အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)
Vol. 13 Ch. 253-254
အခန်း (၂၅၃) - ရွှေရောင်အလံနှင့် နတ်ဘုရားအပ်
ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်သည် ကျီးကန်းနက်ကို ယုံကြည်သူဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်အတည်ပြုချက်မျှ ထပ်မံမလိုအပ်တော့ပါ။ သူမသည် ရင်ခွင်ထဲမှ ကလေးပွေ့ထားသော အထုပ်ကို ခပ်ဖွဖွပုတ်လိုက်ရာ၊ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ခဏအကြာတွင်တော့ အခေါင်းတစ်ခုကို ထမ်းပိုးထားသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ အရှိန်ဖြင့် ခုန်ဝင်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ၊ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများမှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်သည် အခေါင်းလူသားကို ခေါ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
မြွေမိစ္ဆာရဟန်းနှင့် သွေးလင်းနို့တို့မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။
ကျီးကန်းနက် ပြောခဲ့သလိုပင် ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်နှင့် အခေါင်းလူသားတို့ တကယ်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။
ယခုအခါတွင်မူ သူတို့အတွက် အနိုင်ရရန် မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ သူတို့ကို ကူညီရန် ပို၍ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး ပေါ်မလာသရွေ့တော့ ဤအဖွဲ့ကို သူတို့ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်တော့ပါ။
အဆင့် (၄) သားရဲပိုင်ရှင် ပညာရှင်တစ်ယောက်တည်းနှင့် မလုံလောက်တော့ပါ။ အနည်းဆုံး နှစ်ယောက်တော့ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။
အခြေအနေမှာ အလတ်စားနိုင်ငံနှစ်ခုကြား စစ်ပွဲဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင် အလွန်ပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သူတို့သာမက ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူပင်လျှင် မှင်တက်သွားရသည်။ အခြေအနေမှာ ဤမျှအထိ မြင့်တက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါ။ ကျီးကန်းနက်နှင့် မိစ္ဆာပညာရှိတို့လောက်ကိုတော့ သူ ကိုင်တွယ်နိုင်သေးသော်လည်း၊ ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်နှင့် အခေါင်းလူသားတို့ပါ ရောက်လာချိန်မှာတော့ သူလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပါပေ။
ထိုလူသည် ‘ကျောက်စိမ်းနဂါးနတ်ကွန်း’ ရှိရာဘက်သို့ အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိ၏။
ထိုနေရာမှာ သူ၏ အားကိုးရာ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်နှင့် အခေါင်းလူသားတို့ ရောက်လာချိန်၌ ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုမှ တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ သူတို့ဆီသို့ အပြေးအလွှား လာနေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပါပေ။ ထိုသူ အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်လုံး ဖိနှိပ်ခံထားရသော အဆင့် (၄) ရှောင်ဟော့မှာ ၎င်းကို အာရုံခံမိသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး သူ၏ မီးလျှံများကို ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်စေသဖြင့်၊ အဆင့် (၄) မြရောင်နဂါးမှာလည်း ၎င်း၏ ရေခဲစွမ်းအားကို ပို၍ ထုတ်သုံးလိုက်ရကာ အတော်လေး ပင်ပန်းသွားရ၏။
နောက်တစ်ခဏမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ ခုန်ဆင်းလာပြီး ရွှေရောင်အလံငယ်လေးတစ်ခုကို ကောင်းကင်ပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်တော့သည်။
ထိုအလံငယ်လေးမှာ ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာပုံစံများကို အလွန်လှပစွာ ထိုးထားခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် လေထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း၊ ထိုအလံ ပျောက်သွားသည်နှင့် အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။
သို့သော် သေချာကြည့်လျှင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။
ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင် တစ်ဦးတည်းသာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။
“ဒါက... နက်ဗျူလာ အတားအဆီးပဲ"
ချက်ချင်းပင် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာတော့သည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ နောက်ကျောတွင် သံတံခါးကြီးတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်နေကာ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။
ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်နှင့် ကျီးကန်းနက်တို့မှာ ဤအရှိန်အဝါနှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေကြသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။
“ပြတိုက်မှူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ထိုသူမှာ လင်းကျင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
သူသည် သားရဲပြတိုက်ထဲတွင် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ‘နက်ဗျူလာ အတားအဆီး’ ကို သုတေသန ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် အိပ်ရေးပျက်၊ အစားပျက်ကာ ဤပညာရပ်ထဲတွင် စိတ်နှစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဓိကမှာ လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ပင် နှစ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ခြင်းပင်။ သူသည် ဤအတားအဆီးပညာရပ်ကို သုတေသနပြုရာတွင် လုံးဝ စိတ်နစ်ဝင်နေခဲ့သည်။
နှစ်ရက်အကြာတွင်တော့ လင်းကျင်းမှာ ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့၏။
ကျီးကန်းနက်ပေးသော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာနှင့် နဂါးအိုကြီး၏အလံတို့ကြောင့် လင်းကျင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ စစ်မှန်သော မသေမျိုးများ၏ နည်းစနစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း လင်းကျင်းသည် မန္တန်များနှင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဤအလံကို ပြုပြင်ခဲ့ပြီး၊ ဧည့်ခန်းမနှင့် ပြတိုက်၏ အရှိန်အဝါများကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းပြီးနောက်တွင် ထိုအလံမှာ ရွှေရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြသွားရ၏။
လင်းကျင်းသည်လည်း နက်ဗျူလာအတားအဆီး ပညာရပ်၏ အခြေခံဗဟုသုတများကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က လင်းကျင်းမှာ လေ့လာရုံသက်သက်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ ပြန်လည် သတိဝင်လာချိန်တွင်တော့ အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။
ပြတိုက်အတွင်း၌ နာရီတစ်လုံး ရှိသဖြင့် သူ ဤနေရာတွင် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ရှိနေခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။
ယခင်က ဤကဲ့သို့ တစ်ခါမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပါပေ။
သူသည် သူ၏ သုတေသနကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြတိုက်ထဲမှ ချက်ချင်းထွက်ကာ ကျောက်စိမ်းနဂါးမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သွေးကတိကဝတ်နှောင်ကြိုးမှတစ်ဆင့် ရှောင်ဟော့ရှိရာကို အာရုံခံကာ အပြေးလာခဲ့ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းနှင့် တိုးတော့ခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရွှေရောင်အလံကို ထုတ်ယူကာ နက်ဗျူလာအတားအဆီးကို ဖော်ဆောင်ပြီး ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
လင်းကျင်းမှာ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားမှာကို ကြောက်နေခြင်း မဟုတ်ပါပေ။ ဤနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်းဖြင့်သာ သူသည် ပြတိုက်နှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ငှားရမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ထိုစဉ် သူသည် မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ နောက်ကျောတွင် ပြတိုက်မှူး၏ သံတံခါးကြီးကို အရိပ်အယောင်မျှ ပြသလျက် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် မည်သူမဆို သူ့ကို ပညာရှင်တစ်ဦးဟု သိနိုင်ပေသည်။
လင်းကျင်း ပေါ်လာခြင်းမှာ လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေတော့သည်။
မိစ္ဆာပညာရှိနှင့် အခေါင်းလူသားတို့မှာ သိသိသာသာပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။ ထိုစဉ်မှာပင် အခေါင်းလူသားမှာ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်သူ ဖြစ်လာသည်။ ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည်လည်း ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ဒူးထောက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်တော့၏။
အခြားသူများဖြစ်ကြသော မိစ္ဆာပညာရှိတို့မှာ ပြတိုက်မှူးကို အလေးအမြတ် ထားကြရုံသာ ရှိသော်လည်း၊ အခေါင်းလူသားမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပါပေ။
သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ ပြတိုက်မှူး ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ပြတိုက်မှူးသာ ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်ကို ဖြေရှင်းနည်း မသင်ပေးခဲ့ပါက၊ အခေါင်းလူသားမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ပြတိုက်မှူးမှာ သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ယခုကဲ့သို့ ဂါရဝပြုခြင်းမှာ သူနှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။
လင်းကျင်းသည် အခေါင်းလူသားနှင့် မိစ္ဆာပညာရှိတို့ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသော်လည်း၊ အာဘုရားနှင့် ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်တို့၏ ပြောပြချက်များအရ သူတို့မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်၏။
ဤဘက်ခြမ်းတွင်တော့ အားလုံးမှာ လူရင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်မူ...။
လင်းကျင်းသည် မြရောင်နဂါး၏ ဖမ်းဆီးမှုကို ခံထားရသော ရှောင်ဟော့ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်၏။
သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
နောက်ထပ် မြရောင်နဂါးတစ်ကောင်ပါလား... ဤနဂါးမှာ နဂါးအိုကြီးနှင့် မတူသော်လည်း လင်းကျင်းမှာတော့ စိတ်ပျက်နေမိသည်။ သူ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ၊ ထိုနဂါးအိုကြီးကို ကောင်းကောင်းကြီး လက်စားချေရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။
သူသည် လက်ချောင်းများကို တစ်ချက် ခါလိုက်ရာ၊ ငွေရောင်အပ်တစ်စင်းမှာ ပုံမှန်ထက် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံထွက်သွားတော့သည်။
ဒါဟာ လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြသွားရသည့် အရှိန်ပင်။
ထိုမြရောင်နဂါးမှာ အပ်ဖြင့် ချက်ချင်း အထိုးခံလိုက်ရ၏။ ပြင်းထန်လှသော ဖျက်ဆီးအားကြောင့် ထိုအပ်မှာ နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး လက်မခန့် အရွယ်အစားရှိသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။ သွေးများမှာ နေရာအနှံ့သို့ ပန်းထွက်လာပြီး မြရောင်နဂါးမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ၎င်း၏ ရစ်ပတ်မှုကို လျှော့ချလိုက်ရတော့သည်။ ရှောင်ဟော့သည် ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ မီးလျှံများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်၏။ သူသည် မြရောင်နဂါး၏ လည်ပင်းကို ခုန်အုပ်ကာ အတင်းအဓမ္မ ကိုက်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြရောင်နဂါး၏ ခေါင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်ထွက်သွားတော့၏။
ဒါဟာ တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော မြင်ကွင်းပင်။ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူမှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။
သေချာပါသည်... ဤအဆင့် (၄) မြရောင်နဂါးမှာ သူ၏ သားရဲပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ သားရဲမှာ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ သူသည်လည်း ထိခိုက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မျက်နှာဖုံးအောက်တွင်တော့ လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြနေမိ၏။ သူ၏ တိုက်ကွက်က မြရောင်နဂါးကို ဤမျှအထိ ထိခိုက်စေပြီး ရှောင်ဟော့အတွက် အခွင့်အရေး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပါ။
သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက်တွင်တော့ လင်းကျင်းမှာ အကြောင်းရင်းကို သိသွားတော့သည်။
ဤနက်ဗျူလာအတားအဆီးက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ ရစ်ပတ်အပ်နည်းစနစ်မှာလည်း ပြင်းအား ပို၍ ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။
အရာအားလုံးမှာ ရောက်ရှိနေသူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေတော့သည်။ မြွေမိစ္ဆာရဟန်းမှာ သူ၏ မြွေကြီးကို ချက်ချင်း ပြန်ခေါ်လိုက်သလို၊ သွေးလင်းနို့မှာလည်း သူမ၏ သားရဲကို ပြန်ခေါ်လိုက်၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိတ်လန့်နေကြပြီး အခုချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန်သာ ပြင်ဆင်နေကြတော့သည်။
ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူမှာလည်း သတိပြန်ဝင်လာသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်နေ၏။ ဒါက သူ၏ သွေးသစ္စာသားရဲ အသတ်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိခိုက်မှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် ဒေါသကြောင့်လား ဆိုတာတော့ မသေချာပါပေ။
နောက်ဆုံးတော့ ၎င်းမှာ အဆင့် (၄) သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သလို၊ အဖိုးတန်လှသော နဂါးအမျိုးအစားလည်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။
“မင်း... မင်း ငါ့ရဲ့သားရဲကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ... ဒါအတွက် မင်း ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်"
ထိုလူက သူ၏ ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲကာ ဟောက်လိုက်တော့သည်။
အဆင့် (၄) မြရောင်နဂါး သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် အခြားသော အဆင့် (၃) မြရောင်နဂါးများမှာလည်း ထိန်းချုပ်မှုမဲ့သွားကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း၊ မမြင်နိုင်သော တံတိုင်းတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဤပတ်ဝန်းကျင်မှာပင် ပိတ်မိနေကြတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မြွေမိစ္ဆာရဟန်းနှင့် သွေးလင်းနို့တို့မှာ စတင် ထိတ်လန့်လာကြတော့၏။
အခုမှ ပေါ်လာသော ဤပညာရှင်မှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ ရောက်လာချင်းမှာပင် သူသည် မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်မသိဘဲ အဆင့် (၄) နဂါးတစ်ကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။ ဤပညာရှင်က ထိုနဂါးကို တိုက်ရိုက်သတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသာ ဝင်မပါခဲ့ပါက မီးဝံပုလွေမှာ ထိုနဂါးကို သတ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြပေသည်။
ရှောင်ဟော့မှာတော့ သွေးသစ္စာနှောင်ကြိုးအရ ဒါဟာ လင်းကျင်းဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း၊ လင်းကျင်းက သူ့ကို အမိန့်ပေးထားသဖြင့် အနားသို့ တိုးမလာဘဲ နေနေ၏။ မျောက်ဖြူကြီးမှာမူ လင်းကျင်းနှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိပါ။ လင်းကျင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ‘ပြတိုက်မှူး’ အသွင် လုံးဝ ဖြစ်နေသဖြင့်၊ မျောက်ဖြူကြီးပင် သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်ဘဲ သတိထားကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှသာ ကြည့်နေပါတော့သည်။
အခန်း (၂၅၄) - အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ခြင်း
ကျန်ရှိနေသူများမှာလည်း မျောက်ဖြူကြီးကဲ့သို့ပင် ပြုမူနေကြတော့သည်။
နက်ဗျူလာအတားအဆီးအတွင်းတွင် ပြတိုက်၏ ဧည့်ခန်းမမှတစ်ဆင့် ပြတိုက်မှူး၏ အရှိန်အဝါကို ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ ပမာဏမှာ ထိုမျှအထိ မများသော်လည်း၊ လင်းကျင်းကို အံ့မခန်းသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦးအဖြစ် ထင်မှတ်သွားစေရန်တော့ လုံလောက်လှပေသည်။
ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာမျက်နှာဖုံးနှင့် သူပေါ်လာချိန်တွင်တော့ လူတိုင်းမှာ ရန်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ကွယ်ပျောက်သွားကြရတော့၏။
“ပြတိုက်မှူး.. ငါ ဒီနာမည်ကို အရင်က ကြားဖူးသလိုပဲ”
မြွေမိစ္ဆာရဟန်းသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့နေပြီး လက်တစ်ဖက်ပင် မလှုပ်ဝံ့ဘဲ ရှိနေသည်။ သွေးလင်းနို့မှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။
“ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက မိစ္ဆာလောက သတင်းစာထဲမှာ ဒီနာမည်ကို တွေ့လိုက်သလိုပဲ... အဲဒီတုန်းက ဒီလူက ကျီးကန်းနက်နဲ့ ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်ကို အမိန့်ပေးပြီး တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်ခိုင်းခဲ့တယ်ဆိုပဲ... အဲဒီတုန်းကတော့ ငါက ဒါကို အလိမ်အညာလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ တကယ်တမ်းတော့ ဒီလို ပညာရှင်ကြီးက တကယ်ရှိနေတာပဲကိုး”
မြွေမိစ္ဆာရဟန်းမှာ တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်မိ၏။
ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်သော မိစ္ဆာပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း သူတို့မှာ အတော်လေး ပါးနပ်ကြပေသည်။
ကျီးကန်းနက်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။
ဝိညာဥ်ကလေးငယ်မိခင်ဆိုတာကရော ဘယ်သူလဲ။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မိစ္ဆာလောကတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ မည်သူ့ကိုမျှ ဦးညွှတ်သည် သို့မဟုတ် လက်နက်ချသည်ဟူ၍ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပါပေ။
သို့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုသူများသည် မိစ္ဆာမျက်နှာဖုံးနှင့် လူကို အလွန်အမင်း ရိုသေပြနေကြသည်။ ထို့တင်မကသေးဘဲ အခေါင်းလူသားကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဒူးထောက် ဂါရဝပြုနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။
ဤမြင်ကွင်းမှာ သူတို့ကို ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါအပြင် ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အတားအဆီးက မြွေမိစ္ဆာရဟန်းနှင့် သွေးလင်းနို့ကို ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားစေတော့သည်။ သူတို့သာမက သူတို့၏ သားရဲများကလည်း ထိုနည်းတူပင် ခံစားနေရ၏။ ပြတိုက်မှူး၏ အရှိန်အဝါတွင် သားရဲများကို ခြောက်လှန့်နိုင်သော စွမ်းအား ပါဝင်နေသဖြင့် အဆင့် (၄) နှင့် အောက်ရှိသော သားရဲများမှာ သူ၏ရှေ့တွင် အလိုအလျောက် အညံ့ခံနေကြရတော့သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် မြွေကြီးနှင့် သွေးလင်းနို့တို့မှာ သူတို့၏ သခင်များနောက်တွင် တုန်ရင်နေကြတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကြမ်းကြုတ်လှသော အဆင့် (၄) သားရဲများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ ဣန္ဒြေပျက်အောင် ခြောက်လှန့်နိုင်ခြင်းမှာ ဤပြတိုက်မှူး မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။
သူတို့မှာ ထိုလူကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ အနည်းငယ်မျှ အသိတရား ရှိသူတိုင်းမှာ ထိုလူကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းတူးခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သိကြပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်ပင် နောင်တရနေကြ၏။ အခကြေးငွေ မည်မျှပင် ကောင်းပါစေ၊ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးဆက်မျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သိခဲ့လျှင်တော့ ဤတာဝန်ကို သူတို့ မည်သည့်အခါမျှ လက်ခံကြမည် မဟုတ်ပါပေ။
ယခုအခါ သူတို့၏ အပ်နှံသူပင်လျှင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေချေပြီ။
သူ၏ အဆင့် (၄) မြရောင်နဂါးမှာ မီးဝံပုလွေ၏ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ စောစောက သူသည် ဟိန်းဟောက်ပြီး ကြုံးဝါးခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူ လုံးဝ ငြိမ်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သူတို့မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြရသည်။ သူ၏ အဆင့် (၄) မြရောင်နဂါး မရှိတော့သဖြင့် ကျန်ရှိနေသော အဆင့် (၃) နဂါးများကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါ။ မြွေမိစ္ဆာရဟန်းနှင့် သွေးလင်းနို့တို့မှာလည်း အင်အားကုန်ခန်းနေကြပြီဖြစ်ရာ အားကိုး၍ မရတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်နေမည်ဆိုပါက ပျက်စီးခြင်းမှာ သူ့ဆီသို့ မလွဲမသွေ ရောက်လာပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ထိုလူသည် လှည့်၍ ထွက်ပြေးတော့သည်။
သို့သော် သူသည် အဝေးသို့ မရောက်မီမှာပင် မိစ္ဆာပညာရှိ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
မိစ္ဆာပညာရှိမှာ စောစောက တိုက်ပွဲကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီလျက် ဝတ်ရုံများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေသဖြင့် ကြည့်ရဆိုးလှပေသည်။
မိစ္ဆာပညာရှိမှာ သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် အသွင်အပြင်ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်သူဖြစ်ရာ၊ သူ မည်မျှအထိ ဒေါသထွက်နေမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပေသည်။
ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော တရားခံကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ရက်စက်သော အမူအရာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူသည် သူ၏ ကြောင်ဖြူလေးကို ထိုလူဆီသို့ ခုန်အုပ်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။
“မင်း ဒီကောင်စုတ်... ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့... မင်းကို ငါ သတ်မယ်”
မိစ္ဆာပညာရှိသည် သူ၏ ချိတ်ကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကြောင်ဖြူလေးမှာလည်း ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများနှင့် သွားများဖြင့် ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။
ထိုလူမှာ မည်မျှပင် တော်ပါစေ၊ သူ၏ သွေးသစ္စာသားရဲ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါပေ။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာပညာရှိမှာ ထိုလူကို သတ်ပစ်လိုက်တော့၏။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျီးကန်းနက်က ဆိုလိုက်သည်။
“ပညာရှိ... ပြတိုက်မှူးရဲ့ ရှေ့မှာ ငါတို့ သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုသင့်ဘူးနော်”
ဒါဟာ သတိပေးချက်တစ်ခုပင်။
မိစ္ဆာပညာရှိမှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ထိုလူမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် လင်းကျင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ပြတိုက်မှူးကြီး... ကျွန်တော် ပြတိုက်မှူးကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ... စောစောက ကျွန်တော် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိသွားတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"
မိစ္ဆာပညာရှိက ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆိုလိုက်၏။
လင်းကျင်းမှာတော့ သူ့ကို အပြစ်တင်ရန် စိတ်ကူးမရှိပါပေ။
လင်းကျင်းသည် မိစ္ဆာပညာရှိအကြောင်းကို ကျီးကန်းနက်ထံမှ သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုလူမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးတောင်းဆိုချက်တွင် ကူညီပေးခဲ့ဖူး၏။ လင်းကျင်းသည် သူ၏ ကြောင်ဖြူလေးအတွက် အကဲဖြတ်အစီရင်ခံစာကို ရေးပေးပြီး ထိုကျေးဇူးကို ဆပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ဤလူမှာ သူ့ကို ကူညီရန် ဤအဝေးကြီးအထိ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုသေဆုံးသွားသောလူမှာ ရန်သူဖြစ်ပြီး နဂါးအိုကြီး၏ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း လင်းကျင်း သိနေ၏။
ထို့ကြောင့် ဤအတိုင်းပင် ထားလိုက်ပါတော့မည်။
“ရပါတယ်... သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်စမ်း”
လင်းကျင်းက ဆိုလိုက်၏။ မိစ္ဆာပညာရှိသည် ထိုအလောင်းဆီသို့ သွားကာ မျက်နှာဖုံးနှင့် ဦးထုပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်တော့သည်။
ထိုလူ၏ ရုပ်ရည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းကျင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရ၏။
‘သူပါလား'
ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ အမတ်ယွီပင် ဖြစ်သည်။
ပြန်စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက ဒါဟာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်ရပေမည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဤကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံတွင် အဆင့် (၄) မြရောင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိသူမှာ နှစ်ဦး သုံးဦးခန့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
အမတ်ယွီမှာ ဂုဏ်သရေရှိသော ရာထူးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ၊ သူ မြရောင်နဂါးတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ မထူးဆန်းပါပေ။
ထို့ပြင် သူ၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ယွီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနဂါးအိုကြီးနှင့်လည်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေနိုင်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမတ်ယွီ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ကိစ္စများမှာ ပို၍ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလာတော့မည်ကို လင်းကျင်း သိလိုက်၏။ အမတ်ယွီ တစ်ယောက်တည်းမှာတော့ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သည့် အာဏာမရှိနိုင်ရာ၊ ဤကိစ္စတွင် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ပါဝင်နေနိုင်ပေသည်။ အခြေအနေမှာ ဤမျှအထိ ကြီးကျယ်လိမ့်မည်ဟု လင်းကျင်း မထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် နဂါးအိုကြီးကို သတ်ရပေဦးမည်။ ဒါဟာ သူကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက ဟယ်ယုကို ကယ်တင်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်၏။
ထိုနဂါးအိုကြီး သေမှသာ ဟယ်ယု၏ ကျိန်စာမှာ ပျက်ပြယ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။
လင်းကျင်းသည် အတွေးထဲတွင် နစ်ဝင်နေမိသည်။ သို့သော် သူသည် မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာကို မည်သူမျှ မသိကြဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ အပ်နှံသူ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ မြွေမိစ္ဆာရဟန်းနှင့် သွေးလင်းနို့တို့မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။
“မြွေမိစ္ဆာ... ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”
သွေးလင်းနို့မှာ ပျာယာခတ်နေ၏။ ပေတစ်ရာခန့် အကွာတွင်တော့ မြရောင်နဂါးသုံးကောင်မှာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ထွက်မရဘဲ ရှိနေကြ၏။
“မပျာနဲ့... မပျာနဲ့... တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း"
မြွေမိစ္ဆာရဟန်း၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စို့နေချေပြီ။ သူသည် ပြတိုက်မှူးကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် လင်းကျင်းကလည်း သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။
လင်းကျင်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။ ‘ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ’
သူတို့မှာ အမတ်ယွီ ငှားရမ်းထားသော လူသတ်သမားများ ဖြစ်ရပေမည်။
အကယ်၍ သူတို့မှာ ငှားရမ်းထားသော လူများဆိုလျှင်၊ လင်းကျင်း ရောက်လာကတည်းက ဘာကြောင့် မလှုပ်မယှက် ရှိနေကြတာလဲ။ သူတို့မှာ ထွက်လည်း မပြေးသလို၊ တိုက်လည်း မတိုက်ကြပါ။ ထို့ပြင် မိစ္ဆာပညာရှိက အမတ်ယွီကို သတ်လိုက်ချိန်တွင်လည်း သူတို့မှာ ဂရုစိုက်ပုံ မရကြပါပေ။
ဒါဟာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလှပေသည်။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် သူသည် မျက်နှာဖုံးမှတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ မြွေမိစ္ဆာရဟန်းမှာ ချက်ချင်းပင် အထင်မှားသွားတော့သည်။
မြွေမိစ္ဆာရဟန်းမှာ လူသတ်ရန် ဝန်မလေးဘဲ မကောင်းမှုမှန်သမျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော မိစ္ဆာပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုးမှာ သေရမှာကိုတော့ အလွန်အမင်း ကြောက်တတ်ကြပေသည်။
အစပိုင်းတွင်တော့ သူသည် အသက်ကို ပဓာနမထားသော ရာဇဝတ်သားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ယခုအခါ သူသည် မိမိ၏ အသက်ကို အခြားအရာအားလုံးထက် ပို၍ တန်ဖိုးထားလှပေသည်။
ယခုကဲ့သို့ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း အခြေအနေတွင် ဤပြတိုက်မှူးသည် သူတို့ကို မည်သို့သတ်ရမလဲဟု စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ထင်လိုက်မိသည်။
ထို့ကြောင့် မြွေမိစ္ဆာရဟန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ကာ ဒူးထောက်၍ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး၊ အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်လိုက်တော့သည်။
သွေးလင်းနို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။ သူမတွင်တော့ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိပါသေးသည်။ သူမသာ ပြတိုက်မှူးနေရာတွင် ရှိမည်ဆိုပါက၊ ရန်သူက မည်မျှပင် တောင်းပန်ပါစေ သူမ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပါပေ။
အခြေအနေက ထိုသို့ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက၊ ဘာကြောင့် စွန့်စားမကြည့်ရမှာလဲ။
ထို့ပြင် သွေးလင်းနို့သည် သူမ၏ သားရဲပိုင်ဆိုင်ထားသော ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်များကို ယုံကြည်မှု ရှိနေ၏။ သူမသည် ဤနေရာမှ ဖောက်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်ကောင်း ထွက်ပြေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သွေးလင်းနို့သည် ချက်ချင်းပင် မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ၊ သူမ၏ သားရဲမှာ သူမကို ဆွဲခေါ်ကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
အတားအဆီး၏ အစွန်းနားသို့ ရောက်သောအခါ သွေးလင်းနို့မှာ မည်းနက်သော သွေးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။
ထိုသွေးများမှာ အတားအဆီး၏ တံတိုင်းနှင့် ထိတွေ့သွားသောအခါ အဖြူရောင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုသွေးများတွင် တိုက်စားနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ အမဲသားကို ဆီပူထဲတွင် ကြော်နေသကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် မြည်သံများလည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဖြောက်...
လင်းကျင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ နက်ဗျူလာအတားအဆီးမှာ တစ်စုံတစ်ခု ထိခိုက်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သွေးလင်းနို့နှင့် ဤအမျိုးသမီးမှာ အတော်လေး စွမ်းဆောင်ရည် ရှိသည်ကိုတော့ သူ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ကံမကောင်းသည်မှာ လင်းကျင်း၏ နက်ဗျူလာအတားအဆီးမှာ သားရဲပြတိုက်နှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုတိုက်စားနိုင်သော သွေးများမှာ အတားအဆီးကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပါပေ။ နောက်တစ်ခဏမှာပင် သွေးလင်းနို့နှင့် သူမ၏ သားရဲမှာ မမြင်နိုင်သော တံတိုင်းကြီးနှင့် ခေါင်းချင်း ဆောင့်မိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပါတော့သည်။