အခန်း (၁၃၄၃-၁၃၄၄)

အပိုင်း (၁၃၄၃)

သူ နဂါးနောင်တ အများအပြားကို ဘယ်က ရသနည်း။

သို့သော်ငြား ထိုသည် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အဆုံးအစမဲ့ နဂါးသွေးခြင်ဆီ ထုတ်ပေးနိုင်သော အရွယ်ရောက်ပြီးသား ဧရာမ နဂါးကြီး တစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် နဂါးနောင်တ ဖန်တီးနိုင်သော စွမ်းရည်အားလုံးကို သူ တတ်မြောက်ထားသည်။

ဒုတိယ၊ တတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက် နဂါးနောင်တလှိုင်းများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရှမ့်လန် မည်သည့် တားဆီးမှုမှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဝေးပစ် တိုက်ခိုက်မှုများ အသုံးမဝင်ပေ။ သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုများလည်း အသုံးမဝင်ပေ။

သေချာသည်မှာ ကျန်းလီ၏ နဂါးနောင်တများလည်း ထိရောက်မှု မရှိပေ။ နဂါးနောင်တ ပေါက်ကွဲတိုင်း မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်ဒိုင်းက လုံးဝ တားဆီးထားနိုင်သည်။ မိုကျင်းကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မဖြစ်စေပေ။ ကျန်းလီသည် ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သူသည် မိုကျင်း၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်ကို ကုန်ခန်းသွားစေရန် ရှေးအကျဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း ကျန်းလီ၏ လက်အောက်ရှိ သိန်းချီသော ရှေးဟောင်းလူသား ဝိညာဉ်များ နှင့် ငရဲသလင်းကျောက်များသည် မြို့တော်ဖြူမှလူတိုင်း အင်အားကုန်ခမ်းစေရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရှမ့်လန်၏မိခင်သည် မြို့တော်ဖြူ၏ ဧကရီ ဖြစ်လာခဲ့ ရသည်။ ကံတရားကို အံတုသော မြို့တော်ဖြူတွင် လူသုံးဦးသာ ကျန်ရှိခဲ့သည်။

မိုကျင်း၏အရင်းအမြစ်များသည် မြို့တော်ဖြူထက် များစွာ နည်းပါးသည်။ ရှမ့်လန် မမေးခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်ဒိုင်း ဘယ်လောက် ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ၊ မိုကျင်း၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင် ဘယ်လောက် ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ စသည်တို့ကို သူ ချက်ချင်း တွက်ချက်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မူလက နှစ်ဝက်ကျော် ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သည်။ ယခုမူ တစ်လအောက်သာ ခံနိုင်ရည် ရှိတော့၏။

“ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...”

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...”

နောက်ထပ် နဂါးနောင်တလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး စွမ်းအင်ဒိုင်းက အောင်မြင်စွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် အလင်းနံရံ၏ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်တွင် ပြီးပြည့်စုံသော နောက်ပြန်ရေတွက်မှု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၇၁၅ နာရီ မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်ဒိုင်းသည် ထိုမျှလောက်သာ ခံနိုင်ရည် ရှိတော့သည်။ အချိန်ပြည့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် စွမ်းအင်ဒိုင်း ပြိုလဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရေးစနစ် အားလုံး ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ ကျန်းလီသည် တပ်တော် စေလွှတ်စရာပင် မလိုတော့ပေ။ ငရဲသလင်းကျောက် နဂါးနောင်တ တစ်လှိုင်းတည်းဖြင့် မိုကျင်းကို လောကမြေပြင်ပေါ်မှ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူ့လက်ထဲတွင် ဧရာမ နဂါးနှစ်ကောင် ရှိနေသေးသည်။

........

ရှမ့်လန်သည် အလင်းနံရံ၏ စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အပြင်ဘက် ကောင်းကင် ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...”

ညအချိန် ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော အလင်းရောင်သည် မိုကျင်း တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန် သွားစေသည်။ နေ့ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ လင်းလက်နေသည်။

၎င်းသည် မိုင်တစ်ရာအကွာ ကောင်းကင်ယံတွင် နဂါးနောင်တ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင် ဖြစ်သည်။ ငရဲသလင်းကျောက် နဂါးနောင်တတစ်ခုစီ၏ ပေါက်ကွဲမှု အချင်းဝက်သည် လေးကီလိုမီတာခန့် ရှိသည်။ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲပါက စတုရန်းကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ဖုံးလွှမ်းသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤမြင်ကွင်းသည် လောကပျက်ကပ်နှင့် တကယ် တူညီသည်။ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

မင်းသမီးနင်ဟန်က ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်... ဒါက လူထုရဲ့စိတ်နှလုံးကို ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်စေတယ်။”

မှန်ပေသည်။ ညဉ့်နက်အချိန် ဖြစ်သည်။ နဂါးနောင်တများစွာ ကောင်းကင်တွင် ပေါက်ကွဲနေသည်။ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်သည် လူများကို မျက်စိကွယ်သွားစေလောက်အောင် လင်းလက်နေသည်။ သာမန်လူများ ဤမြင်ကွင်းမျိုးကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။ တစ်ခဏတာ လောကပျက်ကပ် မြင်ကွင်းသည်ပင် လုံလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ အဆုံးအစမဲ့ ဖြစ်နေ၏။

ကျန်းလီ၏ ပရိယာယ်များသည် အစွန်းရောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။ သို့သော်ငြား ယခု သူသည် ပရိယာယ် သုံးစရာပင် မလိုတော့ပေ။ အယောင်ဆောင်သူလျှို အစီအစဉ် ပျက်ကွက်သွားပြီးနောက် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် အချိန်နှင့် စွမ်းအင် အနည်းငယ်သာ ပေးဆပ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပဲ “ကလစ်...”

မှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရှေးဟောင်းဘုရင်လက်စွပ်နှင့် နဂါးနှလုံးသား ပြုတ်ကျလာခဲ့၏။

ကျူးဟုန်ရွှဲ့က မေးလိုက်သည်။ “အရှင်... ဒီအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိပါသလား။ ဘယ်နည်းလမ်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ။ ရေတွက်လို့မရတဲ့ အသက်တွေကို စတေးရမယ် ဆိုရင်တောင်မှပေါ့။”

ဤစကားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျူးဟုန်ရွှဲ့သည် များစွာ သိရှိထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ မိုကျင်း၏ ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုကြီးသည် စွမ်းအင် ဝါးမျိုရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ မည်သည့် သက်စောင့်ဓာတ်၊ မည်သည့် စွမ်းအင်ကိုမဆို ဝါးမျိုနိုင်သည်။ မြေကြီး၏ စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုပြီးပါက လူသားများ၏ သက်စောင့်ဓာတ်နှင့် စွမ်းအင်ကို ဆက်လက်ဝါးမျိုပေလိမ့်မည်။

ကျူးဟုန်ရွှဲ့ တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ်... ပထမဆုံး စတေးခံမယ့်သူ လုပ်လို့ရပါတယ်။ နိုင်မယ်ဆိုရင်... မျှော်လင့်ချက် ရှိမယ်ဆိုရင်ပေါ့။”

ထိုသို့ဆိုလျှင် လူသားများ၏အသက်သည် မိုကျင်း၏ ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်နှင့် ကောင်းကင်မျှော် ရုပ်တုကြီး အတွက် စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်လား။ ဟုတ်သည်။ ပေးနိုင်သည်။ လိုအပ်သော စွမ်းအင် ပမာဏ သည် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုများသည်။

ရှမ့်လန် အမြဲတမ်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့် အင်ပါယာကျန်းလီသည် လူအများအပြားကို ကျွေးမွေးထားရသနည်း။ ကျွန်လုပ်ရန်နှင့် အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရန် သတ်သတ်လား။ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားများ ကိုယ်တိုင်သည် အလွန် စွမ်းအားကြီးသော စွမ်းအင်ကိုယ်ထည်များ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းလီအတွက် သေဆုံးသွားသော လူသားများ၏ ဝိညာဉ်များသည် ငရဲသလင်းကျောက် ဖန်တီးရန် အရေးကြီးသော ကုန်ကြမ်းများ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းခေတ်က သူသည် စမ်းသပ်မှုများ အတွက် ဝိညာဉ်များကို အသုံးပြုရန် အသက်ပေါင်း သန်းဆယ်ချီ စတေးခဲ့ဖူးသည်။ ထို့နောက် လူသတ်မှု ပြစ်ဒဏ်သည် အမှောင်ဘုရင်မ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့ရသည်။

အင်ပါယာကျန်းလီသည် ဝက်များ မွေးမြူသကဲ့သို့ လူသားများစွာကို ကျွေးမွေးထားပြီး အရေးကြီးသော အချိန်ကျမှ သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် အင်ပါယာကျန်းလီ၏ လူဦးရေသည် သတ်မှတ် ထားသော ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားသည်အထိ တိုးပွားလာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် စွမ်းအင်အားလုံး ကုန်ခန်းသွားချိန်မှာတော့ လူသားတစ်ဦးကို မိုကျင်း၏ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရှေးအကျဆုံး စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ဖြစ်တည်သွားစေနိုင်သည်။ သက်စောင့်ဓာတ် ဆိုသည်မှာ အလွန် အဆင့်မြင့်သော စွမ်းအင် တစ်မျိုး ဖြစ်၏။

ရှမ့်လန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “မလုပ်ဘူး။ ကျုပ်တို့က ကျန်းလီနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်မှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အဆုံးထိ လျှောက်ရမယ်။ အခြေခံစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရမယ်။ လူသားတွေရဲ့အသက်ကို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်ထဲ ပစ်ထည့်တာမျိုး မလုပ်နိုင်ဘူး။ လူသားတွေရဲ့အသက်ကို စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုတာမျိုး ပိုလို့တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။”

နင်ဟန်က မေးလိုက်၏။ “အရှင်... မိုကျင်း မပျက်စီးခင် နာရီ ၇၀၀ လောက် လိုပါသေးတယ်။ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲ နိုင်အုံးမလား။ တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်အုံးမလား။”

ပြောင်းလဲနိုင်မည်လား။ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ နည်းလမ်း တစ်လမ်းတည်းသာ ရှိသည်။ အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းကို ပြီးမြောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှမ့်လန်သည် ကျန်းလီနှင့် အဆင့်တူညီသွားပေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုကြီး၏ ထိပ်တန်း လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာ အားလုံးကိုလည်း ဖွင့်လှစ်နိုင်ပလိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားအကြည့်အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမကသေးပေ။ ရှမ့်လန်သည် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်း ပြီးမြောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်းလီ၏ နဂါးနောင်တ အားလုံးနှင့် ကောင်းကင်ခံတပ် အားလုံးကို ပြုပြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာပေလိမ့်မည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်း ပြီးမြောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှမ့်လန်သည် ကျန်းမိသားစု ၏ ဧရာမ နဂါးကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပေလိမ့်မည်။ ကျန်းလီသည် ပထမဆုံး နဂါးစာချုပ် ချုပ်ဆိုသူ ဖြစ်သော်လည်း နဂါး၏ဝိညာဉ်သည် ရှမ့်လန်ဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေသည်။ ရှမ့်လန်သည် ၎င်းနှင့် နှစ်ဖက် သဘောတူ အပြန်အလှန် စာချုပ်မျိူး ချုပ်ဆိုထားသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ရှမ့်လန်သည် နဂါးနှင့်အတူ အဆိုးအကောင်း အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည်။

မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း အပြောင်းအလဲဖြစ်စဉ်က နဂါးသည် နောက်ဆုံးအချိန်ထိ ကျန်းလီ၏ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ရန် သူ့ဆန္ဒအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မြို့တော်ဖြူ၏ အမိုးခုံး စွမ်းအင်ဒိုင်းကို ဝင်မတိုက်ခဲ့ပေ။ ကျန်းမိသားစု၏ ဧရာမနဂါးသည် သူ့ထံသို့ ပြန်မလာချင်သော နေ့ရက်ဟူ၍ မရှိနိုင်ကြောင်း ရှမ့်လန် ယုံကြည်သည်။ ကျန်းလီ က သူ့ကို အလွန်အကျွံ ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့်သာ ဖြစ်မည်။

အကယ်၍ ရှမ့်လန်သာ နဂါးကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ..... အခြေအနေသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာမှ ယနေ့ခေတ်အထိ ဧရာမနဂါးသည် အဆုံးစွန် စွမ်းအား၊ စစ်ပွဲ၏ နတ်ဘုရား သားရဲ ဖြစ်သည်။

မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း အပြောင်းအလဲဖြစ်စဉ်က ကျန်းလီသည် အခြားနဂါးတစ်ကောင်ကို အားကိုးပြီး မြို့တော်ဖြူ ၏ အမိုးခုံး စွမ်းအင်ဒိုင်းကို ဝင်တိုက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆယ်စုနှစ်များစွာ စောပြီး သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဧရာမ နဂါးကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှမ့်လန်သည် ဤလောက၏ မည်သည့်ထောင့်တည်နေရာကိုမဆို လွယ်ကူစွာ သွားရောက်နိုင်မည်။ အင်ပါယာ ကျန်းလီ၏ မည်သည့် နေရာကိုမဆို ဝင်ရောက်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း နဂါးရေကန် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှမ့်လန် လိုချင်သော အဆုံးအစမဲ့ ရောင်ခြည် စွမ်းအင်များ ရှိနေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်း ပြီးမြောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှမ့်လန်သည် ကွဲပြားသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်။ အတိုချုပ် ပြောရလျှင် မိုကျင်းကို ကယ်တင်ပြီး အင်ပါယာ ကျန်းလီကို အနိုင်ယူလိုပါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းကို ရရှိရန် ဖြစ်၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းက ဘယ်မှာရှိသနည်း။ အဖြေ မရှိပေ။ လောလောဆယ်တွင် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်း တတ်မြောက်ထားသူမှာ ကျန်းလီ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ သူသည် သူ့ဆရာ အရင်းဖြစ်သူ၊ ရှေးဟောင်းထောင်မှ အကျဉ်းသား အမှတ် ၅၊ ဆရာကြီး ထံမှ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှောင်ဘုရင်မ ပြောစကားအရ ရှေးဟောင်းထောင်မှ လူတိုင်း အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဆရာကြီးကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ဆရာကြီးသည် ကြက်ကလေး တစ်ကောင်ကိုပင် ဖမ်းနိုင်သော အားမရှိသူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် လုံးဝ အသုံးမဝင်သူ ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မည်သူမှ မသိကြပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်း အပျက်အစီးများထဲတွင် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်း ရှိသည်လား။ ရှမ့်လန် မသိပေ။ ရှိလောက်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလယ်အလတ်အဆင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းကို တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်းက သူ့ကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြား ရှေးဟောင်းထောင်မှ အကျဉ်းသား အမှတ် ၃ သည် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အဆင့်မြင့်နဂါးဉာဏ်အလင်းကို သိရှိပါက ရှမ့်လန်ကို သင်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေ လိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနဖြစ်စဉ်ကို ထိုသူနှင့် နဂါးမယ်တော်တို့က ပြီးမြောက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျန်းရှဲ့၏ အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းသည် ဆရာကြီးထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင် ထံမှ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်း အပျက်အစီးများထဲတွင် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် ရှိလျှင်ပင် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်းက မည်သည့် နေရာတွင် ရှိသနည်း။ ကန်ဝမ် နှင့် ရှန့်ကုန်း ဘုရားကျောင်းမှ လူတွေ ထိုနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်လား။

ကျူးဟုန်ရွှဲ့နှင့် နင်ဟန် ပြောသော စကားကို ရှမ့်လန် သတိရလိုက်မိသည်။ ကန်ဝမ်နှင့် ရှန့်ကုန်း ဘုရားကျောင်းက လူများသည် မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်ဒိုင်းသို့ ရောက်လာပြီး ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ငြား ကျိုးရှီက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ကျိုးရှီက ကျန်းလီ၏ ပရိယာယ် ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ အမှန်လား၊ အမှားလား ခွဲခြားရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။

..........

ကျိုးရှီသည် မြေအောက်ထောင်တွင် အကျဉ်းချခံထားရသည်။ ရှမ့်လန် သူ့ကို ပြန်တွေ့ချိန်မှာတော့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ ဒဏ်ရာ ကျက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့သွေးမျိုးဆက်သည် သန်မာဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ဒဏ်ရာ ကျက်သွားပြီးနောက် ကျိုးရှီ၏ ပုံစံသည် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။

သူ့မျက်နှာတွင် မျက်လုံး၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ် မရှိတော့ပေ။ မျက်လုံးနေရာတွင် အနက်ရောင် အပေါက်နှစ်ပေါက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ စိတ်နှလုံး သေဆုံးနေခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘာလဲ ရှမ့်လန် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် သက်မဲ့ ဖြစ်နေသည်။ ခြောက်သွေ့နေသော ရေတွင်းတစ်တွင်း ကဲ့သို့ပင်။ ရှမ့်လန်ကို မြင်ချိန်မှာတော့ သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ပြီး မလှုပ်မယှက် နေ,နေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားမိသည်။ ယခင်က ကျိုးရှီသည် မည်မျှ တက်ကြွပြီး ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့သနည်း။ ယခုမူ သူ့ကျောရိုး ကျိုးသွားရုံမက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အကြောများ အားလုံး ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရင်ကွဲစရာ ကောင်းလှသည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်သည် ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးခဲ့သော်လည်း သူသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ရက်စက်သောကြောင့် ကျိုးရှီလောက် အောက်ကျနောက်ကျ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်၏။ “နန်းဆောင်သခင် ကျိုးရှီ... လောကကြီးကို ကယ်တင်မယ့် ကိစ္စမှာ တကယ်တော့ ခင်ဗျားထင်တာထက် ကျုပ် ပိုပြီး ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်ခေါင်းထဲမှာ အကြံဉာဏ်တချို့ ရှိနေပုံရတယ်။ ကျုပ် အစီအစဉ်ထဲမှာ ငရဲသလင်းကျောက်ဟာ လောကကြီးကို ကယ်တင်ဖို့နဲ့ မဟာနိဗ္ဗာန ပျက်သုန်းခြင်း ကပ်ဘေးကြီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ အဓိက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က ကျန်းလီလို ငရဲသလင်းကျောက်ကို အသုံးပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပိုပြီး ယုတ္တိရှိတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အသုံးပြုမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် ကျုပ် ကျန်းလီကို အရင် အနိုင်ယူပြီး လောကကြီးကို ထိန်းချုပ်ရပါမယ်။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို မယုံလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။”

ရှမ့်လန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ ကျုပ်နဲ့ယှဉ်ရင် အရှင်ကျန်းလီက ကယ်တင်ရှင်နဲ့ ပိုတူပါတယ်။ သူက နတ်ဘုရားနဲ့ ပိုတူပြီး ကျုပ်က သာမန်လူသား တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်း က အရမ်း ကောင်းပါတယ်။ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ တဲ့။”

အပိုင်း (၁၃၄၄)

ကျိုးရှီ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းလီအပေါ်အလွန် ရန်လိုသော်လည်း ကျန်းလီ၏ စကားများသည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိ၏။

ရှမ့်လန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ကျန်းလီက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါလို့ ပြောတာဟာ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။

လောကကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ တခြားလမ်းကြောင်းကို ကြိုးစားချင်ရင် သူ့ကိုအနိုင်ယူဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရပါမယ်။ ဒီလောကကြီးမှာရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်နဲ့ဆိုရင် ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းပဲ ရှိပါတယ်။ အရံ အစီအစဉ် မရှိဘူး။ ကျုပ် ပြောတာ သဘောပေါက်လား။”

ကျိုးရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “သဘောပေါက်ပါတယ်။ သန်မာသူက ရှင်သန်ခွင့် ရမယ်။”

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ ရှင်သန်ခွင့်ရမှာပါ။ ရှင်သန်တဲ့သူက သူ့ရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကြောင်းကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်မှာပါ။ ကျုပ် လမ်းကြောင်း က ပိုကောင်းကြောင်း ပြသဖို့အတွက် သူ့ကို မဖြစ်မနေ အနိုင်ယူရပါမယ်။ သူ့ကို အနိုင်ယူလိုက်တာနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ ရှင်သန်နိုင်ခြေက သူ့ထက် ပိုများသွားမှာပါ။”

နားလည်ရခက်သော်လည်း ကျိုးရှီ နားလည်လိုက်မိ၏။

“ကျန်းလီနဲ့ ကျုပ် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်နေကြတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်ပဲ ရှင်သန်ခွင့် ရမှာမို့လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လူကြီးလူကောင်းဆန်တဲ့ တိုက်ပွဲပါ။ အနိုင်ရသူကသာ ပိုမှန်ကန်ပြီး လောကကြီးကို ကယ်တင်နိုင်မှာပါ။”

ကျိုးရှီ နောက်တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်ပြီး ဦးတိုက်လိုက်သည်။

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။ “ကန်ဝမ်ရဲ့လူတွေ မိုင်တစ်သောင်းသဲကန္တာရကြီးနဲ့ မိုကျင်းကို ရောက်လာကြတယ် မဟုတ်လား။”

ကျိုးရှီက ဖြေသည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အကြီးအကဲ ကျိမင်ပါ ပါတယ်။”

အကြီးအကဲ ကျိမင်၊ ရှမ့်လန်အတွက်ပင်လျှင် သူသည် မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တောင်ပင်လယ်တွင် ရှိစဉ်က သူသည် ရှမ့်လန်ကို များစွာ ကူညီခဲ့ဖူးသည်။

ကျိုးရှီက ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် သူ့ကို မိုကျင်းထဲ ဝင်ခွင့်မပေးခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ ကျုပ်ဆီ မြေပုံတစ်ခု ထားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီမြေပုံက ကျုပ်ရဲ့စာကြည့်ခန်းထဲက ကောင်းကင်ဘုံသို့စစ်ပြိုင်ခြင်း စာအုပ်ကြားထဲမှာ ရှိပါတယ်။”

‘ဟမ်... နန်းဆောင်သခင် ကျိုးရှီ... ခင်ဗျား လွန်လွန်းတယ်။ ဘာလို့ မြေပုံကို ကျုပ်ရဲ့ မာယာမျဉ်းပြိုင်များ စာအုပ်ထဲမထည့်ဘဲ ကျင်းမူကုန်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ စစ်ပြိုင်ခြင်းစာအုပ်ထဲ ထည့်ရတာလဲ။ ကျုပ်ကို အထင်သေး တာလား။’

သေချာသည်မှာ ကျိုးရှီ မြေပုံကို စာအုပ်ကြားထဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ထည့်ထားရခြင်းမှာ မြေပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဘာမှ မမြင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မြေပုံကို အလွတ်ရနေပြီ ဖြစ်သည်။ နန်းဆောင်သခင် ကျိုးရှီက ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ အရှင်... အကြီးအကဲကျိမင်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကျန်းလီ အနိုင်ယူထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ ကျုပ် အာမမခံနိုင်ဘူး။ သူ ပူးကပ်ခံထားရလား ဆိုတာတောင် ကျုပ် မသိဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီမြေပုံ အစစ် ဟုတ်၊ မဟုတ် အာမမခံနိုင်ပါဘူး။ ကျုပ် အကြိမ်ကြိမ် လေ့လာခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး။”

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်သည်။ “နားလည်ပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

သူ မြေအောက်ထောင်မှ ထွက်ခွာပြီး ကျိုးရှီ၏ စာကြည့်ခန်းသို့ သွားလိုက်သည်။ ကျိုးရှီ၏ စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် စာအုပ်များစွာ ရှိသည်။ ထိုအထဲတွင် ရှမ့်လန်၏ မာယာမျဉ်းပြိုင်များနှင့် ကျင်းမူကုန်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသို့ စစ်ပြိုင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ နောက်စာအုပ်မှာ အဖတ်များလွန်းသဖြင့် စာရွက်အနားများပင် စုတ်ပြဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှမ့်လန် နားလည်ပေးနိုင်သည်။ ဤမျှ ဖိအားများသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျိုးရှီသည် လေးနက်သော စာပေများကို မဖတ်ချင်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ္ထုများကိုသာ ဖတ်ချင်မည်။ ရှမ့်လန်သည် စာအုပ်ကြားထဲမှ မြေပုံကို လွယ်ကူစွာ ရှာတွေ့လိုက်သည်။ မြေပုံကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန် အံ့သြသွားသည်။ ဤမြေပုံကို လျှို့ဝှက်ထားရန် မလိုခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ ထိုအရာသည် သာမန် လောကမြေပုံတစ်ခုနှင့် တူညီနေ၏။

တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်း အပျက်အစီးများ၏ တည်နေရာကို ဤမြေပုံတွင် ညွှန်ပြထားခြင်း မရှိဘူးလား။ နန်းဆောင်သခင် ကျိုးရှီသည် ထိုအရာကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့လာခဲ့သော်လည်း အရာမထင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်ငြား ဤအချက်ကပင် ရှမ့်လန်၏စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွလိုက်သည်။ မြေပုံတစ်ခုသည် လျှို့ဝှက်နက်နဲလေ ပို၍ အရေးပါလေ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ နင်ဟန်သည် ကမန်းကတန်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ “အရှင်... ကိုယ်တိုင် ကြွရောက် ရှုစားတော်မူပါ။ ပုံရိပ်ယောင်နံရံရဲ့ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်မှာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။”

ရှမ့်လန် တုန်လှုပ်သွားရ၏။ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။ အင်ပါယာကျန်းလီသည် မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်ဒိုင်းကာကို တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ပျက်စီးသွားရန်မှာ နာရီပေါင်း ၇၀၀ ခန့် လိုအပ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ ပုံရိပ်ယောင်နံရံ၏ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်သည် အလိုအလျောက်စနစ်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီး ဖြစ်ရာ မည်သည့် အပြောင်းအလဲမှ မရှိသင့်ပေ။

ရှမ့်လန်သည် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားခဲ့၏။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

မိုကျင်းတစ်မြို့လုံးသည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာအလင်းရောင်များဖြင့် ထပ်မံ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြန်၏။ မိုကျင်း စွမ်းအင်ဒိုင်းကာ ၏ အပြင်ဘက်၌ နဂါးနောင်တ လက်နက်ကြီးတစ်ခု ထပ်မံပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။

ထိုပေါက်ကွဲမှုသည် မိုကျင်း၏ လက်ကျန်စွမ်းအင်အချို့ကို ဝါးမျိုသွားခဲ့သည်။ လောကပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာသည့်နှယ် ခံစားလိုက်ရ၏။ မရေမတွက်နိုင်သော မိုကျင်းမြို့သူမြို့သားများမှာ အိပ်ရာမှ လန့်နိုးလာကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သို့သော်ငြား ရှမ့်လန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၌ လူတိုင်းလိုလို ဒူးထောက်ပြီး အရိုအသေ ပြုလိုက်ကြသည်။ “အရှင် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။ အရှင် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။”

ထိုအသံများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်၊ ဆန္ဒနှင့် ရိုသေလေးစားမှုတို့ ကိန်းအောင်းနေ၏။

ရှမ့်လန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဧရာမ ပိရမစ်ကြီး၏ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထင်မှတ် ထားသည့်အတိုင်း ပုံရိပ်ယောင်နံရံ၏ ထိန်းချုပ်ခန်းတွင် မကြုံစဖူး ထူးခြားသော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော တုန်ခါမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

ရှမ့်လန်သည် ထိန်းချုပ်ခန်းထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်လိုက်ပြီး နဂါးအသိစိတ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက် သည်။ ထိုအခါ အလွန်တရာ ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။ သူ၏ အိပ်မက်များထဲထိ တမ်းတနေတတ်ပြီး နှလုံးသားထဲထိ စွဲထင်နေသော အသံပိုင်ရှင် ဖြစ်၏။

“မိုင်တစ်သောင်း သဲကန္တာရ... မိုင်တစ်သောင်း သဲကန္တာရ... ကျွန်မက ကျင်းမူလန်ပါ။ ကျင်းမူလန်ပါ။”

... ...

“သဲကန္တာရကြီး... ကျွန်မ ကျင်းမူလန်ပါ။ ကျင်းမူလန်ပါ။”

ရှမ့်လန်က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ “မူလန်... မူလန်... ငါပါ။ မင်းယောက်ျားပါ။”

သို့သော်ငြား တစ်ဖက်မှ တုံ့ပြန်သံမကြားရဘဲ စက်ရုပ်ဆန်စွာ ဆက်လက်ပြောဆိုနေသည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး အရေးကြီး အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ ၃၂၅၇၊ ၃၄၈၇၊ ၅၅၂၈၊ ၄၅၂၊ ၇၊ ၈၈၉၉...”

ရှမ့်လန် ကြောင်အသွားရ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် နားထဲတွင် ရင်းနှီးနေရုံသာမက အမြင်အာရုံတွင်ပါ အလွန်တရာ ရင်းနှီးနေသည်။ မည်သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်မျိုးနည်း။ ကျင်းမူလန်၏ အသံကို ကြားနေရသော်လည်း ဂဏန်းများသာ တောက်လျှောက် ရွတ်ဆိုနေခြင်း ဖြစ်၏။ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ ရာနှင့်ချီသော ဂဏန်းများကို ရွတ်ဆိုနေခဲ့၏။

ထို့နောက် ကျင်းမူလန်သည် ရှည်လျားသော ဂဏန်းတွဲများကို ထပ်မံ ရွတ်ဆိုပြန်၏။ ထို့နောက် သူမက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။ “မိုင်တစ်သောင်းသဲကန္တာရအနေနဲ့ မှတ်တမ်းတင်ထားပေးပြီး ကျွန်မရဲ့ ယောက်ျားဆီကို မရမက ပေးပို့ပေးပါ။

မိုင်တစ်သောင်း သဲကန္တာရကို တောင်းဆိုပါတယ်။ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ကျွန်မရဲ့ ယောက်ျားဆီကို မရမက လက်ဆင့်ကမ်း ပေးပို့ပေးပါ။”

ဤသည်မှာ လက်ရှိပြောဆိုနေသောစကားမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကြိုတင်ပေးပို့ထားသော သတင်းစကားမျိုး မဖြစ်ကြောင်း ရှမ့်လန် နားလည်လိုက်၏။

ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသည် ခရီးဝေး ဆက်သွယ်ရေးစနစ်တွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှု ရရှိထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသည် အလွန်ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး သဲကန္တာရကြီး တစ်ခုလုံးမှာ သူတို့၏ ပိုင်နက်ဖြစ်သည်။ မြို့ပေါင်းတစ်ရာခန့် ရှိရာ သေချာပေါက် ဆက်သွယ်ရေး စနစ် ရှိပေလိမ့်မည်။ မူလန်၏စကားသံသည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှမ့်လန်က မေးမြန်းလိုက်၏။ “ထိန်းချုပ်ခန်း... ဒီသတင်းစကားရဲ့ မူလရင်းမြစ်ကို ခြေရာခံလို့ရနိုင်မလား။”

ပုံရိပ်ယောင်နံရံ ထိန်းချုပ်ခန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ [ထိုလုပ်ဆောင်ချက် မရှိပါ]

ရှမ့်လန်သည် ကုဒ်များကို စိတ်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ အဖြေဖော်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရှမ့်လန်နှင့် မူလန်သာ နားလည်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ကုဒ် ဖြစ်၏။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဤသည်မှာ အင်္ဂလိပ် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်၏။ ဤစာအုပ်ကို မူလန် ဖတ်ရှုရန် ရှမ့်လန် ကိုယ်တိုင် အထူးတလည် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်လို ရေးသားရခြင်းမှာ ကြွားဝါလို၍ မဟုတ်ပေ။ ပါဝင်သောအကြောင်းအရာများမှာ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်လွန်းသဖြင့် မူလန် တစ်ဦးတည်းသာ ဖတ်ရှုစေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မူလန်၏ ကုဒ်များသည် စာမျက်နှာနှင့် စာလုံးများကို ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအင်္ဂလိပ် စာလုံးများကို စုစည်းပြီး ပင်းယင်းအသံဖြင့် ဖတ်လိုက်ချိန်မှာတော့ မူလန်၏ လျှို့ဝှက်ပေးစာ ဖြစ်လာသည်။ ကုဒ်ထဲတွင် စာလုံးရေ ရာပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ဖော်လိုက်ချိန်မှာတော့ စကားလုံး အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ယောက်ျား... တော်ဝင်ကပ်ဘေးဘုရားကျောင်း အပျက်အစီးဆီကို လာခဲ့ပါ။ ရှင်တို့ဆီကို မြေပုံ ပို့ပေးထားတယ်လို့ ကြားတယ်။”

ဤစာကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန်မှာ ကြောင်အသွားရသည်။ ဘိုးဘေးလော်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးတည်းက မူလန်သည် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ လုပ်ဆောင်သမျှ အရာအားလုံးသည် ရှမ့်လန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ ရှီလွန်အင်ပါယာတွင် နဂါးကြီး၏ ခြေရာများကို ရှာဖွေရာ၌ ရှမ့်လန်အား ကူညီပေးခဲ့ပြီး နုရှောင့်မြို့သို့ လူလွှတ်ကာ သတင်းပို့စေခဲ့သည်။

ယခုလည်း သဲကန္တာရကြီးဆီသို့ သတင်းရောက်ရှိအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေပြန်သည်။ ရှမ့်လန် မသေသေးကြောင်း သူမ မည်သို့ သိရှိသနည်း။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူမ သိချင်မှ သိပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် ရှမ့်လန် မသေနိုင်ကြောင်း သူမ လုံးဝ ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ ဤသည်မှာ သူမ၏ အခိုင်မာဆုံးသော ယုံကြည်ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ မူလန်နှင့် ဘိုးဘေးလော်တို့သည် ကြီးမားသော တွေ့ရှိမှုကြီးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သဲကန္တာရကြီးဆီသို့ အကြောင်းကြားရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မူလန် ဘာများ တွေ့ရှိခဲ့သနည်း။

ထို့အပြင် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်း အပျက်အစီး မြေပုံကို ပေးပို့လိုက်ပြီဟု သူမ ပြောကြားခဲ့သည်။ နန်းဆောင်သခင်ကျိုးရှီ စာအုပ်ထဲတွင် ထည့်ပေးလိုက်သော မြေပုံကို ဆိုလိုခြင်းလား။ သို့သော်ငြား ထိုမြေပုံတွင် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မှ မပါဝင်သလောက်ပင်။ သာမန်မြေပုံ တစ်ရွက်သာ ဖြစ်သည်။ နန်းဆောင်သခင်ကျိုးရှီသည် ထိုမြေပုံကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့သော်လည်း အရာမထင်ခဲ့ပေ။

ရှမ့်လန် ကိုယ်တိုင်လည်း ဤမြေပုံမှာ အလွန် ရိုးရှင်းပြီး အကြမ်းဖျဉ်း ရေးဆွဲထားသော သာမန် လောကမြေပုံတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။ အရေးကြီးသော နေရာများကို အမှတ်အသား ပြုထားခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်း အပျက်အစီးနေရာကို ရှာဖွေ၍ မတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား မူလန်က မြေပုံပို့လိုက်သည်ဟု ပြောထားရာ သေချာပေါက် ပို့လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ရပေမည်။

ရှမ့်လန်သည် မြေပုံကို ပြန်လည်ထုတ်ယူကာ သေချာစွာ လေ့လာကြည့်လိုက်၏။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ရှမ့်လန် ဘာမှ မမြင်ရသေးပေ။ ဤသည်မှာ သာမန် လက်ဆွဲ လောကမြေပုံတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ မျဉ်းကြောင်းတိုင်းသည် ညီညာနေပြီး အထူအပါး ကွာခြားမှုပင် မရှိချေ။ ထို့အပြင် မြေပုံပေါ်ရှိ မည်သည့်ဧရိယာတွင်မှ သဲလွန်စ မရှိပေ။ အစက်ကလေး တစ်စက်ပင် မပါရှိချေ။

မြေပုံမှာ အကြမ်းဖျဉ်း ရေးဆွဲထားသော်လည်း လက်ရာမှာမူ အလွန် တိကျ၏။ သို့သော်ငြား စာရွက်တစ်ရွက်သာ ဖြစ်သည့်အတွက် မြေပုံ၏ ရှုပ်ထွေးသော အနားသတ်များနှင့် အနိမ့်အမြင့်များကို တိကျစွာ ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ရှမ့်လန်သည် ထပ်ကာထပ်ကာ ရှာဖွေကြည့်ရှုလိုက်သည်။ မည်သည့် စွမ်းအင်မှ တွဲကပ်မနေသလို အလွှာများ၊ စွမ်းအင် ရောင်ပြန်ဟပ်မှုများလည်း မရှိပေ။ အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ မည်သူ့ကိုမဆို ပြသနိုင်သော သာမန် လက်ဆွဲမြေပုံတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် နဂါးအသိစိတ်နယ်ပယ်ဖြင့် ဝင်ရောက် ဖတ်ရှု၍လည်း မရနိုင်ပေ။ ရှမ့်လန်သည် ပုံရိပ်ယောင်နံရံ၏ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ခန်းထဲသို့ ယူဆောင်သွားပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်၏။ ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သာမန် မြေပုံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြား ဤမြေပုံကို မဟာပညာရှင် ကန်ဝမ် ကိုယ်တိုင် ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မြေပုံ ပို့လိုက်ပြီဟု မူလန်က ပြောကြားခဲ့သေး၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဘုရားကျောင်း အပျက်အစီးနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များ သေချာပေါက် ရှိရပေမည်။ ရှိကို ရှိရမည်။

ရှမ့်လန်သည် မျက်လုံးကို မှိတ်လျက် မြေပုံကို ထပ်မံ လေ့လာလိုက်၏။ ဘာမှ ရှာမတွေ့သေးပေ။ သူသည် ပုံရိပ်ယောင်နံရံ၏ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ခန်းထဲသို့ မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားမိပြန်သည်။ အခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ မူလန်၏ အသံကို ထပ်မံ ကြားချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ကြာလွန်းခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ နှစ်ပေါင်း မည်မျှ ကြာခဲ့ပြီနည်း။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့တော်ဖြူရဲတိုက်၏ တောင်ဘက်၌ တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး သုံးရက်ကြာ အတူနေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်း ၃၀ နီးပါး ခွဲခွာခဲ့ရ၏။ ရှမ့်လန်နှင့်သာ လက်မထပ်ခဲ့လျှင် မူလန်သည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ လှည့်လည်သွားလာ နေစရာ အကြောင်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မူလန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရှမ့်လန်၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်လာ၏။ ထို့နောက် သူသည် မြေပုံကို ထပ်မံ ထုတ်ယူ၍ လေ့လာလိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှမ့်လန်သည် သဲလွန်စအချို့ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ဤမြေပုံမှာ လက်ဆွဲမြေပုံ အစစ်အမှန် ဖြစ်၏။ အလွန် ရှေးကျပြီး အကြမ်းထည်ပုံ ပေါက်နေသည်။ အလွှာများ၊ ဖုံးကွယ်ထားသောနေရာများ မရှိပေ။ သို့သော်ငြား မြေပုံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ ထောင့်ချိုး မှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာကောင်း၏။