အခန်း (၇၇-၇၈)

အခန်း (၇၇) - ဓားပျံ ရှောင်ကူး

မော့ချင်းရှန်း ၏ ဓားရှည်သည် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား ကူမော့၏ နောက်ကျောရှိ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများသို့ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုက်ခိုက်လာလေသည်။ ဓားသွားက လေကို ခွဲထွက်သွားစဉ် မြွေဟောက်တစ်ကောင် လျှာထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ တရွှီရွှီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းလောက်မှာပင် ကျိုးချင်းဖုန်း သည်လည်း အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေသည်။

မော့ချင်းရှန်း နှင့် ကြိုတင် တိုင်ပင်ထားသကဲ့သို့၊ မော့ချင်းရှန်း၏ စကားနည်းသော အစေခံသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဓားတိုက အေးစက်စက် လင်းလက်နေ၏။ သူက ကိုယ်ကို နှိမ့်ထားပြီး ဓားသွားကို မြေပြင်နှင့် ကပ်ကာ အလွန် လှည့်စားမှုပါသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုဖြင့် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ခြေထောက်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်လာလေသည်။

ဤတိုက်ကွက်မှာ တွေးထင်ထားသည်ထက် ပိုမို မြန်ဆန်လှပြီး ငွေရောင် ဓားအရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ လေထဲတွင် ပြတ်သားသော စွမ်းအင်များသာ မရှိပါက ဤတိုက်ခိုက်မှုကို သတိထားမိရန်မှာ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဤရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုက တင်းမာနေသော လေထုကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်လေသည်။

သို့သော်... ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိုးမခပင်မှ ဝတ်ဆံဖတ်လေးတစ်ခုအလား ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားသွား၏။ သူ၏ ခြေဖျားများက မြေပြင်ကို အသာအယာ ထိလိုက်ပြီး လေထဲသို့ သုံးပေကျော်ခန့် ခုန်တက်သွားလေသည်။ သူ၏ ဓားရှည်က မြွေတစ်ကောင်အလား ကခုန်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုများမှာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေကာ အလွန် သိမ်မွေ့လွန်းလှသဖြင့် သာမန်မျက်စိဖြင့် သူ၏အနောက်တွင် မည်သည့်အချိန်က ပေါ်လာသနည်း ဆိုသည်ကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ချေ။

သူက ဓားကို ကျောနောက်တွင် ကိုင်ထားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ခတ်လိုက်ရာ ဓားက မျက်စိကျိန်းမတတ် လင်းလက်နေသော ပန်းပွင့်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်သွားပြီး ညကောင်းကင်ယံတွင် ပွင့်လန်းလာသော မီးရှူးမီးပန်းများအလား မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသော်လည်း သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။

ဤပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်လိုက်ပုံရသော ဓားချက်မှာ မော့ချင်းရှန်း အစေခံ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တိတိကျကျ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်၏။

အစေခံမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြယ်လွင့်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက ရှောင်တိမ်းရန် သူ၏ ဓားတိုကို အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ဓားကွက်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သူ၏ နောက်သို့ မဆုတ်မနစ် လိုက်ပါလာလေသည်။

ဓားရှည်နှင့် ဓားတိုတို့ ထိခိုက်မိသွားပြီး ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံး တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ "ဒေါင်" ခနဲ ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အစေခံ၏ လက်မှာ ထုံကျင်သွားပြီး ဓားတိုမှာ သူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အစေခံ၏ ရင်ဘတ်ကို ကွဲဟသွားစေ၏။ အစေခံမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသော ဓားဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ကူမော့က မြေပြင်ကို ခြေဖျားဖြင့် ဆောင့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြားတစ်စင်းအလား ရှေ့သို့ လွင့်ပျံသွားပြီး သူ၏ ခါးကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကွေးညွတ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် လည်ပတ်နေသော လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သည့် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူသွားလေသည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အတွင်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား အနောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာလေသည်။ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်တွင် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ယန်ကိုးပါး စစ်မှန်သောချီ များ စုစည်းနေပြီး လက်ဝါးလေပြင်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လေထုမှာ ပုံပျက်သွားကာ တရွှီရွှီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤသည်မှာ အနောက်မှ တိုက်ခိုက်လာသူများကို ကိုင်တွယ်ရန် အထူး ဖန်တီးထားသော နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ၏ နတ်နဂါးအမြီးရိုက်ခတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကာကွယ်မှု အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွား၏။ မော့ချင်းရှန်းမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ရန် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရလေသည်။

"ဘန်း"

ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ တုံးတိတိနှင့် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကူမော့၏ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်က မော့ချင်းရှန်း၏ ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားလေသည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးထံမှ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ အနီးအနားရှိ သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေ၏။

မော့ချင်းရှန်းသည် ခုခံ၍မရနိုင်သော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို ဝင်တိုက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်တောင် ပြိုကျလာသကဲ့သို့ပင်။ ရိုက်ချက်ဒဏ်ကြောင့် အရိုးများ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ သူ၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်သန်း၍ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား သူသည် ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ပေအတော်အတန် အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားလေတော့သည်။

"အဟွတ်..."

မော့ချင်းရှန်းမှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ လေထဲတွင် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရာ သွေးမြူခိုးများက လရောင်အောက်တွင် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အကွေးအဝိုက်တစ်ခုကို ဖန်တီးသွားလေသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ ထသွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူမော့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ ညာဘက်လက်က လျှပ်စီးအလား လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွား၏။ သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်က ပူးကပ်သွားပြီး ပုစဉ်းရင်ကွဲ တောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ဓားမြှောင်ပျံ တစ်လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ဓားသွားမှာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး မှိန်ပျပျ လရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေကာ ငရဲနက်ရှိုင်းရာမှ တမန်တော် တစ်ပါးအလား ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

"ရွှီး"

လေကို ခွဲထွက်သွားသော စူးရှသည့် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကူမော့က သူ၏ အင်အားများကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို မြွေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာ လှုပ်ရှားကာ ဓားမြှောင်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားမြှောင်ပျံ သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ လွင့်ပျံသွားပြီး မှောင်မိုက်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော ငွေရောင် လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား ဖြစ်သွား၏။

လေထုမှာ ဓားမြှောင်ကြောင့် ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ကလဲ့စားချေလိုသော တစ္ဆေဝိညာဉ်များ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ဓားမြှောင်က လောင်ကျွမ်းနေသော ဥက္ကာပျံ တစ်ခုအလား ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ကာ ခေါင်းလောင်းကြီးကို ထမ်းထားသော အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူထံသို့ စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ... အဆုံးအစမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ အပ်ပေါက်အရွယ်ခန့် ချက်ချင်း ကျဉ်းသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သေခြင်းတရား၏ အနားသတ်တွင် သူက အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး လေထဲမှ သစ်ရွက်ခြောက် တစ်ရွက်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့ကာ ဤသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော် ကူမော့၏ ဓားမြှောင်ပျံ မှာ... အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော "ဓားပျံရှောင်ကူး" ပင် ဖြစ်သည်။

ဓားမြှောင်မှာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ရွေ့လျားနေပြီး အရိုးတွင် ကပ်နေသော သွေးစုပ်ကျွဲ တစ်ကောင်အလား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်ထားလေသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူက မည်မျှပင် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားစေကာမူ ဓားမြှောင်ပျံ က အရိပ်တစ်ခုအလား ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နီးကပ်လာလေသည်။

အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည် - တားဆီးရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ခြင်းပင်။ သို့သော် ဓားမြှောင်ပျံ ၏ အမြန်နှုန်းမှာ သူ၏ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှံ့ထဲသို့ အရာဝတ္ထု လေးလံတစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ "ဖူး" ခနဲ တုံးတိတိ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်သော ဓားမြှောင်က သူ၏ လည်ချောင်းကို တိတိကျကျ ဖောက်ထွင်းသွားလေတော့သည်။

ဓားမြှောင်မှာ ဓားရိုးအထိ ဝင်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွား၏။

သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ နောက်ဆုံး အနေဖြင့် အချည်းနှီး ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ တဂွတ်ဂွတ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက လည်ချောင်းကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးရဲရဲများ ပန်းထွက်လာပြီး လရောင်အောက်တွင် ပွင့်လန်းလာသော သွေးပန်းပွင့် တစ်ပွင့်အလား မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်နေလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လက်ထဲရှိ ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ တိတ်ဆိတ်နေသော ညဉ့်ယံတွင် တုံးတိတိ အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ထို့နောက် သူသည် အနောက်သို့ တည့်တည့် လဲကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ ဖုန်လုံးကြီးများ ထသွားလေတော့သည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်း သေခြင်းတရားနှင့် တူသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ကျဆင်းလာပြီး ကူမော့၏ ဝတ်ရုံကို လွင့်ခတ်စေသော လေပြေလေး တစ်ခုကသာ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

[ အလိုရှိ ပစ်မှတ် - ကြောင်မိစ္ဆာ (၁/၂) ]

"အဖေ"

အခြား အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးက ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့၏ လက်ထဲတွင် နောက်ထပ် ဓားမြှောင်ပျံ တစ်လက် ပေါ်လာ၏။

သို့သော် သူ ချက်ချင်း မပစ်လွှတ်လိုက်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်ရှိနေသော အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူကို သူ ပစ်မှတ်မထားနိုင်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည် - တိတိကျကျ ပြောရလျှင် တစ်ဖက်လူ၏ ဟာကွက်ကို သူ မရှာတွေ့သေးသောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်မှာပင်... ကူမော့၏ "နတ်နဂါးအမြီးရိုက်ခတ်ခြင်း" ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားသော မော့ချင်းရှန်းက ပြောလိုက်၏။

"ဒဏ္ဍာရီလာ ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်ဝါးသိုင်း အပြင်၊ သခင်လေး ကူ မှာ တားဆီးလို့ မရနိုင်တဲ့ ဓားပျံ လည်း ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးမော့... ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ နောက်ထပ် ဓားတစ်လက် ရှိသေးတယ်... ခင်ဗျား စမ်းကြည့်ချင်သေးလား"

မော့ချင်းရှန်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"နောက်ဆုံးတော့... စမ်းသပ်ကြည့်ရမှာပေါ့... တပ်မှူးကျိုး ရဲ့ ဓားကိုတော့ စမ်းသပ်ဖို့ မလိုပါဘူး... အခု ကျွန်တော် ဒဏ်ရာ နည်းနည်း ရထားပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားက တပ်မှူးကျိုး ထက် ပိုမြန်နေတုန်းပဲလေ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ၎င်းကို မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။

မော့ချင်းရှန်းသည် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူသည် မော့ချင်းရှန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း ဝန်ခံရလေသည်။

တစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူသည် ဘယ်ကနေဘယ်လို ထုတ်လိုက်မှန်းမသိသော ဓားပျော့ တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လရောင်အောက်တွင် လှိုင်းများအလား လှုပ်ရှားနေ၏။ သူ ဝင်မတိုက်ခိုက်သေးဘဲ သူ၏ အကြည့်များက ကူမော့ထံသို့သာ စူးစိုက်နေပြီး ကူမော့၏ ဟာကွက်ကို ရှာဖွေနေလေသည်။

မော့ချင်းရှန်းက သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာ ဟာကွက် ပေါ်သွားလို့လဲ... ကျွန်တော် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တုန်းက၊ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားလား"

အခန်း (၇၈) - အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာခြင်း

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ ချီခရိုင် တည်းခိုခန်းကနေ ထွက်လာတုန်းက သခင်ကြီးမော့ ကို သတိထားဖို့ ကူမော့ကို ငါ သတိပေးခဲ့တယ်လေ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ဟာကွက်တွေကို ထောက်ပြခိုင်းတော့ ဘယ်ကနေ စပြောရမှန်းတောင် ငါ မသိဘူး... ငါက ကြောင်မိစ္ဆာ ရှိတယ်ဆိုတာကို ဘယ်တုန်းကမှ မယုံကြည်ခဲ့ဘူးလေ"

မော့ချင်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကို ကျွန်တော် သိပါတယ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်ပြော၏။

"ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ရဲ့ အဓိက အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် လင်းကျန့်ယွဲ့ ကို သိုင်းလောကမှာ ‘ပွဲတစ်ရာနိုင် နတ်လက်သီး’ လို့ လူသိများတယ်လေ... သူ့ရဲ့ လက်သီးတွေက သတ္တုတွေ၊ ကျောက်တုံးတွေထက် ပိုမာကျောတာတောင် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ကြီး ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရတယ်... အဲ့ဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မြန်ဆန်ပြီး ရက်စက်လွန်းတဲ့ ဓား ဒါမှမဟုတ် ဓားရှည် တစ်လက် ဖြစ်ရမယ်လေ... မော့ချင်းရှန်း ဆီမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားဓား ကို ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတာပေါ့"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့၊ နောက်ပိုင်းကျမှ ခင်ဗျားကို ငါ တွေးမိခဲ့တာ... တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ ကနဦး သံသယက လုယက်ခံရတဲ့ အမှုထဲက ကုန်ပစ္စည်းတွေဟာ လင်းယွင်စံအိမ် ကနေ လာတယ်ဆိုတာ သိရတဲ့ အချိန်ကတည်းက စတင်ခဲ့တာပဲ"

မော့ချင်းရှန်းက မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က နစ်နာသူလေ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို သံသယ ဝင်ရတာလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သွေးမျက်ရည်ပုလဲ တစ်လုံးတည်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်နှစ်စာလောက် ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ညီမျှတယ်လို့ ပြောကြတယ်လေ... မော့ချင်းရှန်း က သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို အားကိုးပြီး သာမန် သိုင်းပညာရှင် အဆင့်ကနေ နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အဆင့်ကို ခုန်တက်သွားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ သခင်လေး မော့ပုယောင် က အသက် သုံးဆယ် ရှိနေပြီကို သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက ရှန်ပိုင် ရဲ့ သုံးကွက်ကိုတောင် မခံနိုင်ဘူးလေ... အဲ့ဒါက နည်းနည်းတော့ ယုတ္တိမရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်"

မော့ချင်းရှန်းက အသံဩဩဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ရှန်ပိုင် က နာမည်ကြီး သူရဲကောင်း တစ်ယောက်လေ၊ သိုင်းသခင်ကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ပြီး ပြောင်မြောက်တဲ့ သိုင်းပညာတွေ ရှိတယ်... ကျွန်တော့် လင်းယွင်စံအိမ် မှာ သွေးမျက်ရည်ပုလဲ တွေ ရှိတယ်ဆိုပေမယ့်၊ တစ်နှစ်မှ တစ်လုံးပဲ ရတယ်၊ အဲ့ဒါကိုလည်း ဆေးဖော်ဖို့ သုံးရတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတာပဲလေ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်သားက ရှန်ပိုင် ကို လုံးဝ အရှုံးပေးလိုက်ရတာက နားလည်နိုင်ပါတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက တကယ်ကို နားလည်နိုင်ပါတယ်... ဒါကြောင့် ငါ့မှာ သံသယတချို့ ရှိနေခဲ့ပေမယ့် အရမ်းကြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ပါဘူး...

"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ... ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတဲ့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်"

မော့ချင်းရှန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ဘာမှားနေလို့လဲ... လူအများကြီး မြင်ခဲ့တာပဲ၊ သံသယဝင်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး မဟုတ်လား... ကြောင်မိစ္ဆာ က လူသတ်တယ်၊ စုန့်ကျူ က ရတနာကို ခိုးတယ်၊ အဲ့ဒီနောက် ကြောင်မိစ္ဆာ က စုန့်ကျူ ကို လာသတ်တယ်လေ... တစ်ခုခု မှားနေရင်တောင် ခင်ဗျားက ကြောင်မိစ္ဆာ ကို သံသယဝင်သင့်တာ၊ ကျွန်တော့်ကို မဟုတ်ဘူး"

ကျိုးချင်းဖုန်းက သူ့အိတ်ထဲမှ ဖန်ကွဲစ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ရဲ့ ဖန်ကွဲစ တစ်ခုကို ငါ တိတ်တဆိတ် ယူလာခဲ့တယ်... အင်း... သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ က အရမ်း အဖိုးတန်တယ် ဆိုတော့ ဘယ်သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်ဖြစ် အရမ်း တန်ဖိုးရှိမှာပဲ၊ အထူးသဖြင့် သခင်ကြီးမော့ ရဲ့ ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်နေတော့ ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ်... အဲ့ဒါ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရရင်တောင် ခင်ဗျားက နှမြောနေဦးမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကနေ တစ်စ ပျောက်နေတာကိုတောင် သခင်ကြီးမော့ က သတိမထားမိဘူးလေ... အဲ့ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ခင်ဗျားက အဲ့ဒီအရာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပေါ့"

မော့ချင်းရှန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဪ... အဲ့ဒီကနေ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပေါ်သွားတာကိုး"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... တကယ်တော့ အဲ့ဒါ မဟုတ်ပါဘူး... အဓိကက ငါက အဲ့ဒီ ဖန်ကွဲစကို တစ်ယောက်ယောက်ကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်တာ၊ အဲ့ဒါက သေသပ်စွာ ဖန်တီးထားတဲ့ ဖန်ထည်တစ်ခု သက်သက်ပဲ၊ ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိဘူးလို့ သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့တယ်... သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ က အတုကြီး၊ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးမော့ ကတော့ အဲ့ဒါကို အစစ်လို့ ဝန်ခံထားတယ်လေ"

မော့ချင်းရှန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ က အတုမှန်း သိသွားတော့၊ သခင်ကြီးမော့ နဲ့ ကြောင်မိစ္ဆာ ကြားမှာ သာမန်မဟုတ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါ တော်တော်လေး သေချာသွားပြီ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက အဲ့ဒါကို လူတစ်ယောက်ကို ကယ်ဖို့ ပို့လိုက်တာလေ၊ ဒါဆို အတုကို ပို့ရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ...

"အကယ်၍ အဲ့ဒါက အစကတည်းက သရုပ်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ပေါ့၊ တကယ်တော့ ကျိုကျဲ က ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီကို မလိုအပ်ပါဘူး... ခင်ဗျားက အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ကို သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ပို့ခိုင်းလိုက်တာက ကြောင်မိစ္ဆာ ပေါ်လာဖို့ လမ်းခင်းပေးတာပဲ"

"သေချာတာပေါ့၊ နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ် သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဘူး... အဲ့ဒါက သခင်ကြီးမော့ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေ ကြာနေပြီဖြစ်တဲ့ လိမ်ညာမှုတစ်ခု သက်သက်ပဲ... ဒီလိမ်ညာမှုက ခင်ဗျားရဲ့ လင်းယွင်စံအိမ် ကို ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ယူဆောင်လာပေးပေမယ့်၊ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေလည်း ပါလာတယ်... ခင်ဗျားက အသက်ကြီးနေပြီ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားသား မော့ယီ ကလည်း သာမန်လောက်ပဲ ရှိတယ်... ဒီလိမ်ညာမှုကနေ ရလာတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေကို သူ မထိန်းထားနိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက ဒီလိမ်ညာမှုကို သက်သေပြလို့ မရနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ လိုအပ်လာတာပေါ့"

"တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတဲ့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ က အတုဆိုတာ သိပြီးတဲ့နောက်၊ ငါ့ရဲ့ ကနဦး သံသယတွေကို နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သွားပြီ သခင်လေး မော့ယီ ရဲ့ သိုင်းပညာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သာမန် ဖြစ်နေရတာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့... သခင်ကြီးမော့ က သူ့ကို သွေးမျက်ရည်ပုလဲ တွေ မစားခိုင်းဘဲ ငွေရှာဖို့ သုံးနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ သွေးမျက်ရည်ပုလဲ ဆိုတာ လုံးဝ မရှိခဲ့လို့ပဲ"

"သွေးမျက်ရည်ပုလဲ ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက အရမ်း ကြီးမားလွန်းတော့၊ အဲ့ဒီကနေ ထွက်လာတဲ့ သွေးမျက်ရည် ဆေးလုံး တွေက သိုင်းလောကမှာ စီးပွားရေး ကွန်ရက်တစ်ခုလုံးကို ဖန်တီးလိုက်နိုင်တယ်... မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ သူ့ရဲ့ ဈေးနှုန်းက အမြဲတမ်း တက်နေတာပဲ... လင်းယွင်စံအိမ် က တစ်နှစ်ကို ဆေးဆယ်လုံးပဲ ထုတ်တယ်လို့ ပြောပေမယ့် နှစ်တိုင်း အနည်းဆုံး အလုံး တစ်ရာလောက် ရနိုင်နေတာပဲ...

အဲ့ဒါက တခြား အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုကို ရသွားပြီ၊ အဲ့ဒါက ကုသရေး ဆေးလုံး တစ်ခုတည်း မဟုတ်တော့ဘဲ ဇိမ်ခံပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သွားတာ... ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေက သွေးမျက်ရည် ဆေးလုံး တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာကို ဂုဏ်ယူလာကြတယ်၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အသိုင်းအဝိုင်း တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး အဲ့ဒီ အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ နောက်ဆုံး အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက်က လင်းယွင်စံအိမ် ဆီမှာပဲ ရှိနေတာလေ"

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက အချက်တစ်ချက်အပေါ်မှာ မူတည်နေတယ် မော့ချင်းရှန်း က ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားဓား နဲ့ အနိုင်ယူလို့ မရသေးသရွေ့၊ အဲ့ဒါကို ဘယ်သူမှ မေးခွန်းမထုတ်ရဲဘူး... ဒါပေမဲ့ အခု သူ အသက်ကြီးနေပြီ... သူ လဲကျသွားတာနဲ့ လင်းယွင်စံအိမ် က ဆက်ပြီး မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး...

"အကယ်၍ လောကကြီးက သွေးမျက်ရည်ပုလဲ ဆိုတာ အစကနေ အဆုံးထိ လိမ်ညာမှုတစ်ခုပဲ ဆိုတာကို သိသွားရင်၊ သွေးမျက်ရည် ဆေးလုံး တွေက တန်ဖိုးမရှိ ဖြစ်သွားမယ်၊ အဲ့ဒါတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတွေက လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားမယ်၊ ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက လူအများကြီး ချက်ချင်း ဒေဝါလီခံရတော့မှာပဲ... အဲ့ဒီအခါကျရင် လင်းယွင်စံအိမ် ဟာ ဒေါသတကြီး လူသတ်ပွဲတွေရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားတော့မှာပေါ့"

"ဒါကြောင့် သခင်ကြီးမော့... ခင်ဗျား အသက်ရှင်နေတုန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရားဓား နဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေတုန်းမှာ ဒီလိမ်ညာမှုကို အဆုံးသတ်ရမယ်... အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းကတော့ သဘာဝကျကျပဲ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ဘာသက်သေမှ မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲပေါ့"

မော့ချင်းရှန်းက သက်ပြင်းချကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အရာအားလုံးမှာ မျက်နှာနှစ်ဖက် ရှိပါတယ်... ငါ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ဒဏ္ဍာရီ အတွက် ဂုဏ်ယူခဲ့တယ်... လောကက လူအများစု စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်တဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကို ငါ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တယ်...

"ဒါပေမဲ့ ငါ အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ ဖြတ်လမ်းတွေက နောက်ကြောင်းပြန် လှည့်တတ်တယ် ဆိုတာကို သဘောပေါက်လာတယ်... အဲ့ဒါက အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာပါ...

"ငါ ကြောက်လာတယ်... ငါ သေသွားတဲ့အခါ၊ ငါ အရမ်း ဂုဏ်ယူခဲ့တဲ့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကြောင့် လင်းယွင်စံအိမ် ကြီး ပြာပုံဘဝ ရောက်သွားမှာကို၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ သားမြေးတွေ အဲ့ဒီအတွက်ကြောင့် အသတ်ခံရမှာကို ငါ ကြောက်လာတယ်"

"ဒါကြောင့်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက မလှမ်းမကမ်းရှိ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား နဲ့ ကလဲ့စားချေဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ ကျိုမိသားစု တို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပူးပေါင်းပြီး ကြောင်မိစ္ဆာ မွေးဖွားလာတဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးလိုက်ကြတာပေါ့"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူကို ပြုံးကာ ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျိုယွဲ့၊ သခင်လေးကျို... မျက်နှာဖုံး တပ်ထားရတာ သိပ်မပျော်ရဘူး မဟုတ်လား"

အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူက မျက်နှာဖုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ချွတ်လိုက်လေသည်။

သူကား အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ကျောက်ချုံဝူ၏ တပည့်ကြီးနှင့် တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း၏ သခင်လေး ကျိုယွဲ့ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနောက်ကွယ်မှာ ကျိုယွဲ့ ရှိနေတယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းနိုင်ရင်၊ အဲ့ဒါက ရိုးရှင်းသွားပြီ... သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ က လိမ်ညာမှု တစ်ခုဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ၊ ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးမှာ ကျိုမိသားစု ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ကြောင်မိစ္ဆာ ပဲဆိုတာကို သဘာဝကျကျ ခန့်မှန်းနိုင်တာပေါ့...

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စရဲ့ အစက ကျိုမိသားစု ခေါင်းဆောင် ရဲ့ အသက်ကို ကယ်ဖို့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို စောင့်ရှောက်ပို့ဆောင်တာလေ... ဒီပြဇာတ်ရဲ့ ပထမဆုံး အဓိက ဇာတ်ဆောင်က လင်းယွင်စံအိမ် ဆိုတော့၊ ဒုတိယ အဓိက ဇာတ်ဆောင်က ကျိုမိသားစု ဖြစ်ရမှာပဲ... ကိစ္စတစ်ခုတည်းက ခင်ဗျားတို့ နှစ်မိသားစုလုံးရဲ့ ပြဿနာတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်လေ"

"လင်းယွင်စံအိမ် က ဆယ်စုနှစ်တွေ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ လိမ်ညာမှုကို အဆုံးသတ်ဖို့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ နဲ့ ပတ်သက်မှုကို ဖြတ်တောက်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျိုမိသားစု ကလည်း ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု လိုအပ်တယ်... ဒါကြောင့် မင်းတို့ နှစ်ယောက် တွေ့ဆုံပြီး ဇာတ်လမ်းသစ် တစ်ပုဒ်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြတာပေါ့...

"သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ အခိုးခံလိုက်ရတယ်၊ တိတိကျကျ ပြောရရင် ကြောင်မိစ္ဆာ ဆီကနေပေါ့... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ နည်းနည်း ထိတ်လန့်သွားကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ကြောင်မိစ္ဆာ ဖန်းလျန်ရှန်း က လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ခြောက်ဆယ် ကတည်းက သေသွားခဲ့ပြီလေ၊ သူတို့ လေးယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့တာ...

"ဒါပေမဲ့ အခု ကြောင်မိစ္ဆာ က ပြန်ပေါ်လာတယ်...

"သူတို့မှာ ဖုံးကွယ်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေတော့၊ ကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့ တရားဝင် အစည်းအဝေး တစ်ခု ရအောင် ဂိုဏ်းလေးခုရဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို နှစ်ကုန်ပိုင်းကနေ လအနည်းငယ် စောပြီး ကျင်းပလိုက်ကြတာပေါ့...

"အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျိုယွဲ့၊ မင်းက ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်တယ်...

"မင်းရဲ့ ညီငယ် ဆယ့်ခုနစ် ကို သူခိုးအဖြစ် အကွက်ဆင်လိုက်ပြီး လူတိုင်းရှေ့မှာ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ဆိုတာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်... ဒီနေရာမှာ လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ ကိစ္စက လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရသလို၊ ကျိုမိသားစု ရဲ့ ကလဲ့စားချေ ပြဇာတ် ကလည်း စတင်ပြီပေါ့...

"အဲ့ဒီညက တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက ဖုံးကွယ်စရာ ရှိနေတဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်ကို လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က ကျိုးဟွာတောင် ကို သွားပြီး စုံစမ်းဖို့ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ၊ မင်းရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို တည့်တည့် ဝင်သွားတာပေါ့...

"ငါ မမှားဘူးဆိုရင် မင်းက ကလဲ့စားချေဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကတည်းက ကြံစည်နေခဲ့တာ၊ ကျောက်ချုံဝူ ရဲ့ အတွင်းလူ ဖြစ်လာတဲ့အထိ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ သခင်လေး နေရာအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ... ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး၊ မင်းက...

"အဆိပ်သုံးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြား နည်းလမ်းတွေ သုံးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ကြားမှာ သဘောထားကွဲလွဲအောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ခဲ့တာပဲ... လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ က မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး ကလဲ့စားချေမှုအတွက် လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ...

"ဖန်းလျန်ရှန်း မှာ သားတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်လို့ မကြာသေးခင်က ငါ သိလိုက်ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငယ်ငယ်လေးနဲ့ သေသွားတယ်တဲ့... သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်တော့၊ အဲ့ဒါက ကာကွယ်မှု ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်၊ တကယ် သေသွားတာ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းလောက နဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပေါ့...

"ကျိုမိသားစု က နာမည်ကြီး ကလဲ့စားချေမှု တစ်ခုကို ကြံစည်ဖို့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ နာမည်ပြောင်းပြီး နေလာခဲ့ကြတာပဲ... ဒါကြောင့် အမှန်တရား တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ် -

"မင်းက ဖန်းလျန်ရှန်း ရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့်၊ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံစွာနှင့် ယုံကြည်ချက် ရှိစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်... ကျိုယွဲ့က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"လူတွေက အကျင့်ပါနေကျအတိုင်း အကျင့်ပျက် အရာရှိတွေကို လုပ်ကြံတဲ့သူတွေဟာ သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်တွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ရမယ်၊ မင်းဆက်တွေကို ပြောင်းလဲတဲ့သူတွေဟာ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ကလဲ့စားချေတဲ့ သူတွေဟာ ကြီးကျယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ရမယ်လို့ အမြဲ ယူဆတတ်ကြတယ်...

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ဘယ်သူက ဆုံးဖြတ်ထားတာလဲ"

လရောင်က လင်းထိန်နေပြီး လေအေးလေး တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွား၏။

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူ ရပ်နေတဲ့ နေရာမှာတင် အေးခဲသွားလေသည်။

ကျိုယွဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်ပြောသည်။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် တပ်မှူးကျိုး... လူတွေမှာ ကြိုတင် ဘက်လိုက်မှုတွေ ရှိကြတယ်... ဒါကြောင့် တပ်မှူးကျိုး... ခင်ဗျားက အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောပြီး ဒီကလဲ့စားချေတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ဒီနေ့ ကလဲ့စားချေဖို့ လာတဲ့သူက သာမန်လူ တစ်ယောက်ပါလို့ ယုံကြည်မယ့်အစား၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ် က သေသွားတဲ့သူ တစ်ယောက်ဆီကိုပဲ အတင်းအကျပ် ပုံချချင်နေတာလေ...

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ခြောက်ဆယ်ကျော်က ဖန်းလျန်ရှန်း ဟာ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အကျိုးအမြတ်အတွက် ကြောင်မိစ္ဆာ ပုံပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့တယ်... သူနဲ့ သူ့တပည့် လေးယောက်က လူသတ်၊ မီးရှို့ပြီး လူတွေကို ဒုက္ခပေးဖို့ မိစ္ဆာ အယောင်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မိစ္ဆာတွေကို ဖမ်းဖို့ တာအိုဆရာကြီး အဖြစ်လည်း ဟန်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်... နောက်ဆုံးမှာ သူက နာမည်ဂုဏ်သတင်း ရသွားပြီး သူရဲကောင်းကြီး တစ်ယောက်အဖြစ် ရိုသေလေးစား ခံခဲ့ရတာပဲ...

"ဒါပေမဲ့ အပြစ်မဲ့တဲ့ လူဘယ်နှစ်ယောက်က သူ့ကြောင့် သေခဲ့ရလဲ၊ ဒါတောင် လူတွေက သူ့ကို လူတွေကို ကယ်တင်ခဲ့တယ် ဆိုပြီး ချီးကျူးနေကြတုန်းပဲ... အဲ့ဒါက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတယ်... ဒါကြောင့် ဖန်းလျန်ရှန်း ဟာ သေသင့်တယ်၊ သူ့ရဲ့ တပည့် လေးယောက်ကလည်း သေသင့်တယ်"

"ကျွန်တော့်အဖေရဲ့‌အ‌ေဖက ဖန်းလျန်ရှန်း ကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ရတာ၊ သူ့မိသားစု ပျက်စီးသွားခဲ့ရတာ... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူက ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ်... သူ အမှန်တရားကို သိပေမယ့် ဘယ်သူကမှ သူ့ကို မယုံခဲ့ဘူး၊ ဘယ်သူကမှ သူ့အတွက် ဝင်မပြောပေးခဲ့ဘူး... သူက တစ်နေ့နေ့မှာ မိသားစုအတွက် ကလဲ့စားချေနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ သိုင်းပညာကို အသည်းအသန် လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်...

"ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ဘဝဆိုတာ ပုံပြင်တွေထဲကလို မဟုတ်ဘူးလေ၊ ပျော်ရွှင်စရာ အဆုံးသတ်တွေ အဲ့ဒီလောက် အများကြီး မရှိပါဘူး... ကျွန်တော့်အဖေ သိုင်းပညာကို မကျွမ်းကျင်ခင်မှာပဲ ဖန်းလျန်ရှန်း သေသွားပြီ၊ သူ့ရဲ့ တပည့် လေးယောက်လည်း ပျောက်သွားပြီလို့ ကြားလိုက်ရတယ်... သူ့ရဲ့ ရန်သူတွေ မရှိတော့ဘူးလေ...

"အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ပြီးတဲ့နောက် ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း လည်း ပျက်စီးသွားပြီး လူတိုင်း ထွက်သွားကြတယ်... ကျွန်တော့်အဖေက သူ့ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ဖို့ ဖန်းလျန်ရှန်း ရဲ့ ဂူကို တူးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီတစ်ခါ သူ ဂူကို တူးလိုက်တော့ အောက်မှာ ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်...

"ကျွန်တော့်အဖေက အဲ့ဒီလမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ဖို့ တစ်နှစ်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရပြီး အထဲမှာ အရိုးစု တစ်ခုကို သွားတွေ့ခဲ့တယ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အသံဩဩဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါ ဖန်းလျန်ရှန်း ပဲ"

ကျိုယွဲ့က ဆက်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒါ ဖန်းလျန်ရှန်း ပဲ... သူ ဘယ်တုန်းကမှ သူ့ကိုယ်သူ တကယ် မစတေးခဲ့ဘူး... သူ ထွက်ပြေးဖို့အတွက် သေဟန်ဆောင်ခဲ့ရုံ သက်သက်ပဲ... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူဟာ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးရဲ့ ဘုံရန်သူ လို ဖြစ်နေခဲ့တာလေ... သူက ကြောင်မိစ္ဆာ အဖြစ် အယောင်ဆောင်ပြီး သာမန်လူတွေကို လှည့်စားနိုင်ပေမယ့် သိုင်းလောက က လူတွေကိုတော့ လှည့်စားလို့ မရခဲ့ဘူး...

"ဒါကြောင့် သူက ပြဇာတ်တစ်ခု ကပြခဲ့တယ်၊ လိပ်အသက်ရှူနည်းစနစ် နဲ့ သေဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်... သူက သင်္ချိုင်းဂူထဲမှာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း တစ်ခုနဲ့ ခေါင်းတလားထဲမှာ နောက်ထပ် အလောင်းတစ်လောင်းကို ကြိုပြင်ထားခဲ့တယ်... သူက လူတိုင်းရှေ့မှာ ခေါင်းတလားထဲ ဝင်ပြီး သင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း ထဲမှာ သွားပုန်းနေဖို့ အပို့ခံလိုက်ရတာပေါ့...

"ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့ တပည့် လေးယောက်ရဲ့ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး... သူ နိုးလာတဲ့အခါ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကယ်တင်မယ့်အစား၊ သူတို့က လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း ကို နဂါးသတ်ကျောက်တုံး နဲ့ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြတယ်... ဟားဟားဟား... သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သင်္ချိုင်းဂူ အောက်မှာ ရေငတ်ပြီး ငတ်မွတ်ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်လေ...

"သူ မသေခင်မှာ နံရံတွေပေါ်မှာ အမှတ်အသားတွေ လုပ်ဖို့ ကျောက်တုံး အကျိုးအပဲ့တွေကို သုံးခဲ့တယ်..."

"သူက ကြောင်မိစ္ဆာ အဖြစ် အယောင်ဆောင်တဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းစနစ်ကို ရေးမှတ်ထားခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တစ်ခုပဲ... သီးခြား လက်နက်တစ်ခုနဲ့ တွဲသုံးလိုက်ရင်၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်တွေ မြင်လာအောင် လုပ်နိုင်တယ်... သူက အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကို သုံးပြီး လှည့်စား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာလေ...

"သူက သူ့ရဲ့ တပည့် လေးယောက်ကို မုန်းတီးတယ်၊ ဒါကြောင့် နောင်လာနောက်သားတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့ဒါကို သင်ယူပြီး သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် ကို ချန်ထားခဲ့တယ်... ဒီနတ်ဘုရားကျင့်စဉ် က အမြဲတမ်း သူ့အတွက် သီးသန့်ပဲ၊ သူ့တပည့်တွေတောင် အဲ့ဒါကို မသင်ခဲ့ရဘူး... သူက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တိမ်တိုက် မြူခိုး ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း ကို ချန်ထားခဲ့ဖို့ အချိန်မလောက်ခဲ့တာက နှမြောစရာပဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

"ကျန်တဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ငါ အကြမ်းဖျင်း သိပါတယ်... မင်းအဖေရဲ့ ပါရမီက သာမန်ပဲဆိုတော့ ကလဲ့စားချေဖို့ မျှော်လင့်ချက်က မင်းအပေါ် ရောက်လာတာပေါ့... သူက မင်းကို ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ ကျောက်ချုံဝူ နဲ့ နီးစပ်ဖို့ မင်းကို တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း ထဲ ဝင်ခိုင်းခဲ့တယ်... သူက သူတို့ လေးယောက်စလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ဖို့ မှန်ကန်တဲ့ အခွင့်အရေးကို စောင့်ရင်း ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သည်းခံခဲ့တာပေါ့"

ကျိုယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က သေသင့်တယ်... သူတို့ ဖန်းလျန်ရှန်း နဲ့အတူ ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်တဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့ကြလဲ...

"သူတို့ကြောင့် မိသားစု ဘယ်နှစ်စု ပျက်စီးခဲ့ရလဲ... သူတို့က ဖန်းလျန်ရှန်း ကို သတ်ခဲ့တာ ရုတ်တရက် ယုံကြည်ချက် တစ်ခုခုကြောင့်လို့ မင်း ထင်နေလား... မဟုတ်ဘူး၊ ဖန်းလျန်ရှန်း က သူတို့ကို အရမ်း ထိန်းချုပ်ထားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် ကို သင်ပေးဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့လို့ပဲ...

ဒါကြောင့် သူတို့က မိသားစုတွေ ကို တိုက်ရိုက် အနိုင်ကျင့်ခဲ့ကြတာလေ... ဒီသစ္စာမရှိတဲ့၊ မရိုသေတဲ့၊ ရက်စက်ပြီး တရားမျှတမှု မရှိတဲ့ လူတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး အခုတော့ လောကကြီးရဲ့ ရိုသေလေးစားမှုကို ခံနေရတယ်၊ သိုင်းပညာရှင်ကြီးတွေတောင် ဖြစ်လာကြတယ်... ပြီးတော့ အခုထိတောင် သူတို့က ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ကို ထောက်ပံ့ပြီး ပြည်သူတွေကို ခေါင်းပုံဖြတ်နေတုန်းပဲ... ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မိသားစု ဘယ်နှစ်စု ပျက်စီးခဲ့ရလဲ... အဲ့ဒါက လုံးဝကို ရယ်စရာကောင်းတယ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက် အခု ဘယ်မှာလဲ"

ကျိုယွဲ့က အေးစက်စက် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... တပ်မှူးကျိုး က သူတို့ သေဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

"ကျစ်... ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ သူတို့ကြားမှာ ဘာကွာခြားလို့လဲ... မင်းလည်း မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေအတွက် လူတော်တော်များများကို သတ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား... အဲ့ဒီ တည်းခိုခန်းက လုယက်မှု တစ်ခုတည်းမှာတင် ဖျောင်ရှီး တစ်ရာနီးပါး သေခဲ့ရတယ်... သူတို့ အားလုံးမှာ မိသားစုတွေ မရှိဘူးလား...

"အဲ့ဒီအပြင် အခု ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက် သေသွားပြီဆိုတော့၊ မင်းက တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း ကို လွှဲယူလိုက်ပြီလေ... မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် မင်းက ဂိုဏ်းလေးခုလုံးကိုတောင် ပေါင်းစည်းပစ်နိုင်တယ်... မင်းက ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း နောက်ကွယ်က ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေကို စွန့်လွှတ်မှာလား"

"ဟွန့်"

ကျိုယွဲ့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်က အခု ဖန်းလျန်ရှန်း ရေငတ်သေခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း ထဲမှာပဲ ပိတ်မိနေတယ် မဟုတ်လား... အင်း... သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်တော့ သူတို့ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တိမ်တိုက် မြူခိုး ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း ကို ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းဖို့ ဖြစ်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့က နည်းနည်း စောရောက်လာတော့ အဲ့ဒါကြောင့် မင်းက ငါတို့ကို တားချင်နေတာပေါ့"

ကျိုယွဲ့၏ အမူအရာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွား၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ နှမြောစရာပဲ... မင်းသာ အဲ့ဒီလောက် လောဘမကြီးခဲ့ရင်၊ မင်း သူတို့ လေးယောက်စလုံးကို သတ်ပြီး မိသားစုအတွက် ကလဲ့စားချေနိုင်ခဲ့မှာ၊ ပြီးတော့ မင်းလည်း ပေါ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းအဖေလည်း သေမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းအဖေကို သတ်လိုက်တာ မင်းပဲ"

ကျိုယွဲ့က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

အခြားတစ်ဖက်တွင် မော့ချင်းရှန်း၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ကျိုယွဲ့ကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"သူက မင်းကို တမင် ရန်စနေတာ... တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ အဲ့ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို အပျက်မခံနဲ့"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မော့ချင်းရှန်းက ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ ကူမော့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ကူမော့၏ အာရုံကို လွှဲရန် ကြိုးစားလေသည်။

သိုင်းပညာရှင်များကြား တိုက်ပွဲတွင် အခိုက်အတန့်များစွာကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ကြရသည်။

မော့ချင်းရှန်းလည်း ဒါကို သိသည်၊ ကျိုယွဲ့လည်း ဒါကို သိသည်၊ ကျိုးချင်းဖုန်းလည်း ဒါကို သိသည်၊ ကူမော့လည်း ဒါကို သိလေသည်။

သူတို့ လေးယောက်သည် ပြီးခဲ့သော အချိန်တစ်ဝက်ခန့်က စကားတွေ ဖလှယ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် သူတို့သည် တစ်ယောက်၏ ဟာကွက်ကို အခြားတစ်ယောက်က ရှာဖွေနေကြပြီး ဘယ်သူက အရင် အမှားလုပ်မလဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယှဉ်ပြိုင်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ခုနက ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... ကျိုယွဲ့သည် ရန်စခံလိုက်ရပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်မှု ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကူမော့က ထိုအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ "ဓားပျံရှောင်ကူး" က သူ၏ လက်ထဲမှ လွင့်ပျံသွားလေတော့သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကူမော့ လန့်သွား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုအရ၊ ဓားမြှောင်ပျံ က ထိမှန်သွားသော်လည်း ကျိုယွဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့်ပင်။