← Chapters

ဒါကို ငါယူမယ်

Vol. 54 Ch. 564

ဒါကို ငါယူမယ်

Vol. 54 Ch. 564

ထာဝရ စင်မြင့်

ချန်ဝူဟွေ့က လက်ညှိုးတစ်ချက် ညွှန်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခုမှာ ဟိန်းဟောက်ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ထံသို့ လိပ်တက်သွားတော့သည်။

ထိုသူမှာ ကုရွှမ် ပင် ဖြစ်သည်။

ကုရွှမ်သည်လည်း အစွမ်းကုန် အော်ဟစ် ကာ ပြင်းထန်သော အော်ရာ များကို ထုတ်ဖော်ပြီး ထိုကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားကို တောင့်ခံနေသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီး ဤမျှအဆင့်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ၏ ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အင်မော်တယ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားပြီး သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကာ ထာဝရ စင်မြင့်၏ အစွန်း နံရံသို့ ရိုက်မိသွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချန်ဝူဟွေ့က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အချိန်မီ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... မဆိုးပါဘူး"

"နောင်မှာ ဆက်ပြီး ကြိုးစားသွားမယ်ဆိုရင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မှာပါ"

ကုရွှမ်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကျလျက် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူက အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင် ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"စီနီယာရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

အသက်ခဏ ပြန်ရှု ပြီးနောက် ကုရွှမ်က လက်သီးဆုပ် ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ယနေ့ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် သူကိုယ်တိုင် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ပုံမှန်အဆင့်ထက်ပင် သာလွန်နေသည်ဟု ဆိုရမည်။

နှစ်တစ်ရာ ပါရမီရှင် လုမင်နှင့် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် နှစ်တစ်ထောင် ထူးချွန်သူ လျိုထျန်းဟုန်နှင့်လည်း အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများတွင် အောက်သို့ မကျခဲ့ပေ။

ယခု နှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင် နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

ထာဝရ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကြာကြာတောင့်ခံနိုင်လေလေ ရရှိမည့် ပါရမီရှင်ဝိညာဉ်မှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ရောက်လာပြီးနောက် ကုရွှမ်က သူ၏ နတ်ဘုရားသားတော် စမ်းသပ်မှုအပေါ် ယုံကြည်ချက်များ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေ့ရှိ ချန်ဝူဟွေ့ကို ကြည့်ရင်း ကူစွမ်က စဉ်းစားကာ မေးလိုက်သည်။ "စီနီယာ... ကျွန်တော် ရဲဝံ့စွာ မေးပါရစေ"

"စီနီယာအနေနဲ့ တခြား ထာဝရ စင်မြင့်တွေပေါ်က မြင်ကွင်းအားလုံးကို မြင်နိုင်ပါသလား"

ချန်ဝူဟွေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်မေးသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကုရွှမ်က ပြုံးလိုက်ကာ "ဒါဆိုရင်... တခြား မြင့်မြတ်သားတော်တွေထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ စီနီယာ ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ"

"နောက်ဆုံး အောင်မြင်မှုကို ကျွန်တော် ရနိုင်ပါ့မလား"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဝူဟွေ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ယင်းနောက် သူက အဓိပ္ပာယ်ပါသော အသံဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟင်း..."

"အခက်အခဲတွေကို မကြောက်ဘဲ စိန်ခေါ်ဝံ့တဲ့ တပည့်မျိုးကို ငါ သဘောကျပါတယ်"

"ကြိုးစားပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်ဝူဟွေ့က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ၏ ပါရမီရှင်ဝိညာဉ် တစ်ခုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ကုရွှမ်မှာ ကြောင်အကာ ကျန်ခဲ့သည်။

အခက်အခဲတွေကို မကြောက်ဘဲ စိန်ခေါ်ဝံ့တာလား

ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ

သူက ဤမျှအထိ ထူးချွန်နေ၍ ဤနှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင် က ချီးကျူးသွားခြင်းလော။

ကုရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤကဲ့သို့သော ချီးကျူးမှုမျိုး ရရန်မှာ အလွန်ခဲယဉ်းသည် မဟုတ်ပါလား။

သူ၏ ယုံကြည်မှုက ပို၍ပင် တိုးလာတော့သည်။

အသက်စွမ်းအား များ၏ ကုသမှုအောက်တွင် ကုရွှမ်က မကြာမီမှာပင် ထိပ်ဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

သူက ချန်ဝူဟွေ့၏ ပါရမီရှင်ဝိညာဉ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာတစ်ခု၌

ဤနေရာမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူ ရင်ပြင်တစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ နိယာမစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရင်ပြင်မှာ သိပ်မကြီးသော်လည်း အလယ်ဗဟိုတွင် အလွန်မြင့်မားသော ကျောက်စိမ်းဖြူ တိုင်ချွန်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

ထိုတိုင်ချွန်ကြီးကို အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန်ကို မမြင်ရပေ။ အစီအရင် ပွင့်ရန် အချိန်မကျသေးပုံ ရသည်။

ထန်ထျန်းမှာမူ ဤရင်ပြင်ထဲတွင် ထိုင်နေသည်မှာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

လူငယ် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ထာဝရ စင်မြင့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူက တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်မှတစ်ဆင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤနေရာက သူတို့၏ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲမြေပြင် ဖြစ်ပုံရသည်။

ရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူ တိုင်ချွန်ကြီးမှာ အဓိက အရာဖြစ်နိုင်ပြီး မြင့်မြတ်သားတော် အားလုံး ရောက်လာမှသာ ပွင့်လာမည် ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မနီးမဝေးတွင် အလင်းဖြူတစ်ချက် လက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ထန်ထျန်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ယခင်အသုတ်မှ မြင့်မြတ်သားတော် တစ်ဦးဖြစ်သည့် တုဖုန်း ဖြစ်နေသည်။ သူက ယခင်က ကုရွှမ်နှင့်အတူ ထန်ထျန်းကို လာရောက် ပြဿနာရှာခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က ဤလူမှာ တစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘဲ ကုရွှမ်၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးအဆင့်သာ ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာလည်း ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်ဘဲ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အလယ်အလတ် အဆင့်သာ ရှိသည်။

တုဖုန်း ပေါ်လာပြီးနောက် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ပေါ်သည်။

ယင်းနောက် သူက ထန်ထျန်းကို မြင်သွားပြီး မှင်တက်သွားသည်။

"ထန်ထျန်းလား"

"မင်းက ငါ့ထက်တောင် စောပြီး ထွက်လာတာလား"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "အင်း... ရောက်နေတာ ခဏရှိပြီ"

မကြာမီ ထျန်းဖူကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်ရာ ဤလူများနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ တုဖုန်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကြောင်သွားပြီးနောက် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မင်းက ဘာလို့ တစ်ချက်လေးတောင် စိတ်မပျက်နေတာလဲ"

ထန်ထျန်းမှာ အံ့သြသွားရသည်။ "ငါက ဘာလို့ စိတ်ပျက်ရမှာလဲ"

တုဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ "ထာဝရ စင်မြင့် စမ်းသပ်မှုမှာ ပုံမှန်ဆိုရင် အစောကြီး ထွက်လာတဲ့သူက ပါရမီရှင်တွေနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ စွမ်းဆောင်ရည် ညံ့ဖျင်းလို့ပဲ"

"ထူးချွန်တဲ့သူတွေဆိုရင် ပိုပြီး ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်ကြတယ်"

"မင်းက... မတူလို့လား"

ထန်ထျန်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤသို့သော အယူအဆ ရှိနေသည်ကိုး။

သူကတော့ အစောကတည်းက အထူးတလည် လေ့လာမထားခဲ့ပေ။

သာမန်လူများအတွက်တော့ မှန်နိုင်သော်လည်း သူကတော့...

"အင်း... နည်းနည်းတော့ ကွာခြားမယ် ထင်တယ်"

"ဘာမှ ပြောမနေတော့ပါဘူး၊ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲကိုပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"

"မင်းလည်း အခြေအနေကို သေချာ ပြန်ပြင်ဆင်ထားဦး။ နတ်ဘုရားသားတော် နေရာကို မရရင်တောင်မှ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းရင် အပြင်ဘက်က အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ တွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရနိုင်တယ်လေ"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

တုဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယင်းနောက် သူက တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ သူ၏ အခြေအနေကို အလေးအနက် ပြန် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။

အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်သည့် အခြားသော မြင့်မြတ်သားတော်များလည်း ကျောက်စိမ်းဖြူ ရင်ပြင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

တုဖုန်း ပြောခဲ့သလိုပင် အစွမ်းထက်သော မြင့်မြတ်သားတော်များမှာ ပို၍ နောက်ကျမှ ရောက်လာကြသည်။

နာရီဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင် နောက်ဆုံးတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ ကုရွှမ် ပင် ဖြစ်သည်။

ရင်ပြင်ထဲတွင် မြင့်မြတ်သားတော် ၁၂ ဦး ထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုရွှမ်က မသိမသာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သေချာပေါက်ပင် သူက အသန်မာဆုံး ဖြစ်နေသည်

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ကုရွှမ်က ထန်ထျန်းကို မြင်သွားသည်။

"ဟားဟား... တချို့လူတွေကတော့ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ တွေရဲ့ မြှောက်ပေးတာ ခံထားရပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလောက် စောစောကြီး ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ဘယ်လောက်များ တော်နေမလဲလို့ ထင်ထားတာ၊ တကယ့် အစွမ်းကို ထုတ်သုံးရမယ့် အချိန်ရောက်တော့မှ အောက်ခြေ လွတ်သွားတာပဲ"

သူက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက သူ့ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကောင်က သူ့ကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောနေမှန်း သူ သိပါသည်။

ဤမျှအဆင့်ရှိသော စိတ်ဓာတ်မျိုးမှာ...

ပြောရလျှင် သူ စိတ်ဝင်စားမှုကိုပင် မဆွနိုင်တော့ပေ။

စမ်းသပ်မှုကိုသာ အမြန် အဆုံးသတ်လိုက်ချင်တော့သည်။

ကုရွှမ် ပေါ်လာပြီးနောက် စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်သည့် မြင့်မြတ်သားတော် ၁၃ ဦးစလုံး စုံလင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူ တိုင်ချွန်ကြီး ပတ်လည်ရှိ အစီအရင်မှာ လျင်မြန်စွာ စတင် ပွင့်လာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ပေရာချီ မြင့်သော တိုင်ချွန်ကြီးမှာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ အပြည့်အစုံ ပေါ်ထွက်လာပြီး မီးခိုးရောင် စွမ်းအင်လုံးတစ်ခုမှာ တိုင်ချွန်၏ ထိပ်ဖျားတွင် နှလုံးခုန်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။

ထန်ထျန်းက ထိုစွမ်းအင်၏ လှိုင်းနှုန်းမှာ ဤထျန်းဖူ ကမ္ဘာမှ မဟုတ်သည်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ဝင်ပေါက်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှု အကြောင်းအရာမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူမဆို နတ်ဘုရားနေရာ ကို လုယူနိုင်ပြီး ကိုယ့်လက်ထဲမှာ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ထက် ပိုပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရင် နတ်ဘုရားသားတော် နေရာကို ရရှိလိမ့်မယ်"

ခဏချင်းမှာပင် လူတိုင်း "ဝုန်း" ကနဲ ထရပ်လိုက်ကြပြီး တိုင်ချွန်ထိပ်ရှိ မီးခိုးရောင် စွမ်းအင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယင်းနောက် လူတိုင်းက သူတို့ ရရှိထားသော ပါရမီရှင်ဝိညာဉ်များကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုမှာ စတင်တော့မည်

သို့သော် သူတို့အားလုံး နတ်ဘုရားနေရာအတွက် နောက်ဆုံး အားကုန်ထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ မီးခိုးရောင် စွမ်းအင်၏ ဘေးနားသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုပုံရိပ်က လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုစွမ်းအင်လုံးကို လက်ဖဝါးထဲသို့ သိမ်းယူလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ..."

"ဒါကို ငါယူမယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

All Chapters