အခန်း (၄၇၅-၄၇၆)
Vol. 32 Ch. 475-476
အခန်း ၄၇၅ - ဝမ်ဟောင်ယု တုန်လှုပ်ခြောက် ချားခြင်း
ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အားနွဲ့သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် မပိုပေ။
၎င်းတို့ ဘာကြံစည်နေသည်ကို ပိုင်ကျီဟန်က စဉ်းစားနေစရာပင်မလိုဘဲ အကဲခတ်မိလိုက်သည်။
သူသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦးအား ကလေးငယ်များကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ကာကွယ်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်မူ စိုးရိမ်စရာဟူ၍ အလျဉ်းမရှိပေ။
"ဟားဟား ပိုင်ကျီဟန်... သေပေတော့”
ထိုပထမအကြီးအကဲသည် အခြေအနေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဟန်ကြီးပန်ကြီးဖြင့် ဖန်တီးလိုက်၏
သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ တိုက်ခိုက်ရန်ထက် မည်သို့ထွက်ပြေးရမည်ကိုသာ အာရုံရောက်နေ၏။
ဤကိစ္စပြီးနောက် ပိုင်မျိုးနွယ်စုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားမည်ကို သူသိသည်။
ထို့ကြောင့် အသက်ရှင်ရန်အတွက် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ပြီး အခွင့်အရေးရသည်နှင့် ပိုင်ကျီဟန်ကို သတ်မည့်အစား ထွက်ပြေးရန်သာ အာရုံစိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက ပိုင်ကျီဟန်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ပြန်လည်ခြိမ်းခြောက်နိုင်လျှင် ပို၍ပင် အဆင်ပြေဦးမည်
ဝူးးး
သူသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ လက်တစ်ကမ်းအကွာသို့ ရောက်ရှိရန် ကြာမြင့်မသွားခဲ့ပေ။
(ဟင်? ဒါက ထင်ထားတာထက် ပိုလွယ်နေပါလား)
သူတွေးနေ၏
မည်သည့် အကူအညီမှ မရှိဘဲ အားကိုးရာမဲ့စွာ ရပ်နေသော ပိုင်ကျီဟန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ဦးနှောက်က အလျင်အမြန် အလုပ်လုပ်တော့သည်။
ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးပင်
ပိုင်ကျီဟန်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး
ဤသို့ပြုလုပ်နိုင်ပါက သူ၏ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်ရုံသာမက မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်း တွင်လည်း သူရဲကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။
အားအင်အပို မဖြုန်းတီးတော့ဘဲ သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို ဖမ်းဆီးရန်သာ အာရုံစိုက်
လိုက်တော့သည်။
သူ၏ အပြုံးက ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာသော်လည်း ထိုအပြုံး မရုပ်သိမ်းနိုင်ခင်မှာပင်
ရွှမ်
ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
သူကိုယ်တိုင်က ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ တိုးဝင်နေခြင်းဖြစ်ရာ မိမိထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်သောသူ၏ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းရန် သို့မဟုတ် တုံ့ပြန်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ခန္ဓာကိုယ်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ နှစ်ပိုင်းကွဲထွက်၍ ကျဆင်းသွားသည်။
သွေးများက လေးကိုင်းသဏ္ဌာန် ပန်းထွက်သွားပြီး ကျောက်ပြားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အနီရင့်ရောင် စွန်းထင်းသွားစေသည်။
ခဏတာမျှ
ငြိမ်သက်ခြင်းက လွှမ်းမိုးသွား၏
ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲနေပြီး ဗရုတ်ဗရက် အခြေအနေကြားတွင်ပင် ထိုဓားချက်တစ်ချက်က တစ်ဝင်းလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသယောင် ရှိသည်။
ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အကြီးအကဲသည် သူ မည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် နားမလည်လိုက်ချေ။
သူ၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသည် အောက်ပိုင်းမှ လျှောကျသွားချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများက ပွင့်လျက်သား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အပြုံးကလည်း ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။
သူသည် အောင်ပွဲခံတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း
အမှန်တကယ်တွင်မူ သေမင်းထံသို့ ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ ဓားကို အေးအေးလူလူပင် ပြန်နှိမ့်လိုက်သည်။
စစ်မြေပြင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်မူ ဝမ်ဟောင်ယုသည် ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ပိုင်ကျီဟန်သည် ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွား၏။
ခဏတာမျှ သူ၏ စိတ်က မြင်တွေ့လိုက်ရသည်ကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။
"မင်း... မင်း”
သူ၏ အသံများ တုန်ရီနေသည်။
"မင်း... မင်းက ဒုက္ခိတ မဟုတ်ဘူးပဲ”
ထိုစကားလုံးများသည် သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ အတင်းရုန်းထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာကာ နှလုံးသားကို ညှစ်ထားသည့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ မှတ်မိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့များနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲကို သူ မှတ်မိနေသည်။
ပိုင်ကျီဟန်သည် မြက်ရိတ်သကဲ့သို့ မိစ္ဆာသားရဲများကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို သူ မြင်ယောင်နေသည်။
မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသော စစ်မြေပြင်တွင် မည်သည့် အမူအရာမှ မပျက်ဘဲ လျှောက်လှမ်းနေသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။
ထိုသူအားလုံးသည် သူနှင့် အဆင့်တူ အားကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ ထိုပိုင်ကျီဟန်သာ
သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ဆိုပါက
အခင်းအကျင်းများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။
လူအင်အားသည်လည်း အရေးမပါတော့ပေ။
အင်မော်တယ်နယ်ပယ် အောက်ရှိ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမျှ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ့အနီးရှိ မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းသားအချို့လည်း ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာများ သွေးဆုတ် ဖြူလျော်သွားကြသည်။
"သူ ချီစွမ်းအင် သုံးလိုက်တာမလား? သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေ ပျက်စီးသွားပြီလို့ ပြောကြတယ်မလား?"
"သူက... ဒုက္ခိတ မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား?"
"ဒါဆိုရင် အဓိပ္ပာယ်က—"
ထိုအတွေးကို အဆုံးသတ်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ။
အကယ်၍ သူသာ ယခင်အတိုင်း ပိုင်ကျီဟန် ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်
ရလဒ်က တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
သတ်ဖြတ်မှုကြီး
ဝမ်ဟောင်ယုသည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
မဖြစ်နိုင်ပေ
ပိုင်ကျီဟန် ဒုက္ခိတဖြစ်သွားသည်ဆိုသည်မှာ ကောလာဟလသက်သက် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ လီ-ကျောက် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေသော အတည်ပြုပြီးသား အချက်အလက် ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ မည်သို့ စမ်းသပ်ခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်၏ သွေးကြောများ ပျက်စီးသွားသည်ကို ၎င်းတို့ အသေအချာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့်သာ သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို ရန်စရဲခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ
အမှန်တရားက သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်း... မင်းက အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို လိမ်ခဲ့တာပဲ..."
သူ၏ အသံက အက်ရှစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပိုင်ကျီဟန်က နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ကြည့်
လိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေ၏။
"ငါက ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားပြီလို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဖူးဘူး။"
၎င်းမှာ အခြားသူများက မိမိဘာသာ ယုံကြည်နေကြသည့် အမှန်တရားတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကမူ ငြင်းဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ဝန်ခံခြင်း တစ်ခါမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။
မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းသားအချို့သည် ဗီဇအရ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။
စစ်မြေပြင်၏ အနေအထားက ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
ယခုအချိန်အထိ ၎င်းတို့သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဒုက္ခိတသခင်လေးသည် အန္တရာယ်မရှိဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍ သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်လျှင် အခြေအနေကို လှည့်ပြောင်းနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ယခုမူကား
ဂလု
အစွန်အဖျားရှိ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်သည်။
"ဒါက... ဒါက မနိုင်နိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲပဲ..."
နောက်တစ်ဦးမှာမူ အစီအရင်၏ အစွန်းဘက်နှင့် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ မျက်လုံးကစားလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပနေသည်။
ထွက်ပြေးရမည်။
ထိုအတွေးသည် လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။
အကယ်၍ ဆက်နေမည်ဆိုလျှင် သေကြရုံသာ ရှိသည်။
ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်ထားပြီးသား ဖြစ်၏
ယခု ပိုင်ကျီဟန်ကိုယ်တိုင်က သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲမဟုတ်တော့ပေ
မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ကြောက်ရွံ့မှုသည် မီးထက်ပင် မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
၎င်းသည် လှုပ်ရှားမှုများကို နှေးကွေးစေ၏
အစီအရင်များကို ပျက်ပြားစေသည်။
မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းသားများ၏ တိုက်ကွက်များသည်လည်း ဟန်ချက်ပျက်လာသည်။
သိုင်းကွက်များက တုံ့ဆိုင်းကုန်ချေပြီ။
ဓားချက်များသည်လည်း ယုံကြည်ချက် ကင်းမဲ့နေ၏။
နောက်ဆုံးတော့... အားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ချေ။
ပိုင်ကျီဟန်ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်းသည်သာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာသည်။
ထိုအတောအတွင်း
ပိုင်မျိုးနွယ်စုကမူ အရှိန်မပျက်ပေ
တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့တိုးလာသည်။
ဝမ်ဟောင်ယုသည် အခြေအနေကို ခံစားမိသည်။
ဤအတိုင်း ဆက်သွားလျှင်
သူတို့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပြိုလဲရန် မကြာတော့ပေ။
သူ၏ လက်သည်းများ လက်ဖဝါးထဲ စိုက်ဝင်သည်အထိ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။
မဖြစ်ဘူး
သူ ဤအရာကို လက်မခံနိုင်ပေ။ သူ၌ အစီအရင်များ ရှိနေသေးသည်။
သူ၏ ဘိုးဘေးများလည်း လာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၌...
သူ၏ အတွေးများ ရပ်တန့်သွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပိုင်ကျီဟန်က စတင် လျှောက်လှမ်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ်လှမ်းချင်းစီ
သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာနေသည်။
ခြေသံတစ်ခုချင်းစီသည် ဝင်းအတွင်း၌ ထူးဆန်းစွာ ကျယ်လောင်နေသည်။
မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းသားများသည် သူ၏ လမ်းကြောင်းမှ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
မည်သူမျှ မတားရဲကြပေ။
ပိုင်ကျီဟန်သည် ဝမ်ဟောင်ယု၏ ရှေ့ ပေအနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်လိုက်သည်။
"မင်းကို ငါ မရိုက်နှက်ခင် မေးစရာ တစ်ခုရှိတယ်" ဟု ပိုင်ကျီဟန်က ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ဟောင်ယုမှာ မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ပိုင်ကျီဟန်ကမူ သူ သဘောတူသည်ကို မစောင့်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ယွင်မိုခိုကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ခိုင်းခဲ့တာလား?"
ဝမ်ဟောင်ယုသည် ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
(ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး)
ပိုင်ကျီဟန်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤအချိန်တွင် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းအား လာရောက်ကျူးကျော်ရသနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားတော့သည်။
တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်
"ဟုတ်တယ်၊ ငါခိုင်းတာ”
ဝမ်ဟောင်ယုက ဝန်ခံလိုက်သည်။
"အို၊ မင်းက အလွယ်တကူ ဝန်ခံလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး" ပိုင်ကျီဟန်က အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။
ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ ဝမ်ဟောင်ယုအား ရိုက်နှက်ပြီး အတင်းအကျပ် မေးမြန်းမှသာ အမှန်အတိုင်း ပြောမည်ဟု သူ တွေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် မျှော်လင့်မထားဘဲ ဝမ်ဟောင်ယုက ချက်ချင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။
"ဟားဟား... ဟုတ်တယ်၊ မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးခဲ့တာပဲ။ အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ?"
ပိုင်ကျီဟန်သိလည်း ဂရုမစိုက်သည့်ပုံဖြင့် ဝမ်ဟောင်ယုက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ထက်စာလျှင် ဤကိစ္စက သိပ်ပြဿနာမရှိဟု သူယူဆပုံရသည်။
ထိုသို့လုပ်ရသည့် အကြောင်းအရင်းလည်းရှိပေ၏
"ဒီလောက် အလွယ်တကူ ဝန်ခံတယ်ဆိုတော့ အကြောင်းရင်းကိုလည်း ပြောပြပေးနိုင်မလား?"
ပိုင်ကျီဟန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် မေးလိုက်သည်။
"ဟွန့်၊ မင်းအနားမှာ ကျင်းယွမ်ကျန်း ရှိနေလို့ ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားမှာ စိုးရိမ်လို့ပေါ့။ အဲဒီ သစ္စာဖောက်ကို အစောကြီးကတည်းက သတ်ပစ်သင့်တာ။ ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ခဲ့တယ်။" ဝမ်ဟောင်ယုက ကျင်းယွမ်ကျန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြေလိုက်သည်။ "မင်း ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားပြီလို့ သိရတော့ ဒါက လွယ်လွယ်လေးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ မင်းက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လှည့်စားထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ!"
ဝမ်ဟောင်ယုက စိတ်ပျက်နေပုံရသော်လည်း သူသည် ကြောက်ရွံ့၍ ဖြေနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် သူက အခြေအနေ လှည့်ပြန်လာသည့်အလား ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟားဟား... ပိုင်ကျီဟန်၊ မင်း အခွင့်အရေးရတုန်း ငါ့ကို သတ်ပစ်သင့်တာ။ အခုတော့ မင်း အချိန်ဖြုန်းလိုက်ပြီ။"
ဘုန်း
ဝမ်ဟောင်ယု၏ ရှေ့တွင် လူရိပ်လေးခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့အားလုံးထံမှ အင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
"အခုတော့ မင်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားပြီ”
အခန်း ၄၇၆ ပိုင်ရမ်၏ လွှမ်းမိုးခြင်း
အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါ များသည် လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ဝင်းအတွင်းရှိ မြေပြင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။
အသစ်ရောက်ရှိလာသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးက ရှေ့သို့ အရင်ဆုံး လှမ်းတက်လာ၏။ သူ၏ ဝတ်ရုံသည် ရွှေအိုရောင်ဖြစ်ပြီး အသက်ဝင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော တောက်လောင်နေသည့် နေမင်းပုံသဏ္ဍာန် ပန်းထိုးများဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။
သူ၏ ဆံပင်များတွင် ဖြူရောင်သန်းနေသော်လည်း ဟန်ပန်မှာမူ မတ်မတ်ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။
"ဟောင်ယု” သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏အသံမှာ စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ "မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"
ဝမ်ဟောင်ယုသည် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ယှက်သန်းသွားသည်။
"ဘိုးဘေး၊ ဒီမျိုးဆက်သစ်တပည့် ဘာဘေးမှမဖြစ်ပါဘူး"
အင်မော်တယ် လေးပါး ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် သူ၏နှလုံးသားကို ဖိနှိပ်ထားသော အလေးအပင်ကြီးမှာ ပေါ့ပါးသွားတော့သည်။
အခြားတစ်ဦးက "အခြေအနေက ဘာလဲ၊ ငါတို့ဂိုဏ်းက ဘာလို့ ရှုံးနိမ့်နေရတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝမ်ဟောင်ယုသည် ကိုယ်ကိုအနည်းငယ်မတ်လိုက်ပြီး အမြန်ပင် ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ကျီဟန်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်သရွေ့ ဒီတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရမှာပါ”
သူ၏မျက်လုံးများသည် တောက်လောင်နေသည်။ အရာအားလုံးက ထိုအချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေ၏။
အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်ကိုသာ ဖမ်းမိခဲ့လျှင်
ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် တွန့်ဆုတ်သွားပေမည်။
မဟာအကြီးအကဲနှစ်ဦးသည်လည်း လက်တွန့်သွားလိမ့်မည်။
ထိုအခါ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သေးသည်။
အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါ များသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပိုင်ကျီဟန်၏ အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ချလိုက်၏။
သူ၏ခြေအောက်ရှိ ကျောက်ပြားများသည် အက်ကွဲကုန်သည်။
လေထုမှာ တုန်ခါသွား၏။
သူတို့၏ ထူထပ်လှသော တည်ရှိမှုအောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင် ယိုင်နဲ့ကောက်ကွေးသွားရသည်။
သို့သော်
ပိုင်ကျီဟန်သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။
ထိုမျှပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် သူ၏ဝတ်ရုံစများသည် လေထဲတွင် အေးအေးလူလူ လွင့်မြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခုက ကွေးညွှတ်နေ၏။
အင်မော်တယ် လေးဦးသည် သူတို့၏မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ကြသည်။
ထိုအထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ထက်မြက်သည့် ရုပ်ရည်နှင့် စူးရှသော ရွှေရောင်မျက်ဝန်းပိုင်ရှင် အဖိုးအိုမှာ ပိုင်ကျီဟန်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။
သူသည် ဤနေရာတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့ များနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
သူ မြင်ခဲ့ဖူးသည်။
ပိုင်ကျီဟန်သည် မိစ္ဆာသားရဲပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ ပန်းခြံထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ အေးဆေးစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်ကပင် သူသည် အလွန်အမင်း အထင်ကြီးခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခုမူ
အင်မော်တယ် လေးဦး၏ ပေါင်းစပ်ဖိအားအောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေနိုင်ခြင်းလော။
၎င်းသည် လုံးဝကို အခြားအဆင့်တစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။
"မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ" မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက လေးလေးပင်ပင် ဆိုလိုက်သည်။
"စစ်ပွဲတုန်းက မင်းရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ကို ငါမြင်ခဲ့ပါတယ်။ မင်းရဲ့ပါရမီက မင်းတို့မျိုးဆက်ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"
သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှသွား၏။
"ငါတို့ရှေ့မှာ မင်း ဒီလောက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်နေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး"
အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက ဆက်လက်၍ နှမြောတသဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။
"တခြားအချိန်မျိုးမှာသာဆိုရင်... ငါ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်မိမှာပဲ"
မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းတပည့်များကြားတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးတစ်ဦး၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခံရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်သရေဖြစ်ပေသည်။
"ဒါပေမဲ့" အင်မော်တယ်ဘိုးဘေး လေသံမှာ မာကျောသွား၏။ "မင်းက ငါတို့ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်ပြီး ငါတို့လူတွေကို သတ်ဖြတ်ဝံ့တဲ့အတွက် မင်း ဒီအကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"
တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက်
သူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။
၎င်းသည် လောကကြီးတွင် အကြီးမားဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အသံလေးပင် ဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျားလို လူမျိုးကို ကျွန်တော်က ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမယ်ဆိုရင်" သူက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "အဲ့ဒါက အရှက်ခွဲခံရတာထက်တောင် ပိုဆိုးဦးမယ်"
အင်မော်တယ် မျက်နှာမှာ အေးခဲသွားသည်။
သူ၏ နားထင်မှ အကြောများမှာ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်လာ၏။
"မင်း”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖိအားများသည် ကြမ်းတမ်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး ပိုင်ကျီဟန်၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကျောက်ပြားများမှာ ပိုမိုအက်ကွဲသွားတော့သည်။
သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသေးပေ။
အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက ထပ်မံစကားမဆိုနိုင်မီ
အသံတစ်ခုက အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းထွက်လာသည်။
"ငါ သဘောတူတယ်”
ပိုင်ရမ် ပေါ်လာလေပြီ။
"ငါတို့ရဲ့ အမွေခံသခင်လေးကို ဆရာလုပ်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်းရှိလို့လဲ? မင်းတို့လို အားနည်းတဲ့သူတွေက သူ့ကို ဘာသင်ပေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ?"
သူက မောက်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဓားကို သူတို့ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ထိုဓား ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင်
အင်မော်တယ်လေးဦးစလုံး တောင့်တင်းသွားကြ၏။
ဝမ်ဟောင်ယု ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။
သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်
အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်နက်ပင်။
၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် အရူးအမူး ထွက်ပေါ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း
ထိုသို့ဖြစ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။
၎င်းသည် မည်သို့သော လက်နက်မျိုးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။
ဂလု
သူတို့လေးဦးစလုံးမှာ သိစိတ်မဲ့စွာပင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကြ၏။
အကယ်၍ ထိုဓား၏ ဒဏ်ချက်ကိုသာ ခံရလျှင် သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။ ထိုလက်နက်ရှေ့တွင် ချီလင်းတစ်ပိုင်း သားရဲ ပင်လျှင် အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
အစောပိုင်းက စကားပြောခဲ့သော မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ဘိုးဘေးသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အားတင်းထားလိုက်ရသည်။
"ပိုင်ရမ် မင်းက ငါတို့အင်အားစုနှစ်ခုကြားမှာ အပြည့်အဝ စစ်မက်ဖြစ်ပွားဖို့ ကြေညာနေတာလား"
ပိုင်ရမ် အကြည့်မှာ အေးစက်လှသည်။
"မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့ အမွေခံကို လက်ဖျားနဲ့ ထိဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကတည်းက စစ်ပွဲကို ကြေညာခဲ့ပြီးသားပဲ"
သူတော်စင်အဆင့် ဓားမြှောင်မှာ မှိန်ပျပျ တောက်ပနေ၏။
ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများသည်လည်း သိသိသာသာ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ကြသည်။
"မင်းပြောသလိုပဲ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်လုပ်ရပ်ရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အမွေခံကို ရန်ပြုဖို့ ကြိုးစားတဲ့အတွက် မင်းတို့ဂိုဏ်း ပျက်စီးခြင်းဟာ အဲ့ဒီအကျိုးဆက်ပဲ"
"မောက်မာလှချည်လား”
မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးများ ရှေ့သို့ တက်လာကြပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အင်မော်တယ်အချီစွမ်းအင်များ ကြမ်းတမ်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ ပိုင်ရမ်၊ သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုတည်းနဲ့ ဒီကောင်းကင်အင်ပါယာ ရဲ့ ထိပ်သီးဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဖြိုဖျက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"ဟမ့်။ ဒီနေ့ မင်း ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းကို သိစေရမယ်”
ဘုန်း
အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါ လေးခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရောယှက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော နေမင်းစက်ဝန်း အခင်းအကျင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဂိုဏ်း၏ အထက်ရှိ ကာကွယ်ရေး အမိုးခုံးကြီးသည်လည်း သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်များနှင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ အရှိန်အဝါများကို ပိုမိုအားဖြည့်ပေးနေတော့သည်။
ထိုစဉ် အောက်ဘက်၌
ပိုင်ကျီဟန်၏ အနားတွင် နောက်ထပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်လာပြန်သည်။
ပိုင်ရုဟုန်
သူသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ အနားတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မတ်မတ်ရပ်နေ၏။
မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ အင်မော်တယ်များ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုမှောင်မဲသွားတော့သည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိသော မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးစလုံး ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။
သို့သော်
ပိုင်ရမ်သည် ဘေးသို့ တစ်ချက်ကလေးပင် စောင်းမကြည့်ခဲ့ပေ။
"ရုဟုန်..."
သူ၏ လေသံမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။
"သူတို့ကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်မယ်"
ပိုင်ရုဟုန်သည် အင်မော်တယ်အလေးပါးကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုအကဲခတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
"ကောင်းပြီလေ”
သူ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ရန် မလိုအပ်ဟု အမှန်တကယ်ပင် ယူဆမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရန်သူတွင် မသိနိုင်သော အကြံအစည်များ ရှိနေပါက ပိုင်ကျီဟန်ကို ကာကွယ်ရန် သူ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်းက ပို၍ သင့်တော်ပေမည်။
စကားအပိုများ မဆိုတော့ဘဲ တိုက်ပွဲမှာ ချက်ချင်း စတင်တော့သည်။
မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း ဘိုးဘေးတစ်ဦးက အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်၏။
ပေပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော ကြီးမားလှသည့် မီးလျှံလက်ဝါးကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြစ်တည်လာ၏
ကြွေကျလာသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ပိုင်ရမ် အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာသည်။
ပိုင်ရမ်သည် သူ၏ဓားကို အေးဆေးစွာပင် မြှောက်လိုက်၏။
ရှပ်
ဓားချက်တစ်ချက်တည်းသာ။
ထိုမီးလျှံလက်ဝါးကြီးသည် အလယ်တည့်တည့်မှ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ကွဲအက်သွားသည်။
ပေါက်ကွဲခြင်း မရှိ
ခုခံခြင်းလည်း မရှိပေ။
လေဓားချက်တစ်ခုရှေ့မှ မြူခိုးများသဖွယ် ဘေးတစ်ဖက်စီသို့ လွင့်စင်သွား၏
အပိုင်းအစနှစ်ခုမှာ ဘာမျှမရှိတော့သည်အထိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အင်မော်တယ်လေးဦး၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွား၏။ အခြားအင်မော်တယ်တစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ပြန်သည်။
နေမင်းစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည့် တောက်ပသော လှံလက်နက်တစ်ခုသည် မီးတောက်များကို နောက်တွဲလျက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူတို့ဂိုဏ်း၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော နေမင်းတာအိုစဉ်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ပိုင်ရမ် ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုးဝင်လာ၏။
ပိုင်ရမ်မှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိပေ။
သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ဓားကို ခုတ်ချလိုက်သည်။
ချလွမ်
စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ထိုလှံက တောင့်ခံနိုင်လိုက်သည်။
ထို့နောက်
ဂျွတ်
လှံ၏ ကိုယ်ထည်တစ်လျှောက်တွင် အက်ကြောင်းလေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
ထိုအင်မော်တယ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ဖောင်း
ထိုလှံသည် တောက်လောင်နေသော သတ္တုအပိုင်းအစများအဖြစ် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။
အင်မော်တယ်သည် နောက်သို့ အပြင်းအထန် လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။
သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော လက်နက်မှာ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပျက်စီးသွားရလေပြီ။
မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။
"အားလုံး အတူတူ တိုက်ကြစမ်း”
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်။
အင်မော်တယ်သုံးဦးသည် လက်ပိတ်ဆို့မှုများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖော်ဆောင်လိုက်ကြသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်စာသားမျာနှင့် တောက်လောင်နေသော နေမင်းဒိုင်းလွှားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သုံးထပ်
ကွမ်းခံစစ်ကြီးသည် သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ အတူတူ ရှေ့တိုးလာကြသည်။
သူတော်စင်အဆင့်လက်နက်တစ်ခုသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း
သူတို့အနေဖြင့် အင်အားချင်းသာလွန်မှုဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းပင်။
ရွှေရောင်မီးတိုင်ကြီး သုံးခုကို ပိုင်ရမ်၏အပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
ကောင်းကင်ယံမှာ ယိုင်နဲ့သွားချေသည်။
ဟင်းလင်းပြင်သည် တုန်ခါသွား၏။
ပိုင်ရမ် မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြီးအတွင်းသို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ ဝင်လိုက်၏။
ရွှမ်
သူတော်စင်အဆင့်ဓားသည် ပထမဆုံး မီးတိုင်ကြီးကို ပိုးသားကို ဖြတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
ဒုတိယ ဓားချက်တွင်
ဒုတိယ မီးတိုင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုလဲသွားသည်။
တတိယ ဓားချက်တွင်မူ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော အလင်းတန်းကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။
မီးလျှံအပိုင်းအစများ လွင့်စင်မသွားမီမှာပင်
ပိုင်ရမ်သည် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ မမြန်ဆန်လှပေ
သို့သော်လည်း ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကံကြမ္မာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
"ခံစစ်လက်နက်တွေ ထုတ်ကြ”
တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ဒိုင်းလွှားသုံးခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။
ရှေးဟောင်း ကြေးမုံပြင်
ကောင်းကင်ဘုံ ရွှေခေါင်းလောင်းနှင့် ပြာလွင်သော ကျောက်စိမ်းဒိုင်း
တစ်ခုချင်းစီသည် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကြသည်။
၎င်းတို့သည် တောင်ကြီးများကိုပင် ပြိုလဲစေနိုင်သော ဒဏ်ချက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အထပ်ထပ်သော အတားအဆီးများပင် ဖြစ်ကြသည်။
ပိုင်ရမ်ဓားသည် အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသည်။
ကြေးမုံပြင်မှာ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အက်ကွဲသွား၏။
ဖြောင်း
ပြာလွင်သော ကျောက်စိမ်းဒိုင်းလွှာသည် ထောပတ်ကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ ပြတ်တောက်သွားသည်။
ရွှမ်
၎င်းမှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွား၏။
ရွှေခေါင်းလောင်းကြီးသည် တစ်ကြိမ်မျှ မြည်ဟီးသွားသော်လည်း
အပူတပြင်း အသံတစ်ခုသာ ဖြစ်၏
၎င်းလည်း ထပ်တူပင် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
အင်မော်တယ်အဆင့် ခံစစ်လက်နက် သုံးခုမှာ
စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပျက်စီးသွားတော့သည်။
ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးကြောင့် အင်မော်တယ်သုံးဦးစလုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြရသည်။
သူတို့၏ ဝတ်ရုံများ စုတ်ပြဲကုန်၏
ပါးစပ်များမှ သွေးများ ယိုစီးလာကာ သူတို့၏ အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါများမှာလည်း တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။
မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ပိုင်ရမ် ဘေးဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာပြန်သည်။
ပိုင်ရမ်က အနည်းငယ် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်၏။
ဓားကို အပေါ်သို့ တစ်ချက်တည်း ပင့်တင်လိုက်သည်။
ထိုအင်မော်တယ်အ၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။
သွေးများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်
သွား၏။
"အားးးးးး”
သူ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။
ကျန်ရှိနေသော ဘိုးဘေးများမှာမူ ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်ကုန်ကြတော့သည်။
၎င်းသည် ညီတူညီမျှ တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။
အားနည်းခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် တဖက်သတ် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခြင်း သာ ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရမ်သည် သာမန် အင်မော်တယ်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အင်အားမှာ လုံးဝကို အခြားအဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ပိုင်ရမ်နှင့် အဆင့်တူသော မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့် အင်မော်တယ်အဆင့် ပညာရှင် သုံးဦး ပါဝင်နေသော်လည်း သူတို့သည် ပိုင်ရမ်ကို လုံးဝ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ"ကဲ..." ပိုင်ရမ်က ဓားကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်၏။ "ဒီထဲက ဘယ်သူက ဆက်ပြီး တိုက်ချင်သေးလဲ"