အနာဂတ်အတွက် စီစဉ်ခြင်း

ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ်ဓား ကန့်လန့်ဖြတ် ခုတ်ချလိုက်သည်နှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာ့စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဘိုးအို၏ ထွက်ပြေးနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သို့မဟုတ် အစကတည်းကပင် သူက သူ့အတွက် မည်သည့်ထွက်လမ်းမျှ ပြင်ဆင်မထားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူ ရန်အတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ဖြတ်တောက်ထားခြင်းကပင် လုံလောက်သော အလေးထားမှု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေကို မည်သူက တွေးမိပါမည်နည်း။

အကယ်၍ နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ အသက်ရှင်ခဲ့သော ဤဝူကျိတာအိုအရှင်သာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုရှိပြီး သူ၏ ဝှက်ဖဲအားလုံးကို ထုတ်သုံးခဲ့ပါက အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိတော့ပေ။

ကြီးမားလှသော ကမ္ဘာ့စွမ်းအားများက တစ်ခဏအတွင်း အဘိုးအို၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

သူက မျက်လုံးပြူးကာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သော ပန်းချီကားချပ်ကို ရှေ့တွင် ကာလိုက်သလို အလံ ၁၈ ခုကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့အပြင် နာမည်မသိသော အစွမ်းထက် တာအိုလက်နက် အမြောက်အမြားနှင့် ယခင်က အချိန်ကြေးမုံ ကိုပါ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သို့သော် ကမ္ဘာ့စွမ်းအား ဆင်းသက်လာသောအခါ အရာအားလုံးမှာ ပြတင်းပေါက်ကုလားကာ လေးကဲ့သို့ပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာကို ကျော်လွန်နေသော စွမ်းအားဖြစ်ရာ သက်ရှိတစ်ဦးအနေနှင့် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

တစ်ဖက်လူမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော ဝူကျိတာအိုအရှင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ်ဓားက ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွင်းကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်၊ အသက်စွမ်းအား နှင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူ့တွင် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းများ ရှိနေပါစေ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်တော့သည်။

၎င်းမှာ အဆင့်ချင်း လုံးဝကွာခြားသွားသည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝူကျိတာအိုအရှင် အိုကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံပင် မထုတ်နိုင်တော့ဘဲ ထန်ထျန်းကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး အရည်ပျော်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက ထန်ထျန်းရှေ့မှ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပျက်စီးသွားသော တာအိုလက်နက် အစုအပုံလိုက်သာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်မျောလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် ကမ္ဘာကတည်းက စတင်ခဲ့သော အန္တရာယ်မှာ ယခုတော့ ဘေးကင်းစွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကြောင်ကလေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖြေ... ဖြေရှင်းလိုက်ပြီလား"

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားနဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။ သူ့မှာ ဘယ်လောက်ပဲ အရန်အစီအစဉ်တွေ ရှိနေပါစေ အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

"တစ်ယောက်ယောက်က အချိန်မြစ်ထဲကနေ သူ့ကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ရှင်သန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှပဲ ရတော့မယ်"

ကြောင်ကလေး၏ ပုံရိပ်က ထန်ထျန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းမှာ လနတ်သမီး နှင့် တွေ့ပြီးကတည်းက ထူးဆန်းသော ဥကမ္ဘာထဲမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး"

၎င်းက ဆက်ပြောသည်။ "တာအိုအဆင့်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို သတ်ဖို့ အရမ်းခက်ပေမဲ့ တစ်ခါသေသွားပြီဆိုရင်တော့ ပြန်ရှင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"မဟာကောင်းကင်အရှင် ပြန်ရှင်လာနိုင်တာက သူကိုယ်တိုင်က ဝိညာဉ်ပဲ ပြန့်ကြဲသွားလို့"

"ငါ့သခင်တို့လည်း... အဲဒီလိုပါပဲ"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျိကျွင်း တစ်ပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူက ကမ္ဘာ၏ အနှစ်သာရ အချို့ကို မြင်တွေ့လာရသည်။

အသက်ပြန်ရှင် ခြင်းမှာ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။

ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး ကမ္ဘာမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သွားသူများသာလျှင် သေဆုံးရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ကျန်ရစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ"

"တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို တွေ့သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေးက ရယ်ကာ ထန်ထျန်း၏ ဆံပင်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး "မင်းတောင် ကျိကျွင်း ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ငါက ဘာကို ကြောက်ရဦးမှာလဲ"

"တိုက်လို့ မနိုင်ရင်တောင် ပြေးလို့ ရတာပဲဥစ္စာ"

"ဒီနှစ်တွေထဲမှာ မင်းရဲ့ ဥထဲမှာပဲ ပုန်းနေရတာ အသက်ရှူတောင် ကျပ်လှပြီ"

ထန်ထျန်းက မျက်တောင်အသာချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျိကျွင်း တစ်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာ၊ အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး"

"တကယ်လို့ ဝူရှန့် ကျိကျွင်း တစ်ယောက်ယောက်က လာတိုက်ရင် မင်းကို အဖမ်းမခံရအောင် ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး"

ကြောင်ကလေးက လက်ခါပြလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ မင်းရဲ့ အမြန်နှုန်း နဲ့ဆိုရင် ကမ္ဘာ့သစ်ပင်က မကြာခင် ကြီးလာမှာပါ"

"ပြီးတော့ ဒီလောကမှာ ဝူရှန့် ကျိကျွင်းတွေက အဲဒီလောက် မများပါဘူး၊ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမည်ကို ရဖို့က လွယ်တယ် မှတ်နေလား"

"မင်းဆိုရင်တောင် အချိန် တော်တော်ယူရဦးမှာ"

"မင်းက ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ကို အစာတွေ ဝဝလင်လင် ကျွေးနိုင်မှသာပေါ့"

ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ကျိကျွင်း ဘယ်လိုဖြစ်ရမလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးဆို"

"အခုကျတော့ ဘာလို့ အကုန်သိနေသလို ပြောနေရတာလဲ"

ကြောင်ကလေးက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ "ဝက်ပြေးတာကို ငါ မမြင်ဖူးပေမဲ့ ဝက်တော့ မွေးဖူးတယ်လေ"

"ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ ကမ္ဘာ့သစ်ပင် ကြီးလာလို့ တာအိုအသီး သီးလာတဲ့အခါ မင်းက တရားဝင် ကျိကျွင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"တာအိုအသီးကနေ သက်ရှိတွေ စတင်ပေါက်ဖွားလာပြီး မင်းရဲ့ ကမ္ဘာအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလာတဲ့အခါမှာတော့ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ရောက်ပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်"

ထန်ထျန်းက 'အော်' ဟု တစ်ချက်ဆိုလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကြောင်ကလေးက ထူးဆန်းသော ဥကမ္ဘာကို ပျိုးထောင်ပေးစဉ်အတွင်း သိမြင်မှု တော်တော်များများ ရရှိခဲ့ပုံရသည်။

"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် တာဝန်က ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ကို ဆက်ပြီး ကျွေးမွေးဖို့ပဲပေါ့"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေးက ပခုံးတွန့်ပြကာ "ဟုတ်တာပေါ့၊ ကမ္ဘာ့သစ်ပင်က မင်းရဲ့ အနာဂတ် ရပ်တည်ချက် အခြေခံပဲလေ၊ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင် ကိစ္စကော... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ထန်ထျန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ခုနက ဝူကျိတာအိုအရှင် အိုကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုအရ မဟာကောင်းကင်အရှင်က တရားဝင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးဘဲ စွမ်းအားများ စုဆောင်းနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် သူပြောသည့်အရ ဆိုလျှင် အချို့နေရာများတွင် ထူးဆန်းသော ကိစ္စများ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေပုံရသည်။

မည်သို့သော ထူးဆန်းမှုမျိုးလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိပေ။

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့် အချိန်သို့ မရောက်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်မှာ သတင်းကို ဖြန့်ဝေလိုက်မည်ဆိုလျှင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် အချိန်မီသေးသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက သူကိုယ်တိုင် တရားဝင် ကျိကျွင်း ဖြစ်လာပြီးမှသာ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ အတွေးကို ကြောင်ကလေးအား ပြောပြလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေး ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းက အဲဒီ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အရှင် ကို မယုံကြည်လို့လား"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီဘက်က စိုးရိမ်စရာတွေ ရှိနေတာ အမှန်ပဲ"

"မင်းသခင်က မင်းကို ထျန်းဖူကမ္ဘာမှာ ထားခဲ့တာက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အရှင် အပေါ် ယုံကြည်လို့ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့..."

"အခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ ကြာသွားခဲ့ပြီ၊ သူ့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်နဲ့ သဘောထားတွေ မပြောင်းလဲဘူးလို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်မှာလဲ"

"မဟာကောင်းကင်အရှင် ပြန်ရှင်လာတာက မတော်တဆ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဘာလို့ သူ အုပ်ချုပ်တဲ့ ကမ္ဘာထဲမှာမှ လာပြီး ပြန်ရှင်ရတာလဲ"

"အရင်ကဆိုရင် ငါက ဒါကို မတော်တဆလို့ ယုံကောင်းယုံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... ပိုပြီး သတိထားဖို့ လိုတယ်"

ကြောင်ကလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် ထန်ထျန်း၏ ပြောစကားကို သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ နေမှာလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါကာ "ဒါပေါ့... မဟုတ်ဘူးပေါ့"

"ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမှာပေါ့"

"ငါတို့က ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အရှင်ဆီ တိုက်ရိုက် သွားမတွေ့နိုင်ပေမဲ့ သတင်းတချို့ကို လွှင့်လိုက်ဖို့ကတော့ လွယ်ပါတယ်လေ"

"မဟာကောင်းကင်အရှင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းဆိုရင် လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရမှာပဲ။ အဲဒီအပေါ်မှာ နည်းနည်းလောက် ဖြန့် ပေးလိုက်ရင်တော့ အကြီးအကျယ် ဟိုးဟိုးကျော်သွားမှာ သေချာတယ်"

ကြောင်ကလေးက ထန်ထျန်းကို စွေကြည့်ကာ "မင်းကတော့ တကယ့် အကြံ သမားပဲ"

"ဒီလို ခေါင်းစားတဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းပဲ စဉ်းစားတော့၊ ငါကတော့ ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့... ငါတို့ အခု ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာပဲ ရှိနေသေးတာလေ၊ လမ်းညွှန်ပေးမယ့် လမ်းကြောင်းလည်း မရှိတော့ဘဲ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးကို ဘယ်လိုသွားမှာလဲ"

ထန်ထျန်းက ရယ်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို ဘာမှမလုပ်တတ်တဲ့လူလို့ ထင်နေတာလား"

"ဒီထဲကနေ ပြန်ထွက်နိုင်မယ့် အစီအစဉ် မရှိဘဲနဲ့ အဲဒီကောင်နောက်ကို ငါ ဘယ်လိုက်လာမလဲ"

"ကျိကျွင်း တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာတော့ ငါက တခြားကမ္ဘာတွေရဲ့ တည်နေရာကို ခံစားလို့ ရနေပြီ"

"ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးက အကြီးဆုံးတစ်ခုပဲ၊ ပြီးတော့ ငါတို့နဲ့လည်း သိပ်မဝေးဘူး၊ အချိန်မရွေး သွားလို့ ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဝင်မယ့် နေရာကတော့ နည်းနည်း လွဲချော်နိုင်ပေမဲ့ သိပ်တော့ မကွာခြားလောက်ပါဘူး"

ကြောင်ကလေးက 'အော်' ဟု တစ်ချက်ဆိုကာ "ဒါဆိုရင် မြန်မြန်သွားကြစို့"

"အခုခေတ် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးက ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေမလဲဆိုတာ ငါလည်း မြင်ချင်လှပြီ"