အခန်း (၇၈၇-၇၈၉)

အပိုင်း (၇၈၇) မတင်ခြင်း

နာကျင်မှု... သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှ တိုးထွက်လာသော နာကျင်မှုလှိုင်းများက ကောင်းမင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ထို့နောက် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာပုံရသည်။ ၎င်းမှာ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်အတွင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော အလင်းရောင်မျိုး ဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်သည် ထိုအလင်း၏ ခြုံလွှမ်းခံလိုက်ရပြီး သူ့အသိစိတ်မှာ အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

အိပ်မက်သရဲသည် ယဇ်ပလ္လင်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်မှာ သူကိုယ်တိုင်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဝိညာဉ် ဆယ်ပုံကိုးပုံခန့်သာ ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ရေနုတ်မြောင်းကွန်ရက်၏ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကြီးထဲတွင် ကောင်းမင်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲမှုက ထိုဆယ်ပုံကိုးပုံသော အင်အားကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံး မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်သွားချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်မှာ အိပ်မက်၏ ပင်မယဇ်ပလ္လင်အတွင်း နိုးထလာတော့သည်။ ကောင်းမင်သည် တစ်ခါမှ ဤမျှလောက်အထိ အားနည်းမနေခဲ့ဖူးပေ။

နှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ သွေးများက မှိန်ဖျော့သွားပြီး သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကောင်းမင်ထက်ပင် အရပ်ပုသွားကာ လက်ရှစ်ချောင်းအနက် နှစ်ချောင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။သူ၏ သရဲမျက်နှာ လေးခုမှာလည်း ဝေဝါးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းက သွေးအိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လူသားဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားဖြစ်စေ လှုပ်ရှားရန် အင်အားမရှိကြတော့ဘဲ အိပ်မက်ပင်မယဇ်ပလ္လင်အတွင်း၌သာ ခိုလှုံပုန်းအောင်းနေရင်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သွေးစများကို အန်ထုတ်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်မှသာ ကောင်းမင်သည် သားစားကြူးနတ်ဘုရားနှင့် ပြန်လည်ဆက်သွယ်မိခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးသားက ပြန်လည်ခုန်ပေါက်လာနေသည်။ သူသည် အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီတစ်ခေါက် အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကိုသာ ငါမဖြိုချနိုင်ခဲ့ရင် ဒီအခြေအနေနဲ့ ဟန်ဟိုင်းကိုတောင် ပြန်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က အိပ်မက်သရဲတွေက ငါ့ကို သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထားကြလိမ့်မယ်”

သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားက ကောင်းမင်၏ စိတ်ဆန္ဒကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား ပူးပေါင်း၍ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းမှ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖွင့်လိုက်ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် ရှင်းလုသွေးမြို့တော်တို့အကြားရှိ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုက ကမ္ဘာကြီးနှစ်ခုကို ပိုင်းခြားထားသည်။ သို့သော်လည်း မူလက သိပ်သည်းထူထပ်နေသော အမှောင်ထုသည် ယခုအခါ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

“ငါတို့ စောင့်နေဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်”

မဆင်းသက်မီက ကောင်းမင်သည် သူ့ကိုယ်သူ အရင်ဆုံး အရှင်းခံရမည့် အိပ်မက်သရဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူနှင့် သားစားကြူးနတ်ဘုရားတို့မှာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအပြင်သို့ အလွယ်တကူ မထွက်ရဲကြသေးပေ။ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း အချိန်တိုအတွင်း မကုနိုင်ပေ။ အသက်ရှင်နေရသည်ပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

စောင့်ဆိုင်းရခြင်းမှာ ရှည်လျားပြီး နာကျင်စရာ ကောင်းလှသည်။ အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သူမသိနိုင်သော်လည်း သားစားကြူးနတ်ဘုရားက မျက်လုံးတစ်လုံးကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီးနောက် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွား၏။ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တင်ထားသော မွေးနေ့ကိတ်မုန့်သည် စတင်အရည်ပျော်လာပြီး မွေးနေ့ဖယောင်းတိုင်များသည်လည်း တစ်တိုင်ပြီးတစ်တိုင် ကျိုးပဲ့သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်တည်းသာ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ရစ်တော့သည်။

ကောင်းမင်၏ အသိစိတ်က ထိုဖယောင်းတိုင်ကို ထိတွေ့လိုက်သောအခါ သတင်းအချက်အလက်များ သယ်ဆောင်လာသော အတွေးအပိုင်းအစများက သူ့စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။

“အမှောင်ယဇ်ပလ္လင် ပျက်စီးသွားပြီ၊ မြို့ကြီးက ထာဝရညထဲ နစ်မြုပ်နေပြီး နေ့အလင်းရောင် မရှိတော့ဘူး၊ တားမြစ်နယ်မြေတွေက လက်တွေ့လောကနဲ့ နေရာအတော်များများမှာ ထပ်တူကျနေပြီ၊ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ အပြင်လောကကို ဦးတည်နေတဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေ ပေါ်လာတယ်၊ အမှောင်ထုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရလို့ အပြင်လူတွေက စွမ်းအားတွေ ပိုသုံးလာနိုင်ကြပြီ”

“မြို့တော်ကောင်စီက ကရုဏာအသင်းကို ‘မိစ္ဆာဂိုဏ်း’ အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တယ်၊ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့ သူတို့ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းဖို့ ယာယီ သဘောတူညီချက် ရထားကြတယ်”

“တားမြစ်နယ်မြေ ၁ က မြေအောက်ထဲမှာ စုပုံနေတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မြို့သူမြို့သားတွေရဲ့ ဆိုးယုတ်မှုတွေ နှိုးဆွခံလိုက်ရပြီး စွန့်ပစ်မြေအောက်လိုဏ်ခေါင်းကတစ်ဆင့် ခရိုင် ၁၃ က အနက်ရောင်တောင်တန်း တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားကြတယ်၊ အဲ့ဒီက ‘နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အသွေးအသားတွေ’ နဲ့အတူ အတူတူပျက်စီးဖို့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချလိုက်ကြပြီ”

ဟန်ဟိုင်းမှ အိပ်မက်သရဲများ အားလုံးသည် မိုက်မိုက်ကန်းကန်း လုပ်တတ်ကြသူများဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း တစ္ဆေဆုတောင်းသည်လည်း ထို ‘နည်းဗျူဟာ’ အတိုင်းပင် မြို့တော်ကောင်စီ၏ နယ်မြေပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားများ၏ အသွေးအသားများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

တားမြစ်နယ်မြေနှစ်ခု၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သည်းထိတ်ရင်ဖိုစရာ ကောင်းလှသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကောင်းမင်က ယင်းကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ ဖယောင်းတိုင်မှ သတင်းအချက်အလက်များကို ခြေဖျက်ပြီးနောက် သူသည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်း၏ အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လမ်းကြောင်းများကို ပိုင်းခြားနားထားသော အမှောင်ထု၏ ထက်ဝက်မှာ သွေးနီရောင် စွန်းထင်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အိပ်မက်သရဲနှစ်ကောင်၏ စတေးမှုက နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားကို အဆင့်တူတစ်ခုတည်းသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟန်ဟိုင်း သွေးမြို့တော်ကို ပြန်လည် မတည်ဆောက်နိုင်မီက အိပ်မက်သရဲ တစ်ကောင်တည်း ယဇ်ပလ္လင်၏စည်းမျဉ်းများကို လုံးဝလိုက်နာခဲ့ရသဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်များများကို တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။

ဖယောင်းတိုင်ကို သူ့နှလုံးသားအနားတွင် ဂရုတစိုက် ထားလိုက်သည်။ ကွေ့ယွမ်ပြန်လည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်မှာ အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်ဦးမည်ကို ကောင်းမင် သိသည်။

ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ အပြစ်အတွေးများကို သားစားကြူးနတ်ဘုရားက စုပ်ယူလိုက်ပြီး ကောင်းမင် ဖမ်းဆီးထားသော မကောင်းဆိုးဝါးများထံမှ စွမ်းအားများကို ညစ်ထုတ်ယူနေ၏။ ကုန်းစီ၏ မျက်နှာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာလေသည်။

သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ ‘ဝီရိယရှိမှု’ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းမင်သည် လုံးဝ စိတ်မအေးနိုင်ဘဲ လမ်းကြောင်းဆီသို့သာ မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အမှောင်ထုနှင့် သွေးတို့ အားပြိုင်နေကြသည်။ ကောင်းမင်သည် ရက်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီး သားစားကြူးနတ်ဘုရားက လက်တစ်ဖက်ကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းနိုင်ချိန်ရောက်မှ သွေးရောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပြန့်ကားလာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ ချိန်းကြိုးများက အသာအယာလှုပ်ခတ်သွားပြီး အသားမီးဖိုဘေးတွင် တင်ထားသော စာဖတ်မျက်မှန်ဟောင်းလေးမှာ ပေါက်ကွဲကာ ဖုန်မှုန့်များ ဖြစ်သွားသည်။ ဆံပင်ဖြူများနှင့် ယန်ရှီကျီးသည် ထိုအပျက်အစီးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ယခုအခါ အလွန်အားနည်းသော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားသော်လည်း ရန်သူနှင့်အတူ အဆုံးစီရင်ခဲ့ကြသော ကောင်းမင်နှင့် ကွေ့ယွမ်တို့ထက်စာလျှင် များစွာ သာလွန်နေသေးသည်။

“ကျောင်းအုပ်ယန်”

ကောင်းမင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားရင်း ယန်ရှီကျီးအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

“ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာထဲက အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ”

ယန်ရှီကျီးသည် ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းရင်း ပါးစပ်ဟလိုက်ရာ ယန်ရှီကျီး၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းမှာ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကို ကောင်းမင် မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လျှာနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများအားလုံး ပျောက်ဆုံးနေပြီး သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ ပါးလွှာသော ‘အရေခွံ’ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအိုမင်းနေသောလက်က ကောင်းမင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ယန်ရှီကျီး၏ စိတ်ဆန္ဒက ကောင်းမင်နှင့် ထိတွေ့သွား၏။ ထိုအဘွားအို၏ အသံမှာ ကောင်းမင်၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ အိပ်မက်တွေက အမှောင်ထုထဲမှာ လုံးဝ ပေါင်းစည်းလို့ မရခဲ့ဘူး၊ ငါ ရောက်သွားပြီး ခဏပဲရှိသေးတယ် ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်က ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီး အမှောင်စည်းမျဉ်း အများစုကို ငါ့အပေါ်မှာ သုံးခဲ့တယ်၊ လူ့လောကမှာ ရှိခဲ့သမျှ နာကျင်မှုတွေ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေ အားလုံးနဲ့ ငါ့ကို နှိပ်စက်ခဲ့တာ၊ မကြာသေးခင်ကမှ အဲ့ဒီ အမှောင်စည်းမျဉ်းတွေ အားနည်းလာတာ၊ သူက အရေးကြီးတာ လုပ်ဖို့အတွက် အမှောင်စည်းမျဉ်းတွေထဲကနေ တစ်ခုခု ပြန်နှုတ်သွားပုံရတယ်”

“အဲ့ဒါ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့”

ကောင်းမင်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ကျောင်းအုပ်ယန်ရှေ့တွင် သူသည် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

“သူ ဘာလုပ်ချင်လဲ ငါမသိပေမဲ့ သူဖြစ်ချင်သလိုတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး၊ ငါ့ဝိညာဉ်ကို လောင်စာအဖြစ်သုံးပြီး အမှောင်စည်းမျဉ်းအများစုကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီနောက် ငါ အရမ်းအားနည်းသွားတဲ့အချိန်မှာ အင်အားတစ်ခုက ငါ့ကို ယဇ်ပလ္လင်ထဲကနေ အပြင်ကို တွန်းထုတ်လိုက်တာပဲ”

ယန်ရှီကျီးက ယင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် အဆိုးရွားဆုံး ခံစားခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်က ယန်ရှီကျီးအား မည်သို့ နှိပ်စက်ခဲ့မည်ကို ကောင်းမင် စိတ်ပင် မကူးရဲတော့ပေ။

ပြင်ပလူများ အစကောင်းခဲ့ခြင်းသည် အဘွားအိုယန်ရှီကျီးက ‘ဒိုင်း’ တစ်ခုအဖြစ် ခံယူ၍ ပျက်စီးမှု အများစုကို စုပ်ယူပေးခဲ့ပြီး အမှောင်စည်းမျဉ်းအများစုကို ထိန်းချုပ်ထားပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သွေးနီရောင်သည် လမ်းကြောင်း၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကို တဖြည်းဖြည်း သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ အမှောင်ထုက အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ခံနေရသော်လည်း ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ ဒဏ်ရာရသူ အရေအတွက်သည်လည်း တိုးပွားလာနေပေသည်။

မဆင်းသက်မီက လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဆန္ဒ အပိုင်းအစများကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။သို့မှသာ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာအတွင်း သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်မှာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည် လမ်းညွှန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ရှီကျီး ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင်မူ အပြင်လူများ၏ သေဆုံးမှုနှုန်းက သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာလေသည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်ဆန္ဒ အကြွင်းအကျန်များမှတစ်ဆင့် အမှောင်မြို့တော်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ကောင်းမင် အကြမ်းဖျင်း သိလိုက်ရသည်။

ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များမှာ သေဆုံး သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီး သစ္စာအရှိဆုံးသော ယုံကြည်သူများသည်လည်း အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ မြို့တော်ကောင်စီက အောင်ပွဲကြီးတစ်ခု ရရှိခဲ့သော်လည်း မြို့တော်အတွင်း ဆန့်ကျင်သံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။ ရပ်ကွက်အသီးသီးရှိ ဂိုဏ်းများက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေသော တားမြစ်နယ်မြေများကို ကိုင်တွယ်ရန် မဟာမိတ်များ ဖွဲ့လာကြပြီး အချို့ရပ်ကွက်များဆိုလျှင် မြို့တော်ကောင်စီကို ဗြောင်ကျကျ ဆန့်ကျင်လာကြသည်။ အမှောင်မြို့တော်သည် လုံးဝဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး အမှောင်ထုအမိန့်နှင့် စည်းမျဉ်းများမှာ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီး သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ သရဲမျက်နှာ လေးခုမှာ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ သွေးများမှာလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြန့်ကားလာခဲ့သည်။

ထိုပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ အပြင်လူတစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာလေသည်။ သူကား ကျင်းထောင်ရှန်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ့မျက်လုံးများတွင် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။

ကောင်းမင်၏ အဆက်မပြတ် မေးမြန်းမှုအောက်တွင် ကျင်းထောင်ရှန်းက နောက်ဆုံး စကားပြောလာရသည်။ သူသည် ကောင်စီဝင်တစ်ဦး၏ သားအဖြစ် ဆင်းသက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကောင်စီဝင် သေဆုံးပြီးနောက်တွင် သူသည် အခြားပြိုင်ဘက်များကို သတ်ဖြတ်ကာ ကောင်စီဝင် ရာထူးကို အောင်မြင်စွာ ဆက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

အပိုင်း (၇၈၈) သွေးမီးလျှံများ

ကျင်းထောင်ရှန်းသည် မြို့တော်ခန်းမအတွင်း၌ အကြိမ်ကြိမ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရမှုများမှ ရှောင်ကွင်းလွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုကို တိတ်တဆိတ် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် မြို့တော်ဝန်၏ အဆိုပြုချက်အားလုံးကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြပြီး အနက်ရောင်တောင်တန်း တားမြစ်နယ်မြေ ဆုံးရှုံးမှုကြောင့် မြို့တော်ခန်းမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိုးကျသွားချိန်တွင် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟန်ဟိုင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ သစ္စာရှိလက်ပါးစေတစ်ဦးဖြစ်သော ကျင်းထောင်ရှန်းသည် အိပ်မက်သရဲအသစ်ဖြစ်လာရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသူဖြစ်သည်။ သူသည် ပြည်သူများကို ကယ်တင်ရန်နှင့် တားမြစ်နယ်မြေများကို ထိန်းချုပ်ရန်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးချကာ သူ့အင်အားစုများကို စုစည်းပြီး ထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေသော တားမြစ်နယ်မြေအမျိုးမျိုးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေနိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

ကောင်းမင်နှင့် သူ့အဖွဲ့တို့ ရှေ့တန်းမှနေ၍ ရန်သူ့အာရုံကို လွှဲထားချိန်တွင် ကျင်းထောင်ရှန်းက အရိပ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မြို့တော်ခန်းမသည် အမှောင်စည်းမျဉ်းများ၏ သင်္ကေတဖြစ်ကြောင်း နတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် သူသိရှိခဲ့ရသည်။ အမှောင်စည်းမျဉ်းများကို အပြည့်အဝရရှိရန်အတွက် သူသည် မြို့တော်ဝန်ရာထူးကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်တော့သည်။

သူသည် အင်အားသုံးခြင်း၊ ပရိယာယ်သုံးခြင်းနှင့် အကွက်ဆင်ခြင်း စသည့် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းထောင်ရှန်းမှာ အကွက်ဆင်ခံလိုက်ရပြီး ခရိုင် ၁၃ရှိ သူ့ရုံးခန်းအတွင်း၌ပင် သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေခဲ့ရသည်။

မြို့တော်ဝန်ရာထူးကို မရရှိခဲ့သော်လည်း ကျင်းထောင်ရှန်းသည် မြို့တော်ကောင်စီကို အတွင်းမှနေ၍ အားနည်းသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်စီဝင်များနှင့် သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ထောက်ပံ့သူများအကြား ဖရိုဖရဲတိုက်ပွဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ခရိုင် ၁၃၏ အခိုင်အမာတည်ရှိမှုကို ပြိုကွဲစေခဲ့သည်။

“အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ထဲမှာ ဟန်ဟိုင်းကလူတွေ ကျန်နေသေးတာလား”

ကျင်းထောင်ရှန်းသည် သူသေဆုံးချိန်အထိ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သဖြင့် သူကိုယ်သူ နောက်ဆုံးထွက်လာသူဟု ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“အများကြီး ကျန်သေးတယ်”

ကောင်းမင်မှာမူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရဆဲဖြစ်ကာ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်သေးပေ။

ကျင်းထောင်ရှန်းနောက်တွင် ဟန်ဟိုင်းမှ သရဲများ ထပ်မံရောက်လာကြပြန်သည်။ လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ သွေးနီရောင်သည် အမှောင်ထုထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်သွားပြီး တစ်ချက်တွင် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်အလား အတွင်းပိုင်းအထိ ထိုးဝင်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ကျီးကန်းနက်ဟု လူသိများသော ပိုင်ရှောင်ဦးဆောင်သည့် သရဲများနှင့် စုံစမ်းရေးမှူး ၃၀ ကျော်သည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ပိုင်ရှောင်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ပိုင်ရှောင် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းမင်သည် ကျင်းထောင်ရှန်းထက်ပင် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အားပြုကာ တဖြည်းဖြည်း ထရပ်လိုက်သည်။

ကောင်းမင်၏ ‘အမှောင်ထဲ တွားသွားနေမှု’ ကို မြင်သောအခါ ကျင်းထောင်ရှန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။သူက ပိုင်ရှောင်ရှေ့သို့ အရင်တိုးကပ်သွားသည်။

“မင်း အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ရခဲ့လား”

ပိုင်ရှောင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းရင်း လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ အမှောင်ထုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“မြို့တော်ကောင်စီက ညရဲတပ်ဖွဲ့ကို ပစ်မှတ်မထားခင်မှာပဲ ကျုပ်က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး အရင်ထွက်ခွာခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲမှာ ‘နတ်ဘုရား’ စွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့ မှတ်ဉာဏ်အနှစ်သာရကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားက မျက်နှာပျက်စီးနေတဲ့ သူနာပြုတစ်ယောက်အဖြစ် ပေါ်လာတာပဲ၊ သူဟာ မပြောသင့်သူ ဖြစ်မလာခင်က အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ရဲ့ အရှင်သခင်လည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်”

“အဲ့ဒီ သူနာပြုက ဒီလောက်ထိ နောက်ခံကောင်းတာလား”

ကောင်းမင်သည် ထိုသူနာပြုကို အရင်ကတည်းက သံသယရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ခရိုင် ၄ကို တောင်ဘုရင်က အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပြီးတဲ့နောက်တော့ ကျုပ်က ပခုံးတံဆိပ်တပ်ဆင်ထားတဲ့ ညရဲအသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး တားမြစ်နယ်မြေ အမျိုးမျိုးကို လှည့်ပတ်သွားလာခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအပေါ် အခြေခံပြီး အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ ပထမမျိုးဆက် ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို ကယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်”

ပိုင်ရှောင်၏ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသော အကြည့်များတွင် ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“အဲ့ဒီ ညရဲက ရှင်းလုသွေးမြို့တော်က လာတာပဲ၊ သူဟာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ မပြောသင့်သူတောင် သူ့ကို အညံ့ခံအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဘယ်လို အမှောင်ထုကမှလည်း သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို မလှုပ်ခါနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်က သူ့ကို အပြင်ထွက်ခွင့် ပေးမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိလို့ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ကျုပ်ဆီ လွှဲအပ်ခဲ့တယ်”

သူက လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပြလိုက်ရာ လူတိုင်းသည် သူ့လက်ထဲမှ ပခုံးတံဆိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ကြရသည်။ ၎င်းမှာ ညဉ့်ယံ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ တစ်ခုလုံး မည်းနက်နေလေသည်။ ပခုံးတံဆိပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြို့တစ်မြို့ပုံစံရှိပြီး ၎င်းမှာ ရှင်းလုမြို့ဟောင်းနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

“ရှင်းလုက လာတဲ့ ညရဲလား”

ကောင်းမင်သည် ထိုပခုံးတံဆိပ်၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိသော်လည်း ထိုတံဆိပ်တွင် ထူးခြားသော စိတ်ဆန္ဒအမွေအနှစ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။ သေဆုံးပြီး ဝိညာဉ်များ ပျံ့လွင့်သွားသော်လည်း ထိုစိတ်ဆန္ဒမှာ ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ပထမဆုံး ညရဲက ရှင်းဟူက လာတာပဲ၊ သူဟာ အဲ့ဒီမြို့ကို ကာကွယ်ရင်းနဲ့ ပျက်စီးသွားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဖုန်မှုန့်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒနဲ့ စွဲလမ်းမှုတွေက အမှောင်ထုထဲမှာ ပျံ့လွင့်နေခဲ့တာ၊ နောက်တော့ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံခဲ့ရတာပဲ”

ပိုင်ရှောင်က ပခုံးတံဆိပ်ကို လေးလေးနက်နက် ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကျင်းထောင်ရှန်းက မြို့တော်ကောင်စီကို ခွဲထုတ်လိုက်တယ်၊ အမှောင်ထုရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ပြိုလဲသွားတယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျုပ်က ပခုံးတံဆိပ်တပ်ထားတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ တခြား ညရဲနှစ်ယောက်နဲ့ ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်၊ ကျုပ်တို့က ဂိုဏ်းတချို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ခရိုင် ၁၃ ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပထမဆုံး ညရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို အသုံးချပြီး အငိုက်ဖမ်းတိုက်ခိုက်ပြီး မြို့တော်ဝန်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ မြို့တော်ကောင်စီရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကိုလည်း အဆုံးသတ်စေခဲ့တယ်”

“နေပါဦး”

ကျင်းထောင်ရှန်းက ပိုင်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း မြို့တော်ကောင်စီကို ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့ပြီဆိုရင် ဘာလို့ ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာထဲကနေ အပြင်ကို ကန်ထုတ်ခံရတာလဲ၊ ဘာလို့ အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို မထိန်းချုပ်ခဲ့တာလဲ”

“ကျုပ် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး”

ပိုင်ရှောင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျုပ် မြို့တော်ဝန်ကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြို့တော်ကောင်စီ ပြိုလဲသွားတာက အမှောင်ထု ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး၊ အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေက ကျုပ်နဲ့ တခြား အပြင်လူတွေအပေါ် ဓားဦးလှည့်လာကြတယ်၊ ဆိုးယုတ်မှုတွေက မြို့သူမြို့သားတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အမြစ်တွယ်နေကြတာ၊ ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာထဲက လူအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်မှပဲ အမှောင်ထုကို လုံးဝ အမြစ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်”

ပိုင်ရှောင်သည် မကောင်းသောခံစားချက်တစ်ခုဖြင့် လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ အမှောင်ထုကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ယခုအချိန်တွင် သွေးနီရောင်က နေရာအတော်များများကို ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း လူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲ၌ အမှောင်ထု ရှိနေသရွေ့ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်သလို နတ်ဘုရားနေရာကို လုယူခြင်းကလည်း အောင်မြင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းမင်က နတ်ဘုရားရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ချေမှုန်းပြီး အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်၊ ကွေ့ယွမ်က နတ်ဘုရားရဲ့ အသွေးအသားတွေနဲ့အတူ ပျက်စီးခံခဲ့တယ်၊ ခင်ဗျားက အမှောင်စည်းမျဉ်းတွေကို ခွဲထုတ်ခဲ့တယ်၊ ကျုပ်ကတော့ သေခါနီးအချိန်မှာ နတ်ဘုရားရဲ့ မှတ်ဉာဏ်အနှစ်သာရကို ကိုယ်တိုင် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး”

ပိုင်ရှောင်သည် ထိုစကားများကို အလွန်နာကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျင်းထောင်းရှန်းမှာမူ သူဘာကြောင့် နာကျင်နေရသည်ကို နားမလည်ပေ။

“အခု အဲ့ဒီအမှောင်မြို့တော်ထဲမှာ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ အဲ့ဒီဝိညာဉ်က အဆုံးစွန်အမှောင်ထုကို ကိုယ်စားပြုသလို လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ ဆိုးယုတ်မှုတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်တယ်...”

ကောင်းမင်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

“အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်၊ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေတုန်းပဲ”

ပိုင်ရှောင်နှင့် အခြားသူများ ယဇ်ပလ္လင်ထဲက ထွက်လာပြီးနောက်တွင် သွေးနီရောင် ပြန့်ကားလာမှုက ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ အမှောင်ထုက တလိပ်လိပ်တက်လာပြီး သေးငယ်သော အနက်ရောင် လက်တံများ ထွက်ပေါ်လာကာ သွေးနီရောင်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ လူများက ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ သွေးနီရောင်ကသာ ဆုတ်ခွာသွားပါက အိပ်မက်သရဲများသည် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မကျွမ်းကျင်သဖြင့် သူတို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရပေလိမ့်မည်။

“ယဇ်ပလ္လင်ထဲ ဆင်းသွားတဲ့သူ အများစု ပြန်ရောက်လာကြပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အမှောင်ထုက မပျောက်ကွယ်သေးဘူး”

ကျင်းထောင်ရှန်းသည် သူ့နှလုံးသားထဲသို့ ဓားတစ်လက်ဖြင့် ထိုးလိုက်ပြီး သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အရန်အစီအစဉ်ကို စတင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

“ငါတို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနဆီကနေ ချက်ချင်း အကူအညီ တောင်းသင့်တယ်၊ အိပ်မက်သရဲ တစ်ကောင်လောက်သာ ထပ်ရောက်လာရင်...”

“စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက အဲ့ဒီအဘိုးကြီးတွေက အသက်စွန့်ပြီး လာလိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား၊ ဒါ့အပြင် သူတို့အားလုံးသာ ထွက်လာကြရင် ဟန်ဟိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မပြောသင့်သူက သေချာပေါက် နောက်က လိုက်လာလိမ့်မယ်”

ကောင်းမင်က ကျင်းထောင်ရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ မပြောသင့်သူတစ်ယောက် ပေါ်လာစေချင်တာ ငါသိတယ်၊ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံးက ငြင်းပယ်ခဲ့တာပဲ”

“ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်နေကြစို့”

ယန်ရှီကျီးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ အဘွားအိုသည် အချင်းချင်း ပြဿနာဖြစ်သည်ကို မနှစ်သက်သော်လည်း မည်သူမျှ သူမစကားကို နားမထောင်ကြပေ။ ထို့နောက် ကွေ့ယွမ်၏ မွေးနေ့ဖယောင်းတိုင်များ လင်းလာသောအခါမှသာ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ကွေ့ယွမ်သည် စစ်မှန်သော ငြိမ်းချမ်းရေးသမား ဖြစ်သဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ပျက်ပြားစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖယ်ရှားပစ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

နာရီလက်တံများက အကြိမ်ကြိမ် လည်ပတ်နေပြီး ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ နံပါတ် ၂ ကလည်း သူတို့ကို အဖန်တလဲလဲ တိုက်တွန်းနေခဲ့သည်။

တစ်လတိတိ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ သွေးနီရောင်မှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာတော့သည်။ သေးငယ်သော မီးပွားစတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းတော့သည်။ ဟန်ဟိုင်း အိပ်မက်သရဲများနှင့် မြို့သူမြို့သားများ၏ သွေးများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသော သွေးနီရောင်မှာ လောင်စာဖြစ်သွားပြီး ထိုမီးပွားကို ပြင်းထန်သော မီးလျှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုထဲတွင် ခေါင်းကိုမော့ကာ တောက်လောင်နေတော့သည်။

အပိုင်း (၇၈၉) ဟန်ဟိုင်း၏ မပြောသင့်သူ

အမှောင်ထု၏ ထပ်တလဲလဲ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများသည်လည်း ၎င်းကို ငြိမ်းသတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သွေးရောင်မီးလျှံများသည် ပြင်ပအလင်းရောင်ကို အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ခွင့်မပေးဘဲ ယဇ်ပလ္လင်ကိုသာ ဝါးမျိုလောင်ကျွမ်းစေနေခဲ့သည်။

ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်နေသော ကောင်းမင်သည် ၎င်းမှာ သွေးရောင်မီးလျှံများလား သို့မဟုတ် သွေးရောင်တံဆိပ်များလားဆိုသည်ကို မခွဲခြားနိုင်ရှိတော့ပေ။ သူသည် မမြင်ရသော ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုက ဂိုဏ်းများနှင့် တားမြစ်နယ်မြေများကို တိုက်စားသွားသကဲ့သို့ မြင်နေမိပုံရသည်။

မီးလျှံများ မြင့်တက်လာပြီး အမှောင်ထုထဲတွင် ရုန်းကန်ရင်း နစ်မြုပ်နေကြသော ပုံရိပ်များကို အလင်းပေးလိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် အပြင်လူများ ပါဝင်သော်လည်း အများစုမှာ အမှောင်မြို့တော်တွင် နေထိုင်ကြသော မြို့သူမြို့သားများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သွေးတံဆိပ်လက်ပတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး သူတို့နှလုံးသားထဲမှ ဆိုးယုတ်မှုများကို ဖိနှိပ်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် တွန်းလှန်ရင်း ခရိုင် ၇ မှ စတင်ကာ နယ်မြေချဲ့ထွင်လာကြသည်။ သူတို့သည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့ကြသလို အမှောင်ထု၏ ဖျက်ဆီးမှုကိုလည်း မခံရပေ။ သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ညကောင်းကင်ယံတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေသော သွေးအလံတော်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

မတရားမှုအားလုံးကို ချေမှုန်းပြီး အမှောင်ထု၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဆိုးယုတ်မှုများကို ဖိနှိပ်ရန် မည်သည့်အခါမျှ ဆေးဝါးများကို မသုံးစွဲခဲ့ကြပေ။ သူတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ မသေချာသော၊ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိဟု ထင်ရသော အိပ်မက်တစ်ခုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ယင်းကား အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကို အလင်းပေးရန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အပြင်လူများနှင့် အိပ်မက်သရဲများ၏ စတေးမှုကြောင့် ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်သည် အမှောင်မြို့တော်ကို လုံးဝနှောင့်ယှက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါချေ။ ထိုမြို့ကြီးရှိ ပြည်သူများအတွက် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် သန္ဓေပြောင်း၍ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေစေကာမူ သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ရပ်ကွက်များအတွင်းရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် လက်မောင်းတံဆိပ်ဝတ်ဆင်ထားသူများသည် အမှောင်တားမြစ်နယ်မြေများဆီသို့ အာရုံလှည့်လိုက်ကြသည်။

ထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေသော တားမြစ်နယ်မြေများမှာ ကူးစက်ရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပလိပ်ရောဂါနှယ် ပြန့်နှံ့နေခဲ့သည်။ အမှောင်ထုကို အမြစ်ဖြတ်ရှင်းလင်းရန်အတွက် ထိုမြို့သူမြို့သားများသည် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုချင်းစီအလိုက် သင့်တော်သော အစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဂိုဏ်းများကဲ့သို့ တားမြစ်နယ်မြေများကို ပိတ်ရုံသာ မလုပ်တော့ဘဲ အမှုတွဲများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုချင်းစီ ပေါ်ပေါက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းများကို ရှာဖွေပြီး အတွင်းပိုင်းအထိ ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းခဲ့ကြသည်။

တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး အတိတ်က မြှုပ်နှံထားခဲ့သော ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည်။ မည်သူမျှ မညည်းညူ၊ မမုန်းတီးကြတော့ဘဲ လူတိုင်း၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပုံရသည်။

နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်သည့် မြေအောက်ရေနုတ်မြောင်းကွန်ရက်ကို ရှင်းလင်းပြီး အလောင်းများကို အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် သွေးရောင်လက်မောင်းတံဆိပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကောင်းမင်နှင့် ရှစ်ပုံကိုးပုံခန့် တူညီကာ သာမန်အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို မြို့တော်ကောင်စီဝင်တစ်ဦးက ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အများစုမှာ တားမြစ်နယ်မြေရှိ သရဲများနှင့် နတ်ဘုရားများအတွက် စတေးခံခဲ့ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နိမ့်ကျသော ကျွန်တစ်ဦး၏ အမှတ်အသား ရှိနေပြီး ညာဘက်လက်နှင့် ညာဘက်ခြေထောက် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အတုများ ဖြစ်ကြသည်။

အဆုံးမရှိသော လူအုပ်ကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ ယခုတွင် ကုသခံရပြီး အသိစိတ်ပြန်ရလာသော ဝက်လူသားက ခေါင်းငုံ့ကာ အလေးအမြတ်ဆုံး ရိုသေမှုကို ပေးလိုက်သည်။ သစ်သီးများ စားနေကြသော ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှ ကလေးငယ်များမှာလည်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ့နောက်သို့ ပြေးလိုက်လာကြသည်။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မစုံလင်ကြတော့သော ပုံပျက်နေသူများကလည်း သူတို့၏ သေနတ်များကိုချကာ အလေးပြုနေကြသည်။ တစ်ချိန်က မိသားစု၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကိုခံခဲ့ရပြီး ဆိုးယုတ်မှုများ ကူးစက်ခံခဲ့ရသော လူနာသည်လည်း အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ့မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ခိုတွဲလျက်ရှိနေလေသည်...။

သူသည် ကောင်စီဝင်တစ်ဦးမဟုတ်သလို၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ပေ။ သူ့တွင် မည်သည့် တရားဝင်ရာထူး သို့မဟုတ် ဘွဲ့အမည်မှမရှိဘဲ လူအများက သူ့ကို ကောင်းယန်ဟုသာ သိကြသည်။

သူသည် တူးဖော်ထားသော မြေအောက်ရေနုတ်မြောင်းကွန်ရက်၏ ဗဟိုချက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော ဧရာမ မြေတူးစက်ကြီးတစ်စီးက အပြစ်များဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသော ပိုက်လိုင်းများကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော အနက်ရောင်ယဇ်ပလ္လင်ငယ်တစ်ခုကို သူ့ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်သည်။

အမှောင်မြို့တော်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော မြို့သူမြို့သားများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် မီးစတစ်စကို ထွန်းညှိလိုက်တော့သည်။‌

ညတစ်ညလုံးစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ့လက်ထဲမှ မီးတောက်သည် သေးငယ်အားနည်းလှပြီး မီးပွားစလေးတစ်ခုအလား ရှိနေခဲ့သည်။၎င်းသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ငြိမ်းသေသွားနိုင်သော မီးလျှံလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုမီးတုတ်ကို ဟောင်းနွမ်းနေသော အနက်ရောင်ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထိုမီးလျှံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာတော့သည်။ မီးအလင်းရောင်က လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများနှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ခဏအတွင်း လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ကွဲကြေသွားသော ယဇ်ပလ္လင်၏ အပိုင်းအစများကြားမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မြည်ကြွေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သွေးမီးလျှံများက အရူးအမူး ပြန့်နှံ့သွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို လောင်ကျွမ်းစေတော့သည်။၎င်းသည် မြို့သူမြို့သားတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲမှ ဆိုးယုတ်မှုများကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ တားမြစ်နယ်မြေအားလုံးတွင် ဝှက်ထားသော အမှောင်ထုကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အမြဲတမ်း အမှောင်ဖုံးနေခဲ့သော ဤမြို့တော်ကြီးကိုလည်း လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

ရှင်းလု သွေးမြို့တော်သို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းတွင် သွေးမီးလျှံများသည် အမှောင်ထု၏ နောက်ဆုံးအကြွင်းအကျန်များကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ထိုမီးသည် အညစ်အကြေး အားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်ရုံတင်မကဘဲ ရှင်းလု သွေးမြို့တော်သို့ သွားရာလမ်းကိုပါ အလင်းပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် ရှင်းလု သွေးမြို့တော်အကြားရှိ တံတားကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နံပါတ် ၂ ၏ နှစ်ရှည်လများ မက်ခဲ့သောအိပ်မက်သည် နောက်ဆုံးတွင် အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ဟန်ဟိုင်းမှ လူများသည် ထိုမီးလျှံအား ပြင်းပြသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အမှောင်ထုကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြီးနောက်တွင် လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ လုံးဝသစ်လွင်နေသော၊ မပြောပြနိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ အိပ်မက်သရဲများထက်ပင် သာလွန်သော အစစ်အမှန် မပြောသင့်သူတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်တော့သည်။

အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်၏ စည်းမျဉ်းများ၊ စိတ်ဆန္ဒ၊ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ပိုင်ရှင်၏ဝိညာဉ်တို့ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ အိပ်မက်သရဲသုံးကောင်နှင့် ဟန်ဟိုင်းမြို့သူမြို့သား ထက်ဝက်နီးပါး၏ အကူအညီဖြင့်လည်းကောင်း ကောင်းယန်သည် နတ်ဘုရားနေရာကို လုယူခြင်းအား အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်စေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အမှောင်မြို့တော်သည် သူ၏မြို့တော် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အမှောင်စိတ်ဆန္ဒမှာ သူ၏စိတ်ဆန္ဒ ဖြစ်လာပေသည်။ သူသည် အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်၏ အပျက်အစီးများပေါ်တွင် မြို့သူမြို့သားတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ သူ့ကိုယ်ပိုင်ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်လိုက်တော့သည်။

ကောင်းယန်သည် မပြောသင့်သူ အဆင့်တွင် အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းက အခြားသွေးမြို့တော်များက ဟန်ဟိုင်းအပေါ် ချမှတ်ထားသော ပိတ်ဆို့မှုကို ချိုးဖျက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကာ သွေးမြို့တော်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူ အောင်မြင်သွားပြီဟေ့”

“ဒါက အိပ်မက်သရဲတွေထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ”

ကောင်းယန်မှလွဲ၍ သူ့စည်းမျဉ်းများနှင့် စွမ်းရည်များကို ဘယ်သူမှ အသေးစိတ် မသိပေ။ သို့သော်လည်း သူ၏ ချိုးဖျက်မှု အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အလွန်သန်မာအားကောင်းသူ ဖြစ်ရပေမည်။

“ကောင်းမင်၊ လမ်းကြောင်းပွင့်သွားပြီကွ၊ ရှင်းလု သွေးမြို့တော်ထဲကို ချက်ချင်းဝင်တော့၊ မင်းသူငယ်ချင်းရဲ့ အဆင့်တက်မှုက အရမ်းသိသာလွန်းတော့ သွေးမြို့တော်ထဲက မပြောသင့်သူတွေ သေချာပေါက် သတိထားမိကြလိမ့်မယ်”

နှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ နံပါတ် ၂ က ယခင်ကထက် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

“‘ကယ်တင်ရှင်တွေမှာ အိပ်မက်တွေကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်၊ သူတို့နဲ့သာ အဆက်အသွယ် ရရင် ရှင်းလုနဲ့ ဟန်ဟိုင်းကြားက ဘေးကျပ်နံကျပ် အခြေအနေကို တစ်ပြိုင်တည်း ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်”

နံပါတ် ၂ တိုက်တွန်းနေစဉ်မှာပင် ကျင်းထောင်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ကြက်သီးထဖွယ် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကာ နှလုံးမှာလည်း မူမမှန်စွာ ခုန်ပေါက်လာတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ ဟန်ဟိုင်းအပြင်ဘက်က အနက်ရောင်မြူတွေထဲက မပြောသင့်သူတွေ ချဉ်းကပ်လာနေပြီ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက အိပ်မက်သရဲက ငါ့ကို သတင်းပို့လိုက်တယ်၊ သူတို့ပြောတာက စောင့်ကြည့်သူတွေ တစ်ခုခု ရှာတွေ့သွားပုံရတယ်တဲ့”

တစ်ဖက်တွင် အကူအညီတောင်းရန် ရှင်းလု သွေးမြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် သူ့ဇာတိမြေဖြစ်သော ဟန်ဟိုင်းတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှင်းလု သွေးမြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်ရာ ယခုထွက်ခွာသွားပါက သူပြန်လာချိန်တွင် အခြား မပြောသင့်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

သို့သော် သူသာ ဟန်ဟိုင်းသို့ ပြန်မသွားဘဲ စောင့်ကြည့်သူများက ဟန်ဟိုင်း၏ ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုများကို သိရှိသွားပါက အခြေအနေက ပိုမိုဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။

“ဟန်ဟိုင်းဆီ ပြန်သွားပါ”

မီးလျှံများသည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်း၏ အက်ကွဲကြောင်းများအတိုင်း ရွှေရောင်ဖဲကြိုးတစ်မျှင်အလား စီးဆင်းလာလေသည်။ ကောင်းယန်၏ အသံက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သာမန် မပြောသင့်သူများသည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းသို့ မဝင်နိုင်သော်လည်း ကောင်းယန်မှာမူ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်နေသည်။ သူ့စွမ်းရည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေ၏။

“မဖြစ်ဘူး”

နံပါတ် ၂ က တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။

“မင်း ဒီကို ရောက်လာတာက ဟန်ဟိုင်းကြောင့်ပဲ၊ အဲ့ဒီ ဟန်ဟိုင်းကပဲ မင်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်မီးလျှံကို ငြိမ်းသတ်သွားနိုင်တယ်”

ကောင်းယန်၏ အသံသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုအေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး လူသားဆန်မှုများ လျော့နည်းနေခဲ့သည်။

“ငါဟာ မပြောသင့်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပေမဲ့ ဟန်ဟိုင်း သွေးမြို့တော် ပျက်စီးသွားတာကြောင့် ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ တဖြည်းဖြည်း ဆုံးရှုံးနေတာကို ငါခံစားနေရတယ်၊ မကြာခင် ငါက သာမန် အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင် ပြန်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”

“မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“ဟန်ဟိုင်းကို ပြန်သွားပြီး သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ပါ”

ပြတ်သားပြီး တွေဝေခြင်းမရှိသော ကောင်းယန်၏ စကားများသည် အလေးချိန်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပေသည်။ ရောက်ရှိနေသော အိပ်မက်သရဲများအားလုံး ၎င်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ကြသည်။

သွေးမြို့တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်အတွက် အခြေအနေများစွာ လိုအပ်ပေသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ခုသည် အသက်ရှင်နေသော မပြောသင့်သူတစ်ပါးကို သွေးမြို့တော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် စတေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

“ငါတို့မှာ စိုးရိမ်နေဖို့ ဒါမှမဟုတ် နာကျင်နေဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ သွေးမြို့တော်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ပြန်တည်ဆောက်နိုင်ပြီးရင် အိပ်မက်သရဲအားလုံးရဲ့ စွမ်းရည်တွေက အဆုံးစွန်ထိ ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့က တခြားသူတွေထက် အားနည်းနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”