အခန်း (၁-၂)

အခန်း (၁) - ငါ့ညီအစ်ကိုများက ငါ့အပေါ် အလွန်ကောင်းကြသည်

“ပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါပြီ... ကျင့်ကြံမှု အဆတိုးပွားစေသော စနစ်ကို အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်ပြီးပါပြီ...”

“သင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဆတစ်ရာ တိုးပွားလာပါမယ်... တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံတာက ပုံမှန် အကြိမ်တစ်ရာ ကျင့်ကြံတာနဲ့ ညီမျှပါတယ်...”

သူ၏ စိတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်တီးများ ရစ်ပတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည့် ချန်လော့သည် ကုတင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။

“အသုံးမကျတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ပြန်လည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မယ့် ဇာတ်လမ်းမျိုးပဲ... ဒီဇာတ်ညွှန်းကို ငါ ရင်းနှီးပြီးသားပဲလေ...”

ဝါရင့် အွန်လိုင်းဝတ္ထု ဖတ်ရှုသူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ချန်လော့သည် ဤဇာတ်ညွှန်းနှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးသည်။

“ငါက ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်နေရာကို ရောက်နေတာလဲ ဆိုတာကို မသိပေမဲ့ ငါ ဘာလို့ ကူးပြောင်းလာရသလဲ ဆိုတာကိုတော့ ပိုလို့တောင် မသိသေးဘူး...”

“ဒါပေမဲ့ ငါ အခု စတင်ပြီး စွမ်းရည်တွေ ထုတ်ပြရတော့မယ် ဆိုတာကိုတော့ သိတယ်...”

“ဒါနဲ့ နေပါဦး... တကယ်တော့ ငါက ဘယ်သူပါလိမ့်...”

ထို့နောက် ချန်လော့သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသော ယခင်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဆယ်မိနစ်ကျော်ခန့် အချိန်ယူ၍ နားလည်အောင် ကြိုးစားလိုက်၏။

ယခင်လူ၏ အမည်မှာလည်း ချန်လော့ပင် ဖြစ်ပြီး ၊ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်းမှ သာမန် အပြင်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက် ဖြစ်ကာ သာမန် ပါရမီနှင့် သာမန် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်လျှင် သူသည် နောက်ခံ ဇာတ်ကောင် တစ်ယောက်နှင့် အတော်လေး တူနေ၏။

သို့သော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ သူ့တွင် ပိုင်ယီယီ အမည်ရသည့် ငယ်ချစ်သူ တစ်ယောက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ခန့်က သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးသည် ရွာထဲတွင် ယွင်ထျန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ရွာတည်းသားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၊ သူတို့၏ ပါရမီများမှာမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသဖွယ် ကွာခြားလှ၏။

ချန်လော့၏ သာမန်ဖြစ်မှုနှင့် မတူဘဲ ပိုင်ယီယီမှာမူ အလွန် ထူးချွန်သော ပါရမီ ရှိပြီး ၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သုံးနှစ်အတွင်း ချန်လော့သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ တတိယအဆင့်သို့သာ ဝင်ရောက်နိုင်သေးသော်လည်း ၊ ပိုင်ယီယီသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ နဝမအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ ၊ အကြီးအကဲ ချင်းရွှေ၏ တိုက်ရိုက်တပည့် အဖြစ်ပင် လက်ခံခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ အနာဂတ်မှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင်ပင် တောက်ပနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်လော့ အရိုက်ခံရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဂိုဏ်းထဲတွင် ပိုင်ယီယီကို သဘောကျနေသော ကျန်းချီ အမည်ရသည့် အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ယောက် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယီယီသည် သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း အေးစက်စက်သာ ဆက်ဆံပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရသည်ကို မနှစ်သက်သော်လည်း ၊ ချန်လော့ကိုမူ အထူးတလည် ဂရုစိုက်ကာ သူ့ထံ မကြာခဏ လာရောက် ရှာဖွေတတ်၏။

ကျန်းချီသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသိသွားသောအခါ တမုဟုတ်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ၊ အပြင်ဂိုဏ်းသားများ နေထိုင်ရာ နယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ကာ ချန်လော့ကို ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

ယခင်လူမှာ ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်မှု ဒဏ်များကို မခံနိုင်သောကြောင့် ပြန်ပို့ခံရပြီး မကြာမီမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရာမှ ကူးပြောင်းလာသူ ချန်လော့အတွက် အခွင့်အရေး ရသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကျစ်... သူက မင်းကို အထင်သေးတာလေ... သူ့ကို သွားရိုက်ပေါ့... ဘာလို့ ငါ့ကို လာရိုက်ရတာလဲ...”

ဤအခိုက်အတန့်၌ ချန်လော့မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွားကြိတ်ထားမိသည်။

ဤလူများ၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်ပုံကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရ၏။

“အဲ့ဒီမိန်းကလေးက မင်းကို အထင်သေးတာကို မင်းကိုယ်မင်း တိုးတက်အောင် ကြိုးစားပြီး သက်သေပြရမယ့်အစား ငါ့ကို လာရိုက်ရသလား...”

“ဘာလဲ... ငါ့ကို ရိုက်လိုက်ရင် အဲ့မိန်းကလေးက မင်းကို သဘောကျသွားမှာမို့လို့လား...”

“မင်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်နေတာ မဟုတ်ဘူး... သူမ သဘောကျတဲ့သူကို ရိုက်နှက်နေတာ...”

“လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်တာက မင်းကို ပိုမုန်းသွားစေရုံပဲ ရှိမယ်... မင်းအပေါ် ဘာခံစားချက်မှ ဖြစ်လာစေမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ငါ့ကို ရိုက်နှက်နေမယ့်အစား ငါ့ကို မျက်နှာချိုသွေးပြီး မင်းတို့ နှစ်ယောက် နီးစပ်သွားအောင် အောင်သွယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတာကမှ ပိုပြီး လက်တွေ့ကျဦးမယ်...”

“ကျစ်... တွေးလေ ဒေါသထွက်လေပဲ... သေစမ်း...”

“အခု ငါ့မှာ စနစ် ရှိနေပြီ... မင်းကို မနိုင်ဘူး ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်းနှင့် ချန်လော့သည် ချက်ချင်းပင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။

လတ်တလောတွင် သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း၊ သို့သော် သူသည် မိုက်မဲသူ တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ချေ။

ထိုလူသည် အရင်က သူ့ကို ရိုက်နှက်နိုင်ခဲ့လျှင် ယခုလည်း သူ့ကို ရိုက်နှက်နိုင်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်လာစေရန် စနစ်အပေါ် အရင် မှီခိုလိုက်သည်က ပိုကောင်းမည် ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံနေရင်းနှင့် ချန်လော့သည် ကျန်းချီနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ကျန်းချီမှာ အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ သတ္တမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ နောက်ခံမှာမူ သာမန် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူမှာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်းမှ အတွင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ၊ ရွှေမြုတေအဆင့်၏ သတ္တမအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်းသည် နာမည်ကောင်းရှိသော ဖြောင့်မတ်သည့် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ခြင်းပင်။ အသက်အန္တရာယ် မရှိသရွေ့ တပည့်များအကြား အငြင်းပွားမှုများတွင် အကြီးအကဲများ အနေဖြင့် တပည့်များကို အကြောင်းမဲ့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိကြောင်း ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများက ရှင်းလင်းစွာ ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက တွေ့ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရမည် ဖြစ်၏။

ထိုစည်းမျဉ်းကိုလည်း အတော်လေး တင်းကျပ်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ပုံ ရသည်။

“ရွှေမြုတေအဆင့်လောက်ကို သုံးနှစ်အတွင်း ငါ သေချာပေါက် ဖြုတ်ချပစ်မယ်...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ စတင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

“ပိုင်ရှင် ကျင့်ကြံနေသည်ကို တွေ့ရှိပါသည်... အဆတိုးပွားမှုကို ဖွင့်ချင်ပါသလား…”

“ဖွင့်မယ်...”

ချန်လော့မှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ အဆတစ်ရာ တိုးပွားမှု။ တစ်ရက် ကျင့်ကြံခြင်းက ရက်တစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ညီမျှနေသည်ကို သူက ဘာကြောင့် မဖွင့်ဘဲ နေမည်နည်း။

“အဆတိုးပွားမှုကို ဖွင့်ရန် တစ်ရက်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး လိုအပ်ပါသည်... ပိုင်ရှင် ကျေးဇူးပြု၍ ပေးချေပါ...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့မှာ နေရာမှာတင် သွေးအန်တော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

“သေနာကောင်...”

“ဘာလို့ ဒီစုတ်ပြတ်နေတဲ့ စနစ်ကလည်း ပိုက်ဆံ လိုရတာလဲ...”

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ဆိုသည်မှာ အစပိုင်းတွင် များပြားသည်ဟု မထင်ရသော်လည်း ချန်လော့သည် သာမန် အပြင်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သင် သိထားရမည် ။

ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း၏ သာမန် အပြင်ဂိုဏ်းသားများမှာ လစဉ်ကြေး အဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကိုသာ ရရှိကြသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ပါရမီကလည်း သာမန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရရှိပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများနှင့် ချက်ချင်း လဲလှယ်လိုက်လေ့ ရှိ၏။

သုံးနှစ်အတွင်း သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကိုမျှ စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

“ပိုင်ရှင်က ဆင်းရဲမွဲတေနေသူ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်... စနစ်သည် လုံးဝ ပိတ်သိမ်းတော့မည် ဖြစ်ပါသည်...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့မှာ နေရာမှာတင် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

“မသွားပါနဲ့ ညီအစ်ကိုရာ... ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှိပါတယ်... ရှိပါတယ်...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်းနှင့် ချန်လော့သည် ကုတင်ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ ကုတင်အောက်မှ သစ်သားပြား တစ်ပြားကို မ၍ အတွင်းမှ သေတ္တာငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သေတ္တာငယ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ထဲတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော်လည်း ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက ချန်လော့ ပိုင်ဆိုင်သည်များ မဟုတ်ဘဲ အခြားသော အပြင်ဂိုဏ်းသား နှစ်ယောက်၏ အရာများ ဖြစ်သည်။

ထိုသူ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ချန်လော့၏ ညီအစ်ကိုကောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ၊ သူတို့သည် မစ်ရှင်များကို အတူတကွ သွားရောက်လုပ်ဆောင်လေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က သူတို့ သုံးယောက်သည် မစ်ရှင်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ယောက်စလုံးမှာ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ချန်လော့ တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၊ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မသေဆုံးမီ ၎င်းတို့ နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ချန်လော့ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ၊ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လောကီနယ်ပယ်ရှိ သူတို့၏ မိသားစုများထံ ချန်လော့က ပေးအပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ ၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောထွေးနေတော့၏။

“ငါ့ညီအစ်ကိုတွေက ငါ့အပေါ် အလွန်ကောင်းကြတာပဲ... ငါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ လိုအပ်မယ့် နေ့တစ်နေ့ ရှိလာမယ် ဆိုတာကို သိလို့ သူတို့ မသေခင် ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ တမင်တကာ ပေးခဲ့ကြတာ...”

“ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက ငါ့အတွက် ငါ့ညီအစ်ကိုတွေ သူတို့ အသက်နဲ့ လဲပြီး ပေးခဲ့တာ ဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ ငါ ငြင်းဆန်လို့ မရဘူး...”

“ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ငါ အားနာနာနဲ့ပဲ လက်ခံလိုက်ပါတော့မယ်...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်းနှင့် ချန်လော့သည် သေတ္တာထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“စနစ်... အဆတိုးပွားမှုကို ဖွင့်လိုက်...”

“ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးက အဆတိုးပွားမှု ဆယ်ရက်အတွက် လုံလောက်လောက်ပါတယ်...”

စနစ်သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် စာလုံးအနည်းငယ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ပြလာသည်။

“မင်းက တကယ့်ကို လူမဟုတ်ဘူးပဲ...”

ချန်လော့သည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ စာလုံးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ၊ ထို့နောက်တွင် ရှက်သွေးဖြာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

“မင်းက လူကဲခတ်တာ အတော်လေး တော်တာပဲ...”

စနစ်: .…

“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ကုန်ကျပါသည်... အဆတစ်ရာ တိုးပွားမှုကို ဖွင့်လိုက်ပါပြီ...”

စနစ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့မှာ အချိန် ထပ်မဖြုန်းတော့ပေ။ သူသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက် အခြေခံအကျဆုံး ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် ချီဆွဲဆောင်ခြင်းကျင့်စဉ် ကို စတင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် တစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွား၏။ ချန်လော့သည် မျက်လုံးများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“သင် တစ်ရက်လုံး ကျင့်ကြံခဲ့ပါသည်... အဆတစ်ရာ တိုးပွားမှုပြီးနောက် သင်သည် ရက်တစ်ရာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်...”

“သင်၏ကျင့်ကြံမှုသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ တိုးတက်သွားပါပြီ...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် အရောင်လက်သွားပြီး ပြုံးလိုက်၏။

“တစ်ရက် ကျင့်ကြံရုံနဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီ... မိုက်တယ်ဟေ့...”

ချန်လော့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။ သူသည် နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

အခန်း (၂) မတော်တဆ သတ်ဖြတ်မိခြင်း

ဆယ်ရက် အကြာ ချန်လော့၏ အခန်းတွင်း၌။

ချန်လော့သည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ လက်သီးလေဟုန်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လှ၏။ ဤလက်သီးချက်တွင် အနည်းဆုံး သုံးနှစ်စာ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

“ထျန်းကန်းလက်သီး က အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ကို ရောက်သွားပြီ ဆိုတော့ ငါ လက်စားချေလို့ ရလောက်ပြီ...”

ချန်လော့သည် ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်းနှင့် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် ချန်လော့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယခုအခါ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၏ နဝမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အရင်က သင်ယူခဲ့သော မီးလုံးသိုင်းကွက်၊ ထျန်းကန်းလက်သီး နှင့် လေပြေအရိပ် ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက် တို့ကိုလည်း အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် သို့တိုင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အမှန်အားဖြင့် ချန်လော့သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်ရန် မူလက ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အဆင့်တက်ရန်အတွက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများ၏ အကူအညီကို လိုအပ်နေခဲ့သည်။ ချန်လော့တွင် ထိုအရာများ မရှိသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၏ နဝမအဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေခဲ့ရ၏။

သို့သော်လည်း ချန်လော့အတွက်မူ ဤသည်ကပင် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုကျန်းချီ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ သတ္တမအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည် မဟုတ်လော။

ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် တစ်ဖက်လူထက် ပိုမို မြင့်မားနေရုံသာမက ၊ သူ ကျင့်ကြံထားသော သိုင်းကွက်များ အားလုံးကို အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် သို့ ရောက်ရှိစေရန် ကျင့်ကြံမှု အဆတိုးပွားစေသော စနစ် ကို အသုံးပြုထားသေး၏။

“သူ့ကို မနိုင်ဘူး ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး”

“ထားလိုက်တော့ ငါ သွားပြီး လက်စားချေရမယ်...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် တံခါးပေါက်မှ တိုက်ရိုက် ပြေးထွက်သွားတော့၏။

လမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် ကျန်းချီ ရှိနေသည့် နေရာကို သိရှိသွားသောအခါ သူသည် ထိုနေရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်သွားလေသည်။

ထိုအချိန် ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း အတွင်းရှိ အရက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်၌။

ကျန်းချီသည် ကုလားထိုင် တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ကိန်းအောင်းနေ၏။

သူ၏ ဘေးတွင်ကား သူ၏ နောက်လိုက် အနည်းငယ် ရှိနေကြသည်။

“ဘာလို့လဲ ဘာလို့ ယီယီက ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် မုန်းနေရတာလဲ သူမက ငါ့ကို စကားတောင် မပြောချင်တော့ဘူး...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်းနှင့် ကျန်းချီသည် အရက်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်၏။

သူ၏ ဘေးရှိ လက်အောက်ငယ်သား အနည်းငယ်မှာ စကားမဆိုကြသော်လည်း သူတို့၏ ရင်ထဲတွင်မူ မှန်တစ်ချပ်သဖွယ် ရှင်းရှငိးလင်းလင်း သိထားကြသည်။

“မင်းက သူမ သဘောကျတဲ့သူကို ရိုက်နှက်ထားပြီးတော့ သူမက ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို နေပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်နေသေးတာလား ဘာတွေ အအိပ်မက်မက်နေတာလဲ”

“မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အကြီးအကဲသာ မရှိရင် မင်းက ဒီနေရာမှာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို အရက် ထိုင်သောက်နေနိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေသလား”

သို့သော်လည်း သူတို့သည် သဘာဝကျကျပင် ဤအကြောင်းကို သူ့အား ပြောပြကြမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ ပြောခြင်းက သူတို့အတွက် အနည်းငယ်မျှ အကျိုးရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ပိုင်ယီယီ ဘာလို့ ငါ့နှလုံးသားကို နာကျင်အောင် လုပ်တာလဲ ဘာလို့လဲ မင်းက သိပ်ရက်စက်တာပဲ...”

ကျန်းချီသည် သူ၏ ဤဘဝတွင် အချစ်ကို နောက်ထပ် မယုံကြည်တော့မည့်အလား နှလုံးကွဲကြေမတတ် အော်ဟစ်လိုက်၏။

အမှန်တော့ သူမသည် အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် သူ့ကို မည်သည့်အခါကမျှ အဖက်မလုပ်ခဲ့ဖူးပေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဘေးရှိ လက်အောက်ငယ်သားများက ချက်ချင်းပင် သဘောတူ ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

“ဆရာ အဲ့ပိုင်ယီယီက မိန်းမဆိုး တစ်ယောက်ပါ ကျွန်တော်တို့ ဆရာ့အတွက် သူမထက် ပိုကောင်းတဲ့သူကို ရှာပေးပါ့မယ်...”

“ဟုတ်တယ် ၊ ပိုင်ယီယီက မိန်းမဆိုး တစ်ယောက်ပဲ ဆရာနဲ့ မတန်ဘူး...”

သို့သော်လည်း ကျန်းချီသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် အရက်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်၏။

“သူမကို မိန်းမဆိုးလို့ ခေါ်တာ ငါ ခွင့်မပြုဘူး...”

ကျန်းချီ၏ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့သြမှင်တက်သွားကြတော့သည်။

သေစမ်း…. အချစ်ရူးတွေက တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အရိပ်တစ်ခုက အရက်ဆိုင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ ပစ်မှတ်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွား၏။

“ကျန်းချီ ထွက်ခဲ့စမ်း တစ်ယောက်ချင်း ချမယ်...”

ရောက်လာသူမှာ တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ချန်လော့ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရက်ဆိုင် အပေါက်ဝတွင် ရပ်ကာ ကျန်းချီကို ညာဘက်လက်ညိုးဖြင့် စိန်ခေါ်ဟန်ပြုလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အရက်ဆိုင်ထဲရှိ လူတိုင်းက ချန်လော့ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

“သေစမ်း ဒီလူက ဘယ်သူ့ရဲ့ တပည့်မို့လို့ ဒီလောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေရတာလဲ...”

“အပြင်ဂိုဏ်းက ချန်လော့နဲ့ တူတယ် ဒါပေမဲ့ သူက မကြာသေးခင်ကမှ ကျန်းချီရဲ့ ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်တာကို ခံထားရတာ မဟုတ်ဘူးလား...”

“ချန်လော့လား ငါ မှတ်မိပြီ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်က အပြင်ဂိုဏ်းသားလေ သူက ကျန်းချီကို တကယ်ကြီး စိန်ခေါ်ရဲတယ် ဆိုတော့ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား...”

“ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်က သတ္တမအဆင့်ကို စိန်ခေါ်တာက ဒါ သေချင်နေတာပဲ...”

လူတိုင်းက ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၊ အားလုံးနီးပါးက သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ တတ်နိုင်သည်မှာ ဘာမျှ မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်က ချန်လော့သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၏ တတိယအဆင့်ရှိ အပြင်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေဆဲပင် မဟုတ်လော။

ယခု ဆယ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၊ လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ များများစားစား ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချီကို စိန်ခေါ်ခြင်းက သေလမ်း ရှာခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ကျန်းချီမှာ ပိုင်ယီယီ၏ ကိစ္စကြောင့် ဒေါသထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ချန်လော့က သူ့ကို လာရောက် ရန်စရဲသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် တမုဟုတ်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

“ခွေးကောင် မင်းက အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူသည် လက်သီးကို ဆုပ်၍ ချန်လော့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ချန်လော့နှင့် အပိုစကားများ ထပ်ပြောမနေတော့ဘဲ သူသည် လက်သီးတစ်ချက် တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လော့က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကျန်းချီ၏ လက်သီးချက်ကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“ဘာ သူက ကျန်းချီရဲ့ လက်သီးချက်ကို တကယ် ရှောင်သွားတာလား...”

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ သူက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိတာလေ အဲ့ဒီလက်သီးချက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှောင်နိုင်ရတာလဲ...”

“မတော်တဆ ဖြစ်မှာပါ သေချာပေါက် မတော်တဆ ဖြစ်မှာပါ...”

လူတိုင်းက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။

“ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ကျန်းချီ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသ အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“မင်းလို အမှိုက်ကောင်က ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ရှောင်နိုင်ရတာလဲ...”

သူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ချန်လော့ထံသို့ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ပြန်၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချန်လော့သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ သူ့ထံ ဝင်လာသော လက်သီးချက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချီသည် ချန်လော့ တစ်ယောက် ကြောက်လန့်တကြား ငိုင်ကျသွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်ပြီး ၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ချန်လော့သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး ကျန်းချီ၏ လက်သီးထံသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“သူက အဲ့လက်သီးချက်ကို ဖမ်းချင်နေတာလား...”

လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်လော့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ မြင်တွေ့သွားသည်။

“သူ ရူးနေပြီလား သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာကို ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သတ္တမအဆင့်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးချက်ကို ဖမ်းချင်နေတာလား...”

“အဲ့ဒီလက်သီးချက်နဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ လက်တစ်ဖက်လုံး တိုက်ရိုက် ကျိုးသွားလောက်တယ်...”

“ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိတဲ့ ကောင်ပဲ...”

သို့သော်လည်း လူတိုင်းက ချန်လော့၏ လက်မောင်းမှာ လက်သီးချက်ကြောင့် တိုက်ရိုက် ကျိုးပဲ့သွားမည်ဟု ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင် မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာခဲ့၏။

“ခွပ်...”

တုံးတိတိ မြည်သံတစ်သံသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၊ ချနိးလော့သည် ထိုလက်သီးချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ပိတ်ဆို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ချန်လော့၏ လက်ဖဝါးမှာ လုံးဝ အထိအခိုက် မရှိရုံသာမက ကျန်းချီ၏ လက်သီးကိုပါ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ကို ရုန်းထွက်ခွင့် မပေးတော့ပေ။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

“ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်က သတ္တမအဆင့်ရဲ့ လက်သီးချက်ကို ဖမ်းနိုင်တယ် သူက ဘယ်လို ဘီလူးသရဲမျိုးလဲ...”

လူတိုင်းက ချန်လော့ကို ဘီလူးသရဲ တစ်ကောင်အား ကြည့်နေသည့်အလား ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေကြ၏။

သို့သော်လည်း ချန်လော့က ဤအရာများ တစ်ခုကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံး၍သာ ကျန်းချီကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဒီလောက်ပဲ တတ်နိုင်တာလား...”

“အဲဒါဆို နောက်တစ်လှည့်က ငါ့အလှည့်ပဲ...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် ညာဘက် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် စုစည်းလာ၏။

“ထျန်းကန်းလက်သီး...”

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ချန်လော့သည် ကျန်းချီ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

ကျန်းချီမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန် လုံးဝ မရလိုက်ပေ။ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝင်ဆောင့်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ငါးမီတာ သို့မဟုတ် ခြောက်မီတာခန့် အဝေးသို့ လွင့်စင်ထွက်သွားရ၏။

“ဘုန်း...”

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ကျန်းချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရက်စားပွဲ တစ်လုံးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး စားပွဲကို တိုက်ရိုက် ကျိုးပဲ့သွားစေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ကျသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချန်လော့မှာ မှင်တက်မသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ဒီလောက်ပဲလား လက်သီးတစ်ချက်တောင် မခံနိုင်ဘူးလား...”

သူ၏ ဘေးရှိ လူအုပ်ကြီးမှာလည်း တုန်လှုပ်မသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတိလစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သူက တကယ်ပဲ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်မှာ ရှိနေတာ သေချာလို့လား သူက တကယ်ပဲ အပြင်ဂိုဏ်းသား သက်သက်ပဲလား...”

“ဘာလို့ သူက ငါတို့ အတွင်းဂိုဏ်းသား တွေထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာနေတယ်လို့ ခံစားနေရတာလဲ...”

ချန်လော့သည် ကျန်းချီ၏ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့ကို ဆွဲထူကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွား၏။

သူသည် ကျန်းချီ၏ နှာခေါင်းပေါက် အနီးသို့ လက်ညှိုးဖြင့် တေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ ရုတ်ခြည်း ပြူးကျယ်လာခဲ့သည်။

သေ... သေသွားပြီ…