သတိထားပါ

အပြင်ဘက်လောက

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ထန်ထျန်းရှိနေသည့် ပုံရိပ်မျက်နှာပြင်ထံတွင်သာ စူးစိုက်နေကြပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အတွင်းဘက်မှ အသံများကို မကြားရသော်လည်း လက်ရှိ ထာဝရ စင်မြင့်ပေါ်တွင် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်ကို သူတို့ အားလုံး ခံစားနေကြရသည်။

ထိပ်တိုက်တွေ့မှု တိုင်းတွင် ပုံရိပ်မျက်နှာပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းများကို အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ သူတို့ သေချာပေါက် ခံစားနေရခြင်းပင်။

အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် သူတို့သာ ရှိနေခဲ့လျှင် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရမည်နည်းဟု လူတို့က မတွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

မကြာမီမှာပင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ တိကျသော အဖြေတစ်ခုကို ရရှိသွားကြသည်။

ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်းပင် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်စေ၊ ထန်ထျန်း ဖြစ်စေ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန်လူတို့ နားလည်နိုင်သည့် အဆင့်တွင် မရှိကြတော့ပေ။

အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ထန်ထျန်းက လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းနှင့် တကယ်ပင် အပြန်အလှန် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေနိုင်ခြင်းပင်

ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အရှင် မဟုတ်ပါလား

နှစ်ပေါင်း သိန်းချီအတွင်း တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်

ထျန်းဖူနန်းတော် ကမ္ဘာ ကိုးခု၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ယခုကဲ့သို့သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက အနည်းဆုံး ယခုလက်ရှိ အခြေအနေအရတော့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် အဆင့်တူ ရပ်တည်နေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်

"ထန်ထျန်းက... အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်မလား"

မင်ရွှမ် အင်မော်တယ်အရှင်က တံတွေးတစ်ချက် မျိုချရင်း ခက်ခက်ခဲခဲ မေးလိုက်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ထိုမေးခွန်းကို မဖြေနိုင်ကြပေ။

အကယ်၍ တိုက်ပွဲမစခင်ကဆိုလျှင် သူတို့က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု ပြောကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ...

နှစ်ဦးစလုံးမှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြရာ မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။

ထာဝရ စင်မြင့်ပေါ်တွင်

ထန်ထျန်းမှာ ပြုံးလျက်ပင် အားရပါးရ တိုက်ခိုက်နေသည်။

၎င်းမှာ သူ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ရောက်ရှိပြီးနောက်ပိုင်း အားအရဆုံး တိုက်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အနန္တတာအိုနိယာမ ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက်ပိုင်း သူနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် သူ့ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးစေနိုင်သူ တစ်ဦးမှ မရှိခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေကို နားလည်သွားပြီး စစ်မှန်သော ကောင်းကင်နိယာမများကို ထိန်းချုပ်နိုင်လာသည့် အချိန်မှာတော့ ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

ဤကမ္ဘာတွင် သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမျက်မှောက်ရှိ လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းမှာမူ သူ၏ "အနန္တတာအိုနိယာမ လက်သီးအသေး" ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည့်တိုင်အောင် အားလျော့ခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲပင်။

တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲမှ ရန်ရှန်လေးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ခေါင်းလောင်း အပိုင်းအစထက် မနိမ့်ကျသော မူလရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။ လေးကြိုးကို ဆွဲကာ မြှားပစ်လိုက်တိုင်း ထန်ထျန်းမှာ အဆုံးမဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများကို ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ မြှားအမှန်တကယ် ထိမှန်သွားပါက သူ့တွင် အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသော်လည်း အတော်လေး ခံရခက်သွားပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် နိယာမ စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ခါကပ်ငြိသွားပါက ဖယ်ရှားရန် အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းမှာ ထိုခေတ်အခါက မည်မျှအထိ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့မည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့ ခေတ်ပြိုင် မဖြစ်ခဲ့ကြခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့မှာ လုမင် နှင့် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တို့ကဲ့သို့ ရင်ဘတ်ချင်းတူသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ထန်ထျန်း ထင်မိသည်။

သို့သော် မည်သူက လုမင် ဖြစ်ပြီး မည်သူက စင်္ကြာဝဠာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်မည်ကိုတော့ ပြောရခက်ပါသည်။

ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်မုန်တိုင်းများမှာ ထာဝရ စင်မြင့်ပေါ်တွင် လှည့်ပတ်နေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အကြိမ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး အနန္တတာအိုနိယာမ လက်သီးအသေးမှာ ရန်ရှန်လေး၏ ရှေ့တွင် အသာစီး မရခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းသည်လည်း ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို ထိမှန်အောင် မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

ခဏအကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူက ရုတ်တရက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး အနိုင်အရှုံး မကွဲပြားသေးသော ဤတိုက်ပွဲကို ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ငါ အစောက ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းပါ့မယ်"

"မင်းက တခြားလူတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ငှားသုံးတတ်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ဒီတာအိုကျင့်စဉ်က တကယ်ကို သန်မာတာပဲ"

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ အံ့သြသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ရန်ရှန်လေး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အကြိတ်အနယ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါက အဲဒီကျင့်စဉ်တွေကို ပေါင်းစပ်ထားရုံပါပဲ၊ သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ကျင့်စဉ် တွေ မပါပါဘူး"

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောသည်။ "အကြီးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်ရှိတဲ့ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် ရာပေါင်းများစွာ၊ အလယ်အလတ်နဲ့ အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီးအပြင် သာမန်ကျင့်စဉ်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် တတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ..."

"ဒါကို ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ အချိန်ပေးရင်တောင် အောင်မြင်ဖို့ မသေချာဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒါတွေကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ လက်သီး ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။ ဒါကမှ ကျင့်စဉ် မဟုတ်ရင် ဒီလောကမှာ ဘာကမှ ကျင့်စဉ် မဟုတ်တော့ဘူး"

ထန်ထျန်းက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

သူ့မှာ စနစ် ရှိလို့ ဒါတွေကို အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်တာပါလို့တော့ သူ သွားပြောလို့ မရဘူး မဟုတ်ပါလား။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ "နှမြောစရာပဲ... ငါက အခု ပုံရိပ်ယောင်သက်သက်မို့လို့ စွမ်းအားတွေက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတယ်"

"ဒါမျိုး မဟုတ်ရင်တော့ မင်း ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ဆက်ပြီး တိုက်ကြည့်ချင်သေးတယ်"

"အခု တိုက်ပွဲက ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ရှုံးနိမ့်တတ်တာမျိုး မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် တိုက်ကွက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်"

ပြောပြီးသည်နှင့် လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက သူ၏ ရန်ရှန်လေးကို သိမ်းလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အော်ရာ တစ်ခုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ထန်ထျန်းကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ..."

"ကျွန်တော့်မှာလည်း ရှုံးနိမ့်တတ်တာမျိုး မရှိဘူး"

သူသည်လည်း အနန္တတာအိုနိယာမ လက်သီးအသေးကို ဖျောက်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ "မင်းမှာ ဝှက်ဖဲတွေ ကျန်သေးတာလား"

ထန်ထျန်းက ရယ်မောပြီး "မင်းရောပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "အကယ်၍ မင်းက ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် အကွက် ကို တကယ် ခုခံနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကို 'ထာဝရ ပြိုင်ဘက်ကင်း' လို့ ငါ သေချာပေါက် ခေါ်ပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်ကတော့ ဒီလို နာမည်ကျော်ကြားမှုတွေကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်တော့ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်"

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက ပြုံးလျက် ထန်ထျန်းကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် သူက လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး ထန်ထျန်းထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တစ်ခဏချင်း ပုံပျက်သွားပြီး ရာပေါင်းများစွာသော မြင်သာသည့် မျဉ်းကွေးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ထန်ထျန်းထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ထန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

၎င်းတို့မှာ စစ်မှန်သော ကောင်းကင်နိယာမများပင်

မှန်ပေသည်... ဤလူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းသည်လည်း သူကဲ့သို့ပင် "တာအို" အဆင့်သို့ မရောက်ခင်ကတည်းက စစ်မှန်သော ကောင်းကင်နိယာမ အတော်များများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကသာ လူတစ်ယောက်ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဆင့်တွင် ဤနည်းလမ်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တတ်သည့် အရာကို ထန်ထျန်းလည်း တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ့ထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

နိယာမ မျဉ်းတန်းများမှာ ထန်ထျန်း၏ ဘေးနားသို့ ရောက်လာချိန်တွင် မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

နိယာမအားလုံးမှာ ထိုအကာအကွယ်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းမှာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး ကြောင်အမ်းကာ ရပ်နေတော့သည်။

"ဒီကောင်းကင်နိယာမတွေကို အဲဒီလေးက သင်ပေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်ခေါင်းလောင်း အပိုင်းအစကလား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း၏ မျက်ဆံမှာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ မင်းက ငါ့အကြောင်းကို အတော်လေး သိနေတာပဲ"

"အဲဒီအရာအကြောင်းကိုတောင် သိနေတယ်ပေါ့"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "တိုက်ဆိုင်ပြီး မြင်ဖူးခဲ့တာပါ"

"ရှေးဟောင်း မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုထဲမှာ မင်း အဲဒီအရာကို ရခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့တယ်"

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက သူ ထုတ်ဖော်ထားသော ကောင်းကင်နိယာမများကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ယင်းနောက် သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းမြင်ခဲ့တာက ငါ အဲဒါကို ကောက်ရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒါက ငါ့ကို လာရှာခဲ့တာပါ"

"ဒီ ရန်ရှန်လေး အပါအဝင် အားလုံးက အတူတူပါပဲ"

"အဲဒီ စွမ်းအားတွေကြောင့် ငါက အရာအားလုံးကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာတော့ ဒီစွမ်းအားတွေကနေ ပြန်လာမယ့် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ငါ ခံရမယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်"

ပြောရင်းနှင့် သူက ခေတ္တရပ်ကာ ထန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "သတိထားပါ"

"မင်း တကယ် လိုချင်တာက ဘာလဲဆိုတာကို အမြဲတမ်း သတိရနေပါ"

စကားအဆုံးတွင် လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးသွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။