အိမ်နေရာချထားရေး၊ လျှပ်စစ်ငါးလိပ်ကျောက်ဖြင့် လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ပိုမိုအေးစိမ့်လာခြင်း
Vol. 8 Ch. 120
“ဦးလေးယွမ်က အဲ့ဒီကျောက်တုံးအိမ်မှာ နေလိုက်ပါ။ ဦးလေးအန်းယွဲ့နဲ့ ကျန်းယွင်ထျန်းတို့ကတော့ သစ်သားအိမ်မှာ အတူနေကြပေါ့။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ငါတစ်ယောက်တည်းအတွက် ဒီလောက်အခန်းအကြီးကြီး မလိုပါဘူး။ ကျန်းယွင်ထျန်းကိုပဲ ကျောက်တုံးအိမ်မှာ ပေးနေလိုက်ပါ။ သူက ကလေးလည်း ပါတယ်လေ။”
ယွမ်နွန်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်တုံးအိမ်ကို ကျုပ်က စိုက်ခင်းဘေးမှာ ချထားတာ။ ကျွင်းကျွင်းကတော့ တိုက်ခန်းထဲမှာ နေလို့ရပါတယ်။”
ရှောင်းယီက ဆိုသည်။
“ဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဘယ်နေရာမှာပဲထားထား စိုက်ခင်းနဲ့ မဝေးဘူးလေ။”
ယွမ်နွန်က ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်ပဲ ဘယ်သူဘယ်မှာနေမယ်ဆိုတာ တိုင်ပင်ပြီး ခွဲဝေလိုက်ကြပါ။”
ရှောင်းယီက အဆုံးအဖြတ်ပေးလိုက်သည်။
ထိုစဉ် ကျားသားများကို နယ်ဖတ်ပြီးစဖြစ်သည့် အန်းရန်က လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို ငါနဲ့ ဆုဝမ်ကရော...။”
“မင်းတို့နှစ်ယောက်ကတော့ လောလောဆယ် တိုက်ခန်းထဲမှာပဲ နေကြပါ။ ငါ ဧည့်ခန်းထဲမှာ အိပ်လိုက်မယ်။”
ရှောင်းယီက ဖြေလိုက်သည်။
“အဲ့လိုတော့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ အခန်း အပိုမရှိသေးရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်ပဲ ဧည့်ခန်းမှာ အိပ်လိုက်ပါ့မယ်။”
အန်းရန်က ဆိုသည်။
ရှောင်းယီက သက်ပြင်းချလိုက်၏။
“ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်ထိ အားနာနေကြတာလဲ။”
“နင်က တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းထားတာလေ။ ဆိုဖာပေါ်မှာပဲ ဆက်အိပ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။”
အန်းရန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်၏။ ဆုဝမ်ကလည်း ဘေးနားမှ ခေါင်းငြိမ့်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။
“မင်းတို့နှစ်ယောက် ကြိုပြီးတိုင်ပင်ထားကြတာလား။”
“ဒါပေါ့။ ငါတို့က နောက်တန်းက ကူညီပေးရုံတင်လေ။ အကောင်းဆုံး ရင်းမြစ်တွေကို အမြဲ သိမ်းပိုက်ထားလို့ မသင့်တော်ဘူး။”
အန်းရန်က ဆိုသည်။
“ဟုတ်ပြီ... ဒါကို ညကျမှ ထပ်ပြောကြတာပေါ့။”
ရှောင်းယီက လက်ကာပြလိုက်သည်။ ထိုစဉ်...
“ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ်”
ဝမ်ချိုက်က အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး ရှောင်းယီကို ကြည့်ကာ ဟောင်လိုက်၏။ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ပြီး “အစ်ကိုကျန်း တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား” ဟု မေးကာ သူ၏ ထန်ဓားနှင့် သံလှံကို ဆွဲယူ၍ ဝမ်ချိုင်နောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားလိုက်သည်။
“ရှောင်းယီက ခွေးစကား နားလည်တာလား။”
ဆုဝမ်က မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မေးလိုက်မိ၏။
“သူတို့ အတူနေတာ ကြာပြီဆိုတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပေးအယူ တည့်နေတာ ဖြစ်မှာပါ။”
အန်းရန်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ရှောင်းယီသည် ဝမ်ချိုက်နောက် လိုက်သွားပြီး ကျန်းယွင်ထျန်း ရှိသည့်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ရင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။”
ရှောင်းယီက ကျန်းယွင်ထျန်း ဘေးသို့ ပြေးသွားကာ မေးလိုက်၏။
“လျှပ်... လျှပ်စစ်...”
ကျန်းယွင်ထျန်းမှာ စကားပင် ပီသအောင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
“လျှပ်စစ်ငါးရှဉ့် ပြန်ပေါ်လာတာလား။”
ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
မဲမှောင်ပြီး ပြားချပ်နေသော ငါးကြီးတစ်ကောင်သည် ကျွန်းအုတ်မြစ်ကျောက်တုံးကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည် တွေ့လိုက်ရလေသည်။
[လျှပ်စစ်ငါးလိပ်ကျောက် (B အဆင့်) : လူကို ထိခိုက်စေနိုင်သော လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ သာမန်အားဖြင့် ၇၅-၈၀ ဗို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော်လည်း ၂၀၀ ဗို့အထိ တက်နိုင်သည်။ မှတ်ချက်- ဤငါးသည် B အဆင့် ဖြစ်သဖြင့် အမြင့်ဆုံး ဗို့အား ၁၀၀၀ အထိ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။]
“ဒါက သဘာဝ လျှပ်စစ်မော်တာပဲ။”
ရှောင်းယီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး စနစ်၏ သတိပေးချက်ကို ကြည့်ကာ အကြံတစ်ခု ရသွားခဲ့သည်။
သူသည် သံလှံကို ဆွဲယူကာ ငါးဆီသို့ ထိုးချလိုက်တော့သည်။ သံလှံ၏ ထိပ်ဖျားသာ သံဖြင့်လုပ်ထားပြီး လက်ကိုင်ရိုးမှာ သစ်သားဖြစ်သဖြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ် မကူးနိုင်ပေ။
ဤလျှပ်စစ်လိပ်အင်းမှာ B အဆင့် ဖြစ်သော်လည်း လျင်မြန်မှု သိပ်မရှိလှပေ။ ရှောင်းယီ၏ လှံချက်က ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းကို ကုန်းပေါ်သို့ အားဖြင့် မြှောက်တင်လိုက်တော့သည်။
ထို့နောက် ငါး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြှောင်ဓားတစ်ချောင်း စိုက်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ၎င်းကို ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိုးရန် ကြိုးစားရင်း လျှပ်စစ်ရှော့ခ် ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ရှောင်းယီ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
လှံဖျားတွင် ကပ်ပါလာသော ငါးလိပ်ကျောက်မှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်များ အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း လျှပ်စစ်စီးကြောင်းမှာ လှံဖျားတွင်သာ ဝဲလည်နေပြီး ရှောင်းယီ၏ ကိုယ်ထဲသို့ မရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွင်ထျန်းမှာ အနည်းငယ် သက်သာလာပြီး မတ်တပ်ထရပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါ... ဒါက ဘာကောင်ကြီးလဲ။”
ကျန်းယွင်ထျန်း၏ ကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေဆဲပင်။
“လျှပ်စစ်ငါးလိပ်ကျောက်လေ။ မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာသာ မကောင်းရင် အခုလောက်ဆို လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ဖြစ်ပြီး သေနေလောက်ပြီ။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။
“လာ... အိမ်ပြန်ကြရအောင်။”
ရှောင်းယီသည် ငါးကို လှံဖြင့် ထမ်းကာ တိုက်ခန်းသို့ ပြန်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ... လုပ်လက်စအလုပ်တွေ ခဏထားပြီး ဒီငါးနဲ့ တော်ရုံ ကျင်းတစ်ကျင်းလောက် တူးပေးကြပါဦး။”
ထို့နောက် လူတိုင်း၏ ဝိုင်းဝန်းလုပ်ဆောင်မှုအောက်၌ မကြာမီမှာပင် အချင်း ၃ မီတာ၊ အနက် ၁ မီတာခန့်ရှိသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ရလာခဲ့လေသည်။ အန်းယွဲ့က ပင်လယ်ရေများကို ခပ်ယူပြီး ကျင်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။
ရှောင်းယီက လှံကို ခါထုတ်လိုက်ရာ ငါးလိပ်ကျောက်မှာ ကျင်းထဲသို့ ကျသွားတော့သည်။ လွတ်လပ်သွားသော ငါးလိပ်ကျောက်မှာ ကျွန်းအုတ်မြစ်ကျောက်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သော်လည်း အင်အားမှာ အလွန်နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီသည် ကျန်းယွင်ထျန်း၏ ဓားကို လှံဖြင့် ကော်ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ငါး၏ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“မင်းမှာ နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိ၊ မရှိပဲ ကြည့်ရတော့မယ်။”
ထို့နောက် သူသည် အိမ်ထဲမှ S အဆင့်ရေသန့်အချို့ကို ယူလာကာ ကျင်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။
သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ငါးလိပ်ကျောက်မှာ ချက်ချင်း လန်းဆန်းသွားပြီး အုတ်မြစ်ကျောက်ကို တိုက်ခိုက်မည့်အစား ရေကိုသာ အငမ်းမရ သောက်တော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ၎င်းမှာ ပြန်လည် အင်အားပြည့်ဝလာသော်လည်း အုတ်မြစ်ကျောက်ကို မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ ကျင်းထဲတွင်သာ လှည့်ပတ်ကူးခတ်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် ကြေးနန်းကြိုးတစ်ချောင်းကို ယူကာ အပြင်ဘက်မှ သစ်သားပြားနှင့် ပလတ်စတစ်များဖြင့် လျှပ်စစ်မကူးအောင် ရစ်ပတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ၎င်းကြိုးကို စူပါဘက်ထရီ၏ အဝင်ပေါက်နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူသည် လှံရိုးဖြင့် ငါးလိပ်ကျောက်ကို တို့လိုက်ရာ ၎င်းက ချက်ချင်း လျှပ်စစ်ဓာတ်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ စူပါဘက်ထရီ၏ အချက်အလက်များအရ ဤငါးတစ်ကောင် ထုတ်လုပ်ပေးသော လျှပ်စစ်ဓာတ်မှာ လေအားလျှပ်စစ်စက်တစ်လုံး တစ်နေ့စာ ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ညီမျှနေခဲ့သည်။
“မဆိုးဘူးဟ။”
ရှောင်းယီက S အဆင့် ရေ အနည်းငယ် ထပ်ထည့်ပေးလိုက်ရာ ငါးလိပ်ကျောက်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ သောက်လိုက်ပြန်သည်။
အကြိမ်အနည်းငယ် လုပ်ပြီးနောက် ငါးလိပ်ကျောက်မှာ နားလည်သွားပုံရ၏။ ၎င်းက လျှပ်စစ်ထုတ်ပေးလျှင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် အကျိုးရှိသော ရေကို ရနိုင်မည်ဟု သိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ရှောင်းယီ တို့စရာမလိုဘဲ ၎င်းဘာသာ ကြိုးစားပမ်းစား လျှပ်စစ်များ ထုတ်ပေးနေတော့လေသည်။
“လိမ္မာတယ်။ နားလည်မှု ကောင်းသားပဲ။ နောက်ဆို ငါ မင်းကို နေ့တိုင်း S အဆင့်ရေ ပေးမယ်။ မင်းကတော့ အေးအေးဆေးဆေး လျှပ်စစ်ထုတ်ပေးရုံပဲ။ ကျွန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့။”
ရှောင်းယီက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွင်ထျန်းလည်း လုံးဝ သက်သာသွားပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒီကောင်လေးရဲ့ လျှပ်စစ်က တကယ် အားကောင်းတာပဲ။”
“အဲ့ဒါကြောင့်လည်း သူ့ကို လျှပ်စစ်ထုတ်ခိုင်းတာပေါ့။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ကမ်းခြေရှိ လှေငယ်ဆီသို့ ပြန်သွားကာ ပင်လယ်သတ္တဝါများကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။
“ရှောင်းယီ ပလတ်စတစ် ၃၀၀၀ ရပြီ။ ဆက်စုရဦးမလား။”
ဆုဝမ်က မေးလာခဲ့သည်။
“နောက်ထပ် ၂၀၀၀ လိုသေးတယ်။ ဆက်စုထားလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မလောနဲ့။”
ရှောင်းယီသည် ယခု ရရှိထားသော ပလတ်စတစ် ၃၀၀၀ ဖြင့် စိုက်ခင်း ၃ ကွက်အတွက် ဖန်လုံအိမ်များကို ပြုလုပ်ပေးလိုက်၏။ သစ်သားတိုင်များ စိုက်ထူကာ ပလတ်စတစ်အုပ်ပြီး ကောက်ရိုးများ ဖြန့်ခင်းလိုက်ရာ ရိုးရှင်းသော ဖန်လုံအိမ်လေးများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“လက်ရာ ကောင်းသားပဲ။”
ရှောင်းယီက ယွမ်နွန်၏ လက်ရာကို ချီးကျူးလိုက်မိသည်။
“ငါက အသက်ကြီးပြီဆိုပေမဲ့ ငယ်ငယ်က ပညာတွေကိုတော့ မမေ့သေးပါဘူးကွ။”
ယွမ်နွန်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ရာသီဥတုက အရမ်းမြန်မြန် အေးလာနေပြီ။”