အခန်း (၇-၈)

အခန်း (၇) တိရစ္ဆာန်ကောင်

မိစ္ဆာသားရဲတောအုပ် မှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ချန်လော့သည် နောက်ထပ် တစ်ညလုံး ပြေးလွှားခဲ့ရသည်။

မိုးလင်းသောအခါမှသာ ခြေဆန့်ရန် ဘုရားကျောင်းပျက်ငယ် တစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့၏။

ချန်လော့သည် ကျိုးပဲ့နေသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တွေးတောနေခဲ့သည်။

“ငါက အတွင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲရဲ့ မြေးကို သတ်ခဲ့ပြီး ယန်ချန်ထျန်း ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ခိုးခဲ့တယ် အခုတော့ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ကို တကယ် ပြန်သွားလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်...”

“ပြီးတော့ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ကို ပြန်သွားလို့ မရရုံတင် မကဘူး ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း နဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားတဲ့ ဘယ်ဂိုဏ်းကိုမှလည်း ဝင်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”

“ငါ့အတွက် လမ်းတစ်လမ်းပဲ ကျန်တော့တယ် ထင်တယ်...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်း ချန်လော့၏ အကြည့်များက အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌ သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်မည် ဖြစ်၏။

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူသည် ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ကို အပြည့်အဝ ရန်စခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကိုလည်း စော်ကားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အခြား ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းများက ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ကြ၏။ အကယ်၍ သူ၏ လုပ်ရပ်များသာ ပေါ်ပေါက်သွားပါက သူတို့၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ချန်လော့ကို ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ထံ လွှဲပြောင်းပေးရန်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တပည့် တစ်ယောက်အတွက် မည်သူကမျှ မဟာမိတ်ကို စော်ကားမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူသည် အခြား ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ သွားမည် ဆိုပါက ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်သွားခြင်းနှင့် ခြားနားမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူ့အတွက် သွားစရာ ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းများသာ ဖြစ်ပုံရ၏။

“ဒါပေမဲ့ ဘယ် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းကို ဝင်တာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်မလဲ...” ချန်လော့တစ်ယောက် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူတို့သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူ ဝင်ရောက်မည် ဆိုလျှင်တော့ အကောင်းဆုံးကိုသာ ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပါရမီသည် သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၏ နဝမအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် စနစ် ရှိနေသဖြင့် မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ သူသည် အလားအလာရှိသော သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ချန်လော့ နေထိုင်သော နန်ချန်တိုက်ကြီး တွင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်း အတော်များများ ရှိသော်လည်း နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကြီးလေးခု ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော အကောင်းဆုံး ဂိုဏ်းလေးခုသာ ရှိလေသည်။

ဆန္ဒရမ္မက်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၊ ဒေါသမီးတောက်ဂိုဏ်း၊ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း နှင့် ရာက္ခသတံခါးဂိုဏ်း တို့ ဖြစ်ကြ၏။

ဤဂိုဏ်းလေးခုသည် နန်ချန်တိုက်ကြီး တွင် အင်အားအကြီးဆုံး နတ်ဆိုးဂိုဏ်း များ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော လက္ခဏာများ ရှိကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဆန္ဒရမ္မက်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ကို ကြည့်မည် ဆိုလျှင် ၎င်း၏ အမည်အတိုင်း သူတို့၏ အဓိက ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းမှာ "ဆန္ဒ" အပေါ်တွင် မှီခိုနေခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့သည် များသောအားဖြင့် သံဝါသကျင့်ကြံဖော် များကို ရှာဖွေလေ့ ရှိကြပြီး ၊ ဂိုဏ်း၏ အထူး ကျင့်စဉ် များနှင့် တွဲဖက်ကာ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံဖော်များထံမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလေ့ ရှိကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဒေါသမီးတောက်ဂိုဏ်း မှာ အတော်လေး "တစ်ခုတည်းကိုသာ အာရုံစိုက်သော" ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ကျင့်စဉ် များ၊ မန္တာန် များ နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း နှင့် ပတ်သက်သော အရာအားလုံးမှာ အခြေခံအားဖြင့် မီးနှင့် သက်ဆိုင်သည်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းတွင်သာ ကျွမ်းကျင်ကြပြီး ချန်လော့မှာမူ အရာအားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်ချင်သော သူမျိုး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းက သူ့အတွက် သိပ်မသင့်တော်လှပေ။

ကျန်ရှိနေသည်များမှာ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း နှင့် ရာက္ခသတံခါးဂိုဏ်း တို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရာက္ခသတံခါးဂိုဏ်း ၏ ပြဿနာမှာ ဒေါသမီးတောက်ဂိုဏ်း နှင့် ဆင်တူနေ၏။ သူတို့သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအို ကို ရှာဖွေကြသော်လည်း အခြားသော အရာများနှင့် ပတ်သက်မှု နည်းပါးလှသည်။

ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သည် အများကြီး ပိုကောင်းပြီး အရာအားလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထား၏။

သူတို့တွင် ဆေးဖော်စပ်ရာ ခန်းမ၊ အဆိပ် ခန်းမ၊ ဝင်္ကပါ ခန်းမ၊ လက်နက် သွန်းလုပ်ရာ ခန်းမ စသည်တို့ ရှိကြသဖြင့် အတော်လေး ပြည့်စုံသော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ငါ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း ကို သွားမယ်...”

ချန်လော့သည် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။

“ငါ မထွက်သွားခင် ဒီအဝတ်အစားတွေကို လဲဖို့ လိုတယ်...” ချန်လော့သည် သူ၏ တပည့် ဝတ်ရုံကို ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အလွန် အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်၏။

သူသည် အပို အဝတ်အစား တစ်စုံတစ်ရာမျှ ယူမလာခဲ့ပေ။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့သည် ယန်ချန်ထျန်း ထံမှ ယူလာခဲ့သော သိုလှောင်အိတ် ကို ထုတ်ယူကာ အတွင်းမှ အဝတ်အစား အချို့ကို ရှာတွေ့ရန် မျှော်လင့်လိုက်သည်။

အချိန်အတန်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် ချန်လော့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂ တုံး၊ "ပထမအဆင့် ဝင်္ကပါမန္တာန်" အမည်ရှိ စာအုပ်တစ်အုပ်၊ "တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း" အမည်ရှိ ဓားသိုင်း တစ်ခု၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းတစ်ခုနှင့် ဆေးလုံး အချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့၏။

လဲလှယ်ရန် အဝတ်အစားများ အနေဖြင့်မူ အချို့တလေ ရှိသော်လည်း အားလုံးမှာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း အတွင်းဂိုဏ်းသား ဝတ်စုံများသာ ဖြစ်နေကြသည်။

အရာအားလုံးကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ အကြိမ်အနည်းငယ် နင်းချေပစ်လိုက်၏။

“သေနာကောင် မစ်ရှင် ပြီးသွားရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ပေးမယ် ဆို...”

“သူ့အိတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂ တုံးပဲ ကျန်တော့တာလေ သူက ငါ့ရဲ့ လုပ်အားကို အခမဲ့ ခေါင်းပုံဖြတ်ချင်နေတာ သိသာတယ်...”

“ထားလိုက်ပါတော့ အနီးအနားက အိမ်တစ်အိမ်မှာ သွားရှာပြီး သူတို့ဆီက တစ်စုံလောက် ငှားရတော့မယ်...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်း ချန်လော့သည် ဘုရားကျောင်းပျက်ငယ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး အနီးအနားတွင် စတင် ရှာဖွေတော့၏။

မကြာမီမှာပင် အနီးအနားရှိ မြစ်ငယ်လေး တစ်ခုဘေးတွင် အဝတ်အစား နှစ်စုံကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

“သေစမ်း တောထဲက အဝတ်အစားတွေပဲ...”

“မြစ်ဘေးမှာ တောထဲက အဝတ်အစားတွေကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်ဘူး လောကကြီးမှာ စစ်မှန်တဲ့ နွေးထွေးမှု ရှိနေသေးတယ် ဆိုတာကို တကယ် ပြသနေတာပဲ...”

စကားပြောရင်းနှင့် သူသည် အဝတ်အစားများကို သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ကာ ဘုရားကျောင်းပျက်ငယ်ထဲသို့ ပြန်ပြေးသွားပြီး သူ၏ မူလ တပည့် ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကာ သူ ရှာတွေ့ခဲ့သော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ အဝတ်အစား လဲလှယ်နေစဉ်မှာပင် အဝတ်အစားများထဲတွင် အမျိုးသမီး ရင်ခံ တစ်ခု ပါဝင်နေကြောင်း ချန်လော့ တွေ့လိုက်ရ၏။

“ယောကျ်ားလေး တစ်စုံ မိန်းကလေး တစ်စုံလား...”

ဤအခိုက်အတန့်၌ ချန်လော့သည် ဤအရာကို မြစ်ဘေးတွင် အဝတ်အစား နှစ်စုံ တွေ့ခဲ့ရခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

“ထားလိုက်တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ကိုယ်တိုင် အဲဒီမှာ ထားခဲ့တာပဲ...”

ထိုသို့ ပြောလိုက်ရင်း သူသည် ကောင်မလေး၏ အဝတ်အစားများကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ ယောကျ်ားလေး၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်၍ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် ချန်လော့ အဝတ်အစားများ ရှာတွေ့ခဲ့သော မြစ်ငယ်လေး ဘေး၌။

ယောကျ်ားလေး တစ်ယောက်နှင့် မိန်းကလေး တစ်ယောက်တို့ ရေထဲတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများသာ ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်နေသည်။

“ငါ ငါ အဝတ်အစားတွေကို ဒီနေရာမှာ ထားခဲ့တာ မှတ်မိပါတယ်...”

ယောကျ်ားလေးက မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

မိန်းကလေးမှာမူ ရှက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီး ဝင်ပုန်းရန် အပေါက် တစ်ပေါက်လောက် ရှာချင်နေတော့သည်။

သူမသည် ယောကျ်ားလေး၏ လက်မောင်းကို ဒေါသတကြီး ရိုက်လိုက်၏။

“အားလုံး နင့်အပြစ်တွေချည်းပဲ ဒီနေရာကို မလာနဲ့လို့ ငါ ပြောသားပဲ နင်က နားမထောင်ဘူး...”

“အခု ကြည့်ဦး ငါတို့ ဘယ်လို ပြန်ကြမလဲ...”

ယောကျ်ားလေးသည် အဝတ်အစားများ ထားခဲ့သော နေရာကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းစားနေသော်လည်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။

၎င်းတို့မှာ တန်ဖိုးမရှိသော ကြမ်းတမ်းသည့် အဝတ်အစား နှစ်စုံသာ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က ခိုးသွားရသနည်း။

“တကယ့် တိရစ္ဆာန်ကောင်ပဲ...”

ယောကျ်ားလေးက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ “အဝတ်အစားတွေကို ခိုးသွားတဲ့ အဲ့ခွေးကောင်လေးကို ငါ ဖမ်းမမိပါစေနဲ့ မိရင်တော့ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်မယ်...”

…

နှစ်ရက် အကြာ။

အဝေးမှ ရွှင်ယန်မြို့ ၏ တံခါးများကို ကြည့်ရင်း ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“နောက်ဆုံးတော့ ရွှင်ယန်မြို့ ကို ရောက်ပြီပဲ...”

ချန်လော့၏ လက်ရှိ ပန်းတိုင်မှာ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ သွားရောက်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ရှင်းဂိုဏ်း မှာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း နှင့် မနီးကပ်လှပေ။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားတွင် "သွေးသဲကန္တာရ" ဟု ခေါ်သော ကြားခံ နယ်မြေတစ်ခု ရှိလေသည်။

သွေးသဲကန္တာရ ကို မဖြတ်ကျော်ဘဲ သူ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သွေးသဲကန္တာရ မှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ပြည့်နှက်နေကာ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများကိုပင် ထိုနေရာတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

ချန်လော့သည် လက်ရှိတွင် အနိမ့်ဆုံးမှ အမြင့်ဆုံးသို့ ချီသန့်စင်ခြင်း၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း၊ ရွှေမြုတေ၊ နတ်ဝိညာဉ် နှင့် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း ဟူသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ငါးခုကိုသာ သိရှိထား၏။

ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ပင်လျှင် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ဤစွမ်းအားကြီးမားသော မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် သွေးသဲကန္တာရ ၏ အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် ပေါ်လာလေ့ မရှိပေ။ သွေးသဲကန္တာရ ကို ဖြတ်ကျော်စဉ် အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် နေထိုင်ရန် ကြိုးစားသရွေ့ ယေဘုယျအားဖြင့် မည်သည့် အန္တရာယ်နှင့်မျှ ရင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူသည် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် မတွေ့ရလျှင်တောင်မှ အခြား အဆင့်များမှ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သေး၏။

ချန်လော့မှာ လက်ရှိတွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၏ နဝမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

အကယ်၍ သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်နှင့် တွေ့လျှင် ခုခံနိုင်ကောင်း ခုခံနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ရွှေမြုတေအဆင့် တစ်ကောင်နှင့် တွေ့လျှင်မူ တိုက်ရိုက်ပင် ဇာတ်သိမ်းသွားမည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ချန်လော့၏ လက်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ ရွှင်ယန်မြို့ တွင် စူးစမ်းလေ့လာရန်နှင့် မကြာမီ သွေးသဲကန္တာရ ကို ဖြတ်ကျော်မည့် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းများ ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှိပါက သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းမည် ဖြစ်ပြီး ယင်းက သွေးသဲကန္တာရ ကို တစ်ယောက်တည်း ဖြတ်ကျော်ခြင်းထက် ပို၍ လုံခြုံပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၈ ခွန်အား တိုးတက်စေခြင်း

ရွှင်ယန်မြို့ ရှိ အရက်ဆိုင်ငယ်လေး တစ်ဆိုင်၌။

“အဲဒါမှ သစ္စာရှိတာ ညီလေး မင်းကို ငါ တကယ် လူကဲခတ် မမှားခဲ့ဘူးပဲ...”

ချန်လော့သည် ကုလားထိုင် တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေကာ လုံးဝ မူးယစ်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေပြီး ၊ သူ၏ လက်မောင်းကို မူးယစ်နေသော အခြားလူတစ်ယောက်၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်ထား၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရူးတစ်ယောက်လို အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ငါ လျူချီရီ က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား...”

“ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်း အစောင့် နေရာလောက် မပြောနဲ့ ညီလေး မင်းက ရွှင်ယန်မြို့ ရဲ့ မြို့စားအိမ်တော်မှာ အလုပ်လုပ်ချင်ရင်တောင် ငါက မင်းကို အထဲရောက်အောင် သွင်းပေးနိုင်တယ်...”

ချန်လော့သည် အကြီးအကျယ် မူးယစ်နေဟန် ဆောင်ကာ ရယ်မောလိုက်၏။

သူ ရွှင်ယန်မြို့ သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ငါးရက် တိတိ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက်မှသာ ကျောက်မိသားစု သည် သွေးသဲကန္တာရ ကို ဖြတ်ကျော်ရန် လူများကို စုဆောင်းနေကြောင်း သတင်းအချို့ ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် စာရင်းပေးသွင်းရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် အဖွဲ့ထဲ ဝင်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သီးသန့် ထောက်ခံပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုကာ သူ့ကို လက်မခံခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ချန်လော့သည် လက်ရှိတွင် ချန်လော့နှင့် အတူ အရက်သောက်နေသော လျူချီရီ ဖြစ်သည့် ကျောက်မိသားစု ၏ အိမ်တော်ထိန်း ကို မျက်စိကျသွားခဲ့၏။

ရက်အနည်းငယ်ကြာ အတူတကွ အရက်သောက်ပြီးနောက် အရက်အရှိန်ကြောင့် သူသည် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုရန် ချန်လော့၏ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူခဲ့သည်။

“သေချာတာပေါ့ ငါ့အစ်ကို လျူ က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတာပေါ့...” ချန်လော့က ရယ်မောကာ ထောက်ခံလိုက်၏။

စကားပြောပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ယောက်သည် အတန်ကြာ ရယ်မောနေခဲ့ကြသည်။

“လာ နောက်တစ်ခွက် သောက်ကြစို့...”

ချန်လော့သည် စကားပြောနေရင်း သူ၏ အရက်ပန်းကန်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ လျူချီရီ ၏ ပန်းကန်လုံးနှင့် ခေါက်လိုက်၏။

လျူချီရီ မှာ တကယ်ကို ရိုးသားသူ ဖြစ်ပြီး အရက် တစ်ပန်းကန်လုံးကို တစ်စက်မျှ မကျန်စေဘဲ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

ချန်လော့ အနေဖြင့်မူ အရက်အားလုံးကို သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်များမှတစ်ဆင့် အောက်သို့ စီးကျသွား၏။

အရက် တစ်ပန်းကန်လုံးထဲမှ တစ်စက်လောက် သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားလျှင်ပင် ကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

“မသောက်တော့ဘူး ငါ ထပ်မသောက်နိုင်တော့ဘူး...”

“ငါ ငါ ပြန်ရဦးမယ် ပြန်ရဦးမယ်...”

လျူချီရီ သည် ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်လိုက်၏။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းစိုက်ကျသွားတော့သည်။

ချန်လော့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ ခြေဖျားဖြင့် လျူချီရီ ကို တို့ထိလိုက်၏။

“အစ်ကိုလျူ အစ်ကိုလျူ...”

“အ... ဘ... အ... ဘ...”

လျူချီရီ ၏ ပါးစပ်မှ ဗလုံးဗထွေး စကားသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချန်လော့သည် လုံးဝ မူးယစ်နေခြင်း မရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ သူ သောက်ခဲ့သော အရက် ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းမှာ သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ မရောက်ခဲ့ချေ။

“စားပွဲထိုး ငွေရှင်းမယ်...” ချန်လော့က အော်လိုက်၏။

မကြာမီမှာပင် စားပွဲထိုးက ပြေးလာသည်။

“သခင်လေး စုစုပေါင်း ငွေ သုံးကျပ်နဲ့ နှစ်မူး ကျသင့်ပါတယ်...”

“သခင်လေးအတွက် အကြွေ မယူတော့ပါဘူး သုံးကျပ်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့သည် မူးယစ်နေဟန် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်ကာ ငွေစ အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

“အကြွေ မယူလို့ မရပါဘူး ပိုတာကို မင်းအတွက် ဘောက်ဆူး ပေးလိုက်မယ်...”

စားပွဲထိုးက ချန်လော့၏ လက်ထဲရှိ ငွေစများကို ကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း အနည်းဆုံး ငွေ ဆယ်ကျပ်ခန့် ရှိပုံရ၏။

ဒီနေ့ သူ ကျေးဇူးရှင် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့နေတာများလား။

“ဘောက်ဆူးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး ဘောက်ဆူးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး...”

စားပွဲထိုးက ကျယ်လောင်စွာ အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချန်လော့၏ ဘောက်ဆူးကို စောင့်မျှော်ရင်း လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ ပွင့်လန်းနေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး အနည်းဆုံး ငွေ ဆယ်ကျပ်ခန့် ရှိသော ငွေစများကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သေးငယ်သော ငွေစ သုံးခုကို ရွေးချယ်ပြီး စားပွဲထိုး၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ကျန်ရှိနေသော ငွေစများ အားလုံးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ စားပွဲထိုးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် မှင်တက်သွားတော့၏။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ သူက ပိုတာကို သူ့အတွက် ဘောက်ဆူး ဆိုပြီး ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ သူက ပြန်ယူသွားရတာလဲ။

စားပွဲထိုးသည် လက်ထဲရှိ ငွေစများကို ငုံ့ကြည့်ကာ အလေးချိန် ချိန်ကြည့်လိုက်၏။

စားပွဲထိုး အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ ဤငွေမှာ အများဆုံး သုံးကျပ်သာ ရှိပြီး ပိုနည်းနိုင်သော်လည်း ပိုများမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။

သူသည် ခေါင်းမော့၍ ချန်လော့ မှားပေးမိသလားဟု မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုလူမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်၏။

“သေစမ်း အရမ်း ကပ်စေးနဲပြီးတော့ သူဌေးယောင် လာဆောင်နေသေးတယ်...”

…

အရက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏ တည်းခိုခန်းသို့ တစ်တန်းတည်း ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် တံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်၏။

“အခုတော့ သွေးသဲကန္တာရ ကို ဖြတ်ကျော်မယ့် ကိစ္စက ယာယီ ပြေလည်သွားပြီ...”

“ဒါပေမဲ့ ကျောက်မိသားစု ရဲ့ အဖွဲ့က နောက်ထပ် တစ်လကြာမှ ထွက်ခွာမှာ...”

“ ဒီကာလအတွင်းမှာ သေချာ ကျင့်ကြံဖို့ အခွင့်အကောင်း တစ်ခုပဲ...”

စကားပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ အစောက ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများကို သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်၏။

စုစုပေါင်း ကျင့်စဉ် စာအုပ် ငါးအုပ် ရှိပြီး မန္တာန် နှစ်ခု၊ ဓားသိုင်း တစ်ခု၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း တစ်ခုနှင့် ဝင်္ကပါ ပညာရပ် တစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။

မန္တာန် များမှာ ကျန်းချီ ထံမှ ရရှိခဲ့သော လေပြင်းလက်ကွက် နှင့် ရေအောက်အသက်ရှူကျင့်စဉ် တို့ ဖြစ်ကြသော်လည်း ချန်လော့၏ အမြင်တွင် ဤ မန္တာန် နှစ်ခုမှာ အတော်လေး အသုံးမဝင်ပေ။

လေပြင်းလက်ကွက် မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ရန်သူထံသို့ လေပြင်းများနှင့် လှိုင်းတံပိုးများကို လှုပ်ခတ်စေခြင်း ဖြစ်ပြီး သိပ်တော့ အသုံးမဝင်လှချေ။

တစ်ဖက်တွင် ရေအောက်အသက်ရှူကျင့်စဉ် မှာ ကျင့်ကြံသူကို ရေအောက်တွင် အချိန်ပိုကြာကြာ နေနိုင်စေသည်။

၎င်းတို့ကို စားရန် အရသာမရှိသော်လည်း စွန့်ပစ်ရန် နှမြောစရာကောင်းသော အရာများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်၏။

သို့သော်လည်း တတ်နိုင်သည်မှာ ဘာမျှ မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မန္တာန် များ ဖြစ်ကြပြီး ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ သဘာဝကျကျပင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။

ကျန်ရှိနေသည်များမှာ ယန်ချန်ထျန်း ထံမှ ရရှိခဲ့သော အရာများ ဖြစ်၏။

၎င်းတို့ကို အချိန်အတန်ကြာ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ချန်လော့အနေဖြင့် ဝန်ခံရပေမည်။

တကယ် စွမ်းရည်ရှိသော အတွင်းဂိုဏ်းသား များမှာ သူတို့၏ နောက်ခံကို အားကိုးသော ကျန်းချီ ကဲ့သို့သော သူများနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကွာခြားလှသည်။

သူသည် ယန်ချန်ထျန်း ၏ လက်ထဲမှ ကျင့်စဉ် စာအုပ် သုံးအုပ်ကို ရရှိခဲ့၏။

၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့် တစ်အုပ်မဆို ကျန်းချီ၏ နှစ်အုပ်ပေါင်းထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။

တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ရောက်သည်အထိ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျင့်ကြံနိုင်သော ဓားသိုင်း တစ်ခု ဖြစ်၏။

အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ် ဖြစ်သော ပထမအဆင့် ဝင်္ကပါမန္တာန် အနေဖြင့်မူ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အများကြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘဲ သူ့အလိုလို ထင်ရှားနေပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြေးအရေပြား သံအရိုး ဟု အမည်ရသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျောက်စိမ်းကိုယ်ထည်ကျင့်စဉ် ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း ရှိလေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျောက်စိမ်းကိုယ်ထည်ကျင့်စဉ် မှာ ယွင်ထျန်းဂိုဏ်း ၏ အမြင့်ဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး အခန်း သုံးခန်း ခွဲခြားထား၏။

ပထမ အခန်းမှာ ဤ ကြေးအရေပြား သံအရိုး ဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ကိုက်ညီသည်။

ဒုတိယ အခန်းဖြစ်သော ငွေသားကလီစာ ရွှေအင်္ဂါ မှာ ရွှေမြုတေအဆင့် နှင့် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ကိုက်ညီ၏။

တတိယ အခန်းဖြစ်ပြီး အကြီးစားအောင်မြင်မှု အခန်းလည်း ဖြစ်သော အနှိုင်းမဲ့ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာ မှာ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တည်ရှိမှုနှင့် တိုက်ရိုက် ကိုက်ညီလေသည်။

ချန်လော့မှာ အချိန် မဖြုန်းတော့ဘဲ ကြေးအရေပြား သံအရိုး ကို ချက်ချင်း စတင် ဖတ်ရှုတော့၏။

“ကြေးအရေပြား သံအရိုး မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တွင် အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိသော ကြေးအရေပြား ကို ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်ပ စွမ်းအားများ၏ အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်မှုကို ခံရရန် လိုအပ်သည်...”

“ရိုက်နှက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိပြီးနောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေသောမြက်၊ တန်ယန်ပန်း နှင့် ဝူရွှင်ဇစ် တို့ကို အသုံးပြု၍ ဆေးရည် တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ၎င်းထဲတွင် စိမ်ရမည်...”

“ခုနစ်ရက်ကြာ စုဆောင်းပြီးနောက် ကြေးအရေပြား ကို ကနဦး ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ရက်တစ်ရာ ကြာပြီးနောက် အသေးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ကို ရရှိမည် ဖြစ်ကာ ရက်တစ်ထောင် ကြာပြီးနောက် အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်...”

ကြေးအရေပြား သံအရိုး နှင့် ပတ်သက်သည့် မိတ်ဆက်ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ချန်လော့မှာ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ အခြားအရာတွေကို ရဖို့က လွယ်ကူပေမဲ့ ဒီရိုက်နှက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိဖို့ကတော့...”

ရွှင်ယန်မြို့ တွင် သာမန်သိုင်းကျောင်းများ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ရှိပြီး အားလုံးမှာ မကျင့်ကြံဖူးသော သာမန်လူများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ချန်လော့သည် သူ့ကို ရိုက်နှက်ပေးရန် သူတို့ကို တောင်းဆိုနိုင်သော်လည်း အရိုက်ခံရရန်အတွက် ပိုက်ဆံပေးရခြင်းက ကြားရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့် အမြဲတမ်း ဤမျှလောက် တန်ဖိုးမရှိသလို ခံစားနေရသနည်း။

“သေစမ်း မင်းက လမ်းမလျှောက်တတ်ဘူးလား...”

“မင်းက လူကို ဝင်တိုက်တယ်...”

“နည်းနည်းလေး ပွတ်မိသွားတာပါကွာ...”

“ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြဿနာ ရှာနေရတာလဲ...”

အောက်ထပ်မှ ဆူညံသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချန်လော့သည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်တွင် သာမန်လူ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း ငြင်းခုံ ကျိန်ဆဲနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျိန်ဆဲနေရင်းနှင့် သူတို့သည် အချင်းချင်း တွန်းထိုးနေကြ၏။

အကယ်၍ သူတို့ကို ဆွဲမခွဲထားပါက သူတို့ စတင် ရန်ဖြစ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အတွေးတစ်ခုက ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။

“ဟုတ်သားပဲ အရိုက်ခံရဖို့ ဘာလို့ ပိုက်ဆံ ပေးရမှာလဲ...”

“အရိုက်ခံချင်တယ် ဆိုတာ အချိန်မရွေး နေရာမရွေး လုပ်လို့ ရတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား...”

ထိုတစ်ခဏအတွင်း ချန်လော့သည် သူ၏ အတွေးများ ရှင်းလင်းသွားပြီး အတားအဆီး ကင်းမဲ့သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် ရွှင်ယန်မြို့ ရှိ အဓိက သိုင်းကျောင်းများက သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီး တစ်ခု သတိမထားမိဘဲ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိကြသေးပေ။

ထို့အပြင် ဤမည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီးက သူတို့ထံသို့ မည်ကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်မှုမျိုး ယူဆောင်လာမည် ဆိုသည်ကိုမူ သူတို့ ပို၍ပင် မသိရှိနိုင်ကြပေ။