အခန်း (၈၁-၈၂)

အခန်း (၈၁) - ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် အစိုးရအရာရှိများကို တမင်ရှောင်ရှားရန် လရောင်အောက်တွင် တောင်ပေါ်မှ အလျင်အမြန် ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

ဤအမှုမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် ဆက်နေပါက၊ ခရိုင်အစိုးရရုံးတွင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို သေချာပေါက် ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ကိစ္စရပ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများအရ နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်ထက်မနည်း အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ လစ်ထွက်လာခဲ့ကြ၏။ ငါးရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ၊ ချင်းယန်ခရိုင် နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အနောက်မှ လိုက်လာသော ကျိုးချင်းဖုန်းက သူတို့ကို မှီသွားလေသည်။

တရားဝင် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကူမော့၏ ရထားလုံးကို မှီသွားသောအခါ ကျိုးချင်းဖုန်းက ညည်းညူလိုက်၏။

"မင်းတို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်က တကယ်ကို လည်တာပဲ... မင်းတို့က လွယ်လွယ်လေး ထွက်ပြေးသွားပြီး ငါ့ကိုတော့ ချင်းယန်ခရိုင် က အရာရှိတွေနဲ့ ဖြေရှင်းဖို့ ဒီမှာ ထားခဲ့တယ်လေ"

ကူမော့က ရထားလုံး ပြတင်းပေါက်ကို မှီကာ ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင်လည်း အစိုးရ အရာရှိ တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား... သူတို့နဲ့ ဖြေရှင်းရမှာကို ဘာလို့ ကြောက်နေရတာလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အကူအညီမဲ့စွာ ရှင်းပြလေသည်။

"အဓိက အချက်က ငါက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့တာလေ... ကံကောင်းလို့ ငါက ကြောင်မိစ္ဆာ အမှုကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဓားဂိုဏ်းကြီး လေးခုရဲ့ နောက်ကွယ်က မှောင်ခို ကိစ္စတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့လို့ပေါ့... ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ကြီးမားလွန်းတော့ ဌာနချုပ်က ငါ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ နယ်စပ် ဖြတ်ကျော်လာတာကို သိပ်ပြီး အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ငါ့အထက်မှာလည်း အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတယ်လေ... သူတို့က ငါ့ကို အမိန့်အရ အမှုစုံစမ်းဖို့ သွားခဲ့တာပါ ဆိုပြီး လျှို့ဝှက်အမိန့် တစ်ခု ထုတ်ပေးလို့ ရတယ်"

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါဆို ခင်ဗျားအတွက် အားလုံး အဆင်ပြေသွားတာပေါ့၊ ပြီးတော့ ချီးကျူးမှုတောင် ရလိုက်သေးတယ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လုံးဝ အကျိုးဆက် မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ့ဆရာက ငါ့ကို သေတဲ့အထိ ဆူပူတော့မှာ"

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာက ဘယ်သူလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ယွင်ကျိုး တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ အဓိက တပ်မှူးချုပ် နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တုရှား လေ... သိုင်းလောကမှာ သိုင်းပညာ တရားသူကြီး လို့ လူသိများတယ်"

ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အတော်လေး အံ့ဩသွား၏။ ကျိုးချင်းဖုန်းတွင် နောက်ခံ တစ်ခုခု ရှိမည်ဟု သူ သိထားသော်လည်း ဤမျှ အင်အားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ယွင်ကျိုး တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ အဓိက တပ်မှူးချုပ် နှစ်ဦးသည် အဆင့်သုံး ရှိသော ရာထူးမြင့် အရာရှိကြီးများ ဖြစ်ရုံသာမက သိုင်းဆရာကြီးများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ယွင်ကျိုးနယ် ရှိ သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ ထို အဓိက တပ်မှူးချုပ် နှစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံ ရှိနေတာကို ခင်ဗျားက ဘာကြောက်နေရတာလဲ... ခင်ဗျားရဲ့ဆရာက တပ်မှူးချုပ် တု ဆိုတော့ ဘာမဆို ကိုင်တွယ်နိုင်တာပဲလေ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆရာက သူ့တပည့်တွေကို ဆုံးမရင် တကယ်ကို အားကုန် သုံးတာကွ... ငါ့အသက်ကို ကြည့်ပြီး ညှာမယ်မထင်နဲ့... သူ ငါ့ကို ဆုံးမချင်ပြီ ဆိုရင် ငါ့အသက် ဘယ်လောက် ကြီးနေနေ သူ ဂရုမစိုက်ဘူး... သူက ငါ့ကို မြေးတစ်ယောက်လို ရိုက်တာ၊ ပြီးတော့ မင်းက ရှောင်လို့လည်း မရဘူး... မင်း ရှောင်လေလေ၊ သူက ပိုပြီး ပြင်းပြင်း ရိုက်လေလေပဲ"

ကူမော့က အသာပြုံးကာ ဆုတောင်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကံကောင်းပါစေဗျာ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအကြောင်း ဆက်မပြောကြတော့နဲ့... ငါ အရိုက်ခံရရင်လည်း ခံရမှာပေါ့... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ရှောင်လို့ မရပါဘူး... အဲ့ဒီအကြောင်း တွေးနေလို့လည်း ရလဒ်က ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဒါနဲ့... တပ်မှူးကျိုး၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက် ဘယ်လို နေကြလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူတို့ ထောင်ထဲမှာ ရောက်နေပြီ... ကျိုယွဲ့ က အဲ့ဒီ အဘိုးကြီး လေးယောက်ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်... သူတို့ကို သင်္ချိုင်းဂူထဲကနေ ကယ်ထုတ်လာတော့ သူတို့က မှတ်မိလို့တောင် မရလောက်အောင် နှိပ်စက်ခံထားရတာ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာသနားညှာတာမှုမှ မခံထိုက်ပါဘူး... အရင်က ငါ ကျောက်ချုံဝူ ကို တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာ"

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကျိုးချင်းဖုန်း၏ လေသံမှာ ဒေါသသံများ ပါဝင်လာသည်။

သူက ဆက်ပြောသည်။

"ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ညတွင်းချင်း သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်... ချင်းယန်ခရိုင် က နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးတောင် ယဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... လူကုန်ကူးတာ၊ မိန်းမတွေကို ပြည့်တန်ဆာလုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာ၊ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပြီး မြေယာတွေကို သိမ်းပိုက်တာ စတဲ့ ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ရေတွက်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး... ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အတွင်းမှာ သွေးတွေ၊ မျက်ရည်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ကျခဲ့ရလဲ၊ အရိုးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ဆွေးမြည့်ခဲ့ရလဲ ဆိုတာ ငါ မသိတော့ဘူး"

"အဲ့ဒီ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်ထဲက ဘယ်သူမှ မသန့်ရှင်းဘူး... ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ကို မူလက သူတို့ တည်ထောင်ခဲ့တာပဲ... ဖန်းလျန်ရှန်း သေသွားပြီးတဲ့နောက် သူတို့ လေးယောက်က ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပြီး ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရဲ့ သင်ကြားမှုတွေကို တိတ်တဆိတ် ဖြန့်ဝေကာ နေရာအနှံ့ ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း တွေ ဖွင့်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကို စုဆောင်းခဲ့ကြတာ... အားလုံးက သွေးတွေနဲ့ စွန်းထင်းနေတာချည်းပဲ... နောက်ပိုင်းကျတော့ သူတို့က အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ ရိုသေလေးစားခံရတဲ့ တည်ထောင်သူတွေ ဖြစ်လာကြတာ...

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ သူတို့က ဖန်းလျန်ရှန်း ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူထဲမှာ၊ သူ့လိုပဲ အဲ့ဒီ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ နေရာလေးထဲမှာ၊ မှောင်မည်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ လမ်းကြောင်းထဲမှာ ငတ်မွတ်ပြီး ရေငတ် သေဆုံးသွားသင့်တာ... ပြီးတော့ သူတို့ မတရား သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်တွေက သူတို့ကို လာရှာပါစေလို့ ငါ တွေးမိတယ်"

ကူချူတုန်းက မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"အင်း... ကျိုမိသားစု သားအဖ နှစ်ယောက်ကတော့ ကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခု လုပ်သွားတာပဲ... အကယ်၍ သူတို့သာ မရှိခဲ့ရင်၊ ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်က သူတို့ သေတဲ့အထိ ရိုသေလေးစား ခံနေရဦးမှာပဲ၊ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာစစ်ကို ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတောင် အမှတ်ရနေကြဦးမှာ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ရှုထောင့် အမျိုးမျိုးကနေ ကြည့်ရင် ကျိုမိသားစု သားအဖ က ကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခု တကယ် လုပ်ခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ကလည်း လူကောင်းတွေတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ကလဲ့စားချေဖို့ ကြိုးစားနေရင်းနဲ့ သူတို့က အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ကို ထိန်းချုပ်ဖို့လည်း ကြံစည်နေခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ကနေ ရလာတဲ့ သွေးစွန်းနေတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေကို ဆက်ပြီး ခံစားချင်နေခဲ့တာ... အကယ်၍ ကလဲ့စားချေဖို့ သက်သက်သာ ဆိုရင်၊ ကျိုယွဲ့ ရဲ့ ဂိုဏ်းသခင်လေး နေရာနဲ့ဆိုရင် အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို အလွယ်တကူ သက်သေပြနိုင်မှာပဲလေ...

"နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် မော့ချင်းရှန်း က တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်... သူက ကြီးမားတဲ့ လိမ်ညာမှု တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပေမယ့် ဆင်းရဲတဲ့ ပြည်သူတွေကို မလှည့်စားခဲ့ဘူး... သူ့ရဲ့ သွေးမျက်ရည် ဆေးလုံး က ချမ်းသာတဲ့ သူတွေကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ လိမ်လည်မှု တစ်ခုပါ... ဒါပေမဲ့ အခု လင်းယွင်စံအိမ် က ဒုက္ခရောက်နေပြီ... နှစ်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ သွေးမျက်ရည် ဆေးလုံး က သူ့ရဲ့ မူလ အနှစ်သာရ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နာမည်ဂုဏ်သတင်း အပေါ် အခြေခံတဲ့ ဇိမ်ခံပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာလေ... အခု မော့ချင်းရှန်း သေသွားပြီဆိုတော့ လိမ်ညာမှုလည်း ပေါ်သွားပြီ၊ လူအများကြီး ပျက်စီးရတော့မှာ... မော့ချင်းရှန်း မရှိဘဲ လင်းယွင်စံအိမ် က အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ ဒေါသကို မခံနိုင်ပါဘူး...

"သေချာတာပေါ့၊ အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း လည်း ပြီးဆုံးသွားပါပြီ... ကြောင်နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း ရဲ့ နောက်ကွယ်က ကိစ္စတွေမှာ သူတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်တွေ အများကြီး ပါဝင်ပတ်သက်နေတာလေ... မကြာခင် ပြိုလဲသွားလောက်တယ်... မပြိုလဲရင်တောင် အင်အား သေးသေးလေးပဲ ကျန်တော့မှာ... ဒါပေမဲ့ အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ပြိုလဲသွားတာနဲ့ ချင်းယန်ခရိုင် ရဲ့ သိုင်းလောက က နောက်တစ်ကြိမ် ကမောက်ကမ ဖြစ်ရဦးမှာပဲ"

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်၏။

အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ပြိုလဲသွားခြင်းသည် သိုင်းလောက ၏ အကျိုးစီးပွား အများအပြားနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်းယန်နယ် သိုင်းလောက ၏ ခေါင်းဆောင် ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်းများကြားတွင် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်လုယူရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိလေသည်။

ကူမော့က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အာ... စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် ကိုရော ရှာတွေ့ပြီလား... အဲ့ဒီ သိုင်းပညာက တကယ်ကို နက်နဲလွန်းတယ်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အဲ့ဒီ သိုင်းပညာက သိုင်းလောက ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း ထဲမှာ ဖန်းလျန်ရှန်း ရေးမှတ်ခဲ့တဲ့ ကျမ်းက ကျိုမိသားစု သားအဖ ဖျက်ဆီးပစ်တာ ခံလိုက်ရတာ ကြာပြီ၊ ပြီးတော့ ကျိုယွဲ့ သေသွားတော့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကလည်း အဲ့ဒါနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကျမ်းကို ရှာမတွေ့တော့ဘူးလေ...

"အဲ့ဒီ ခေါင်းလောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရရင်၊ ငါ အချိန်အကြာကြီး လေ့လာကြည့်ခဲ့တယ်... ပုံစံက ကောင်းမွန်ပေမယ့် စိတ်ဝိညာဉ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ် မရှိရင် အဲ့ဒီ ခေါင်းလောင်းက သိပ်အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး... သာမန် ခေါင်းလောင်းတစ်ခုထက် အသံက ပိုပြီး ရိုက်ခတ်မှု ရှိတာလောက်ပါပဲ"

ကူမော့က သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

"နှမြောစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီလို သိုင်းပညာမျိုးက မိစ္ဆာဆန်တဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ်... ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းကလည်း ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ်... အဲ့ဒါ ပျောက်ကွယ်သွားတာက သိုင်းလောက အတွက် တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့အရာ တစ်ခုပါ"

"အဲ့ဒါလည်း ယုတ္တိရှိတာပဲ"

"ဒါနဲ့... မင်းရဲ့ ဆုကြေးငွေ ကို ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကနေ လင်းကျန်း တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ဆီ တိုက်ရိုက် လွှဲပေးလိမ့်မယ်... ရောက်ရင် ငါ မင်းကို ပေးလိုက်မယ်"

"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် တပ်မှူးကျိုး"

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး... ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နောက်ဆုံးတွင် လင်းကျန်းမြို့ သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့်အတူ တစ်ရက်ခရီးသွားပြီးနောက် ကျိုးချင်းဖုန်းက အရင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်လာသော အမှုကို အရေးပေါ် ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေပြီး ကူမော့ကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး လင်းကျန်းမြို့ သို့ ပြန်၍ မရနိုင်ပေ။

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ ချင်းဖျင် လမ်းကြား ကို အရင်ပြန်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပုအာစံအိမ် ကို သွားမလား"

"ပုအာစံအိမ် ကို အရင်သွားပြီး သူဌေးရန် ကို သွားနှုတ်ဆက်ကြတာပေါ့"

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရထားလုံးသည် ပုအာစံအိမ် သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ပုအာစံအိမ် ၏ တံခါးစောင့်က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို သဘာဝကျကျပင် မှတ်မိနေသည်။ အစေခံတစ်ဦးက မြင်းများကို သွားယူရန် ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး၊ နောက်တစ်ဦးက သူတို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း အသိပေးရန် အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် အားချီ ထွက်လာသည်။

အားချီသည် သူ၏ ပုံမှန် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို လွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ကျွန်တော့်ရဲသခင်မ က အခု ဧည့်သည် တွေ့နေလို့ပါ... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ခဏလောက် စောင့်ပေးရလိမ့်မယ်"

ကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ"

အားချီက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို အနောက်ဘက် ခြံဝင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဧည့်ခံရန် ဘေးဘက် ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။ သူတို့ ရန်စန်းနျန်၏ ရုံးခန်း ခြံဝင်းကို ဖြတ်သွားစဉ် အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ငြင်းခုံသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ ရန်စန်းနျန်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရ၏။

အားချီ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ မေးရန်ပင် မစောင့်တော့ဘဲ သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ထွက်သွားစမ်း"

အတွင်းမှ အမျိုးသား တစ်ဦး၏ အသံဩဩ ထွက်ပေါ်လာ၏။

နောက်တစ်ခဏမှာပင်... အားချီသည် အနောက်သို့ လွင့်စင်လာလေသည်။

ကူမော့က လျင်မြန်စွာ လက်လှမ်းကာ အားချီကို ဖမ်းထားလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျအောင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး ကူ..."

အားချီ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။

ကူမော့က အားချီ၏ ကျောပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအား တစ်စက်ကို အားချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပို့လွှတ်လိုက်ကာ တီးတိုး ပြောလိုက်၏။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ အတွင်းအားပဲ... အစ်ကို အားချီ... မျိုမသိပ်ထားနဲ့၊ သွေးတွေကို အန်ထုတ်လိုက်"

ထို့နောက်... ကူမော့က အားချီ၏ ကျောကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဖူး..."

အားချီက သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားသော်လည်း၊ သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အတော်လေး ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာ၏။ သူက အလောတကြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထိုအချိန်မှာပင်... ရန်စန်းနျန်က ခြံဝင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး အားချီ၏ အနားသို့ စိုးရိမ်တကြီး သွားကာ မေးလိုက်၏။

"အားချီ... ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

အားချီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ က ကျွန်တော့် အတွင်းအားတွေကို ညှိပေးလိုက်လို့ ပြဿနာ သိပ်မကြီးတော့ပါဘူး"

ရန်စန်းနျန်က ကူမော့ကို အလောတကြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ဘယ်သူက အားချီ ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာလဲ။

ရန်စန်းနျန်က သက်ပြင်းချကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏。

ကူမော့က ဆက်မမေးတော့ပေ။ ခြံဝင်းထဲမှ လူနှစ်ယောက် ထွက်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူ မမြင်ရသော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း သူ အာရုံခံနိုင်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် အနောက်မှ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ကူမော့သည် သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရသည် - ၎င်းမှာ သိုင်းပညာ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကျွမ်းကျင်ထားသော သိုင်းပညာရှင်များသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် လက္ခဏာ တစ်ခုဖြစ်သည်။

အခန်း (၈၂) - ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းဆရာကြီး

ကူမော့ အာရုံခံမိသည့်အတိုင်းပင် ခြံဝင်းထဲမှ လူနှစ်ယောက် ထွက်လာလေသည်။ ရှေ့မှ တစ်ယောက်မှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့်ရှိ ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရန်စန်းနျန်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ သူသည် ကျော့ရှင်းပြီး မွန်မြတ်သော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

သူ့နောက်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် လွယ်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ရပ်နေပြီး၊ လရောင်အလား စင်ကြယ်ပြီး ရိုးရှင်းသော ဖြူဖွေးသည့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စွပ် အကျယ်ကြီးများမှာ လေပြေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသော တိမ်တိုက်များအလား ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားနေ၏။ သူ၏ ရှည်လျားပြီး ထူထပ်သော ငွေရောင် မုတ်ဆိတ်မွေးများက သူ၏ လောကီနှင့် ကင်းကွာနေသော အငွေ့အသက်ကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေသည်။

"တတိယ အစ်မ"

လူငယ်က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ရန်စန်းနျန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက မင်းအတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ... သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ... ငါ နောက်တစ်ခါ လာတဲ့အခါ ငါ ကြားချင်တဲ့ အဖြေကို ကြားရဖို့ မျှော်လင့်တယ်"

ရန်စန်းနျန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

အားချီက ထိုလူငယ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

လူငယ်က အားချီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ၊ အားချီကို လက်ညှိုးထိုးပြီး မေးလိုက်၏။

"မင်းက သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုပေးလိုက်တာလား"

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ ကုပေးလိုက်တာပါ... ဘာများ ပြောစရာ ရှိလို့လဲ"

လူငယ်က ခေါင်းအသာယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါက သူ့ကို ရိုက်တယ်၊ မင်းက သူ့ကို ကုပေးတယ်... အဲ့ဒါ မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်နေတယ်လို့ ငါ နားလည်လို့ ရတယ်... ငါ့ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ မင်း ဝင်မပါသင့်ဘူး"

ကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ဝင်ပါပြီးသွားပြီလေ"

လူငယ်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါကြောင့် ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်နေတာကို ထောက်ထားပြီး၊ မင်းကို အရမ်းကြီး အပြစ်မယူတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့...."

သူက အားချီကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ဒီကောင် ဒုတိယအကြိမ် အပြစ်ပေးခံရဖို့ လိုတယ်... သူ့ကို အိပ်ရာထဲမှာ လဝက်လောက် နေစေချင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ လဝက်လောက် အိပ်ရာထဲမှာ နေရလိမ့်မယ်"

လူငယ်၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်သော်လည်း၊ မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

သူက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"သူ့ရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် အပြစ်ပေးခံရတာက မင်း သူ့ကို ကုပေးလိုက်လို့ပဲ... နားလည်လား"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... လူငယ်က အားချီကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်လေသည်။

လူငယ်က သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပူးလိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အလင်းတန်းလေးများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံတွင် တောက်ပနေသည့် အေးစက်သော ကြယ်လေးများအလား ဖြစ်နေ၏။

ဤလက်ချောင်း ရိုက်ချက်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အဆုံးအစမရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်။ လက်ချောင်း ရိုက်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် လေထုမှာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခု၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်းနှင့် လိမ်ချိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ "တရွှီရွှီ" မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သာမန်မျက်စိဖြင့် သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သော လက်ချောင်း စွမ်းအားတစ်ခုက လျှပ်စီးအလား လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ အားချီ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

ဤလက်ချောင်း ရိုက်ချက်မှာ... သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိသော်လည်း နှလုံးကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"ဟမ့်"

ကူမော့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါး လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာရာ၊ မမြင်ရသော နဂါးတစ်ကောင်က သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ဟိန်းဟောက် လူးလှိမ့်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းလောင်းကြီး တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးက ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ပြင်းထန်လှသော လက်ဝါးစွမ်းအားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့၏ ညာဘက်လက်ဝါးပေါ်ရှိ ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအားများက ဒီရေအလား စုဝေးလာပြီး ၎င်း၏ အသံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသည့် ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်က လက်ချောင်း စွမ်းအားဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

မိုးကြိုးသံအလား နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးက စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

လက်ချောင်း စွမ်းအားနှင့် လက်ဝါးရိုက်ချက်တို့ ဆုံတွေ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လေထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

သူ၏ ပြောင်မြောက်လှသော လက်ချောင်းနည်းစနစ်များကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသော လူငယ်မှာ ကူမော့၏ အားကောင်းပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် လုံးဝ ကျိုးပဲ့သွားကာ၊ ညှိုးနွမ်းနေသော ပန်းပွင့်လေး တစ်ပွင့်အလား အလွယ်တကူ ကြေမွသွားလေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများ ကွေးသွားပြီး အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး သွေးတစ်လုတ် နင်သွားလေသည်။

သို့သော် ကူမော့၏ ပြင်းထန်လှသော လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ အရှိန်မကျသေးဘဲ... လူငယ်ထံသို့ တားဆီး၍မရသော၊ တားဆီး၍မရသော အင်အားဖြင့် ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

လက်ဝါးရိုက်ခတ်သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဖုန်မှုန့်များ ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော အဝါရောင် နဂါးတစ်ကောင်အလား ကြောက်မခန်းလိလိ စွမ်းအား ရှိလေသည်။

သို့တိုင်... လူငယ်မှာ သာမန်လူ တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဤအခြေအနေတွင်ပင် ကူမော့၏ ကြောက်မခန်းလိလိ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း သူသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်ပြီး အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ သာမန်မဟုတ်သော တည်ငြိမ်မှုကို ပြသနေလေသည်။

ကူမော့က လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ဝါးလေပြင်းက လေပြင်း၏ အင်အားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာ၏။ လက်ဝါးလေပြင်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်း ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး စူးရှသော လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အာကာသ ကိုယ်တိုင်က ထိုစွမ်းအားကြောင့် ပုံပျက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ညဉ့်ယံ၏ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပုံရိပ်တစ်ခုက လူငယ်၏ အနောက်မှ လျှပ်စီးအလား ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤသူမှာ လူငယ်၏ အနောက်တွင် တစ်ချိန်လုံး ပုန်းကွယ်နေခဲ့သော အဘိုးအို ပင်ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေပြီး နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားကာ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများမှာ ဓားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှသည်။ သူက ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ လူငယ်၏ အနောက်သို့ လွင့်စင်လာသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေရန် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ပေးလိုက်ပြီး၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ကူမော့ထံသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဘန်း"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လက်ဝါးနှစ်ခု ထိခိုက်မိသွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းက ပေါက်ကွဲအားပြင်း ဗုံးတစ်လုံးအလား ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ သူတို့၏ နားထဲတွင် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများကို ခံစားလိုက်ရကာ တူကြီး တစ်လက်ဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးထံမှ လေပြင်းတစ်ချက် အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားကာ သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်သွားစေသည့် ထူထပ်သော ကုလားကာကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားလေသည်။ လူငယ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ထားသော အဘိုးအိုမှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားသော်လည်း ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

ဤသည်က ကူမော့ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ သူ၏ နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသူနှင့် တွေ့ရခဲလှသည်။ သူက ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်၏။

"ပြောင်မြောက်တဲ့ စွမ်းရည်ပဲ... နောက်တစ်ခါ"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့သည် အဘိုးအို၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကူမော့က သူ၏ လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကားလိုက်ရာ ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးနှစ်ကောင်အလား ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုကို လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ညာဘက်လက်ဝါးမှာ ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော လေပြင်းက လေကို ဆုတ်ဖြဲသွားသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးမှာမူ နူးညံ့သော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ ရေအောက်စီးကြောင်း တစ်ခုအလား ဖြစ်နေ၏။ ဤသည်မှာ နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "ရေသောက်နေသော နဂါးနှစ်ကောင်" တိုက်ကွက် ဖြစ်ပြီး တစ်ခုက မာကျောကာ နောက်တစ်ခုက နူးညံ့ပြီး ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဘိုးအိုမှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ မျက်နှာထား လေးနက်နေ၏။ သူ၏ အတွင်းအားများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော မှိန်ပျပျ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်လွှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

သူက ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုအလား အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးဖြင့် ကူမော့၏ ညာဘက်လက်ဝါးကို ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ဝါးနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မိသွားပြီး မိုးကြိုးသံအလား နားကွဲမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကို လွင့်ပျံသွားစေကာ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲသွားစေလေသည်။ ကူမော့သည် အဘိုးအို၏ လက်ဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တူညီသော ခွန်အားရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ အဘိုးအိုလည်း အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်တွင် တိမ်သော မြောင်းနှစ်ခုကို ထွင်းထုသွားလေသည်။

ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

သူ အခုလေးတင် အသုံးပြုလိုက်သည်မှာ နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "ရေသောက်နေသော နဂါးနှစ်ကောင်" နည်းစနစ် ဖြစ်သည်။ ဤလက်ဝါးနည်းစနစ်မှာ အကြမ်းတမ်းဆုံး မဟုတ်ဘဲ အနူးညံ့ဆုံး ဖြစ်နေလျှင်ပင် အလွန် အစွမ်းထက်သော နဂါးနှိမ်နင်း လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ကျိုးယင်နတ်သိုင်း နှင့် မင်ယွီကျင့်စဉ် ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့တိုင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်က ဤတိုက်ကွက်ကို အလွယ်တကူ ခံယူသွားနိုင်ခဲ့သည်။

အဘိုးအို၏ အတွင်းအားမှာ သူ သိုင်းလောကထဲ စတင်ဝင်ရောက်ကတည်းက ကြုံဖူးသမျှထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး သူနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိလေသည်။

"လူငယ်လေး... ဘယ်လောက်တောင် နက်နဲတဲ့ အတွင်းအားလဲ၊ ဘယ်လောက်တောင် ပြောင်မြောက်တဲ့ လက်ဝါးသိုင်းလဲ... မင်းက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးပဲ... မင်းကို နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက်သာ အချိန်ပေးလိုက်ရင် မင်း ငါ့ကိုတောင် ကျော်တက်သွားနိုင်တယ်"

အဘိုးအိုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်ဆင်းလာပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်ပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ သူ ထစေခဲ့သော ဖုန်မှုန့်များမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ထပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"စီနီယာ... ခင်ဗျားနဲ့ တိုက်ရတာ တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းပါတယ်... ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒီထက် ပိုပြင်းထန်တဲ့ လက်ဝါးသိုင်း ခြောက်ကွက် ကျန်သေးတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး"

ကူမော့က ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ရာ အဘိုးအို၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းသွား၏။ သူက တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ လက်ကို အလောတကြီး မြှောက်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရန်စန်းနျန်က မတ်တပ်ရပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဘိုးမန်... ရပ်လိုက်တော့"

"ပိုင်ကျင်းချီ... နင် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

အခုမှသာ ရန်စန်းနျန် စကားပြောခွင့် ရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူငယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကူမော့နှင့် အဘိုးအိုတို့ကြားက လက်ဝါး ဖလှယ်မှုများ အားလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်စန်းနျန်မှာ သူတို့ကို တားရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

ရန်စန်းနျန်က လူငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆူပူလိုက်၏။

"ပိုင်ကျင်းချီ... နင့်ကို ငါ ပြောမယ်၊ ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ရန် ပဲ၊ ပိုင် မဟုတ်ဘူး... ငါက နင့်ရဲ့ ပိုင် မိသားစု ဝင် မဟုတ်သလို နင့်ကို ဘာအကြွေးမှလည်း မတင်ဘူး... အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း... နင့်ကို ဒီမှာ ကြိုမဆိုဘူး... နင် ငါ့သူငယ်ချင်းကို နောက်တစ်ခါ လက်ဖျားနဲ့တောင် သွားထိရဲရင် နင့်ကို ငါ ညှာနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ပိုင်ကျင်းချီ ဟု အမည်ရသော လူငယ်သည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန် သူ၏ အတွင်းအားကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး လည်ချောင်းတွင် နင်နေသော သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွား၏။ သူက ကူမော့ကို လက်မထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး... မင်း ငါ့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သလို အဘိုးမန် ကိုလည်း ယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်... မင်းက နာမည်ကြီး မျက်မမြင်ကူ ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့-"

"ဒုတိယ သခင်လေး"

ပိုင်ကျင်းချီ၏ အနောက်မှ အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"ဒါက တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ နယ်မြေပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပေးပါ"

ပိုင်ကျင်းချီ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

သူက ရန်စန်းနျန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"တတိယ အစ်မ... အဘိုးမန် ဘယ်လို လူစားမျိုးလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... မင်း မျက်နှာကိုသာ မထောက်ရင် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ပုအာစံအိမ် ဟာ သွေးမြစ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ... ဒီနေ့ ငါ မင်း မျက်နှာကို ထောက်ပေးခဲ့တယ်... နောက်တစ်ခါကျရင် မင်း ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပေးပြီး ငါ့ကို အလကား အပင်ပန်းခံပြီး လာရအောင် မလုပ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ပိုင်ကျင်းချီက တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ မန် ဟု အမည်ရသော အဘိုးအိုလည်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သို့သော် သူသည် ပိုင်ကျင်းချီ၏ အနောက်တွင် ခြေတစ်လှမ်း အမြဲ နောက်ကျနေပြီး အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေလေသည်။

ကူမော့သည် ပုံရိပ်နှစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို အာရုံခံလိုက်ရပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"နှမြောစရာပဲ... အဲ့ဒီ စီနီယာ ရဲ့ စွမ်းရည်က အဲ့ဒီလောက်တောင် ပြောင်မြောက်မှန်း သိခဲ့ရင်၊ ငါ ခုနက အစွမ်းကုန် တိုက်ခဲ့မှာ"

မြေပြင်ပေါ်တွင် ခွေကျနေသော အားချီက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး ကူ... ခင်ဗျား ခုနက အားလျှော့ထားခဲ့တာလား"

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်ဝါးသိုင်း ကို ငါ မသုံးခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ့စွမ်းအားရဲ့ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ သုံးခဲ့တာ... ငါ့ရဲ့ လက်ဝါးသိုင်းက အရမ်း ပြင်းထန်တယ်လေ... ငါ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ရင် ငါ အမြဲတမ်း အားလျှော့ထားတတ်တယ်... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်ကို ခံနိုင်တဲ့သူ အရမ်း ရှားတယ်လေ"

အားချီက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျား အားလျှော့ထားစရာ လုံးဝ မလိုဘူး... အဲ့ဒီလူက မန်ချင်းခုန်း လေ၊ သိုင်းလောကမှာ ‘တောအုပ်ထဲက ရသေ့’ လို့ နာမည်ကြီးတယ်... ခင်ဗျား သူ့အကြောင်း ကြားဖူးမှာပါ၊ သူက ယွင်ကျိုး သိုင်းလောက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မှာ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေ"