အခန်း (၃၉-၄၀)

အခန်း ၃၉ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားခြင်း

အခန်းထဲတွင် အပ်ကျသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ဤမျှ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချင်မင်၏ နားထဲသို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က အနားမှနေ၍ တိုးတိုးလေး ပြောနေသကဲ့သို့ အသံများ ကြားနေရလေသည်။

သူက သံတူရိုးရှည်ကို ချက်ချင်း ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျားသစ် တစ်ကောင်အလား အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ ယင်းမှာ ထင်ယောင်ထင်မှား မဟုတ်ဘဲ အစောပိုင်းက ဝိုးတဝါး အရိပ်တစ်ခုကိုပင် သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ညအမှောင်ထုက ကြီးစိုးနေပြီး အခန်းထဲရှိ နေကျောက်တုံး မှ မီးရောင်များ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာကာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း အပြည့်အဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခန်း တစ်ခုလုံး အမှောင်အတိ ကျသွားကာ အလွန် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချင်မင်၏ နားထဲမှ တိုးတိုးလေး ပြောနေသော အသံများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူက စာရွက်များ ခေါက်နေပြီး အတော်အတန် ဟောင်းနွမ်းနေသော သားရေ ဓားသိုင်းစာအုပ် ကို ပြန်လည် ထိတွေ့ကြည့်ရာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဘာမှ ထပ်မံ မဖြစ်ပေါ်တော့ချေ။

သူက ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို ကိုင်လိုက်သော်လည်း အခန်းထဲတွင် အလွန် မှောင်မိုက်နေသဖြင့် စာရွက်ပေါ်ရှိ စာသားများကို သေချာ မမြင်ရတော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် မည်သည့် ထူးခြားသော အခြေအနေမျှ ထပ်မံ မဖြစ်ပေါ်တော့သဖြင့် အစောပိုင်းက ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ခဲ့ခြင်းဟုသာ တွေးလိုက်မိသည်။

ချင်မင်က အခန်း အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး ရွာထိပ်ရှိ မီးစမ်းရေ အနားသို့ သွားကာ တောက်ပနေသော ကျောက်တုံး အချို့ကို ဆယ်ယူပြီး အိမ်သို့ အမြန် ပြန်လာခဲ့လေသည်။

သူက လက်တစ်ဖက်တွင် သံတူကြီးကို ကိုင်ကာ နောက်လက်တစ်ဖက်တွင် ဟောင်းနွမ်းနေသော ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်နေသော်လည်း အလွန် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောနေသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ချေ။

"အစောပိုင်းက ထင်ယောင်ထင်မှား ကြားလိုက်တာလား"

မကြာမီမှာပင် ချင်မင်က အာရုံ မလွင့်တော့ဘဲ ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များ ပါရှိသော သားရေ စာမျက်နှာများ ပေါ်သို့ အာရုံစိုက်ကာ အရင်လူများ၏ ကြိုးစား အားထုတ်မှုများကို သေချာစွာ လေ့လာနေလေသည်။

"ဟူး..."

ထိုအချိန်မှာပင် ချင်မင် တစ်ယောက် ကြက်သီးထသွားလေသည်။ ဤမျှ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသော အချိန်တွင် တိုးတိုးလေး ပြောနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရရုံသာမက သက်ပြင်းချသံ တစ်ခုကိုပါ နားထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦးက သွေးများ ပေကျံနေသော စုတ်ပြဲသည့် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ မှောင်ရီဝိုးတဝါး အခန်းထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အခန်းထဲရှိ အပူချိန်မှာ အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အသစ် ယူလာသော နေကျောက်တုံး မှ မီးရောင်များပင် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားပုံ ရပေသည်။

ချင်မင်က အလွန် မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သံတူဖြင့် တစ်ချက် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

သက်ပြင်းချသံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွေးများ ပေကျံနေသော စုတ်ပြဲသည့် အင်္ကျီနှင့် အဘိုးအို လည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ။ ထိုကမ္ဘာကြီးက ချင်မင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဓားသိုင်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရုံဖြင့် ဤမျှ ထူးဆန်းသော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို အံ့သြနေမိသည်။

သူက သံတူရိုးရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အခန်းထဲကို သေချာ အကဲခတ်ကြည့်ရာ နေကျောက်တုံး မှ မီးရောင်များ တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အပူချိန်မှာလည်း ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိဘဲ အရာအားလုံး ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက မိစ္ဆာ စာအုပ် တစ်အုပ်လား"

ချင်မင်က ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ယင်းမှာ သားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး နှစ်ပေါင်း အတော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ကာ စာမျက်နှာတိုင်းမှာ ဟောင်းနွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ငါက အဲဒီ အရည်တွေကို စုပ်ယူလိုက်လို့ စိတ်တွေ အရမ်း တက်ကြွနေပြီး မြင်သမျှ ကြားသမျှ အားလုံး ကမောက်ကမ တွေ ဖြစ်နေတာလား"

သူက သေချာ စဉ်းစားနေမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက အံကြိတ်ကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကြိုတင် မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ မည်သို့သော နတ်ဆိုး မိစ္ဆာ တွေ ဖြစ်နေသနည်း ဟု သေချာ ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ချင်မင်က လက်တစ်ဖက်တွင် သံတူကို ကိုင်ကာ နောက်လက်တစ်ဖက်တွင် ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုနေပြီး အခန်းထဲတွင် သားရေ စာမျက်နှာများကို လှန်လှောနေသည့် အသံမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် အသံမျှ မကြားရတော့ချေ။ သူက တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းကွက်များကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက် လေ့လာနေချိန်တွင် ထိုတိုးတိုးလေး ပြောနေသော အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ သွေးများ ပေကျံနေသည့် အဘိုးအို တစ်ဦးက သူ၏ အရှေ့ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေလေသည်။

"အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး ဓားသိုင်းစာအုပ် တစ်အုပ်ပဲ ချန်ခဲ့တော့မယ် ဟူး နှမြောစရာပဲ ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်း တွေကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြဖို့ ခက်ခဲလို့ အချို့ အစိတ်အပိုင်း တွေက ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှာ သေချာတယ် ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ ကြိုးစား အားထုတ်မှုတွေ အတွက် နှမြောစရာပဲ"

အဘိုးအိုက သက်ပြင်းချနေလေသည်။

ထို့နောက် ချင်မင်က သူ စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်လျက် စာရေးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ဓားအလင်းတန်း များ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ညအမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲတော့မည့် အသွင် ရှိနေပေသည်။

အဘိုးအိုက ဓားသိုင်း တစ်ကွက် ရေးသား ပြီးဆုံးတိုင်း သူ၏ အရှေ့တွင် ထိုအချိန်က ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်စဉ်က မြင်ကွင်းများ၊ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ၊ နားလည် သဘောပေါက်မှုများ နှင့် ဓားသိုင်း အပေါ် အမြင်များ အားလုံး ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဤကိစ္စက သူ့အပေါ် မည်မျှ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိပြီး မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း ချင်မင် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။ ကျောက်တုံး အစွန်းအစထဲရှိ အရည်များကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ မြင်တွေ့ရသော ကမ္ဘာကြီးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အလွန် အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် ဤရှေးဟောင်း စာအုပ်မှ တစ်ဆင့် စာရေးသူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုများ ရရှိကာ ဓားသိုင်း အပေါ် နားလည် သဘောပေါက်မှုများမှာ စာအုပ်ထဲရှိ မှတ်တမ်းများထက်ပင် သာလွန်သွားလေသည်။

ချင်မင်က သူ့ကိုယ်သူ ပါရမီ အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး ဘာသင်သင် အလွန် မြန်ဆန်စွာ တတ်မြောက်သည်ဟု ယုံကြည်ထားလေသည်။ ယခင်က တောင်ထဲတွင် ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုစဉ်ကလည်း လေ့ကျင့်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု မထင်ခဲ့ဘဲ အဓိက အချက်များကို အလွန် မြန်ဆန်စွာ နားလည် သဘောပေါက်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခု အခြေအနေမှာ ပါရမီ နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ဘဲ ဓားသိုင်းစာအုပ် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့် ရရှိကာ အဘိုးအို ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်စဉ်က စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ဆက်သွယ်မိသွားသဖြင့် အတွေ့အကြုံများ၊ နားလည် သဘောပေါက်မှုများ နှင့် ထိုဓားသိုင်း၏ အခြေခံ သဘောတရားများကိုပါ အပြည့်အဝ နားလည်သွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီဓားသိုင်းစာအုပ်က အဘိုးအို တစ်ယောက် ရဲ့ တစ်သက်တာ ကြိုးစား အားထုတ်မှု တွေကို သယ်ဆောင်ထားတာ ငါက သူနဲ့ ဆက်သွယ်မိသွားတော့ အဲဒီတုန်းက အစစ်အမှန် မြင်ကွင်းတွေကို ပြန်မြင်တွေ့ခွင့် ရလိုက်တာပဲ..."

ချင်မင်က ခဏတာ အာရုံလွင့်သွားပြီးနောက် ထိုအစစ်အမှန် မြင်ကွင်းများ ထဲမှ ပြန်လည် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူက သံတူရိုးရှည်ကို အောက်ချလိုက်ပြီး နေကျောက်တုံး ရှိသော ကြေးဇလုံ ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို အစမှနေ၍ သေချာစွာ ပြန်လည် ဖတ်ရှုပြီး စိတ်နှလုံး အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားလိုက်လေသည်။

တကယ်ပင် သူ အာရုံစိုက်လေလေ ထိုအသံများ၊ ထိုမြင်ကွင်းများနှင့် ထိုစိတ်ခံစားမှု၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုများက ပိုမို ရှင်းလင်းလာလေလေ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရလေသည်။

ခဏချင်းအတွင်း အဘိုးအိုက ညကောင်းကင်ယံ သို့ မော့ကြည့်ကာ ဓားသိုင်း ကို စဉ်းစားပြီးနောက် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ညအမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက် မြင်ကွင်းများ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးခြိမ်းပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေချိန်တွင် အဘိုးအိုက အသိပညာ အသစ်များ ရရှိသွားပြီး သစ်သားဓား တစ်လက်ကို ကိုင်ကာ မိုးရေထဲတွင် ရပ်နေပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်တောက်တော့မည့် အသွင်ဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဓားတစ်ချက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ သစ်သားဓား မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများက ညကောင်းကင်ယံ ရှိ လျှပ်စီးတန်းများထက်ပင် ပိုမို တောက်ပကာ အမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားတော့သည်။

ချင်မင်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ထိုဓားသိုင်း တစ်ကွက်မှာ ဓားသိုင်းစာအုပ်ထဲတွင် လုံးဝ မပါဝင်ဘဲ စိတ်ထဲမှသာ နားလည်နိုင်ပြီး နှုတ်ဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ထူးခြားသည့် သိုင်းကွက် တစ်ခု ဖြစ်ကာ စိတ်နှလုံး အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ ဖော်ဆောင်နိုင်မည့် ဓားတစ်ချက် ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ခံစားမှုကို စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးသား ဖော်ပြရန် အလွန် ခက်ခဲသဖြင့် အဘိုးအိုက သူ၏ ဓားသိုင်း များထဲမှ အဓိက အစိတ်အပိုင်း အချို့ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချင်မင်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး စိတ်ခံစားမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရ ဆက်သွယ်မိသွားသဖြင့် ထိုဓားတစ်ချက်၏ အဓိက အနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ ဓားသိုင်း များတွင် အဘိုးအိုက တောင်နက်ကြီး ထဲတွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ပြီး ဧရာမ သားရဲကြီးများကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

ထို့နောက် သူက လေနှင်းမုန်တိုင်း ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားကာ အစွမ်းထက်သော ရန်သူ အများအပြားနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားကာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိပြီးနောက် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ချိန်တွင် ကျိုးနေသော ဓားတစ်လက်ကို မြှုပ်နှံလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသပြီး အပြင်သို့ မထွက်တော့ဘဲ ငါးနှစ်တိုင်တိုင် တရားထိုင် နေပြီးနောက် ထိုကျိုးနေသော ဓားကို ပြန်လည် တူးဖော်လိုက်ကာ ထပ်မံ ဓားထုတ်လိုက်သောအခါ မိုးရွာသော ညတွင် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်တောက်တော့မည့် အသွင် ရှိသော တောက်ပသည့် ဓားအလင်းတန်း မှာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာပြီး တောင်များကို ခုတ်ပိုင်းကာ ပင်လယ်များကို ဖြတ်သန်းသွားတော့မည့် အသွင် ရှိနေပေသည်။

သူ အသက်ကြီးလာလေလေ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာလေလေ ဖြစ်ပြီး သဘာဝတရား နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသော ဓားသိုင်း လမ်းကြောင်းကို မရွေးချယ်ဘဲ ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းများက သူ၏ ပိန်လှီနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းသွားစေပြီး ဆက်လက် တောင့်မခံနိုင်တော့သည် အထိ ဖြစ်သွားလေသည်။

အဘိုးအိုက ထပ်မံ ခရီးထွက်လာပြီးနောက် ကျိုးနေသော ဓားဖြင့် ပြိုင်ဘက် အားလုံးကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီး ငါးနှစ်တိုင်တိုင် တရားထိုင် ခဲ့သော နေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကာ ဓားကို မြှုပ်နှံပြီး စာအုပ် ရေးသားကာ သူ၏ အသက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရလေသည်။

"နှမြောစရာပဲ ငါက ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာမှာ ပိတ်မိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အရည်အသွေးကို ထိရောက်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် လျှို့ဝှက် ကျင့်စဉ်တွေ မရှိဘူး ဓားသိုင်း အပေါ် နားလည် သဘောပေါက်မှု အရမ်း နက်ရှိုင်းပြီး ပါရမီက ဘယ်သူ့ထက်မှ မနိမ့်ကျဘူးလို့ ယုံကြည်ထားပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လိုက်မမီတော့ဘူး နောက်ပြီး ပိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ ကျမ်းစာ တွေကိုလည်း မဖတ်ဖူးတော့ တစ်သက်လုံး ဒီအဆင့်မှာပဲ ရပ်တန့်နေရတော့မယ်"

အဘိုးအို၏ အချိန် သိပ်မရှိတော့သဖြင့် အမြန် ရေးသားနေပြီး ကလောင်တံ ချလိုက်တိုင်း ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကောင်းကင်အလင်း အကြောင်း ပါဝင်လာသောအခါ မြင်ကွင်းများ ဝိုးတဝါး ဖြစ်သွားပြီး နောက်ပိုင်း စာမျက်နှာများကို လုံးဝ မမြင်ရတော့ချေ။

ချင်မင်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်အလင်း ကို မလေ့ကျင့်ရသေးသဖြင့် စိတ်ခံစားမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရ ဆက်သွယ်၍ မရနိုင်သေးဘဲ လောလောဆယ် မမြင်တွေ့နိုင်သေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူက ဓားသိုင်းစာအုပ်ကို ပိတ်ကာ မျက်လုံး မှိတ်လိုက်ပြီး သူ မြင်တွေ့ ကြားသိခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများ အားလုံး စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာကာ ထိုအတွေ့အကြုံများ၊ နားလည် သဘောပေါက်မှုများ နှင့် ဓားသိုင်း အပေါ် အမြင်သစ်များ အားလုံး သူ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရလေသည်။

သူက သံတူရိုးရှည်ကို ကိုင်ကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာပြီး ဓားသိုင်းစာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင် မထားသော ဓားသိုင်း များကို လေ့ကျင့်လိုက်ရာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ညကောင်းကင်ယံ တွင် လျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

ချင်မင်၏ လက်ထဲရှိ သံတူကြီးက ညကောင်းကင်ယံ ကို အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး သံတူခေါင်း မှ အမည်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လမ်းကြောင်း မျိုးစုံ ချန်ထားခဲ့ကာ ခြံဝင်းထဲတွင် ယှက်နွယ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်း အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

သူက သံတူကို ရပ်တန့်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် အံ့သြသွားမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဓားသိုင်း များကို သူ ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်မင် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ဓားသိုင်း တစ်ခုကို ပေးလိုက်ပါက အချိန် အနည်းငယ် ယူပြီးနောက် သေချာပေါက် လေ့ကျင့် အောင်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုများကြောင့် တစ်ညတည်း အတွင်းမှာပင် ဓားသိုင်းစာအုပ်ထက် ကျော်လွန်သော ဓားသိုင်းများကိုပါ ဆယ်စုနှစ် များစွာ လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ သူ အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ချင်မင်က ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားလေသည်။ ယင်းမှာ နည်းစနစ်များ၊ အတွေ့အကြုံများ နှင့် ဓားသိုင်း အပေါ် နားလည် သဘောပေါက်မှုများသာ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အရည်အသွေးများ တိုးတက်လာစေရန်မူ ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သေးပေသည်။

သို့သော် ဤမျှဖြင့်ပင် လောကကြီးကို အံ့အားသင့်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကျောက်တုံး အစွန်းအစထဲရှိ အရည်များက ဘာတွေများ ဖြစ်နေသနည်း ဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူ၏ စိတ်ကို ဤစာအုပ်မှ သယ်ဆောင်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ဆက်သွယ်ပေးနိုင်သဖြင့် အလွန် အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ချင်မင်က ထို ကျောက်တုံး အစွန်းအစထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရှားပါး ပစ္စည်းမှာ အလင်းတန်း တိုင်လုံးကြီး ဆယ်ခုနှင့် အရောင်ငါးမျိုး တောက်ပနေသော နေရာ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသည့် ပစ္စည်းထက် ညံ့မည် မဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားပြီး အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော ကြီးမားသည့် မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့အပြင် ဤ ကျောက်တုံး အစွန်းအစ၏ နောက်ခံမှာ ပိုမို ကြီးမားနိုင်ကြောင်း သူ သံသယ ဝင်သွားမိသည်။

ချင်မင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကိစ္စများစွာကို တွေးတောနေမိသည်။

ရွာလေး တစ်ရွာလုံးကို မီးတောက်များ ဝါးမျိုသွားခဲ့သော ထိုညတွင် အမွေးအတောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးက လောကီနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ အလွန် ကြော့ရှင်း ခန့်ညားပြီး ခရမ်းရောင် တောက်ပနေသော ဝါးတုတ် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ ကြည့်ရုံဖြင့် နောက်ခံ အလွန် ကြီးမားကြောင်း သိသာလှပြီး သူ၏ အစွမ်းအစမှာလည်း အလွန် နက်နဲကာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဂိုဏ်းမှာလည်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ယခုအခါ ချင်မင်မှာ ပိုမို တည်ငြိမ်မှုများ ရရှိလာပြီး ယုံကြည်ချက် အချို့ ရှိလာကာ အနာဂတ်တွင် လယွဲ့ မြို့တော်သို့ သွားရောက်ပြီး သွေးထွက်သံယို အတိတ်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွာထိပ်တွင် ပေါ်လာသော မိန်းကလေး နှစ်ဦး လျှောက်လှမ်းနေသည့် လမ်းကြောင်းမှာ သူနှင့် ကွာခြားနေကြောင်း သိသာလှပြီး ဘဝသစ် ကျင့်စဉ် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းနေသူများကို အထက်စီးမှ ကြည့်နိုင်ပုံ ရပေသည်။

ယခုအခါ ချင်မင်က သူ လျှောက်လှမ်းနေသော လမ်းကြောင်းမှာ အခြား လမ်းကြောင်းများထက် ညံ့ဖျင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း၊ သူသာ လုံလောက်အောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှေ့ဆက်နိုင်ပါက မည်သည့် လမ်းကြောင်းကိုမဆို ဖောက်ထွက်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်နေလေသည်။

သူ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် သူ၏ အစွမ်းအစကို စတင် ခန့်မှန်းကြည့်လေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ လက်မောင်း နှစ်ဖက်တွင် ပေါင် နှစ်ထောင်ကျော် ခွန်အား ရှိနေပြီး ပေါင် နှစ်ထောင့်နှစ်ရာ အထိပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ ဓားသိုင်းစာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင် မထားသော အဓိက အချက်များကိုပါ တတ်မြောက်ထားသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါက ကောင်းကင်အလင်း အတွင်းအားကို ကျင့်ထားတဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ယှဉ်နိုင်မလား"

ချင်မင်က သေချာ စဉ်းစားနေမိသည်။

အကယ်၍ ထိုအကြီးအကဲများက ပထမဆုံး ဘဝသစ် ရရှိစဉ်က ပေါင် ခြောက်ရာ ခွန်အား ရှိခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းပါက တတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိချိန်တွင် ပေါင် တစ်ထောင့်ရှစ်ရာ ခန့်သာ ရှိမည် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို မမီနိုင်သေးချေ。

ယင်းမှာ လူတိုင်းက ပထမဆုံး ဘဝသစ် ကို အလွန် အလေးထားပြီး ရွှေရောင် ပါရမီ ကို တည်ဆောက်ချင်ကြသည့် အဓိက အကြောင်းရင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ပိုင်း ဘဝသစ် များ အားလုံးမှာ ထိုအခြေခံ အပေါ်တွင်သာ ထပ်တိုးသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

တတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိသူ များ၏ အကြောက်ရဆုံး အချက်မှာ ကောင်းကင်အလင်း အတွင်းအား ကို လေ့ကျင့် အောင်မြင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ၎င်းတို့နှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးမည် ဖြစ်ကြောင်း ချင်မင် ယုံကြည်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤထူးခြားသော အတွင်းအားက ဧရာမ သားရဲကြီး များ၏ အကြေးခွံများကိုပင် ဖောက်ထွင်း ဆုတ်ဖြဲနိုင်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း အလွန် ပြင်းထန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ လူသားများက ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား အရ အားနည်းသော်လည်း အဆင့်မြင့် သားရဲများကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အဓိက အကြောင်းရင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘဝသစ် နယ်ပယ် တွင် ကောင်းကင်အလင်း အတွင်းအားမှာ ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်သို့ အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်နိုင်ပြီး လက်သီးနှင့် ခြေထောက် အပြင်ဘက် အနည်းငယ် အထိသာ ပျံ့နှံ့နိုင်ကာ လက်နက်များ ဆီသို့ မရောက်ရှိနိုင်သေးချေ။

ချင်မင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါက တတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားတဲ့ အကြီးအကဲ တွေကို အနား အကပ်မခံဘဲ သင့်တော်တဲ့ အကွာအဝေးကနေ တိုက်ခိုက်ရင် နိုင်နိုင်သေးတယ်"

အဓိက အချက်မှာ သူ၌ အသုံးပြုရ အဆင်ပြေမည့် လက်နက် ရှိရန် လိုအပ်ပြီး ဓားများဆိုလျှင် လုံးဝ အဆင်မပြေဘဲ ကောင်းကင်အလင်း အတွင်းအား၏ ဆုတ်ဖြဲမှုကို ခံရကာ ကျိုးပဲ့သွားနိုင်သော်လည်း သံတူရိုးရှည်ကတော့ အဆင်ပြေနိုင်ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် တစ်ဖက်လူကို သေအောင် မထုနိုင်ဘူး ဆိုတာ သူ လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

"ဒီညလည်း အိပ်လို့ မရပြန်ဘူးပဲ"

ချင်မင်မှာ အလွန် စိတ်ပျက်နေမိသည်။ ယခုအခါ သူ၏ စိတ်များ အလွန် တက်ကြွနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ညသန်းခေါင် ကျော်သွားမှသာ ခဏတာ မှေးခနဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကာ နောက်ရက် အနည်းငယ် အတွင်း အိပ်စရာ လိုမည် မဟုတ်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

ညသန်းခေါင်ယံ တွင် သူက ဓားသိုင်းကို လေ့လာကာ အဘိုးအို၏ အတွေ့အကြုံများ၊ နားလည် သဘောပေါက်မှုများ နှင့် အမြင်များကို အပြည့်အဝ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည် အသုံးပြုကာ သူ၏ ရုတ်တရက် အသိဉာဏ် ပွင့်သွားသော သိုင်းကွက်များနှင့် နားလည်မှု များကိုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချောင်လုံ၊မုချင်း၊ဝေ့ကျစ်ရို တို့က ချင်မင်တို့ကို နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ထူးခြားသော တွေ့ရှိချက်များနှင့် အကျိုးအမြတ်များ မရှိပါက ၎င်းတို့ ပြန်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလေသည်။

ထိုနေ့တွင် ၎င်းတို့က အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ် စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ချင်မင်၊ အဘိုးလျှို နှင့် အခြားသူများကို အခကြေးငွေ အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အနီးအနားရှိ လူများကိုလည်း သင်ပေးခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။

သစ်နှစ်ပင်ရွာ မှ လူများ အားလုံး အလွန် ကျေးဇူးတင်နေကြပြီး ဤကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသည့် ဘဝသစ် ကျင့်စဉ်ကို ၎င်းတို့ ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့က ထိုအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ကို အများကြီး ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဥပမာ အနေဖြင့် မီးလင်းနို့ ဂူ က မုချင်း၊ချောင်လုံ နှင့် အခြားသူများကို အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရရှိစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုညတွင် ချင်မင်က ထို အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ် စာအုပ် ကို လေ့လာကြည့်ရာ သူ လေ့ကျင့်နေသော ပိုးသားစာအုပ်ထဲရှိ ကျင့်စဉ်များကို မမီကြောင်း တွေ့ရှိရလေသည်။ ထို့အပြင် ဤစာအုပ်မှာ ယာယီ ကူးယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများ ပါဝင်ခြင်း မရှိသဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုများ လုံးဝ မဖြစ်ပေါ်နိုင်ပေ။

"ကြည့်ရတာ အရင်လူတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပိုင် လက်ရေး စာအုပ်တွေမှ ရနိုင်တာပဲ"

သူက အသိပညာ အသစ်များ ထပ်မံ ရရှိသွားလေသည်။

ညဘက်တွင် ချင်မင်က အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ် စာအုပ်ကို အဘိုးလျှိုထံသို့ သွားပို့ပေးစဉ် မေးလိုက်သည်။

"အဘိုး ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်းတွေ ရှိတဲ့ နေရာတွေကို ချီရှမြို့တော် က အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ကို ပြောပြတော့မလို့လား"

"စိတ်ချပါ အဘိုး သေချာ စဉ်းစားထားပါတယ် အဘိုး ဒဏ်ရာ ပျောက်သွားပြီး မင်းလည်း ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရသွားတဲ့ အချိန် တောင်ကြီးထဲမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ အချိန်ကျရင် အဘိုးတို့ နှစ်ယောက် တောင်ထဲ အတူတူ ဝင်ပြီး တတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရနိုင်မယ့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်း တွေကို သွားရှာကြမယ် အကောင်းဆုံး နေရာတွေကို ချန်ထားပါတယ်"

အဘိုးလျှိုက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"အဘိုး ဒီနားမှာ နောက်ခံ ကောင်းပေမဲ့ လုံးဝ ကျဆင်းသွားတဲ့ ဂိုဏ်းတွေ ဘာတွေ များ ရှိလား"

"မင်းက အဲဒါကို ဘာလို့ မေးတာလဲ ဘာလုပ်မလို့လဲ"

အဘိုးလျှိုက သံသယ ဝင်ကာ မေးလိုက်သည်။

ချင်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျုပ်က သူတို့ဆီက စာအုပ်တွေ ငှားဖတ်ချင်လို့ပါ စိတ်ချပါ သူတို့ လုံးဝ ငြင်းလို့ မရတဲ့ ငွေဒင်္ဂါး တွေ သေချာပေါက် ပေးမှာပါ"

အခန်း ၄၀ နေရာအနှံ့ နာမည်ကြီးသွားခြင်း

"ပညာ ဆိုတာ တတ်ထားရင် ခန္ဓာကိုယ် အတွက် ဝန်မလေးပါဘူး အများကြီး သင်ထားတာလည်း ကောင်းပါတယ် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် အသက်ကိုတောင် ကယ်နိုင်တယ် နောက်ပြီး မင်းက ပညာ သင်တာ အရမ်း မြန်တယ်"

အဘိုးလျှိုက သဘောတူပေမဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဤမျှ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတွင် နောက်ခံ ကောင်းမွန်သော ဂိုဏ်းများမှာ အလွန် ရှားပါးလွန်းလှသည် ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ၎င်းတို့ လုံးဝ ကျဆင်းသွားလျှင်ပင် ဘိုးဘေးများ၏ အမှာစကားများကို လိုက်နာနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး အိမ်ရှိ လျှို့ဝှက် စာအုပ်များကို အပြင်လူများကို အလွယ်တကူ ပြသမည် မဟုတ်ချေ။

"အဘိုး တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးကြည့်ပေးပါ့မယ်"

အဘိုးလျှိုက ကတိပေးလိုက်လေသည်။

ချင်မင် အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။ အကယ်၍ အရင်လူများ၏ ကြိုးစား အားထုတ်မှုများ ပါဝင်သော ဟောင်းနွမ်းနေသည့် လျှို့ဝှက် စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထပ်မံ တွေ့ရှိပါက သူ အလွန် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သူ အခွင့်အရေး ရှိသည်ဟု ခံစားမိလေသည်။ ကျဆင်းသွားသော ဂိုဏ်းများက ၎င်းတို့၏ စည်းမျဉ်းများကို စွဲကိုင်ထားသော်လည်း လူတိုင်း ရှေးရိုးစွဲ ဖြစ်နေမည်တော့ မဟုတ်ချေ။

"အဘိုး ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

ချင်မင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

အဘိုးလျှိုမှာ သူ၏ တစ်သက်တာလုံး ကြိုးစား အားထုတ်ခဲ့ပြီးမှ မီးလင်းနို့ ဂူထဲမှ ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် အနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေး များကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ရွှေကြက်မ တောင်ကုန်း မှ လူများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရကာ အသံတိတ် ရွှံ့ဝါ လက်ဝါးသိုင်း ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရလေသည်။

အဘိုးလျှိုက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အသက် ကိုတော့ အန္တရာယ် မပေးနိုင်ပါဘူး ဒဏ်ရာ တွေကိုလည်း ကုသလို့ ရပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် ရဖို့ ဆိုတာတော့ ငါ သေချာ မပြောနိုင်တော့ဘူး ကံတရား အတိုင်းပဲ သွားရတော့မှာပေါ့"

...

ချင်မင် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဝိညာဉ်သားရဲ သွေးမြွေ၏ အသားများကို နွှာပြီး သံပြားပေါ် တင်ကာ သံတူရိုးရှည်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ထုထောင်းပြီး အသားပြား ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်လေသည်။

"လူသွေးနံ့ တော့ မရလောက်ပါဘူး သံတူကြီးကို နှစ်ခါတောင် ဆေးထားတာပဲ"

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချင်မင်က အသားပြုတ် တစ်အိုး ယူလာပြီး အဘိုးလျှို၏ အိမ်သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တောင်ထဲမှာ သွားရှာရင်း ရလာတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါတဲ့ သတ္တဝါလေး တစ်ကောင်ပါ ဘဝသစ် ရဖို့တော့ မကူညီပေးနိုင်ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အတွက် အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ် အအေးဓာတ် ပါလို့ အနီရောင် မြက်ပင်ငယ်လေး ရဲ့ အပူဓာတ်ကို ဖြေလျှော့ပေးဖို့ အတိအကျပဲ"

အဘိုးလျှိုက သံသယ ဝင်သွားသော်လည်း လက်ခံလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တကယ် သဘောထား ပြည့်ဝတာပဲ"

နောက်တစ်နေ့ မှောင်ရီဝိုးတဝါး အချိန် ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဘိုးလျှိုက ခြံဝင်း တံခါးကို လာခေါက်ပြီး ချင်မင်ကို မြင်သောအခါ လက်ကို ဆွဲကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘာတွေ ကျွေးလိုက်တာလဲ"

ဝိညာဉ်သားရဲ သွေးမြွေ မှာ သာမန် မြွေများနှင့် ယှဉ်ပါက လုံးဝ မတူညီသော သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး အသား၏ အရသာမှာလည်း လုံးဝ ကွာခြားသဖြင့် အဘိုးလျှို ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် ဘာစားလိုက်မှန်း မသိခဲ့သော်လည်း သူ တစ်ယောက်လုံး နေလို့ ထိုင်လို့ ကောင်းသွားပြီး ဖျားနာနေသည့် ပုံစံမျိုး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

"အဘိုး ခံစားရတာတော့ အခု ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ အရ ဆိုရင် အသက်ကြီးမှ ကလေး တစ်ယောက်တောင် ထပ်ယူလို့ ရဦးမယ် ထင်တယ်"

...

ထိုနေ့တွင် အဘိုးလျှို တစ်ယောက် အလွန် တက်ကြွနေပြီး စကားပြောသံများပင် ပိုမို ကျယ်လောင်လာသည်ကို အားလုံး သတိထားမိလိုက်ကြလေသည်။

"အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ကတော့ ဒီတစ်ခေါက် နေရာအနှံ့ နာမည်ကြီးသွားပြီ တောက်ပတဲ့ မြို့တော်ကြီး တွေ အကုန်လုံးမှာ ဆွေးနွေးနေကြပြီ အရောင်ဆယ်မျိုး တောက်ပနေတဲ့ အလင်းတန်း တိုင်လုံးကြီးတွေက ညအမှောင်ထု ကို ဆုတ်ဖြဲသွားတာ တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေတာပဲ"

တောင်ထဲတွင် ထူးခြားသော ဆုံမှတ် များကို ရှာဖွေနေစဉ် ချောင်လုံ၊ မုချင်း၊ ဝေ့ကျစ်ရို နှင့် အခြားသူများက ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ သတင်း အရင်းအမြစ်များမှာ အလွန် မြန်ဆန်ပြီး အစွမ်းထက်သော ငှက် တစ်ကောင်မှတစ်ဆင့် အပြင်လောက နှင့် စာပို့ အဆက်အသွယ် ရှိကြလေသည်။

ချင်မင် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး သေချာ နားထောင်နေလေသည်။ သူသည် ကျောက်တုံး အစွန်းအစ နှင့် သက်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် ရှားပါး ပစ္စည်း အကြောင်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားရုံသာမက အပြင်လောက အကြောင်းကိုလည်း သိချင်နေလေသည်။

"အဖွဲ့အစည်း ကြီးတွေ အများကြီး က ဒီနေရာကို သေချာ အာရုံမစိုက်မိခဲ့လို့ အရမ်း နောင်တ ရနေကြပြီ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်း ရဲ့ အဆင့်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ပြီးနောက် ကောင်းကင် က ပေးတဲ့ နတ်ဘုရား ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်ဘူး လို့ သတ်မှတ်ထားကြတယ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ ရှေးဟောင်း ဂိုဏ်းကြီး တွေတောင် လန့်သွားပြီး အရမ်း အလေးထားကြကာ အသေးစိတ် သိရအောင် လူတွေ လွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းနေကြတယ်"

တစ်မနက်ခင်း အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး မှာ နေရာအနှံ့ ဆွေးနွေးမှု ဗဟိုချက် ဖြစ်လာတော့သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ရာ တုန်းက ကောင်းကင်အလင်းတွေ အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ကို ဖောက်ထွက်လာတုန်းက မြို့တော် ကနေ ရောက်လာတဲ့ အစွမ်းထက် ပညာရှင် တွေထဲမှာ အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတဲ့ လူတွေ ရှိသေးတယ်တဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက် ဆိုရင် အရမ်း ဒေါသထွက်ပြီး နှစ်ရက် နှစ်ည တောင် အိပ်မပျော်ဘူးတဲ့ နောက်ဆုံး မျက်လုံးတွေ နီရဲပြီး တောင်နက်ကြီး တွေ ထဲကို ပြေးဝင်သွားကာ ဒဏ္ဍာရီ ထဲက အစွယ်ခြောက်ချောင်း ဆင်ဖြူတော်ကို သွားအမဲလိုက် မလို့တဲ့"

"အစွယ်ခြောက်ချောင်း ဆင်ဖြူတော် ဆိုတာ လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်း တစ်ခုခု က ကိုးကွယ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရား ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် မဟုတ်ဘူးလား တကယ် ရှိရင်တောင် ညမြူ တွေ အထူထပ်ဆုံး ကမ္ဘာထဲမှာပဲ ရှိလောက်မှာပေါ့"

ချင်မင်က အလွန် စိတ်ဝင်စားစွာ နားထောင်နေလေသည်။ သူသည် အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်သော အပြင်လောကကို အလွန် လိုလား တောင့်တနေပြီး အနည်းငယ် ကြားရုံဖြင့်ပင် အလွန် အရောင်အသွေး စုံလင်သည်ဟု ခံစားရကာ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာမှ ထွက်ခွာပြီး သွားရောက် ကြည့်ရှုချင်စိတ်များ ပေါက်လာလေသည်။

"မြို့တော် တွေတင် မကဘူး သတင်းတွေ အရ ဆိုရင် အဝေးကြီးမှာ ရှိတဲ့ အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ယွီ နိုင်ငံ ရဲ့ နန်းတော်ထဲက အထက်လူကြီး တွေတောင် လန့်သွားပြီး နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဆရာကြီး ကိုယ်တိုင် ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းနေတယ်တဲ့ အရောင်ဆယ်မျိုး တောက်ပနေတဲ့ အလင်းတန်း တိုင်လုံးကြီး တွေနဲ့ အရောင်ငါးမျိုး တောက်ပနေတဲ့ နေရာ ပေါင်းစပ်သွားတာမျိုးက ဘယ်မှတ်တမ်း ထဲမှာမှ မပါဘူးလေ"

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရှားပါး ပစ္စည်းကို လိုချင်နေသူများ ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် စုံစမ်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလွန် အစွမ်းထက်သော ဖိအားပေးမှု တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီး အဆင့်အတန်း အလွန် မြင့်မားသော လောကီပြင်ပ မှ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဲဒီ ကောင်းကင်အလင်းတွေ စုဆောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်တောင်တွေက ဒီတစ်ခေါက်..."

ချင်မင်က ၎င်းတို့ကို ဆက်ပြောရန် အလွန် တိုက်တွန်းချင်နေသော်လည်း ဆက်ဆံရေး အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သော်လည်း ထိုအဆင့်အထိ မရောက်သေးသဖြင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို သေချာ သိရှိကာ ဘာမှ ဝင်မပြောတော့ချေ。

ယနေ့တွင် ထူးခြားသော ဆုံမှတ် များကို ရှာဖွေ၍ မရသောအခါ အစ်ကိုရွှီနှင့် အဘိုးလျှိုတို့ တိုင်ပင်ပြီး အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ကို တံစဉ်ငှက်များ၏ အသိုက်ဆီသို့ ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

အစ်ကိုရွှီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါသည့် ရှားပါး ပစ္စည်းများ ရှိမရှိ သေချာ မပြောနိုင်သော်လည်း ဘဝသစ် ရရှိသူများ အတွက် လေ့ကျင့်ရန် အလွန် ကောင်းမွန်သော နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလေသည်။

သူက ရွာလေးကို အလွန် ဂရုစိုက်ပြီး တာဝန်ကျေပွန်ကာ ချောင်လုံ၊ဝေ့ကျစ်ရို၊မုချင်း တို့ကို အန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး အတွက် ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤဆောင်းရာသီတွင် အစားအစာ ရှားပါးရခြင်းမှာ တံစဉ်ငှက် များနှင့် အများကြီး သက်ဆိုင်နေလေသည်။ ဆောင်းဦးရာသီ ရိတ်သိမ်းချိန် မတိုင်မီတွင် ၎င်းတို့က တောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မီးလယ်ကွင်း များကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းကာ တံစဉ်ကဲ့သို့သော နှုတ်သီးများဖြင့် တစ်ချက် ကိုက်လိုက်ရုံဖြင့် စပါးနှံ အများအပြား ပြောင်သလင်းခါ သွားတော့သည်။

ဝေ့ကျစ်ရိုက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မူလ တောင်ရှင်းလင်းရေး အစီအစဉ် ကလည်း အန္တရာယ် ပေးနိုင်တဲ့ သားရဲ တွေကို ရှင်းလင်းဖို့ပဲလေ ဒီလို ဆိုးသွမ်းတဲ့ ငှက်တွေ ရှိနေမှတော့ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

အစ်ကိုရွှီ ချက်ချင်း အလွန် ကျေးဇူးတင်သွားလေသည်။ တောင်ရှင်းလင်းရေး ဆိုသည်မှာ အကြောင်းပြချက် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး တောင်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရှားပါး ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေခြင်းက အဓိက ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိရှိကြလေသည်။

ချောင်လုံက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်မှ ဘဝသစ် ရတဲ့ လူငယ် တွေက မီးလင်းနို့ ဂူထဲမှာ သွေး နည်းနည်း မြင်ဖူးတာက လွဲလို့ သေချာ မလေ့ကျင့်ရသေးဘူး တံစဉ်ငှက်တွေက အတိအကျပဲ"

မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့က နိမ့်ပါးသော တောင်စောင်း တစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ငှက်ချေးများ အများအပြား ရှိနေပြီး တောင်စောင်းပေါ်တွင်လည်း အက်ကွဲကြောင်း များစွာ ရှိကာ တံစဉ်ငှက် များက ဤနေရာတွင် အသိုက် ဖွဲ့ထားကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မုချင်း၊ ချောင်လုံ နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်လာကာ သတ္တုကြိုးများဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ပိုက်ကွန် အများအပြားကို ယူဆောင်လာကြပြီး ပိုက်ကွန် ဆယ်ခုကျော်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ငှက်သိုက်များ အများဆုံး ရှိသော နေရာများကို ဖုံးအုပ်သွားတော့သည်။

ထိုသို့ လုပ်လိုက်လျှင်ပင် တံစဉ်ငှက် အမြောက်အမြား ပျံတက်လာကြပြီး အလွန် များပြားလွန်းလှကာ ပိုက်ကွန် ထဲမှ လွတ်ထွက်လာသော ငှက်များ ပင်လျှင် အနည်းဆုံး တစ်ထောင်ကျော်ခန့် ရှိနေသဖြင့် တကယ်ပင် ကပ်ဘေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပေသည်။

၎င်းတို့မှာ တစ်ပေခန့် ရှည်လျားပြီး နှုတ်သီးများမှာ အလွန် ကြီးမားကာ ထက်မြက်ပြီး အလွန် ကြမ်းတမ်းကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ အသိုက်များ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ပိုက်ကွန်များ ဖုံးအုပ်ခံလိုက်ရသောအခါ အားလုံးက သေရမည်ကို မကြောက်ဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လူတိုင်းက ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ဝတ်ဆင်ထားကြသဖြင့် အုပ်စုလိုက် ပျံသန်းလာသော တံစဉ်ငှက် များ အနားသို့ ရောက်လာလျှင်ပင် ကာကွယ်နိုင်ကြလေသည်။

ချင်မင်၊အစ်ကိုရွှီ နှင့် အခြားသူများလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤရက်များ အတွင်း ၎င်းတို့က အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ကို တောင်ထဲတွင် လမ်းပြပေးခဲ့သဖြင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်စုံစီ လက်ဆောင် ရရှိခဲ့ကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တံစဉ်ငှက် အမြောက်အမြား သေဆုံးသွားကြပြီး အထူးသဖြင့် ပိုက်ကွန် ဖြင့် အုပ်ထားသော အသိုက်များ ထဲတွင် ပိုမို များပြားကာ တောင်စောင်းပေါ်ရှိ ငှက်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ငှက်အလောင်းများ တစ်ထပ်ကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဆိုးသွမ်းသော ငှက် အများအပြား ထွက်ပြေးသွားကြသော်လည်း အများစုကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့ အလွန် လန့်သွားကြသဖြင့် အချိန်တို အတွင်း ပြန်မလာရဲကြတော့ချေ။အရေအတွက် နည်းပါးသွားသောအခါ ရွာသားများ ကလည်း အမဲလိုက်ရဲလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

အမည်းရောင် ဆိတ်စီး သူရဲကောင်း ရန်ယုံချင်းက ရွာသားများကို သွားရောက် အသိပေးပြီး ငှက်အလောင်းများကို လာကောက်ရန် ဂုံနီအိတ်များ ယူလာခိုင်းလေသည်။ ဤမျှ များပြားသော အသားများကို စွန့်ပစ်လိုက်ပါက အလွန် နှမြောစရာ ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤရက်များ အတွင်း ချင်မင်က တောင်ကြီးထဲရှိ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ လူများကို အမြဲတမ်း သတိထား စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း သူ ရှာဖွေနေသော လူများကို လုံးဝ မတွေ့ရသေးပေ။

"အဲဒီလူ နှစ်ယောက်က အသက် သုံးဆယ် ကျော် လောက် ရှိမယ် မိန်းမ ရဲ့ ညာဘက် မျက်ခုံး မှာ မှဲ့ တစ်လုံး ရှိပြီး ယောကျ်ား ရဲ့ လက်မောင်း နှစ်ဖက်က အရမ်း ရှည်တယ် နှမြောစရာပဲ ကိုက်ညီတဲ့ လူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ဘူး"

အစောပိုင်းက ထိုလူ နှစ်ယောက်က သူ့ကို အမွေးအတောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေး လက်ထဲမှ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး မြို့တော်များနှင့် ဝေးရာသို့ ခေါ်လာကာ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ယင်ထိန်မြို့နယ် တွင် ထားခဲ့ကာ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ကို စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်အတွင်း ချင်မင်က သူ၏ ကတိကို တည်ကာ မှူးမတ်အိုကြီး၏ လူများကို အကြိမ်ကြိမ် ဆက်သွယ်ပြီး တောင်ထဲတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသော အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ရရှိသွားသည့် ထူးခြားသော ရှားပါး ပစ္စည်းများ အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့လေသည်။

မှူးမတ်အိုကြီး ရှဲ့ကျင်းရွေ့ က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ လုံးဝ ထွက်မလာသေးကြောင်း ပြောပြလေသည်။

ယနေ့ သူ ကိုယ်တိုင် တောင်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး တောင်နက်ကြီး ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် ချီရှမြို့တော်မှ အဘိုးအို အများအပြား အလွန် အံ့သြ တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

လျှိုရွှီ နှင့် တောကြောင်ကြီး တို့ ထွက်သွားပြီးကတည်းက မည်သူကမျှ အထဲသို့ မဝင်ရဲကြတော့ဘဲ တောင်ထဲရှိ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော တောင်စောင့်နတ်ကြီးသာမက တစ်ပေခန့်သာ ရှည်လျားသော မြွေပါဖြူကြီး ရူးသွပ်သွားသည်မှာလည်း အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပြီး မြည်းကို မကာ တောင်တန်းများ အနှံ့ ပြေးလွှားနေခဲ့ပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ရှားပါး ပစ္စည်းများကို လုယူသွားပြီးနောက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလွန် ထိခိုက်သွားသဖြင့် မည်သူက သွားရောက် ရန်စရဲမည်နည်း။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် မှူးမတ်အိုကြီး ရှဲ့ကျင်းရွေ့ က အသံမထွက်ဘဲ ပြန်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် အလွန် တိုတောင်းသော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အပင် အမြစ် နှစ်ခုကို ကိုင်ထားလေသည်။

သူက သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တောင်နက်ကြီး ထဲမှာ တကယ်ပဲ အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် သစ်ပင် ရဲ့ အမြစ် တွေ ကျန်နေသေးတာပဲ ကောင်းကင်အလင်း တွေနဲ့ အားဖြည့်ခံလိုက်ရတော့ အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်း တွေ ဖြစ်သွားတာပဲ"

ချင်မင်က တစ်ယောက်တည်း ထူးခြားသော ဆုံမှတ် များကို ရှာဖွေနေစဉ် သူ့ကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်း တွေ ရသွားပြီလား"

"နည်းနည်းတော့ တွေ့တယ် ဒါပေမဲ့ တခြား လူ တစ်ယောက်က အရင် ယူသွားပြီ"

ရှဲ့ကျင်းရွေ့ က တောအုပ်ထဲတွင် ရပ်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဒဏ်ရာ တွေ ရှိနေလို့ အချိန်အကြာကြီး မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘူး မဟုတ်ရင် အစောကြီးကတည်းက တောင်ထဲ ဝင်သွားမှာ"

"သဲလွန်စတွေ ဘာမှ မကျန်ခဲ့ဘူးလား"

ထိုကောင်းကင်အလင်း ဖြင့် အားဖြည့်ခံထားရသော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် သစ်ပင် ၏ အမြစ်များမှာ မှူးမတ်အိုကြီး အတွက် အလွန် အရေးကြီးကြောင်း ချင်မင် ရိပ်မိသွားပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ် ကတည်းက လာခဲ့သည်မှာ ထိုပစ္စည်းကို ရရှိရန် အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ကျင်းရွေ့ က ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ ယူသွားလဲ ဆိုတာ ငါ သိတယ် ချီရှမြို့တော်ကို တစ်ခေါက် သွားရမယ်"

"မြို့စားမင်း လျှိုရွှီတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

မှူးမတ်အိုကြီး က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူက တောင်နက်ကြီး ထဲတွင် ဧရာမ နတ်ဘုရား လမ်းကြောင်း လိုက်နေသော ဝေ့မော့ကို မေးကြည့်ရာ လျှိုရွှီ ထိုနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး ရှိနေခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့လေသည်။

ရှဲ့ကျင်းရွေ့ က ပြောလိုက်သည်။

"မဆန်းပါဘူး လျှိုရွှီ က အကောင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်းကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီး ချီရှမြို့တော်ကို တန်းပြေးတာ အားလုံးက ပြောကြတယ် သူ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ပေါင်ကို ရိုက်တာ ကျိုးမတတ်ပဲ တဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ စီးတော်ယာဉ် မဝယ်ထားမိလို့ အရမ်း နောင်တ ရနေတယ်လို့ ပြောကြတယ် တကယ်တော့ သူက တခြား အကျိုးအမြတ် အကြီးကြီး ရသွားတာကို သူများတွေ သိသွားမှာ စိုးလို့ အဲဒီ အကြောင်းပြချက် နဲ့ ထွက်ပြေးသွားတာ တကယ် လည်တာပဲ ဖြူစင် ကြော့ရှင်းတဲ့ ပုံစံလေး ဖမ်းနေသေးတယ် ငါ့အမြင်တော့ သူက အမည်းရောင် ဝတ်စုံ ပြောင်းဝတ်သင့်တာ"

ချင်မင်မှာလည်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားမိပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မှူးမတ်အိုကြီး က မထွက်ခွာမီ သူ့ကို ဤမျှ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားမိလေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူ အဖြေကို သိရှိသွားလေသည်။ ရှဲ့ကျင်းရွေ့ က ပြောလိုက်သည်။

"ဟို ခရမ်းရောင် မျက်လုံးတွေ နဲ့ ကျီးကန်းက မင်းကို တော်တော် သဘောကျနေတယ် ကြိုးစားပါ ဒီနေရာက အရမ်း ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး ပိတ်လှောင်လွန်းတယ် အပြင်ကို မြန်မြန် ထွက်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ"

သူက ယင်ထိန်မြို့နယ် မှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်ပြီး တောင်မှ ထွက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း ခရီးဆက်မည် ဖြစ်သည်။

"ရှဲ့ သခင်မလေးလည်း ခင်ဗျား နဲ့ အတူတူ ထွက်သွားမှာလား"

"အင်း ရေစက် ပါရင် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

မှူးမတ်အိုကြီး ရှဲ့ကျင်းရွေ့ က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း တောအုပ်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

အဝေးတွင် အလွန် ဆူညံသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်မင် သွားကြည့်သောအခါ တောက်ပသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကာ မြင်းများ စီးနင်းလာသော မှူးမတ်မျိုးနွယ် တစ်စုက ချောင်လုံ၊ဝေ့ကျစ်ရို၊မုချင်း တို့နှင့် ရင်ဆိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိရလေသည်။

ချီရှမြို့တော် မှ မိသားစု အသီးသီး မှာ အချင်းချင်း အမြဲတမ်း ပြေလည်နေကြသည် မဟုတ်ဘဲ ချောင်၊ဝေ့၊မု မိသားစု သုံးခု ပေါင်းသကဲ့သို့ အခြား ကြီးမားသော မိသားစုများ လည်း ပေါင်းပြီး တောင်ထဲသို့ ဝင်လာကြလေသည်။

အစောပိုင်းက ချောင်လုံနှင့် တစ်စုံတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ထိုလူမှာ အလွန် မြန်ဆန်စွာ ရှုံးနိမ့်သွားကာ လွင့်စင်သွားသဖြင့် အားလုံး အလွန် အံ့သြသွားကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် တစ်ဦးက မျိုးဗီဇပြောင်း ရွှေရောင် ကျားသစ် တစ်ကောင်ကို စီးကာ ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး အလွန် အစွမ်းထက်သော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ချောင်လုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖုန်းရှင်း မင်း ပြဿနာ လာမရှာနဲ့ ဝမ် မိသားစုက အဘိုးကြီး က ငါ့ ဦးလေးခုနစ် ရဲ့ သက်တမ်းတိုး သစ်ပင် ကို လုချင်လို့ ငါ ရိုက်ထုတ်လိုက်တာ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ မင်းက ဝမ် မိသားစု အတွက် ဝင်ပါပေးမလို့လား"

ရွှေရောင် ကျားသစ် ပေါ်ရှိ လူငယ် ဖုန်းရှင်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မတွေ့တာ နှစ်နှစ် ရှိပြီ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစ တွေ အများကြီး တိုးတက်လာတယ်လို့ ကြားတယ် ငါတို့လည်း အတူတူ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြတာပဲ အခု အကဲစမ်း ကြည့်ရအောင်"

"မင်းက တိုက်ချင်နေတာပဲလေ ငါက မင်းကို ကြောက်နေမယ် ထင်လို့လား"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ အားလုံးက ချီရှမြို့တော် မှ လာကြသူများ ဖြစ်ပြီး အချင်းချင်း သိကျွမ်းကြကာ အဓိကအားဖြင့် အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ ကွဲနေသော်လည်း ကြားနေ မျိုးနွယ် များလည်း ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကို ဖုန်းရှင်း အစ်ကို ချောင်လုံ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး က ချီရှမြို့တော် ကနေ မြို့တော်ကြီး တွေဆီ ရောက်သွားတဲ့ ထူးချွန်တဲ့ လူတွေပဲလေ အချင်းချင်း မုန်းတီးအောင် မလုပ်ကြပါနဲ့ အခု မင်းတို့ အစွမ်းအစ တွေက အရမ်း မြင့်နေပြီ ဆိုတော့ မတော်တဆ ထိခိုက်သွားရင် အကျိုးဆက် တွေက မကောင်းဘူးလေ"

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေရဲသူမှာ သေချာပေါက် နောက်ခံ ကောင်းမွန်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေမည်။

စကားပြောသူမှာ ငွေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြူဖွေးသော ကြံ့ကြီး တစ်ကောင်ကို စီးကာ အဝေးမှနေ၍ တောအုပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော လူငယ်လေး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ အလွန် ချောမော ကြော့ရှင်းကာ အလွန် ထူးခြားလှပေသည်။

သူ၏ ဘေးတွင် အမည်းရောင် ကျားကြီး တစ်ကောင်ကို စီးလာသော မိန်းကလေး တစ်ဦး လည်း ရှိနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားမှာ အလွန် လှပကာ ခရမ်းရောင် သန်းနေသော ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်ခုံးလေးများ ကွေးညွတ်ကာ မျက်လုံးပြူးပြူးလေးများဖြင့် အလွန် လှပ တောက်ပနေသဖြင့် လူငယ် အများအပြားက သူမ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေမိကြလေသည်။

ဤ ထူးချွန် လှပသော လူငယ် နှစ်ဦး ရောက်လာပြီးနောက် လူအများအပြားက ၎င်းတို့ကို လှိုက်လှဲစွာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး ၎င်းတို့ထက် အသက်ကြီးသူများ ပင်လျှင် ဤနှစ်ဦးကို အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံကြလေသည်။

အလွန် ထူးချွန် လှပသောလူငယ် နှစ်ဦး၏ နောက်တွင် လူအုပ်ကြီး တစ်ခုလုံး လိုက်ပါလာပြီး ထိုနှစ်ဦးကို ဗဟိုပြုကာ ကြယ်များက လမင်းကို ဝိုင်းရံထားသကဲ့သို့ ဝိုင်းရံထားကြလေသည်။

ချင်မင်က လူများ၏ တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးသံများကို ကြားပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦး ဘာကြောင့် ဤမျှ အာရုံစိုက် ခံနေရသနည်း ဆိုသည်ကို သိရှိသွားလေသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ ယခုနှစ်တွင် ဘဝသစ် ရရှိသူများ ဖြစ်လာသောအခါ ချီရှမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး အနှစ်နှစ်ဆယ် အတွင်း အတောက်ပဆုံးနှင့် တစ်နယ်လုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေသူများ ဖြစ်ကာ ဤနှစ်များ အတွင်း ရွှေရောင် ပါရမီ ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သူများ အားလုံး ၎င်းတို့ကို မမီနိုင်ကြပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်း ထိုလူငယ်လေး စကားပြောပြီးနောက် ဖုန်းရှင်း က ချက်ချင်း မျက်နှာသာ ပေးလိုက်ပြီး လက်နက်များကို သိမ်းကာ ပြုံးရင်း စကား အနည်းငယ် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူက ချင်မင်လဲ"

ဖြူဖွေးသော ကြံ့ကြီး ကို စီးလာသည့် ငွေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ နှင့် လူငယ်လေး နျဲ့ရွေ့ က အလွန် ချောမော တောက်ပစွာဖြင့် လူအုပ်ထဲတွင် ရှာဖွေရင်း မေးလိုက်လေသည်။

ချင်မင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။ သူက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။

နီယဲ့ရွေ့ က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ဆရာကြီး ရွှီခုံး ဆီကို သွားလည်ရင်း သူ့ရဲ့ တပည့် နဲ့ အကဲစမ်း ကြည့်ချင်တာ အဲဒါကို ကျိုးဝူပင်း က နေမကောင်းလို့ တိုက်လို့ မရဘူး လို့ ပြောပြီး မင်းကို အပြင်းအထန် ထောက်ခံလိုက်တယ် မင်းက သူ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်တယ်တဲ့ ငါ တကယ် သိချင်နေတာ ဒေသခံ တွေ ထဲမှာ ဆရာကြီး ရွှီခုံး ကိုယ်တိုင် သင်ပေးထားတဲ့ တပည့်ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ လူငယ်လေး ရှိနေတာလား ဆိုတာကိုလေ အဲဒါကြောင့် လာကြည့်တာ"

ချင်မင် မှင်တက်သွားမိသည်။ ဒီ အရူးကျိုးက တကယ် အရူးပဲ။