အခန်း (၇၉-၈၀)

အခန်း (၇၉) - စိတ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း

ညအမှောင်ထုသည် လောကရှိ အရာအားလုံးကို မျိုချပစ်နိုင်မည့်အလား ထူထပ်ပြီး မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေ၏။

ကျိုယွဲ့ ၏ ပုံရိပ်မှာ ဤအဆုံးအစမရှိသော ညဉ့်ယံတွင် တစ်ခါမှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ကျိုယွဲ့၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်း ပြောင်မြောက်လွန်းသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထိုခေါင်းလောင်းသံကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေသော အခြေအနေတွင် ထိုကျန်ရစ်နေသော ခေါင်းလောင်းသံသည် သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော အသံတစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျိုယွဲ့သည် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် ကို ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကူမော့သည်လည်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားမြှောင်ပျံများကိုလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်၏ ဟာကွက်ကို အခြားတစ်ယောက်က ရှာဖွေနေကြပြီး၊ တစ်ဖက်လူက မိမိ၏ ဟာကွက်ကို ရှာဖွေနေကြောင်းလည်း နှစ်ဦးစလုံး သိရှိထားကြသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း သည်လည်း ကူမော့ အနေဖြင့် ကျိုယွဲ့၏ ဟာကွက်များကို ရှာဖွေနေကြောင်း သိထားသဖြင့် သူက ကျိုယွဲ့နှင့် စကားပြောပြီးနောက် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျိုယွဲ့အား ရန်စလိုက်ရာ ကျိုယွဲ့၏ ဟာကွက် တစ်ခဏမျှ ပေါ်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကူမော့က တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်... ကျိုယွဲ့ သည်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်း သူ့ကို ရန်စနေကြောင်း သိထားသဖြင့် အလိုက်သင့် နေလိုက်ပြီး ဟာကွက်ကို တမင် ဖော်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း "ဓားပျံရှောင်ကူး" သည် ဘယ်သောအခါမျှ ပစ်မှတ်မလွဲချော်ခဲ့ပေ။

ဓားမြှောင်မှာ ကျိုယွဲ့ကို ထိမှန်သွား၏။

သို့သော် ကျိုယွဲ့က ဒဏ်ရာရမှုကို အခွင့်အရေး တစ်ခုဖြင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် တွင် အသုံးပြုသော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည့် ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းကို တီးခတ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့ရော ကျိုးချင်းဖုန်းပါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက်မူ... ကျိုယွဲ့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ပြောင်မြောက်သော ကိုယ်ဖော့သိုင်း မဟုတ်ဘဲ ကျွမ်းကျင်လှသော သာမန်မဟုတ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

ညဉ့်ယံမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျိုယွဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ ပြန်ပေါ်လာ၏။ သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဓားမြှောင်ပျံ တစ်လက် စိုက်ဝင်နေပြီး သွေးများ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လှည့်စားခံရလျှင်ပင် ဓားပျံရှောင်ကူး ကို ရှောင်တိမ်းရန် မလွယ်ကူလှပေ။ ထို့ကြောင့် ကျိုယွဲ့သည် ထိုရိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရထားသည့်တိုင် အသက်ရှင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ကူမော့နှင့် သူ၏ လောင်းကစားကို ဆက်လက် ပြုလုပ်လေသည်။

ကျိုယွဲ့၏ ပုံရိပ်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး... ကူချူတုန်း၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာ၏။ သတိပေးချက် မရှိဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားပျော့က ညဉ့်ယံ၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော်လည်း သေစေနိုင်သော မြွေတစ်ကောင်အလား မျက်စိကျိန်းမတတ်၊ အိပ်မက်ဆန်သော လမ်းကြောင်းဖြင့် ရွေ့လျားကာ ကူချူတုန်း၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

တိမ်တိုက် မြူခိုး ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း... အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာ။ လေးပုံတစ်ပုံသာ တတ်မြောက်ထားလျှင်ပင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးဦးကို သိုင်းလောကတွင် နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လာစေပြီး၊ အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်းကို ချင်းယန် သိုင်းလောက၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာစေခဲ့သော သိုင်းပညာပင်။

ဓား၏ အရှိန်အဟုန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ကာ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ လေကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော ဓားသံများကို သဲ့သဲ့မျှ ကြားနေရ၏။

ဓားအရိပ်များက လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားရာ မရေမတွက်နိုင်သော ထက်မြက်သည့် ဓားများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် စိတ်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသော ပုံရိပ်ယောင်များ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ဖုံးလွှမ်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ ကူချူတုန်း မြင်လိုက်ရသည်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် ဓားအရိပ်များသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာက တကယ့် သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက် ဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဓားအရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြူခိုးများက အခြားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အချိန်ကာလတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ မှိန်ပျပျနှင့် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကူချူတုန်းကို အဆုံးအစမရှိသော ပုံရိပ်ယောင် အခြေအနေထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်လေသည်။

သို့သော်... ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူမော့၏ လက်ဝါးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး မမြင်ရသော ကြီးမားသည့် စုပ်ယူမှု အားတစ်ခုက သူ၏ လက်ဝါးများမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုစွမ်းအားမှာ ထူးဆန်းပြီး အစွမ်းထက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဆွဲငင်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရလေသည်။

ဤသည်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကူမော့၏ နဂါးဖမ်းနည်းစနစ် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ဝါး ရိုက်ခတ်သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် မမြင်ရသော နဂါးတစ်ကောင်က လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုမမြင်ရသော အင်အားက ကူချူတုန်းကို ခိုင်ခံ့သော ကြိုးတစ်ချောင်းအလား တိတိကျကျ ရစ်ပတ်သွားပြီး ချက်ချင်း တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။

ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ အနောက်မှ လိမ့်ဆင်းလာသော ခုခံ၍မရနိုင်သည့် အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ ထိန်းချုပ်မရအောင် မြင့်တက်သွား၏။ ထိုစွမ်းအား၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် သူမသည် လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသော မိုးမခ ဝတ်ဆံဖတ်လေး တစ်ခုအလား ဓားအရိပ် မုန်တိုင်းများကြားမှ ထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်များသော ပုံစံဖြင့် အနောက်သို့ လွင့်ပျံသွားလေတော့သည်။

နားလည်ရ ခက်သည်မှာ... ကျိုယွဲ့သည် နောက်မှ မလိုက်ဘဲ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီးနောက်... ရုတ်တရက် ကူမော့ထံသို့ သူ၏ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤတိုက်ကွက်မှာ မည်သည့် စွမ်းရည်မှ မပါဝင်သကဲ့သို့၊ နွေဦးရာသီတွင် လွင့်ဝဲနေသော မိုးမခ ဝတ်ဆံဖတ်များအလား ပေါ့ပါးပြီး လေထဲတွင် လွင့်နေကာ မည်သည့် စွမ်းအားမှ လုံးဝ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

သို့တိုင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဓားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ဝေးကွာနေသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် နီးကပ်နေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ကူမော့ ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်... ဒီတစ်ခါတော့ ကြောင်ဖြူကြီးကို မဟုတ်ဘဲ ဓားတစ်လက်ကို ဖြစ်သည်။

အဆုံးအစမရှိသော မှောင်မိုက်ထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော အမှောင်ထုက ဝိုင်းရံထားသည့် ဓားတစ်လက်တည်းသာ။ အေးစက်ပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဓားရှည်တစ်လက်၊ ကြယ်တစ်ပွင့်အလား တွဲလောင်းကျနေပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

"သခင်လေး ကူ... မင်းရဲ့ ဟာကွက်က အမြဲတမ်း မင်းရဲ့ ညီမပဲ မဟုတ်လား"

ကျိုယွဲ့က စကားမပြောခဲ့ပေ။ သို့သော် ကူမော့က ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရ၏။

ညအမှောင်ထု၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် ဤအရာအားလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ တစ်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်ထဲတွင် ထိုဓားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို ကူမော့ မြင်လိုက်ရ၏။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားလေသည်။

ပူပြင်းသော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရှိ မီးတောက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေ၏။ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော ကူချူတုန်းမှာ... နောက်ဆုံးတွင်... မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့သည် ကျိုယွဲ့နှင့် တိုက်ပွဲတွင် အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် - ကျိုယွဲ့က ဟာကွက်ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ကျိုယွဲ့ လှုပ်ရှားသွား၏။ သူ၏ ဓားပျော့က လေကို ဆုတ်ဖြဲကာ ကူမော့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။ ဓားမှာ ကူမော့၏ ရှေ့ ပေဝက်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာရာ ကူမော့က သူ၏ ကြီးမားလှသော ယန်ကိုးပါး အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို တားဆီးရန် အကာအကွယ် စစ်မှန်သောချီ ကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

သို့သော်... ပျော့ပျောင်းပုံရသော ကျိုယွဲ့၏ ဓားမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

တိမ်တိုက် မြူခိုး ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း... အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ကွက်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် လေးဦးပင် မသိရှိကြချေ။ လက်ရှိ လောကတွင် ကျိုယွဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တိမ်တိုက် မြူခိုး ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း ၏ လေးပုံတစ်ပုံနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် ကို သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း ၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုမှာ ဓားကိုယ်တိုင် အပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ် အပေါ်တွင် ဖြစ်သည် - ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း ဟု ခေါ်သော ထိုဓားချက်မှာ... ပုံမှန် ဓားချက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းကို နှလုံးသားဓား ဟု ခေါ်ဆိုသင့်ပေသည်။

ကူမော့၏ စိတ်ထဲသို့ ထိုဓားက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ဟာကွက်ကို သဘာဝကျကျပင် ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ဓားက သူ၏ အကာအကွယ် စွမ်းအင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်လာ၏။

ကူမော့က ခြေကို အနည်းငယ် ရွှေ့ကာ တိမ်လှေကား ကောင်းကင်နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုပြီး... လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူသည် အစပျိုးမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး အရေးနိမ့်နေခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း အဲ့ဒီလောက်ပါပဲ။

စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် မှာ အစွမ်းထက်ကြောင်း ငြင်းဆို၍ မရသလို တိမ်တိုက် မြူခိုး ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း မှာလည်း မညံ့လှပေ။ ၎င်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် ဓားသိုင်း မှာ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်အထိ တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ယန်ကိုးပါး နတ်ဘုရားသိုင်း၊ နဂါးနှိမ်နင်း လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက်၊ လီလေး၏ ဓားမြှောင်ပျံ နှင့် ကြယ်တာရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အပါအဝင် အခြားသော သိုင်းပညာများနှင့်ဆိုလျှင်၊ သူသည် အရေးနိမ့်နေရုံမျှဖြင့် ရှုံးနိမ့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း သူ ဝန်ခံရမည်မှာ... ကြေးစားဓားသမား တစ်ယောက် ဖြစ်လာကတည်းက ကျိုယွဲ့သည် သူကြုံတွေ့ဖူးသမျှ အခက်ခဲဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်သည်ကိုပင်။ စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် မှာ တကယ်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။

ကူမော့သည် တိမ်ပေါ်လမ်းလျှောက် ကိုယ်ဖော့သိုင်း ကို အသုံးပြုကာ တစ်ဟုန်ထိုးဖြင့် ပေအတော်အတန် ခုန်ပျံသွားပြီး ကျိုယွဲ့၏ နှလုံးသားဓား ၏ ရစ်ပတ်မှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်လေသည်။

ကျိုယွဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... မင်းမှာ စွမ်းရည်ကောင်းတွေ ရှိတာပဲ... ဒီဓားချက်ကနေတောင် မင်း လွတ်မြောက်သွားနိုင်သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်း ငါ့ကို သတ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်... သွားတော့မယ်"

"ရွှီး"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဘေးဘက်မှ လေကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော အလွန် တိုးညင်းသည့် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျိုယွဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သိုင်းလောကတွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း ရရှိလာခဲ့သော အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုများက သူ့ကို ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းရန် တွန်းအားပေးလိုက်လေသည်။ သံဘောလုံး တစ်လုံးက သူ၏ ပါးပြင်ကို ရှပ်ပျံသွားပြီး သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော ပြတ်ရှဒဏ်ရာ တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့၏။

ဤသည်မှာ လက်ချောင်းလှုပ်ခတ် နတ်ဘုရားနည်းစနစ် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုယွဲ့ သူ၏ ခြေထောက်များကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သည်နှင့် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး၊ ကူချူတုန်း က တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အငွေ့အသက်များနှင့် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော လေပြင်းများကို သယ်ဆောင်လာသော သူမ၏ ဓားက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

"ရှင် ထွက်ပြေးလို့ မရတော့ဘူး"

ကူချူတုန်းက ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သော ညဉ့်ယံရှိ ကြယ်များအလား တောက်ပပြီး ထက်မြက်နေကာ ကျိုယွဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက ငြိမ်းသတ်၍မရသော မီးတောက်တစ်ခုအလား တောက်လောင်နေလေသည်။

ကျိုယွဲ့က ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

ကြီးမားပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အငွေ့အသက် တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ အင်အားအောက်တွင် လေထုမှာ စူးရှစွာ တရွှီရွှီ မြည်သွားကာ မမြင်ရသော လက်ကြီးတစ်ဖက်၏ ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်နယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

သူမ၏ လက်ဝါး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း မှိန်ပျပျ နဂါးဟိန်းဟောက်သံများက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး... နက်ရှိုင်းကာ အစွမ်းထက်ပြီး လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် ခန့်ညားမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ကူမော့က ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး သူမ၏ ပျံသန်းနေသော နဂါးလက်ဝါး က ကျိုယွဲ့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားလေသည်။

ရွှံ့ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် လေထဲတွင် မိုးကြိုး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ တုံးတိတိနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကျိုယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တူကြီး တစ်လက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး... သူ မရှောင်နိုင်တော့ဘဲ ဒူးထောက်ကျသွားလေတော့သည်။

သူ၏ ခေါင်းမှာ ပျော့ခွေကျသွားပြီး ရိုက်ချက်ဒဏ်ကြောင့် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ ကြေမွသွားလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အလင်းရောင်များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အဆုံးအစမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့် သေခြင်းတရားနှင့် တူသော တိတ်ဆိတ်မှုများကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။ သူ နောက်ဆုံး ကြားလိုက်ရသော စကားများမှာ...

"ငါ့ညီမက ဘယ်တုန်းကမှ ငါ့ရဲ့ ဟာကွက် မဟုတ်ခဲ့ဘူး"

အခန်း (၈၀) - မင်ယွီကျင့်စဉ်နှင့် ဓားပျံရှောင်ကူး

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

[ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း (၂/၂) ]

[ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် မင်ယွီကျင့်စဉ် ]

[ ယခု ရယူမည်လား ]

ကူမော့က "အခု ရယူမယ်" ဟု စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်အထိ တတ်မြောက်သွားလေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ကူမော့သည် ရေများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သဘာဝအတိုင်း စီးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ယန်ကိုးပါး အတွင်းအားနှင့် ညီမျှသော၊ သို့မဟုတ် ၎င်းထက်ပင် သာလွန်သော ကြီးမားလှသည့် စစ်မှန်သောချီ များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်းမှာ ယန်ကိုးပါး အတွင်းအား၏ အလွန်အမင်း ပူပြင်းသော ယန်ဓာတ်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအလွန်အမင်း အေးစက်သော အတွင်းအားသည် ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယခင်က အေးစက်သော စစ်မှန်သောချီ များကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူသွားလေသည်။

ယင် တစ်ခုနှင့် ယန် တစ်ခု၊ အပူ တစ်ခုနှင့် အအေး တစ်ခု၊ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးအလား အတွင်းအား နှစ်ခုသည် ပဋိပက္ခမရှိဘဲ ထူးဆန်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေကြလေသည်။

မင်ယွီကျင့်စဉ် နှင့် ယန်ကိုးပါး နတ်ဘုရားသိုင်း တို့တွင် တူညီမှုများစွာ ရှိသည်။ ယန်ကိုးပါး ပြီးပြည့်စုံသွားသောအခါ အတွင်းအားများ ခန်းခြောက်သွားခြင်း မရှိတော့ဘဲ အကာအကွယ် စစ်မှန်သောချီ များကို ဖန်တီးပေးလေသည်။

မင်ယွီ ပြီးပြည့်စုံသွားသောအခါ အတွင်းအားများ အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်သွားသည်။ အခန်းခြောက်နိုင်ဆုံး စွမ်းအင်များကပင် အကာအကွယ် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပြီး ပြန်လည် ကန်ထွက်သည့် အာနိသင်ပင် ရှိလေသည်။

ကွာခြားချက်မှာ တစ်ခုက အလွန်အမင်း ပူပြင်းပြီး၊ နောက်တစ်ခုက အလွန်အမင်း အေးစက်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မင်ယွီကျင့်စဉ် သည် ယန်ကိုးပါး နတ်ဘုရားသိုင်း ထက် ပိုမို နက်နဲလေသည်။ ယန်ကိုးပါး နတ်ဘုရားသိုင်း သည် ၎င်း၏ အတွင်းအား အပိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော်လည်း၊ မင်ယွီကျင့်စဉ် မှာ အတွင်းအား အပိုင်းတွင် အစွမ်းထက်ရုံသာမက ပိုမို အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာ နယ်ပယ် အယူအဆကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

အထူးသဖြင့် နဝမအဆင့် ဖြစ်သော အကန့်အသတ်မဲ့ အသူရာ၊ ကြွက်သား/အရွတ် ပြောင်းလဲခြင်၊ နိဗ္ဗာန် နှင့် အေးချမ်းသော အိပ်မက် နယ်ပယ်များသည် နုပျိုမှုနှင့် အိုမင်းခြင်းမရှိသော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး၊ အဆုံးအစမရှိသော စုပ်ယူမှု အားကို ဖန်တီးကာ ပြင်ပစွမ်းအားများကို ချေဖျက်နိုင်ပြီး ကြယ်တာရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ၏ အာနိသင်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

တောက်ပခြင်း (မင်) ဆိုသည်မှာ နေနှင့် လကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ကျောက်စိမ်း (ယွီ) ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရကို ရည်ညွှန်းလေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုကို ရယူပြီး နေနှင့် လ၏ အနှစ်သာရကို ရယူနိုင်မှသာ "မင်ယွီ" (တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း) ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ကူမော့၏ သိုင်းပညာ နယ်ပယ်သည် ရှေ့သို့ ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

"အစ်ကို... အဲ့ဒီ တိုက်ကွက်က မမိုက်ဘူးလား"

"လုံးဝ မိုက်တာပေါ့"

"အဲ့ဒီ အကွက်ကို စဉ်းစားဖို့ ကျွန်မ အချိန်တွေ အများကြီး ယူခဲ့ရတာ... ပထမဆုံး လက်ချောင်းလှုပ်ခတ် နတ်ဘုရားနည်းစနစ် ကို သုံးပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရွှမ်ရွှီး ဆေဘာဓားသိုင်း ရဲ့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ တိမ်လှေကား ကောင်းကင်နည်းစနစ် ရဲ့ အမြန်နှုန်းကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာလေ... ကာကွယ်ဖို့က လက်တွေ့မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"

"ကြည့်ရတာ ငါ့ညီမလေးက ပါရမီရှင်ပဲ"

"သေချာတာပေါ့... အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာ"

ထိုအချိန်မှာပင် ကျိုးချင်းဖုန်းက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်၏။

"ဟေ့... မင်းတို့ နှစ်ယောက် စကားပြောတာ ခဏရပ်လို့ ရမလား... သူတို့ ထွက်ပြေးတော့မယ်"

အကြောင်းမှာ မော့ချင်းရှန်းသည် ကျိုယွဲ့ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကူမော့နှင့် ကျိုယွဲ့တို့ တိုက်ခိုက်နေစဉ် မော့ချင်းရှန်း သည်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။ သိုင်းလောကတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော ဝါရင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ပီပီ၊ မော့ချင်းရှန်းသည် ကူမော့၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်တွင်ပင် ကျိုးချင်းဖုန်းကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကူမော့၏ တိုက်ခိုက်မှုသာ ဒီလောက် မြန်မြန် မပြီးဆုံးခဲ့လျှင်၊ ကျိုးချင်းဖုန်းသည် မော့ချင်းရှန်းကို အကွက်သုံးဆယ်ထက် ပိုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သိုင်းလောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသမားအဖြစ် ရိုသေလေးစားခံရသော မော့ချင်းရှန်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ပြီး ပြောင်မြောက်လှသော ဓားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

သို့သော် ကျိုယွဲ့ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ကျိုးချင်းဖုန်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်ပြီးနောက် သူက လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

ချက်ချင်းပင်... ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အကွေးအဝိုက် တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော ပျံလွှားငှက် တစ်ကောင်အလား ပေါ့ပါးသော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်လျက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ရေစီးသလို သဘာဝကျနေပြီး၊ ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူ ပျံတက်သွားစဉ် သူ၏ ခြေထောက်များက လေထဲတွင် လှေကားထစ်များကို နင်းနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ခြေလှမ်းတိုင်းက အရှိန်ယူကာ သူ့ကို အမြင့်အသစ်များဆီသို့ တွန်းပို့ပေးနေလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့သည် ပေအတော်အတန် အမြင့်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး မော့ချင်းရှန်း၏ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။ လရောင်အောက်တွင် လင်းလက်နေသော သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား အလွန် လောကီနှင့် ကင်းကွာနေပုံ ရလေသည်။

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"သခင်ကြီးမော့... ကျွန်တော့် ဓားက ခင်ဗျား ဓားကို စမ်းသပ်မယ်လို့ သဘောတူထားခဲ့တယ်လေ"

မော့ချင်းရှန်းက ကူမော့ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကူမော့က သူ့ကို ကျောပေးထားသော်လည်း သူ၏ ဓားကို ကိုင်ရန် သတ္တိများ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ကူမော့၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း သူက တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ... အဲ့ဒီ တိုက်ပွဲကနေ မင်း အများကြီး ရလိုက်တာပဲ"

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

မော့ချင်းရှန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အရင်က သခင်လေး ကူ က ပြီးပြည့်စုံမှုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီး ရိုးရှင်းမှုနဲ့ စစ်မှန်မှုဆီကို ပြန်ရောက်နေပြီလေ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ သခင်လေး ကူ ကတော့...

"လူ့လောကကို ကျော်လွန်ပြီး အရာအားလုံးကနေ ကင်းကွာသွားတာကို မြင်လိုက်ရသလို ခံစားရစေတယ်... ကြည့်ရတာ သခင်လေး ကူ ရဲ့ နယ်ပယ်က ထပ်ပြီး အဆင့်တက်သွားပုံပဲ"

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... တိုးတက်မှု သေးသေးလေး တစ်ခုတော့ ရှိခဲ့ပါတယ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက လိုက်မီလာပြီး မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက အခုပဲ ဒီလောက် မြင့်နေပြီကို၊ မင်းက ထပ်ပြီး အဆင့်တက်ချင်သေးတာလား... မင်း ငါတို့ အားလုံးကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းပညာ နယ်ပယ်ဆိုတာ အဆုံးအစမရှိပါဘူး... ပြီးတော့ ရှေ့ဆက်ရမယ့် လမ်းကလည်း ဘယ်တော့မှ ပိတ်မနေပါဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ငါက အဆုံးသတ်ကို မမြင်ရသေးဘူးလေ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူမော့က မော့ချင်းရှန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သခင်ကြီးမော့... ခင်ဗျားရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါ... ခင်ဗျားရဲ့ ဓားက တကယ်ကို ဘယ်လောက် မြန်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လို့ပါ"

သို့သော်... မော့ချင်းရှန်းက ဓားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး ကူ... မင်းရှေ့မှာတော့ ငါ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ဖို့ သတ္တိတွေ ငါ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ... ဒီတိုက်ကွက်က မမြန်ပါဘူး... အခု ငါ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိရှိပဲ နေချင်တော့တယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မော့ချင်းရှန်းက လက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ နှလုံးသွေးကြော ပြတ်တောက်သွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ် ဖြည်းညင်းစွာ စီးကျလာကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေတော့သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်း တစ်ဦး၏ ဘဝ နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟူး... ငါ ရုတ်တရက် အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်... သခင်ကြီးမော့ ရဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့တဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွေ၊ ပြီးတော့ လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေ အားလုံး နောက်ဆုံးတော့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှာပဲ"

ကူချူတုန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါတင် မကဘူး... ချင်းယန် သိုင်းလောက ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်တဲ့ ဓားဂိုဏ်းကြီး လေးခုလည်း ရှိသေးတယ်လေ...

"အခု ဒီကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွေလည်း ပျက်စီးသွားပြီပေါ့... ပိုအရေးကြီးတာက ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရဲ့ နောက်ကွယ်က မှောင်ခို စီးပွားရေးတွေလည်း ပေါ်သွားပြီဆိုတော့၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်ကလည်း သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်တွေမှာ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ဆုံးရှုံးရတော့မှာပဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှင်းပြလေသည်။

"သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်တွေမှာ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးရုံတင် မကဘူး၊ ဥပဒေကြောင်းအရလည်း ပြဿနာတွေ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ... ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း တွေက လူကုန်ကူးတဲ့ နေရာမှာလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ ကျိုယွဲ့ က အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ... အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေက လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပဲ... အကယ်၍ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်ကပါ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ် ဆိုရင်တော့၊ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ သိမ်းဆည်းခံရပြီး သူတို့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရမယ့် ကိစ္စ ဖြစ်သွားပြီပေါ့"

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"တပ်မှူးကျိုး... ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ၊ ကျွန်တော် နဲ့ ချူတုန်း အခုပဲ သွားပြီး ခရိုင်အစိုးရရုံးကို သတင်းပို့လိုက်မယ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး... ငါတို့ မလာခင်ကတည်းက သတင်းပို့ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ငါ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ... သိပ်မကြာလောက်တော့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အစိုးရမှာ များသောအားဖြင့် ပြဿနာကြီး တစ်ခု ရှိတယ် - အရာအားလုံး ပြီးသွားမှ သူတို့က အမြဲတမ်း နောက်ကျပြီး ရောက်လာတတ်ကြတာလေ"

"ခင်ဗျားလည်း အစိုးရ အရာရှိ တစ်ယောက်ပဲလေ"

"ငါက သူတို့နဲ့ မတူဘူးလေ... ငါက အမြဲတမ်း အရင်ဆုံး ရောက်တဲ့သူဆိုတော့ ရာထူးကြီးကြီးကို မတက်နိုင်တာပေါ့... ရာထူးတိုးတဲ့ သူတွေက သေချာပေါက် ရိုးသားတဲ့ သူတွေ မဟုတ်ဘူးလေ"

"တပ်မှူးကျိုး... စကားပြောတာ ဆင်ခြင်ပါဦး"

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျိုးချင်းဖုန်း ပြောသကဲ့သို့ပင်... အစိုးရ အရာရှိများက အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှသာ နောက်ကျပြီး ရောက်လာလေ့ရှိကြသည်။

ခရိုင်ဝန်သည် ခရိုင်စစ်သား ရာဂဏန်းခန့်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ခရိုင်အစိုးရရုံးတွင် အချိန်ပိုကြာကြာ နေပါက အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်မည်ကို သိသဖြင့်၊ ကူမော့သည် ကူချူတုန်းနှင့်အတူ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကူမော့သည် သွေးများ ပေကျံနေသော ဓားမြှောင်ပျံ ကို သုတ်သင်နေ၏။

ကူချူတုန်းက ထိုညက ကူမော့၏ ဓားပျံ နှစ်ကြိမ် ပစ်လွှတ်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည် သတိရသွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကို့ရဲ့ ဓားမြှောင်ပျံ တွေက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ... ပစ်မှတ်ကို အတိအကျ ထိဖို့ သေချာသလောက်ပဲနော်"

ကူမော့က တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟူး... နည်းနည်းတော့ လိုနေသေးတယ်"

ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလိုနေတာလဲ"

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ထပ်မံ ရှင်းပြခြင်း မပြုတော့ပေ။

သူ ကူမော့ သည် လီရွှင်ဟွမ်း မဟုတ်ပေ။ လီရွှင်ဟွမ်း ကဲ့သို့ သူသည် ဖြောင့်မတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် လီလေး၏ ဓားမြှောင်ပျံ ကို ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူအသုံးပြုသော ဓားမြှောင်ပျံ များမှာ လီရွှင်ဟွမ်းနှင့် မတူညီပေ။

နောက်ထပ် လီရွှင်ဟွမ်း တစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ကူမော့က သူ၏ ဓားမြှောင်ပျံ ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ကာ... ဒီလောကမှာ နောက်ထပ် ကူမော့ တစ်ယောက်လည်း ဘယ်တော့မှ ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်... ကူချူတုန်းက ကူမော့ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်၏။

"အစ်ကို"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အစ်ကိုက ထပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ"

"ငါ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သသဘောပေါက်သွားလို့ပါ”

ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ခေါင်းကို အလောတကြီး မော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မ တစ်ခု သတိရသွားတယ်... ကျိုမိသားစု သားအဖ နှစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းတွေကို ကျွန်မတို့ မေ့နေခဲ့တယ်... ငွေစင် သုံးထောင်တောင်နော်"

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့... တပ်မှူးကျိုး က သေချာ ကိုင်တွယ်ပေးပါလိမ့်မယ်"

"ဪ... အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... တပ်မှူးကျိုး က တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာ အားကိုးမရပေမယ့်၊ သူ့အလုပ်မှာတော့ အရည်အချင်း ရှိသေးတာပဲ"

ကူချူတုန်းက ကူမော့၏ လက်ကို ကိုင်ကာ မေးလိုက်၏။

"အစ်ကို... ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်က ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရဲ့ နောက်ကွယ်က မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ အစ်ကို ထင်လား"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သေချာပေါက်ပေါ့... သူတို့ လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အထက်လူကြီးတွေက လုံးဝ မသိဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... သူတို့ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီကနေ အကျိုးအမြတ် ရနေလို့ မျက်ကွယ်ပြုထားတာ ဖြစ်ဖြစ် နေမှာပေါ့"

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... သူတို့ အားလုံးက အရမ်း အသက်ကြီးနေကြပြီပဲ၊ ငွေလည်း မလိုဘူး၊ နာမည်ဂုဏ်သတင်းလည်း မလိုဘူးလေ... ဘာလို့ ဒါတွေကို ဆက်လုပ်နေကြတာလဲ"

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှင်းပြလေသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ လိုအပ်နေတဲ့ အချိန်တုန်းက အရမ်း အများကြီး လုပ်ခဲ့မိလို့၊ အခု မလိုအပ်တော့တဲ့ အချိန်မှာလည်း ဆက်လုပ်နေရတာ နေမှာပါ... ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီ မှောင်ခို စီးပွားရေးတွေက တချို့ အသိုင်းအဝိုင်းတွေမှာတော့ သာမန် ကိစ္စတစ်ခုလို ဖြစ်နေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပေါ့"