← Chapters

အခန်း (၄၅-၄၆)

Vol. 5 Ch. 45-46

အခန်း (၄၅-၄၆)

Vol. 5 Ch. 45-46

အခန်း ၄၅ အစစ်အမှန်တရားက စာရွက်တစ်ရွက်စာပဲ

မျိုးရိုးမြင့်လူငယ် ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းသည် နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးယောင်သန်းလျက်ရှိ၏။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် ထိုလူငယ်လေးက မျက်လုံးများတောက်ပနေပြီး သုံးရောင်ခြယ်ပန်းကို စိုက်ကြည့်နေတုန်းဖြစ်ရာ တကယ်ကိုဝေးလံခေါင်ဖျားသောဒေသမှ မုဆိုးတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး မိမိ၏အခြေအနေကို နားမလည်သေးခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏အစ်ကို ဟွမ်ကျင့်တက်သည် အလွန်တည်ငြိမ်နေ၏။ ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ပဲရိုးအလွန်းနေတာလား သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်ပြီးအချိန်ဆွဲချင်နေတာလားဆိုသည်ကို သူကဂရုမစိုက်ချေ။

ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။

"မြေအောက်ထဲမှာ ဒီလိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ပစ္စည်းရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ဒါကိုစားလိုက်ရင် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်ကို လေ့ကျင့်လို့ရတာလား"

သူက တကယ်ကို နှိမ့်ချစွာဖြင့် သင်ယူလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံတွင် လူငယ်များ၏ သဘာဝအတိုင်း ကြည်လင်သန့်စင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန် စိတ်ရင်းမှန်လှကာ သူတစ်ခါမှ မထိတွေ့ဖူးသော ဒီအသိပညာများကို သိရှိလိုနေ၏။

"အရင်ဆုံး ကိုယ်သဘောကျတဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင် အမျိုးအစားတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရမယ် အဲဒါကိုအခြေခံအဆင့် အထိရောက်အောင် လေ့ကျင့်ထားဖို့လိုတယ် အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သုံးရောင်ခြယ်ပန်းကို စားသုံးမှ အာနိသင်အရှိဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ် အင်း ငါပြန်ရောက်ရင်တော့ နောက်ထပ် အမျိုးအစားတစ်ခု ထပ်ရွေးရဦးမယ် သေချာစဉ်းစားဖို့လိုတယ်"

ဟွမ်ကျင့်တက်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မေးသမျှကိုဖြေကြားပေးနေ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်ကစောသေးသည်မို့ အားနေသည်နှင့်တူတူဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ် ဘဝသစ်ရရုံမျှသာ ရှိသေးသော မုဆိုးလူငယ်လေး တစ်ယောက်က မည်သို့မျှ အရေးပါသောအရာကို လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ သူက တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိထားသူဖြစ်ရာ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် ရိုက်သတ်နိုင်ပေသည်။

ချင်မင်က ပညာလိုလားစွာဖြင့် နေရာမရွေး အချိန်မရွေး တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်က အမျိုးအစားအများကြီးရှိတာဆိုတော့ ရွေးချယ်တဲ့အခါမှာလည်း အယူအဆတွေအများကြီးရှိမှာပေါ့နော်"

ဟွမ်ကျင့်တက်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့ တတိယအကြိမ်ဘဝသစ်မှာ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင် အမျိုးအစားတစ်ခုကို မနည်း လေ့ကျင့်ထားနိုင်ရင်ပဲ မဆိုးဘူးလို့ပြောလို့ရတယ် ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလာတာနဲ့အမျှ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်မျိုးစုံကို လေ့ကျင့်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး သင့်တော်သလို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်ရင် ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေကို ပေါက်ကွဲထွက်စေနိုင်တယ်"

ချင်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမလဲ ဘယ်လိုသင့်တော်သလိုပေါင်းစပ်ရမလဲဆိုတာက မိသားစုအသီးသီးရဲ့ အဆင့်မြင့် စိတ်ကျင့်စဉ်တွေထဲက အလွယ်တကူအပြင်လူကိုမပြောပြတဲ့ လျို့ဝှက်ချက်တွေ ဖြစ်ရမယ်နော်"

ဟွမ်ကျင့်တက်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တယ် အစစ်အမှန်တရားက စာရွက်တစ်ရွက်စာပဲ အတုအယောင် ကျမ်းစာတွေကသာ အတွဲပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်ရှိတာ ဒါကစာရွက်တစ်ရွက်ပေါ်က အနှစ်သာရ အချက်အချာပဲ"

ချင်မင်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ဒီလို အချက်အချာကျသော အစစ်အမှန်လျို့ဝှက်ချက်များကို အလွယ်တကူ တခြားလူကို ပြောပြမည်မဟုတ်ချေဟု တွေးလိုက်သည်။

ဟွမ်ကျင့်တက်ကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်ကို လေ့ကျင့်နေသူဖြစ်ရာ အနည်းငယ်ခံစားချက်ရှိနေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကအဲဒီရှားပါးတဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်တွေက ဘယ်လိုပေါ်လာတာလို့ထင်လို့လဲ အားလုံးကရှေးလူကြီးတွေ အကြိမ်ကြိမ်စမ်းသပ်ပြီး စွမ်းအင် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ပေါင်းစပ်ကာ ဖန်တီးခဲ့ကြတာ ဥပမာ ဒဏ္ဍာရီလာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း စွမ်းအင် ရူလာ စွမ်းအင်ဆိုရင် ပိုပြီးတန်ဖိုးကြီးတယ် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင် ဘယ်နှစ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်ထားမှန်းမသိဘူး အဲဒီအကြောင်း နည်းနည်းလေး ပေါက်ကြားသွားရင်တောင် တန်ဖိုးကဖြတ်လို့မရဘူး"

ဒီသို့ပြောသောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် တမ်းတသောအရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေ၏။ အဲဒါတွေက သူ့အတွက်တော့ အရမ်းဝေးကွာလွန်းပြီး မြင်ရုံသာမြင်နိုင်ကာ ဆုပ်ကိုင်လို့မရနိုင်ချေ။

သူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီဒဏ္ဍာရီတွေကို မပြောတော့ဘူး လက်တွေ့ကိုပဲပြန်ပြောရအောင် နာမည်နည်းနည်းရှိတဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်မှန်သမျှက စွမ်းအင်နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အကြိမ်ကြိမ် ပေါင်းစပ်ထားတာချည်းပဲ ဒါကြောင့်မို့ ငါတို့ရဲ့လမ်းကခက်ခဲတယ်လို့ပြောတာ အစစ်အမှန်တရားစာရွက်က မျက်စိရှေ့မှာရှိနေရင်တောင် အဲဒီပေါ်မှာရေးမှတ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင် အမျိုးအစားစုံလင်မှုကို မင်းကအကုန်လေ့ကျင့်ထားနိုင်မှရမှာ"

ချင်မင်အနည်းငယ် ကြောင်အသွား၏။ ပိုးထည်ကျမ်းစာပေါ်မှာ ဒီအကြောင်းတွေရေးထားတာ မတွေ့မိပါလား သို့မဟုတ် တတိယစာမျက်နှာပေါ်မှာလား။ သူအခုဘာမှမသိတော့ဘဲ ဘယ်လိုလုပ်ရမည်ကို တွေဝေသွားသည်။

သူက မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို သာမန်လူတွေအတွက် တိုးတက်ဖို့လမ်းစမရှိတော့ဘူးလား အစစ်အမှန်တရားစာရွက်မရှိရင် အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်ကို မလေ့ကျင့်နိုင်တော့ဘူးလား"

ဟွမ်ကျင့်တက်က ပြောလိုက်သည်။

"ရှိတာပေါ့ အဲဒီရှားပါးတဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ဂိုဏ်းချုပ်အနှစ်သာရတွေအားလုံးက ရှေးလူကြီးတွေ အဆက်မပြတ်ပေါင်းစပ်လာတာပဲ မင်းလည်းလောကမှာပျံ့နှံ့နေတဲ့ သာမန်ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်တွေကို လေ့ကျင့်လို့ရတယ် များများလေ့ကျင့်ပြီးရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပေါင်းစပ်ကြည့်ပေါ့"

မျိုးရိုးမြင့်လူငယ်ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းက ချင်မင်တကယ်ပဲစဉ်းစားခန်းဝင်နေတာကိုမြင်တော့ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကအနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်ဆိုတာ အပေါ်ယံပညာရပ်လို့ထင်နေတာလား အဲဒါက လေ့ကျင့်ရတာ အရမ်းခက်တယ် အမျိုးအစားတိုင်းက အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ် မင်းရဲ့တစ်သက်တာမှာ အမျိုးအစား ဘယ်နှစ်မျိုး လေ့ကျင့်နိုင်မှာမို့လဲ"

ချင်မင်က သတိပြန်ဝင်လာသလိုမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကပြန်ရောက်မှ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်အမျိုးအစားအသစ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်မှာဆိုတော့ ဒီမှာတင် သုံးရောင်ခြယ်ပန်းကိုမစားဘူးလား ဆေးအာနိသင်လျော့ပါးသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ဟွမ်ကျင့်တက်က ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး ရာသီဥတုက ဒီလောက်အေးတာ သူရင့်ကျက်သွားပြီးရင်လည်း နှစ်လကျော် အထိ သိမ်းဆည်းထားလို့ရတယ် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲမှာ ထည့်ထားရင်တော့ ပိုကြာကြာခံတာပေါ့"

သူက ချင်မင်ကို စူးစမ်းတဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို မေးခွန်းတွေ အများကြီးမေးနေတာက ဟန်ဆောင်နေတာလား တကယ်ပဲ ယုံကြည်ချက် ရှိနေတာလား"

ချင်မင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးဝူပင်းက ငါ့တပည့် ရွှီခုန်းဆရာကြီးက ငါ့စီနီယာအစ်ကိုပဲတင် မကဘူး အနီးအနားမှာပဲ ရှိနေကြတယ် မင်းပြောကြည့် ငါ့မှာ ယုံကြည်ချက်ရှိလား မရှိဘူးလား"

ဟွမ်ကျင့်တက်က အရင်ဆုံး ကြောင်အသွားပြီးနောက် လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမသိသေးဘူးထင်တယ် ရွှီခုန်းဆရာကြီးက မနေ့ကတည်းက ကျိုးဝူပင်းကိုခေါ်ပြီး ဒီဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ဒေသကနေ ထွက်သွားပြီ"

ချင်မင် အံ့အားသင့်သွား၏။ ဒီနာမကျန်းကောင်က ဝေးဝေးကိုသွားပြီပဲ ကြည့်ရတာ ကာလတိုအတွင်းတော့ သူ့ကိုရိုက်နှက်လို့မရတော့ဟု စိတ်ထဲ၌ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟွမ်ကျင့်တက်က ချင်မင်ဆီသို့ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ရော့ ခဏနေရင် သုံးရောင်ခြယ်ပန်းကို သွားခူး"

သူက သေတ္တာပျက်စီးသွားမည်ကို မကြောက်ပါချေ။ သူ့ဆီမှာတစ်ခုမက ပါလာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က သေတ္တာကို လက်ခံရယူပြီးနောက် ဘေးသို့လျှောက်သွားကာ ကျောက်တုံးပုံအောက်မှာ မြှုပ်နှံလိုက်၏။ အလွန်သတိထားသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသလိုပင် ဖြစ်၏။

ဟွမ်ကျင့်တက်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာဆိုလိုတာလဲ"

ချင်မင်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ကျိုးပဲ့သွားမှာစိုးလို့"

ဟွမ်ကျင့်တက်က ပြုံးရွှင်နေပေမယ့် ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိသည်ကို သူစောစောကတည်းက ရိပ်မိ၏။ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ မျှော်လင့်လို့ မရတော့ချေ။ ဒါကလည်း ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာဦးမည်။

အသက်ငယ်သော ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းက ရှေ့ကိုလျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရူးချင်ယောင်ဆောင်နေလည်း ဘာမှပြောင်းလဲမှာမဟုတ်ဘူး ငါအရင်ဆုံး မင်းကိုပညာပေးရမယ်"

ချင်မင်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမရဘူး နီယဲ့ရွေ့နဲ့ ရှန်ကျားယွင်တောင် ငါ့ကိုမယှဉ်နိုင်ဘူး မင်းကသူတို့ကို မမီဘူး"

ဟွမ်ကျင့်ကျွင်း၏မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးယောင်သန်းလျက် ရှိနေ၏။ သူကပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အဲဒီနေ့က ချီရှမြို့တော်ကလူငယ်တွေရဲ့ မြှောက်ပင့်စကား နည်းနည်းကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ်ပဲ အထင်ကြီး နေတာလား"

သူက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ပထမအကြိမ်ဘဝသစ်ရရုံလောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ဆရာကြီး လုပ်ချင်နေတာလား ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ် နယ်ပယ်ကို မရောက်သေးသရွေ့ မင်းက ငါ့အတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး"

ချွင်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူက အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက လှံသိုင်းကျွမ်းကျင်တာဆိုတော့ နောက်ဆုံးတော့ သေချာတဲ့လက်နက် တစ်ခုတောင် မရှိဘူးပဲ"

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘာလက်နက် သုံးသုံး အတူတူပဲ"

သူက ကျောပြင်မှတောက်ပနေသော ဓားရှည်တစ်လက်ကိုဆွဲထုတ်လိုက်ရာ အဲဒီဓားက ဟွမ်ကျင့်ကျွင်း၏ ဓားထက်ပင် အရည်အသွေး ပိုမြင့်မားသေး၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းက တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိထားသူ၏ လက်နက်မဟုတ်ပါလား။

ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းမျက်နှာက အေးစက်နေပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ရုတ်တရက်အရှိန်မြှင့်ကာ ချင်မင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာ၏။ လက်ထဲကဓားရှည်က စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရင်း အပေါ်မှနေ၍ အားကုန် ခုတ်ချလိုက်သည်။

သူ့အမြင်တွင်တော့ ဒုတိယအကြိမ်ဘဝသစ်ရပြီးနောက် သူ့မှာပေါင်တစ်ထောင်နှစ်ရာနီးပါး ခွန်အားရှိရာ ဒီမုဆိုးလူငယ်လေးကို ဖိနှိပ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မှောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

ချင်မင်က လှုပ်ရှားမှုနှစ်ခုသာ လုပ်လိုက်၏။ အရင်ဆုံး ဓားကျောဖြင့် ကန့်လန့်ဖြတ်ရိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ဓားမျက်နှာပြင်ကို ထိမှန်စေသည်။ ဘာမှ ထိန်ချန်ထားခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဟွမ်ကျင့်ကျွင်း၏ လက်မောင်းကို ချက်ချင်းတုန်ခါသွားစေပြီး ဓားရိုးကိုလုံးဝဆုပ်ကိုင်မထားနိုင်တော့ဘဲ အလိုအလျောက် လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။ ဒါတင်မကသေးဘဲ သူ့လက်တစ်ပြင်လုံး သွေးများချင်းချင်း နီနေ၏။ ပြင်းထန်သော ခွန်အားကြောင့် လက်ချောင်းကြားမှ အသားနုလေးများ စုတ်ပြဲကုန်သည်။ သူအလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိတ်လန့်သွားကာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွား၏။

ချင်မင်၏ ဒုတိယ လှုပ်ရှားမှုကတော့ ရှေ့ကို ဓားဝှေ့ယမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ကျင့်ကျွင်း တုံ့ပြန်မှုမြန်ပြီး နောက်ကို ခုန်ဆုတ်သွားသော်လည်း လုံးဝ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

မီးပွင့်များလွင့်စင်သွားပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှကောင်းမွန်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာက ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အကျိုးအပဲ့များက သွေးများနှင့်အတူ အရပ်ရပ်ကို လွင့်စင်ကုန်၏။

ဟွမ်ကျင့်ကျွင်း၏ ပုခုံးမှနေ၍ ဝမ်းဗိုက်အထိကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုပေါ်လာ၏။ ကန့်လန့်ဖြတ် အပိုင်းခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူက အော်ဟစ်ညည်းတွားရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသွား၏။ ရင်ဘတ်နှင့်ဝမ်းဗိုက်မှ စုတ်ပြဲနေသော ဒဏ်ရာကြီးဆီတွင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအချို့ကိုပင် မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းညံ့တယ်"

သူက မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှဟွမ်ကျင့်တက်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းက တုန်ရီနေသောအသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကို"

အသက်မထွက်သေးသော်လည်း ချက်ချင်း ကုသမှုမခံယူပါက သေချာပေါက် အသက်ရှင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူသိသည်။

ဟွမ်ကျင့်တက်က ငွေလှံတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ပြီး တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာ၏။ မျက်နှာပေါ်မှ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အေးဆေးမှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

စောစောက သူက ချင်မင်ကိုအထက်စီးမှ နေ၍ ကြည့်နေခဲ့တာမို့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါချေ။ ပြုံးရွှင်စွာ စကားပြောနေသောအခါတွင်လည်း နောက်ပြောင်သောသဘော ပါဝင်နေခဲ့သည်။ အခု ချင်မင်၏ အန္တရာယ်ကို မြင်သောအခါ သူချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

ချင်မင်က မကြောက်ပါချေ။ တတိယအကြိမ်ဘဝသစ် ရရှိထားသူနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသော အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းမှ အဘိုးကြီး၏ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ရန်သူကိုဆီးကြိုတိုက်ခိုက်၏။

ချွင်ခနဲအသံနှင့် အတူ သူက ဓားတစ်ချက်ခုတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လာသောလှံရှည်ကို ဘေးသို့ တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး မူလလမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်သွားစေသည်။ သူက အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ဓားကို ရှေ့သို့တွန်းပို့လိုက်၏။ တောက်ပနေသော ဓားအလင်းတန်းက တုန်ခါနေပြီး လှိုင်းထန်နေသည်။ ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ကြားမှဖြူဖွေးသော လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ပင် ရန်သူကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကျင့်တက် မျက်လုံးများက အေးစက်နေ၏။ လှံကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကိုင်ပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်က ဖြူစင်သော ကောင်းကင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဓားကိုယ်ထည်၏ ဘေးဘက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူကလည်း ဘေးကိုဖယ်ရှားပစ်ချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူက ဓားကိုယ်ထည်၏ ဘေးဘက်ကို တိတိကျကျ ရိုက်မိခဲ့သော်လည်း လုံးဝဖယ်ရှား ပစ်နိုင်ခြင်းမရှိပါချေ။ အဲဒီဓားချက်၏ ခွန်အားက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ သူဝေဝေဝါးဝါး ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဓားအလင်းတန်းများက တကယ်ပင် ပင်လယ်နှင့်ကောင်းကင် တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်နေသောနေရာမှ ဖြူဖွေးသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကျင့်တက် အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။ ဒါတောင်မှ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ချပ်ဝတ်တန်ဆာက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးသွားသည်။ အဲဒီဓားချက်က သူ့ကိုထိမှန်ပြီးနောက်မှာ ဒီလောက်ပြင်းထန်သော အစွမ်းရှိနေတာကို ကြည့်လျှင် ခွန်အားက ဘယ်လောက် ကြီးမားသလဲဆိုတာ သိသာလှသည်။ သူ့၏ခန့်မှန်းချက်ထက် အများကြီးကျော်လွန်နေပြီး တတိယ အကြိမ် ဘဝသစ် ရရှိထားသော သူ့ထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ မှေးမှိန်သော သွေးရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲကျပြီး အလွန်နာကျင်နေသော ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းက ကိုယ့်မျက်လုံးကိုယ် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်နယ်ပယ်က ဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်သော သူ့အစ်ကိုကတောင် ပထမဆုံး ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှုမှာတင် အရှုံးပေးလိုက်ရသည်မို့ အံ့ဩနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်တာက တစ်ဖက်လူ တိုက်ခိုက်သောအခါ ကောင်းကင် အလင်းစီးဆင်းမှု မရှိပါချေ။ ဒါက တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်မရသေးဘူး ဆိုတာကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသောအစွမ်း ရှိနေရသနည်း။

ဟွမ်ကျင့်တက်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပေါ့ဆသွားတယ် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်ကို မလေ့ကျင့်ရသေးတဲ့လူက ဒီလောက် အထိသန်မာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိထားသူနဲ့ လုံးဝယှဉ်နိုင်နေပြီ"

သူက ငွေလှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး စိတ်ကို အမြင့်ဆုံးစုစည်းထားကာ အသက် အသေခံတိုက်ခိုက်မည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းက သူ့အစ်ကို၏ဒီလိုမှတ်ချက်မျိုးကို ကြားသောအခါ ဒဏ်ရာကိုဖိပြီးချောင်းဆိုးလိုက်ရာ သွေးများ ပိုထွက်လာတော့သည်။ သူတကယ်ပင် လက်မခံနိုင်ပါချေ။ အဲဒီမုဆိုးလူငယ်လေးက ဒီလောက်အထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိအောင် သန်မာနေသည်ကို သူတကယ်ပင် လက်မခံနိုင်ချေ။

ချင်မင်လည်း မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားသည်။ ဒီဟွမ်ကျင့်တက်က ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းမှ အဘိုးကြီးထက် အသက်အများကြီး ငယ်သော်လည်း အစွမ်းကတော့ ပိုပြီး သန်မာနိုင်ပေသည်။

သေချာပေါက်ပင် နှစ်ဖက်စလုံး ထပ်မံတိုက်ခိုက်ကြသောအခါ ဟွမ်ကျင့်တက်က စောစောကထက် အများကြီးပိုပြီး ပြင်းထန်လာသည်။ လက်ထဲမှလှံရှည်က တိမ်မြူများထဲတွင် လှည့်လည်နေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် လက်သည်းများဝှေ့ယမ်းပြီး အသက်ဝင်လာတော့မည့်အတိုင်း ချင်မင်၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို အဆက်မပြတ် ထိုးစိုက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွမ်ကျင့်တက်၏ နောက်လက်တစ်ဖက်ကလည်း ရံဖန်ရံခါ ဓားလက်ဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နည်းနည်း နီးကပ်လာသောအခါ သတိမထားမိချိန်တွင် ရှေ့ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူတစ်ခါမှ ချင်မင်၏ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။ အကြိမ်တိုင်း ဓားအလင်းတန်း အထပ်ထပ်၏ တားဆီးမှုကိုခံရသည်။

သူ့ကို အဆိုးဆုံးဖြစ်စေတာကတော့ အဲဒီလူငယ်၏ ဘယ်လက်က သံတူကြီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး သူ့၏ဓားလက်ဝါးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိတိကျကျ ရိုက်ချလိုက်တာကြောင့် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်မှုကို ခံစားရစေခြင်းဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသားတိုက်ခိုက်နေတာကြာပြီဖြစ်ပြီး အရမ်းပြင်းထန်လှသည်။ ချင်မင်က ကောင်းကင်အလင်း ကာကွယ်မှုရှိသော တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိထားသူကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပိုကောင်းသော နည်းလမ်းမရှိပေ။ အဆက်မပြတ်တိုက်စစ်ဆင်ပြီး ပြင်းထန်သောခွန်အားနှင့် ပြောင်မြောက်သော ဓားသိုင်းကိုအားကိုးကာ တစ်ဖက်လူကို ကောင်းကင်အလင်း ကာကွယ်ရေးကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုအောင် ဖိအားပေးပြီး အမြန်ဆုံး ကုန်ဆုံးသွားအောင် လုပ်ဖို့သာရှိသည်။

ဝေးကွာသောနေရာတွင် သုံးရောင်ခြယ်ပန်းက အရောင်အသွေး စုံလင်စွာ တောက်ပနေပြီး ပွင့်ချပ်အချို့ ပွင့်လာပြီဖြစ်သည်။ အဲဒီဒေသတွင် လှိုင်းထန်နေသော အလင်းမြူများက ပိုပြီး ထူထပ်လာသည်။ သိသာလှသည်မှာ ဝိညာဉ်ပန်းက ရင့်ကျက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

တော်တော်ဝေးဝေးကနေတောင် ပန်းရနံ့ကို ရနေပြီဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သုံးရောင်ခြယ်ပွင့်ချပ်များက ပိုပြီးကြည်လင်လာကာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာပြီး အလင်းမိုးစက်ကြီးများ စီးဆင်းလာသည်။ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး ထူးခြားလှပေသည်။

ချင်မင် မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဝိညာဉ်ပန်းက လူတွေကို ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်ဘယ်နှစ်မျိုးလေ့ကျင့်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်မှာလဲ တကယ်ပဲမျှော်လင့်မိတယ်"

သူ့၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်က ပိုပြီးထက်သန်လာသည်။ တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံးအဆုံးသတ်ပြီး ရင့်ကျက်တော့မည့် သုံးရောင်ခြယ်ပန်းကို သွားခူးချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူအစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

ခဏချင်းမှာပင် ချင်မင်က အသန်မာဆုံး ဓားချက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားလိုက်ရသည်မှာ သူက မိုးရွာသောညတစ်ညကို ရောက်သွားပြီး လျှပ်စီးများလက်ကာ မိုးများသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ သူက အဲဒီမှောင်မည်းနေသောညထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ မြင့်မားလာကာ ဓားရှည် ဖြတ်သန်းသွားရာတွင် မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလိုမျိုး ကောင်းကင်အနှံ့မှ လျှပ်စီးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလိုမျိုးပင်ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကျင့်တက်မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တစ်ဖက်လူ၏ ဓားချက်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလွန်းလို့ ဖြစ်သည်။ အဆုံးမရှိသော မိုးကြိုးအလင်းများကို သယ်ဆောင်လာပြီး မိုးမြူများနှင့် အတူ ဒီမြေအောက်လိုဏ်ဂူကို ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အတိုင်း တားဆီးသမျှ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်တော့မည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။

သူ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း ဓားရှည်က ပိုပိုပြီးနီးကပ်လာသည်။ လုံးဝရှောင်လို့မရဘဲ သူက ငွေလှံဖြင့်ခုခံသော်လည်း ပြင်းထန်သောခွန်အားတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကိုခံရပြီး လွင့်စင်သွားတော့သည်။

သူ့၏ဖြူလျော့နေသောမျက်နှာထဲတွင် အဲဒီဓားချက်က ထပ်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကျင့်တက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှံကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ကာ ရှေ့ကိုကန့်လန့်ဖြတ် ကာကွယ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုကန့်လန့်ဖြတ် ခုတ်ပိုင်းပစ်တာကို သူဘယ်လိုမှ မခွင့်ပြုနိုင်ပေ။

ချွင်ခနဲအသံနှင့်အတူ တောင်ကြီးတစ်လုံးဖိချလိုက်သလိုမျိုး သူခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့၏ငွေရောင်လှံရှည်က လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ပုခုံးက ပြင်းထန်စွာနာကျင်သွားပြီး ညာလက်မောင်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

သူက ယာယီအားဖြင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ယိမ်းယိုင်ရင်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းလုံး သွေးများဖြင့် ချင်းချင်းနီနေတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲကျပြီး ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရကာ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသောဟွမ်ကျင့်ကျွင်းက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်း လှံသိုင်းပဲ ကျွမ်းကျင်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ ဓားသုံးတာလည်း မဆိုးဘူး"

အခန်း ၄၆ အကျိုးအမြတ်များ ပြည့်ဝခြင်း

ဟွမ်ကျင့်ကျွင်း လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်။ သူ၏ အစ်ကိုပင် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားပြီဖြစ်ရာ ယခု သူ့ကို မည်သူမှ လာမကယ်နိုင်တော့ပေ။

သူ့အမြင်တွင် သွေးများ ပေကျံနေသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မုဆိုးလူငယ်လေးက အရင်လူပင် ဖြစ်သော်လည်း သူ့မျက်စိထဲက ပုံရိပ်ကတော့ လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စောစောက သူက တစ်ဖက်လူကို ကောင်းကင်အလင်းထဲသွားပြီး ဆေးခူးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းချင်ခဲ့သေးသည်။ တစ်ဖက်လူက ရိုးအလွန်းသဖြင့် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုပင် ထင်ခဲ့ကာ သေခါနီးအချိန် ရောက်နေတာတောင် သူ့အစ်ကိုကို မေးခွန်းတွေ မေးနေသေးသည်ဟု မြင်ခဲ့သည်။

ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ အဲဒီအချိန်က သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ မသိမသာ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး သူ့အစ်ကိုကလည်း ပြုံးရွှင်နေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူကရော သူတို့ကို အဲဒီလိုပဲ ပြန်ကြည့်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

သုံးရောင်ခြယ်ပန်းက ရင့်ကျက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ အလင်းမြူများ စီးဆင်းနေပြီး စိတ်နှလုံးကို ကြည်နူးစေသော ပန်းရနံ့က ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာ၏။ ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ခေါင်းကို ကြည်လင်သွားစေပြီး စိတ်ဓာတ်များ လန်းဆန်းသွားစေသည်။

ချင်မင်က အလွန် စွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး ကျောက်တုံးပုံအောက်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို သွားတူးရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။ အကောင်းဆုံး ဆေးခူးရမည့်အချိန်ကို လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေ၏။ ဒီလို ဝိညာဉ်ပန်းမျိုးက ပွင့်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ညှိုးနွမ်းသွားမလားဆိုတာ မည်သူမှ မသိနိင်ပေ။

ဟွမ်ကျင့်တက်က ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ပြတ်သွားသော လက်မောင်းနေရာကို ဖိထားပြီး ညာဘက်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ချင်းချင်းနီနေသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပင် စိုရွှဲနေပြီး ယိမ်းယိုင်ရင်း နောက်ဆုတ်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးခြေရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူက ချင်မင် လှည့်ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူ့ညီကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ကိုယ်အင်္ဂါ ချို့တဲ့နေလျှင်တောင် ကိစ္စမရှိပါလေ။

ချင်မင်က သုံးရောင်ခြယ်ပန်းကို ခူးရန် လောနေသော်လည်း အခြေခံအမှားမျိုးကိုတော့ လုပ်မည်မဟုတ်ချေ။ တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိထားသူ ဆရာကြီးကို သူ့မျက်စိရှေ့ကနေ ထွက်ပြေးခွင့် ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

သူ ခေါင်းပင်မလှည့်ဘဲ ဘယ်ဘက်လက်က သံတူရိုးရှည်ကြီးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ခွန်အားက အရမ်းကြီးမားသဖြင့် အစွမ်းကုန် ပစ်လွှတ်လိုက်လျင် မြို့ရိုးကိုတောင် အပေါက်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

ဟွမ်ကျင့်တက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ထွက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အရိုးကျိုးသွားသော အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုထဲတွင် သူ့ကျောရိုး အထုခံရပြီး ကျိုးသွားပြီဆိုတာကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆက်ပြီး မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့ဘဲ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ချာချာလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

ချင်မင်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ယူပြီးနောက် ရှေ့ကို အမြန်လျှောက်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဲဒီသုံးရောင်ခြယ်ပန်းက မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းလာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တောက်ပလှပနေလို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီထက် အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ မရှိတော့ချေ။ ချင်မင်က ရောင်စုံအလင်းမြူများ စီးဆင်းနေသော ကောင်းကင်အလင်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီး ပန်းရနံ့များ ပြင်းထန်နေသော ဝိညာဉ်အပင်နားကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားသည်။

အဲဒါက ကျောက်တုံးပုံကြားက မြေကွဲကြောင်းတစ်ခုဘေးမှာ ပေါက်နေတာဖြစ်ပြီး တစ်ပေလောက်သာ မြင့်သော်လည်း ပန်းပွင့်ကတော့ မသေးပါချေ။ ပွင့်ချပ်များ အများကြီး ပွင့်လာသောအခါ လက်သီးဆုပ်လောက် အရွယ်အစားရှိသည်။

မြေကွဲကြောင်းထဲကနေ ကောင်းကင်အလင်းများ ပန်းထွက်နေတာကြောင့် ချင်မင်ပင် ရင်ဘတ်အောင့်ပြီး နေရခက်သလို ခံစားရသည်။ ဝိညာဉ်ပန်းတစ်ခုလုံးက အလင်းမိုးစက်များနှင့်အတူ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး လုံးဝ ပွင့်လန်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အလင်းထဲတွင် ဒီပန်းပွင့်၏ အဓိကအရောင်က ငွေရောင်ဖြစ်ပြီး အနီရောင်တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ အရေးအကြောင်းလေးများ ပါဝင်နေကာ အနားသတ်များကတော့ အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။

သူ့၏ ပွင့်ချပ်များက မိုးမခရွက်နှင့် တူသော်လည်း ပိုပြီး ချွန်ထက်သည်။ အနားသတ်များမှာတောင် ထောင့်များ အစွန်းများ ရှိနေ၏။ ပွင့်ချပ်များက အများကြီးဖြစ်ပြီး တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်နေကာ အတူတကွ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သေးငယ်သော ဓားတောအုပ်လေးနှင့် တူနေသည်။ လှပသော်လည်း ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်များ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်သွားပြီ"

သူက ဆင်းလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးများကို ဘေးကိုဖယ်ကာ သုံးရောင်ခြယ်ပန်းတစ်ပင်လုံးကို လက်ဗလာဖြင့် တူးထုတ်လိုက်သည်။ အရွက်မှနေ၍ အမြစ်အထိ အားလုံးက သုံးရောင်ခြယ်ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော အသက်ဓာတ်များ ပါဝင်နေသည်။

ဒေါက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချင်မင်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ပိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်သည်။ အလွန် တန်ဖိုးကြီးသော ဝိညာဉ်ပန်းကို အောင်မြင်စွာ ခူးယူရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က တကယ်ပဲ မင်္ဂလာနှစ်ထပ်ကွမ်းပဲ"

သူက အကျိုးအမြတ်များ အပြည့်အဝ ရရှိသွားသလို ခံစားရသည်။ ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းက လူများကို သတ်ပြီး ဒေါသထွက်တာကို ဖြေရှင်းလိုက်ရုံတင်မကဘဲ အပြာရောင် ကျောက်စိမ်းသံနှင့် ဒီလို ဝိညာဉ်ပန်းမျိုးကိုပါ ဆက်တိုက် ရရှိခဲ့သည်။

ဘေးနားမှာ ဟွမ်ကျင့်ကျွင်းက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ဆက်တိုက် သွေးအန်နေသည်။ အဲဒါက သူတို့ပြောခဲ့တဲ့စကား မဟုတ်ဘူးလား။ အခုတော့ သူက ဆီကုန်ခါနီး မီးအိမ်လို ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ချေ။

ချင်မင်က တကယ်ကို ရင်ထဲကနေ ကျေးဇူးတင်နေခြင်းဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်တယ် ငါတောင်ထဲမှာ အလုပ်များနေတာ ရက်အတော်ကြာပြီ အခုရတဲ့ အကျိုးအမြတ်လောက် မများခဲ့ဘူး"

ဟွမ်ကျင့်တက်လည်း ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေပြီး ဒေါသမီးများက ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်တော့မည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ မူလက သူက တောက်ပသော အနာဂတ်ကို မြင်နေရပြီဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်ပန်းကို အားကိုးပြီး ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအင်ကို လေ့ကျင့်တော့မည်။ သို့သော် အခုတော့ ဘာမှမရှိတော့ပေ။

သူတို့ အသက်ထွက်တော့မလားဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချင်မင်က ဆက်လျှောက်သွားပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကို နောက်ဆုံး အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာဖြင့် သူတို့ကို တမလွန်ကို ပို့ပေးလိုက်သည်။

သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များကို ရှာဖွေသောအခါ ဟွမ်ကျင့်တက်ဆီမှာ ဖယောင်းတိုင်ပါလာတာကို အံ့ဩစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သူသိသွား၏။ ဒါက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ၏ အဟန့်အတားများကို ပိတ်ဖို့အတွက် သုံးတာဖြစ်သည်။

သူက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"စေ့စပ်သေချာလိုက်တာ"

ဒီလိုဆိုလျှင် အနံ့ခံကောင်းသော မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများ ရှိလျှင်တောင် အနံ့ရမှာ မဟုတ်တော့ပါချေ။

နောက်ဆုံးတော့ ချင်မင်က ဟွမ်ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ဆွဲခေါ်လာပြီး ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းက အဘိုးကြီးရယ် ရွှေကြက်မစီးနင်းသူ နှစ်ယောက်ရယ်နှင့် အတူတူ ထားလိုက်သည်။ အဲဒီဓားရှည်နှင့် ငွေလှံကိုတော့ သူ နှမြောတသစွာဖြင့် ချထားခဲ့ရသည်။

ဒီလက်နက်များက အရမ်းမျက်စိကျစရာ ကောင်းလွန်းလို့ အပြင်ယူသွားပြီး သုံးလို့မရပေ။

ဒီအချိန်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာကြီးက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲအမျိုးမျိုး ဝင်ရောက်လာကြပြီဖြစ်သည်။ ချင်မင်က အသံကျယ်ကျယ်ထွက်နေသော နေရာကို ရောက်သွားသောအခါ ခဏချင်းမှာပင် ရက်စက်သော မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲအချို့ကို ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။

အဲဒီနောက် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းက အဘိုးကြီးနှင့် ဟွမ်ညီအစ်ကိုများက မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများ၏ သွေးသားဝိညာဉ်ဆေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော သားရဲငှက်များ ဝဲပျံနေသည်။ ငွေရောင်လင်းယုန်ကြီးက အတောင်ပံ ဖြန့်လိုက်လျှင် ဆယ်မီတာလောက် အရှည်ရှိပြီး ပျံသန်းနိုင်သော တခြားမျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများနှင့်အတူ မြေကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာထဲတွင် ချောင်လုံ၊ မုချင်း၊ ဝေ့ကျစ်ရိုတို့တောင် မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး မိသားစုထဲက အသက်ကြီးသူများနှင့် အတူတူ စုဝေးနေကြသည်။

သူတို့က ပြောလိုက်ကြသည်။

"အပေါ်ယံမှာတင် မျိုးဗီဇလေးကြိမ် ဒါမှမဟုတ် ငါးကြိမ်တောင် ပြောင်းထားတဲ့ သတ္တဝါတွေကို မြင်နေရပြီ"

အသက်ကြီးသူတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"မြေအောက်မှာပဲ နေကြတာပေါ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က မြေကွဲကြောင်းကြီးရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ရှိနေတာ ထွက်ပေါက်မှာ မဟုတ်ဘူး နေရာက မဆိုးသေးဘူး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတွေက ဒီနေရာကို အကြာကြီး တိုက်ခိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး သတင်းရောက်သွားရင် ချီရှမြို့တော်က လူတွေ လာကယ်မှာ သေချာတယ်"

မြေအောက်လိုဏ်ဂူထဲတွင် ချင်မင်တောင်မှ ရိုက်ခတ်မှုများကို ခံစားနေရသည်။ ဒီလိုရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေမျိုးတွင် ရေနောက်ပြီးငါးဖမ်းခြင်းလုပ်ဖို့ မသင့်တော်တော့ပေ။ အရမ်း သွေးထွက်သံယို များလွန်းသည်။ တချို့ မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများက အရမ်းရက်စက်ပြီး လူများကို ဆုတ်ဖြဲပြီးမှ စားသောက်ကြသည်။

သူ လမ်းရှာနေရင်းနှင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲအကောင်ရေ အတော်များများကို သတ်ပစ်ခဲ့ရသည်။

သူက မြေကွဲကြောင်းကြီး၏ အတွင်းပိုင်းကို ပြေးသွားမည်မဟုတ်ပါချေ။ မှတ်ဉာဏ်အရ ရွာသားများ ပျောက်သွားသော နေရာဘက်ကို ဦးတည်သွားနေသည်။

ချင်မင် ခန့်မှန်းကြည့်တာက အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော မုဆိုးကြီးတချို့က တောင်ကြားအပြင်ဘက်ကို သွားမည့်လမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က တောင်ထဲမှာ အမြဲသွားလာနေကြပြီး အသက်ရှင်ဖို့ အတွေ့အကြုံနှင့် အသက်ကယ်နည်းလမ်းများ အများကြီး ရှိလို့ဖြစ်သည်။ သူတို့ မြေအောက်ထဲဝင်တာနဲ့ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချနိုင်တာကိုကြည့်လျှင် သိသာလှသည်။

အဖြူရောင် ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်က ရက်စက်သော အကြည့်များနှင့် ပါးစပ်တစ်ခုလုံး သွေးများ ပေကျံနေသည်။ ထက်မြက်သော လက်သည်းကြီးများပေါ်တွင် အလောင်းနှစ်လောင်း စူးဝင်နေပြီး ချင်မင်ကို မြင်တာနဲ့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်။

ချင်မင်က အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီဝက်ဝံကြီးကို မနိုင်ဘူး"

ဒီဧရာမသားရဲကြီးက သုံးကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားသော သားရဲများထက် အများကြီး ပိုပြီး ရက်စက်သည်။

သူ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးလိုက်သည်။ သူငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီလို အန္တရာယ်များသော ထွက်ပြေးမှုမျိုး ကြုံဖူး၏။ အသက်ဆယ့်လေးငါးနှစ်အရွယ်တွင် တောင်ထဲမှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့ရတာဆိုတော့ တကယ်ကို သေလုမျောပါး အသက်ရှင်ခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာက သာမန်သားရဲများဖြစ်ပြီး လုကျယ်၊ ရွှီယွဲ့ဖိန်တို့လို လူများက ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သည်။ အခုတော့ အကြိမ်ကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားသော ဧရာမသားရဲကြီးနှင့် တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်မင် ဒီလို သွေးထွက်သံယိုများသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းမျိုးနှင့် မကြုံရတာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးဖို့ပဲရှိကာ မဟုတ်လျှင် ရပ်လိုက်တာနဲ့ သေရမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းတာက မြေအောက်လမ်းကြောင်းများက ပင့်ကူအိမ်လို ထူထပ်ရှုပ်ထွေးနေပြီး တချို့နေရာများက အရမ်းကျဉ်းသည်။

အဲဒီအဖြူရောင် ဝက်ဝံကြီးက ပိတ်မိသွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျောက်နံရံကို ရိုက်ချလိုက်ရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်တုံးများ လိမ့်ကျလာသည်။ သူ့လက်သည်းကြီးများပေါ်တွင် ချိတ်နေသော အလောင်းနှစ်လောင်းကတော့ သွေးသားများ စုတ်ပြတ်သတ်ကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်မင် သိလိုက်သည်မှာ ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းနှင့် မျက်လုံးသုံးလုံးဂိုဏ်းက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သေချာပေါက် အထိနာမည် ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော လူနည်းစုကတော့ ဟွမ်ကျင့်တက်တို့ မိသားစု နေရာယူထားသည့်ဘက်ကို ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

မြေအောက်လိုဏ်ဂူထဲက လမ်းကြောင်းတော်တော်များများမှာ သွေးများ ပေကျံနေပြီး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ၊ လူများ၏ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး တကယ်တွေ့ကြလျှင် တစ်ဖက်ကတော့ လဲကျသွားရမှာ သေချာသည်။

ချင်မင်က ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ရှေ့ကို ဆက်သွားသည်။ အခြားနေရာတစ်ခုကနေ ထွက်လာသောအခါ မျက်လုံးသုံးလုံးဂိုဏ်းက အဘိုးကြီးတစ်ယောက် အသတ်ခံရတာကို အတိအကျ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ကို ရွှေရောင်နွားကြီးတစ်ကောင်က တုတ်ခိုင်ရှည်လျားသော ဦးချိုဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားတာ ဖြစ်သည်။

ဒီတတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရရှိထားသော အဘိုးကြီးက တော်တော်လေး သနားစရာကောင်းသည်။ သူက လမ်းမှားတတ်ပြီး အရပ်မျက်နှာ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အားနည်းတာကြောင့် ဟိုလှည့်ဒီလှည့်ဖြင့် ဒီနေရာကနေ မထွက်နိုင်သေးပေ။

မဟုတ်လျှင် သူ့၏အစွမ်းဖြင့်ဆို ဟွမ်မိသားစု၏ နေရာကို အစောကြီးကတည်းက ရောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ဒီနေရာမှာတင် လည်ထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်နွားကြီး၏ ကြီးမားသော ဦးချိုနှစ်ချောင်းပေါ်တွင် အလောင်းငါးလောင်းလောက် ချိတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဧရာမနွားခေါင်းကြီးကို အားကုန်ခါရမ်းလိုက်တော့ အလောင်းများအားလုံး လွင့်စင်သွားပြီး ဘုန်းဘုန်းဆိုသော အသံများနှင့်အတူ ကျောက်နံရံကို ဝင်တိုက်ကာ သွေးကွက်များ တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ့ခြေအောက်မှာလည်း အလောင်းတချို့ ရှိနေပြီး အဲဒီကြီးမားသော နွားခွာကြီးများအောက်တွင် အစောကြီးကတည်းက ကြေမွနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်နွားကြီး၏ ပိုးသားလို ချောမွေ့နေသော သားရေများက သွေးများဖြင့် လုံးဝ နီရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်မင်ကို မြင်တာနဲ့ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကနေ မီးတောက်များ ချက်ချင်း မှုတ်ထုတ်ပြီး ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။

ချင်မင်က သူ့၏ ရက်စက်မှုကို မြင်တော့ မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ပြီး လှည့်ကာ အဲဒီကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းထဲကို ပြန်ဝင်သွားသည်။

အခုလို ကြောက်စရာကောင်းသော မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောဆိုတာ၊ ကျိန်ဆဲတာတွေက ဘာမှအသုံးမဝင်ပေ။ ဒီတိရစ္ဆာန် မြန်မြန်ထွက်သွားဖို့ပဲ ဆုတောင်းနေရသည်။

ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ်မပိုင်တဲ့ ခံစားချက်က အရမ်းဆိုးရွားလှသည်။ ချင်မင်က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး သန်မာလာဖို့ ပြင်းပြစွာ ဆန္ဒရှိနေသည်။ ဒီလိုနေရာမျိုးတွင် ခန္ဓာကိုယ်သေးငယ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားသော သတ္တဝါများ ပေါ်လာလျှင် သူ သေချာပေါက် သေမည် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က အသံကျယ်ကြီး ကြားလိုက်ရသည်။

"ဂျိန်း"

ရွှေရောင်နွားကြီး၏ ဦးချိုက တောက်ပသော ဓားရှည်ထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းသည်။ ကျောက်နံရံကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ တစ်စစီ ကွဲကြေသွားပြီး ကျောက်တုံးများ အများကြီး လိမ့်ကျလာကာ ဖုန်လုံးကြီးများ ထောင်းထောင်းထသွားသည်။

သူပါးစပ်ဟပြီး မှုတ်ထုတ်လိုက်သော မီးတောက်များက ကျောက်နံရံကိုတောင် ရဲရဲနီသွားစေပြီး အပူလှိုင်းများ တလဟော ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်မင်က ရင်တုန်သွားပြီး လမ်းကြောင်း၏ အတွင်းပိုင်းကို နောက်ဆုတ်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရထားတဲ့ အဘိုးကြီးတောင် သူ့ကိုမနိုင်ဘဲ လမ်းကြောင်းထဲမှာ သနားစရာကောင်းအောင် သေသွားတာကိုး"

ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် ကြာတော့မှ အဲဒီရွှေရောင်နွားကြီးက ထွက်သွားသည်။ သူက ခြေနှစ်ချောင်းသတ္တဝါကို တွေ့လျှင် မသတ်ရမနေနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ချင်မင်က နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်စောင့်နေလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်မှာ အတော်လေး တိတ်ဆိတ်သွားတော့မှ စမ်းသပ်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါမှာလည်း မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတချို့နှင့် တွေ့ရသော်လည်း အဲဒီလောက် အန္တရာယ် မများတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ သူက လူတစ်ယောက် မနည်းဖြတ်သွားလို့ရသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုထဲကို ဝင်ရောက်သွားသည်။ အဲဒီကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသောအခါ လမ်းက နည်းနည်းပိုကောင်းလာသည်။ ဒါက ရွာသားများ နောက်ဆုံး ဝင်ရောက်သွားသော ဒေသဖြစ်သည်။

ချင်မင်က တစ်လှမ်းချင်းစီ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှေ့ဆက်သွားသည်။ ဒီနေရာက လုံးဝ မှောင်မည်းနေ၏။ ကံကောင်းတာက သူ့ဆီမှာ နေကျောက်တုံး ပါလာလို့ဖြစ်သည်။ ဒါတောင်မှ မညီမညာလမ်းများပေါ်တွင် နာရီဝက်ကျော်လောက် ရုန်းကန်ပြီးမှ မှောင်မည်းနေသော မြေအောက်အက်ကွဲကြောင်းထဲကနေ ထွက်လာနိုင်ပြီး မြေကွဲကြောင်းကြီးကို လွတ်မြောက်ကာ တောအုပ်တစ်ခုထဲကို ရောက်လာသည်။

ချင်မင်က အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော မုဆိုးကြီးများကို မလေးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍ သူ့ကို ဒီလွတ်လမ်းကို ရှာခိုင်းလျှင် ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့ဖို့ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိသည်။ မူလက သတ္တုကြောရှာရသော ရွာသားများက အန္တရာယ်အများဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေတာဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သေချာလှသည်။ ဒါက သူတို့မြေအောက်ရောက်တာနဲ့ ကိုယ်တိုင် အသက်ကယ်ဖို့ စလုပ်ခဲ့တာနဲ့လည်း သက်ဆိုင်သည်။ အကယ်၍ ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းနှင့် မျက်လုံးသုံးလုံးဂိုဏ်းလိုမျိုး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကြောင့် ဝင်လာရတာဆိုလျှင် လမ်းရှာဖို့ အချိန်မရှိပေ။

ချင်မင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်သည်။ ဘယ်လိုပဲပြောပြော နောက်ဆုံးတော့ သူလည်း အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်ထဲတွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ လမ်းလျှောက်လာစဉ် မည်သည့်သတ္တဝါကိုမှ မတွေ့ရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ခြေလှမ်းများကို နှေးလိုက်သည်။ အခုအချိန်တွင် တောင်ထဲက အန္တရာယ်များသော မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲအများစုက မြေကွဲကြောင်းကြီးဆီကို ရောက်ကုန်ကြပြီဖြစ်သည်။ သူ စဉ်းစားနေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။

သူက တွေးလိုက်သည်။

"ငါမှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒီဝက်ဝံဖြူနဲ့ ရွှေရောင်နွားကြီးတို့ရဲ့ အသိုက်က ဒီကနေ ဆယ်မိုင်တောင် မဝေးဘူး သူတို့က တောင်အပြင်ဘက်ဒေသမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ္တဝါတွေစာရင်းထဲမှာ ပါဝင်တယ်"

ချင်မင်က ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်တတ်သူဖြစ်ရာ လှည့်ကာ အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးသွားတော့သည်။

သူ ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ဒဏ်ရာပင်မရခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်က တကယ်ကို အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ အကယ်၍ အဲဒီကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းကိုသာ မတွေ့ခဲ့လျှင် သူက ဝက်ဝံလက်သည်း၏ ဆုတ်ဖြဲခံရတာ ဒါမှမဟုတ် နွားဦးချိုပေါ်မှာ ချိတ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်မင်က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင် အိမ်မှာမရှိတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့၏ အသိုက်များကို သွားရောက် မွှေနှောက်ရန်ဖြစ်သည်။

All Chapters