အခန်း (၁၈၉-၁၉၀)

အခန်း (၁၈၉) လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတဲ့အခါ အရာအားလုံးက တကယ်ကို ပြီးဆုံးသွားတာပဲ

"အစ်မအာဇီ... ဘာလို့လဲ"

ကျန်းရှင်း၏ စိတ်များက ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားလေသည်။

သူမ မြင်တွေ့ကြားသိနေရသမျှကို သူမ မယုံကြည်ရဲခဲ့ချေ။

"အာရှင်း" ကျီရှားက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အပြုံးက လူများကို ငိုနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။ "ဒီလောကကြီးမှာ ဘာလို့လဲ ဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"

ကျီရှားက လေပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျန်းရှင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သနားညှာတာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်

"အစကတည်းက ငါ မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တာက မင်းရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက ဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ အသုံးပြုဖို့ လုံလောက်အောင် ကောင်းမွန်နေပြီး ငါ့ဆရာ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အဆင့်ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်လို့ပဲ။

ငါ့အတွက်တော့ မင်းက အစကတည်းက ဆေးဖော်စပ်ဖို့ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု သက်သက်ပဲ

"မင်းမတိုင်ခင်က ငါက ကောင်လေးကောင်မလေး ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်လောက်ကို တန်ယန်ဂိုဏ်းဆီ ခေါ်လာခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆေးလုံးတွေအဖြစ် ဖော်စပ်ခဲ့ပြီးပြီ"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ကျန်းရှင်းက ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ခံစားနိုင်ပါတယ် အစ်မကျီရှား၊ အစ်မက ကျွန်မတို့ကို တကယ် ဂရုစိုက်ခဲ့တာပါ။ အစ်မကျီရှားက ကျွန်မတို့နဲ့ ရှိနေတဲ့အချိန်တွေမှာ တကယ်ကို ပျော်ရွှင်နေခဲ့တာပါ"

"ဟက် ဟက် ဟက်" ကျီရှားက နှစ်ကြိမ်မျှ လှောင်ရယ်ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "ဟုတ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ မဟုတ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ တစ်ခါတလေ မင်းတို့နဲ့ ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ ငါ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို တကယ်ပဲ မေ့သွားတတ်ပေမယ့် အဲဒါက ခဏတာလေးပါပဲ"

"ငါ မင်းကို သနားခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်သေးလဲ။ ငါ မင်းတို့ကို အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ရမှာပဲ"

ကျီရှားက ကျန်းရှင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

"အာရှင်း၊ မင်းက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်။ မင်းက တခြားသူတွေရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို မြင်နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အတွင်းစိတ်အသံတွေကို ကြားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ အာရုံက အဲဒီလူဆီကို စူးစိုက်ထားမှသာ မင်း ကြားနိုင်တာလေ။

အဲဒါကြောင့် ငါက ငါ့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို အမြဲတမ်း ချိန်ညှိပြီး ငါ့ရဲ့ အတွင်းစိတ်အတွေးတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ၊ မင်းနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာမျိုးကို ရှောင်ရှားခဲ့တာပေါ့။

အဲဒီနေ့က မင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ခူးဖို့ တောင်ပေါ်ကို တိုက်ဆိုင်စွာ သွားခဲ့တယ်။ မူလက မင်းကို ဖမ်းဖို့ ငါ အလုပ်မရှုပ်ချင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမယ့် မထင်မှတ်ဘဲ မင်းက ငါ့ကို မင်းဘာသာ လာရှာခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုသွားတဲ့ လမ်းရှိနေတာတောင် မင်း မသွားခဲ့ဘူး၊ ငရဲပြည်မှာ တံခါးမရှိတာတောင် မင်းက အလိုအလျောက် ရောက်လာခဲ့တယ်။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ပြောတာ မှန်တယ်။

အာရှင်း၊ ဒါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ"

ကျီရှားက လှည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှင်းကို ဆက်မကြည့်တော့ချေ "လူတွေ၊ သူတို့ကို ဧည့်သည်တော်တောင်ထွတ်ဆီ ခေါ်သွားပြီး သော့ခတ်လှောင်ပိတ်ထားလိုက်။ သူတို့ကို နေ့တိုင်း ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးတွေ တိုက်ပြီး ဆယ့်ငါးရက်ကြာရင် ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ဖို့ ဆေးဖိုထဲ ပစ်ထည့်လိုက်"

ကျီရှား စကားပြောပြီးဆုံးသည်နှင့် တပည့်နှစ်ဦး ဝင်လာပြီး ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို ဆွဲခေါ်သွားကြလေသည်။

ကျန်းရှင်းမှာ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျသွားပုံရပြီး အစ်မအာဇီကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ရှောင်မိုကလည်း ရုန်းကန်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်များက ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ရုန်းကန်ခြင်းက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရပြီးနောက် ထန်ကျီမင်က ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးသဲ့သဲ့တစ်ခု ရှိနေလေသည် "ဂိုဏ်းတူညီမက သဘောကောင်းနေတုန်းပဲ။ သူတို့ကို အကျဉ်းခန်းထဲမှာ သော့ခတ်လှောင်ပိတ်မယ့်အစား ဧည့်သည်တော်တောင်ထွတ်မှာ နေခွင့်ပြုလိုက်တယ်"

"သေဒဏ်ကျခံရမယ့် အကျဉ်းသားတစ်ယောက်တောင် ကွပ်မျက်မခံရခင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားသောက်ခွင့် ရသေးတာပဲ" ကျီရှားက ထန်ကျီမင်ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ကန့်ကွက်စရာ ရှိလို့လား"

"သေချာပေါက် မရှိပါဘူး"

ထန်ကျီမင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

"ကျန်းရှင်းဘေးက ကောင်လေးမှာလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ရှိနေတာလေးတစ်ခုပါပဲ။ အဲဒီကောင်လေးကို ဆေးဖော်စပ်ဖို့ အသုံးပြုပြီး ကျန်းရှင်းကိုကျတော့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ ချန်ထားသင့်တယ်လို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားသူတွေရဲ့ အတွေးတွေကို နားလည်နိုင်တဲ့သူက တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းတယ်လေ"

"ဒီလိုနည်းနဲ့ဆိုရင် ဂိုဏ်းတူညီမက ကျန်းရှင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်တယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။ အဲဒါက ခဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်လိုက်သလို ဖြစ်မသွားဘူးလား"

ထန်ကျီမင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျီရှားမှာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ကျီရှား၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ထန်ကျီမင်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည် "ဂိုဏ်းတူညီမ အဲဒီအကြောင်း သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်"

မကြာမီမှာပင် ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က ဧည့်သည်တော်တောင်ထွတ်ရှိ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံရလေသည်။

ခြံဝင်းထဲရှိ မှော်ဝင်္ကပါက ပွင့်လာပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်ရာ ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်တော့ချေ။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှောင်မိုက နေ့စဉ် ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးများကို အတိုက်ခံခဲ့ရလေသည်။

ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို စားသုံးလိုက်တိုင်း ရှောင်မိုက သူ၏ အရိုးများနှင့် အသားများ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် လူးလှိမ့်နေရလေသည်။

ထို့အပြင် ရှောင်မိုက သူ၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းရန် နေ့စဉ် အစာရှောင်ဆေးလုံးများကိုသာ စားသုံးနိုင်လေသည်။

ရှောင်မိုက ရေချိုးကန်ထဲတွင် မွေးမြူထားသော မြက်စားငါးကြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားနေရလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြက်စားငါးကြင်းကို မချက်ပြုတ်မီ ၎င်းတို့၏ ညှီနံ့များ ပျောက်သွားစေရန် ဦးစွာ အစာငတ်ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းရှင်းက ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးကို မစားသုံးရခြင်းအတွက်မူ ဤအရာက တန်ယန်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် သူမ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ဖော်ပြနေလေသည်။

ရှောင်မို ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေချိန်တိုင်း ကျန်းရှင်းက သူ့ကို အမြဲတမ်း ပွေ့ဖက်ထားရန် ကြိုးစားတတ်လေသည်။

သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် နာကျင်မှုကြောင့် ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းကို အတင်းအကျပ် တွန်းဖယ်ပစ်ခဲ့လေသည်။

ရှောင်မို၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျန်းရှင်းမှာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ရှောင်မို၊ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ အားလုံး ငါ့အမှားပါ၊ ငါ့အမှားတွေချည်းပါပဲ..."

ခြံဝင်းထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် ဒသမမြောက်နေ့တွင် ရှောင်မိုက နောက်ထပ် ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို စားသုံးပြီးနောက် နာကျင်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ လူးလှိမ့်နေချိန်၌ ကျန်းရှင်းက သူ၏ဘေးတွင် ဒူးထောက်ကာ သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ပိုက်ထားပြီး ကြီးမားသော မျက်ရည်ပေါက်ကြီးများ ကျဆင်းလာလေသည်။

"ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေတာလဲ" ရှောင်မိုက အားနည်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါက မင်းနောက်ကို အတင်းလိုက်လာခဲ့တာပါ။ ငါက ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တာဆိုတော့ ငါ တာဝန်ယူရမှာပေါ့"

"ဒါပေမယ့်..."

"ဒါပေမယ့်တွေ လုပ်မနေနဲ့တော့။ မျက်ရည်တွေ သုတ်လိုက်၊ အဲဒါတွေက ငါ့ပါးစပ်ထဲ ကျတော့မယ်"

"အို၊ အို၊ ဝူး" ကျန်းရှင်းက သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များကို အလျင်စလို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ခိုင်မာစွာ ကြေညာလိုက်သည်၊ "ရှောင်မို၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ရှင် သေသွားရင် ကျွန်မလည်း အသက်မရှင်တော့ဘူး"

"အရူးမလေး" ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ငါ သေသွားရင်တောင် မင်း ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ရမယ်။ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတဲ့အခါ အရာအားလုံးက တကယ်ကို ပြီးဆုံးသွားတာပဲ"

"ဟင့်အင်း ဒီလို အပြစ်ရှိစိတ်နဲ့ ကျွန်မ ဆက်ပြီး အသက်မရှင်ချင်ဘူး" နုနယ်သော မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ ခေါင်းမာသောဘက်ကို ထပ်မံ ပြသလိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုက ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်ပြီး ထပ်ပြောချင်သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းရှင်းက နားထောင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားလေသည်။

ရှောင်မို ထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်မှာပင်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံ ပြိုကွဲသွားသည့်အလား တန်ယန်ဂိုဏ်းအထက်တွင် ကြီးမားသော ဆူညံသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် တပ်ဆင်ထားသော မှော်ဝင်္ကပါငယ်လေးက ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေသည်

"ရှောင်မို ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ကျန်းရှင်းက ရှောင်မိုကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ဒါက... ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာလား"

ရှောင်မိုက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ တန်ယန်ဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူများစွာကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ တန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ကြီးကြပ်ရေးမှုူးများနှင့် အကြီးအကဲများအားလုံးက ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ပျံတက်သွားကြလေသည်။

ရှောင်မိုက ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိသော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှင်း၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည် "အာရှင်း၊ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြစို့"

"အင်း" ကျန်းရှင်းက အပြင်းအထန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

တန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး မဟာဝင်္ကပါကြီး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီးနောက်။

ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ ပိုမို ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။

ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းက ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး မဟာဝင်္ကပါကြီးကို မည်သို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်ကို တန်ယန်ဂိုဏ်း တပည့်များ မသိခဲ့ကြချေ။

ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်လျှင် ပြိုင်ဘက်များတွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့တွင် တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိဘဲ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"တာအိုရှင်တန် ဘယ်မှာလဲ။ မြန်မြန်ထွက်ခဲ့ပြီး မင်းရဲ့ သေမင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်း"

ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျိုးရဲ့က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံက တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"ကျိုးရဲ့၊ ကောင်စုတ်လေး အရမ်း မာနမကြီးစမ်းနဲ့ ဒီနေ့ မင်း ဒီနေရာမှာ သေရမယ်"

တာအိုရှင်တန်က ပျံတက်သွားပြီး ကျိုးရဲ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ကာ သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

"အချိန်ကိုက်ပဲ"

ကျိုးရဲ့က သူ၏ ဧရာမပုဆိန်ကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူများက တိုက်ပွဲတွင် ရင်ဆိုင်မိကြလေသည်၊ တိုက်ခိုက်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် လက်နက်များ ထိခတ်သံများက မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

တန်ယန်ဂိုဏ်းရှိ ကမောက်ကမဖြစ်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်း၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆွဲ၍ တောင်အောက်သို့ အဆက်မပြတ် ပြေးဆင်းလာခဲ့လေသည်။

ရှောင်မို၏ နှလုံးခုန်နှုန်းက ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်လာလေသည်။

မည်သူကမျှ ၎င်းတို့ကို သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

သူတို့ တကယ်ပဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ကောင်းပါရဲ့

အခန်း (၁၉၀) မင်းနာမည်ကို ပြောစမ်း

ပြေးလွှားနေရင်း ရှောင်မိုက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျီရှားနှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ပြိုင်ဘက်မှာ ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အဆင့်မှာ ကျီရှားနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ရုံသာမက အနည်းငယ်ပင် ပိုမြင့်နေသေးသည်။

ပြိုင်ဘက် ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျီရှားမှာ အရေးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

"ကျိုးရဲ့၊ ဒီနေ့ မင်း ဒီနေရာမှာ သေရမယ်"

တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏အဆင့်ကို အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်ကာ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်အတွက်မူ သူက မူလကတည်းက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက မူလက အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံပါရှိသည့် ကောင်လေးများနှင့် ကောင်မလေးများမှ ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို လဝက်ခန့် သုံးဆောင်လိုက်ရုံဖြင့် အောင်မြင်စွာ အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ အတင်းအကျပ် အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီးနောက် သူ၏တာအို ပြတ်တောက်သွားပြီး ဤဘဝတွင် နောက်ထပ် ဘယ်သောအခါမှ တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ ကျိုးရဲ့ကို သတ်နိုင်သရွေ့ သူ ကျေနပ်ပြီ ဖြစ်သည်

သေချာပေါက်ပင် တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီးနောက် သူ၏ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်က အလွန်အမင်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော်လည်း ကျိုးရဲ့ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။

ကျိုးရဲ့က တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။

သူ ဆင့်ခေါ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်တို့အားလုံးမှာ တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထက်ပိုင်းခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က စီနီယာကို ကူညီပေးဖို့ ရိုသေလေးစားစွာ တောင်းဆိုပါတယ်"

ကျိုးရဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူက ခေါင်းမော့ကာ အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ကျိုးရဲ့၏ အသံ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

အနီရောင် ဓားရှည်ကြီးတစ်လက်က ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာပြီး တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ထိုဓားတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖိအားများ ပါဝင်နေပြီး လူတိုင်းက ၎င်းတို့၏ နှလုံးခုန်မြန်လာကာ ဝိညာဉ်များ ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် တုန်ယင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်

"ဝုန်း"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။

တန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။

သူက သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ချေ

၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများက ခုခံလိုစိတ်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလျင်စလို ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာလေသည်။

သူမက လွင့်မျောနေသော အနီရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးတွင် အနီရောင် ပိုးဖဲကြိုးတစ်ချောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားလေသည်။

သူမ၏ ပန်းထိုးဖိနပ်လေးများကလည်း အနီရောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံကေသာကို စည်းနှောင်ထားသည့် ဆံစည်းကြိုးကပင် အနီရောင် ဖြစ်နေလေသည်။

သူမ၏ တောက်ပသော ကြက်သွေးရောင်ဂါဝန်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူမ၏ အသားအရေက နှင်းပွင့်အလား ဖြူဖွေးပြီး ပိုးသားအလား ချောမွေ့နေလေသည်။

အမျိုးသမီး၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်၊ သူမ၏ အနီရောင်ဂါဝန်က ရင်ဘတ်တွင် အထက်သို့ မြင့်တက်နေပြီး နှင်းပင်လယ်အလား ဖြူဖွေးနုနယ်သော အသားအရေကိုပင် သဲ့သဲ့မျှ ဖော်ပြနေလေသည်။

အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ လက်မြှောက်လိုက်ရာ အနီရောင် ချည်မျှင်များက တန်ယန်ဂိုဏ်းအထက်တွင် အဆက်မပြတ် ယှက်နွှယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနီရောင် လှောင်ချိုင့်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မည်သူမျှ ထိုအနီရောင် ပိုးသားလှောင်ချိုင့်ထဲမှ ခြေတစ်လှမ်းပင် အပြင်သို့ ထွက်ခွင့်မရှိတော့ချေ

ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်နေသော ကျိုးရဲ့မှာ တံတွေးကို ခိုးမြိုမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ဒါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ

ဒါက မသေမျိုးအဆင့်က ကြီးမြတ်လှတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ

သူမအတွက်တော့ ငါတို့လိုလူတွေက ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ ဘာမှမကွာဘူး။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ငါတို့ ပုရွက်ဆိတ်တွေက သူမဘက်မှာ ရှိနေလို့ပဲ။

"သတ်ကြ" ကျိုးရဲ့က ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက မီးတောက်လုမတတ် တောက်ပနေလေသည်။

"သတ်"

ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာပြီး တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

သေချာပေါက် သေရမည်ကို သိထားသဖြင့် တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကလည်း အသေအလဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြရာ နှစ်ဖက်စလုံး ဒေါသတကြီးဖြင့် သွေးချောင်းစီးသွားကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက အောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်က ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို သတိထားမိသွားလေသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူက ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စိမ်းပြာရောင် ဓားရှည်တစ်လက်က ၎င်းတို့၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။

ကျီရှားက ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက် ဓားချီတစ်ချက်ဖြင့် ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူကို ထက်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

"အစ်မအာဇီ" ကျန်းရှင်း၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားလေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်..." ကျီရှား စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမက လန့်ဖြန့်သွားပြီး သူမ၏ ဓားကို နောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ကျီရှား၏ ဓားက သူမ၏အနောက်ရှိ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ခုတ်ပိုင်းမိတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူမက အနီရောင် သွေးအငွေ့အသက်များ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်နှင့် ဝင်တိုက်မိလေသည်။

"အစ်မအာဇီ" ကျန်းရှင်းက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမဆီသို့ ပြေးသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းကို ချက်ချင်း ဆွဲဖမ်းထားလိုက်လေသည်။

"စီနီယာသွေးမိစ္ဆာ၊ တန်ယန်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်"

ရှန်းကွေ့ဂိုဏ်းချုပ် ကျိုးရဲ့က ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ထန်ကျီမင်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

"အင်း" သွေးမိစ္ဆာဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သူမက လက်လှမ်းကာ ဘေးဘက်သို့ လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။

ကျီရှားက သွေးမိစ္ဆာထံသို့ လွင့်စင်လာပြီး သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်လေသည်။

သွေးမိစ္ဆာက ဓားနှစ်လက်ကို ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့၏ရှေ့သို့ ပစ်ချပေးလိုက်သည်၊ "မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ဓားတွေကို ကောက်ကိုင်လိုက်"

ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ဘာရည်ရွယ်သည်ကို မသိသဖြင့် ဓားရှည်များကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။

သွေးမိစ္ဆာက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ပါရမီ အရမ်းကောင်းကြတယ်။ ငါ တပည့်လက်ခံဖို့ စဉ်းစားနေတာ။ ဒါပေမယ့် ငါ့တပည့် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး သွေးစွန်းရမယ်။ အခု ကောင်လေးက ဟိုလူ့ကို သတ်၊ ကောင်မလေးက ဟိုမိန်းမကို သတ်။ သတ်ပြီးရင် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

"ငါက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့် မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင်ရော" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်လေသည်။

"ဟင်" သွေးမိစ္ဆာမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်လေသည်၊ "ဟားဟားဟား။ ကလေးလေး၊ ငါက မင်းကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါက မင်းကို အမိန့်ပေးနေတာ"

သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်၊ "မင်း ငါ့တပည့် မလုပ်ဘူးဆိုရင်တော့ သေလိုက်တော့ နားလည်လား"

"..." ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ထန်ကျီမင်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ရှောင်မို၊ ရှင် လူမသတ်ရဘူးနော်။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာနဲ့ ဘယ်တော့မှ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့တဲ့ လမ်းကို လျှောက်ရလိမ့်မယ်လို့ အဖေက အရင်တုန်းက ပြောဖူးတယ်" ကျန်းရှင်းက ရှောင်မို၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်လေသည်။

ထန်ကျီမင်က ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ တောင်းပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ရှောင်မိုက လူသတ်သမားတစ်ဦးအလား သူ၏ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ အောက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ထန်ကျီမင်၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ပူနွေးသော သွေးများက ရှောင်မို၏ ပါးပြင်ကို စွန်းထင်းသွားလေသည်။

"မင်းအလှည့်ပဲ" သွေးမိစ္ဆာက ကျန်းရှင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျန်းရှင်းက ကျီရှားကိုသာ ဆက်တိုက် ကြည့်နေပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းကာ တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်နေလေသည်။

ကျီရှားက ဘာမျှမပြောဘဲ ကျန်းရှင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်" သွေးမိစ္ဆာက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သမ်းဝေလိုက်သည်၊ "သုံးရောက်တဲ့အထိ မင်း ဘာမှမလုပ်ဘူးဆိုရင် မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်"

"သုံး"

"မရဘူး"

"နှစ်" သွေးမိစ္ဆာက အနီရောင် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျန်းရှင်း၏ ခေါင်းကို ခုတ်ချတော့မည့်ဟန် ပြင်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ဘူး"

"တစ်"

သွေးမိစ္ဆာ၏ ဓားရှည်ကြီး ကျလာတော့မည့် အချိန်မှာပင် ကျီရှားက ကျန်းရှင်းဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းထံမှ ဓားရှည်ကို လုယူလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်

အသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော ခံစားချက်က ဓားမှတစ်ဆင့် ရှောင်မို၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ စီးဆင်းလာလေသည်။

ကျန်းရှင်း သတိဝင်လာချိန်တွင် ရှောင်မိုက ကျီရှား၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ပြီးနေပြီဖြစ်ကာ ကျီရှားက ရှောင်မို၏ ပခုံးပေါ်သို့ မှီကျလာလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရှောင်မို၏ နားအနီးတွင် ကျီရှားက သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးသဲ့သဲ့တစ်ခု ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

"အာရှင်းကို... သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါနော်"

ကျီရှား၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သွေးအိုင်ထဲသို့ နောက်ပြန် လဲကျသွားလေသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ရှေ့ရှိ ကျီရှားကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်၊ "သူမကို... ကျွန်တော်ပဲ သတ်လိုက်မယ်"

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

သွေးမိစ္ဆာ၏ အနီရောင် နှုတ်ခမ်းများက လခြမ်းတစ်ခုအလား ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

သူမက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ရှောင်မို၏ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်းနာမည်ကို ပြောစမ်း"

"ရှောင်မို"