အခန်း (၂၃-၂၄)

အခန်း ၂၃ လက်ဆောင်ကြီး ရရှိခြင်း

တောင်ကြားဝ တစ်ဖက်ရှိ တောင်ကုန်းပေါ်မှ လူခြောက်ဦး ထွက်လာကြသည်။ ထိုအထဲမှ လေးဦးမှာ အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ ချပ်ဝတ်များထက် အများကြီး ပိုကောင်းမွန်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ကျန်နှစ်ဦး၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှာမူ အတော်လေး ဟောင်းနွမ်း ပွန်းပဲ့နေပြီး ဒေသခံများ ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက လေချွန်လိုက်ရာ တောအုပ်ထဲမှ သန်မာသော မြေကြက်ကြီး သုံးကောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အညိုရောင် အမွေးများမှာ ပွယောင်းနေပြီး တုတ်ခိုင်သော ခြေထောက်များဖြင့် ပြေးလွှားရာတွင် အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ချင်မင်က ထိုအကောင်များမှာ ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်းမှ မျိုးဗီဇပြောင်း မြေကြက်များ ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်ပြီး ယမန်နေ့ကလည်း ထိုလူသုံးဦး မြေကြက်စီးကာ တောအုပ်ထဲမှ ဖြတ်သွားသည်ကို တွေ့ခဲ့ရဖူးလေသည်။

"ညီလေး သိုင်းပညာ တော်တော် ကောင်းတာပဲ တောင်ကြားဝမှာ တစ်ယောက်တည်း စောင့်ပြီး သွေးမြွေကို သတ်ရဲတယ်ဆိုတော့ တကယ် ရဲရင့်ပြတ်သားတာပဲ"

ကောင်းမွန်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

ချင်မင်က သူ့ကို အဖက်မလုပ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူ၏ လက်ထဲတွင် လေးကြိုးတင်ထားသော လေးကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်ကပင် သူ့ကို မြှားဖြင့် ပစ်သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ခုနကတော့ တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ စိတ်လောသွားလို့ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစကို စမ်းကြည့်ချင်ရုံလေးပါ စိတ်မဆိုးပါနဲ့"

ချင်မင်က လေးကိုင်ထားသော လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီစကားကို မင်းကိုယ်မင်းရော ယုံရဲ့လား"

"ဟင် မင်း အသံကို နားထောင်ရတာ အသက်သိပ်မကြီးသေးဘူး ထင်တယ် ဒီအရွယ်နဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရထားတယ်ဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ အများကြီး တိုးတက်လာဦးမှာပဲ"

လူငယ်က အံ့သြသွားပြီး ချင်မင်၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော အမည်းရောင် ပုဝါကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဤမျှ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတွင် ဒီလောက် အစွမ်းအစရှိသော လူငယ်လေး တစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ မွေးရာပါ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်မည်မှာ သေချာကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

လူငယ်က အမည်းရောင် လေးကြီးကို သိမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာ အသုံးဝင်မည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း တွေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေး ခုနက ငါ တကယ် လောသွားတာပါ အဓိကကတော့ ငါ့အစ်ကိုကြီးက တောင်ပေါ်မှာ ဒဏ်ရာရထားလို့ သူ့ကို ကုသဖို့ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်တွေ အရေးတကြီး လိုနေတာလေ အဲဒါကြောင့် စိတ်လောပြီး မင်းကို တိုက်ခိုက်မိသွားတာ"

ချင်မင်ကမူ အယုံအကြည် မရှိချေ။ စိတ်လောသွားရုံဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ယုတ္တိမတန်လှပေ။ ယင်းက ၎င်းတို့၏ သွေးအေး ရက်စက်မှုနှင့် သူတစ်ပါး အသက်ကို ဂရုမစိုက်မှုကိုသာ ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးမြွေကို သားရေအိတ်ထဲသို့ အမြန် ထည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အထင်လွဲတာ ဆိုတော့လည်း သွားလို့ ရပြီမလား"

"ညီလေး မလောပါနဲ့ ငါတို့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ် မင်း သိချင်မှ သိမယ် ငါတို့က ချီရှမြို့တော်က လာတာ"

လူငယ်က သူ့ကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

ချင်မင်က ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ ထိုလူစုကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေမိသည်။ လူငယ်က အစ်ကိုကြီးဟု ခေါ်သော လူမှာ တကယ်ပင် ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ မကောင်းပုံ ရပြီး မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြာနှမ်းနေလေသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားမိသည်။ ထိုပြာနှမ်းနေသော အသားအရည်က သူ့အတွက် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ ယခင်က သူ မြေပြင် အက်ကွဲကြောင်း ထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီးနောက် ထိုလူကဲ့သို့ပင် အလွန် ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာခဲ့ဖူးလေသည်။

လူငယ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေး ကြည့်စမ်း အထင်လွဲတာတွေလည်း ရှင်းသွားပြီ ငါတို့ကလည်း ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်တွေကို တကယ် လိုအပ်နေတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း သတ်ထားတဲ့ သွေးမြွေကို အလကားတော့ မယူပါဘူး မင်းကို ငါတို့ အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်တယ် နောက်ပိုင်းကျရင် သေချာပေါက် ပြန်လည် ကုစားပေးပါ့မယ်"

ချင်မင်က သူ့ကို ဖြတ်ရိုက်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာမိသည်။ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကို ပေးလိုက်ရုံသာမက ၎င်းတို့အတွက်ပါ အလုပ်အကျွေး ပြုရမည် ဟုတ်လား။

လူငယ်က ချင်မင်ထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ညာဘက်လက်က ဓားရိုးကို မသိမသာ ကိုင်လိုက်ပြီး အခြားသူများကလည်း နေရာယူကာ ဖြန့်ကျက်လိုက်ကြသည်။

ချင်မင်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ချီရှမြို့တော် မဟုတ်ဘူး နောက်ပြီး ဘယ်သူမှလည်း မရှိဘူး မင်း အဲဒီလောက် ဟန်ဆောင်ပြီး စကားပြောနေစရာ မလိုပါဘူး ငါ တစ်ခွန်းပဲ မေးမယ် အထင်လွဲတာ ရှင်းသွားပြီဆိုတော့ ငါ သွားလို့ ရပြီလား"

လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး စကားများလည်း ရှင်းလင်း ပြတ်သားသွားတော့သည်။

"အကောင်းပြောနေတာကို နားမလည်ဘူးပဲ"

ချင်မင်က သူ၏ အရှိန်ကို မထိခိုက်စေရန် ဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ နှစ်ထပ်ကို ချက်ချင်း ချွတ်ချလိုက်ပြီး သားရေအိတ်ကို ကျောတွင် လွယ်ကာ သေချာ ကြိုးချည်လိုက်သည်။

သူက လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သွေးမြွေကို ခုတ်စဉ်က အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် သံလှံ အချို့၏ ထိပ်ဖျားများလည်း ပျက်စီးနေသဖြင့် သွေးမြွေ၏ အနီရောင် အကြေးခွံများ မည်မျှ မာကျောကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ထိုလူများ၏ မျက်နှာများမှာ အေးစက်သွားကြပြီး နောက်ကျောမှ ဓားကြီးများကို ဆွဲထုတ်သူက ထုတ်၊ လေးများကို ကိုင်သူက ကိုင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူတစ်ယောက်တည်းကသာ မလှုပ်ရှားဘဲ တောအုပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အလောတကြီး ထွက်မပြေးတာ နောက်ထပ် သွေးမြွေ တစ်ကောင် ပြန်လာတာကို စောင့်နေတာကိုး အဲဒီမြွေက ငါတို့ကိုပါ ဝင်တိုက်ခိုက်ပြီး မင်းကို ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား ကောင်းပြီလေ ငါကလည်း ဒီသွေးမြွေတွေကို တကယ် လိုအပ်နေတာဆိုတော့ သူ့ကို တောင်ကြားထဲ ပြန်မဝင်သွားအောင် ငါ တားပေးမယ်"

ထိုအချိန်တွင် တောအုပ်ထဲမှ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးမြွေကြီး ပြန်ရောက်လာလေသည်။ ၎င်းက အချိန်အကြာကြီး လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ အေးခဲနေသော ရာသီဥတုတွင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က တစ်ဖက်လူ ရိပ်မိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထပ်မံ ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘဲ လက်ထဲရှိ သံလှံကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အနီးရှိ လူများက အမြဲ သတိထားနေကြသဖြင့် သစ်ပင်နောက်သို့ ပုန်းသူက ပုန်း၊ လက်နက်ဖြင့် ကာကွယ်သူက ကာကွယ်ဖြင့် အသီးသီး ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုသံလှံက ၎င်းတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဖူးခနဲ အသံများနှင့်အတူ သံလှံ သုံးစင်းမှာ မြေကြက် သုံးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သွေးမြွေကြီးက အနားသို့ ရောက်လာပြီး လူတစ်စု ပိတ်ဆို့နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ချက်ချင်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဟိုကောင်လေးကို သွားရှင်းလိုက် ငါ ဒီသွေးမြွေကို သတ်လိုက်မယ် ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်တွေ ပိုရတာ ကောင်းတာပေါ့"

"အစ်ကိုကြီး ခင်ဗျား အခြေအနေက ရပါ့မလား"

အစောပိုင်းက အမြဲ စကားပြောနေသော လူငယ်က စိုးရိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လူငယ်က ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါက ဆုံမှတ်တွေဆီကို သွားစူးစမ်းလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာ မတော်တဆ ဒဏ်ရာရတာ မဟုတ်ဘူး ဒီလောက်တော့ ခံနိုင်ရည် ရှိသေးတယ်"

ချင်မင်က သွေးမြွေကြီး ရောက်လာပြီး အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း လှည့်ပြေးကာ သူ အရင်က ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော လမ်းကြောင်း အတိုင်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အခြားသူများကလည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်လာကြပြီး အစောပိုင်းက မြှားဖြင့် ပစ်ခဲ့သော လူငယ်ကလည်း လေးကို ကိုင်ကာ ထပ်မံ ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။

ချင်မင်က တောအုပ်ထဲတွင် သစ်ပင်ကြီးများကို အကာအကွယ် ယူကာ ရှောင်တိမ်း ပြေးလွှားနေလေသည်။ အကယ်၍ နှစ်ဖက်လုံးက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးနေမည်ဆိုပါက လူငယ်မှာ အရှိန်မလျှော့ဘဲ မြှားကျည်တောက်ထဲမှ မြှားများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ယူ ပစ်ခတ်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူမှာ တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ ဓားရှည်ကို ကိုင်ကာ သွေးမြွေကြီးကို ရင်ဆိုင်နေပြီး တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ခဏချင်းအတွင်း မြွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အများအပြားကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ချင်မင် နောက်သို့ လိုက်နေသူများက နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး စိတ်အေးသွားကြလေသည်။

ချင်မင်က တောအုပ်ထဲတွင် ဘယ်ညာ ကွေ့ပတ်ကာ သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ညအမှောင်ထုထဲတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေလေသည်။ ထိုလူစုမှာ ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသူများထဲတွင် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ နှစ်ဦး ပါဝင်ပြီး ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ အရှိန် အလွန် မြန်ဆန်ကာ သူ့အနားသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်မင်၏ ခွန်အားမှာ အလွန် ကြီးမားသော်လည်း သူသည် အစစ်အမှန် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ မဟုတ်သဖြင့် အရှိန်ပိုင်းတွင် အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသည်။

အစောပိုင်းက အမြဲ စကားပြောနေသော လူငယ်မှာလည်း ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်သော်လည်း မြှားပစ်ရန် အချိန်ယူလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် နောက်ကျကျန်ခဲ့လေသည်။

သစ်ကိုင်းများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ချင်မင်က သေချာ ကြည့်ရှုပြီး ပိတ်ဆို့မှု မရှိသော တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သူ့နောက်မှ လိုက်လာသူများကလည်း လမ်းပိတ်နေသော သစ်ကိုင်းများကို ဓားဖြင့် ခုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက် လိုက်လာကြလေသည်။

"အား"

ရုတ်တရက် ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးလာသော ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နှင်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ မျက်နှာပင် ရှုံ့မဲ့သွားလေသည်။

သူ၏ ညာဘက် ခြေထောက်ကို နှင်းပြင်အောက်တွင် ဝှက်ထားသော သံလှံ တစ်စင်းက ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သွေးများ စီးကျနေလေသည်။ ထက်မြက်လှသော လှံသွားက ခြေဖမိုးကို ဖောက်ထွက်လာပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ချင်မင်က အဆိုးဆုံး အခြေအနေအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤသစ်ကိုင်းများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော နေရာတွင် သံလှံ သုံးစင်းကို ကြိုတင် မြှုပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်ပင် အသုံးဝင်လာမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ。

တစ်ခုတည်းသော လမ်းပွင့်နေသည့် နေရာမှာ သူ ကိုယ်တိုင် သစ်ကိုင်းများကို ရှင်းလင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှင်းပြင်အောက်တွင် ထောင်ထားသော သံလှံကို တက်နင်းမိရန်မှာလည်း ကံတရားအပေါ် မူတည်နေပေသည်။

ထိုလူက သံလှံ နှစ်စင်းကို မတော်တဆ ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်ခဲ့သော်လည်း တတိယ တစ်စင်းကိုမူ တက်နင်းမိသွားခဲ့သည်။ ထိုမျှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာချိန်တွင် ဤသို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် အလွန် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိသွားပြီး ညာဘက် ခြေထောက် တစ်ဖက်လုံး ပျက်စီးသွားတော့သည်။

နောက်မှ လိုက်လာသူများက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်များပင် နာကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ နောက်ပိုင်းတွင် အလွန် သတိထားလာကြလေသည်။

အစောပိုင်းက အမြဲ စကားပြောနေသော လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လျှောက်မပြေးကြနဲ့ သူ့ရဲ့ ခြေရာအတိုင်းပဲ လိုက်ကြ"

သူကလည်း အလွန် ရက်စက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာရနေသော အဖော်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ဓားကြီးကို ကိုင်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် လိုက်လာပြီး အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းလာစေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်မှာ သူလောက် မမြန်ကြောင်း သူ အစောကြီးကတည်းက သတိထားမိပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူမှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်သော်လည်း အစွမ်းအစမှာ ၎င်းတို့လောက် မကောင်းနိုင်ဟု သူ ယူဆထားလေသည်။

"ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာက ဘဝသစ် ရရှိသူပဲလေ လျှို့ဝှက် ကျင့်စဉ်တွေမှ မရှိတာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရင်တောင် အများကြီး တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယင်းမှာ သူ၏ ရင်ထဲရှိ အတွေးဖြစ်ပြီး ၎င်းကပင် သူ့ကို ဆက်လက် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က သိပ်မကြာခင် အမီခံရမည်ကို သိရှိထားသဖြင့် ခြေလှမ်းများကို တမင် နှေးလိုက်ပြီး သူ့အတွက် အန္တရာယ် အပေးနိုင်ဆုံး လူတစ်ဦးကို အရင် ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ထပ်ပြေးလေ မရိုမသေလုပ်နေတာ သွေးမြွေ အနည်းငယ်လောက်ပဲ တောင်းတာကို အသက်ပေးရတာထက် စာရင် ကောင်းပါတယ်"

လူငယ်က အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။

ချီရှမြို့တော်မှ အခြား တစ်ဦးနှင့် ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်းမှ လူနှစ်ဦးမှာ ပထမဆုံး ဘဝသစ်သာ ရရှိထားသဖြင့် သူတို့၏ အရှိန်မှာ မမီဘဲ နောက်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြသည်။

ချင်မင်က ဘာစကားမျှ ပြန်မပြောဘဲ သံတူရိုးရှည်ကို ကိုင်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။ သူက အချိန်ဆွဲနေ၍ မဖြစ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အစိုးရိမ်ဆုံး လူမှာ သွေးမြွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေသော လူငယ် ပင်ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ မကောင်းသော်လည်း သူသည် အန္တရာယ် အပေးနိုင်ဆုံးသူ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

တောအုပ်ထဲတွင် နှင်းများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ချင်မင်က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သံတူရိုးရှည်၏ ပထမဆုံး ရိုက်နှက်မှုကပင် လူငယ်ကို မှင်တက်သွားစေပြီး ဓားကိုင်ထားသော ညာဘက်လက်မှာ ထုံကျင်သွားတော့သည်။

အရှိန် နှေးကွေးပြီး ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ် အရည်အသွေး သူ့ထက် ညံ့ဖျင်းရမည့် ဤလူငယ်လေးမှာ မည်သို့ ဤမျှ ခွန်အား ကြီးမားနေရသနည်း။

ချင်မင်၏ အာရုံများမှာ အလွန် စူးစိုက်နေပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။ လေးလံသော သံတူရိုးရှည်မှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အမည်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများအလား ညအမှောင်ထုထဲတွင် လှုပ်ရှားနေတော့သည်။

လူငယ်မှာလည်း အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ဖုအန်းထောင်ထက် အများကြီး ပိုတော်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ ပထမဆုံး ထိတွေ့မှုတွင် အရေးနိမ့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာလေသည်။

သို့သော် သူ အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ထိုဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာမှ လူငယ်လေးမှာ သူ ထင်ထားသကဲ့သို့ အစွမ်းအစ ညံ့ဖျင်းသူ မဟုတ်ဘဲ အလွန် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သူ ဖြစ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုလေးလံသော သံတူကြီးကို ပန်းပွင့်များအလား လှပစွာ ဝှေ့ယမ်းနိုင်ပြီး ညအမှောင်ထုကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ဖြတ်သန်းကာ အလွန် ထိရောက်သော သေစေနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် နည်းလမ်းများမှာ ဓားသိုင်းကွက် များကို အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ရိပ်မိသွားလေသည်။

"ဒီလူက တော်တော် တော်တာပဲ ငါ အမြန် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရမှ ဖြစ်မယ်"

ချင်မင်က ရင်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ထဲရှိ သံတူကြီးကို လွှတ်ချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လူငယ်မှာ ကမ္ဘာကြီး လည်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်ရည်နှင့် နှပ်ချေးများ ထွက်ကျလာတော့သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦး လက်နက်ချင်း ထိခိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် မတော်တဆ လွတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ထိုလေးလံသော သံတူကြီးဖြင့် သူ၏ မေးစေ့ကို ရိုက်နှက်လိုက်ရာ အရိုးများ ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားတော့သည်။

သူက ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံကာ သတိလွတ်မသွားစေရန် ထိန်းချုပ်ပြီး ဓားကြီးဖြင့် အရှေ့သို့ ဆက်လက် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ နောက်ဆုတ်၍ မဖြစ်ချေ။ တစ်ဖက်လူကို သံတူကြီး ပြန်ကောက်မည့် အခွင့်အရေး မပေးနိုင်ချေ。

သို့သော် ထိုရိုက်နှက်မှုကြောင့် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ မူးဝေနေပြီး သတိမှာ လုံးဝ ကြည်လင်နေခြင်း မရှိတော့ချေ။

သူ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်မင်က ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ ဓားကြီးကို ကာကွယ်လိုက်ပြီးနောက် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ ဓားကိုင်ထားသော ညာဘက်လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ ခြေထောက်ဖြင့် အဝေးသို့ ကန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ချင်မင်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ သံတူရိုးရှည်ကို ကောက်ယူကာ ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားပြီး လူငယ်၏ ဦးခေါင်းကို တစ်စစီ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်နက်များကို ယူဆောင်ကာ ကျန်ရှိနေသော လူသုံးဦး ရှိရာသို့ အမြန် ပြန်သွားတော့သည်။

...

မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူငယ်မှာ ထင်သည့်အတိုင်းပင် သွေးမြွေကြီးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အထင်ကြီးလွန်းသူ မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းအစမှာ တကယ်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

လျှိုဟွိုင်ဆန်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကင်းလှည့်သူ အချို့ကို ခေါ်ကာ နောက်ကြောင်းပြန် လှည့်လာပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားပြီးနောက် တောင်ကြားဝသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ သူက သွေးမြွေများ အားအင် ကုန်ခမ်းနေမည် ဖြစ်ပြီး အေးခဲနေသော ရာသီဥတုတွင် လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားမည်ဟု တွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ပြန်လှည့်လာခဲ့ပြီး တောင်ကြားဝတွင် လူငယ်လေး တစ်ဦးက သွေးမြွေကြီးကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာ တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ လျှိုဟွိုင်ဆန်းတို့က ဤနေရာတွင် အခြားသူများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြချေ။ ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူက အောင်မြင်သွားပြီး အစွမ်းအစမှာလည်း အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းပုံ ရပေသည်။

လူငယ်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးမြွေကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူများကို ကြည့်ကာ ဓားကို ကိုင်ရင်း ရှေ့သို့ တိုးလာလေသည်။ သူက ဤနေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သတင်း မပေါက်ကြားလိုချေ။

ယခုအခါ သူ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် မကောင်းသဖြင့် ပိုမို လျှို့ဝှက်ထားလိုပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေလေသည်။

"မိတ်ဆွေ ငါတို့က ရန်သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး အခု ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ပေးပါ့မယ် သွေးမြွေက မင်းဟာပါ"

လျှိုဟွိုင်ဆန်းက အမြန် အော်ပြောလိုက်ပြီး လူများကို ခေါ်ကာ အမြန် နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

သူက ဤလူမှာ အလွန် အန္တရာယ် များလွန်းကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ တကယ် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ အားလုံး သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူ တစ်ယောက်တည်းက ၎င်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းလင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုကင်းလှည့်သူများမှာ အတွေ့အကြုံရှိသော လူလတ်ပိုင်းများ ဖြစ်ကြပြီး လေးကြိုးတင်ကာ မြှားများဖြင့် ရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်ထားပြီး အကာအကွယ် ယူကာ အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။

လူငယ်က ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်ထဲတွင် အောင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထူးခြားသော ဆုံမှတ် များကို သွားရောက် စူးစမ်းခဲ့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ အလွန် နေမကောင်း ဖြစ်နေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုလူများကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

သူက ခေတ္တ အနားယူလိုက်ပြီးနောက် ထိုနေမကောင်းသော ခံစားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ချင်မင် ထွက်ပြေးသွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်မှ နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းနေသော်လည်း ခြေရာများကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းနိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။ သူက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားသွားပြီး မကြာမီမှာပင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိဘဲ ချင်မင်က ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်းမှ ဘဝသစ် ရရှိသူ နှစ်ဦးနှင့် ချီရှမြို့တော်မှ ပထမဆုံး ဘဝသစ်သာ ရရှိထားသော လူငယ်တို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ထိုလူများ၏ လက်နက်များကို ယူဆောင်ကာ နောက်ကြောင်းပြန် လှည့်လာခဲ့ပြီး ညာဘက် ခြေထောက်ကို သံလှံ ဖောက်ထွင်းခံထားရသော ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိသူကို ထပ်မံ တွေ့ရှိလိုက်ပြန်သည်။

မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူ ရောက်လာချိန်တွင် ချင်မင်က ကျောခိုင်းထားပြီး သူ့ဘက်မှ လူကို စစ်ဆေးမေးမြန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခဏချင်းအတွင်း သူ၏ သွေးကြောများ ပူထူသွားပြီး အလွန် ဒေါသထွက်သွားလေသည်။ သူက လူတစ်ယောက်တည်း အမေးခံနေရသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အခြားသူများ ဘယ်ရောက်သွားသနည်း၊ သူ၏ ညီလေးရော ဘယ်ရောက်သွားသနည်း၊ အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီလား။

"မြန်မြန် ပြော မင်းဆီမှာ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ် တွေ ရှိလား"

ချင်မင်က ထိုနေရာတွင် ထိုင်ကာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရနေသော ထိုလူကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲမထားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုလူက တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း ပါးစပ် ဟ၍ မရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ပါးစပ်ကို သံတူဖြင့် အရိုက်ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို စကားပြောခွင့် မပေးလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

စကားမပြောနိုင်သော ထိုလူက မိမိတို့ အဖွဲ့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူ ရောက်လာပြီး တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေပုံ ရပေသည်။

သို့သော် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူက နောက်ထပ် သံတူ တစ်ချက် ထပ်မံ အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများ ပြာသွားကာ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသောလူက ဒဏ်ရာရနေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းတွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး အောက်ပိုင်းမှာ နှင်းပြင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာတော့သည်။

ထို့နောက် သူက ညည်းတွားသံ တစ်ချက် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး နှင်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုလူငယ် နင်းမိသည်မှာ သံလှံ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ညီလေး ကိုင်ဆောင်ခဲ့သော ဓားကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော အချိန် အနည်းငယ်က ချင်မင်က ဤနေရာကို သေချာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သကဲ့သို့ သစ်ကိုင်းကျိုးများ ပြန့်ကျဲနေပြီး နေရာ အနည်းငယ်သာ လွတ်နေလေသည်။

ထိုလွတ်နေသော နေရာများတွင် သံလှံများ၊ ဓားကြီးများနှင့် ဓားရှည်များကို ကြိုတင် မြှုပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အကောင်းဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူက အစောပိုင်းက လူ၏ အသက်ကို သံတူဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ခြေဖမိုးကို ဓားကြီး ဖောက်ထွင်းခံထားရသော လူကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူငယ်၏ အမည်မှာ ဝမ်နျန်ကျူ ဖြစ်ပြီး ချီရှမြို့တော်တွင် အနည်းငယ် နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်ကာ ပထမဆုံး ဘဝသစ် ရရှိချိန်ကပင် ပေါင် ငါးရာခွန်နှစ်ဆယ်ကို မနိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် အလွန် အစွမ်းထက်သူဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိပြီးနောက် သူ၏ လက်မောင်း နှစ်ဖက်တွင် ပေါင် တစ်ထောင်ကျော် ခွန်အား ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဤနေရာတွင် ကျော့ကွင်းမိသွားသဖြင့် မည်သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

အထူးသဖြင့် ရှေ့မှ မျက်နှာဖုံးစွပ် လူငယ်လေးမှာ တောရွာမှ ကောင်လေး တစ်ယောက်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ့ကို ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိစေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဝမ်နျန်ကျူ ညီလေး၏ လေးနှင့် မြှားကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။

"အား"

ဝမ်နျန်ကျူ၏ ခြေဖဝါးမှာ ဖောက်ထွင်းခံထားရသဖြင့် လှုပ်ရှားရန် အခက်အခဲ ဖြစ်နေပြီး အစွမ်းအစ အလွန် ကြီးမားကာ နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံပြီး ခုန်နိုင်သော်လည်း မူလ အခြေအနေကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ မကြာမီမှာပင် မြှားမှန်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ချင်မင်က ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဝမ်နျန်ကျူ၏ ဦးခေါင်းကို သံတူရိုးရှည်ဖြင့် တစ်စစီ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"သွေးမြွေ တစ်ကောင်တောင် ပိုရလိုက်သေးတယ် လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ"

ချင်မင်က ဒုတိယမြောက် သွေးမြွေကြီးကို သားရေအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ယနေ့ သူ၏ ရိတ်သိမ်းရရှိမှုမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

အခန်း ၂၄ အမှုကြီး

မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန်အောက်တွင် တောင်ကြီးများက မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး နှင်းဖြူများက တောအုပ်အတွင်း ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။ ထူးဆန်းသော ငှက်များက ကောင်းကင်တွင် အနိမ့်ပျံသန်းနေပြီး အနီးတစ်ဝိုက်မှ သားရဲများ၏ အော်သံများကို မကြာခဏ ကြားနေရလေသည်။

အေးစက်သော နှင်းပွင့်များက ဆံပင်ဖျားများပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော်လည်း ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင်မူ အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။ ယနေ့ တောင်ပေါ်တက်ရသည်မှာ အလွန် အန္တရာယ် များသော်လည်း ရိတ်သိမ်းရရှိမှုကမူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုများခဲ့လေသည်။

သူ၏ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်အတွက် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များ လုံလောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ အစွမ်းအစမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က လေနှင်းများကြားတွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ သွေးများ ပေကျံနေသော တောအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဤသို့ မလုပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အခြား ရွေးချယ်စရာ မပေးခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူက ဤမျှ ကြီးမားသော လက်ဆောင်ကြီး ကို ပေးခဲ့မှတော့ သူ့အနေဖြင့် သေချာ ဂူသွင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။ သေဆုံးသွားသူများ အေးချမ်းစွာ အနားယူနိုင်ရန် အေးစက်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ချွတ်ပေးခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

သူက အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ချွတ်ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး သေချာ ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထို့နောက် အလောင်းကို တောအုပ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ရာ သားရဲများက သူ့အတွက် သင်္ဂြိုဟ်ပေးပါလိမ့်မည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ ဓားပဲ"

ကြည်လင်သော ရေကန်လေး တစ်ခုအလား တောက်ပနေသည့် ဓားရှည်ကို ချင်မင်က ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ညအမှောင်ထုထဲတွင် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းက ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

သို့သော် ဓားကို တောင်အပြင်ဘက်သို့ သယ်သွား၍ မရသဖြင့် သူ အလွန် နှမြောနေမိသည်။

ထိုဓားက ဖုအန်းထောင်၏ ဓားရှည်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းမွန်ပေသည်။ သူ သွေးမြွေကို ခုတ်စဉ်က ဓားတွင် အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်သွားသော်လည်း မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူက ဤဓားဖြင့် သွေးမြွေကို ခုတ်သတ်ပြီးနောက်တွင်မူ ဓားမှာ ထက်မြက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မှန်တစ်ချပ်အလား ချောမွေ့နေပေသည်။

ချင်မင်က တိုက်ပွဲ နယ်မြေကို အမြန် ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ သားရဲ အစာကျွေးရမည့် အရာများကို ကျွေးပြီး မြှုပ်နှံရမည့် အရာများကို မြှုပ်နှံလိုက်သည်။ ထိုလူများမှာ ချီရှမြို့တော်မှ လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သေချာ ရှင်းလင်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုဓားရှည်ရော အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာပါ သူ ယခုအချိန်အထိ တွေ့ဖူးသမျှထဲတွင် အကောင်းဆုံး လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ဖြစ်သော်လည်း တောင်ကြီးထဲတွင်သာ ထားခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

"လိုတဲ့အချိန်ကျမှ လာတူးတော့မယ်"

ဖုအန်းထောင်နှင့် ဖုန်းယီအန်းတို့ ထားခဲ့သော လက်နက်များကို စွန့်ပစ်လိုက်၍ ရပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် သွေးမြွေများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ညငွေပြားများ ပါလာပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံး လူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နေ့ရွှေ ပြား ဆယ့်သုံးပြားပင် ပါလာလေသည်။

"လူဆိုတာ အလကားရတဲ့ ပိုက်ဆံ မရှိရင် မချမ်းသာဘူး မြင်းဆိုတာလည်း ညဘက် မြက်မစားရရင် မဝဖြိုးဘူး ဆိုတဲ့ စကားက တကယ် အမှန်ပဲ"

ချင်မင်က သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း နေ့ရွှေပြားများမှာ သွေးစွန်းနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်မျိုးကို သူ ထပ်မကြုံချင်တော့ချေ။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ အလိုချင်ဆုံး ဖြစ်သော လမင်းနက် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် နှင့် ရည်ရွယ်ချက် စွမ်းအင် ကျင့်စဉ် စာအုပ်များ မပါလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း တောင်ပေါ်သို့ စွန့်စားရန် လာရာတွင် မည်သူက ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်များကို သယ်လာမည်နည်း။

ချင်မင်က အပြန်လမ်းတွင် ခန္ဓာကိုယ် အလွန် ကြီးမားသော တောနွား တစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး အတွင်းကလီစာများကို ရှင်းလင်းကာ သွေးမြွေများကို ဗိုက်ထဲသို့ ထည့်ပြီး ပြန်ချုပ်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိဘဲ အိမ်သို့ ချောမွေ့စွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဖုအန်းထောင်နဲ့ ဖုန်းယီအန်းတို့ သေတာ နှစ်ရက် ရှိပြီ ဘာလို့ သတင်း မထွက်သေးတာလဲ"

မကြာမီ သတင်း ပေါက်ကြားတော့မည်ဟု ချင်မင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးမြွေများကို တိုက်ခိုက်ရန် သွားသော ထိုကင်းလှည့်အဖွဲ့က ဖုအန်းထောင်၏ စခန်းကို ချောင်းကြည့်ခဲ့ပြီး သစ်သားအိမ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း ဖုအန်းထောင်နှင့် ဖုန်းယီအန်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်နေ့တွင်ပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း လူအချို့ သတိထားမိခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မီးစမ်းရေထဲတွင် စိုက်ပျိုးထားသော လမင်းနက် အတွက် လိုအပ်သည့် မြေသြဇာ အရည်များကို ဖော်စပ်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အချိန်ကျလာသည်အထိ ထိုကင်းလှည့်အဖွဲ့မှ လာမယူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်ရက်ဆက်တိုက် ဖုအန်းထောင် ပေါ်မလာဘဲ ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့ကလည်း ယင်ထိန်မြို့နယ်သို့ သွားရောက် ပျော်ပါးခြင်း မရှိသောအခါ သက်ဆိုင်သူများက တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီဟု ရိပ်မိသွားကြလေသည်။

ချင်မင်က နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ဓားသိုင်းများကို စတင် လေ့ကျင့်လေသည်။

သူက ခြံထဲတွင် ရပ်ကာ သံတူရိုးရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှင်းပွင့်များ လွင့်စင်လာပြီး လေနှင်းမုန်တိုင်း တစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်လာကာ သံတူကြီးက လေကို ခွင်းသွားသော အသံမှာ မိုးကြိုးသံများအလား ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် ပူနွေးလာပြီး အစွမ်းကုန် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ နှင်းများပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ သူက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော်လည်း အလွန် လန်းဆန်းနေပေသည်။

ချင်မင်က ဓားသိုင်းစာအုပ်ထဲရှိ တိုက်ခိုက်ရေး ဓားသိုင်းကွက် များကို အသစ်တစ်ဖန် နားလည် သဘောပေါက်သွားပြီး ခြံထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ကာ ထိုခံစားချက်များကို သေချာ မှတ်သားနေမိသည်။

ထို့နောက် သူက အလင်းနှင့် ဖုန်မှုန့် အတူတူ ကို ဆက်လက် လေ့လာပြီး စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားကာ အသက်စွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ရာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို နားလည်လာခဲ့သည်။

မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန် ကုန်ဆုံးလုနီးပါးတွင် အစ်ကိုရွှီက အလွန် လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် အပြင်မှ ပြန်ရောက်လာပြီး ရွာထဲရှိ ဘဝသစ် ရရှိသူ အားလုံးကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

"အခု အမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ"

သူ၏ စကားအနည်းငယ်က လူတိုင်းကို ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားစေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"ဖုန်းယီအန်းနဲ့ ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့ အဖွဲ့... တောင်ပေါ်က သားရဲတွေ အကုန် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ထင်တယ် ဟား"

စကားအဆုံးတွင် အစ်ကိုရွှီက မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူက ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားအောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စကို အလွန်အမင်း ဝမ်းသာကြောင်း ပြသ၍ မဖြစ်ချေ။ အကယ်၍ သတင်း ပေါက်ကြားသွားပါက ပြဿနာ တက်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြုံးရွှင်နေပြီး အမည်းရောင် ပုရွက်ဆိတ် လက်ဖက်ရည် ဖျော်ရာတွင်ပင် အလွန် သွက်လက်နေလေသည်။

"တကယ်လား"

အစ်ကိုရန်ယုံချင်းက ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ ထိုကိစ္စမှာ တကယ်ပင် အမှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။

အစ်ကိုရွှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ ပျောက်သွားတာ နှစ်ရက် ရှိပြီ အခြေအနေ မဟန်လောက်ဘူး"

အဘိုးလျှိုမှာ အသက်ကြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"တောင်ကြီးက တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ ဖုန်းယီအန်းနဲ့ ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့လို ခွေးကောင်တွေတောင် သေကုန်ပြီတဲ့လား အဲဒီ သားရဲကြီးက တောင်စောင့်နတ် ဖြစ်တော့မှာပဲ"

"ဦးလေးရွှီ ဘယ်လို လုပ်သိတာလဲ"

ချင်မင်က ဝင်မေးလိုက်သည်။ ထိုကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေ၍ မဖြစ်ဘဲ နောက်ဆုံး အခြေအနေကိုလည်း တကယ် သိချင်နေမိသည်။

အစ်ကိုရွှီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ခုနလေးတင် လူအယောက် ခြောက်ဆယ် ခုနစ်ဆယ်လောက် ရှိတဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ကြီးက ချင်းဆန်းရွာကို ဝင်သွားပြီး ရောဂါသည်လေး ရဲ့ ဆွေမျိုး ရွှီခုန်းကို သွားရှာကြတယ်"

"သူ့ကို ဘာလို့ သွားရှာတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတစ်ခေါက် ချင်းဆန်းရွာ တစ်ရွာတည်းပဲ လမင်းနက် မစိုက်ပျိုးတာလေ နောက်ပြီး ဖုန်းယီအန်းနဲ့ ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့ မသေခင် တစ်ရက်က အဲဒီကို သွားပြီး ရွှီခုန်းကို သွားတွေ့ခဲ့သေးတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်မင်မှာ မှင်တက်သွားမိသည်။

ချင်းဆန်းရွာတွင် ရွှီခုန်းမှာ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေလေသည်။ သူ ဘာကြောင့် သံသယ တရားခံ ဖြစ်သွားရသနည်း။

ထိုနေ့က ဖုန်းယီအန်းနှင့် ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့က ယဉ်ကျေးစွာ လာရောက် နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် နေနေသာသာ အဆင့်အတန်းချင်း ကွာခြားလွန်းသဖြင့် ရန်ငြိုး ဖွဲ့စရာ အကြောင်း မရှိချေ။

သို့သော် ယခုအခါ ကင်းလှည့်အဖွဲ့က လူအင်အား အပြည့်အစုံဖြင့် လက်နက် အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အစွမ်းအထက်ဆုံး လူအချို့က ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ ကင်းလှည့်သူ ခြောက်ဆယ်ခန့်ဖြင့် ဤနေရာကို ဝန်းရံထားကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးဝါးတောကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ကင်းလှည့်အဖွဲ့လည်း အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လျှိုဟွိုင်ဆန်းကို အခြား အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အချို့က ဝိုင်းထားကြလေသည်။

"မိတ်ဆွေတို့ ဘာလုပ်ကြမလို့လဲ ကျုပ်က ဖုအန်းထောင်တို့ကို ကြည့်မရပေမဲ့ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းထဲ ပို့မယ့် အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး"

လျှိုဟွိုင်ဆန်းက အမြန် ပြောလိုက်သည်။

တစ်ယောက်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းတို့ အဖွဲ့က ဘာလို့ လူလျော့သွားတာလဲ နောက်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဆယ့်နှစ်စုံ ထပ်ယူသွားတဲ့အပြင် အဆိပ်တွေလည်း အများကြီး ဝယ်သွားတယ် မဟုတ်လား ဝန်မခံချင်သေးဘူးလား"

"ကျုပ်... တကယ် မတရား ခံရတာပါ"

လျှိုဟွိုင်ဆန်းမှာ ချွေးများ ထွက်လာပြီး အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေ ယူပြီး ဆေးတွေ ဝယ်တာက သွေးဝါးတောထဲက ဝိညာဉ်သားရဲ တွေကို သွားသတ်မလို့ပါ"

အဘိုးအို တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အကုန် ကိုက်ညီသွားပြီပေါ့ သွေးဝါးတောက ဖုအန်းထောင်တို့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိတာလေ သူတို့ အဖွဲ့က သွေးမြွေတွေကို သတ်ချင်နေတာ ကြာပြီ မင်းတို့က သူတို့ နယ်မြေထဲ ဝင်သွားတော့ သေချာပေါက် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲ ဖြစ်မှာပဲ နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်တာ တစ်ခုက သူတို့နဲ့ သွေးမြွေတွေ တိုက်ခိုက်ပြီး နှစ်ဖက်လုံး ဒဏ်ရာရနေချိန်မှာ မင်းတို့က ဝင်တိုက်ပြီး သူတို့ကို သတ်လိုက်တာ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"

"ကျုပ်..."

လျှိုဟွိုင်ဆန်းမှာ သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်ပင် အဖြစ်အပျက် အားလုံးက ကိုက်ညီနေပြီး အလွန် ယုတ္တိတန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"မင်း ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား"

လျှိုဟွိုင်ဆန်းက ခေါင်းကို အမြန် ခါရမ်းကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဦးလေး မလုပ်ပါနဲ့ မိတ်ဆွေတို့ ကျုပ် ပြောတာ နားထောင်ပါဦး ကျုပ်တို့ တကယ် သွေးထွက်သံယို အမှု မလုပ်ခဲ့ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ လုပ်တာလဲဆိုတာ ကျုပ် သိသလိုပဲ မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဓားရှည် တစ်လက်နဲ့ သွေးမြွေကို သတ်နေတာ ကျုပ်တို့ တွေ့ခဲ့တယ် ဒီနှစ်ရက်အတွင်း အဲဒီနယ်မြေထဲမှာ အဲဒီလောက် အစွမ်းအစ ရှိတာ သူပဲ ရှိလောက်မယ်"

ထို့နောက် သူက လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"အရေးကြီးဆုံးက အဲဒီလူက ကျုပ်တို့ ကင်းလှည့်သူတွေအပေါ် အရမ်း ရန်ငြိုးထားပုံ ရတယ် ဓားကိုင်ပြီး ကျုပ်တို့ကို သတ်ဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်"

"အကုန်လုံးကို ဖမ်းသွားပြီး သေချာ စစ်ဆေး"

အဘိုးအို တစ်ဦးက မျက်နှာ ပျက်ယွင်းစွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အစွမ်းအထက်ဆုံး အကြီးအကဲ အချို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း အလွန် မကောင်းကြချေ။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော အမှုမျိုး မဖြစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံး အမြစ်ပြတ်သွားခြင်းမှာ လူတစ်ယောက်ယောက်က တမင် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပါက ယင်းမှာ အမှုကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနယ်မြေရှိ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ အားလုံး ထွက်လာကြပြီး အဖွဲ့ခွဲကာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ထိုအထဲမှ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့က သစ်နှစ်ပင်ရွာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အစ်ကိုရွှီ၊ ချင်မင်နှင့် အခြား ဘဝသစ် ရရှိသူများကို ခေါ်ယူ စစ်ဆေးရုံသာမက ရွာထဲရှိ အလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိသူများကိုပါ ပိတ်ဆို့ မေးမြန်းကြလေသည်။

"မင်းတို့ ရွာထဲမှာ ကင်းလှည့်အဖွဲ့နဲ့ ပြဿနာ ရှိတဲ့သူ ရှိလား ဥပမာ ဘဝသစ် ရရှိသူတွေထဲက ဖုန်းယီအန်း၊ ရှောက်ချန်ဖုန်းတို့နဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်ဖူးတဲ့သူ ရှိလား"

ကင်းလှည့်သူ တစ်ဦးက ထိုအလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိသူများကို တင်းကျပ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် ချင်မင် ရောဂါ ပျောက်ကင်းစအချိန်က ရွာထိပ်တွင် သူ၏ သားကောင်ကို လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော မာယန်၊ ဝမ်ယိုဖျင် နှင့် ဟူယုံ တို့လည်း ပါဝင်လေသည်။

"မင်းတို့ ဘာကြည့်နေတာလဲ မေးနေတယ်လေ အမှန်အတိုင်း ဖြေစမ်း"

ကင်းလှည့်သူက ၎င်းတို့ကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုရွှီက အမြဲတမ်း သဘောကောင်းတယ် အဘိုးလျှိုကတော့ လမ်းတောင် သေချာ မလျှောက်နိုင်တော့ဘူး..."

မာယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အဝေးမှ အဘိုးလျှိုက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်သွားပြီး အင်္ကျီလက်မောင်းကို ခေါက်ကာ သွားရောက် ထိုးကြိတ်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာမိသည်။

"ချင်မင် ညီလေးချင်က ကျုပ်တို့ကို ရိုက်ဖူးပေမဲ့ ကျုပ် သူ့ကို မဟုတ်မမှန် မစွပ်စွဲရက်ပါဘူး သူက သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူး ဘဝသစ် ရတာ မကြာသေးဘူးလေ နောက်ပြီး သူက အရမ်း သဘောကောင်းပြီး အေးချမ်းတဲ့သူပါ တောင်ပေါ်က ရလာတဲ့ သားကောင်တွေကို ရွာသားတွေကို ခွဲဝေပေးတတ်တယ် ကျုပ်တို့ကိုတောင် အငြိုးမထားဘဲ အသားတွေ ပေးဖူးသေးတယ်"

မာယန်၊ ဝမ်ယိုဖျင်နှင့် ဟူယုံတို့က အသီးသီး ဖြေကြားလိုက်ပြီး ရွာထဲရှိ ဘဝသစ် ရရှိသူများမှာ အလွန် သဘောကောင်းကြပြီး မည်သူနှင့်မျှ ပြဿနာ မဖြစ်ဖူးကြောင်း ပြောပြကြလေသည်။

ကင်းလှည့်အဖွဲ့ကလည်း လှည့်ပြန်သွားကြပြီး အချိန်အကြာကြီး မနေခဲ့ကြချေ။ ၎င်းတို့က တာဝန်အရ လာရောက် စစ်ဆေးခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ရွာတစ်ရွာသို့ ဆက်သွားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုညတွင် လျှိုဟွိုင်ဆန်းနှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ပန်းချီဆွဲ မကျွမ်းကျင်သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြင်ဆင် ရေးဆွဲကာ ဝမ်နျန်ကျူက ဓားဖြင့် သွေးမြွေကို သတ်ဖြတ်နေသည့် ပုံကို အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဝမ်နျန်ကျူ၏ ပုံတူ အမြောက်အမြားကို ချက်ချင်း ထုတ်ဝေလိုက်ပြီး မြို့နယ် အသီးသီးသို့ အမြန် ဖြန့်ဝေလိုက်ကြလေသည်။

...

ညအချိန်တွင် ချင်မင်နှင့် အစ်ကိုရွှီတို့က အဘိုးလျှို ကုတင်အောက်မှ ထုတ်လာသော နှစ်ချို့ အရက်အိုကို ဇိမ်ကျကျ သောက်သုံးနေကြပြီး သုံးယောက်လုံး အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြပေသည်။

"ဟေး အရင်တစ်ခေါက် ညီလေးချင်က 'တကယ်လို့များ' ဆိုပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်တာ တကယ် ဖြစ်သွားတာပဲ သူတို့ကို တကယ်ပဲ သားရဲတွေက ဆွဲသွားပြီ"

အစ်ကိုရွှီမှာ အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး ခွက်အနည်းငယ် သောက်ရုံဖြင့်ပင် မူးလာလေသည်။

"ကျုပ် ပြောသားပဲ ကံတရားက သူတို့ကို ခွင့်မလွှတ်ဘူး မကြာခင် ပြဿနာ တက်တော့မှာလို့"

ချင်မင်က မျက်နှာ မပျက်ဘဲ ကံတရား နေရာတွင် မိမိကိုယ်ကို အစားထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်အတွက် ပြင်ဆင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး ထိုအရက်၏ အရသာမှာလည်း မဆိုးလှကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဘိုးလျှိုကမူ နှမြောတသစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အေး ငါ ဆယ်နှစ်တိတိ သိမ်းထားတဲ့ အရက်က ဒါတစ်အိုးပဲ ရှိတာ အခုတော့ အိမ်မှာ အရက် တစ်စက်တောင် မကျန်တော့ဘူး"

"ဦးလေးလျှို စိတ်မဆိုးပါနဲ့ နောက်ကျရင် ကျုပ် ဆယ်အိုးလောက် ပြန်ကန်တော့ပါ့မယ် အခု ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရဖို့ ကိစ္စလေး နည်းနည်း ဆွေးနွေးရအောင် ကျုပ် မကြာသေးခင်က ခံစားချက်လေးတွေ ရလာတယ် ခန္ဓာကိုယ်က ပူနွေးလာသလိုပဲ"

"ဟာ မင်းက သရဲလား"

...

ညဉ့်နက်ချိန်တွင် ချင်မင်က အိမ်၌ သွေးမြွေ အားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဒုတိယမြောက် မြွေကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းကြောင်း ချင်မင် သတိထားမိလိုက်သည်။ မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူ၏ ဓားရှည်မှာ ထက်မြက်ရုံသာမက သူ၏ အစွမ်းအစမှာလည်း အလွန် ကြီးမားမည်မှာ သေချာပြီး ခွန်အားမှာလည်း သူ့ထက် ပိုများနိုင်ပေသည်။

ထိုအချက်နှင့် သူ၏ မြန်ဆန်သော အရှိန်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက တကယ်လို့များ လမ်းကျဉ်းလေးတွင် တွေ့ဆုံပြီး သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုပါက သူ တကယ်ပင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပေသည်။

ချင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယခုအခါ တောင်ကြီးထဲတွင် နတ်ဆိုးမျိုးစုံ ထွက်လာကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပိုမို အန္တရာယ် များလာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူမှာ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသူ ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူ၏ စိတ်များ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားလေသည်။ သူ၏ လက်မောင်း နှစ်ဖက်လုံးတွင် ယခုအခါ ပေါင် တစ်ထောင် ခွန်အား ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်သာ ရရှိသွားပါက ပေါင် နှစ်ထောင်အထိ ခွန်အား ရှိလာမည် ဖြစ်ပြီး ချီရှမြို့တော်မှ ပါရမီရှင်များ၏ မှတ်တမ်းများကိုပင် ကျော်လွန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အတွင်း ချီရှမြို့တော်တွင် ထိုကဲ့သို့ အံ့မခန်း မှတ်တမ်းမျိုး မရှိခဲ့ဖူးချေ။

"အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ငါလည်း ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရဖို့ အချိန်တန်ပြီ"