အခန်း (၅-၆)
Vol. 1 Ch. 5-6
အခန်း (၅) သေချာပေါက် လှည့်စားတာပဲ
“ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး ဘာလို့ အဲ့တပည့်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး ပေးလိုက်ရတာလဲ...”
သူတို့ ထွက်ခွာလာပြီး မကြာမီမှာပင် ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကို တစ်ယောက်က ယန်ချန်ထျန်း ကို မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။
“ဟုတ်တယ် ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လစဉ်ကြေး နှစ်လစာနော် ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ထွက်လာပြီးရင် သူ့ကို နောက်ထပ် အတုံး ၂၀ ထပ်ပေးရဦးမှာ ဒါက များလွန်းပါတယ်...”
လူတိုင်း၏ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယန်ချန်ထျန်း က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟားဟား သူ့ကို ငါက နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ တကယ် ပေးမယ်လို့ မင်းတို့က ထင်နေတာလား...”
“အဲ့ခွေးကောင် ထွက်ပြေးပြီး ငါတို့ရဲ့ မစ်ရှင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာ စိုးရိမ်လို့ သူ့ကို ငြိမ်နေအောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး သုံးပြီး ထိန်းထားလိုက်တာ...”
“ငါတို့ အဲ့ဒီသားရဲဘုရင်ကို သတ်ပြီးသွားရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ဆိုတာ မပြောနဲ့ အရင်ပေးထားတဲ့ ၁၀ တုံးကိုတောင် ငါ နှစ်ဆ ပြန်ယူဦးမှာ...”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအနည်းငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြ၏။
“ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို ပီသပါပေတယ် တကယ့်ကို တွေးခေါ်မြော်မြင် တတ်တာပဲ...”
“ဂိုဏ်းတူ အစ်ကိုဆီက စကားတစ်ခွန်း ကြားရတာက ဆယ်နှစ်လောက် စာသင်ရတာထက် ပိုကောင်းတယ်...”
“အဲ့အရူးကောင်လေးကတော့ သူ့ရင်ထဲမှာ ခိုးပြီး ပျော်နေလောက်ပြီ...”
လူတိုင်းက ယန်ချန်ထျန်း ကို မြှောက်ပင့် ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်လော့မှာ ထွက်ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိရှိကြပေ။
“သေစမ်း ဒီစုတ်ပြတ်နေတဲ့ မစ်ရှင်က ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး ပေးတယ်တဲ့လား သေချာပေါက် လှည့်ကွက် တစ်ခုခု ရှိရမယ်...”
“ပြီးတော့ သူ ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပေးတုန်းက သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရိုးသားတဲ့ ပုံမပေါ်ဘူး...”
“လူကောင်း တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံတွေအရ ဒီကောင်က သေချာပေါက် ပြဿနာ ရှိတယ်...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်း သူသည် ထရပ်ကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်၏။
သို့သော် ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှပင် မလျှောက်ရသေးမီ ချန်လော့သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ငါ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားလိုက်ရင် သူ့အတွက် သိပ်လွယ်လွန်းနေမလား...”
ထို့ကြောင့် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့သည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်သွား၏။
“မိစ္ဆာသားရဲတွေ လာတဲ့အထိ ငါ စောင့်မယ် သူတို့ကို အထဲဝင်ခွင့် ပေးပြီးမှ ငါ ထွက်သွားမယ်...”
“ငါ အကျိုးအမြတ် တချို့တောင် ရနိုင်သေးတယ်...”
…
မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မိစ္ဆာသားရဲတောအုပ် ၏ အနက်ပိုင်းမှ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ တိုက်ပွဲ စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချန်လော့ သိလိုက်၏။
“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ကို ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့ သူ့ကို ယှဉ်တိုက်နိုင်မလား မသိဘူး...”
“ငါ့ရဲ့ ပါရမီက မသန်မာပေမဲ့ စနစ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ၊ သိုင်းကွက်တွေကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ မြှင့်တင်ပြီး ဝင်္ကပါ ပညာရပ်တွေနဲ့ တခြားအရာတွေကို သင်ယူထားမယ် ဆိုရင် ငါ့ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ရန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်တာက ပြဿနာ မဖြစ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား...”
“ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ဝင်္ကပါ တွေနဲ့ သိုင်းကွက်တွေ ဆိုတာက သီးခြားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ရရှိဖို့ မလွယ်ကူဘူး...”
သီးခြားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရခြင်းက လွတ်လပ်ပြီး လွယ်ကူသော်လည်း အရင်းအမြစ်များကို ရရှိရန်မှာမူ ခက်ခဲလှသည်။
သီးခြားကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ကောင်းမွန်သော အရာများကို ရရှိနိုင်သော်လည်း အရည်အသွေးမှာ မညီမညာ ဖြစ်နေပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလောက်တော့ မကောင်းနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖန်တီးမိပါက သင့်နောက်တွင် မည်သူကမျှ ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုပေးမည် မဟုတ်ဘဲ သင် ကိုယ်တိုင်သာ အပြစ်အားလုံးကို ခံယူရမည် ဖြစ်၏။
“ငါ ဂိုဏ်းတစ်ခု ရှာဖို့ လိုသေးတယ်...”
သူ တွေးနေစဉ်မှာပင် မြေကြီးသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။
ချန်လော့သည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော မိစ္ဆာသားရဲ ဆယ်ကောင်ခန့်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
“သေစမ်း ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေက တကယ်ကို မနည်းပါလား...”
ချန်လော့ ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာသားရဲ အရေအတွက်မှာ နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိလေသည်။
သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များမှာ အခြေခံအားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တွင်သာ ရှိကြပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တစ်ကောင်မှ မပါဝင်ပေ။
သို့သော် ဤသည်ကလည်း သဘာဝကျပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိစ္ဆာသားရဲတောအုပ် ဆိုသည်မှာ နေရာငယ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ၊ အခြေခံအားဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးစိုးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သားရဲဘုရင် တစ်ကောင် ရှိနေပြီ ဆိုသည်နှင့် သူ၏ အုပ်စိုးမှု နေရာကို ခြိမ်းခြောက်လာနိုင်မည့် ဒုတိယမြောက် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ပေါ်လာမည်ကို ၎င်းသညိ လုံးဝ ခွင့်ပြုလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဤမိစ္ဆာသားရဲများ အားလုံး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တွင် ရှိနေခြင်းက ထူးဆန်းလှသည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် ချန်လော့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။
“ဝင်္ကပါ က သူတို့အပေါ် ဟန့်တားနိုင်တဲ့ အာနိသင် တချို့ ရှိနေတုန်းပဲ ထင်တယ်...”
“ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး ငါ လုပ်စရာရှိတာ လုပ်မယ်...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်း ချန်လော့သည် ဝင်္ကပါ ၏ နေရာမှ တိုက်ရိုက် လျှောက်ထွက်သွားပြီးနောက် သူတို့ကို အထဲဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည့် လက်ဟန်အမူအရာ တစ်ခု လုပ်ပြလိုက်သည်။
သို့တိုင်အောင် မိစ္ဆာသားရဲများက အထဲဝင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးဘဲ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပုံရ၏။
“ဝင်္ကပါ ကို မရုတ်သိမ်းရသေးလို့များလား...”
“ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေက ဘယ်လို ကောင်တွေလဲ သူတို့ရဲ့ ဆရာက သေတော့မလို့ ဖြစ်နေတာကို သူတို့က ကြောက်နေတုန်းပဲ...”
သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ချန်လော့မှာ မိစ္ဆာသားရဲများရှေ့ရှိ ဤဝင်္ကပါ ထောင့်ကို တိုက်ရိုက် ရုတ်သိမ်းလိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။
“ကဲပါ လေးစားအပ်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ ညီအစ်ကိုတို့ ကျေးဇူးပြု၍ အထဲဝင်ကြပါ...”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မိစ္ဆာသားရဲများက ချန်လော့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပ်နားမလည်သည့်အလား ဝေခွဲမရသော မျက်နှာများဖြင့် ချန်လော့ကို ကြည့်နေကြ၏။
“ဝေါင်း...”
ကြေကွဲဖွယ်ရာ ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော သားရဲဘုရင်၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။
ချန်လော့နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားပြီးနောက် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာကြ၏။
အကယ်၍ သူတို့ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် ရပ်နေကြမည် ဆိုပါက သူတို့၏ သားရဲဘုရင် သေဆုံးသွားသည်ကို အမှန်တကယ် စောင့်ကြည့်နေရဖွယ် ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်က ချန်လော့ ရှင်းပေးထားသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားတော့၏။
ချန်လော့ကမူ ဘေးမှနေ၍ မလှုပ်မယှက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုမိစ္ဆာသားရဲက တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားလေသည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အခြား မိစ္ဆာသားရဲများ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားကြ၏။
စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုကြဘဲ အားလုံးက ထိုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။
“ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို အမြန်ဆုံး အရှုံးပေးပြီး စောစောစီးစီး အေးအေးချမ်းချမ်း လူဝင်စားနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”
မိစ္ဆာသားရဲများ အားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်လော့ကလည်း တိတ်တဆိတ် နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ ယန်ချန်ထျန်း သာ အသတ်ခံလိုက်ရပါက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သိုလှောင်အိတ် ကို သူ ယူနိုင်ကောင်း ယူနိုင်လိမ့်မည်။
အကယ်၍ ယန်ချန်ထျန်း သည် မိစ္ဆာသားရဲများကို အသေအလဲ သတ်ဖြတ်နေပါက သူသည် ယန်ချန်ထျန်း ကို သွားရာလမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို တစ်ပါတည်း ယူဆောင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်၏။
“ငါ့လိုမျိုး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝန်ဆောင်မှု ပေးတဲ့သူက သိပ်မများပါဘူး...”
မကြာမီမှာပင် ချန်လော့သည် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ နောက်မှလိုက်ကာ မိစ္ဆာသားရဲတောအုပ် ၏ အနက်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
သူသည် ကောက်ကွေးနေသော သစ်ပင် တစ်ပင်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး အပေါ်သို့ တက်ကာ တောင်ပေါ်မှ ကျားနှစ်ကောင် သတ်ပုတ်နေသည်ကို စတင် စောင့်ကြည့်နေတော့၏။
ဤအခိုက်အတန့်၌ ယန်ချန်ထျန်း မှာ ကျားနှင့်တူသော သားရဲဘုရင် တစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အာရုံစိုက်နေစဉ် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ခြေသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။
ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော မိစ္ဆာသားရဲ အကောင် ၂၀ ကျော်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
“သေစမ်း တိုက်နေတာ ငါးမိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး ဒီအမှိုက်ကောင်က မတောင့်ခံနိုင်ဘူးပဲ...”
“သူက ငါ့ကို အချက်ပြဗုံး တောင် မဖောက်ပေးကြဘူး ငါ သားရဲဘုရင်ကို သတ်ပြီး ပြန်ရောက်ရင် မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်း သူသည် သားရဲဘုရင်ကို ရုတ်တရက် ကန်ချလိုက်ပြီးနောက် ပြေးဝင်လာသော မိစ္ဆာသားရဲများကို ကိုင်တွယ်ရန် လှည့်လိုက်၏။
“ပြဿနာပေးနေတဲ့ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို အရင်သတ်ပြီးမှ သားရဲဘုရင်ကို သွားရှင်းမယ်...”
သို့သော် သားရဲဘုရင်သည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ အတွေးများကို မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူကလည်း အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေ၏။
ပြေးဝင်လာသော ဤမိစ္ဆာသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ပြီးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားဖြင့် ယန်ချန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ သေလမ်း တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ယန်ချန်ထျန်း ကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ၏ လက်အောက်ခံများနှင့်အတူ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ဖြစ်၏။
“ဝေါင်း...”
ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သားရဲဘုရင်က ယန်ချန်ထျန်း ထံသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ယန်ချန်ထျန်း သည် မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဖြစ်၏။
သားရဲဘုရင်သည် သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ကျစ် ဒီတိရစ္ဆာန်တွေ...”
သားရဲဘုရင်၏ ပါဝင်လာမှုနှင့် အခြား မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ယန်ချန်ထျန်း မှာ တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာတော့၏။
“သူက အခုထိ ထွက်မပြေးသေးဘူး ဆိုတော့ အသုံးမပြုရသေးတဲ့ အထူးသိုင်းကွက် တစ်ခု ကျန်နေသေးတယ် ထင်တယ်...”
ချန်လော့သည် ကောက်ကွေးနေသော သစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ စားကြွင်းစားကျန် ကြက်ကင်ကို ကိုက်စားရင်း ပြောလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူ့ထံ၌ အထူးသိုင်းကွက် တစ်ခုမှ မရှိလျှင် အခြား မိစ္ဆာသားရဲများ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူသည် သေချာပေါက် ထွက်ပြေးမည် ဖြစ်၏။
ထွက်မပြေးခြင်းက သူ့တွင် ယုံကြည်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၊ ဤပြေးဝင်လာသော မိစ္ဆာသားရဲများကို အနိုင်ယူကာ နောက်ဆုံးတွင် သားရဲဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
အခန်း (၆) လူတိုင်းကို အခက်တွေ့စေခြင်း
“မင်းတို့ တိရစ္ဆာန်တွေ ငါက မင်းတို့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ တကယ် ထင်နေတာလား...”
ယန်ချန်ထျန်း သည် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလျက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် သိုလှောင်အိတ် ကို ညင်သာစွာ ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၊ သူ၏ လက်ထဲ၌ အနီရောင် ဆေးလုံး တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။
“မင်းရဲ့ အထူးသိုင်းကွက်ကို ထုတ်သုံးတော့မလို့လား...”
ချန်လော့သည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ လက်ထဲရှိ ဆေးလုံးကို အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
သို့သော်လည်း သူသည် ဆေးလုံးများနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့် ဗဟုသုတကိုမျှ သင်ယူထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ချန်လော့သည် အခြေခံကျပြီး လိုအပ်သော ဆေးလုံး အချို့ကိုသာ သိရှိလေသည်။
သို့သော် အထူးသိုင်းကွက် အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သော ဆေးလုံးမှာ သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်ပေ။
ယန်ချန်ထျန်း သည် ဆေးလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်သည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားများ စတင် တိုးပွားလာတော့၏။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပဉ္စမအဆင့်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဆဋ္ဌမအဆင့်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သတ္တမအဆင့်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ယန်ချန်ထျန်း ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့်ငယ် သုံးဆင့်အထိ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်သွားတော့၏။
သုံးဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် မူလ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပဉ္စမအဆင့်မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အဆင့်ငယ် သုံးဆင့် ဆိုသည်မှာ များပြားလှသည်ဟု မထင်ရသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန် သေးငယ်သော ကွာခြားချက်များကပင် တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို အဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အဆင့်ငယ် သုံးဆင့် တိုးတက်လာပြီးနောက် ဆိုလျှင်တော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။
လူသားတစ်ယောက်၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သတ္တမအဆင့် ဆိုသည်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်၏ ခွန်အားနှင့် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တူညီနေပြီ ဖြစ်၏။
ယခုအခါ ဆေးလုံး၏ စွမ်းအားကို အားကိုး၍ ယန်ချန်ထျန်း မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ့တွင် မိစ္ဆာသားရဲများအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ချန်ထျန်း သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်၏။
မိစ္ဆာသားရဲများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မူလက အရေးနိမ့်နေခဲ့သော သူသည် တမုဟုတ်ချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
သူ၏ လက်ထဲတွင် မည်သည့် မိစ္ဆာသားရဲကမျှ သုံးကွက် မတောင့်ခံနိုင်မီ အသတ်ခံလိုက်ရ၏။
တစ်မိနစ် ကြာပြီးနောက် ကွင်းထဲရှိ မိစ္ဆာသားရဲငယ်များ အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ယန်ချန်ထျန်း ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေသော သားရဲဘုရင် တစ်ကောင်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
“ဝေါင်း...”
သားရဲဘုရင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ ထွက်ပြေးချင်နေသည့် အလား ပုံစံပေါက်သည်။
သို့သော် ယန်ချန်ထျန်း သည် ဤအခွင့်အရေးကို မည်သို့ ပေးမည်နည်း။
“ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား...”
စကားပြောနေရင်းနှင့် သူ၏ အရိပ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သားရဲဘုရင်၏ အရှေ့သို့ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွား၏။
“တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း...”
ယန်ချန်ထျန်း ၏ ဟိန်းဟောက်သံကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ သုံးပေရှည်သော ဓားက လေထုကို ဖြတ်၍ သားရဲဘုရင်၏ ခေါင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။
သားရဲဘုရင်၏ အမူအရာမှာ တမုဟုတ်ချင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ခုခံရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
“ရွှစ်...”
ရှည်လျားသော ဓားက တိုဟူးတုံးကို လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ သားရဲဘုရင်၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်သွားသည်ကိုသာ သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သွေးများ ပန်းထွက်လာမှုနှင့်အတူ သားရဲဘုရင်၏ ခေါင်းက သွေးများ လွင့်စင်လျက် လေထဲတွင် လည်ထွက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်သွားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားတော့၏။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ယန်ချန်ထျန်း သည် ချက်ချင်းပင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒီလောက်ပဲလား ...”
“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် သားရဲဘုရင် တစ်ကောင်က ဒီလောက် ခွန်အားပဲ ရှိတာလား...”
သို့သော် သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးစိမ်းတစ်လုတ်က သူ၏ ပါးစပ်မှ ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာပြီးနောက် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့၏။
“ဆေးလုံးရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး လား...”
ချန်လော့သည် တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားသော်လည်း ဤအတွက် သိပ်ပြီး အံ့အားသင့်မသွားခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ခွန်အားကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုးက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ အမြဲတမ်းလိုလို ပါရှိတတ်သည် မဟုတ်လော။
သူသည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်း၍ ပြေးသွားလိုက်၏။
ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးသွားသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ၊ သူတို့သည် သေချင်ယောင် ဆောင်နေကြခြင်း ဟုတ်မဟုတ် သိရရန် တစ်ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း…
ယခုအခါ ချန်လော့တွင် ထိုမျှလောက် အချိန် မရှိတော့ချေ။
အခြားသော ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း တပည့် အနည်းငယ်မှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေကြသည်။
ထို့အပြင် သားရဲဘုရင် သေဆုံးသွားသည်နှင့်အတူ အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော မိစ္ဆာသားရဲများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ လူစုကွဲသွားကြမည် ဖြစ်၏။
ထိုတပည့်များသည် မကြာမီ ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ သူ မြန်မြန် မလှုပ်ရှားပါက ထိုတပည့်များ ဤနေရာသို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူ့အတွက် လှုပ်ရှားရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
“ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ အလောင်းတွေက သိပ်တန်ဖိုး မရှိပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနဲ့တော့ လဲလို့ ရနိုင်လောက်ပါတယ်...”
“အဆိုးဆုံး အခြေအနေမှာတော့ ငါ့အတွက် ခြောက်သွေ့တဲ့ ရိက္ခာ အဖြစ် သိမ်းထားလို့ ရတာပေါ့...”
“ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း အူတိုင် တွေက အဆင့်နိမ့် မှော်လက်နက် တချို့ကို ဖန်တီးတဲ့အခါ ရွေးချယ်စရာ အကောင်းတွေပဲ...”
“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သားရဲဘုရင်ရဲ့ အလောင်းကို အကုန်ရောင်းရင် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ လောက် ရနိုင်တယ် အမြတ်လေး တစ်ခုပေါ့...”
ချန်လော့သည် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အလောင်းများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ ပြောလိုက်၏။
ချန်လော့၏ လှုပ်ရှားမှုများက အသံကျယ်လွန်းသဖြင့် ယန်ချန်ထျန်း ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားပုံ ရသည်။
မူလက လုံးဝ သတိလစ်နေခဲ့သော ယန်ချန်ထျန်း သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ သတ်ဖြတ်ထားသော သားရဲဘုရင်ကို ရင်းနှီးနေသော အရိပ်တစ်ခုက အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
“တိ... တိ... တိရစ္ဆာန်...”
အသံကြားလိုက်ရသော ချန်လော့မှာ တစ်ခဏမျှ လန့်သွားသည်။
သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ယန်ချန်ထျန်း သည် သူ့ကို တုန်ယင်နေသော လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးချိန်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
“သေစမ်း ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို အခုထိ နိုးနေတုန်းပဲလား...”
ချန်လော့၏ အမူအရာမှာ အေးခဲသွားသော်လည်း သူ၏ ပစ္စည်းကောက်သည့် လက်လှုပ်ရှားမှုမှာ မြန်ဆန်နေဆဲပင်။
ယန်ချန်ထျန်း ၏ စစ်ပွဲ လက်ရပစ္စည်းများ အားလုံးကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်၏။
“တိရစ္ဆာန်...”
“ဝက်နဲ့ ခွေးထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်...”
“... တိရစ္ဆာန်ကောင်...”
ချန်လော့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ချန်ထျန်း သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဤစကားလုံး အနည်းငယ်ကို အဆက်မပြတ် ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
ချန်လော့ကမူ ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်ရင်း အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်၏။
“ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် အားလုံးကို နားလည်ပါတယ်...”
“အခု အစ်ကို အရမ်း နာကျင်နေရမှာပဲ...”
“အစ်ကို ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ပါဘူး...”
“ညီလေးက အခုပဲ အစ်ကို့ရဲ့ နာကျင်မှုတွေကို အဆုံးသတ်ပေးပါ့မယ်...”
ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏ လက်များကို ယန်ချန်ထျန်း ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ချက်ချင်း လှမ်းသွားကာ ၊ လက်ချောင်းများနှင့် လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးပြု၍ အားကုန် ညှစ်လိုက်တော့၏။
ယန်ချန်ထျန်း အနေဖြင့် ခုခံချင်သော်လည်း ဆေးလုံး၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများက ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။
ယခုအခါ သူသည် ခွန်အား အနည်းငယ်မျှပင် မထုတ်နိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်းများကိုပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ရာ ခုခံရန် ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေးပင်။
“ငါက ဒီအတိုင်း သေရတော့မှာလား...”
“မကျေနပ်ဘူး ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ နာမည်ကောင်းက ဒီလို လူမျိုးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...”
မျက်ရည်တစ်ပေါက်က ယန်ချန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျရောက်သွား၏။
“ဒါက ဘဝရဲ့ ခါးသီးမှုလား...”
“ထားလိုက်ပါတော့ သေရင်လည်း သေပါစေ...”
“ဘဝမှာ ဘယ်သူက သေခြင်းတရားကို ရှောင်လွှဲနိုင်မှာလဲ...”
ယန်ချန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားပါးသော ငြိမ်းချမ်းသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤအခိုက်အတန့်၌ သူသည် ဘဝနှင့် သေခြင်းတရားကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားသော ဘုန်းတော်ကြီးအို တစ်ပါးနှင့် တူနေပြီး သူ၏ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဘဝအတွေ့အကြုံများထဲတွင် ဉာဏ်ပညာ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။
“ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို ဟိုမှာ ရှိတယ်...”
“ဘာလို့ လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတာလဲ...”
ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်ချန်ထျန်း ၏ မူလက ငြိမ်းချမ်းနေသော မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုံ့မဲ့သွားတော့၏။
“ကယ်... ပါ... ကယ်ပါဦး...”
အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့ကလည်း အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုတစ်ခဏအတွင်း သူ၏ အကြည့်သည် ထို ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း တပည့်အနည်းငယ်နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည်။
ချန်လော့၏ အကြည့်သည် ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် ဆုံသွားရာတွင် နူးညံ့ကြင်နာမှုများ အပြည့် ပါဝင်နေသည်။
သို့သော် လက်နှစ်ဖက်စလုံးက ယန်ချန်ထျန်း ကို အားကုန် ညှစ်သတ်ရန် မေ့မနေခဲ့ပေ။
ယန်ချန်ထျန်း မှာမူ မျက်လုံးများ လန်နေပြီ ဖြစ်ပြီး လျှာထွက်နေသော်လည်း သူ၏ ပါးစပ်ကမူ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေသည့်အလား ပွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေဆဲပင်။
နှစ်ဖက်စလုံးက ဤအတိုင်း သုံးစက္ကန့်ခန့် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
ထို့နောက် ချန်လော့သည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ သိုလှောင်အိတ် နှင့် ဘေးတွင် ချထားသော ဓားရှည်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲယူကာ ပြေးတော့သည်။
ထိုအခါမှသာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း မှ လူများသည် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
“မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ ငိုင်ကြည့်နေကြတာလဲ လိုက်လေ...”
သို့သော် သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်တွင် ချန်လော့သည် ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကာ ပြန်ပြေးလာသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး သတိထား ထောင်ချောက် ဖြစ်နိုင်တယ်...”
“မြန်မြန် နောက်ဆုတ်...”
ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း တပည့် အနည်းငယ်မှာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။
ထို့နောက် ချန်လော့သည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်၍ ယန်ချန်ထျန်း ၏ ပေါင်ခြံဆီသို့ ကန်ချလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“အားလုံး မင်းကြောင့်ပဲ ခွေးကောင်...”
“ဘာလို့ တိုက်ရိုက် သေမသွားရတာလဲ...”
“လူတိုင်းကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတယ်...”
ကျိန်ဆဲနေရင်းနှင့် ချန်လော့သည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ ပေါင်ခြံဆီသို့ ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် အားရပါးရ ကန်ချလိုက်ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်သွားကာ လှည့်၍ ထပ်မံ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။
ယန်ချန်ထျန်း မှာမူ သာမန်လူများ ခံနိုင်ရည် မရှိသော ဤနာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း တပည့် အနည်းငယ်သာလျှင် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် နေရာတွင် ရပ်ကျန်နေခဲ့တော့သည်။
“ဂိုဏ်းတူ အစ်ကို ကျွန်တော်တို့ ဆက်လိုက်ရဦးမလား...”