အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း (၇၅) - ကျိုးဟွာတောင် တွင် ကြောင်မိစ္ဆာ ပေါ်လာခြင်း

ကျိုးဟွာတောင်သည် ဖန်းခရိုင် ၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိပြီး ချီခရိုင် နှင့် နီးစပ်လေသည်။ ၎င်းသည် ချီခရိုင်မှ မိုင်တစ်ရာကျော်သာ ကွာဝေးပြီး ချင်းယန်ခရိုင်ရှိ ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရာပေါင်းများစွာ၏ မူလ ပင်မကျောင်းတော်ကြီး တည်ရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်ခြောက်ဆယ်ကျော်က ဖန်းလျန်ရှန်းသည် ကျိုးဟွာတောင်ပေါ်တွင် ကြောင်နတ်ဘုရား၏ သင်ကြားမှုများကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဖန်းလျန်ရှန်း၏ တပည့်လေးယောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နှစ်ကာလများ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ထို့အပြင် ကျိုးဟွာတောင် မှာ လူအများစု သွားရောက်ရန် အလွန် အန္တရာယ်များသော နေရာဖြစ်လာသဖြင့် ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း မှာ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် မေ့ပျောက်ခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။ ကျိုးဟွာတောင်ပေါ်ရှိ ထိုကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း တွင်ပင် ဖန်းလျန်ရှန်းသည် ကြောင်မိစ္ဆာ ၏ ဘေးဒဏ်ကို နှိမ်နင်းရန် မိမိကိုယ်ကို စတေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ ကူမော့နှင့် မော့ချင်းရှန်း အပါအဝင် သူ၏ အဖွဲ့သည် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်မှု ရှိမရှိ အတည်ပြုရန် ကျိုးဟွာတောင် သို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ရထားလုံးကို အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်နေစဉ် ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

"အစ်ကို... တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒီခရီးစဉ်က ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလဲဆိုတာ သေချာ နားမလည်သေးဘူး"

ကူမော့က ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကူချူတုန်းက ရှင်းပြလေသည်။

"စဉ်းစားကြည့်လေ... အကယ်၍ တပ်မှူးကျိုး ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်တယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ဖန်းလျန်ရှန်း ကလည်း မသေသေးဘူးဆိုရင်၊ အဲ့ဒီ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်က ကျိုးဟွာတောင် ကို သွားစုံစမ်းပြီးမှ ပျောက်သွားတာဆိုရင်၊ ကြောင်မိစ္ဆာ ဒါမှမဟုတ် ဖန်းလျန်ရှန်း က သူတို့ကို ကျိုးဟွာတောင် မှာ စောင့်နေတုန်းပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...

အကယ်၍ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်က အဲ့ဒီတုန်းက သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာ မှန်တယ်ဆိုရင်၊ အခု သူက ကလဲ့စားချေလို့ အောင်မြင်သွားပြီ ဆိုကတည်းက သိုင်းလောက ကနေ အဝေးကြီးကို ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီပေါ့... ကျွန်မတို့ ကျိုးဟွာတောင် ကို သွားလည်း သူ့ကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကူမော့က ဖြေလိုက်၏။

"အကြောင်းပြချက် နှစ်ခု ရှိတယ်... ပထမတစ်ခုက ဖန်းလျန်ရှန်း က ကလဲ့စားချေချင်တယ် ဆိုရင်၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်ကို ကျိုးဟွာတောင် မှာ ငါတို့ တွေ့ကောင်း တွေ့နိုင်သေးတယ်... သူတို့ အသက်ရှင်နေရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အတုတွေ ဖြစ်နေဖို့က ပိုများပါတယ်...

"ဒုတိယ အနေနဲ့ ငါတို့က ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက် ဒါမှမဟုတ် ကြောင်မိစ္ဆာ ကို ရှာမတွေ့ရင်တောင် သဲလွန်စတွေကိုတော့ ရှာတွေ့နိုင်သေးတယ်... အကယ်၍ အဲ့ဒီမှာ သက်ဆိုင်တဲ့ လက္ခဏာတွေကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင်၊ တပ်မှူးကျိုး ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်လိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအခါကျရင် အစိုးရကို အကူအညီ တောင်းလို့ ရပြီလေ...

အစိုးရရဲ့ အင်အားကို အထင်မသေးနဲ့... အခု အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက သဲလွန်စ လုံးဝ မရှိတာပဲ... သဲလွန်စတွေသာ ရှိလာမယ်၊ ပြီးတော့ တပ်မှူးကျိုး ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေသာ ပါလာမယ်ဆိုရင် အစိုးရရဲ့ အင်အားနဲ့ တခြား သတင်းအချက်အလက်တွေကို သေချာပေါက် ရနိုင်မယ်၊ သဲလွန်စတွေနောက်ကို လိုက်ပြီး ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာပဲ"

ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဪ... နားလည်ပါပြီ"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အကယ်၍ လင်းကျန်းခရိုင် နယ်မြေထဲမှာသာ ဆိုရင် ပိုလွယ်မှာပေါ့... တပ်မှူးကျိုး က အစိုးရကို ကိုယ်စားပြုလို့ ရတယ်လေ... သူ့မှာ သက်သေအထောက်အထား မရှိရင်တောင်၊ သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေကို အသုံးချလို့ ရသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဒါက ချင်းယန်ခရိုင် ဖြစ်နေတာပဲ... တပ်မှူးကျိုး က လူပုံလယ်မှာတောင် ထွက်ပေါ်လို့ မရဘူး... သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုတည်းအပေါ် အခြေခံပြီး အစိုးရရဲ့ အင်အားကို အသုံးပြုဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်၊ ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင်တောင် ပြဿနာတွေထဲ ရောက်သွားနိုင်သေးတယ်"

ကူချူတုန်း မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တချို့ အစိုးရ စည်းကမ်းတွေက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးနော်"

ကူမော့က ပြုံးကာ ရှင်းပြလေသည်။

"အဲ့ဒါ ငါတို့က ရှုထောင့်မတူတဲ့ နေရာကနေ ကြည့်နေလို့ပါ၊ ဒါကြောင့် စည်းကမ်း တော်တော်များများက လူမဆန်ဘူးလို့ ခံစားရတာ... ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်အစိုးရရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်တော့ စည်းကမ်းတွေက အရမ်း အရေးကြီးတယ်... စည်းကမ်းတစ်ခုကို ဖောက်ဖျက်လိုက်တာနဲ့ ကိစ္စသေးသေးလေး ဆိုရင်တောင် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေက အလွန် ကြီးမားနိုင်တယ်လေ...

"ဥပမာ၊ အကယ်၍ တပ်မှူးကျိုး က တရားမဝင်ဘဲ စီရင်ပိုင်ခွင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး အမှုကို စုံစမ်းတယ်၊ ဒါကို အစိုးရက အပြစ်မပေးဘူး ဆိုပါစို့... ဒါဆိုရင် ဒေသအသီးသီးက အရာရှိတွေလည်း စည်းကမ်းတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး စီရင်ပိုင်ခွင့်တွေကို ရမ်းကားပြီး ကျော်လွန်ကြတော့မှာပေါ့... အဲ့ဒါက အရာရှိတွေကို တာဝန်မဲ့ခွင့် ပေးလိုက်သလို ဖြစ်မသွားဘူးလား... ပြီးတော့ ရာထူးယူထားပြီး ဘာမှမလုပ်တဲ့ သူတွေကိုလည်း ဆက်ပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခွင့်ပြုသလို ဖြစ်မသွားဘူးလား"

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက မြင်းစီးလာပြီး ကူမော့နှင့် မော့ချင်းရှန်းတို့က ရထားလုံးဖြင့် လိုက်ပါလာသဖြင့် ခရီးသွားနှုန်း အနည်းငယ် နှေးကွေးလေသည်။ သူတို့သည် အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ခရီးနှင်လာခဲ့သော်လည်း ကျိုးဟွာတောင် သို့ ရောက်ချိန်တွင် ညဘက် မှောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာခဲ့သဖြင့် မီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြ၏။

အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးစလုံးမှာ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ မော့ချင်းရှန်း၏ အစေခံပင်လျှင် သိုင်းလောက၌ ဒုတိယတန်းစား သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကျိုးဟွာတောင်မှာ လမ်းကြမ်းသော်လည်း သူတို့အတွက်မူ မြေပြန့်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

တောင်စောင်းသို့ ရောက်သောအခါ အဝေးမှ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည် - ၎င်းမှာ ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ပင် ဖြစ်သည်။

တံခါးပေါ်ရှိ အနီရောင် ဆေးများမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာကတည်းက ကွာကျနေပြီဖြစ်ပြီး ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတံခါးကို မြင်နေရ၏။ တံခါးပေါ်ရှိ ကြေးကွင်းများမှာလည်း သံချေးတက်နေပြီး အသာအယာ ထိလိုက်ရုံဖြင့် တုံးတိတိ အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ လူသူကင်းမဲ့နေသော ဘုရားကျောင်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အထီးကျန်ဆန်မှုကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေသည်။ တောင်တစ်ခုလုံးမှာ ပေါင်းပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လုံးဝ ခြောက်သွေ့နေလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်၏။ ဒီည လရောင်က အတော်လေး လင်းထိန်နေသဖြင့် သူတို့၏ ဦးတည်ရာကို အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြားနိုင်လေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက အရှေ့ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုဘက်မှာ... ဖန်းခရိုင် ရဲ့ ဒေသခံ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ဖန်းလျန်ရှန်း ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူအကြောင်း မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်... အဲ့ဒါကို ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရဲ့ အရှေ့ဘက်၊ အနီးကပ်လေးမှာ တည်ဆောက်ထားတာတဲ့"

ထိုနေရာ တစ်ဝိုက်တွင် ဆူးချုံများနှင့် ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ညအချိန်လည်း ဖြစ်သဖြင့် မြင်ကွင်းမှာ မှုန်ဝါးနေ၏။

အဖွဲ့သည် ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

၎င်းမှာ အဆောက်အဦ အနည်းငယ် ပါဝင်သော ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နံရံများနှင့် အဆောက်အဦများ ရှိနေသေးသော်လည်း အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အရှေ့ဘက်တွင် သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် လေးလံပြီး ခန့်ညားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သင်္ချိုင်းဂူကို ထူထဲသော ကျောက်ပြာများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးစီမှာ လူတစ်ဝက်ကျော်ခန့် မြင့်မားကာ မျက်နှာပြင်မှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ဆွေးမြည့်နေကာ ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက သင်္ချိုင်းဂူကို ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်၏။

"ဒီမှာ ရှပ်ယှက်ခတ် တဲ့ သဲလွန်စ သေချာပေါက် ရှိတယ်"

လူတိုင်းက ချက်ချင်း အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြရာ၊ သင်္ချိုင်းဂူ အလယ်ရှိ ကြီးမားသော ကျောက်ပြာတချို့မှာ ရွှေ့ပြောင်းခံထားရသည့် လက္ခဏာများကို တကယ်ပဲ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ထင်ရှားနေလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါတို့ အမှန်တရားနဲ့ အရမ်း နီးစပ်နေပြီ ထင်တယ်... ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက် ဒီကို လာခဲ့တယ်ဆိုတာကို အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုလို့ ရပြီ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ ရှာနေတဲ့ အဖြေကို ဒီသင်္ချိုင်းဂူထဲမှာ တွေ့ခဲ့လား၊ မတွေ့ခဲ့ဘူးလား ဆိုတာကိုတော့ မသိရဘူးပေါ့... အခု အဖြေရှာဖို့ ငါတို့ အလှည့် ရောက်ပြီ..."

"မြောင်..."

ထိုအချိန်မှာပင် ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အတွင်းမှ စူးရှသော ကြောင်အော်သံ တစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ အော်သံက စူးရှပြီး ရှည်လျားကာ တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကျောချမ်းစရာကောင်းသည့် အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာသည်။

၎င်းသည် အဆုံးအစမရှိသော ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေတွင် ပိတ်မိနေသူတစ်ဦး၏ အကူအညီမဲ့ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ပင်။ ထိုအသံသည် လူသူကင်းမဲ့နေသော တောင်စောင်းတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

လူတိုင်းက ထိုအသံရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက ခေါင်မိုးပေါ်သို့ စူးစိုက်သွားကြ၏။

ထိုနေရာတွင် ပိန်လှီပြီး အကြေးခွံများ ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အနက်ရောင် ကြောင်တစ်ကောင်က အမိုးတန်းပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ ညလေပြင်းထဲတွင် ၎င်း၏ အမွေးများမှာ ထောင်မတ်နေပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေလေသည်။ လရောင်ကြောင့် ၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရှည်လျားနေပြီး မှောင်မိုက်သော ချောက်ကမ်းပါးထဲမှ တွားသွားတက်လာသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။

ထို့နောက် ဖြူရော်နေသော လရောင်အောက်တွင် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ပထမဦးစွာ အမိုးစွန်း ထောင့်များမှ၊ ထို့နောက် နံရံထိပ်များနှင့် ပြတင်းပေါက် အောက်ခြေများမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကြောင်များက မြေပြင်မှ ဒီရေလုံးကြီးအလား ထွက်ပေါ်လာကြ၏။ သူတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပြီး ကြီးမားသူ၊ သေးငယ်သူ၊ ကိုယ်ဟန်အနေအထား အမျိုးမျိုး ရှိသော်လည်း အားလုံးက အေးစက်ပြီး ကြောက်မခန်းလိလိ အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီမှာ အဖြေရှိရုံတင် မကဘူး၊ မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ပါ ရှိနေပုံပဲ... ငါက သဲလွန်စလေး နည်းနည်း ရှာဖို့ လာခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဓိက တရားခံက ဒီမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောင်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ စူးရှသော အော်သံများက တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ယံကို ထက်မြက်သော သံမဏိ ဓားများအလား ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် နက်ရှိုင်းရာအထိ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ကူမော့က ကူချူတုန်းကို သူ့နောက်သို့ ကွယ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းလက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ အော်ပြောလိုက်၏။

"ငါ မြင်လိုက်ရပြီ... ငါ အဲ့ဒါကို ထပ်မြင်လိုက်ရပြီ"

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင် - မှိုင်းညို့နေသော ညကောင်းကင်ယံကို နောက်ခံထားလျက် ငွေရောင် လမင်းက ပုဝါပါးလေး တစ်ခုအလား လွတ်လပ်စွာ ဖြန့်ကျက်နေ၏။ အိပ်မက်ဆန်သော လရောင်၏ အလယ်ဗဟို တည့်တည့်တွင် ကြောက်မခန်းလိလိနှင့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကြောင်ဖြူကြီး တစ်ကောင်က လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။

အခန်း (၇၆) - လူသတ်သမား ပေါ်လာခြင်း

ည၊ သေခြင်းတရားနှင့် တူသော တိတ်ဆိတ်သည့် ည။

လရောင်သည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေကာ ဤလူသူကင်းမဲ့နေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ အနွေးဓာတ် တစ်စက်မျှ မပါဘဲ ကျဆင်းနေလေသည်။

အဖွဲ့သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြပြီး ရုတ်တရက် သူတို့၏ ခြေထောက်များမှသည် ကျောရိုးအထိ အေးစက်စက် ခံစားမှုတစ်ခု တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတို့ အလိုအလျောက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လရောင်အောက်တွင် အနက်ရောင် ဒီရေလုံးကြီးအလား မရေမတွက်နိုင်သော ကြောင်များကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက သူ၏ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကူမော့... သခင်မလေး ချူတုန်း... ဒီလိုပြောရတာ နည်းနည်းတော့ ရှက်စရာကောင်းပေမယ့်၊ မင်းတို့နဲ့ တွေ့ကတည်းက ငါက အမြဲတမ်း ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ အခြေအနေမှာပဲ ရှိနေတော့ ငါ့စွမ်းရည်တွေကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူးလေ... တကယ်တော့ ငါ့ဓားက တကယ်ကို မညံ့ပါဘူး... ဒီည... ငါ မင်းတို့ကို ပြသပြီး ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်မယ်"

ကူမော့က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"အလျင်မလိုပါနဲ့ဦး... တကယ်တော့ အဲ့ဒီနေ့က တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ ကြောင်မိစ္ဆာ နဲ့ အချိန်တိုလေး ဆုံတွေ့ခဲ့ရပြီးတဲ့နောက် ငါ မေးခွန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနေခဲ့တာ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဘာမေးခွန်းလဲ"

"ဘာလို့ ကြောင်မိစ္ဆာ ပေါ်လာတိုင်း ကြောင်တွေ အများကြီး ရှိနေရတာလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က လင်လင် နဲ့ စမုန်ဖြူ ကို သုံးထားလို့လေ"

"အဲ့ဒီရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြေလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... လှည့်စားဖို့လေ"

ကူမော့က ဆက်ပြော၏။

"တည်းခိုခန်းမှာ ကုန်တင်ယာဉ်တန်း အလုခံရတုန်းက ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဆယ့်သုံးယောက်လုံးက ကြောင်တွေ အများကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မှတ်မိတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျတော့ အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာမှာ ကြောင်တွေရဲ့ သဲလွန်စတွေ တစ်ခုမှ မရှိဘူးလေ... သူတို့ တကယ်ပဲ ကြောင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတာလား"

ကူချူတုန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဦးလေးချွီ တို့က အဲ့ဒါကို မြင်ခဲ့တာပဲ"

ကူမော့က ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ၏ ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်၏။

"အခု ငါလည်း မြင်နေရတယ်... ဟိုမှာ... ကြောင်ဖြူ တစ်ကောင်၊ ကြီးမားတဲ့ ကြောင်ဖြူကြီး တစ်ကောင်ကို ငါ မြင်နေရတယ်... မင်းတို့ အားလုံးလည်း အဲ့ဒါကို မြင်ရမှာပါ... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မြင်နေရတာက အစစ်အမှန် ဟုတ်ရဲ့လား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကူမော့က ရှင်းပြလေသည်။

"တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာတုန်းက ကြောင်မိစ္ဆာ တွေကို ယုံသလားလို့ မင်း မေးတုန်းက ငါ ဘာပြောခဲ့လဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိသေးလား"

"မင်းက ယုံတယ် လို့ရော၊ မယုံဘူး လို့ရော ပြောခဲ့တယ်လေ"

"ဟုတ်တယ်... ငါ မြင်လိုက်ရလို့ ယုံတာ၊ ပြီးတော့ ငါ မြင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ငါ မကြားရတော့လို့ မယုံတာ... လူတွေ စကားပြောတာကို မကြားရတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကြောင်အော်သံတွေကို မကြားရတော့တာကို ပြောတာ"

ကူမော့က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"အခုလိုမျိုးပေါ့... အဲ့ဒီ ကြောင်မိစ္ဆာ ကို ငါ မြင်နေရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြောင်အော်သံတွေကို ငါ ဆက်ပြီး မကြားရတော့ဘူး"

ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ငါလည်း မကြားရတော့ဘူး ထင်တယ်"

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်... ငါတို့ရဲ့ ကနဦး မေးခွန်းဆီကို ပြန်သွားရအောင်... ကြောင်မိစ္ဆာ ပေါ်လာတိုင်း ဘာလို့ ကြောင်တွေ အများကြီး အမြဲတမ်း ရှိနေရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ ကြောင်တွေ အများကြီးက ဒီလောက် ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် အော်ဟစ်နေကြတာလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အဲ့ဒါကြောင့် တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ လင်လင် နဲ့ စမုန်ဖြူ တွေကို ငါ တွေ့ခဲ့တာပဲ... ကြောင်မိစ္ဆာ က ကြောင်တွေ အများကြီးကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လင်လင် နဲ့ စမုန်ဖြူ တွေကို အရင် သုံးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို မီးရှို့ပြီး ကြောင်တွေကို အရိုင်းအစိုင်းလို အော်ဟစ်အောင် လှုံ့ဆော်ခဲ့တယ်... ကြောင်တွေ အများကြီး အော်ဟစ်တဲ့ အချိန်ကျမှပဲ သူက ပေါ်လာတာကိုး"

ကူမော့က ဆက်ပြောသည်။

"အဲ့ဒါက ကြောင်မိစ္ဆာ ကို ငါတို့ မြင်တွေ့နိုင်အောင် လုပ်ပေးတာပဲ၊ မျက်မမြင် တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ အဲ့ဒါကို မြင်နိုင်တယ်လေ... ဒါဆိုရင် ဒီအတိုင်း ခဏလောက် ဆက်သွားနေရင် ကြောင်တွေ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတာကို ငါတို့ မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား... ပုံရိပ်ယောင်တွေ ပိုမြင်လာရပြီး ငါတို့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်မိအောင် လုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါကြောင့် တည်းခိုခန်းက ကုန်တင်ယာဉ်တန်း အလုခံရတဲ့ အမှုမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးက ကြောင်အုပ်ကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြပေမယ့်၊ တကယ်တမ်း အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာက သဲလွန်စတွေအရ လူတွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတာကို ပြသနေတာပေါ့... တည်းခိုခန်း က အစေခံ နှစ်ယောက်က မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ပုန်းနေကြတော့ ကြောင်အော်သံတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံခဲ့ရဘူး... ဒါကြောင့် သူတို့ မြင်ခဲ့ရတာက ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က လူတွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြတာကိုပေါ့... အဲ့ဒီ ကြောင်အော်သံတွေက တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လုပ်ထားတာပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာဆန်တဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုခုနဲ့ ပူးပေါင်း အသုံးပြုနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ထိုအချိန်မှာပင်... လရောင်အောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြောင်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုအလား သူတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြလေသည်။ သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး အနက်ရောင် လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်ခဲများကို လွင့်စင်သွားစေ၏။

ကြောင်များ၏ မျက်လုံးများက တစ္ဆေမီးတောက်များအလား စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော ရက်စက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ညဘက် ချီတက်လာသော တစ္ဆေတစ်ရာအလား ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

ဤကြောင်များမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ယင်နှင့် ယန် လောက နှစ်ခုကြားတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည့် တစ္ဆေများအလား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ကူမော့က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ လေမတိုက်ဘဲနှင့်ပင် အရိုင်းအစိုင်းလို လွင့်ခတ်နေ၏။ သူ၏ အတွင်းအားမှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ထွက်သွားကြစမ်း"

မိုးကြိုးသံအလား ဟိန်းဟောက်သံမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားများ ပါဝင်နေပြီး ကြောင်များထံသို့ မမြင်ရသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား လိမ့်ဆင်းသွားလေသည်။

လေထုမှာ ဤစွမ်းအားကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများမှာ ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းကြောင့် လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားကြလေသည်။

ဤပြင်းထန်လှသော အတွင်းအား၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ရက်စက်စွာ ပြေးဝင်လာသော ကြောင်များမှာ ချက်ချင်းပင် အဆုံးအစမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ လွင့်ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပူဖောင်းများအလား လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားရှေ့တွင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ အစက လွှမ်းမိုးမတတ် ပြည့်နှက်နေသော ကြောင်အုပ်ကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ခါမှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား ဖြစ်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ခုနက ပျောက်ကွယ်သွားသော ကြောင်အော်သံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကြောင်များမှာ ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ၏ ခေါင်မိုးများနှင့် နံရံများပေါ်တွင် စုရုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး အားလုံးက ရက်စက်ပြီး စူးရှသော အော်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးတုတ်ကို လေထဲသို့ အားကုန် ပစ်တင်လိုက်၏။ မီးတုတ်မှာ တရွှီရွှီ မြည်သံနှင့်အတူ လောင်ကျွမ်းနေသော ဥက္ကာပျံ တစ်ခုအလား အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားလေသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူက လက်ဝါးများကို လျင်မြန်စွာ ဖိချလိုက်ရာ သူ၏ အတွင်းအားများ ဆူပွက်နေသော ချော်ရည်များအလား သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားလေသည်။

သူ၏ အတွင်းအားများ အရူးအမူး လည်ပတ်လာမှုနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ လက်ဝါးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ မီးပွားများက ပြင်းထန်သော အတွင်းအား၏ တွန်းအားကြောင့် ဒေါသထွက်နေသော မီးကျီးကန်း အုပ်ကြီးအလား အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ အရူးအမူး ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤမီးပွားများက စုပေါင်းသွားပြီး ကနေသော မီးမြွေများအလား လိမ့်ဆင်းလာသော အပူလှိုင်းများနှင့် ပြင်းထန်သော အပူချိန်များကို သယ်ဆောင်လျက် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ မြက်များနှင့် သစ်ပင်များ ချက်ချင်း မီးစွဲလောင်သွားပြီး တဖျောက်ဖျောက် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဟောင်းနွမ်းနေသော ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း မှာလည်း မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

မီး သည် တိရစ္ဆာန်အားလုံးကို၊ အထူးသဖြင့် အလွန်ရက်စက်သော တိရစ္ဆာန်များကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်မိုးများပေါ်၊ ခြံဝင်းများအတွင်းနှင့် နံရံများတစ်လျှောက်ရှိ ကြောင်အားလုံး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လူစုကွဲသွားကြလေသည်။

အသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့ သည် ကြောင်ဖြူကြီးကို ဆက်လက် မမြင်ရတော့ပေ။

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများလည်း မမြင်ရတော့ချေ။

၎င်းအစား မီးလောင်နေသော ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း အတွင်းမှ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူနှစ်ယောက် လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြသည်။

သူတို့သည် ဘုရားကျောင်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်လာပြီး အနီးနားရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြ၏။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ပခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးကို ထမ်းထားလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းသွားပြီး သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ပဲ လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတာပဲ"

"ဒေါင်..." "ဒေါင် ဒေါင်..." "ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်..." "—"

ခေါင်းလောင်းကို ထမ်းထားသူက စတင် တီးခတ်လေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ တီးခတ်သည့် အရှိန် မြန်လာသည်နှင့်အမျှ အသံက ပိုကျယ်မလာဘဲ မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပိုတိုးလာခြင်းပင်။ အသံက မှောင်မိုက်ထဲတွင် မျိုချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အားနည်းပြီး မှုန်ဝါးလာကာ ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာလေသည်။

သို့သော် အသံတိုးသွားသော ဤအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တိုးညင်းသော ခေါင်းလောင်းသံကြားတွင် လူတိုင်း၏ သတိလွတ်သွားပြီး စိတ်များ ရှုပ်ထွေးလာလေတော့သည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဖိအားတစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ သူ့ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာ၏။ သူ၏ နားထင်များ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို မမြင်ရသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"ဒီအရာက ပြဿနာ ရှာနေတာပဲ... အဲ့ဒီ ခေါင်းလောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

မော့ချင်းရှန်းနှင့် သူ၏ အစေခံတို့က ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဓားများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး လျှပ်စီးအလား တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေတိုက်သံများ ရပ်တန့်သွားပြီး လောကကြီး တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ကြည့်ရှုနေသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုကျောချမ်းစရာကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းကိုသာ နက်ရှိုင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

မော့ချင်းရှန်းက ကူမော့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အစေခံက ကျိုးချင်းဖုန်းကို တိုက်ခိုက်လာလေတော့သည်။