အခန်း (၇၁၅-၇၁၆)

အပိုင်း (၇၁၅) - နှလုံးသားချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ်

"ကျွန်မတို့ လမ်းခွဲပြီးနောက်မှာ ပြောစရာ သိပ်မရှိပါဘူး။ ကျွန်မ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းကို ပြန်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်မတို့ဂိုဏ်း ပေ့လျန်ပြည်နယ်မှာ အခြေကျပြီးတာနဲ့ ရှင့်ကိုရှာဖို့ ယွဲ့ပြည်နယ်ထဲကို တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်ခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းတွေက တော်တော်လေး ဆိုးရွားခဲ့ပါတယ်။ ရှင်ဟာ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာပဲ ကျွန်မ သိခဲ့ရပြီး အသေးစိတ်ကိုတော့ မသိခဲ့ရဘူး။ မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်မကို မိစ္ဆာတာအိုဘက်က သိသွားတာကြောင့် ကိုးပြည်ထောင်စုဆီကို မတတ်သာဘဲ ပြန်လာခဲ့ရတယ်"

"အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ရှင့်ရဲ့ သတင်းကို လုံးဝ မရတော့ဘူး။ ရှင် သေသွားပြီလို့ပဲ ကျွန်မ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ရှင့်အပေါ် ထားရှိတဲ့ စိတ်အတွင်းနတ်ဆိုး တွေကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ လမ်းခရီးမှာ ကျွန်မဟာ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အခုတော့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်နေတာပေါ့။"

နန်ကုန်းဝမ်သည် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဟန်လိသည် နန်ကုန်းဝမ်၏ အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြိမ်အကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အတိတ်တုန်းက သူမသည် သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့သော ကိစ္စများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့မှန်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူမအပေါ် ထားရှိသော သံယောဇဉ်မှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဟန်လိသည် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဝေလီချန်း ဆိုတဲ့လူက ဘာလဲ"

နန်ကုန်းဝမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဝေလီချန်း ဟုတ်လား။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ခရီးသွားရင်း သူ့ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံခဲ့ဖူးတာပါ။ ကျွန်မ သူ့ကို သဘောမကျပါဘူး။ သူက ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ့်တော့ သူဟာ သူခိုးလို စိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်၊ မိန်းမလည်းရှုပ်သေးတဲ့ လူပွေတစ်ယောက်ပဲ။

သူဟာ သူ့ရဲ့ အမျိုးသမီးတပည့် ရှစ်ယောက်စလုံးအပေါ်မှာ ယင်ဓာတ်စုပ်ယူခြင်းအတတ်တွေကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နေတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားထားပါတယ်။ သူ ကျွန်မကို လက်ထပ်ဖို့ ကြိုးစားတာဟာလည်း မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး လက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုမှုကို ကျွန်မ ငြင်းပယ်ခဲ့တာပေါ့"

"ငြင်းပယ်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆို ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားလို့လဲ။"

ဟန်လိက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

နန်ကုန်းဝမ်သည် တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ ရုတ်တရက် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ရှင် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးအကြောင်း သိလား"

ဟန်လိသည် မျက်နှာပျက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"သိတာပေါ့။ လမ်းမှန်တာအို ၊ မိစ္ဆာတာအို နဲ့ ကိုးပြည်ထောင်စုတို့မှာ နတ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တဲ့ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်နောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ဦးစီ ရှိနေကြတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီအင်အားကြီး သုံးစုဟာ အဆင့်တူ ရင်ဆိုင်နေနိုင်ကြတာလေ။

ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်မှာတော့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရေး အတတ်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အလယ်အဆင့် တာအိုလက်တွဲဖော် နှစ်ဦး ရှိနေတာကြောင့် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်နောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ခက်ခက်ခဲခဲ တားဆီးထားနိုင်တာပေါ့။ ဘာလဲ။ ဝေလီချန်းက အဲဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်နေလို့လား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဝေလီချန်း ရဲ့ အဘိုးက အဲဒီ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူကြီး သုံးဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဝေဝူယာပဲ။ သူဟာ ကိုးပြည်ထောင်စု ရဲ့ အဆင့်မြင့်ဆုံး အကြီးအကဲ ဖြစ်သလို ရှားပါးလှတဲ့ အဆိပ်ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံထားသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ သူဟာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့တင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိစရာမလိုဘဲ အသက်ကို နုတ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းတွေကတော့ စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး။"

နန်ကုန်းဝမ်သည် လက်ချောင်းလေးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟန်လိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒီ ဝေဝူယာ ကိုယ်တိုင်က မင်းကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာလား"

နန်ကုန်းဝမ်သည် နာကျည်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောလာသည်။

"တိုက်ရိုက်ကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝေဝူယာ ကိုယ်တိုင် ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်နေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ရှင် သိမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အရင်က အကြီးအကဲကြီး ကွယ်လွန်သွားပြီးတဲ့နောက် စီနီယာအစ်မကြီး တစ်ယောက်က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မနိမ့်ပေမဲ့ သူမက အရမ်း ပါးနပ်ပြီး ကျွန်မနဲ့ အမြဲတမ်း သဘောထား ကွဲလွဲနေတတ်တာ။ ကျွန်မတို့ တခြားအကြီးအကဲ တစ်ယောက်နဲ့ အဆင်ပြေပေမဲ့ သူမနဲ့ ကျွန်မကြားက ဆက်ဆံရေးကတော့ တကယ့်ကို ဆိုးရွားလှပါတယ်"

နန်ကုန်းဝမ်သည် ဤကိစ္စ၏ အဓိကအချက်ကို ပြောတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ဟန်လိသည် တည်ကြည်စွာ နားထောင်နေမိသည်။

နန်ကုန်းဝမ်သည် အံကြိတ်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ဝေလီချန်းရဲ့ လက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ဝေလီချန်း က သူ့ရဲ့ အဘိုး ဝေဝူယာကို ကျွန်မရဲ့ စီနီယာအစ်မကြီးဆီ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်တွေ့ဆုံအောင် စည်းရုံးခဲ့တယ်။

သူတို့နှစ်ယောက် ဘာတွေ ပြောခဲ့ကြလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပေမဲ့ နောက်တစ်နှစ်ခွဲအကြာ ကျွန်မရဲ့ ယင်အနှစ်သာရစွမ်းအားကျင့်စဉ် ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း ကာလအတွင်းမှာ သူမက ကျွန်မကို ရုတ်တရက် ချုပ်နှောင်လိုက်ပြီး ဝေလီချန်း နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့တာပဲ"

ဟန်လိသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် မယုံနိုင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်မကြီးက စိတ်မနှံ့တာလား။ ဂိုဏ်းတူ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ ကိုင်တွယ်ရတယ်လို့"

နန်ကုန်းဝမ်သည် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း ပြော၏။

"ဒါက အမှန်တရားပဲလေ။ သူမ ဒီလောက်အထိ ရူးသွပ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝေဝူယာ ပေးတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တွေကတော့ ငြင်းပယ်ဖို့ တကယ်ပဲ ခက်ခဲပုံရတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မ သိလိုက်ရတာကတော့ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း အနေနဲ့ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူမယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းစလုံးဟာ ပေ့လျန်ပြည်နယ် ပြင်ပကို အင်အားချဲ့ထွင်ခွင့်ရမှာ ဖြစ်သလို ဝေလီချန်း ကလည်း လက်ထပ်ပြီးတာနဲ့ စိတ်အလျင်ဂိုဏ်း ကနေထွက်ပြီး လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း ထဲကို ဝင်လာမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒီအကျိုးအမြတ် နှစ်ခုလုံးကို ရရှိဖို့အတွက် သူမက ဘာမှ မစဉ်းစားဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပေါ့။ ကျွန်မရဲ့ ဆန္ဒကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျွန်မနဲ့ ဝေလီချန်း လက်ထပ်တော့မယ့် သတင်းကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီး အခမ်းအနား ကျင်းပဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တာပဲ။ ကိစ္စတွေ မပြောင်းလဲခင် အတင်းအကျပ် အပြီးသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ကျွန်မ နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်ဆုတ်ချင်ရင်တောင် ဆုတ်လို့မရအောင် လုပ်လိုက်တာပေါ့"

ဟန်လိသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့်- "ဒါဆို မင်းက ဒီကိစ္စကို သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ မင်း တမင်တကာ လက်ထပ်ချင်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားလိုက်ရတုန်းက ငါ တကယ်ကို ထိတ်လန့်သွားခဲ့တာ"

နန်ကုန်းဝမ်သည် ဟန်လိကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မမှာလည်း ရှင့်ကို မေးစရာ ရှိသေးတယ်။ ရှင် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီကို ဘာလို့ ကျွန်မကို စောစော မရှာခဲ့တာလဲ။ ရှင်သာ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်က ရောက်လာခဲ့ရင် ဒီပြဿနာတွေကို ရှောင်လွှဲနိုင်မှာ မဟုတ်လား"

"ငါ မင်းကို မတွေ့ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့…"

ဟန်လိသည် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ခဏအကြာတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤသည်မှာ ထူးဆန်းနေမှန်း သိလိုက်သည်။

ဟန်လိသည် နန်ကုန်းဝမ်မှာ သူ အမှန်တကယ် တန်ဖိုးထားရမည့်သူ ဖြစ်မှန်း ဝိုးတဝါး ခံစားမိနေသော်လည်း အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဤခံစားချက်ကို သူ လှစ်ဟရန် မကြိုးစားခဲ့မိချေ။ အကယ်၍ နန်ကုန်းဝမ် လက်ထပ်တော့မည် ဆိုသည့် သတင်းကိုသာ ရုတ်တရက် မကြားခဲ့ရပါက ဤခံစားချက်များကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ဘဲ သူ ဆက်လက် တွေဝေနေဦးမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ဟန်လိ မျက်နှာ တည်ငြိမ်နေစဉ်မှာပင် နန်ကုန်းဝမ်သည် ညင်သာစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဟန်လိ၏ အနားသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေကလည်း ရှင့်လိုပါပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ အစွမ်းတွေက သာမန်လူသားတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေပေမဲ့ ကျွန်မတို့ဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ပထမဆုံးသော ခံစားချက်တွေအပေါ်မှာတော့ ကြောက်ရွံ့နေပြီး စိမ်းသက်နေကြတုန်းပဲ။

ကျွန်မတို့ တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး နက်နဲတဲ့ အထင်အမြင်တွေ ရှိနေကြပေမဲ့ ကျွန်မတို့ဟာ သာမန်လူသား လင်မယားတွေ မဟုတ်ကြဘူးလေ။ ကျွန်မတို့ဟာ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြပြီး ကြယ်တစ်ပွင့်လို တောက်လောင်သွားအောင် လုပ်လို့ မရဘူး။

ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို လျှော့ချပြီး အများစုကို မြှုပ်နှံထားကြရတာပဲ။ ကျန်ရှိနေတာကတော့ တည်ငြိမ်ပြီး သာမန် ဆက်ဆံရေးမျိုးသာ ဖြစ်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရှင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျွန်မ တကယ်ကို ဝမ်းသာခဲ့မိပြီး နှစ်ရက်တိုင်တိုင် အသေအချာ စဉ်းစားပြီးမှ ရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့ ခံစားချက်တွေအတိုင်း လက်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ"

သူမသည် ညင်သာသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုပြီးနောက် သူမ၏ နုနယ်သော လက်ကလေးကို ကမ်းကာ ဟန်လိ၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟန်လိသည် သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို သူမ၏လက်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ သူမလက်၏ နူးညံ့သောအထိအတွေ့က သူ့အား စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့သည်။

နန်ကုန်းဝမ်သည် မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားပြီး သူမ၏လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ဆွဲယူကာ ဟန်လိကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟန်လိသည် ဤသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်အာ။ မင်း ဒီမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပေမဲ့ မင်းရဲ့ တည်ငြိမ်နေပုံအရဆိုရင် မင်းမှာ ထွက်ပြေးဖို့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပြီးသား ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြ ကင်းနေရမှာလဲ"

နန်ကုန်းဝမ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ ပါးနပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ရှင်…တကယ် စဉ်းစားတတ်တာပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မဟာ အကျယ်ချုပ် ချခံထားရတာ မှန်ပေမဲ့ အထက်ပိုင်းက လူအနည်းငယ်ပဲ ဒါကို သိကြတာပါ။ သာမန်တပည့်တွေကတော့ ဘာမှ မသိကြပါဘူး။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ တူတော်ထန် ဆီကနေ အသံလွှင့်မန္တာန်အဆောင်ကို တိုက်ရိုက် လက်ခံရရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အတားအဆီးတွေ အများကြီး လုပ်ထားခဲ့ကြတယ်"

"တခြားအတားအဆီးတွေကတော့ ကျွန်မအတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်ပြီးတာနဲ့ ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ အတတ်တွေကို လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ မသိဘဲ လုပ်ထားခဲ့တာလေ။ ဒီသာမန်အတားအဆီးတွေကို အချိန်မရွေး ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး ကျွန်မရဲ့ မူလကျင့်ကြံမှုကို ပြန်ရယူနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုတော့ ရှိနေသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ အဲဒီစီနီယာအစ်မကြီး ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ နှလုံးသားချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် ပဲ။

ဒီအတတ်က သူမဟာ မှတ်တမ်းတစ်ခုကနေ အသေအချာ ပြင်ဆင်ထားတာ။ တကယ်လို့ ကျွန်မက လက်ထပ်ဖို့ သဘောမတူရင် သူမဟာ ဒီအတတ်ကို သုံးပြီး ကျွန်မကို ခေတ္တ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ သူမဟာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သွေးအနှစ်သာရကို သုံးပြီး အတားအဆီးကို ပြုလုပ်ခဲ့တာဖြစ်သလို ဒီချုပ်နှောင်မှုရဲ့ အဓိကအချက်ဖြစ်တဲ့ အတားအဆီးတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကိုလည်း ပြုလုပ်ထားခဲ့တယ်။ ဒီတံဆိပ်ပြားကို အသုံးချပြီး သူမဟာ သူမရဲ့ ကီလိုမီတာ ၅၀ ပတ်လည်အတွင်းမှာ ကျွန်မကို သူမရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီတံဆိပ်ပြား ပျက်စီးသွားမှပဲ ကျွန်မ လွတ်မြောက်နိုင်မှာပေါ့။

ကံကောင်းတာက ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ချင်းက သိပ်ပြီး မကွာခြားတာကြောင့် သူမဟာ ကျွန်မကို ရိုးရှင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်လောက်ပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တာပါ။ ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအားတွေကိုတော့ သူမ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး"

ဟန်လိက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က…"

နန်ကုန်းဝမ်သည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမက စိုးရိမ်မှုကင်းသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အစကတော့ လက်ထပ်ပွဲအခမ်းအနား မကျင်းပခင် ရက်အနည်းငယ်အလို စောင့်ကြည့်မှု အလျော့ရဲဆုံး အချိန်မှာ ကျွန်မရဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေကို ပြန်ယူပြီး အဝေးကို ချက်ချင်း ထွက်ပြေးဖို့ ကျွန်မ စဉ်းစားထားတာပါ။ အတားအဆီးတံဆိပ်ပြားရဲ့ သက်ရောက်နိုင်စွမ်း စက်ကွင်းအပြင်ဘက်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ သူမ ကျွန်မကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ အခု ရှင် ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ရှင့်ကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်တော့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်က ကျွန်မကို လက်ထပ်ချင်နေတဲ့ အမျိုးသားပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်မ ကြားထားရသလောက်တော့ ရှင်ဟာ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုတောင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတော့ ရှင် တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်ရမယ်"

ဟန်လိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြော၏။

"နှလုံးသားချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် ဟုတ်လား။ အဲဒီချုပ်နှောင်မှုက တကယ်ကို ဒုက္ခပေးတာပဲ။ အဲဒီတံဆိပ်ပြားကို ဖျက်ဆီးတာကလွဲလို့ တခြား ဖြေရှင်းနည်း မရှိတော့ဘူးလား"

နန်ကုန်းဝမ်၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

"မရှိရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း နဲ့ အဝေးကြီးကို ရောက်သွားကြမှာပဲလေ"

ဟန်လိ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှေးကျဉ်းသွားပြီး အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ လက်သွားသည်။ သူက ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ရပါတယ်။ အတားအဆီးတံဆိပ်ပြား တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်မကြီး လက်ထဲမှာ ရှိနေမှာပေါ့။ ငါ သွားယူပေးရုံပါပဲ။ မင်းအတွက်လည်း လက်စားချေပေးပြီးသား ဖြစ်တာပေါ့"

နန်ကုန်းဝမ်သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ စိတ်သဘောထားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရုံတင်ပါ။ ရှင့်ကို အဲဒီတံဆိပ်ပြား သွားယူခိုင်းဖို့ ကျွန်မ တကယ် မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ကျွန်မရဲ့ စီနီယာအစ်မကြီးဟာ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သလို ကျွန်မတို့လို အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ တိတ်တဆိတ်ပဲ ခိုးထွက်သွားကြတာပေါ့။ အဆိုးဆုံး ဖြစ်လာရင်တော့ ကျွန်မ အဲဒီအတားအဆီးကို ဖြေရှင်းဖို့ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရရုံပါပဲ"

ဟန်လိသည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ သူ သဘောကျရသည့် ဤအဖိုးတန်မိန်းမလှလေးနှင့် ပေါင်းစပ်ရမည့်အချိန်မှာ မကြာမီ ရောက်ရှိလာပေတော့မည်။

အပိုင်း (၇၁၆) - ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

ဟန်လိသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ဆိုလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ကြတာပေါ့။ တကယ်လို့ မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင်လည်း ငါတို့ ထွက်ပြေးလို့ရတာပဲ။ ငါရှိနေသရွေ့ မင်းခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အတားအဆီးတွေက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ငါ အပြင်ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်"

နန်ကုန်းဝမ်သည် ဟန်လိကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်မှန်း နားလည်သွားပုံရသည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက… ကောင်းပါပြီ။ ရှင့်ရဲ့အစွမ်းတွေ ဘယ်လောက်အထိရှိလဲ ကျွန်မမသိပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ယုံကြည်မှုအရဆိုရင်တော့ ရှင်မှာ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ဘက်ကနေ သူမကို သွားရှာဖို့တော့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မစီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ နေအိမ်က အတားအဆီးတွေအထပ်ထပ်နဲ့ဆိုတော့ သူမကို ဒီကိုပဲ ဆွဲဆောင်လိုက်မယ်။ အဲဒီနောက်မှာ သူမ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန်မှာ အတားအဆီးတွေကို အသုံးပြုပြီး သူမကို ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မယ်"

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟန်လိသည် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီနည်းလမ်းက ပိုပြီးတော့ စိတ်ချရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ဂူဗိမာန်မှာရှိတဲ့ အတားအဆီးတွေကို သုံးလို့ရသေးရဲ့လား။ ငါရောက်လာတုန်းကတော့ အတားအဆီးတွေ ပျက်စီးနေသလိုပဲ"

နန်ကုန်းဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အပေါ်ယံအတားအဆီးအချို့ကို စီနီယာအစ်မကြီးက ဖျက်ဆီးထားပေမဲ့ သူမ ရှာမတွေ့သေးတဲ့ အင်မတန်အစွမ်းထက်တဲ့ လျှို့ဝှက်အတားအဆီးတစ်ခု ကျန်ပါသေးတယ်။ အဲဒါကို သုံးလို့ရပါသေးတယ်"

ဟန်လိက သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ အဲဒါကို သုံးလို့ရတယ်ဆိုရင် ငါ့မှာလည်း မန္တာန်အစီအရင် ပစ္စည်းအစုံအချို့ ရှိသေးတယ်။ အဲဒါတွေက အင်မတန် အစွမ်းမထက်ပေမဲ့ ခင်းကျင်းထားပြီးရင်တော့ တစ်စုံတစ်ရာအထိ အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်လိမ့်မယ်"

ဟန်လိ၏စကားကို ကြားရသောအခါ နန်ကုန်းဝမ်သည် ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိလာသည်။

"ရှင့်ဆီမှာ အစီအရင်အလံတွေ ရှိတယ်ဟုတ်လား။ ပိုတောင်ကောင်းသေးတာပေါ့။ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အတားအဆီးတွေကို ဖယ်ရှားပြီး မှော်စွမ်းအားတွေကို ပြန်ယူဖို့ နေ့ဝက်လောက် အချိန်ယူရမယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ရှင်က မန္တာန်အစီအရင်တွေကို စတင်ချထားလိုက်ပါ"

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟန်လိသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့ မင်းရဲ့စီနီယာအစ်မကြီးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ရင် မင်း လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်လို့ မရဘူးလား။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ထွက်ပြေးစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့"

နန်ကုန်းဝမ်သည် ခဏမျှ အံ့ဩသွားပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ စီနီယာအစ်မကြီးအပြင် တခြား စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိပါသေးတယ်။ သူနဲ့ ကျွန်မကြားက ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ပေမဲ့ သူကတော့ ကျွန်မကို မဟာအကြီးအကဲ ဘွဲ့ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ယူခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မက အာဏာလုရမှာကိုလည်း စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ကျွန်မ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်မယ့် ငြိမ်းချမ်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ လိုချင်တာပါ"

ဟန်လိသည် ခေါင်းခါယမ်းကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ တကယ်လို့ ဒါက ချောချောမွေ့မွေ့ အောင်မြင်သွားရင် မင်း ငါနဲ့အတူ မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို လိုက်ခဲ့ပေါ့။ ကိုးပြည်ထောင်စုက ပိုပြီး အင်အားကြီးနေရင်တောင်၊ ဝေဝူယာက ဝေလီချန်း ကို ဘယ်လောက်ပဲ အလိုလိုက်ပါစေ၊ မန္တာန်စစ်သည်တွေ ကျူးကျော်နေတဲ့ အချိန်မှာ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ရှိတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ် ကိုတော့ သူ မဆင်မခြင် ရန်စရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထို့နောက်တွင် သူသည် သူ၏ခါးရှိ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အစီအရင်အလံများနှင့် အစီအရင်ပြားများကို ထုတ်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းဝမ်သည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံး၍ ပြနန်ထိုင်လိုက်၏။

သူမက မျက်လုံး ပိတ်ကာ သူမ၏လက်များဖြင့် ထူးဆန်းသော မန္တာန်လက်ကွက်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူမ၏ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အဝတ်အစားများမှ သွေးနီရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမီးတောက်မှာ သုံးပေခန့်အထိ မြင့်တက်လာပြီး နန်ကုန်းဝမ်ကို လွှမ်းခြုံထားတော့သည်။

ဟန်လိ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ဝိုးတဝါးဖြစ်သွားပြီး ခန်းမအတွင်း လှည့်ပတ်ကာ အစီအရင်အလံများနှင့် အစီအရင်အပြားများကို နေရာအနှံ့ ချခင်းထားလိုက်သည်။ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ခေတ္တမျှ လက်သွားပြီးနောက် ခန်းမ၏အတွင်းပိုင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားကာ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ကြာသော်လည်း မန္တာန်အစီအရင်က အစွမ်းအကုန် ထုတ်ဖော်နိုင်စေရန်အတွက် ဟန်လိသည် အစီအရင်များကို ခန်းမဆောင်အတွင်း၌သာ အာရုံစိုက် ထားရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အစီအရင်များကို သေချာ မရှာဖွေသ‌၍ မတွေ့ရနိုင်အောင် လျှို့ဝှက်စွာ ခင်းကျင်းထားခြင်းပင်။

ဤအစီအရင်အလံများနှင့်အပြားများမှာ ဟန်လိ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်စဉ်က ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အရာများသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ကိုင်တွယ်ရန် အစွမ်းမရှိသဖြင့် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအတွက်ဆိုလျှင် ထည့်ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ဟန်လိသည် ၎င်းတို့အပေါ် အများကြီး မျှော်လင့်ချက် မထားပေ။ အစီအရင်များ အားလုံး ချထားပြီးနောက် သူသည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏အင်္ကျီလက်အိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ၏လက်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟန်လိကို တစ်ပတ်ပတ်ကာ ပျံသန်းပြီးနောက် သူ၏ရှေ့၌ ဆင်းသက်လိုက်ရာ မြေခွေးဖြူလေးတစ်ကောင် ပေါ်လာ၏။

ငွေရောင်လက ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်။ ကျွန်မကို ခေါ်ထုတ်လိုက်တာကြောင့် သခင်မနန်ကုန်းက သဝန်တိုသွားမှာကို သခင် မကြောက်ဘူးလား"

ဟန်လိသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ မြေခွေးလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင့်။ မင်းလို ရတနာဝိညာဉ် တစ်ယောက်အပေါ် ဘယ်သူက သဝန်တိုမှာလဲ။ ငါ မကြာခင်မှာ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်၊ သူမကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ့မှာ ကူညီပေးမယ့် အတားအဆီးအချို့ ရှိနေပေမဲ့ မင်းရဲ့အကူအညီလည်း ငါ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုတာ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရင်တောင် သူမကို အနိုင်ယူဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ငွေရောင်လသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သခင်။ ဒီအစေခံက သခင်ကို ဘယ်လို ကူညီပေးရမလဲ"

ဟန်လိသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ငွေရောင်လထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ရိုးရှင်းပါတယ်။ သင့်တော်တဲ့ အချိန်ကျရင် ဒီရတနာကို သုံးလိုက်ပါ။ သူမကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးနဲ့"

ငွေရောင်လသည် သူမ၏ခြေသည်းဖြင့် ထိုပစ္စည်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မယုံနိုင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါကို ကျွန်မကို သုံးခွင့်ပေးတာလား"

ဟန်လိသည် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ မင်းသာ ဒီပစ္စည်းကို ထိန်းချုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းပြနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီပစ္စည်းကို သုံးရင် ငါ့ရဲ့မှော်စွမ်းအားတွေ ကုန်ဆုံးနိုင်တာကြောင့် မင်းကို သုံးခိုင်းတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ သေချာတာပေါ့။ မင်းအနေနဲ့ ဒါကို အချိန်တိုအတွင်းပဲ သုံးနိုင်မှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရတနာဝိညာဉ်တွေက တခြားရတနာတွေကို အချိန်အကြာကြီး မထိန်းချုပ်နိုင်ကြဘူးလေ"

ငွေရောင်လသည် ခေါင်းငုံ့ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ငွေရောင်လ နားလည်ပါပြီ။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ထိုပစ္စည်းကို သဘောကျသည့်အလား အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။ ဟန်လိသည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

ငွေရောင်လသည် ထိုပစ္စည်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးနောက် သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံး ငွေရောင်အလင်းများ လက်သွားပြီး မြေပြင်အောက်သို့ ငုပ်လျှိုး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဟန်လိသည် ခန်းမအတွင်း အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိသွားကာ မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏမျှ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်သန်းနေသော ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာများ အုပ်စုကြီးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏အထက်တွင် ဆယ်ပေခန့်ကျယ်သော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဝဲပျံနေကြသည်။

ဟန်လိသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ထိုပိုးမွှားတိမ်တိုက်ပေါ်သို့ အပြာရောင်မြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တာန်လက်ကွက်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ကာ မန္တာန်တစ်ခုကို တိုးညင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ပိုးမွှားတိမ်တိုက်မှာ ခဏမျှ မြည်ဟီးသွားပြီးနောက် ကြယ်တာရာ အစက်အပြောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုအလင်းစက်များမှာ မျက်နှာကျက်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အပြာရောင်အလင်းတန်းများ လက်သွားကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ အငွေ့အသက်များကိုလည်း လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

ဟန်လိသည် မျက်လုံးများကို မှေးကာ မျက်နှာကျက်ကို ခဏမျှ ထပ်မံစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မတွေ့ရှိရတော့သည့်အခါ သူသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးစီးသည့်အခါ ဟန်လိက နန်ကုန်းဝမ်ကို လှမ်းကြည့်၏။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များမှာ ရွေ့လျားပြောင်းလဲနေပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လက်နေသည့် အဝိုင်းပုံစံ အနီရောင်ပြားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မီးတောက်များ၏ ပြောင်းလဲမှုက ခန်းမအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီများကိုလည်း လှုပ်ခတ်စေသဖြင့် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာစေသည်။

ဟန်လိသည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အနီးနားရှိ ကျောက်တိုင်တစ်ခုကို မန္တာန်တံဆိပ်တစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ နန်ကုန်းဝမ် ကို ဗဟိုပြု၍ အပြာရောင် အတားအဆီးလွှာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် ခန်းမအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထိုအခါကျမျှ ဟန်လိက ပြုံးနိုင်သွားပြီး လက်လှမ်းကာ ကောက်ရိုးကုလားထိုင် တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နန်ကုန်းဝမ်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော သူမ၏မျက်နှာလေးကို စိမ်ပြေနပြေ ကြည့်ရှုနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ တမ်းတခဲ့ရသည့် အမျိုးသမီးကို တစိမ့်စိမ် ကြည့်ရှုချင်နေမိသည်မှာ သူ့အလွန်မဟုတ်ပါ။

အချိန်တစ်ခု ကြာသည့်အထိ ဟန်လိသည် ငေးမောသွားမိတော့သည်။ သို့ပေမည့် မကြာမီမှာပင် ဟန်လိ ၏ပုံရိပ်မှာ မည်သည့် သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခန်းမအပြင်ဘက်မှ တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်နေသော အမျိုးသမီးမှာ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲရင်း သူမသည် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏နောက်မှ ဟန်လိ၏ အေးဆေးသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ငါတို့ကို ချောင်းကြည့်နေတာလဲ။ မင်းရဲ့ဘိုးဘေးက မင်းကို အပြစ်ပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

သူမသည် ခေါင်းလှည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲဘဲ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မ… ကျွန်မ ချောင်းကြည့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘိုးဘေးက အချိန်အကြာကြီး ထွက်မလာသေးတာကြောင့် စိုးရိမ်လို့ပါ။"

သူမမှာ ဟန်လိ ကို ခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် သူမ၏နောက်၌ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသဖြင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရှင်းပြနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်လိသည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားရင်း ထိုမိန်းမပျိုကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"အို။ တကယ်လား။ မင်းက ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်ချင်တာဆိုရင် ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီလောက်အထိ သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ။ မင်းက ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်းအဆောင် လိုမျိုး ရှားပါးလှတဲ့ အဆင့်မြင့်မန္တာန်အဆောင်ကိုတောင် သုံးထားသေးတာပဲ။ မင်းလို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရထားတာလဲ"

"ကျွန်မ…"

ထိုမိန်းမပျို ထိတ်လန့်နေစဉ်မှာပင် ဟန်လိသည် အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ထပ်ပြီး ရှင်းပြနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ မင်း ငါ့နောက်ကို ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်ခဲ့ပါ။ မင်းရဲ့ဘိုးဘေးနန်းကုန် သူ့ကိစ္စပြီးမှ မင်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ သူမ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်"

အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကြောက်လန့်သွားပြီး သူမ၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ မန္တာန်အဆောင်ကို ချက်ချင်းပင် ချေဖျက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝါရောင်အလင်းတန်းများ လက်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန်အတွက် စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ဟန်လိသည် သူမကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ချေ။ သူမ ပေတစ်ရာခန့် ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ အနီးနားရှိ နံရံတစ်ခုမှ ပန်းရောင်မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ထိုမိန်းမပျိုလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းတန်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

အဝါရောင်အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ငွေရောင်လသည် နံရံအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အမြီးကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းကာ ထိုမိန်းမပျိုလေး၏အနားသို့ ပြုံးလျက် လျှောက်လာလေ၏။