အခန်း (၅၅၆-၅၅၈)

အခန်း (၅၅၆) ပြိုင်ဘက်ကင်း ဧရာမဝေလငါး နတ်ဘုရား။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ကျရှုံးခြင်း။ (၁)

“ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ”

အားလုံးသည် ဘီလူးငယ်တစ်ကောင်နှင့်တူသော ကြီးမားလှသည့် အရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သူ၏ အရေပြားမှာ နီရဲနေပြီး ကြွက်သားများမှာ သံမဏိကဲ့သို့ပင်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် အပူရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် အငွေ့တထောင်းထောင်းနှင့်။

“တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။ ငါ့နှလုံး... ပေါက်ကွဲတော့မလို ခံစားနေရတယ်။”

မြေကမ္ဘာပန်း နယ်ပယ်ရှိ လူသားသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် အဝေးက နီနီရဲရဲအရေပြားနှင့် စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ကာ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်ရပြီး ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်လာသည်။ စစ်ဗုံတီးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ထိုနှလုံးခုန်သံကို ကြားရရုံမျှနှင့်ပင် ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်က သူ၏ နှလုံးသားကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

“သူက... တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲဟ။ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေထဲက လူများလား။”

“ဒါက ဘာလဲ။ သိုင်းပညာလား ဒါမှမဟုတ် သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လား”

ခိုထော့သည်လည်း မအံ့ဩဘဲမနေနိုင်ပေ။ စူးချန်ခုန်းထံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ သွေးမျိုးဆက်မျိုးနွယ်ဝင်စုများတွင်သာ ရှိတတ်သည့် သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်က စူးချန်ခုန်းမှာ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး ချီကန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ယခင်ထက် တစ်ဆင့်မက ပိုကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

“မင်း... မင်းက နတ်ဘုရားသားတော် တစ်ပါးတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်” ချီကန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားတော့သည်။ သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည် “မဖြစ်နိုင်ဘူး”

နတ်ဘုရားသားတော်များမှာ သာမန်လူတို့၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်သော ထူးဆန်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ မျိုးနွယ်စုများနှင့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများမှ နှစ်ပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီမှ တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းတတ်သည့် ထူးကဲသော ပါရမီရှင်များဖြစ်ပြီး မွေးဖွားလာကတည်းက အမြင့်ဆုံးသော ပညာရှင်များ ဖြစ်လာရန် ကံပါလာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားသားတော်များမှာ ထိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ဂိုဏ်းများ၏ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြစ်ရာ သူတို့ အားကောင်းလာရန်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို ရင်းနှီးပေးကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားသားတော်ကို ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် တစ်ယောက်တည်း ပေါ်လာခွင့် လုံးဝ ပေးမည်မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးသွားပါက ဆုံးရှုံးမှုမှာ ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ပေ။

“ဒီအားကောင်းတဲ့ ခံစားချက်က... တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခြေလက်များကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အဆုံးမဲ့ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။ တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်လုံးကို ဝါးမြိုကာ ဧရာမ ဝေလငါး နတ်သားရဲကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီးနောက် သူ သန့်စင်ထားသော နတ်ဘုရားသွေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားသွေးများ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းကာ သူ့အား လူသားပုံစံရှိ တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးထားသည့် ဤအခြေအနေမှာ ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိပါ၏။ ၎င်းမှာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စွမ်းအားထုတ်ယူထားခြင်းဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲကို အမြန် အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်သည်။

“အရင်ဆုံး... မင်းကို သတ်မယ်။”

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ တလက်လက်နှင့် သူ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ချီကန်းထံ၌သာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤချီကန်းမှာ အစွမ်းထက်သူ သုံးဦးထဲတွင် လူသားသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ရာ ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုနှင့် ခိုထော့တို့လောက် ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်သဖြင့် သူ့ကို အရင်သတ်တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယနေ့ ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးမှာ သစ္စာဖောက် ချီကန်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာလည်း သူ့အပေါ်တွင် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်သည်။

“လာနေပြီ။”

ချီကန်းသည် သူကိုယ်တိုင် စူးချန်ခုန်း၏ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားသည်။

“ဝုန်း”

စူးချန်ခုန်းသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ် ရွေ့လျားလိုက်သည့် ခဏမှာပင် လေထုနှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ နားကွဲမတတ် အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဥမင်အတွင်း အရှိန်အပြုံလိုက် ပြေးနေသော ရထားတစ်စင်းကဲ့သို့ လူသားတစ်ဦး ရောက်ရှိနိုင်သော အရှိန်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

ချီကန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ရှေးဦးကာလမှ ဧရာမ ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာရာ လေထုဖိအားကြောင့် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ဘာမျှ မရှိသော်လည်း ချီကန်းမှာမူ ပြေးဝင်လာသော လှိုင်းကြီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲကာ ထိုထင်ယောင်ထင်မှားမှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

“ပုံရိပ်ယောင်ဓားသွေးကျမ်း။ ဓားတစ်လက်ဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း”

ချီကန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် စွမ်းအင်ငါးမျိုးမှာ ဓားဝိညာဉ်နှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များမှာ သွေးကြောများတစ်လျှောက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ပေါ့ဆ၍ မရတော့သဖြင့် ဓားစွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ စုစည်းကာ လက်ညှိုးတစ်ချက်ဖြင့် သွေးရောင် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ကာ သူ့အား နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ကြိုးပမ်းသည်။ စူးချန်ခုန်းတွင် ခုခံမှု အားကောင်းသော လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီသံချပ်ကာ ရှိနေသော်လည်း ချီကန်းအနေဖြင့် ဤဓားချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

သို့သော် ချီကန်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ စူးချန်ခုန်းသည် တိမ်းရှောင်ခြင်း လုံးဝ မပြုဘဲ သူ၏ အသက်ကို ပဓာနမထားသည့်အလား သွေးနတ်ဘုရားဓားဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာခြင်းပင်။

“ဒါဆိုလည်း ငရဲကို သွားလိုက်တော့။” ချီကန်း၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်စွာ တွန့်ရှုံ့သွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ပိုမို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သွေးနတ်ဘုရားဓား၏ မျက်နှာပြင်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီး လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

“ဒေါက်”

ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်ချက်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ချီကန်း မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ဖောက်ထွက်သွားခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ ဓားမှာ အသွေးအသားရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်လိုက်ခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားဓားမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီသံချပ်ကာကို အတင်းဖောက်ဝင်သွားသော်လည်း တစ်လက်မ မပြည့်မီမှာပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထို့အစား ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ချီကန်းမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဒါ... ဒါက...”

ချီကန်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ ဤသည်မှာ ဓားဝိညာဉ် ပါဝင်သော ဓားချက်ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အသားကိုပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်လက်မမျှသာ ထိုးဝင်နိုင်ခြင်းမှာ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာမျှသာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားသွေးကို နိုးထစေလိုက်သော စူးချန်ခုန်း၏ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများအနှံ့ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သူ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော အနက်ရောင် အကြေးခွံရှိ ဧရာမ ပုတ်သင်ညို တောရိုင်းသားရဲနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က စူးချန်ခုန်းသည် သံကို ရွှံ့ကဲ့သို့ ဖြတ်နိုင်သော ဓားဝိညာဉ် ပါဝင်သည့် ဓားချက်ဖြင့် ခုတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ အကြေးခွံကိုသာ ခွဲနိုင်ခဲ့ပြီး အပေါ်ယံဒဏ်ရာသာ ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရွှီး”

ရင်ဘတ်ပေါ်မှ နာကျင်မှုကို စူးချန်ခုန်းက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ ချီကန်း၏ ဓားချက်ကို သူ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တောင့်ခံရင်း စူးချန်ခုန်း၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာပေါ်ဝယ် ရက်စက်လှသော အပြုံးတစ်ခု ကွေးတက်သွားသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် ကြီးမားလှသော သံဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း သူ၏ လက်ထဲတွင် အနည်းငယ် သေးငယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ရိုးရှင်းသော ခုတ်ချက်တစ်ချက်နှင့်အတူ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ခွဲနိုင်စွမ်းရှိသော ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၅၅၇) ပြိုင်ဘက်ကင်း ဧရာမဝေလငါး နတ်ဘုရား။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ကျရှုံးခြင်း။ (၂)

“ရှောင်”

ဤခုတ်ချက်မှ ပေးစွမ်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်ကြောင့် ချီကန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှောင်တိမ်းရန်မှလွဲ၍ ဘာမျှ မရှိတော့ချေ။ မရှောင်နိုင်ပါက သေရုံသာ ရှိတော့သည်။

“ဝှစ်”

ချီကန်းသည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို မဆိုင်းမတွဘဲ အဆုံးစွန်အထိ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားစွမ်းအင် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဘေးသို့ အမြန်ရှောင်လိုက်သဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ 'ဟပ်တက်ခွဲခုတ်ချက်' ကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဖောက်”

သို့သော် တောရိုင်းသားရဲများနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုရှိသည့် စူးချန်ခုန်း၏ ခုတ်ချက်မှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ ချီကန်း အမြန်ရှောင်လိုက်သော်လည်း လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဓားချက်မှာ သူ၏ ဘယ်ဘက် ပုခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ ချီအကာကို စက္ကူကဲ့သို့ ဆုတ်ဖြဲကာ လက်မောင်းကို ပုခုံးဆစ်မှ ပြတ်ထွက်သွားစေတော့သည်။

“ဝုန်း”

မရပ်မနား ရောက်လာသော ဓားစွမ်းအားမှာ အောက်သို့ ဆက်လက် ဖိနှိပ်သွားရာ မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူတို့၏ ရှေ့မှ မြေပြင်တွင် မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုမှာ အဆုံးမရှိသော ချောက်ကမ္ဘာကြီး၏ အဝင်ဝကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

“ရွှီး”

လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားသော လက်မောင်းမှာ စူးချန်ခုန်းကို လွှမ်းခြုံထားသော ဓားဝိညာဉ်များကြောင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားတော့သည်။

“ငါ့လက်... ငါ့လက်”

ပြတ်ထွက်သွားသော လက်မောင်းမှ နာကျင်မှုကြောင့် ချီကန်းမှာ နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်ရပြီး သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာကာ စိတ်ထဲမှ ထိန်းမရသော ကြောက်ရွံ့မှုများ မြင့်တက်လာတော့သည်။

တစ်ချက်မျှ အားပြိုင်ပြီးနောက် ချီကန်းသည် စူးချန်ခုန်းကို အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာမျှသာ ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်းကမူ တစ်ချက်တည်းနှင့် သူ၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ ကွာဟချက်ကို မည်သူမဆို မြင်နိုင်ပေသည်။

ခဏမျှပင် မနားဘဲ စူးချန်ခုန်းသည် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ချီကန်းထံသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်သွားပြီး သူ၏ သံဖြတ်ဓားကို မဆုတ်မနစ်သော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထပ်မံ ခုတ်ချလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားပြီး ထိတ်လန့်နေသော ချီကန်းမှာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် အစွမ်းမရှိတော့ချေ။

သို့သော် ချီကန်းမှာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ စူးချန်ခုန်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ခိုထော့နှင့် ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုတို့လည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဝှစ်

အဖိုးအို၏ ဝတ်ရုံမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားလာပြီး ရုတ်တရက် အနက်ရောင် ဧရာမ မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စူးချန်ခုန်း၏ ညာဘက် လက်ကောက်ဝတ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုက စူးချန်ခုန်း၏ လက်မောင်း အသားစိုင်များကို ဝါးမြို ဆုတ်ဖြဲနေသကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဗာဂျရာမင်းချိပ်စည်း”

ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသော ခိုထော့သည်လည်း စူးချန်ခုန်း နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာ၏။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို တံဆိပ်တစ်ခုအသွင် ပူးကပ်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ကျောရိုးနှင့် ဦးခေါင်းနောက်ဘက် အရေးကြီးသော နေရာနှစ်ခုသို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက် နှစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

“ဒုတ် ဒုတ်”

ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်များကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိမ့်ခနဲ တုန်သွားပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးသွားကာ ခေါင်းထဲတွင် အနည်းငယ် မူးဝေသွားပြီး နောက်ကျောတွင် အနည်းငယ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုမျှသာဖြစ်သည်။

အခြားသူ တစ်ယောက်အတွက်ဆိုလျှင် ခိုထော့၏ ဤလက်သီးချက်မှာ သေချာပေါက် သေစေနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း နတ်ဘုရားသွေးများ ပြည့်နှက်နေကာ တောရိုင်းသားရဲကဲ့သို့ သန်မာလှသော စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှပင် မရခဲ့ချေ။

“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”

ထို့အစား ထိုတိုက်ခိုက်မှုက စူးချန်ခုန်းကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေကာ သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး သွေးများမှာ သွေးကြောများအတွင်း ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းများကဲ့သို့ စီးဆင်းလာသည်။ သွေးကြောများမှာ ဖောင်းကြွလာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ရက်စက်လာတော့သည်။

“ဖယ်စမ်း”

စူးချန်ခုန်းသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက် တံတောင်ဖြင့် နောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ လေထုပင် ပုံပျက်သွားလေ၏။

“ဘုန်း”

သူ၏ တံတောင်မှာ ခိုထော့၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဂျပ်... ဂျပ်... ဂျပ်”

'ကင်းကောင်ခန္ဓာကိုယ်အတတ်ခန္ဓာကိုယ်' ပြိုင်ဘက်ကင်း အတတ်ကို လေ့ကျင့်ထားသော ခိုထော့မှာ ညည်းတွားလိုက်ရသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ရိုးရှင်းသော တံတောင်ချက်မှာ အလွန် လေးလံလှပြီး ခဏချင်းမှာပင် အရိုးများ ကြေမွသွားသော အသံနှင့်အတူ ခိုထော့၏ ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားကာ အရိုးစုများ ကြေမွသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် လိမ့်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ဆောင် နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်ကာ ကျောက်ဆောင်ကြီးနှင့်အတူ ပြိုကျ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ထားသော ဝတ်ရုံမှာ ဆက်လက်၍ ညှစ်ထုတ်နေဆဲပင်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ နတ်သွေးများကို ညာဘက် လက်မောင်းသို့ အမြန် ပို့လွှတ်လိုက်ရာ လက်မောင်းမှာ အလွန်တရာ နီရဲလာပြီး နတ်သွေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူရှိန်ကြောင့် လေထုမှာပင် လောင်ကျွမ်းမတတ် ဖြစ်လာသည်။

“ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ”

နတ်ဘုရားသွေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် အပူရှိန်အောက်တွင် အသက်ဝင်နေသော ဝတ်ရုံမှာ စတင် လောင်ကျွမ်းလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စစ်နှင့် တို့လိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားရာ ဝတ်စုံခြုံ အဖိုးအိုမှာလည်း ဝတ်ရုံပေါ်မှ မီးများကို ငြှိမ်းသတ်ရန် မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို အသည်းအသန် ထုတ်သုံးလိုက်ရသည်။

ခိုထော့နှင့် ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုတို့ကို မောင်းထုတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ရန်သူ၏ လက်ချောင်း ဆယ်ချောင်းကို ထိခိုက်အောင်လုပ်တာထက် လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်တာက ပိုထိရောက်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ချွေးစေးများ ထွက်နေသော ချီကန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ချီကန်း..သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့”

“ဝုန်း”

အော်သံမှာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ နားစည်ကို ကွဲထွက်မတတ် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ချီကန်းမှာမူ စူးချန်ခုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် သူ၏ နှလုံးရပ်တန့်လုမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ချီကန်း လုပ်နိုင်တာက ကာကွယ်ရန်နှင့် အချိန်ဆွဲရန်သာ ဖြစ်သည်။ ခိုထော့နှင့် ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုတို့က စူးချန်ခုန်းကို တားဆီးရန် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေဆဲပင်။

“သွေးလွင့် ဓားဝိုင်း”

ချီကန်းသည် သတိမလွတ်စေရန် သူ၏ လျှာကို ကိုက်လိုက်သည်။ လက်မောင်းပြတ်သွားသော နေရာမှ သွေးများမှာ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်၊ သဘာဝစွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ မြင်သာသော သွေးရောင် ဓားစွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခုမှာ သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသူတိုင်းကို အသားစိမ်းငါးစိမ်းကဲ့သို့ ချေမွပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ ပါဝင်သော အကွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူသည် ညာဘက်လက်ရှိ သံဖြတ်ဓားဖြင့် ကန့်လန့်ဖြတ် ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ရွှမ်း”

တောက်ပလှသော ဓားသွားမှာ လေထုထဲတွင် အေးစက်လှသော အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ထူထပ်လှသော ဓားစွမ်းအင်အကာကို အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၅၅၈) ပြိုင်ဘက်ကင်း ဧရာမဝေလငါး နတ်ဘုရား။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ကျရှုံးခြင်း။ (၃)

ချီကန်း၏ ဓားစွမ်းအင် အကာအကွယ် ပြန်လည် မဖွဲ့စည်းနိုင်မီမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ အတွင်းသို့ အတင်းတိုးဝင်လာသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီကန်း၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အကာအကွယ်အတွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

“လွှတ်... လွှတ်စမ်း”

ချီကန်း၏ ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားပြီး အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ လက်ဆုပ်ကို မဖယ်ထုတ်နိုင်ဘဲ ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစွမ်းမဲ့နေရှာသည်။

“ချီကန်းကို... စီနီယာတာ့က အရှင်ဖမ်းလိုက်တာလား”

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုရော အံ့အားသင့်မှုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ တတိယမြောက် အကြီးအကဲနှင့် မူလဓာတ်ငါးပါးပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သူ ချီကန်းမှာ တာ့ဝူဖုန်းနှင့် ခဏတာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် လက်တစ်ဖက် အဖြတ်ခံလိုက်ရကာ အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

“ခုနက မင်းပြောတော့ ငါ့ရဲ့ သေခြင်းတရားက အရမ်းသနားစရာကောင်းလိမ့်မယ် ဆိုလား။”

စူးချန်ခုန်းသည် ချီကန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ ချီကန်း၏ နားထဲတွင် ခြောက်သွေ့ အက်ကွဲစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ရက်စက်လှသော မျက်လုံးများအတွင်းမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ချီကန်း မြင်တွေ့နေရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်နေပြီး သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အသနားခံလိုက်သည်။ “ညီလေးတာ့... ချမ်းသာပေးပါ... အစ်ကိုတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးရန်စ ကြီးကြီးမားမား မရှိဘူးလေ။ အစ်ကို့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးပါနော်... ညီလေးကို ပုံရိပ်ယောင်ဓားသွေးကျမ်း သင်ပေးပါ့မယ်... အဲဒါက အထွတ်အထိပ်အဆင့်နီးပါးရှိတဲ့ သိုင်းပညာပါ။”

ချီကန်းသည် သူ၏ ယခင် တည်ငြိမ်မှုများကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး အသက်ရှင်လိုစိတ်ဖြင့် နှိမ့်ချစွာ အသနားခံနေတော့သည်။ သူ မသေချင်သေးပါ။ သူ့မှာ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိနေပြီး မကြာမီ ကာလတွင် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုသူ ဖြစ်သည်။

ဤဆန္ဒကို ပြည့်ဝစေရန် ချီကန်းသည် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။ မိတ်ဆွေများနှင့် မိသားစုများကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ ဝန်မလေးခဲ့သော်လည်း သေဆုံးသွားပါက အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသနားခံခြင်းမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်မည်ကို သိသော်လည်း သူ၏ မာန်မာနများကို ခဝါချကာ အသက်ရှင်ခွင့် တောင်းခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်းလည်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

အမှန်တကယ်ပင် စူးချန်ခုန်းသည် ချီကန်းကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိချေ။ အကယ်၍ သူသာ စွမ်းအားမကြီးခဲ့ပါက ချီကန်း၏ မျှားခေါ်မှုကြောင့် ဤနေရာတွင် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမှာပင်။

“သေလိုက်တော့”

စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ထပ် စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ဘဲ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ညှစ်လိုက်သည်။ ဂျွတ်ကနဲ အသံများနှင့်အတူ ချီကန်း၏ လည်ပင်းမှာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြောင့် ကြေမွသွားတော့သည်။

“ဒုတ်”

ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။ စူးချန်ခုန်း၏ ညာဘက်လက်မှ သံဖြတ်ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ချီကန်း၏ ဦးခေါင်းခွံကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။ ချီကန်း၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ အလင်းတန်းများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ပုံပျက်နေသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေလျက်။ သူသည် ဘဝသစ်ကို စတင်နိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ တာ့ဝူဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရရှာလေပြီ။

ချီကန်း၏ အလောင်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ခို့ထော့နှင့် ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုတို့ထံ အေးစက်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ အလှည့်ပဲ။”

“ချီကန်း... သူ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ”

“ငါတို့ ဝင်တားနေတဲ့ ကြားထဲကတောင်မှ...”

ခိုထော့၏ ရင်ဘတ်မှ အရိုးများမှာ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်၏ မသေမျိုးကိုယ်ကြောင့် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူနှင့် ဝတ်စုံခြုံ အဖိုးအိုတို့၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို လေးလံနေတော့သည်။ သူတို့၏ အသက်ခြွေအဖွဲ့ချုပ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော မူလဓာတ်ငါးငါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး ချီကန်းမှာ တာ့ဝူဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ။ သူတို့ သုံးဦးစလုံး စူးချန်ခုန်းကို ပေါင်းတိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နှစ်ဦးမှာ နောက်ဆုတ်သွားရပြီး တစ်ဦးမှာ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ဤလူသားမှာ မိစ္ဆာများထက်ပင် ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။

ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာထားများ အထင်းသား။ စူးချန်ခုန်းနှင့် အသက်ချင်းရင်း၍ တိုက်ခိုက်ရမည်လား။ စူးချန်ခုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဓားဝိညာဉ်မှာ သူတို့၏ မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်များကို တန်ပြန် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးမှာ အလွန် မြင့်မားနေသည်။ ချီကန်းအပေါ် လွှမ်းမိုးထားသော စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားကြောင့် အဖိုးအိုမှာ အလွန် ထိတ်လန့်နေမိသည်။

“တာ့ဝူဖုန်းရဲ့ စွမ်းအားက... အသက်ခြွေအဖွဲ့ချုပ်ထဲက အကြီးအကဲ ကောင်စီဝင်တွေမှပဲ သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာ။”

ခိုထော့မှာ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပြီး အလွန် စိုးရိမ်နေမိသည်။ အသက်ခြွေအဖွဲ့ချုပ်တွင် အစွမ်းထက်သူများစွာ ရှိပြီး ဝိဇ္ဇာဗိမာန်မှ ဆင်းသက်လာသော ခိုထော့မှာ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်သေးပေ။ အဖွဲ့ချုပ်အတွင်း၌ အစစ်အမှန် အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကြသော အကြီးအကဲကောင်စီ ရှိနေသည်။

အကြီးအကဲကောင်စီ၏ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာရန် သတ်မှတ်ချက်များမှာ အလွန် တင်းကျပ်လှသည်။ ပထမဆုံး လိုအပ်ချက်မှာ မူလဓာတ်ငါးပါးပညာရှင်ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ထားသူ ဖြစ်ရမည်။ အသက်ခြွေအဖွဲ့ချုပ်၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးစီတိုင်းက ရှေးကျပြီး အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြကာ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် မဖြစ်လာမီကတည်းက နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် ကျော်ကြားသော သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့သည် ထိပ်တန်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်လာကြပြီး မူလနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်လာကြသည်။

စူးချန်ခုန်း ယခုတင် ပြသသွားသော ချီကန်းကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အကြီးအကဲကောင်စီမှ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်အကြီးအကဲများသာ သူ့ကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခိုထော့က ထင်မြင်မိသည်။

“သွားကြစို့”

စိတ်အခြေအနေ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသော ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုက ခိုထော့ထံသို့ အသံပို့လွှတ်ကာ တစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်သည် အသက်ရှည်လေလေ အသက်ကို ပို၍ နှမြောလေလေ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ချီကန်းပင် စူးချန်ခုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ သူတို့ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် စူးချန်ခုန်းကို တကယ် သတ်နိုင်ပါ့မည်လား။ သတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အကျိုးအမြတ်က ဘာရှိမည်နည်း။ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေသာ ဆုံးရှုံးသွားမည့် အလားအလာက ပိုများနေသည်။

ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုသည် သူ၏ ကျယ်ပြန့်လှသော ဝတ်ရုံဖြင့် ခိုထော့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဝတ်ရုံအတွင်း ပြားချပ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး အရိပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားလေ၏။

“ဝှစ်”

ထို့နောက် ဝတ်ရုံမှာ အရိပ်များအတွင်းမှ တစ်ဆင့် အလွန် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

“ဟမ်..သူတို့ ထွက်ပြေးသွားတာလား။”

စူးချန်ခုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုနှင့် ခိုထော့တို့သည် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ ဤမျှ ပြတ်သားစွာ ထွက်ပြေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအို၏ ထွက်ပြေးပုံမှာ မိစ္ဆာအတတ် နယ်ပယ်မှ ဖြစ်ရာ ခိုထော့ကို အရိပ်များအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူတို့၏ အငွေ့အသက်များမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် နောက်ယောင်ခံလိုက်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

“ထားလိုက်တော့...”

စူးချန်ခုန်းသည် သေသေချာချာ အာရုံခံကြည့်သော်လည်း သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကို မတွေ့ရတော့သဖြင့် လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။ အမှန်တော့ စူးချန်ခုန်းသည်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများ ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်ပြီး ဧရာမ ဝေလငါး ကိုယ်ထည်အတတ်ကို ကြာရှည် အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ အကယ်၍ ခိုထော့နှင့် ဝတ်စုံခြုံ အဖိုးအိုတို့သာ နောက်မဆုတ်ဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက သူတို့တွင် အနိုင်ရနိုင်ခြေ လုံးဝ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့ နှစ်ဦးလုံးသည် သူတို့၏ မိစ္ဆာအတတ်များကို အပြည့်အဝ အသုံးမပြုရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝတ်စုံခြုံ အဖိုးအိုနှင့် ခိုထော့တို့ ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း ဤနေရာတွင် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် လေးငါးဆယ်ခန့် ကျန်နေသေးသည်။

“အရှင်ခိုထော့နဲ့ တမန်တော် ချီကျင်းတို့ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။”

မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များမှာ အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြဆဲပင်။ အရာအားလုံးမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ အစွမ်းထက်သူ သုံးဦးက စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်ရာမှ စူးချန်ခုန်းက အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး ချီကန်းကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်အထိမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီးနောက် ခိုထော့နှင့် ဝတ်စုံခြုံ အဖိုးအိုတို့မှာ ထွက်ပြေးသွားကြသဖြင့် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခဲ့ကြချေ။

မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် အချို့မှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အေးစက်စက်လေပြေများနှင့်အတူ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်တစ်ခု သူတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အနှီမှာ စူးချန်ခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

အကောင်ကြီးနှစ်ကောင် ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်းသည် ကျန်ရှိနေသော အကောင်အသေးများကို တတ်နိုင်သမျှ များများ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားတော့သည်။