← Chapters

အခန်း (၁၅-၁၆)

Vol. 2 Ch. 15-16

အခန်း (၁၅-၁၆)

Vol. 2 Ch. 15-16

အခန်း ၁၅ လေနှင်းကြားမှ ဓားအလင်း

တောင်လေက ပြင်းထန်လှပေသည်။ ဝူးဝူးမြည်သံမှာ သရဲတစ္ဆေများ ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး သစ်ကိုင်းများကို ကျိုးပဲ့စေကာ တောအုပ်အတွင်းမှ နှင်းများကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော နှင်းပွင့်ကြီးများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ဖြူဖွေးနေတော့သည်။

ချင်မင်က လေနှင်းများကြားတွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့ စခန်းချရာ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူက သိမ်းဆည်းရမိထားသော လေးနှင့် မြှားကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏အမြင်တွင်မူ ယင်းမှာ အားပျော့သော လေးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဘဝသစ် ရရှိသူများ၏ လက်နက်မှာ သူ အရင်သုံးခဲ့သော လေးထက်စာလျှင် အများကြီး ပိုကောင်းပေသည်။

ပြင်းထန်လှသော လေနှင်းများက မျက်နှာကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူက မျက်လုံးများကို မှေးထားလိုက်ရသည်။ သူက ထူထဲသော အအေးခံအင်္ကျီများကို ချွတ်လိုက်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်မှ အင်္ကျီပါးတစ်ထည်ကို ထပ်ဝတ်လိုက်သည်။

သူက မိမိ ယူဆောင်လာသော လေးနှင့် အထုပ်ကို နှင်းကျင်းတစ်ခုအတွင်း မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးဖြင့် ဖိထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကင်းလှည့်သူများဆီမှ ရရှိထားသော သံလှံ လေးစင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ချင်မင်က အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်စေဘဲ ချဉ်းကပ်သွားရာ တောင်ထိပ်ရှိ မြေပြန့်လွင်ပြင်နှင့် မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ဝေးတော့သည်။

လေနှင်းများသာ မပြင်းထန်ပါက ကျားတစ်ကောင်ခန့် ကြီးမားသော ထိုရွှေရောင်ခွေးကြီးမှာ သူစိမ်း၏ အနံ့ကို ရရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင် ထိုခွေးကြီးမှာ တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်သော နားရွက်များကို ထောင်လိုက်သည်။

သစ်သားအိမ်ကြီး တစ်လုံးအတွင်းမှ မီးရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ လူရိပ်အချို့ကို မြင်တွေ့နေရသည်။ အလွန်အေးစက်သော ရာသီဥတုတွင် ၎င်းတို့က အရက်သောက်ရင်း မီးဖိုပေါ်ရှိ ကြေးအိုးထဲမှ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေသော အသားဟင်းများကို စားသောက်နေကြသည်။

"သွေးဝါးတောထဲက မီးစမ်းရေက ခန်းတော့မှာဆိုတော့ အဲဒီ ပါရမီရှိတဲ့ သတ္တဝါကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ ကြိုတင်ပြီး စီစဉ်ထားရမယ်"

စကားသံများမှာ လေနှင့်အတူ ပါလာသဖြင့် ချင်မင်က ဆက်လက် နားထောင်ချင်နေမိသည်။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ လူအချို့မှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိရန်အတွက် တောင်ပေါ်ရှိ ထူးခြားသော သတ္တဝါတစ်မျိုးကို ပစ်မှတ်ထားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ ဆက်လက်၍ ချောင်းမြောင်း နားထောင်၍ မရတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုရွှေရောင်ခွေးကြီးမှာ အိမ်အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး သူရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ ဟောင်ရန် ပြင်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက ပြတင်းပေါက်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အသန်မာဆုံးဟု ထင်ရသော သူကို လေးဖြင့် ပစ်လိုက်သည်။ သံမြှားများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သစ်သားအိမ်အတွင်းသို့ တရစပ် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

အတွင်းမှ ညည်းတွားသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူရိပ်အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဝပ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင် တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ရိုက်ချိုးကာ စားပွဲများ တံခါးချပ်များကို ကာကွယ်လျက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့က သစ်ပင်နှင့် ကျောက်ဆောင်များကို အကာအကွယ်ယူကာ တိုက်ခိုက်သူကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြသည်။

ထိုရွှေရောင်ခွေးကြီးမှာလည်း အဆက်မပြတ် ဟောင်နေပြီး ပြင်းထန်သော ခွန်အားများဖြင့် ချင်မင် ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။

ချင်မင်က ထိုခွေးကြီးကို ခေတ္တ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူ၏ မြှားများအားလုံးမှာ လူတစ်ဦးတည်းဆီသို့သာ ဦးတည်နေသည်။ ယင်းမှာ ဖုအန်းထောင် ပင်ဖြစ်သည်။

အခြားသော ကင်းလှည့်သူများကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူမှာသာ အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ပါက အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဖုအန်းထောင်မှာ မြှားတစ်စင်းသာ ထိမှန်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာမှာလည်း မပြင်းထန်ချေ။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော အထူးပြုလုပ်ထားသည့် ချပ်ဝတ်မှာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သံမြှားမှာ အရေပြားထဲသို့ အနည်းငယ်သာ တိုးဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် ဖုအန်းထောင်က ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြှားအများစုမှာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။ သူက သစ်ပင်များကို အကာအကွယ်ယူကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာနေသည်။

သူက တစ်ဖက်လူ ပစ်လိုက်သော မြှားများ၏ အရှိန်ကို ကြည့်ကာ ထိုရန်သူမှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် မရသေးသူဖြစ်သဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ မခက်ခဲဟု ယူဆလိုက်သည်။

ချင်မင်၏ ခွန်အားမှာ နည်းပါးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကင်းလှည့်သူများ၏ လေးမှာ သူ၏ ခွန်အားကို မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်နှင့် အမည်းရောင် အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်သော ထိုခွေးကြီးမှာ အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ချင်မင့်ကို ကိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးအတွင်းမှ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သွားများမှာလည်း အလွန် ထက်မြက်လှပေသည်။

သို့သော် ထိုခွေးကြီး၏ ကိုယ်ထည်မှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားသည်။ ဟောင်သံမှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ သံလှံတစ်စင်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းလာပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ ကြမ်းကြုတ်လှသော မျက်ဝန်းများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အရောင်မှိန်သွားခဲ့သည်။

ယင်းမှာ အတော်လေး သန်မာသော မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါ တစ်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း ချင်မင်၏ လှံတစ်စင်းဖြင့်သာ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ၎င်းသည် ချင်မင်၏ ရှေ့ ငါးမီတာခန့် အကွာတွင် လဲကျသွားတော့သည်။

အဝေးမှ ဖုန်းယီအန်းသည် ခွေးကြီး သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ နှမြောတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရွှေလေး"

ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများ၏ မျက်စိတွင် ရွာသားများ၏ အသက်မှာ ထိုခွေးတစ်ကောင်လောက်ပင် တန်ဖိုး မရှိသဖြင့် အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ညာဘက်လက်မောင်းကို လွှဲလိုက်ပြီး နောက်ထပ် လှံတစ်စင်းကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လှံမှာ လေနှင်းများကို ဖောက်ထွင်းကာ ဖုန်းယီအန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဖုန်းယီအန်းမှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိသူဖြစ်သဖြင့် တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်လှသည်။ သူက ကိုယ်ကို အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ဖြင့် ထိုလှံကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံနှင့်အတူ မီးပွင့်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းယီအန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားကာ ဓားကိုပင် လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူက ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော ခွန်အားက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သံလှံမှာ သူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားပြီး သစ်သားအိမ်၏ တံခါးချပ်ကို မှန်ကာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အရပ် နှစ်မီတာနီးပါး ရှိသော ဖုအန်းထောင်က နှင်းများကို နင်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး ချင်မင်နှင့် ဆယ်မီတာပင် မဝေးတော့ချေ။

သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ အထူးပြုလုပ်ထားသော သံလှံပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ အမှောင်ထုကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြွေဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ဖုအန်းထောင်သည် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်သဖြင့် အာရုံခံစားမှု အလွန် ထက်မြက်လှသည်။ သူက လှံ၏ ဦးတည်ရာကို သေချာစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

သူက အင်အားကို မဖြုန်းတီးလိုသဖြင့် ကိုယ်ကို အနည်းငယ်သာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ လှံမှာ လွဲချော်သွားသည်။ သူက အရှိန်မပျက်ဘဲ လေပြင်းများနှင့်အတူ ရန်သူရှိရာသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်လာသည်။

သူက လှံကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော ကင်းလှည့်သူ တစ်ဦးမှာမူ ထိုလှံနှင့် တည့်တည့် တိုးတော့သည်။

ယင်းမှာ ချင်မင်က တမင် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖုအန်းထောင်က ကာကွယ်လိုက်လျှင် တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ပါက လှံမှာ နောက်ကွယ်မှ လူထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ကွယ်မှ လူမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ချေ။ အကွာအဝေးမှာ အလွန် နီးကပ်နေသလို ဖုအန်းထောင်ကလည်း သူ၏ အမြင်ကို ကွယ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အား"

သူက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သံလှံမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်မှာလည်း လုံးဝ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားရလေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ တားဆီးလိုက်ခြင်းက လှံ၏ ဦးတည်ရာကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သံလှံမှာ မူလ လမ်းကြောင်းမှ အနည်းငယ် လွဲသွားပြီးနောက် ထိုကင်းလှည့်သူကို သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်တွင် ရိုက်နှက်ကာ တွဲလောင်း ဖြစ်သွားစေသည်။ သွေးများမှာ လှံတံတစ်လျှောက် စီးကျလာပြီး နှင်းပြင်ကို နီရဲသွားစေတော့သည်။

သူက အလွန် နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေသော်လည်း အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ချေ။

နောက်ကွယ်မှ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့မှာ ကျောချမ်းသွားကြပြီး နောက်သို့ အလိုလို ဆုတ်မိသွားကြသည်။

ဖုအန်းထောင်သည် သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိရှိထားပြီး မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။ ဆယ်မီတာ အကွာအဝေးမှာ သူ့အတွက် ခဏချင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ လိပ်နေသော ဆံပင်မည်းများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဓားရှည်မှာ အလွန် ကြီးမားကာ ထက်မြက်လှသည်။ သူက တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဖြိုခွင်းတော့မည့်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

ချင်မင်သည် ငြိမ်သက်နေချိန်တွင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါတွင်မူ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ သူက ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းကာ ထိုဓားချက်ကို လွဲချော်စေပြီး လက်ထဲရှိ နောက်ဆုံး လှံဖြင့် ဓား၏ ဘေးဘက်ကို ရိုက်နှက်ကာ လမ်းကြောင်းကို လွှဲပစ်လိုက်သည်။

ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာ သူ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

သူက ဓားကို အားစိုက်ကာ လှံကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားပြီး တစ်ဖက်လူကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်သည်။ သို့သော် သူက ပြင်းထန်သော တွန်းကန်အားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်မင်ကလည်း လှံကို ဓားမျက်နှာပြင်တွင် ကပ်၍ တိုက်ခိုက်ရာ မီးပွင့်များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့ထားသည်။ ထို့နောက် သူက အတင်း တိုးဝင်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ရှိ ဓားဖြင့် ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ဘတ်ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဖုအန်းထောင်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ၏ ဓားရှည်မှာ လှံကို မတွန်းထုတ်နိုင်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး ရန်သူမှာ အလွန် သန်မာကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

သူက ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ ချပ်ဝတ်ဖြင့် ထိုဓားကို ကာကွယ်လိုက်ရာ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖုအန်းထောင်သည် ထိုအရှိန်ကို အသုံးချကာ နောက်သို့ အမြန် ဆုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပထမဆုံး အကြိမ် ရင်ဆိုင်မှုတွင် အသာမရခဲ့သဖြင့် အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းညှိရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ထုံကျင်နေသော ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ချပ်ဝတ်တွင် အက်ရာများ ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ ဓားထက်လွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အား ပြင်းထန်လွန်း၍ ဖြစ်သည်။

သူက အစပိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားကို အထင်သေးခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ ရှေ့မှ လူငယ်လေးကို အလေးအနက်ထား၍ ကြည့်နေမိသည်။

ချင်မင်သည် သူ၏ ဓားကို ကြည့်လိုက်ရာ ဓားသွားမှာ ပျက်စီးသွားပြီး အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ သာမန်သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ လက်နက်များကို မယှဉ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက မိမိ၏ ခွန်အားမှာ တစ်ဖက်လူထက် သာလွန်သော်လည်း အရှိန်အဟုန်တွင်မူ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သိရှိထားသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်မှုနှင့် အရှိန်ကို ပိုပြီး အားပေးသဖြင့် သူက တစ်ဖက်လူကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ကာ ဝေးရာသို့ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်တာလဲ"

ဖုအန်းထောင်က မေးလိုက်သည်။ သူက အစပိုင်းတွင် ရန်သူမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်သော လူငယ်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အဆင့်တူ ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရန်သူ၏ ပြင်းထန်သော ခွန်အားများကြောင့် သူက တည်ငြိမ်သွားပြီး ရန်သူကို တန်းတူထား ဆက်ဆံလိုက်သည်။ ထိုလူငယ်မှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သဖြင့် ချီရှမြို့တော်မှ ထွက်လာသော မျိုးရိုးမြင့်မျိုးနွယ်များလားဟု သူက သံသယ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကတော့ မတူပေ။

ချင်မင်က ဘာမှ မပြောဘဲ လက်ထဲရှိ လှံနှင့် ဓားကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးဝင်သွားသည်။ သူက ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ အငွေ့အသက်များမှာ အလွန် ခိုင်မာလှပေသည်။

ဖုအန်းထောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို သူ ပိုမို သံသယ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချင်မင်သည် မှောင်မိုက်နေသော တောအုပ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးစမ်းရေရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့မှာ သူ့ကို မှတ်မိသွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် အစပိုင်းတွင် ထိုပုံရိပ်ကို ရင်းနှီးနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မီးရောင်အောက်တွင် မျက်နှာကို သေချာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန် အံ့သြသွားကြရသည်။

"မင်းက သစ်နှစ်ပင်ရွာက ချင်မင် လား"

ဖုန်းယီအန်းမှာ မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ သူက ထိုလူငယ်လေးကို အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်ဖူးသော်လည်း ဘဝသစ် ရသည်မှာ မကြာသေးဟု သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ပြန်မဖြေဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လိုက်ရာ လှံမှာ လေနှင်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းများပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"သူ့ကို ဝိုင်းထားကြ လွတ်မသွားစေနဲ့ ငါ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းချင်တယ်"

ဖုအန်းထောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူက ဖုန်းယီအန်းတို့ ကြောက်လန့်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို အားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အားလုံး ဝိုင်းပြီး တိုက်ကြ အမြန် ရှင်းပစ်ရအောင်"

ကင်းလှည့်သူ တစ်ဦးက အော်ဟစ်ကာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူက အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ချင်မင့်ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့လည်း အရေးပါသော နေရာများမှနေ၍ ဝိုင်းရံထားကြသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သံလှံနှင့် ဓားအလင်းတန်းများမှာ လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး တိုက်ပွဲ နယ်မြေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်ယွင်းနေသည်။ ချင်မင် အမည်ရှိ ထိုလူငယ်မှာ ဤမျှအထိ သန်မာနေမည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ချင်မင်နှင့် ဖုအန်းထောင်တို့သည် တောအုပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ကျန်ရှိသူ သုံးဦးမှာလည်း သတိထားကာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

တောထဲတွင် သစ်ပင်များ ကျိုးပဲ့သံများမှာ ဆူညံနေပြီး တုတ်ခိုင်သော သစ်ပင်ကြီးများပင် လဲကျကုန်ကြသည်။

ရုတ်တရက် အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သစ်ပင်ပေါ်မှနေ၍ ချင်မင့်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ချင်မင်သည် ဖုအန်းထောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ကျောပေးထားချိန်တွင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ မွေးမြူထားသော နှင်းမျောက်ဝံက အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခြေသည်းများမှာ အလွန် ထက်မြက်လှပြီး ချင်မင်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲဖြဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ချင်မင်သည် ထိုနှင်းမျောက်ဝံ ရှိနေသည်ကို အစောပိုင်းကတည်းက သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူက တောင်ပေါ်သို့ တက်လာကတည်းက ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များကို သတိထားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားဖြင့် လေထဲသို့ ခုတ်ချလိုက်ရာ နှင်းမျောက်ဝံမှာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက် ပြတ်သွားတော့သည်။

မျောက်သွေးများ စင်ထွက်လာပြီး ၎င်းသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ခဏချင်းမှာပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

အခန်း ၁၆ ရန်သူကို သုတ်သင်ခြင်း

နှင်းမျောက်ဝံမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့မှာ ကျောချမ်းသွားကြပြီး နောက်သို့ အလိုလို ဆုတ်မိသွားကြသည်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကရော သူ့ကို တကယ် နိုင်ပါ့မလားဟု ၎င်းတို့ ထပ်မံ သံသယ ဝင်လာကြသည်။

ဖုအန်းထောင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အဟုန်မှာမူ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။ ချင်မင်က နှင်းမျောက်ဝံကို ရှောင်တိမ်းရန် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်စဉ် ပေါ်လာသော ဟာကွက်ကို အသုံးချကာ နှင်းများကို ခွဲ၍ အလွန် ပြင်းထန်သော အားဖြင့် ခါးကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ချင်မင်က ကြိုတင် တွက်ဆထားသည့်အလား ဘယ်ဘက်လက်မှ သံလှံကို နောက်ကျောသို့ ပို့ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုအန်းထောင်၏ ပြင်းထန်သော ဓားချက်က လှံရိုးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည့် အရှိန်ကို အသုံးချကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်ပြီး ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သာမန်လူများဆိုလျှင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပွဲချင်းပြီး မသေဆုံးလျှင်တောင်မှ ထိုပြင်းထန်လှသော အရှိန်ကြောင့် အတွင်းဒဏ်ရာရကာ သွေးအန်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချင်မင်မှာ ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ ခုန်တက်လိုက်သည်နှင့် ပစ်မှတ်အနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုတုတ်ခိုင်သော ကင်းလှည့်သူမှာ ကြက်သီးများ ထသွားလေသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်မှ သားရဲကြီး တစ်ကောင်အလား ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

သူက အမြန် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ဖက်လူ၏ ဓားချက်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏချင်းမှာပင် သူက ဓားရိုးကိုပင် မြဲအောင် မကိုင်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

တိုတောင်းပြီး ပြင်းထန်လှသော အကြိမ်အနည်းငယ် ထိခိုက်မှု အပြီးတွင် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ အသားများ စုတ်ပြဲသွားကာ သွေးများ စီးကျလာပြီး ဓားရိုးကိုပင် နီရဲသွားစေသည်။ ယခုအခါ သူက ဓားကို ဆက်လက် ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

"ရွှပ်"

မီးစမ်းရေ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ လွင့်ထွက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

ချင်မင်က ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး သံလှံဖြင့် ဖုအန်းထောင်၏ ဓားကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးလုံးမှာ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုတတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာမူ အလွန် ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှသည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ လူသတ်နေခြင်းက ၎င်းတို့ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။

ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသော ဤလူငယ်လေးပေးသော ဖိအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ လှံတစ်ချက် ဓားတစ်ချက်တိုင်းက သူ၏ လက်မောင်းကို ထုံကျင်သွားစေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူက လှည့်ထွက်ပြီး မှောင်မိုက်နေသော တောအုပ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးချင်စိတ်များပင် ပေါ်လာမိသည်။ သို့သော် ထွက်ပြေးပါက နောက်ကျောကို အကာအကွယ်မဲ့ ပေးလိုက်ရသလို ဖြစ်ပြီး အသတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

"တောင်ပေါ်က စခန်းမှာ ခုတ်ဖြတ်စရာ ခေါင်း ခုနစ်လုံး ရှိတဲ့အထဲက အခု လေးလုံးကို ခုတ်ပြီးသွားပြီ မင်းတို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

ဖုအန်းထောင်မှာ ကြက်သေ သေသွားပြီးနောက် မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။ ဤလူငယ်လေးက ရွှေရောင်ခွေးကြီး၊ နှင်းမျောက်ဝံနှင့် ၎င်းတို့ ငါးဦးကို တစ်တန်းတည်း ထားကာ သားရဲတိရစ္ဆာန်များနှင့် တန်းတူ သတ်မှတ်နေခြင်းလော။

ရှောက်ချန်ဖုန်းနှင့် ဖုန်းယီအန်းတို့က လက်ထဲရှိ သံလှံနှင့် ဓားရှည်တို့ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို ဤသို့ နှိမ့်ချပြောဆိုရဲသူမှာ သေချင်နေသူသာ ဖြစ်ရပေမည်။

ချင်မင်က ၎င်းတို့၏ ဒေါသကို ဆွပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူသုံးဦးမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားနေကြကြောင်း သူ အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသော ဖုအန်းထောင် ထွက်ပြေးသွားပါက သူ လိုက်မမီမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

တကယ်တမ်းလည်း ဖုအန်းထောင်၏ ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ဒေါသကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဤနယ်မြေတွင် အခြားသော ဝါရင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များပင် သူ့ကို ဤသို့ မစော်ကားရဲကြချေ။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်လာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေကာ အဆင့်သစ်တစ်ခု၏ တံခါးဝသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သူက သစ်နှစ်ပင်ရွာက ချင်မင်ဆိုတာလား"

ဖုအန်းထောင်က နောက်ကွယ်ရှိ လူနှစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။ ယခင်က သွေးဝါးတောအကြောင်း ပြောဆိုစဉ်က ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့က ချင်မင်၏ အကြောင်းကို ပြောပြဖူးသည်။ ရွှေရောင်ပါရမီ ပါလာသော ထိုလူငယ်လေးကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးချပြီး သတ်ပစ်ရန် ၎င်းတို့က တိုင်ပင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူပဲ"

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဖုန်းယီအန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဖုအန်းထောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒီကိစ္စပြီးရင် သစ်နှစ်ပင်ရွာကို သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်ပစ်ရမယ် ယောက်ျား မိန်းမ အကြီး အငယ် တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားဘူး အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန် တောင်ရှင်းလင်းရေး စတဲ့အချိန်မှာ တောနက်ထဲကနေ ထင်မှတ်မထားတဲ့ နာမည်ကျော် သားရဲ တစ်ကောင်က ရွာကို ဝင်တိုက်တယ်ဆိုတာ သာမန်ပါပဲ"

သူက သွေးစွန်းနေသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

ချင်မင်မှာမူ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိပေ။ သူက တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ပြင်းထန်လာစေရန် တမင် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ ထွက်မပြေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူက မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်ပြန်သည်။

"ငါ ခုနက ပြောတာ မှားလို့လား ချီရှမြို့တော်က မင်းတို့ကို လစာ အများကြီး ပေးတယ် ရွာသားတွေကလည်း မင်းတို့ကို လေးစားကြတယ် ရိက္ခာပင်တွေ လျော့နည်းသွားရင်တောင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့အတွက် လမင်းနက်ကို စိုက်ပျိုးပေးခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဘယ်လို လုပ်ခဲ့ကြလဲ ရေကို ခန်းအောင်လုပ်ပြီး ငါးဖမ်းသလိုမျိုး အရိုးထဲက ခြင်ဆီကို စုပ်ယူသလိုမျိုး မီးစမ်းရေထဲက ပါရမီ စွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံးကို စုပ်ယူချင်နေကြတာ နောက်နှစ်မှာ ရိက္ခာပြတ်လပ်ပြီး လူဘယ်နှယောက် သေမလဲဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး အပြစ်ကင်းတဲ့ ရွာသားတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့အတွက် သတ်ပစ်ခဲ့သေးတယ်

မင်းတို့ မျက်စိထဲမှာ လူ့အသက်က တောဆိတ်တစ်ကောင်လောက်တောင် တန်ဖိုး မရှိဘူး မင်းတို့ မွေးထားတဲ့ ရွှေရောင်ခွေးကြီးလောက်တောင် အရာမဝင်ဘူး မင်းတို့ဆီမှာ လူစိတ်ရော ရှိသေးရဲ့လား မင်းတို့ကို ရွှေရောင်ခွေးကြီး နှင်းမျောက်ဝံတို့နဲ့ တစ်တန်းတည်း ထားတာ မှားလို့လား မင်းတို့က အဲဒီကောင်တွေထက်တောင် ပိုပြီး အန္တရာယ် များသေးတယ် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းနဲ့ တခြား တာဝန်ကျေတဲ့ ကင်းလှည့်သူတွေကို ပြန်တွေးကြည့်စမ်း မင်းတို့က သူတို့နဲ့ တစ်တန်းတည်း နေဖို့တောင် မတန်ဘူး"

ချင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံတွင် ဒေါသထွက်နေခြင်း မရှိသလို အသံလည်း မကျယ်လှချေ။ သို့သော် ထိုစကားများက ဖုအန်းထောင်၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်များတွင် သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာစေသည်။ သူက ဘာစကားမျှ မပြောတော့ဘဲ အတင်း တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့ပင်လျှင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိုးနှက်လိုက်သော အသံတိတ် လူငယ်လေးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်နေကြသည်။

ချင်မင်က အရင်ဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လေးလံသော သံလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း လိုသလို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ ထက်မြက်လှသော လှံသွားများက အရိပ်များအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ နှင်းပွင့်ကြီးများကို မွှေနှောက်လိုက်သည်။ ဖုအန်းထောင်က ခေါင်းကို ယိမ်းကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ် လှံသွားမှာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ပန်းကန်လုံးအရွယ်ခန့် ရှိသော ထင်းရှူးပင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ချင်မင်က လှံရိုးကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရာ သစ်ပင်မှာ ကျိုးပဲ့သံနှင့်အတူ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးကြားတွင် ဓားအလင်းတန်းများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲမှာ အလွန် အန္တရာယ် များလှပေသည်။ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ သစ်ပင်များမှာ လဲကျကုန်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။ မီးစမ်းရေအနီးသို့ ရောက်သောအခါ ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ချက်နှင့်အတူ ကြီးမားသော သစ်သားအိမ်ကြီး တစ်လုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ဓားချက်များအောက်တွင် တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

အရပ် နှစ်မီတာနီးပါး ရှိသော ဖုအန်းထောင်မှာ အစပိုင်းတွင် ဖိအားပေးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အမောတကော အသက်ရှူနေရသည်။ သူ၏ လိပ်နေသော ဆံပင်ရှည်များကြားမှ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူက အလွန် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ သူကိုယ်တိုင် အလွန် ပင်ပန်းနေပြီး လက်မောင်းများပင် ထုံကျင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာမူ အလွန် ကြံ့ခိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်သာ မမြန်ပါက အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်မှာ အနည်းငယ် ပြဿနာ ရှိနေကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်ပြီး မိမိ၏ အားသာချက်ကို သိရှိသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့က ချင်မင် လှံနှင့် ဓားကို အသုံးပြုနေချိန်တွင် အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

"ဒေါင်"

စူးရှသော ဓားနှင့် လှံ ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်မင်က ဓားဖြင့် ရှောက်ချန်ဖုန်း၏ သံလှံကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး ဓားကျောဖြင့် ဖုန်းယီအန်း၏ ဓားရှည်ကို အမြန် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖုအန်းထောင်မှာ လူရုပ်ပေါက်နေသော ကျားတစ်ကောင်အလား အလွန် ကြမ်းကြုတ်နေပေသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ လေနှင်းများကြားတွင် လွင့်ပျံနေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလွန် ထက်မြက်နေသည်။ သူက ဓားရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် အစွမ်းကုန် ခုတ်ချနေတော့သည်။

ချင်မင်က လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သံလှံကို ကိုင်ကာ ခုခံရာတွင် ယခင်ကလောက် ခွန်အား မပါတော့ဘဲ ဖိအားပေးခံနေရကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အစွမ်းကုန် ဝိုင်းတိုက်ကြ"

ချင်မင်က ဓားဖြင့် အခြား နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး ဘယ်ဘက်လက်မှ သံလှံမှာ ဖုအန်းထောင်၏ တရစပ် ခုတ်ချနေသော ဓားချက်များအောက်တွင် ဖိအားပေးခံနေရသဖြင့် အလွန် အန္တရာယ် များလှပေသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် အသက်အန္တရာယ် ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ချင်မင်က နှစ်ဦးလုံး ဒဏ်ရာရမည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဖုအန်းထောင်၏ ဓားက သူ့ဆီသို့ ဝင်လာသော်လည်း သူ၏ လှံသွားက ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ တစ်ဖက်လူကို နောက်ဆုတ်ရန် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

ဖုအန်းထောင်က ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ ရက်စက်မှုတွင် သူ ဘယ်သူ့ကို မကြောက်ဖူးပေ။ သူက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းရှိ အရေးကြီးသော နေရာများကို ရှောင်ရှားကာ တောက်ပသော ဓားရှည်ဖြင့် ချင်မင်ကို အထက်မှနေ၍ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့၏ မျက်နှာတွင်လည်း ရက်စက်သော အပြုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့က ညီညွတ်စွာဖြင့် ချင်မင်၏ ဆုတ်လမ်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ ဓားနှင့် လှံက ပြိုင်တူ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ချင်မင်၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန်သာ အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။

ချင်မင်မှာ နောက်ဆုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သလို ရှေ့မှ ဖုအန်းထောင်၏ ဓားကိုလည်း ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မမီတော့ချေ။ ထိုအချိန်တွင် သူက မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ သံလှံကို အထက်သို့ မြှောက်ရန် အချိန်မရတော့သဖြင့် လှံ၏ ဦးတည်ရာကို မပြောင်းလဲဘဲ ဖုအန်းထောင်၏ ပေါင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားစေလိုက်သည်။

ဖုအန်းထောင်၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားသော်လည်း ပိုမို ရက်စက်လာခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာချင်း လဲလှယ်သော တိုက်ပွဲတွင် သူက ခြေထောက် တစ်ဖက်သာ ဒဏ်ရာရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဓားက တစ်ဖက်လူကို ထက်ပိုင်း ပိုင်းပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချင်မင်၏ ညာဘက်လက်ရှိ ဓားမှာ အခြား နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက သံလှံကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ထိုထက်မြက်လှသော ဓားရှည်ကို အတင်း ကာကွယ်လိုက်သည်။

ဖုအန်းထောင်က အထင်သေးစွာဖြင့် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ထိုလက်မောင်းရော လူပါ တစ်ပါတည်း ပြတ်ကျသွားပေလိမ့်မည်။ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့လည်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ အရပ် နှစ်မီတာ မြင့်သော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ အထက်မှ ခုတ်ချလိုက်သော ဓားချက်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို ၎င်းတို့ထက် ပိုသိသူ မရှိချေ။ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို ၎င်းတို့ မြင်ယောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂျွမ်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြေအနေမှာ ၎င်းတို့ ထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ခြားနားနေပေသည်။ ချင်မင်၏ လက်မောင်းရှိ အင်္ကျီမှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့ပြင် သူက တစ်ထပ်တည်း ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။

ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖုအန်းထောင်၏ ချပ်ဝတ်လောက် မကောင်းမွန်သော်လည်း ချင်မင်က သုံးထပ်တိတိ ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် လုံလောက်လှပေသည်။ ထိုဓားချက်ကို သူက ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လေးလံလွန်းမည်ကို မစိုးရိမ်ပါက တောင်အောက်တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူလေးဦး၏ ချပ်ဝတ်များကိုပါ သူ ဝတ်ဆင်ထားမည် ဖြစ်သည်။

ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဖုအန်းထောင်မှာ လေထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီးနောက် ယိုင်လဲသွားသည်။ သူ၏ ပေါင်မှာ အဖောက်ခံထားရပြီး သံလှံကို မနုတ်ရသေးချေ။ သွေးများ စီးကျနေပြီး သူက မတ်တပ်ပင် သေချာ မရပ်နိုင်တော့ချေ။

ဖုန်းယီအန်းက ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူက မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ အလွန် ပြတ်သားလှပေသည်။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံး အမြစ်ပြတ်တော့မည်ကို သူ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရှောက်ချန်ဖုန်းကလည်း ဤလူငယ်လေး၏ ယခင်က အားနည်းဟန်ပြမှုမှာ တမင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလေသည်။

ချင်မင်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ သံလှံတစ်စင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ အားကုန် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် လွဲချော်စရာ အကြောင်း မရှိချေ။ သံလှံမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားပြီး အထက်မှအောက်သို့ ဖုန်းယီအန်း၏ နောက်ကျောကို ဖောက်ထွင်းကာ မြေပြင်နှင့် တွဲလောင်း ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

"အား"

သူက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ခဏချင်းအတွင်း မသေနိုင်သော်လည်း မြေပြင်မှ ရုန်းထွက်၍ မရတော့ချေ။

ချင်မင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် နောက်တစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ ဖုအန်းထောင်နှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် နှေးကွေးသော်လည်း ရှောက်ချန်ဖုန်းကို လိုက်မီရန်မှာမူ အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။

ရှောက်ချန်ဖုန်းက အလွယ်တကူ အသေခံမည် မဟုတ်ဘဲ လှည့်ကာ သံလှံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုခံတိုက်ခိုက်လေသည်။ သို့သော် ယင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ ချင်မင်၏ ဓားချက်ဖြင့် ပြတ်ထွက်သွားလေသည်။ သံလှံမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ချင်မင်က ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မည်သည့် ညှာတာမှုမျှ မရှိဘဲ ရှောက်ချန်ဖုန်းကိုလည်း လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် သွေးများ ပေကျံသွားတော့သည်။

ချင်မင်က တိုက်ပွဲနယ်မြေတွင် ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့သာ ထွက်မပြေးဘဲ ဒီမှာ သေချာ တိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို အစောကြီးကတည်းက ရှင်းပစ်ပြီးလောက်ပြီ တိုက်နေရင်းနဲ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ထွက်ပြေးသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ ငါ အာရုံစိုက်နေရတယ် တစ်ယောက်လွတ်သွားရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ဒီစစ်ဆင်ရေးက ကျရှုံးတာပဲ"

"မင်း"

ဖုအန်းထောင်က ဓားကို ထောက်ထားရပြီး အလွန် ဒေါသထွက်နေသဖြင့် သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက အာချောင်နေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့နဲ့ ဓားချင်းယှဉ်ခုတ်ရတာ ငါ အာရုံစိုက်ထားရလို့ တကယ်ကို ပင်ပန်းတယ် ဒါပေမဲ့ ငါက ဘဝသစ် ရထားတာ မကြာသေးတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ ရပါတယ်"

ချင်မင်က တိုက်ပွဲ ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်သည်။

"ဘာ"

ဖုအန်းထောင်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ တစ်ဖက်လူက ဘဝသစ် ရထားသည်မှာ မကြာသေးဘူးဆိုသည်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်သလို ထိုအမှန်တရားကိုလည်း လက်မခံနိုင်ချေ။

"မင်း တကယ်ပဲ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် မရသေးဘူးပဲ"

ဖုန်းယီအန်းက သွေးများ အန်ထုတ်ကာ စိတ်ပျက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤမျှ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါဆိုးကြီးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရလေသည်။

All Chapters