အရိုးများကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် သွေးများကို သုတ်ကာ ပြောလိုက်၏ ။

"ကျိုးသွားတဲ့ အရိုးတွေက အတွင်းကလီစာတွေကို ထိုးမိသွားတာပဲ ကျုပ်တို့လို လူမျိုးတွေက ရှင်သန်မှု အငွေ့အသက်တွေ အားမကောင်းဘူးဆိုရင် ဒါက ကျိန်းသေ သေရမယ့် ဒဏ်ရာပဲ"

ချင်မင် က သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ယင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သွေးဝက်ဝံအရေခွံကို ခြုံပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပေသည် ။

အိမ်တိုင်းတွင် စိုးရိမ်သောကများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကလေးငယ် အချို့မှာလည်း တိတ်တဆိတ် ငိုကြွေးနေကြ၏ ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က အသားရလာသည့် ပျော်ရွှင်မှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။

အချို့သော ရွာသားများမှာလည်း မျိုးဗီဇပြောင်း နှင်းမျောက်ဝံနှင့် တိုးခဲ့သဖြင့် ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည် ။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ကင်းလှည့်အဖွဲ့က တစ်ကောင် မွေးထားဖူးတယ် ထင်တယ်"

ယန်ယုံချင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏ ။

ရွှီယွဲ့ဖျင် ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေပြီး အဘိုးလျှို မှာလည်း သက်ပြင်းများသာ ဆက်တိုက် ချနေတော့သည် ။

ချင်မင် သည် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း ရင်ထဲတွင် လေးလံနေမိပြီး တစ်ခုခု လုပ်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့၏ ။

တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းမှာ လုဇဲ့ နိုးလာခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ သူ၏ ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ဟန်ကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ ။

ချင်မင် မှာ လုဇဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဒဏ်ရာ ပြန်ပွင့်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အဖြစ်မှန်ကို ပြောမပြခဲ့ချေ ။

"အစ်ကိုလု ကင်းလှည့်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့မှာ လူဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလဲ"

ချင်မင် က ထိုသူများ၏ ခွန်အားကို သိလိုသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏ ။

"ရှစ်ယောက်ကနေ တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်အထိ ရှိတတ်တယ်"

လုဇဲ့ က ပြန်ဖြေလေသည် ။ ၎င်းတို့ နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်သော အဖွဲ့တွင် လက်ရှိ၌ လူ ကိုးဦး ရှိပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်သဖြင့် အလွန် သန်မာလှပေသည် ။

ဖုအန်းထောင်မှာ ထိုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ အမည်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လာခဲလှသည် ။

လုဇဲ့ က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏ ။

"လူများစွာအတွက်ကတော့ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ဘဝသစ် ရဖို့တောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရတာလေ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ဆိုတာကတော့ စိတ်တောင် မကူးရဲတဲ့ ကိစ္စပဲ ဒါက ကျော်ဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အဆင့်တစ်ခုပဲလေ"

"ဒါဆိုရင်တော့ အဲဒီ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က တခြား အဖွဲ့ဝင်တွေကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တာပေါ့"

ချင်မင် က ပြောလိုက်၏ ။

လုဇဲ့ က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလေသည် ။

"ပထမဆုံး ဘဝသစ် ရချိန်မှာ ခွန်အားတွေ သိသိသာသာ တိုးလာသလို ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် မှာတော့ အဲဒီအခြေခံပေါ်မှာတင် ခွန်အားက နှစ်ဆလောက် ထပ်တိုးလာတာ"

"ကျုပ်တို့ နယ်မြေမှာဆိုရင် ပထမဆုံး အောင်မြင်တဲ့သူက ပေါင်ငါးရာလောက် မနိုင်တာ အမြင့်ဆုံးပဲဆိုတော့ အဲဒီ ဖုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကရော အဲဒီတုန်းက ဘယ်လိုလဲ"

ချင်မင် က အခြေအနေကို စုံစမ်းလိုက်၏ ။

လုဇဲ့ က သေချာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလေသည် ။

"ဖုအန်းထောင် က အဲဒီတုန်းက အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ နည်းနည်း လိုပါသေးတယ်"

သူက ချင်မင့် ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြော၏ ။

"မင်းက ရွှေရောင်အချိန်ကာလမှာ အောင်မြင်ခဲ့တာဆိုတော့ မင်းရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ကတော့ အလွန် ပြင်းထန်မှာ သေချာတယ်"

ချင်မင် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်လိုက်ပေသည် ။ ခွန်အား အနေနှင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက ဖုအန်းထောင် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိပြီးချိန်မှာပင် ပထမဆုံး ဘဝသစ် ရရှိထားသော သူ့ကို မယှဉ်နိုင်သေးချေ ။

သူသည် လုဇဲ့ကို ဒဏ်ရာများ ကောင်းမွန်အောင် အနားယူရန် ပြောပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့၏ ။

သူသည် ခြံဝင်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို စတင် လေ့ကျင့်တော့သည် ။ အန္တရာယ်ရှိသော တောထဲတွင် ကျင်လည်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် နည်းလမ်းများစွာကို သိရှိထားပေသည် ။

ဘဝသစ် မရခင်ကပင် သူသည် အုတ်ခဲများကို လက်ဖြင့် ချိုးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ယခုအခါတွင်မူ အများကြီး ပိုမို သန်မာနေပြီ ဖြစ်၏ ။

သူသည် ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်ရာ ပေါင်လုံးခန့် တုတ်ခိုင်သော သစ်တုံးကြီးမှာ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျိုးသွားလေသည် ။

သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့ကျင့်လာသော လှုပ်ရှားမှုများကို လုပ်ဆောင်သောအခါ စိတ်အာရုံကို အပြည့်အဝ စုစည်းထားသဖြင့် သွေးသားထဲတွင် ရွှေရောင်လှိုင်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တစ်ချက် တိုးလိုက်ရုံဖြင့် သစ်တုံးကြီးမှာ ပျက်စီးသွားလေတော့သည် ။

ညစာ စားပြီးနောက် ချင်မင် သည် ရွှီယွဲ့ဖျင် ၏ အိမ်သို့ သွားလိုက်၏ ။

"ဦးလေးရွှီ စိတ်ညစ်နေတုန်းပဲလား"

"သူတို့ တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ်"

ရွှီယွဲ့ဖျင် ၏ ရင်ထဲတွင် ခံရခက်နေမိသည် ။

"ဦးလေးကို ဖျောင်းဖျပေးပါဦး သူ ညစာတောင် မစားရသေးဘူး"

ရွှီယွဲ့ဖျင် ၏ ဇနီးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလေသည် ။

"မရီး ကျုပ်ကို လွှဲပေးလိုက်ပါ"

ချင်မင် အခန်းထဲသို့ ဝင်ထိုင်လိုက်၏ ။

သူသည် အိမ်တွင် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးသဖြင့် ယခုအခါ စိတ်တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ရွှီယွဲ့ဖျင် နှင့် ရှေ့ဆက်မည့် အစီအစဉ်များကို တိုင်ပင်လိုက်လေသည် ။

"မင်းက သူတို့ ပြောတာကို သဘောတူခိုင်းတာလား"

ရွှီယွဲ့ဖျင် က ခေါင်းမော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏ ။

သူသည် အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း အေးစက်နေကာ ပြောလိုက်၏ ။

"မင်း အကျိုးဆက်ကို သိလား နောက်နှစ်ဆို ရိက္ခာတွေ အများကြီး လျော့သွားပြီး ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဦးလေး ကျုပ်ပြောတာ အရင်ဆုံး ဆုံးအောင် နားထောင်ပါဦး"

ချင်မင် က သူ စိတ်မတိုစေရန် အမြန် ပြောလိုက်ရလေသည် ။

"ပြောစမ်း"

"အခုက နွေဦးရောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ် ကျုပ်တို့ အရင်ဆုံး သူတို့ကို သဘောတူပေးလိုက်ရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ အဲဒီအတွင်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားနိုင်တာပဲလေ ဥပမာ တောင်ရှင်းလင်းရေး လုပ်တဲ့အခါ သူတို့ အကုန် သေသွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားတွေက သူတို့ကို အပြစ်ပေးလို့ သတ္တဝါဆိုးတွေက သူတို့ကို ဝါးမျိုသွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း တောင်ပေါ်မှာ သံလိုက်စက်ကွင်းတွေ ပြောင်းလဲလို့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့က လူတွေ အကုန် ရူးသွားတာမျိုးပေါ့"

ရွှီယွဲ့ဖျင် သည် ချင်မင်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ကျိန်ဆဲနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ့ကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်နေမိ၏ ။

ချင်မင်၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အကယ်၍ ထိုသူများ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် အထက်က လာရောက် စစ်ဆေးသောအခါ ကင်းလှည့်အဖွဲ့နှင့် ပြဿနာ ရှိသူများကို သံသယ ဝင်နိုင်သဖြင့် အရင်ဆုံး အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် လုပ်ထားရန် ဖြစ်ပေသည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင် က မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။

"အဲဒီလို ဖြစ်ဖို့က မလွယ်ပါဘူး မင်းက အများကြီး တွေးနေတာပဲ"

"ဦးလေးရွှီ ကျုပ်ဆိုလိုတာက အရင်ဆုံး သဘောတူပေးထားပြီး အပြောင်းအလဲတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ပါ"

ချင်မင် ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည် ။

သူက ရှင်းပြလေသည် ။ မျိုးစေ့များကို မီးစမ်းရေထဲတွင် အရင် ပစ်ထည့်ထားလိုက်ပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ပြန်သွားမှ ပြန်ဆယ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် တောင်ပေါ်မှ ထွက်သော ဓာတ်သတ္တဝါကော်ရည်များနှင့် မျိုးစေ့ကို သုတ်လိုက်ပြီး မီးစမ်းရေနှင့် မထိအောင် လုပ်ထားရန် ဖြစ်ပေသည် ။

"အခုက အိမ်တိုင်းမှာ ရိက္ခာ ပြတ်လပ်နေတာဆိုတော့ အရင်ဆုံး ရွာသားတွေ တောင်ပေါ်မှာ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အမဲလိုက်နိုင်ဖို့ကိုပဲ အရင် စဉ်းစားရအောင်ပါ"

ချင်မင် က ထပ်လောင်း ပြောလိုက်၏ ။

ရွှီယွဲ့ဖျင် က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏ ။ ချင်မင် ပြောသည်မှာလည်း အကြောင်းပြချက် ရှိပေသည် ။ အကယ်၍ လက်ရှိမှာပင် မတောင့်ခံနိုင်ပါက နောက်နှစ် အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေရန် မလိုအပ်တော့ချေ ။

"ဒီတစ်ခေါက်ကိုတော့ ဆွဲဆန့်ထားလို့ ရပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

သူသည် ဖုန်းယီအန်း တို့၏ ရက်စက်မှုကို သိရှိထားသဖြင့် နောင်တွင် ကလဲ့စားချေခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိဆဲ ဖြစ်သည် ။

"ဦးလေး ခဏလောက် ထပ်စောင့်ပါဦး ကျုပ် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရသွားတဲ့အခါကျရင်တော့ သူတို့နဲ့ ကောင်းကောင်း ဆွေးနွေးလို့ ရပါလိမ့်မယ်"

ချင်မင်က ခိုင်မာသော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။

"သူတို့ နောက်ကွယ်မှာလည်း လူတွေ ရှိဦးမှာပဲ"

ရွှီယွဲ့ဖျင် က နဖူးကို ပွတ်ရင်း ပြောလေသည် ။

ရုတ်တရက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် မေးလိုက်၏ ။

"ချင်လေး မင်းက ပထမဆုံး ဘဝသစ် ရတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ လက်မောင်းနှစ်ဖက် ခွန်အားက ပေါင်ခြောက်ရာ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား"

"ရောက်နေပြီ"

"ဒီရလဒ်ကတော့ အဝေးက ရွှေရောင်မြို့တော် မှာတောင် အလွန် ထင်ရှားတဲ့ ရလဒ်ပဲ"

ရွှီယွဲ့ဖျင် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏ ။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပေါ်လာပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည် ။

"မနက်ဖြန် ငါနဲ့အတူ ယင်ထိန်မြို့နယ် ကို လိုက်ခဲ့"

ချင်မင် မှာ တစ်ဖက်လူ စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် နေရခက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏ ။

"ဦးလေးရွှီ ကျုပ်တို့ လက်ရှိ ပြဿနာကို အရင် ဖြေရှင်းကြရအောင်လေ"

"ဖုန်းယီအန်း က ပြောသွားတယ် ငါစိတ်ပြောင်းသွားရင် သူ့ကို မြို့နယ်ထဲမှာ သွားရှာလို့ ရတယ်တဲ့ နောက်ပြီး ငါတို့ အဲဒီကို သွားရင် မင်းအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေး တစ်ခု စောင့်ကြိုနေနိုင်တယ်"

ရွှီယွဲ့ဖျင် က ရှင်းပြလေသည် ။ ဝေးကွာလှသော အရပ်မှ ချမ်းသာသော အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ထိုမြို့နယ်တွင် လာရောက် အခြေချ နေထိုင်နေပြီး သူ့တွင် အိမ်ထောင်ပြုရန် အရွယ်ရောက်နေသော အလွန် လှပသည့် သမီးတစ်ဦး ရှိသည်ဟု ဆိုသည် ။

"ဗျာ"

ချင်မင် အံ့သြသွားမိ၏။

"ဦးလေးရွှီ ကျုပ်တို့ အရှက်အကြောက် မရှိသလိုမျိုး သွားမလုပ်ပါနဲ့"

ချင်မင် က ချက်ချင်း ခေါင်းခါပြကာ ပြောလိုက်၏ ။

ယခင်ကဆိုလျှင် ရွှီယွဲ့ဖျင် မှာ သွားဝံ့မည် မဟုတ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သားမက်ရွေးရာတွင် မိသားစု နောက်ခံကို မကြည့်ဘဲ လူကိုသာ ကြည့်မည်ဟု ပြောထားသဖြင့် ချင်မင် ၏ ရွှေရောင်ပါရမီကို သူ အားကိုးလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည် ။

"အကယ်၍ ဒီအိမ်ထောင်ရေးသာ အောင်မြင်မယ်ဆိုရင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဆီက ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်"

သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏ ။

ချင်မင် က ငြင်းဆန်သော်လည်း ရွှီယွဲ့ဖျင် က သူ့ကို တစ်ညလုံး အရက်တိုက်ကာ ဖျောင်းဖျနေလေတော့သည် ။

နောက်တစ်နေ့တွင် မြူများ မကွယ်သေးခင်မှာပင် ရွှီယွဲ့ဖျင် သည် ချင်မင့် ကို ခေါ်ကာ ခရီးထွက်လာခဲ့၏ ။

"ဦးလေးရွှီ ဒီလောက် အစောကြီး သွားဖို့ လိုလို့လား"

"မင်း စိတ်ထဲမှာ အားနာနေမှာကို ငါ သိပါတယ် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ဟိုရောက်ရင် မင်း ဝင်တွေ့စရာ မလိုသေးပါဘူး ငါ အရင်ဆုံး သွားပြီး အခြေအနေ စုံစမ်းကြည့်လိုက်ပါ့မယ်"

ရွှီယွဲ့ဖျင် က အောင်မြင်လျှင် ကောင်းသလို မအောင်မြင်ပါကလည်း ဘာမှ မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆထားသဖြင့် ကံစမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

မှောင်ရီဝိုးတဝါးအချိန် ဖြစ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မှောင်မိုက်နေဆဲ ဖြစ်ကာ လမ်းဘေးဝဲယာရှိ တောအုပ်ကြီးများမှာလည်း လေးလံနေပေသည် ။ အဝေးမှ သားရဲများနှင့် ငှက်ဆိုးများ၏ အော်သံများကို ကြားနေရလေသည် ။

ချင်မင် နှင့် ရွှီယွဲ့ဖျင် တို့သည် ထူထပ်လှသော နှင်းများကို တိုးဝှေ့လျက် မိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဝေးသော ယင်ထိန်မြို့နယ် ဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းနေကြလေသည် ။

ခရီးတစ်ဝက်ခန့် ရောက်သောအခါ ၎င်းတို့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏ ။ အဝေးမှ တောအုပ်ထဲတွင် တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး မြူထုကို ဖောက်ထွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည် ။

လိပ်ပြာနီများစွာ ပေါ်လာ၏ ။ ၎င်းတို့သည် ကခုန်နေကြကာ ညကောင်းကင်ယံကို နီရဲသွားစေပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပျံသန်းသွားကြလေတော့သည် ။

အခန်း ၁၂ ယင်ထိန်မြို့နယ်

အေးစက်လှသော ဆောင်းရာသီ နှင်းပြင်ကြီးကြားရှိ တောအုပ်ထဲတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး လိပ်ပြာများ ကခုန်နေကြသည် ။ အလင်းစက်များ ကျဆင်းလာပုံမှာ အလွန်လှပပြီး သန့်စင်လှပေသည်။

ချင်မင် နှင့် ရွှီယွဲ့ဖျင် တို့မှာ ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြစွာ ရပ်ကြည့်နေကြ၏။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး သစ်ကိုင်းများကို လှုပ်ခါစေကာ နှင်းများကို လွင့်စင်သွားစေသည် ။ အဝေးမှ ကခုန်နေသော လိပ်ပြာနီများမှာလည်း လေနှင့်အတူ ပါလာကြလေသည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင်က နီရဲနေသော ညကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ အခြေအနေကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဒါက မျိုးဗီဇပြောင်းလဲနေတဲ့ အပင်တစ်မျိုး ပွင့်တာပဲ ခွန်အားတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာနေတာဆိုတော့ အနီးနားက သားရဲတွေ အဆင့်တက်တော့မှာပဲ"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် လိပ်ပြာများနှင့် တူသော အလင်းစက်များ နီးကပ်လာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ယင်းတို့မှာ အလင်းထွက်နေသော ပွင့်ချပ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ချင်မင်က ပွင့်ချပ်အချို့ကို ဖမ်းယူလိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ နီရဲသွားလေသည်။ ရွှီယွဲ့ဖျင်က ပွင့်ချပ်နှစ်ချပ်ကို ပါးစပ်ထဲထည့်၍ စားလိုက်၏။

ထိုကဲ့သို့သော အပင်များ ပွင့်ချိန်တွင် ပွင့်ချပ်နှင့် အသီးများမှာ လူသားတို့အတွက် အကျိုးရှိသော ခွန်အားများ ပါဝင်နေတတ်သည်။

ချင်မင်ကလည်း အချို့ကို မြည်းစမ်းကြည့်ရာ အနည်းငယ် ချိုသော အရသာ ရှိလေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသော ပွင့်ချပ်များမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

အဝေးမှ တောအုပ်ထဲတွင် ပွင့်ချပ်များမှာ အနီရောင် မြူခိုးများကဲ့သို့ ထူထပ်နေပြီး အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်နေသည်။ ငှက်များစွာမှာ ထိုပွင့်ချပ်များကို လိုက်လံ ဖမ်းယူနေကြသလို တောကောင်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကိုလည်း ကြားနေရသည်။

ချင်မင် က ထိုနေရာသို့ သွားကြည့်ချင်သော်လည်း ရွှီယွဲ့ဖျင် က တားမြစ်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ ငါတို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်ဆိုရင် အပင်ကလည်း ကြွေသွားပြီ ဖြစ်သလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့လည်း တွေ့နိုင်တယ်"

ထိုကဲ့သို့သော အပင်များမှာ ပွင့်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ခြောက်သွေ့ သေဆုံးသွားတတ်ကြသည်။ ချင်မင် က အံ့သြစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"တောင်နက်ထဲမှာတင် မဟုတ်ဘဲ ကျုပ်တို့ ရွာနားမှာတောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတာတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ အမှောင်ထုကို ဖြတ်ပြီး ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲ သွားကြည့်ချင်လိုက်တာ"

ရွှီယွဲ့ဖျင် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ရည်မှန်းချက် ရှိတာ ကောင်းပါတယ် အခွင့်အရေး ရရင်တော့ အဝေးက ချီရှမြို့တော် ကို တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ပါဦး"

ထိုမြို့သို့ ရောက်မှသာ ကမ္ဘာကြီး၏ စစ်မှန်သော အစိတ်အပိုင်းကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု သူက ယူဆထားသည်။ ချင်မင်က ဦးလေးရွှီ ထိုမြို့သို့ ရောက်ဖူးသလားဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှီယွဲ့ဖျင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ရောက်ဖူးတာပေါ့ အဲဒီမှာ ငါ တုန်လှုပ်ခဲ့ရတယ် ငါဟာ သာမန်လူ တစ်ယောက်ပဲဆိုတာကို အဲဒီကျမှ လက်ခံနိုင်ခဲ့တာ"

သူ၏ စကားများထဲတွင် လူငယ်တစ်ဦး၏ တက်ကြွမှုများ မရှိတော့ဘဲ လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး၏ ရုန်းကန်ခဲ့ရသော အငွေ့အသက်များသာ ကျန်ရှိတော့သည် ။

ခရီးဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာကြရာ လမ်းတွင် သားကောင် တစ်ကောင်မျှ မတွေ့ရသဖြင့် ရွှီယွဲ့ဖျင် မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည် ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တောထဲမှ တောဆိတ်ငယ် တစ်ကောင်ကို ပစ်ခတ်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ခြေလှမ်းများမှာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် မိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော ခရီးကို အမြန် ဖြတ်ကျော်ကာ ယင်ထိန်မြို့နယ် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် မီးရောင်များမှာ ဝိုးတဝါး ရှိနေပြီး အဆောက်အအုံများမှာလည်း လှပသော ပုံရိပ်လွှာ တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည် ။ လမ်းပေါ်တွင် လူသွားလူလာ များပြားလာပြီး အမဲလိုက်ရာမှ ပြန်လာသူများ နှင့် ကုန်သည်များကို မြင်တွေ့ရသည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင်က ချင်မင့်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။ လမ်းမကြီးဘေးတွင် ဆိုင်ခန်းများစွာ ရှိပြီး အနီရောင် မီးအိမ်များ ဆွဲထားသဖြင့် အလွန် စည်ကားလှပေသည် ။

မြို့နယ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မီးစမ်းရေ ရှိပြီး ငွေရောင်နွယ်ပင်အိုကြီး တစ်ပင်မှာ ထိုနေရာ၌ အမြစ်တွယ်နေသည်။ ယင်းမှာ မြို့နယ်အမည်၏ မြစ်ဖျားခံရာ ပင်ဖြစ်၏။

ရွှီယွဲ့ဖျင်က ချင်မင့်ကို ခေါ်ကာ အရက်ဆိုင် တစ်ခုသို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။ ဆိုင်ရှေ့တွင် လက်ရာပြောင်မြောက်သော မီးအိမ်များ ဆွဲထားပြီး အတွင်း၌ နေမင်းကျောက်တုံးများက တောက်ပနေသည် ။

ဆိုင်ရှင်မှာ အနောက်ဘက်မှ လာသူ ဖြစ်ကြောင်း ရွှီယွဲ့ဖျင်က ပြောပြသည် ။ ထိုဆိုင်တွင် ဖုန်းယီအန်း ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ချိန်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

"အစ်ကိုဖုန်း က ဒီနေ့ မွန်းတည့်ချိန်လောက်မှ ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ဆိုင်ရှိ လူငယ်က သတင်းပေးသည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင်က ချင်မင့်ကို ထိုနေရာတွင် ခေတ္တ စောင့်ခိုင်းထားပြီး သူကတော့ ချမ်းသာသော အဘိုးအို၏ အိမ်သို့ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်သည် ။ ချင်မင် က ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ရင်း ပြတင်းပေါက်ပြင်ပမှ နှင်းပွင့်များကို ကြည့်နေမိသည် ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှီယွဲ့ဖျင် ပြန်ရောက်လာသည် ။ သူသည် ကိုယ်ပေါ်မှ နှင်းများကို ခါချလိုက်ပြီး အရက်အချို့ကို သောက်လိုက်သည် ။

"ဦးလေးရွှီ အဆင်ပြေရဲ့လား"

ချင်မင်က မေးမြန်းလိုက်သည် ။

ရွှီယွဲ့ဖျင် က ပြန်ဖြေသည် ။

"သူတို့က ငါ့ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဧည့်ခံပါတယ် နောက်ကျရင် မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်လို့လည်း ပြောတယ်"

ချင်မင်က သေချာ စုံစမ်းကြည့်သောအခါ အခြေအနေမှန်ကို သိလိုက်ရသည် ။ ရွှီယွဲ့ဖျင်မှာ အဘိုးအိုနှင့် မတွေ့ရဘဲ အိမ်စေနှင့်သာ တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည် ။

အိမ်စေမှာ ပြုံးရွှင်နေသော်လည်း ယင်းမှာ ယဉ်ကျေးသော အပြုအမူတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ချင်မင့် ကဲ့သို့ လူငယ်များစွာ လာရောက်နေကြသဖြင့် အချိန်တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမည်ဟုသာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူတို့က ငါတို့ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ ငြင်းလိုက်တာပဲ" ချင်မင် က ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယွဲ့ဖျင်ကတော့ ချင်မင်၏ ခွန်အားမှာ ပေါင်ခြောက်ရာအထိ ရှိသဖြင့် တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားသည် ။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် ဖုန်းယီအန်း နှင့် ကင်းလှည့်သူ နှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည် ။ ၎င်းတို့သည် နှင်းများကြားမှ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာကြပြီး အအေးဓာတ်များကို ယူဆောင်လာကြသည် ။

ဖုန်းယီအန်းက ရွှီယွဲ့ဖျင် ကို အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်သွားကာ သီးသန့် စကားပြောသည် ။ အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဖုန်းယီအန်း ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည် ။

"ရွှီဟောင်း မင်းက တကယ်ကို နားမလည်တဲ့သူပဲ လူဆိုတာ အခြေအနေကို ကြည့်တတ်ရတယ် မင်းမှာ သားသမီးတွေ ရှိတာ မမေ့နဲ့ဦး"

ပြောကာ ဖုန်းယီအန်း က ရွှီယွဲ့ဖျင် ၏ ပါးကို ခပ်ဖွဖွ ရိုက်၍ ခြိမ်းခြောက်လေသည် ။

ယင်းမှာ ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည် ။

"ကျုပ် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဆေးတွေကို ချက်ချင်း စိုက်ပါ့မယ်"

ရွှီယွဲ့ဖျင် က ပြန်ပြောလိုက်ရသည် ။

ခဏအကြာတွင် ဖုန်းယီအန်း အခန်းထဲမှ ပြုံးလျက် ထွက်လာသည် ။ ချင်မင်က ရွှီယွဲ့ဖျင် နှင့်အတူ ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည် ။

လမ်းတွင် ချင်မင်က ရွှီယွဲ့ဖျင်၏ ပါးပေါ်မှ လက်ဝါးရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည် ။ သူသည် ဦးလေးရွှီ အခန်းထဲတွင် အစော်ကားခံခဲ့ရသည်ကို သိလိုက်သဖြင့် ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည် ။

"ဦးလေးရွှီ သူတို့က မကောင်းမှုတွေ ဆက်တိုက် လုပ်နေတာဆိုတော့ နတ်ဘုရားတွေကလည်း ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး မကြာခင်မှာ သူတို့ကို အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်"

ချင်မင်က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်လေသည် ။