အခန်း (၅၇၈-၅၈၀)

အခန်း ၅၇၈ - သေမင်းသဲကန္တာရ

ဒေါသတကြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော ကျိုယင်းသည် ယီယွင် နတ်မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သော်လည်း ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် နတ်မျှော်စင်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုယင်း၏ ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲဗီဇမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဉာဏ်ရည်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းလုပ်ချင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ယီယွင်ကို ဝါးမြိုပစ်ရန်ပင်။

"ဘုန်း"

ဒဏ်ရာရထားသော ကျိုယင်းသည် နတ်မျှော်စင်၏ လှေကားထစ်များကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် လှေကားထစ်များမှာ တစ်ချက်မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ ကျိုယင်းသာလျှင် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်သွားခဲ့ရသည်။

နတ်မျှော်စင်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသလို၊ ၎င်းကို တည်ဆောက်ထားသော ပစ္စည်းများမှာလည်း အလွန်ခိုင်ခံ့ပြီး အစီရင်ခံစာများဖြင့်ပါ အားဖြည့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုယင်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ကြီးမားသော်လည်း နတ်မျှော်စင်ကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်နိုင်ပါချေ။ ထို့ကြောင့်လည်း ယီယွင်က ၎င်းကို စိတ်ချလက်ချ အထဲသို့ ပေးဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါသထွက်နေသော ကျိုယင်းသည် မျှော်စင်အတွင်း ရောက်ရှိပြီးနောက် ဦးခေါင်း ၉ ခုလုံးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုသော်လည်း ယီယွင်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရှိရပါချေ။ ၎င်းသည် အမြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရူးသွပ်စွာ ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း နံရံများပေါ်တွင် အစွန်းအထင်းလေးတစ်ခုပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ဘဲ ၎င်း၏ အကြေးခွံများသာ ကွဲအက်ကာ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျိုယင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုအလားပင်။ ထိုစဉ် ကျိုယင်းသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဒုတိယထပ်သို့ တက်ရန် လမ်းညွှန်နေသော အလင်းတံခါးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ထိုလူသား၏ အငွေ့အသက်မှာ ထိုအလင်းတံခါးဆီမှ လာနေသည်ဟု ခံစားမိသဖြင့် ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် နတ်မျှော်စင်၏ ငါးထပ်မြောက်၌ ယီယွင်သည် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော ယင်-ယန် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းအတွင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အလင်းတံခါးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဤအခန်းမှာ သူနှင့် လင်ရှင်းထုံတို့ ခြောက်နှစ်ကြာ အတူတူ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

"အခုတော့ ခေတ္တ အနားယူလို့ ရပြီ။" ယီယွင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးစပ်ဘေးမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ ဤရလဒ်ကို ရရှိရန်အတွက် သူသည် သေမင်းနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အလင်းတံခါးသာမက နတ်မျှော်စင်နှင့် နက်နဲသောနယ်မြေ၏ အဝင်ဝများကိုပါ သူ ပိတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုယင်းသည် နတ်မျှော်စင်အတွင်း ပိတ်မိသွားခဲ့ပြီ။

ယီယွင်၏ အာရုံခံစားမှုအရ ကျိုယင်းသည် နတ်မျှော်စင် ဒုတိယထပ်ရှိ လွင်တီးခေါင်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း ပထမဆုံး အလင်းတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် ယီယွင်က ထိုတံခါးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုယင်းသည် ထိုကျယ်ဝန်းလှသော နေရာတွင် စိတ်ကြိုက် သောင်းကျန်းနေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် စိတ်ဖြင့် အစီရင်ပြားကို ထိန်းချုပ်ကာ ကျိုယင်းကို ဆက်လက် မစောင့်ကြည့်တော့ဘဲ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်တော့သည်။

နတ်မျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ် လွင်တီးခေါင်မြေတွင် ကျိုယင်းသည် ယီယွင်၏ အရိပ်အယောင်ကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သားရဲငယ်များမှာ ဂူထဲမှပင် မထွက်ရဲကြပါချေ။

ကျိုယင်းသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား ဒေါသထွက်နေသည်။ ၎င်း အလွယ်တကူ ဝါးမြိုနိုင်သည့် သေးငယ်သော သက်ရှိတစ်ခုက ၎င်းကို ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။ ၎င်းသည် ထိုလူသား၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း သိရှိလာသည်။

ဒေါသတကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးရင်း ပြေးလွှားနေစဉ်မှာပင် ကျိုယင်းသည် သဲကန္တာရတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤသဲကန္တာရမှာ အဆုံးမရှိဘဲ အလွန်ပင် ပူပြင်းလှသည်။ ကျိုယင်းသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်သော်လည်း ယခင်ရှိခဲ့သော လွင်တီးခေါင်မြေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သဲကန္တာရကြီးက နေရာအားလုံးကို အစားထိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ကျိုယင်းသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်ကာ ပြေးလွှားနေသော်လည်း ထိုသဲကန္တာရမှ မည်သို့မျှ ထွက်မရပါချေ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသော်လည်း ထိုလူသား၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသလို၊ ကျိုယင်း၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း သက်သာမလာပါချေ။ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေပြီး သဲပြင်မှာ နီရဲနေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျိုယင်းတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကုသနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ယခုမူ ထူးခြားနေသည်။

ကျိုယင်းသည် ကမ္ဘာမြေ၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အဆင့်မြင့် သားရဲများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များသည် အစာမစားဘဲ ရှင်သန်နိုင်ကြသော်လည်း ၎င်းမှာ ကမ္ဘာဦးယွမ်ချီ ကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်း ရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ထိုစွမ်းအင်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပါက မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်ဖြစ်စေ စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးကာ သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူသားတစ်ဦး အစာငတ်၍ သေဆုံးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုယင်းသည် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကိုးလုံးဖြင့် လေကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် လေရှိသည်၊ ကောင်းကင်ရှိသည်၊ သဲများရှိသည်၊ သို့သော် ကမ္ဘာဦးယွမ်ချီ တစ်စက်မျှ မရှိပါချေ

ကျိုယင်း၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးများမှာ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်မရှိဘဲ ဒဏ်ရာမှာ ပို၍ပင် နှေးကွေးစွာ ကျက်လာမည်ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ အားနည်းလာတော့သည်။ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းတွင်ပင် စွမ်းအင် အနည်းငယ် ရှိတတ်သော်လည်း ဤနေရာမှာမူ တကယ့်ကို သေမင်းတမန်နေရာ ဖြစ်နေသည်။

ကျိုယင်းသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေသော်လည်း မအောင်မြင်ပါချေ။

အတိအကျ ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုယင်းမှာ ယီယွင်ကို မေ့လျော့သွားပြီး ဤသေမင်းသဲကန္တာရမှ လွတ်မြောက်ရန်သာ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဆာလောင်မှုကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။ အကြေးခွံများမှာ အရောင်မှိန်လာပြီး အရှိန်အဝါများလည်း များစွာ အားနည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် သဲခုံတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ်မှာပင် အလင်းစက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အလင်းတံခါးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှ သန့်စင်သော စွမ်းအင်များ စိမ့်ထွက်လာရာ ကျိုယင်း၏ ဦးခေါင်း ၉ ခုလုံးမှာ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ရွှေရောင်လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူသားတစ်ဦးမှာ အလင်းတံခါးအတွင်းမှ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ထိုလူသားပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုယင်း၏ မျက်လုံး ၁၉ လုံးလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားပြီး ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် စုဆောင်းထားသော ဒေါသများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည် ဤလူသားသည် ၎င်းကို ဤနေရာသို့ မျှားခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ပေါက်ကိုလည်း ထိုလူသားသာလျှင် သိရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်း ခံစားမိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၅၇၉ - အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်

ယီယွင်သည် ကိုယ်ကိုမတ်မတ်မတ်ရပ်ရင်း "နေမင်းပစ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုးပါးလေး" ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ ယွမ်ချီများကို လှည့်ပတ်နေသည်။

ခုနစ်ရက်တာ ကုသမှုခံယူပြီးနောက် သူ၏ အခြေအနေမှာ အကောင်းဆုံးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကထက်ပင် အနည်းငယ် ပိုမိုတိုးတက်လာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကျိုယင်းနှင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရခြင်းမှာ ယီယွင်ကို သူ၏ သိုင်းပညာရပ်အပေါ် အမြင်သစ်များ ရရှိစေခဲ့သည်။

ကျိုယင်းသည် ယီယွင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အက်ကွဲထွက်မတတ် ပြူးကျယ်သွားတော့သည် ဤလူသားသည် ၎င်းကို အစွန်းရောက်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာဦးယွမ်ချီများကို အသည်းအသန် လိုအပ်နေသည်။ ဤလူသားကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်လျှင် အားအင်အချို့ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာပေလိမ့်မည်။

ရှုး......

ကျိုယင်းသည် ယီယွင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

"သေပေတော့" ယီယွင်၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး လေးကို အစွမ်းကုန်ဆွဲကာ သန့်စင်ယန်မြှားတစ်စင်း ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

မြှားမှာ ကျိုယင်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်နေသည်။ ကျိုယင်းသည် ယခုအခါ ထိုမြှားကို အတော်ပင် ကြောက်လန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် နောက်ထပ် ဒဏ်ရာတစ်ခု ထပ်တိုးပါက အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားသွားမည်ဖြစ်ပြီး အကျိုးဆက်မှာ တွေးရဲစရာပင် မရှိချေ။

ကျိုယင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင် ယီယွင်သည် ဓားကျိုးကို ထုတ်ယူကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သဲကန္တာရအထက်မှ တောက်ပသော နေမင်းမှာ သူ၏ ဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဓားအလင်းတန်းမှာ ကျိုယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။ ကျိုယင်းသည် ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး စွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကိုးလုံးမှာ ပါးစပ်များကို အသီးသီး ဖွင့်လိုက်ကြပြီး မီးလျှံများ၊ ရေခဲစိုင်များနှင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြတော့သည်

ကျိုယင်းသည် ကမ္ဘာမြေဥပဒေသများ၏ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံရသော သားရဲဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကိုးလုံးမှာ ဥပဒေသကိုးခုကို အသီးသီး ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ထိုဥပဒေသကိုးခုမှာ "ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ" ဟူသော ဓာတ်ကြီးငါးပါးနှင့် "လေ၊ မိုး၊ မိုးကြိုး၊ လျှပ်စီး" ဟူသော ဖန်ဆင်းခြင်းဥပဒေသများ ဖြစ်ကြသည်။

အတိအကျ ကိုးခုပင်။

တစ်ချက်တိုက်ခိုက်ပြီးသည်နှင့် ယီယွင်သည် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ကျိုယင်း၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သူ၏ အကာအကွယ်အပေါ် ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ပေးနေသည်။ ၎င်းက သူ၏ သွေးများကို ဆူပွက်စေပြီး ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိစေခဲ့သည်။ သို့သော် ကျိုယင်းမှာမူ ပို၍ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိခဲ့သည်။ ယီယွင်က ၎င်း၏ ရင်ဘတ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ထပ်မံ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာဟောင်းပေါ်တွင် ဒဏ်ရာသစ် ထပ်တိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်နေ့မှ ပြန်တွေ့မယ်" ယီယွင်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျိုယင်းသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ယီယွင်ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်သော်လည်း ယီယွင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏ အမြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ရိုက်ခတ်မိတော့သည်။

၎င်း၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ထိုပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ လူသားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ၎င်းသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ယီယွင်ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို တိုက်ခိုက်နေမိသည်။ သဲခုံများ ပြိုလဲသွားပြီး သဲပြင်ပေါ်တွင် လက်သည်းရာများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သို့သော်... ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ စွမ်းအင်များ မဖြည့်တင်းနိုင်ဘဲ အားအင်ဖြုန်းတီးခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်း သိရှိနေသည်။

ဤအချိန်တွင် ယီယွင်သည် နတ်မျှော်စင်၏ ငါးထပ်မြောက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရင်း ကျိုယင်း၏ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို သူ ချီးကျူးမိသည်။ ဤမျှ အားနည်းနေချိန်မှာပင် ကျိုယင်းမှာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ရှိနေသေးသည်။

သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်သည်။ "ငါ ပြန်ကောင်းလာရင် မင်းဆီ ပြန်လာခဲ့မယ်။" ယီယွင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်တော့သည်။

သုံးရက်အကြာတွင် ယီယွင်သည် ကျိုယင်း၏ရှေ့၌ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုယင်းမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီ။ ၎င်းသည် ယီယွင် ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို ကြိုတင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီယွင်သည် ယခင် နည်းဗျူဟာကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ မြှားတစ်စင်း ပစ်သည်၊ ဓားဖြင့် တစ်ချက်ခုတ်သည်၊ ထို့နောက် အလင်းတံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သဲပြင်ပေါ်တွင် ယီယွင်၏ ဓားရာများနှင့် ကျိုယင်း၏ သွေးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကျိုယင်းမှာ ရူးမတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါချေ။

နှစ်ရက်အကြာတွင် ယီယွင် တတိယအကြိမ် ပေါ်လာပြန်သည်။

ကျိုယင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ ယီယွင်အတွက် ပို၍ လွယ်ကူလာပြီး ဒဏ်ရာရရှိမှုလည်း နည်းပါးလာသည်။ သူ၏ ကုသနှုန်းမှာလည်း ပို၍ မြန်ဆန်လာသဖြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုနှင့် တစ်ခုကြား အချိန်ကွာဟချက်မှာလည်း တိုတောင်းလာခဲ့သည်။ ကျိုယင်းမှာမူ ဒဏ်ရာများမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး အားအင်များလည်း သိသိသာသာ ကုန်ဆုံးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းမှ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤလူသားမှာမူ သူအလိုရှိသလို လာချင်သလိုလာ၊ သွားချင်သလိုသွား လုပ်နေသည်။ ထိုလူသား၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ထူးဆန်းလှပြီး တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပို၍ အစွမ်းထက်လာသည်။

ကျိုယင်းမှာ ဉာဏ်ရည်ရှိသဖြင့် ဤလူသားသည် သူ၏ ဓားသိုင်းနှင့် လေးအတတ်ကို တိုးတက်စေရန်အတွက် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ဥပဒေသများကို လေ့လာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယီယွင်သည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ်ပင် လာရောက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်နာရီခန့်သာ နားပြီး ပြန်ပေါ်လာတတ်သည်။ ကျိုယင်းမှာ ဒေါသထွက်နေခဲ့ရာမှ ယီယွင် မပေါ်လာပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ယီယွင် ပေါ်လာတော့မည်ဟု သိလိုက်ရသည်နှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာသည့် အဆင့်သို့ ရောက်သွားခဲ့ရသည်။

ယီယွင် ထပ်မံ ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် ကျိုယင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပုံလျက်သား လဲကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အို... ခုခံဖို့ လက်လျှော့လိုက်ပြီလား"

ယီယွင်သည် ဓားကျိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲပျံနေပြီး ကျိုယင်းမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကိုးလုံးမှာ မှိုင်တွေနေကြသည်။

"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို မင်း လက်ခံလိုက်ပြီလား"

ယီယွင်သည် ကျိုယင်း၏ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ကျိုယင်း၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုမှာ လည်ပြန်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ လုံးဝ အသက်မဲ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုယင်းဆီသို့ ဆေးလုံးတစ်လုံး ပစ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ကျိုယင်းက ကြည့်ပင်မကြည့်ပါချေ။

"ယွမ်ချီတွေ ဖြည့်တင်းဖို့ အခွင့်အရေးကိုတောင် မင်း မလိုချင်တော့ဘူးလား" ယီယွင် မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။

ကျိုယင်းမှာ အသက်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေရုံသာမက တိုက်ခိုက်လိုစိတ်လည်း လုံးဝ ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးကို မျိုချခြင်းမှာ အပိုအလုပ်သာဖြစ်ကြောင်း ၎င်း သိရှိနေသည်။ ဤသို့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော လူသားက သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိမ့်မည်လား ၎င်းသည် ယီယွင်ကို အမှန်တကယ် ကြောက်လန့်နေပြီဖြစ်ကာ သေခြင်းကိုသာ တောင့်တနေတော့သည်။

ယီယွင်က ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ခုတ်လျှင်ပင် ၎င်းမှာ လှုပ်ရှားမည် မဟုတ်ပါချေ။

ယီယွင်သည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သော ကျိုယင်းကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မခံစားရပါချေ။ ကျိုယင်း ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကိုးကြိမ်မှာ ကျိုယင်းအတွက် ကျိန်စာများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရန်အတွက် တစ်ဘဝလုံး ပင်လယ်ရေနက်တွင် နတ်ဘုရားဆေးမြက်များကို ရှာဖွေရင်း စွန့်စားခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းသည် နတ်မျှော်စင်အတွင်းသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းထက် များစွာ အားနည်းသော ယီယွင်၏ လက်ထဲတွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ဘဝလုံး အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာတွင် ရှင်သန်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

၎င်းမှာ မှားယွင်းသော ကမ္ဘာတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သည့် မင်းမျိုးမင်းနွယ် သားရဲတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် ဤကျိုယင်း၏ အဖြစ်အပျက်ထဲတွင် သူ၏ ပုံရိပ်အချို့ကို မြင်ယောင်နေမိသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘဝအခြေအနေကြောင့် အစွမ်းထက်လာစေရန် အခွင့်အရေးမှန်သမျှကို အရယူနေရသူ မဟုတ်ပါလား။

ယီယွင်သည် ဓားကျိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျိုယင်း၏ ဦးခေါင်းကိုးလုံးဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ဤဓားဖြင့်ဆိုလျှင် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ကျိုယင်းကို သတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။ သို့သော် ယီယွင်က ၎င်းကို သတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပါချေ။

သာမန်အားဖြင့် သားရဲတံဆိပ် ဖန်တီးရန်အတွက် သားရဲကို သတ်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် "သားရဲသောင်းတံဆိပ်" (ကျမ်းထဲတွင် သားရဲတံဆိပ် နှစ်မျိုးအကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ တစ်မျိုးမှာ "အသေ ဓာတ်တံဆိပ်" ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်မျိုးမှာမူ... "အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်" ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၅၈၀ - အရှုံးပေးခြင်း

"အသေဓာတ် သားရဲတံဆိပ်" ဆိုသည်မှာ အခြားသော သားရဲတံဆိပ် အစီရင်များအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သားရဲတစ်ကောင်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ၎င်း၏ အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူခြင်းနှင့် ထိုအနှစ်သာရကို မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ရရှိသည်။ ယခင်က ယီယွင်သည် "ရွှေကျီးကန်း" သားရဲမျိုးစိတ်ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က သူ၏ "ရှုထောင့်ပုံရိပ်" ကို စုစည်းရန်အတွက် ဤအသေဓာတ် သားရဲတံဆိပ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် တိုင်အာ နတ်မြို့တော်တွင် ရှိသော "သားရဲတစ်သောင်းတံဆိပ်" ကျမ်းစာအကြွင်းအကျန်တွင် အသေဓာတ် သားရဲတံဆိပ် ဖော်နည်းလမ်းကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။

သို့သော်လည်း နတ်မျှော်စင်အတွင်းရှိ "သားရဲတစ်သောင်းတံဆိပ်" ကျမ်းစာအပြည့်အစုံကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ ယီယွင်သည် အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် "အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်" ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ သားရဲကို သတ်ဖြတ်ရန် မလိုဘဲ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် သွေးဓာတ်တို့ကို မိမိခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ၎င်းမှာ "ပဋိညာဉ်သားရဲ" နှင့် ဆင်တူသည်။

သားရဲထိန်းကျောင်းသူများသည် သားရဲတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ကာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိပြီး တိုက်ပွဲများတွင် လိုအပ်သလို ဆင့်ခေါ်အသုံးပြုကြသည်။

သို့သော် အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်နှင့် ပဋိညာဉ်သားရဲကြား ကွဲပြားချက်မှာ တံဆိပ်အဖြစ် သန့်စင်လိုက်သော သားရဲသည် ၎င်း၏ မူလသားရဲပုံသဏ္ဌာန်သို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် "လက်နက်ဝိညာဉ်" သို့မဟုတ် "ဓားဝိညာဉ်" ကဲ့သို့သော အခြားသော သက်ရှိပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သားရဲ၏ ခွန်အားနှင့် ဥပဒေသစွမ်းအား အချို့ကို ထုတ်ယူအသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကျင့်ကြံသူသည် တံဆိပ်ပုံစံဖြင့် ရှိနေသော ထိုသားရဲကို အဆက်မပြတ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်သည်။

သားရဲ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူ၏ ခွန်အားမှာလည်း လိုက်ပါတိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်မှာ အသေဓာတ်တံဆိပ်ထက် အကျိုးကျေးဇူး ပိုများသော်လည်း၊ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှုအပိုင်းတွင် ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိသည်။ အသေဓာတ် သားရဲတံဆိပ်ကို သားရဲပေါင်း ထောင်သောင်းချီ သတ်ဖြတ်ပြီး တံဆိပ်ပေါင်းများစွာ ဖန်တီးနိုင်သော်လည်း၊ "သားရဲတစ်သောင်းတံဆိပ်" ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မိမိဘဝတစ်လျှောက်တွင် အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ် သုံးခု သာ ဖန်တီးပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။

ကျင့်စဉ်၏ "အောင်မြင်မှုအသေးစား" အဆင့်တွင် တစ်ခု၊ "အောင်မြင်မှုအဆင့်မြင့်" တွင် နှစ်ခုနှင့် "အပြီးသတ်တတ်မြောက်" သည့်အခါတွင် သုံးခုအထိ ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဤကျမ်းစာမှာ အလွန်ပင် နက်နဲခက်ခဲလှသဖြင့် ၎င်းကို အပြီးသတ်တတ်မြောက်ရန်မှာ မလွယ်ကူပါချေ။

ထို့ကြောင့် ယီယွင်အတွက် အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်တစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ယီယွင်သည် သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက်မှသာ ကျိုယင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူပျိုပေါက် ကျိုယင်းမှာ လက်ရှိတွင် အစွမ်းမထက်သေးသော်လည်း ၎င်းတွင် ကြီးထွားလာရန် အလားအလာများစွာ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကျိုယင်းကို ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကိုးကြိမ်လုံး ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ပါက၊ ဤသားရဲတံဆိပ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဘေးဒုက္ခကိုးကြိမ် ကျော်ဖြတ်ပြီးသော ကျိုယင်းတစ်ကောင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ "ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံ" ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးမှာပင် ဖြစ်နိုင်ချေ နည်းပါးလှပြီး ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာလည်း ကြီးမားလှသည်။

သို့သော်... ယီယွင်က လူသားတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုမှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် အချက်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ဇွဲလုံ့လ၊ ကံတရားနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရှိပါက သာမန်လူသားတစ်ဦးပင်လျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ယီယွင်တွင် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် လည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

"ကျိုယင်း" ယီယွင်သည် ကျိုယင်း၏ အလယ်ဗဟို ဦးခေါင်းရှေ့တွင် မတ်ရပ်ရပ်လိုက်သည်။ ဧရာမ ဦးခေါင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပုံလျက်သား ရှိနေသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်လုံးသုံးလုံးမှာ ယီယွင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းက ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှာ မွေးဖွားလာတာ။ ဒီနေရာရဲ့ ယွမ်ချီတွေက ဆင်းရဲလွန်းတော့ ထွက်ရှိတဲ့ ဆေးမြက်တွေကလည်း နည်းပါးလှတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းအနေနဲ့ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခတွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ"

ကျိုယင်းသည် လူသားစကားကို နားမလည်သော်လည်း ယီယွင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဆက်သွယ်မှုကြောင့် သူ ဘာပြောချင်သည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုလူသားပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာတွင် ပိတ်မိနေခြင်းမှာ ရေတိမ်တွင် ပိတ်မိနေသော ငါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

"မင်းရဲ့ ပထမဆုံး ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခက နီးနေပြီ။ ဒါကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နိုးထနေတဲ့ ကိုးခေါင်းရှိ ရေမြွေမျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီအတိုင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဖို့ မင်း တကယ်ပဲ လိုလားသလား"

ယီယွင် ဤသို့ပြောလိုက်သောအခါ ကျိုယင်းမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်း၏ အားနည်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်သွားခဲ့သည်။ ယီယွင်၏ စကားများမှာ ကျိုယင်း ခံစားနေရသော မကျေနပ်ချက်ကို တည့်တည့်တိုးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်းမျိုးမင်းနွယ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ၎င်းမှာ မျိုးနွယ်စုအတွင်း ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ နေထိုင်သင့်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ ကျိန်စာတစ်ခုအလား ဖြစ်နေရသည်။ အရွယ်မရောက်သေးသော ကျိုယင်းမှာ သာမန် ကိုးခေါင်းရေမြွေထက်ပင် အားနည်းနေသေးသည်။

"ငါ မင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးမယ်။ တစ် ငါ မင်းကို သတ်ပြီး 'အသေဓာတ် သားရဲတံဆိပ်' အဖြစ် သန့်စင်မယ်။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ရှုထောင့်တံဆိပ်တော် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ နှစ် မင်း ငါ့ကို အရှုံးပေးပြီး 'အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်' အဖြစ် အသွင်ပြောင်းမယ်။ မင်းဟာ တံဆိပ်တော်ပုံစံနဲ့ ဆက်ပြီး ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မယ်။"

"အဲဒီအခါကျရင် ငါ မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမယ်။ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ တစ်ခုချင်းစီကို ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် ကူညီပေးပြီး ပိုပြီး သန်မာလာစေမယ်။ မင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ လွတ်လပ်မှု အချို့ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေမယ့် မင်းဟာ ဆက်လက်ရှင်သန်ခွင့် ရမယ်။ ပြီးတော့ ဘေးဒုက္ခ ကိုးကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ ကျိုယင်းတစ်ကောင်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

"မင်း ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာပြီး စကြာဝဠာအနှံ့ ခရီးလှည့်လည်နိုင်မယ်။ ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို မြင်တွေ့ရမယ်။ သန်းပေါင်းများစွာသော သမိုင်းဖြစ်စဉ်တွေကို မင်းမျက်စိရှေ့မှာတင် တွေ့မြင်ရပြီး ဒီကမ္ဘာရဲ့ အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ယီယွင်သည် ခမ်းနားလှသော အနာဂတ်ကို ပုံဖော်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကျိုယင်းအား ပေးသော ကတိဖြစ်သလို၊ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ချမှတ်ထားသော ပန်းတိုင်လည်း ဖြစ်သည်။ ကျိုယင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ယီယွင် ပုံဖော်ပြသည့်အရာမှာ ၎င်း အမြဲတမ်း တောင့်တခဲ့သောအရာပင်။

ယီယွင်ကလည်း အလျင်မလိုပါချေ။ သူသည် ကျိုယင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ကျိုယင်း၏ မျက်လုံး ၁၉ လုံးလုံးမှာ ယီယွင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤလူသားသည် သူပြောသကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်အမှုများကို ဖန်တီးနိုင်မလားဆိုသည်ကို အကဲခတ်နေပုံရသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ကျိုယင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ရန်လိုမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ယီယွင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကျိုယင်း သဘောတူလိုက်ပြီဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။ မည်မျှပင် မလိုလားသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဤသည်မှာ ၎င်းအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

ကျိုယင်း သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ယီယွင်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ကျိုယင်း သဘောမတူလျှင်ပင် သူ အတင်းအဓမ္မ သန့်စင်နိုင်သော်လည်း၊ ကြည်ဖြူစွာ သဘောတူမှုရမှသာ ထိရောက်မှုမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် လက်ကွက်များကို အစီအရင်အတိုင်း ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ ကျိုယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ထိုအစီအရင်များသည် ကျိုယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နက်နဲသော ဥပဒေသပုံရိပ်များအဖြစ် စွဲထင်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျိုယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်ဖဝါးခန့် အရွယ်အစားသို့ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားကာ ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

ယီယွင်၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် လှပသော ကိုးခေါင်းရေမြွေ ပုံတူတစ်ခုပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် "အသက်ဓာတ် သားရဲတံဆိပ်" ကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုယင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် ယီယွင်မှာ သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ကိုယ်အတွင်း၌ စီးဆင်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲစေတော့သည်။ သူ၏ ယွမ်အုတ်မြစ်ချနယ် အတွင်းရှိ ဥပဒေသမျိုးစေ့ မှာလည်း ထိုစွမ်းအင်များကြောင့် လှုပ်ရှားလာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အညှောက်ထွက်လာတော့မည့်အလားပင်။