အခန်း (၉-၁၀)
Vol. 1 Ch. 9-10
အခန်း (၉) ချွေတာနိုင်တဲ့နေရာမှာ ချွေတာပါ
နောက်တစ်နေ့ နံနက် အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ချန်လော့သည် စောစောထလိုက်သည်။
သူသည် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ဝယ်ယူရန် ဆေးဆိုင်သို့ သွားခဲ့ပြီးနောက် သိုင်းကျောင်း တစ်ခု၏ အပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ တုံး ကုန်ကျပါသည်... အဆတစ်ရာ တိုးပွားမှုကို ဖွင့်လိုက်ပါပြီ...”
အသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
သူသည် ခေါင်းမော့၍ သိုင်းကျောင်း အပေါက်ဝရှေ့ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ကန်ချလိုက်သည်။
“ခွပ်...”
ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဆိုင်းဘုတ်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ကျိုးပဲ့သွားတော့၏။
ထို့နောက် ချန်လော့သည် သိုင်းကျောင်း အတွင်းဘက်သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ အဆင့်လောက်နဲ့များ ရွှင်ယန်မြို့ မှာ သိုင်းကျောင်း လာဖွင့်ရဲသေးတယ်ပေါ့...”
“အိမ်မြန်မြန် ပြန်ပြီး ဝက်မွေး လယ်လုပ်ဖို့ သွားကြစမ်း...”
သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သိုင်းကျောင်း အတွင်းမှ တောင့်တင်း သန်မာသော လူကြီး တစ်ဒါဇင်ခန့် ပြေးထွက်လာကြ၏။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အပေါက်ဝရှေ့တွင် ရပ်နေသော ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ကျိုးပဲ့နေသော ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ငါ့ရဲ့ ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း ရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်တာလား...” လူကြီးက ချန်လော့ကို သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများ ထောင်ထလျက် ကြည့်လိုက်၏။
“ငါပဲ...” ချန်လော့က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်ရာ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ တကယ်ကို အရိုက်ခံချင်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။
“ကောင်းပြီ မင်းရဲ့ ဝန်ခံရဲတဲ့ သတ္တိကို ငါ လေးစားတယ်...”
ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ သူ၏ ဘေးရှိ လူကြီးများကို ကြည့်လိုက်၏။
“မင်းတို့ အားလုံး သူ့ကို သေတဲ့အထိ ရိုက်ကြစမ်း...”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူကြီးများက အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေကြဘဲ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကာ ချန်လော့ကို လက်သီးများ၊ ခြေထောက်များဖြင့် ရိုက်နှက် ကန်ကြောက်ကြတော့သည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖြတ်သွားဖြတ်လာများက ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။
“ဟူး ဒီခေတ် လူငယ်တွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုကို တကယ် မသိကြတာပဲ...”
“ဟုတ်တယ် ဒီ ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း က တစ်မြို့လုံးမှာ အကြမ်းတမ်းဆုံး သိုင်းကျောင်းပဲ ဒီနေရာမှာ ပြဿနာ လာရှာရဲတယ် ဆိုတော့ သူက တကယ်ကို အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီပဲ...”
လူတိုင်းက စကားပြောနေရင်း ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ချန်လော့မှာ သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု အားလုံးက ထင်မှတ်နေကြပုံ ရ၏။
ဤအခိုက်အတန့်၌ မရေမတွက်နိုင်သော လက်သီးများနှင့် ခြေကန်ချက်များကို ခံစားနေရသော ချန်လော့မှာ ရှောင်တိမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်က ကျင့်ကြံခြင်း၏ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။
သေချာသည်မှာ အဆိုးဆုံး အခြေအနေအတွက် ကာကွယ်ရန် ချန်လော့က သူ၏ ခေါင်း၊ နှလုံး နှင့် ပေါင်ခြံ ကဲ့သို့သော အရေးကြီး နေရာများကို ကာကွယ်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုထားဆဲပင်။
အကယ်၍ နတ်ဘုရား တစ်ပါးက အကြောင်းမဲ့ ရိုက်နှက်ခံရပြီး တကယ် သေဆုံးသွားမည် ဆိုပါက သူသည် တကယ်ကို ရယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း မှ လူများက ချန်လော့ကို နာရီဝက်တိတိ ရိုက်နှက်ခဲ့ကြ၏။ ချန်လော့မှာ အရိုက်ခံရမှုကြောင့် ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ယိမ်းယိုင်ခြင်း မရှိဘဲ နေရာမှာတင် ရပ်နေဆဲပင်။
ရိုက်နှက်နေသော လူကြီးများမှာမူ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“သေစမ်း ဒီကောင်လေးက ပိုးဟပ်လား သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းက သိပ်ကို ခိုင်မာတာပဲ...”
“ငါ ဆက်မရိုက်နိုင်တော့ဘူး ဆက်ရိုက်နေရင် အဲ့ကောင်လေးက သေဦးမှာ မဟုတ်ဘဲ ငါက အရင် သေလိမ့်မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်...”
“ထားလိုက်ပါတော့ ထားလိုက်ပါတော့ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ငါတို့ကိုယ်ငါတို့လည်း လွှတ်ပေးလိုက်ကြစို့...”
လူကြီးများက စကားပြောနေရင်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရပ်တန့်သွားကြပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြ၏။
ထိုအချိန်မှာပင် တစ်ချိန်လုံး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သော ချန်လော့က ရုတ်တရက် လက်လှမ်းကာ လူကြီး တစ်ယောက်၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ချန်လော့ကို အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။
သို့သော် ချန်လော့က ကြည့်ရှုနေသူများ၏ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ ခေါင်းကို လူကြီး၏ နားအနီးသို့ တိုးကာ စကားလုံး အနည်းငယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူကြီး၏ အမူအရာက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ၏ မူလက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးပြူးကာ ဒေါသထွက်နေသော အသွင်အပြင်ဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။
“သူက ငါ့အမေကို စော်ကားတယ်...”
“သူ့ကို သေတဲ့အထိ ရိုက်ကြစမ်း...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်းက ချန်လော့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ကြပြန်၏။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် လမ်းပေါ်ရှိ လူများကလည်း ကြည့်ရသည်ကို ငြီးငွေ့လာကြပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
နေမင်းက အနောက်ဘက်သို့ ဝင်သွားပြီး နေရောင်ခြည်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွား၏။
ထိုလူကြီးများက ချန်လော့ကို သူတို့၏ လက်သီးများဖြင့် နှုတ်ဆက်နေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ လက်သီးချက်များ၏ ခွန်အားမှာ စတင်ချိန်ကလောက် မပြင်းထန်တော့ဘဲ ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကို လဲကျသွားအောင် လုပ်ရန်ပင် လုံလောက်မည် မဟုတ်တော့ချေ။
ချန်လော့ကမူ နေရာမှာတင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ခေါင်းမာမာဖြင့် အရှုံးပေးအောင် လုပ်နေဆဲပင်။
ထိုညတွင် မည်သူက နောက်ဆုံး၌ အနိုင်ရသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြဘဲ ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း မှ လူများနှင့် ချန်လော့တို့ နှစ်ဖက်စလုံး တွားသွား၍ ပြန်လာခဲ့ကြသည်ကိုသာ သိရှိကြလေသည်။
တည်းခိုခန်း သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် သူ၏ နောက်ဆုံး လက်ကျန် ခွန်အားလေးကို အသုံးပြု၍ ပြင်ဆင်ထားသော ရေချိုးကန်ထဲသို့ ဆေးရည် ကို လောင်းထည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ အထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်၏။
ဆေးရည် သည် သူ၏ အရေပြားနှင့် ထိတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ပြုပြင်လာတော့သည်။
“အရိုက်ခံရတာက ဒီလောက်တောင် ပင်ပန်းတာလား...”
ချန်လော့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများက သူ့ကို နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားစေတော့၏။
ချန်လော့ နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်တစ်နေ့ မိုးလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် အေးစက်နေပြီ ဖြစ်သော ဆေးရည် ကန်ထဲတွင် စိမ်နေပြီး အကြောဆန့်ကာ သမ်းဝေလိုက်၏။
ထို့နောက် စနစ်၏ ရင်းနှီးနေသော အသံက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
“သင် ခံရသော ရိုက်နှက်မှုသည် အဆတစ်ရာ တိုးပွားမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး သင့်ခန္ဓာကိုယ်သည် များစွာ သန်မာလာခဲ့ပါသည်...”
“သင် စိမ်ခဲ့သော ဆေးရည် သည် အဆတစ်ရာ တိုးပွားမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး သင့်ခန္ဓာကိုယ်သည် များစွာ သန်မာလာခဲ့ပါသည်...”
“သင်သည် အဆင့်သုံးဆင့်ရှိသော ကြေးအရေပြား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ...”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့၏။
“တစ်ရက်တည်းနဲ့ အဆင့်သုံးဆင့်ရှိသော ကြေးအရေပြား အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားတယ်လား ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား...”
သို့သော် သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းက အတော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်ပုံ ရသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့တွင် အဆတစ်ရာ တိုးပွားမှု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။ မနေ့က တစ်ရက် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အခြားသူများအတွက် ရက်တစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် နီးပါး ညီမျှနေ၏။
ထို့အပြင် စာအုပ်ထဲတွင်လည်း ခုနစ်ရက်တွင် ကနဦး ဝင်ရောက်ပြီး ရက်တစ်ရာတွင် အသေးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ကို ရရှိမည်ဟု ဆိုထားသည်။ သူသည် ရက်တစ်ရာနီးပါး ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်သုံးဆင့် ရရှိခြင်းက ပုံမှန်ဖြစ်ပုံ ရသည်။
“အဲ့အရာတွေ အားလုံးကို ထားလိုက်တော့ ဆက်ကျင့်ကြံကြစို့...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း သို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။
ထိုနေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်း ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း ၏ ဖွင့်ထားသော အပေါက်ဝကို မြင်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း ၏ တပည့်များက ချန်လော့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နိမိတ်မကောင်းသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး တံခါးကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ကြ၏။
ချန်လော့သည် အပေါက်ဝတွင် နာရီဝက်နီးပါး ကျိန်ဆဲနေခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ထွက်မလာခဲ့ကြပေ။
“မင်းတို့က အရိုက်ခံရတဲ့ သူတွေမှ မဟုတ်တာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေရတာလဲ...”
အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ချန်လော့မှာ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်တစ်ခုကို ရှာဖွေရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။
ကံကောင်းသည်မှာ ရွှင်ယန်မြို့ တွင် သိုင်းကျောင်း တော်တော်များများ ရှိနေခြင်းပင်။ ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း တစ်ခုတည်းက ဘာမှ မဟုတ်ပေ။
နောက်တစ်နေ့တွင် ချန်လော့သည် ကျားလက်သီးသိုင်းကျောင်း ၏ တပည့်များ အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။
တတိယနေ့တွင် ကျားလက်သီးသိုင်းကျောင်း မှာ တံခါးပိတ်သွားသည်။ ချန်လော့သည် တုန်းလိုင်လက်ဝှေ့ကျောင်း သို့ ပြောင်းရွှေ့သွား၏။
စတုတ္ထနေ့တွင် တုန်းလိုင်လက်ဝှေ့ကျောင်း မှာ တံခါး ပိတ်သွားသည်။ ချန်လော့သည် ယန်မင်သိုင်းကျောင်း သို့ ပြောင်းရွှေ့သွား၏။
…
သတ္တမမြောက်နေ့တွင် ရွှင်ယန်မြို့ ရှိ သိုင်းကျောင်း အားလုံးက ချန်လော့ကို ပူးပေါင်း၍ ရှုတ်ချရန် စုစည်းလိုက်ကြသည်။
အဋ္ဌမမြောက်နေ့တွင် ရွှင်ယန်မြို့ ရှိ သိုင်းကျောင်း အားလုံး တံခါးပိတ်သွားကြ၏။
…
ချန်လော့သည် လမ်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော ချွမ်ဝူသိုင်းကျောင်း ၏ တံခါးကို ကြည့်ရင်း အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် လိုအပ်လို့လား...”
“မင်းတို့ ဘာဒဏ်ရာ အပြင်းအထန်မှ မရခဲ့ဘဲနဲ့ ရိုက်ဖို့ သက်ရှိ ပစ်မှတ် တစ်ခုတောင် ရခဲ့သေးတာကို ဘာလို့ အခုထိ မပျော်ရသေးတာလဲ...”
ဤအချိန်တွင် ချန်လော့မှာ အဆင့်ခုနစ်ဆင့်ရှိသော ကြေးအရေပြား အဆင့်သို့တိုင်အောင် ကျင့်ကြံပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်လော့၏ တွက်ချက်မှုများအရ အကယ်၍ မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ မရှိပါက နောက်ထပ် ငါးရက် သို့မဟုတ် ခြောက်ရက် အတွင်းတွင် သူသည် အမြင့်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်သော အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိသော ကြေးအရေပြား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။
ဤသိုင်းကျောင်းများ အားလုံးမှာ ရိုက်နှက်ရခြင်းကြောင့် ကြောက်လန့်သွားကြပြီး ထွက်လာ၍ တိုက်ခိုက်ရဲကြမည် မဟုတ်တော့သည်က နှမြောစရာပင်။
“ထားလိုက်ပါတော့ ဝင်္ကပါ ပညာရပ် တွေနဲ့ တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း ကို သွားကျင့်ကြံတာက အဆင်ပြေပါတယ်...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ရွှင်ယန်မြို့ မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဓားသိုင်း များနှင့် ဝင်္ကပါ များ ကျင့်ကြံခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု နှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု မှာ အရိုက်ခံရခြင်းနှင့် ဆေးရည် များတွင် စိမ်ရခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်၏။
သို့သော် ဝင်္ကပါ များကတော့ ကွာခြားသည်။ အကယ်၍ ဝင်္ကပါ ကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ပါက အဆင်ပြေသော်လည်း အကယ်၍ ကျရှုံးသွားပါက ၎င်းက အနည်းဆုံးတော့ တည်းခိုခန်း ကို ပေါက်ကွဲသွားစေလိမ့်မည်။
လူများကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရစေခြင်းက အသေးအမွှား ကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး ထိုအခါကျလျှင် လျော်ကြေးပေးရမည်ကိုသာ သူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ချန်လော့မှာ ကျန်းချီ နှင့် ယန်ချန်ထျန်း တို့ထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀ ကျော် ရရှိခဲ့သော်လည်း…
လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဆေးရည် များ ဝယ်ယူခဲ့ရသဖြင့် သူ့ထံတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ချွေတာနိုင်သည့် နေရာတွင် ချွေတာသည်က ပိုကောင်း၏။
အခန်း ၁၀ အဆိပ်ခန္ဓာကိုယ်
နောက်ရက်များတွင် ချန်လော့သည် ရွှင်ယန်မြို့ အပြင်ဘက်ရှိ သားရဲတစ်ရာတောင် ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။
ဝင်္ကပါ ပညာရပ် များနှင့် တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း အပြင် သူက လေပြင်းလက်ကွက် နှင့် ရေအောက်အသက်ရှူကျင့်စဉ် တို့ကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ကျင့်ကြံလေ့ ရှိ၏။
ထို့အပြင် ချန်လော့သည် မြေလျှိုးကျင့်စဥ် ဟု ခေါ်သော မန္တာန် တစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးကို သီးသန့် အသုံးပြုခဲ့သည်။
မြေလျှိုးကျင့်စဥ် မှာ ထွက်ပြေးရာတွင် အသုံးပြုသော မန္တာန် တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် မြေကြီးထဲသို့ လျှိုးဝင်ကာ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ယူနိုင်သည်။
သူ့တွင် လေပြေအရိပ် ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက် မှ ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက် တစ်ခု ရှိနေပြီး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ် တစ်စုံ သင်ယူထားခြင်းက အဆိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ အသက်ကယ်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်မှုများ များလွန်းသည်ဟု မည်သူကမျှ ညည်းညူမည် မဟုတ်ချေ။
ထို့အပြင် သွေးသဲကန္တာရ မှာ သဲများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မျိုး ဖြစ်သဖြင့် မြေလျှိုးကျင့်စဥ် က ထွက်ပြေးရန်အတွက် လုံးဝ အသင့်တော်ဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ထပ် ရက် ၂၀ ကျော်ကြာသည့်တိုင်အောင် ချန်လော့သည် နေ့ရော ညပါ ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းနှင့် အတူ ထွက်ခွာမည် ဖြစ်သော်လည်း လမ်းခရီးတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ကိစ္စပင်။
အပို ခွန်အား အနည်းငယ် ရှိနေခြင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရာတွင် အပို ယုံကြည်မှု အနည်းငယ် ရှိနေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
…
၂၉ ရက်မြောက်နေ့ သားရဲတစ်ရာတောင် ပေါ်၌။
ချန်လော့သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ ငါးကောင် သို့မဟုတ် ခြောက်ကောင်၏ အရှေ့တွင် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ကာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။
ထိုမိစ္ဆာသားရဲများက ချန်လော့၏ အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေနေသည့်အလား သူ၏ ပတ်လည်တွင် အဆက်မပြတ် ဝဲပျံနေကြသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ချန်လော့က ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။
သူ၏ အရှေ့ရှိ မိစ္ဆာသားရဲ အနည်းငယ်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။
“သွေးသတ်ကွင်းဝင်္ကပါ... စုစည်းစမ်း...”
ချန်လော့၏ လက်ထဲတွင် သွေးရောင် ဝင်္ကပါ တံဆိပ်တစ်ခု ချက်ချင်း စုစည်းလာ၏။
ထိုမိစ္ဆာသားရဲ အနည်းငယ်မှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုပင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့ထံသို့ ဓားများနှင့် သန်လျက်များ လင်းလက်သွားသကဲ့သို့ သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ခုတ်ပိုင်းချလာသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်။
မိစ္ဆာသားရဲများမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဧရာမ ဝင်္ကပါ ကြီး အတွင်းရှိ သွေးရောင် အလင်းတန်းများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်မှာပင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာ တစ်ကောင်က ချန်လော့၏ အနောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
သို့သော် ၎င်းက ခုန်အုပ်လိုက်သည့် အချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်လိုလိုပင် ချန်လော့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
“ငါ မင်းကို စောင့်နေတာ...”
သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်လော့၏ အရိပ်သည် ဝှစ်ခနဲ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မြေစာပုံ သေးသေးလေး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဝံပုလွေမိစ္ဆာသည် ချန်လော့ ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်မီမှာပင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်လော့သည် သူ၏ အနောက်ဘက် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တိမ်လိပ်ဓားသိုင်း...”
အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့်အတူ ဓားတစ်လက်က ခုတ်ပိုင်းသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရပြီး ဝံပုလွေမိစ္ဆာ၏ ခေါင်းမှာ တိုက်ရိုက် ပြတ်ထွက်သွားတော့၏။
ခေါင်းပြတ်သွားသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို ကြည့်ရင်း ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ဝင်္ကပါ စွမ်းအားက ပထမအဆင့် ဝင်္ကပါဆရာ ရဲ့ အထွတ်အထိပ် နဲ့ ညီမျှလောက်ပြီ ထင်တယ်...”
“ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံမှု၊ အဆင့်ခုနစ်ဆင့်ရှိသော ကြေးအရေပြား နဲ့ ယန်ချန်ထျန်း ဆီက ငါ လုယူလာတဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့်နိမ့် ဓားရှည် ကိုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ရင်တောင်မှ ငါ့မှာ ယှဉ်တိုက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်...”
“လေပြေအရိပ် ရွေ့လျားမှုသိုင်းကွက် နဲ့ မြေလျှိုးကျင့်စဥ် တွေကိုလည်း ပြီးပြည့်စုံအဆင့် ထိ ကျင့်ကြံထားပြီးပြီ ဆိုတော့ တကယ်လို့ ငါ မနိုင်ရင်တောင် ထွက်ပြေးလို့ ရသေးတယ် အမြန်နှုန်းကို အားပြုတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ မဟုတ်သရွေ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း တစ်ကောင်တောင် ငါ့ကို မိအောင် ဖမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
“ဒါပေမဲ့ အခုထိ လုံခြုံမှု မရှိသေးဘူးလို့ ခံစားရတုန်းပဲ...”
တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့က သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို ဖွင့်လိုက်၏။
အထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို သူ ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ၁၀ တုံးသာ ရှိတော့သည်။
တစ်လတာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံမှုအတွက် ၃၀ ကုန်ကျခဲ့ပြီး မြေလျှိုးကျင့်စဥ် ကို ဝယ်ယူရန် ၁၀ တုံး ကုန်ကျခဲ့ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု အတွက် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များနှင့် ဝင်္ကပါ များ တည်ဆောက်ရန် ပစ္စည်းများအတွက် တစ်ခုလျှင် ၁၅ တုံးစီ ကုန်ကျခဲ့၏။
ယခုအခါ ၁၀ တုံးကို ချွေတာနိုင်ခြင်းက နည်းပါးသော ပမာဏတော့ မဟုတ်ပေ။
“ငါက အသက်ကယ်နိုင်တဲ့ မှော်လက်နက် တချို့ ဝယ်ဖို့ မျှော်လင့်နေတုန်းပဲ...”
“ငါ အရမ်း တွေးနေမိတာ ထင်တယ်...”
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး ဆိုသည်မှာ နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်သော်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်သော မှော်လက်နက် အချို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် မလုံလောက်သေးပေ။
ထို့အပြင် ချန်လော့၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် နှင့်ပင် ယှဉ်တိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း ထံမှပင် ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
ထို့ကြောင့် အကယ်၍ သူသည် တစ်ခုခု ဝယ်မည် ဆိုပါက ရွှေမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည့် မှော်လက်နက် မျိုးကို သေချာပေါက် ဝယ်ယူရန် လိုအပ်သည်။
သို့သော် ၁၀ တုံးမှာ နည်းလွန်းသည်က သိသာလှ၏။
“ထားလိုက်ပါတော့ အရင်ဆုံး အစ်ကိုလျူ ကို ရှာပြီး သွေးသဲကန္တာရ ကို ဖြတ်မယ့် အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်မယ်...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် မိစ္ဆာသားရဲ အလောင်းများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်ကာ ရွှင်ယန်မြို့ သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
နာရီဝက် ကြာပြီးနောက်။
ရင်းနှီးနေသော အရက်ဆိုင်ထဲတွင်ပင် ချန်လော့နှင့် လျူချီရီ တို့သည် သူတို့၏ ပုံမှန် နေရာတွင် ထိုင်နေကြ၏။
“လာ အစ်ကိုလျူ ဆက်သောက်ကြစို့...”
သူတို့ နှစ်ယောက်သည် အရက်ပန်းကန်လုံးများကို ကိုင်ကာ တစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက် မော့သောက်နေကြသည်။
“ဘယ်လိုလဲ စိတ်တိုင်းကျ သောက်ရရဲ့လား...” ချန်လော့က ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။
လျူချီရီ မှာ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ပြီး “စိတ်တိုင်းကျ သောက်ရတာပေါ့ တကယ်ကို စိတ်တိုင်းကျ သောက်ရတယ်...”
“အဲဒါဆို ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းထဲ ငါ ဝင်မယ့် ကိစ္စရော...”
“စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းအတွက် အားလုံး စီစဉ်ပြီးပါပြီ မနက်ဖြန် လာခဲ့လိုက်ရုံပဲ...”
ချန်လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။
“ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့ နောက်တစ်ခွက်...”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ယောက်သည် နောက်တစ်ခွက် ထပ်သောက်လိုက်ကြသည်။
သေချာသည်မှာ ချန်လော့၏ ပန်းကန်လုံးထဲရှိ အရက် တစ်စက်မျှ သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ မရောက်ခဲ့ဘဲ အားလုံးမှာ သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ စီးကျသွားခဲ့ခြင်းပင်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရက် သုံးပတ်လှည့်ပြီးနောက် လျူချီရီ မှာ တစ်ဝက်မူး တစ်ဝက်နိုး အခြေအနေသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားပြန်၏။
သူသည် စားပွဲကို ရုတ်တရက် ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ညီလေး အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အကြံပေးချင်သေးတယ် ဒီတစ်ကြိမ် ခရီးစဉ်အတွက်တော့ တတ်နိုင်ရင် မသွားပါနဲ့...”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်လော့မှာ မှင်တက်မသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
“ဘာလို့လဲ...”
“အော့...” လျူချီရီ က လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျောက်မိသားစု က ဟိုကို ကုန်သွယ်ရေး သွားလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
“ကုန်သွယ်ရေး သွားလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား...” ချန်လော့မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို သိပ်နားမလည်သေးသည့် ပုံပေါ်၏။
လျူချီရီ သည် ခေါင်းလှည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခိုးနားထောင်နေသူ မရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ချန်လော့၏ နားအနီးသို့ တိုးကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ် ကျောက်မိသားစု က သူတို့ရဲ့ သမီးကြီး ကျောက်မန် ကို ချန်ရှင်းဂိုဏ်း မှာ တပည့် သွားခံဖို့ ပို့ပေးမှာ...”
“ဟင်...” ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်လော့မှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားတော့၏။
သို့သော်လည်း လျူချီရီ သည် ချန်လော့၏ တုံ့ပြန်မှုအတွက် အံ့အားသင့်မသွားခဲ့ပေ။
“ကျောက်မိသားစု ရဲ့ သမီးကြီးမှာ လောကမှာ ရှားပါးတဲ့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ရှိတယ် အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ အကြောင်း မင်း သိတယ် မဟုတ်လား...”
ချန်လော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူ ကြားဖူးသော်လည်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်မသိဘဲ အလွန် ရှားပါးသော ကိုယ်ထည်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သိရှိလေသည်။
သင့်တော်သော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းကို ရရှိသရွေ့ ကျင့်ကြံရာတွင် အားထုတ်မှု တစ်ဝက်ဖြင့် နှစ်ဆ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေပြီး ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာလည်း မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်၏။
“ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေက လမ်းကြောင်း နှစ်ခု ခွဲခြားထားတယ် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်ရဲ့ မြင့်မြတ်နှလုံးသား အဆိပ်ဖြေခန္ဓာ နဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ရဲ့ မိစ္ဆာနှလုံးသား အဆိပ်မွေးမြူခန္ဓာ တို့ပဲ...”
“ဒီ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း နှစ်ခုသာလျှင် အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ ရဲ့ အလားအလာကို အမှန်တကယ် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ်ရင် အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ က အသုံးမကျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားပြီး အသုံးမဝင်ရုံတင် မကဘူး ကိုယ်ကိုတိုင်ကိုတောင် ပြန်လည် ထိခိုက်စေနိုင်တယ်...”
“ဒါပေမဲ့ ကျောက်မိသားစု က ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတွေ အားလုံးနီးပါးကို စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ပေမဲ့ အားလုံးမှာ မြင့်မြတ်နှလုံးသား အဆိပ်ဖြေခန္ဓာ အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း မရှိကြဘူး တစ်ဖက်မှာကျတော့ ချန်ရှင်းဂိုဏ်း မှာ မိစ္ဆာနှလုံးသား အဆိပ်မွေးမြူခန္ဓာ အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း ရှိနေတယ်...”
ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ရေငတ်နေသည့်အလား လျူချီရီ က အရက်ကို နောက်တစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်၏။
“ကျောက်မိသားစု က ချန်ရှင်းဂိုဏ်း နဲ့ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းဖို့ လူလွှတ်လိုက်တယ် တစ်ဖက်ကလည်း ကျောက်မန် က သူတို့ရဲ့ တပည့်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့ သူတို့က ကျောက်မန် ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး မိစ္ဆာနှလုံးသား အဆိပ်မွေးမြူခန္ဓာ အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းကို သင်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်လို့ ပြောတယ်...”
“တကယ်လို့ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ မှာ မိစ္ဆာနှလုံးသား အဆိပ်မွေးမြူခန္ဓာ အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း ရှိမယ် ဆိုရင် သူမရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ် မရှိ ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ် အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ကျောက်မိသားစု လို မိသားစု တစ်ခုအတွက် ဒါက လုံးဝကို မငြင်းဆန်နိုင်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခုပဲ...”
“ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် က အဲ့လူတွေက ကျောက်မန် ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးပြီး သူတို့ရဲ့ အဓိက ရန်သူတွေရဲ့ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ့မလား...”