အခန်း (၁၃၆၅-၁၃၆၆)

အပိုင်း (၁၃၆၅)

နဂါးကြီး၏ စွမ်းအင်သက်သက် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းလီ၏ ရှေးဟောင်း ရုပ်သေးစစ်သည် သိန်းပေါင်းများစွာ၊ ရှေးဟောင်း လူသားသစ် စစ်သည် တစ်သောင်းနီးပါး၊ နဂါးနောင်တများနှင့် လက်နက်အားလုံးသည်လည်း စွမ်းအင် သလင်းကျောက် အမျိုးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး သလင်းကျောက်မိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဆုံးမဲ့ လှပလွန်း၏။

ဤအချက်ကို ကြည့်လျှင် ရှမ့်လန်နှင့် ကျန်းလီကြား ကွာခြားချက်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ကျန်းလီသည် စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အေးစက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ရေဘဝဲလက်တံများ ပါရှိသော ဧရာမ အာရုံခံ ကိရိယာများကို လောကမြေလွှာထဲသို့ ထိုးစိုက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ စုပ်ယူတတ်သည်။

ရှမ့်လန်မှာမူ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသည်။ စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုရာတွင်ပင် မိုးရွာသကဲ့သို့ လှပစွာ ဖန်တီးတတ်သည်။ ထို့နောက် နဂါးကြီးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်သလင်းကျောက်များသည် လောကမြေ အဆုံးသတ်ရှိ ရေတံခွန်ကြီးနှင့်အတူ တွင်းနက်အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြ၏။

... ...

ကွေ့ဝူ မသေသေးပေ။ သို့သော်ငြား သူ အမှန်တကယ် တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ကူးထဲတွင် ရှမ့်လန် မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးပါစေ၊ ကျန်းလီနှင့်ယှဉ်လျှင် မိုးနှင့် မြေကဲ့သို့ ကွာခြားနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ် ထားခဲ့သည်။ အဓိကအချက်မှာ ရှမ့်လန်သည် ရိုးအပြီး ကလေးဆန်လွန်းသည်။ အသက်နှင့် စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုရန် ဝန်လေးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းလီကဲ့သို့ အကန့်အသတ်မရှိ သုံးစွဲနိုင်သော စွမ်းအင် မရှိပေ။

သို့သော်ငြား ယခု သူ့ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းသည် သူ၏ နားလည်မှုကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွား စေခဲ့သည်။ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သူ ခေါ်ဆောင်လာသော အားကောင်းသည့် စစ်တပ်ကြီး လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရသည်။

ရှမ့်လန် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ် ပြောသားပဲ။ ခင်ဗျားက ပမွှားလေးပါလို့။ ခင်ဗျားရဲ့ နဂါး နားလည်မှု ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ အဆင့်မြင့် နဂါး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းအကြောင်း ခင်ဗျား ဘာမှ မသိပါဘူး။ ခင်ဗျား နားမလည်ပါဘူး။ ဒီနယ်ပယ်မှာ ခင်ဗျားရဲ့ အားကောင်းလှပါတယ် ဆိုတဲ့ စစ်တပ်ကြီးက ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လောက်ပဲ ရှိတယ်။”

“ကွေ့ဝူ... ဆော်ရွန်... ဝီလျံ...”

ရှမ့်လန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၃၀က တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲမှာ ခင်ဗျားကို အပြီးတိုင် မသတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် အရမ်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါတယ်။ ကျုပ်က သဘောထား သေးသိမ်ပြီး အငြိုးအတေး ကြီးတတ်တဲ့သူဆိုတာ ခင်ဗျား သိသားပဲ။

ဒါကြောင့် အရှင်ကျန်းလီက ကျုပ်မှာ အဆင့်နိမ့် စိတ်ခံစားမှုတွေ ရှိတယ်လို့ အမြဲ ပြောလေ့ရှိတယ်။ သူ ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ကျုပ် ထင်ပါတယ်။ အဆင့်မြင့် နဂါး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ပြီးမြောက်ထားပေမဲ့ ကျုပ်က အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်ဘူး။

ခင်ဗျားက တွင်းနက်အက်ကွဲကြောင်းမှာ ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ နျူကလီးယား ပြိုကွဲခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ခိုးယူခဲ့တယ်။ ကျုပ်သမီးကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားအပေါ် ထားတဲ့ ကျုပ်ရဲ့ မုန်းတီးမှုကို စကားလုံးနဲ့ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်ဘူး။ ကျုပ် ဘာလုပ်သင့်သလဲ။ ကျုပ်က အဆင့်နိမ့် လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပဲ၊ ကျုပ်စိတ်က အရင်အတိုင်းပဲ။ ခင်ဗျားကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ခုတ်ထစ် သတ်ပစ်မယ်။”

ရှမ့်လန် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကွေ့ဝူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှမ့်လန် ရှေ့မှောက်သို့ လွင့်မျောလာပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် ရှမ့်လန်၏ လက်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကွေ့ဝူ၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဦးနှောက်ထဲမှ ငရဲသလင်းကျောက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် ကွေ့ဝူ... အခုကစပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငရဲသလင်းကျောက်က ကာကွယ်မပေးထား တော့ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ငရဲသလင်းကျောက်က ကာကွယ်မပေးထားတော့ဘူး။ ခင်ဗျားက မသေနိုင်တဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး။”

ရှမ့်လန်က ဆက်ပြောသည်။ “ကောင်းတာပေါ့။ အခုတော့ ကြောက်ရွံ့မှု ရှိလာပြီ။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ် သတ်ဖြတ်တဲ့အခါ နာကျင်မှု ရှိလာတော့မယ်။”

ရှမ့်လန်သည် ငရဲသလင်းကျောက်ကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်ရာ ငရဲဝိညာဉ်ပုလဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏

ရှမ့်လန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “သူ့ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်...”

ချက်ချင်းပဲ စစ်သည်အချို့ ရှေ့ထွက်လာပြီး ကွေ့ဝူကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ကြ၏။

... ... ...

တွင်းနက်အက်ကွဲကြောင်းအတွင်း၌ ကွေ့ဝူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက်ရှိပြီး မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာထားသည် အမြဲ ပြောင်းလဲနေ၏။ တစ်ခဏတွင် ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပွား ကွေ့ဝူ၊ နောက်တစ်ခဏတွင် အင်ပါယာဆော်ရွန်၊ နောက်တစ်ခဏတွင် မီးနတ်ဘုရား ဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူ ဝီလျံ။

သူ့တွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းလီအပေါ် သစ္စာခံပြီးတည်းက သူ့တွင် မသေနိုင်သော ဝိညာဉ် ရှိလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ တည်းက နာကျင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို သူ မေ့လျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ် ၃၀ ကြာ မေ့လျော့နေခဲ့သော မည်သည့်ခံစားချက်မဆိုသည် အချိန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အကြောင်းမှာ စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံရလျှင်ပင် သူသည် နာကျင်မှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

စွမ်းအင် လုံလောက်စွာ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် သက်သာလာနိုင်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူ မည်ကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားရမည်နည်း။ ခန္ဓာကိုယ် က တစ်ခုတည်းရှိပြီး ပြန်လည် ပြုပြင်၍ မရနိုင်သော အခါမှသာလျှင် ထိုအရာကို တန်ဖိုးထားတတ်ကြ စမြဲ ဖြစ်သည်။

ရှမ့်လန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “စလိုက်တော့...”

မင်းသမီးကျိရွှမ် ကိုယ်တိုင် ကွေ့ဝူကို စတင် စီရင်သည်။ ပထမဆုံး ဓားချက်တွင်ပင် ကွေ့ဝူ၏ မျက်နှာထား လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် နာကျင်မှုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုတို့သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ တမဟုတ်ချင်း ဝင်ရောက်လာသည်။ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ခံစားချက်များက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ပြတ်တောက်သွားသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ ယိုစီးလာပြီး ပြန်လည် ပြုပြင်၍ မရတော့ပေ။

“အား... အား... အား...”

ကွေ့ဝူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ရှမ့်လန်... မင်း ကျုပ်ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။ မင်း ကျုပ်ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။”

ရှမ့်လန်က ဖြေ၏။ “ခင်ဗျားရဲ့ အရင်ခံစားချက်တွေကို ပြန်ခေါ်ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ကျုပ် ထင်လို့လေ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးနဲ့ အသား ပုံစံ ပြန်လည် တည်ဆောက်ပေးလိုက်တာ။ အဲဒီ နာကျင်မှု၊ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မဲ့ ခံစားချက်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြန်လည် ခံစားနိုင်အောင် လုပ်ထားထားတယ်။”

မင်းသမီးကျိရွှမ်၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်နေပြီး ကွေ့ဝူကို တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ခုတ်ထစ် စီရင်နေသည်။

“အား... အား...” ကွေ့ဝူ သနားစဖွယ် အော်ဟစ်နေရသည်။ သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် နာကျင်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေရသနည်း။ ငရဲသလင်းကျောက် မရှိခင်၊ စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ် မရခင်တုန်း ကတောင် သေခြင်းတရားကို သူ ဤမျှအထိ မကြောက်ခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၆၀ တုန်းက သူ သေခြင်းတရားကို မကြောက်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သူက ကျန်းလီအပေါ် သစ္စာရှိပြီး ပေးဆပ်လိုစိတ် ပြည့်ဝနေခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့့် နဂါးကို ကိုယ်ပိုင် လိုချင်လာသည့်အချိန်၊ ဆော်ရွန်ကို ပူးကပ်ချင်သည့် အချိန်၊ အာဏာနှင့် စွမ်းအားကို တောင့်တလာသည့် အချိန်မှာတော့ သူသည် အသက်ကို မက်မောပြီး သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လူပေါင်း သောင်းချီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကွေ့ဝူ ဆက်လက် သတ်ဖြတ်ခံနေရသည်။ အချက်ပေါင်း တစ်ထောင်တိတိ ခုတ်ထစ် သတ်ဖြတ်မည် ဖြစ်ပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မည်။

“အရှင်ရှမ့်လန်... ကျုပ်ကို သတ်လိုက်ပါ။ သတ်လိုက်ပါ။ မြန်မြန် သေပါရစေ။”

“အရှင်ရှမ့်လန်... ကျုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ မသတ်ပါနဲ့။ မသတ်ပါနဲ့။ ကျုပ် အရှုံးပေးပါပြီ။ တကယ် အရှုံးပေးပါပြီ။” ကွေ့ဝူ အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်နေသည်။ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားလုံးများမှာ ကစဉ့်ကလျားနှင့် ရှုပ်ထွေးနေ၏။

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်သည်။ “တော်ပြီ။ ကျုပ် နားငြီးလှပြီ။ သူ့ကို ပါးစပ်ပိတ်ခိုင်းလိုက်၊ အော်ပဲ အော်ခိုင်းလိုက်၊ စကား မပြောစေနဲ့။ မဟုတ်ရင် နောက်ကျ ကျုပ်ကို ဆဲတော့မှာ...”

မင်းသမီးကျိရွှမ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကွေ့ဝူ ဆွံ့အသွားသည်။ သူ စကား မပြောနိုင်တော့ဘဲ လည်ချောင်းထဲမှ အော်သံသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် မင်းသမီးကျိရွှမ်သည် ရှမ့်လန်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ပြန်လည် ရရှိလိုက်သည်။ သူသည် အရင်အတိုင်း လက်စားချေ တတ်ပြီး အရင်အတိုင်း ဆိုးသွမ်းနေဆဲဖြစ်၏။

ရှမ့်လန်သည် ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြည့်ရှုပြီးနောက် မျက်လုံး မှိတ်လိုက်သည်။ သူ ကျေနပ်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကွေ့ဝူ လုံလောက်စွာ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်၏။ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် နဂါးဝိညာဉ်ကို အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နယ်ပယ်ထဲတွင် နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားစေရမည်။ ဤအတွက် သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံး၊ ဝိညာဉ်အားလုံးကို နှစ်မြှုပ်ထားရန် လိုအပ်သည်။

... ...

နဂါးဝိညာဉ်ပုလဲအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ရေတွင်းသဖွယ် သီးခြား စွမ်းအင်ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ဤဟင်းလင်းပြင်အတွင်းတွင် နဂါးဝိညာဉ်၊ နဂါးပဋိညာဉ်နှင့် ရှေးဟောင်းလူသား ဝိညာဉ်တစ်သောင်းတို့ ရှိသည်။ သို့သော်ငြား ယခုအခါ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီ၏ နဂါးပဋိညာဉ် ဖြစ်စေ၊ ရှမ့်လန်နှင့် နဂါးကြားမှ နှစ်ဖက်ပဋိညာဉ် ဖြစ်စေ၊ နှစ်ခုစလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

နဂါးဝိညာဉ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းသည် ပဋိညာဉ်အားလုံး၏အဆုံးသတ် ဖြစ်သည်။ ပြာသည် ပြာသို့၊ မြေမှုန်သည် မြေမှုန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နဂါးဝိညာဉ်ပုလဲ အတွင်းတွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်ခြင်းနှင့် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့သာ ရှိတော့သည်။

ဧရာမ နဂါးဝိညာဉ် စွမ်းအင် နှင့် ရှေးဟောင်း လူသားဝိညာဉ်တစ်သောင်း၏ စွမ်းအင်များသည် ဤ သီးခြားဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ဦးတည်ချက်မဲ့ ပြန့်ကျဲနေပြီး တစ်ခုနှင့် တစ်ခု တိုးဝှေ့ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။

ဂလက်ဆီတစ်ခု ကဲ့သို့ပင်။ နေမင်း သေဆုံးပြီးနောက် ဂလက်ဆီအတွင်းရှိ ဂြိုဟ်များ၊ လများနှင့် ကြယ်များ အားလုံး လုံးဝ ပျက်သုဉ်းကာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သို့သော်ငြား စွမ်းအင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ချေ၊ ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နဂါးဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရှေးဟောင်း လူသားဝိညာဉ်တစ်သောင်းသည် အခြား ပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် တည်ရှိနေကြသည်။ နေမင်း သေဆုံးပြီးနောက် ဂြိုဟ်ပု၊ နျူထရွန်ကြယ် သို့မဟုတ် တွင်းနက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် ရှမ့်လန်သည် ဤ စွမ်းအင်များကို ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲစေကာ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ဓာတ်ပြုမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေ၍ နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားစေရမည်။

သို့သော်ငြား နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကာလ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဤ အရာဝတ္ထုများသည် ပြန်လည် စုစည်းကာ ပေါက်ကွဲပြီး နေမင်းသစ်တစ်စင်းနှင့် ဂလက်ဆီသစ်တစ်ခုကို မွေးဖွားပေးပေလိမ့်မည်။

အာကာသထဲတွင် ဆိုလျှင် ဤဖြစ်စဉ်သည် နှစ်သန်းပေါင်း ထောင်ချီ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ နဂါးဝိညာဉ်ပုလဲ၏ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းတွင်လည်း နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်ငြား လက်တွေ့တွင်မူ ပိုမို တိုတောင်းမည် ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ရှမ့်လန် အဆင့်မြင့် နဂါး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ပြီးမြောက်ရန် ကြာမြင့်သော အချိန်ထက် တိုတောင်းပေလိမ့်မည်။

နဂါးဝိညာဉ်ကို နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားစေခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် တကယ်တမ်းတွင် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ် အလင်းပွင့်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် အလွန် တူညီသည်။ ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်သည် ဒုတိယအကြိမ် ဖြစ်သဖြင့် ရှမ့်လန်အနေဖြင့် လမ်းလွှဲမှု နည်းပါးစွာ သွားနိုင်မည်။

ရှမ့်လန်၏သိစိတ်သည် နဂါးဝိညာဉ်ပုလဲအတွင်း၌ လှည့်လည် သွားလာနေသည်။ သူသည် ဤ စွမ်းအင်များကို သေချာစွာ နားလည် သဘောပေါက်ပြီးမှသာ ပြန်လည် စီစဉ်ပြီး ဓာတ်ပြုမှု ဖြစ်စေနိုင်မည်။

“စူးစမ်း... စူးစမ်း.... သေချာစူးစမ်း လေ့လာစမ်း...”

ဝိညာဉ်အားလုံး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး လုံးဝ အမှောင်ကျနေသည်။ သို့သော်ငြား ရှမ့်လန်၏သိစိတ်က ဤဟင်းလင်းပြင်၏ ဗဟိုချက်ကို စူးစမ်းမိချိန်မှာတော့ သူ၏ အသိစိတ် လုံးဝ ဝါးမျိုခံလိုက်ရတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသနည်း။ ယခင် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ ရှမ့်လန်သည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံး၍ အာရုံခံ စစ်ဆေးကြည့်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မဖြစ်နိုင်မှန်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ရှမ့်လန်၏သိစိတ်အမြင်တွင် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေပြီး အမည်မသိ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

သူ၏သိစိတ်လောကတွင်ပင် ထိုအရာသည် ပုံသဏ္ဍာန် မရှိ၊ မြင်ရခြင်း မရှိပေ။ ရှိနေမှန်း သိသော်လည်း မြင်နိုင်၊ ထိတွေ့နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ရှမ့်လန် အံ့ဩ ဝမ်းသာသွားမိ၏။ ဤအရာသည် “ရှန်ရွှမ် အပိုင်းအစ” ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ နဂါးဝိညာဉ်၏ မူလအစ ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင်၏ ဝိညာဉ်အမွေအနှစ်ထဲတွင် အလွန် ဝါးတားတား ဖြစ်သော အကြောင်းအရာ တစ်ခု ပါရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှန်ရွှမ် အပိုင်းအစကို ခိုးယူပြီး စစ်နဂါးတစ်ကောင် ဖန်တီးခဲ့သည် ဟူ၍ပင်။

ဤ ရှန်ရွှမ် အပိုင်းအစသည် နဂါး၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ် ဗဟိုချက် ဖြစ်သည်။ ၎င်း မရှိလျှင် နဂါး မွေးဖွား လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာသည် တကယ်ကို ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။ ဤ ခံစားချက်သည် ဒိုင်နိုဆောတစ်ကောင်၏ မျိုးဗီဇအပိုင်းအစကို ဖြတ်ယူပြီး အထူးပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင် ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဒိုင်နိုဆော၏ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည် ၁ ရာခိုင်နှုန်းသာ ပါဝင်သော်လည်း အထူး သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးဆိုသည်မှာ ရှန်ရွှမ်၏ သေးငယ်သော အပိုင်းအစတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ဤအရာသည် ရှမ့်လန်နှင့် မသက်ဆိုင်သေးဟု ဆိုနိုင်သည်။ သူ မထိတွေ့နိုင်သော အလွန် အန္တရာယ်များသည့် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟုပင် ခံစားမိ၏။

သို့သော်ငြား ဤ ရှန်ရွှမ် အပိုင်းအစ ရှိနေခြင်းဖြင့် နဂါး၏ နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် ပိုမို သေချာပြီး မြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် ရောင်စုံအပိုင်းအစ သောင်းချီ ပါဝင်သော ဂျစ်ဆော ပဟေဠိကြီး တစ်ခုနှင့် တူသည်။ အစမှ ပြန်လည် ဆက်စပ်ရမည် ဆိုလျှင် အချိန်အကြာကြီး ပေးရပေမည်။ သို့သော်ငြား ပဟေဠိ၏ အလယ်တွင် အပိုင်းအစ တစ်ရာခန့် ဆက်စပ်ပြီးသား ဖြစ်နေလျှင် အချိန်များစွာ သက်သာသွားပေမည်။

မူလက ရှမ့်လန် ခန့်မှန်းထားသည်မှာ နဂါးပုလဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် နဂါးဝိညာဉ်ကို နိဗ္ဗာန ပြန်လည် မွေးဖွားစေရန် နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့လောကတွင် လဝက်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဟူ၍ပင်။ သို့သော်ငြား ရှန်ရွှမ် အပိုင်းအစ ရှိနေခြင်းကြောင့် အချိန်များစွာ တိုတောင်း သွားပေမည်။

တကယ်ကို မသေနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်၏ ထူးခြားချက်ဖြစ်ပြီး လူသားများ အားကျ၍ မရနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ အခြား သက်ရှိများ၊ မီဒူဆာပင်လျှင် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို ပြောင်းပြန် မလှန်နိုင်သော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်က လုပ်နိုင်သည်လား။

... ...

အပိုင်း (၁၃၆၆)

အရာအားလုံး ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ချောမွေ့ခဲ့သည်။ လက်တွေ့လောကတွင် ရှမ့်လန် နဂါးကို နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားစေရန် ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် နဂါး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုမှ ကျန်ရှိသော ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသော စွမ်းအင်များကို ရှမ့်လန်က စွမ်းအင်သလင်းကျောက်များအဖြစ် သိုလှောင် ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နဂါးဝိညာဉ် နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် အချိန်တိုအတွင်း ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသော စွမ်းအားကို ပြန်လည် ရရှိနိုင်မည်။

ရှမ့်လန် နဂါးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခြင်း၏ အကြီးမားဆုံး ရည်ရွယ်ချက်က မည်သည့်အရာ ဖြစ်သနည်း။

အင်ပါယာ ကျန်းလီကို တိုက်ခိုက်ဖို့လား။ မဟုတ်ချေ။ အကြီးမားဆုံး ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဗုံး ဖန်တီးရန် နှင့် နျူကလီးယားပေါင်းစပ်ခြင်း ပြီးမြောက်စေရန် ဖြစ်သည်။ နဂါးရှိနေခြင်းဖြင့် ရှမ့်လန်၏ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဗုံး စီမံကိန်းသည် ကျားကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်။

သို့သော်ငြား ရှမ့်လန် နဂါးဝိညာဉ်ထဲတွင် ရှိနေစဉ် ဤနဂါးဝိညာဉ်၏ ရှန်ရွှမ် အပိုင်းအစသည် တစ်ကြိမ် ပုံတူကူးခံထားရသကဲ့သို့ ဝါးတားတား ခံစားလိုက်ရသည်။ စကားလုံးဖြင့် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော လွန်စွာ ဆန်းကြယ်သည့် ခံစားမှု ဖြစ်၏။

မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ရှန်ရွှမ် အပိုင်းအစကို အာရုံခံ၍ မရ၊ ကုဒ်ဖော်၍ မရ၊ ဘာသာပြန်၍ မရဘဲနှင့် မည်ကဲ့သို့ ပုံတူကူး၍ ရနိုင်မည်နည်း။ ရှမ့်လန်၏ အဆင့်မြင့် နဂါးနားလည်မှုကို ပုံတူကူး၍ မရသလို ကျန်းလီလည်း ပုံတူကူး၍ မရနိုင်ပေ။

‘ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။’

ရှမ့်လန်သည် ဤ စိတ်အနှောင့်အယှက်များကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ ဤအချိန်သည် နဂါးကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေရန် အာရုံစိုက်ရမည့် အချိန် ဖြစ်ပြီး အခြား အာရုံလွင့်ပါးစရာ မလိုပေ။

... ...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကွေ့ဝူ၏ သေဆုံးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ အော်ဟစ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ တစ်ကိုယ်လုံး မြေကြီးပေါ်တွင် ပျော့ခွေနေပြီး ကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်ကာ ဒူးထောက်ခိုင်းထားသည်။

ရှမ့်လန်သည် တရားကျင့်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပြင်ပလောကတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဤအခြေအနေသည် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ဦးမည်။ နဂါးဝိညာဉ် ပြန်လည် ရှင်သန်လာမည့်အချိန် မတိုင်မီအထိ ရှမ့်လန် နိုးထလာမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ကွေ့ဝူကို စီရင်နေသူမှာ မင်းသမီးကျိရွှမ် မဟုတ်တော့ဘဲ အခြား တပ်မှုးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကွေ့ဝူ မအော်ဟစ်တော့ပေ။ သူ မကြောက်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချက်ပေါင်း ထောင်ချီ ခုတ်ထစ် ခံခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှု ဖြစ်စေ၊ ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်စေ၊ သူ၏ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားပြီး ထုံကျဉ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြား ရှမ့်လန် တရားမှတ်နေသည့် အခြေအနေသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်ချိန်မှာတော့ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် အထင်သေးသောအပြုံးနှင့် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ့အပြုံးက အရမ်း ရက်စက်၏။ မည်သည့် သဘောနည်း။

ကွေ့ဝူတွင် လျှာမရှိတော့သဖြင့် စကား မပြောနိုင်ပေ။ သို့သော်ငြား သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေ၏။

“ရှမ့်လန်... မင်း အဆင့်မြင့် နဂါး နားလည်မှု ပြီးမြောက်ထားရင်တောင် မင်းက ရိုးလွန်းတယ်။ အမြော်အမြင် နည်းလွန်းတယ်။ ကလေးဆန်လွန်းတယ်။ ရှမ့်လန်... ဒီရက်ပိုင်းမှာ နဂါးဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေဖို့ အာရုံစိုက်နေပြီး ဘယ်ကိုမှ သွားလို့ မရဘူး။

ဒါဆို... နောက်ထပ် နဂါးတစ်ကောင်ကို မင်း ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲ။ မင်း တွင်းနက် အက်ကွဲကြောင်းကို ကယ်တင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုကျင်းကိုရော ကယ်တင်နိုင်မှာလား။ မင်းက ကျန်းကလန် နဂါးကို ပြန်ယူချင်နေ တုန်းလား။ မင်းရဲ့ အမြော်အမြင်နည်းပါးမှုနဲ့ လောဘက တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာရဲ့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။ ဟား ဟား ဟား”

... ...

မှန်ပေသည်။ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း အပြောင်းအလဲ ဖြစ်စဉ်တွင် ကျန်းလီသည် နဂါးနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ ကျန်းကလန် နဂါးနှင့် ကျိကလန် နဂါး ဖြစ်သည်။ မြို့တော်ဖြူ၏ စွမ်းအင်အမိုးခုံးကို ဝင်တိုက်ပြီး မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း အပြောင်းအလဲနှင့် လောကမြေ တိမ်းမှောက်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ကျိကလန် နဂါး ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည် ငရဲသလင်းကျောက်ကို အသုံးပြုပြီး ကျိကလန် နဂါးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ကျိကလန် နဂါးသည် သခင်မဲ့ ဖြစ်နေသည်။ သခင်မရှိသော နတ်ဘုရား သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်၏။

ကျန်းကလန် နဂါးကြီးသည် အကောင်ပေါက်စ ဖြစ်သော်လည်း ကျိကလန်နဂါးကြီးသည် ရှေးပဝေသဏီ တည်းက တည်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား မဟာနိဗ္ဗာန ပျက်သုဉ်းခြင်း ကာလတွင် နဂါးရေကန်၌ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျိကလန်နှင့် မြို့တော်ဖြူတို့က ကြီးမားသည့်တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာဘုရင်သည် နဂါး၏ ပထမသခင် မဟုတ်ပေ။ သူသည် နဂါးပဋိညာဉ်ကို ဆက်ခံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ဘုရင်သေဆုံးချိန်မှာတော့ နဂါးပဋိညာဉ်သည် အခြေခံအားဖြင့် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့၏။

ရှမ့်လန်သည် ကျန်းလီ၏နဂါးပဋိညာဉ်ကို ဆက်ခံပြီး ရှီလွန်အင်ပါယာသို့ သွားရောက်ကာ နဂါး၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ရယူခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ သို့သော်ငြား ရှမ့်လန်မရှိလျှင် ပဋိညာဉ်ကို ဆက်ခံရန် ခက်ခဲပြီး ကျန်းကလန် နဂါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းကလန်နဂါး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားချိန်တွင် ရှမ့်လန်သည် ဝိညာဉ်အားလုံးကို အသုံးပြုပြီး နိဗ္ဗာန ပြန်လည်မွေးဖွားစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌ ကျန်းလီ၏ အခြား နဂါးတစ်ကောင်သည် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းမှ တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ တွင်းနက်အက်ကွဲကြောင်း မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ရှမ့်လန် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ မိုကျင်း ဖြစ်၏။

တစ်ရက် မပြည့်မီမှာပဲ ဧရာမ နဂါးကြီးသည် သဲကန္တာရကြီးသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး မိုကျင်း၏ ပထဝီဝင် တည်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မင်းသမီးနင်ဟန်သည် ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်ရေး ရုပ်တုမှတစ်ဆင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားသော အရိပ်မဲကြီးတစ်ခု သူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နဂါးတစ်ကောင်တည်းသာ ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာကျန်းလီ၏ စစ်တပ် အရိပ်အယောင် မတွေ့ရပေ။ ကျန်းလီ ထိန်းချုပ်ထားသော ဤကျိကလန် နဂါးကြီးသည် မိုကျင်း၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်း ရောက်ရှိလာသည်။ နေ့အချိန် ဖြစ်သော်လည်း နေမင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ မိုကျင်း၏ကောင်းကင်သည် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွား၏။

အမှောင်ထုသည် ခဏသာ ကြာမြင့်ပြီး ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နေမင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို တောက်ပသည်။ စွမ်းအင် အကာအရံ အပြင်ဘက်ရှိ နဂါးနောင်တ ပေါက်ကွဲမှုထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို တောက်ပသည်။ အကြောင်းမှာ နဂါးမီးဖြစ်စဉ် စတင်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ နဂါးနောင်တ များစွာ ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ပင်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”

အဆုံးမဲ့ နဂါးမီးတောက်များသည် မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်အကာအရံကို ဝင်ဆောင့်သည်။

မိုကျင်းတစ်ခုလုံး ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ရှမ့်လန်သည် အင်ပါယာကျန်းလီ၏ စစ်သည် သိန်းပေါင်းများစွာကို ပြာချပြီး စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိုကျင်း၏ ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်သို့ ပို့ဆောင် ပေးခဲ့သဖြင့် စွမ်းအင် အကာအရံကို ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်ခဲ့၏။

မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်အကာအရံသည် နဂါးမီးတောက်များ၏ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်မျှကြာကြာ ခံနိုင်ရည် ရှိပါမည်နည်း။ အလွန်ဆုံး တစ်ရက်သာဖြစ်သည်။ တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် မိုကျင်းထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်၏ စွမ်းအင်သည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကုန်ခမ်းသွားပေလိမ့်မည်။ စွမ်းအင်အကာအရံ ပျောက်ကွယ် သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ မိုကျင်းတစ်ခုလုံးသည် နဂါးမီးဒဏ်ကို မည်သို့ခံနိုင်ရည် ရှိပါမည်နည်း။

တစ်နာရီမပြည့်ခင်မှာပင် မိုကျင်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ အတွင်းရှိ လူပေါင်းသိန်းချီသည် မြေမြှုပ်စရာ နေရာပင် မရှိဘဲ သေဆုံးကြရလိမ့်မည်။ နဂါးကို ခုခံကာကွယ်နိုင်သူမှာ ရှမ့်လန်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ သို့သော်ငြား ယခုအချိန်တွင် ရှမ့်လန်သည် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးကွာသော တွင်းနက် အက်ကွဲကြောင်း ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် ကျန်းကလန်နဂါး၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်မွေးဖွားပေးရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အားလုံးကို နှစ်မြှုပ်ထားသည်။

... ...

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”

ကျိကလန်နဂါးကြီးသည် လုံးဝ ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး အသိစိတ် လွတ်နေသည်။ နဂါးမီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်ကာ မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်အကာအရံကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေ၏။

ဆယ်နာရီ ကုန်ဆုံး သွားသည်။ နာရီ နှစ်ဆယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မိုကျင်းစွမ်းအင်ထိန်းချုပ်ရေးဗဟိုချက်၏ စွမ်းအင်သည် နည်းသထက် နည်းလာနေသည်။ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ ငါးရာခိုင်နှုန်း၊ တစ်ရာခိုင်နှုန်း... မိုကျင်းရှိ လူပေါင်းသိန်းချီသည် လောကပျက်မည့်နေ့ရက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့နေရပြန်၏။

ယခုတစ်ကြိမ်သည် နဂါးကြီးကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။ သို့သော်ငြား ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မိုကျင်းပြည်သူများသည် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိကြပေ။ ယခင်အကြိမ်များထက် ပိုမို တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရှင်ရှမ့်လန်သည် မိုကျင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရှင်သည် သူတို့ရှေ့မှောက်တွင် အံ့ဖွယ်အမှုများ ပြုလုပ် ပြခဲ့ဖူးသည်။ အရှင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို မည်သူမှ သံသယ မရှိကြပေ။

သို့သော်ငြား သူတို့ မသိသည်မှာ ရှမ့်လန် ယခုချက်ချင်း ရောက်မလာနိုင်ခြင်းပင်။ သူသည် ကျန်းကလန် နဂါးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုနေရ၏။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”

နဂါးကြီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် မီးမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိုကျင်း၏ စွမ်းအင် အကာအရံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။ မိုကျင်း မြို့တော်သည် ပြင်ပလောကနှင့် နဂါးကြီး၏ အမြင်အာရုံအောက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိကလန်နဂါးကြီးသည် အင်ပါယာကျန်းလီ၏ ရှေးဟောင်းလူသားဝိညာဉ်တစ်သောင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နဂါးခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ထိန်းချုပ် ထားကြသည်။ အားကောင်းသော ငရဲသလင်းကျောက်သည် ကျိကလန်နဂါး၏ ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေ၏။

မိုကျင်း၏ စွမ်းအင်အကာအရံ ပျက်စီးသွားသော အခိုက်အတန့်တွင် ဤနဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများမှ အလွန် ရက်စက်ပြီး အေးစက်သော အရောင်များပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာမှာ နဂါး၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးများ မဟုတ်ပေ။ ရှေးဟောင်းလူသားဝိညာဉ်တစ်သောင်း၏ မျက်လုံးများသာ ဖြစ်သည်။

ရှမ့်လန်၏ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ ယာယီမြို့တော် မိုကျင်းသည် ပြာပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်လား။

သူတို့သည် ကျိကလန်နဂါးကြီးကို ခေါင်းမော့စေပြီး ပါးစပ်ဟစေရန် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။ ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်သော နဂါးမီးတောက်များကို နောက်တစ်ကြိမ် မှုတ်ထုတ်တော့မည်။ မိုကျင်းရှိ အရာ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော့မည်။ မိုကျင်းရှိ လူပေါင်းသိန်းချီကို ပြာချတော့မည်။

မိုကျင်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးတော့မည်။

မင်းသမီးနင်ဟန်နှင့် မင်းသမီးလေးရှမ့်မီတို့သည် မိုကျင်းထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိုကျင်းကို ကယ်တင်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ပြီလား။

ရှမ့်လန်သည် ကျန်းကလန်နဂါးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန် ဝိညာဉ်အားလုံး အသုံးပြုနေချိန်တွင် မိုကျင်းကို ကျန်းလီ၏ အခြားနဂါးတစ်ကောင်က တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မတွေးမိခဲ့ဘူးလား။

တွေးမိခဲ့သည်။ မိုကျင်းမှ မထွက်ခွာမီကပင် သူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အားလုံး ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းလီက နဂါးတစ်ကောင်တည်းသာ စေလွှတ်ခဲ့လျှင် ရှမ့်လန်ဘက်မှ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ရ ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်ငြား ကျန်းလီက နဂါးနှစ်ကောင်စလုံး စေလွှတ်ခဲ့လျှင် အန္တရာယ် များပေလိမ့်မည်။ သို့ပေမည့် အောင်ပွဲသည် ပိုမို တောက်ပပေလိမ့်မည်။

ကျိကလန်နဂါးကြီး၏ ပါးစပ်သည် ပိုမို ကျယ်လောင်စွာ ဟလာသည်။ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ နဂါးမီးတောက်များ စတင် စုစည်းလာသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မိုကျင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ပြင်ဆင် လိုက်သည်။

သို့သော်ငြား ထိုအချိန်၌ ကျိကလန်နဂါးကြီး၏ လှုပ်ရှားမှု အားလုံး ယာယီ ရပ်တန့်သွားသည်။ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု သူတို့ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

မိုကျင်းပိရမစ်ထိပ်ရှိ လူမျက်နှာ မြွေခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုသည် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့၏။ ဘုရင်မ မီဒူဆာက အမြဲ ပြောလေ့ရှိသည်။ ကောင်းကင်မျှော် ရုပ်တုသည် သူ့ထက် ပိုမို အေးစက်သည်။ လောကပျက်သွားလျှင်တောင် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းလာလိုစိတ် မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားဟူသော အရောင်အဝါ ပျောက်ဆုံး သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဘုရင်မမီဒူဆာကမူ လွန်ခဲ့သော ကာလကြာမြင့်စွာ တည်းက ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဤ ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုသည် မဟာနိဗ္ဗာန် ပျက်သုဉ်းခြင်း နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ သော်လည်း ရုပ်တုဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ယခု သူသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီက နဂါးနှစ်ကောင်လုံးကို ခွဲကာစေလွှတ်ခဲ့သည်။ ရှမ့်လန်၏ အောင်ပွဲကို ပိုမို ကြီးကျယ်ခမ်းနားစေရန်ပင်။

... ...

ရှမ့်လန်သည် မိုကျင်းမှ မထွက်ခွာမီ၊ အက်ကွဲကြောင်းသို့ မသွားမီ ရုပ်တုနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စကား ပြောဆိုခဲ့သည်။ စကားပြောဆိုသည် ဟုဆိုသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် ရှမ့်လန်တစ်ယောက်တည်း ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုသည် ရုပ်တုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မပေးခဲ့ပေ။

ဘုရင်မမီဒူဆာ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ရုပ်တုသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းလာလိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။ သူ အဘယ်ကြောင့် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ မဆင်းလိုသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ထာဝရ ရုပ်တုအဖြစ် နေလိုသနည်း။ မာနကြီး၍လား။ မဟုတ်ပေ။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့်လား၊ ထုံထိုင်းမှုကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော အကြောင်းပြချက် ရှိနေ၍လား။

ရုပ်တုဖြစ်လာသော ရုပ်တုတိုင်းတွင် အကြောင်းပြချက် ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ သူ့ရှေ့မှ ဤရုပ်တုသည် အဘယ့်ကြောင့် ရုပ်တု ဖြစ်လာသနည်း။ ရှမ့်လန်လည်း မသိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စကားပြောနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံး တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စကားပြန်မပြောသလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုလည်း မရှိခဲ့ပေ။

ရှမ့်လန်သည် စကားများစွာ ပြောခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဘုရင်မမီဒူဆာ၏ ပေးဆပ်မှု ဖြစ်စဉ်ကို ပြောပြခဲ့သည်။ ရုပ်တု မြင်တွေ့နိုင်ရန် ပုံရိပ်များကို ပြန်လည် ပြသခဲ့သည်။ တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးပေ။

စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်။ “ကောင်းကင်ကြီးသာ ခံစားတတ်လျှင် ကောင်းကင်ကြီးလည်း အိုမင်းသွားလိမ့်မည်” ဟူ၍ပင်။

ရုပ်တုသည် မည်မျှ ကြာရှည်စွာ တည်ရှိခဲ့သည် မသိပေ။ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ခံစားချက်အားလုံး ထုံကျဉ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အလွယ်တကူ နားချ၍ ရလျှင် ရုပ်တု ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ ရုပ်တုအဖြစ် ရှိနေစဉ် သူ၏ အာရုံခံစားမှုများ ထုံကျဉ်နေသည်။ နာကျင်မှုနှင့် စိတ်ပျက် အားငယ်မှုကို မခံစားရပေ။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် သာမန်သက်ရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်။ ထိုအခါ ဝမ်းသာခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း စသည့် ခံစားမှုများ ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်။ နာကျင်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းတို့ သူ့ စိတ်နှလုံးသားထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဘဝ၏ နာကျင်မှုကို ခံစားရမည့်အစား ထာဝရ ရုပ်တုအဖြစ်သာ နေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။