အခန်း (၁၂၀၄-၁၂၀၆)

အခန်း (၁၂၀၄) - ထမင်းကို တစ်လုတ်ချင်း စားသလို စာရင်းတွေကိုလည်း တစ်ခုချင်း ရှင်းကြတာပေါ့

အင်မော်တယ် ဘုရင်ဝက် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ပူးပေါင်းသွားပါက မည်မျှအထိ စွမ်းအား ကြီးမားသွားနိုင်သနည်း။ ဤမေးခွန်းကို ဖြေဆိုနိုင်သူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စကြဝဠာ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံတွင်ပင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ နယ်မြေတစ်ခုကို အုပ်စိုးနိုင်သည့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ သူတို့ကို ပူးပေါင်းသွားစေနိုင်မည့် အကြောင်းအရင်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် ကျီဟွမ်နှင့် ဆွေ့မန် အပါအဝင် အခြားသူများမှာ ဤအရာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ကြရသည်။ ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်နှင့် လီဟန် အရှင်သခင်တို့၏ မေးခွန်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ လေဟာနယ်မှာ အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်း အလွှာပေါင်းများစွာအဖြစ် တုန်ခါသွားလေသည်။ ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်မှာမူ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကြားရှိ လှေငယ်လေးတစ်စင်းအလား မတည်မငြိမ်ဖြင့် လွင့်မျောနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ယဲ့လျိုယန်က အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း... မင်းက အရမ်းကို အထက်စီးဆန်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခု မင်းရဲ့ မာနတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ၊ ကြာပန်းနီ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်တဲ့လား... ဟားဟား၊ သိပ်ကို ခမ်းနားတဲ့ ဘွဲ့နာမကြီးပဲ၊ ငါတော့ အရမ်း ကြောက်သွားပြီကွာ"

ယဲ့လျိုယန်၏ လေသံမှာ အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားနေပြီး လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းက ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြသလို၊ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦး၏ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်သော အရှိန်အဝါရှေ့တွင်ပင် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန်တွင် ရန်သူများ သိရှိသွားမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကံကြမ္မာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်နှင့် တွေ့ခဲ့စဉ်ကတည်းကပင်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ မြင်ကွင်းအတွက် ရွှယ်အန်းက သိပ်ပြီး အံ့အားသင့်မနေခဲ့ပေ။

ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်၊ လီဟန် အရှင်သခင်... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားလေးနဲ့တင် ငါ့ကို အကျပ်ရိုက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား၊ ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝက စွမ်းအားတချို့ကို ငါ အမွေဆက်ခံထားမှာကို ခင်ဗျားတို့ မကြောက်ဘူးလား"

ဤမေးခွန်းက အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားစေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယရိပ်တစ်ခု လက်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ တစ်ချိန်က အလွန်တရာ ကျော်ကြားခဲ့သော ကြာပန်းနီ အင်မော်တယ် အရှင်သခင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အတိတ်က ကြာပန်းနီ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဆယ်ဦး ပေါင်းတိုက်လျှင်တောင်မှ သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရွှယ်အန်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ယန်ကျန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အားလန် နတ်ဘုရား... ငါတို့ ဟွာမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားတွေကရော အဲဒီလိုမျိုး ကြောက်တတ်ဖူးလို့လား"

ယန်ကျန်းသည် မြင့်မြတ်သူပီပီ ရွှယ်အန်း၏ စကားကြောင့် အသိစိတ်များ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကာ ခေါင်းခါလျက် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဟွာမျိုးနွယ်စုကသာ သူတို့လို တုံ့ဆိုင်းပြီး ကြောက်တတ်မယ်ဆိုရင်... ငါတို့ အားလုံး တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူမှလည်း အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ထျန်းဘက်သို့ ရုတ်တရက် လက်ညှိုးညွှန်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အားလန် နတ်ဘုရား... ဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"

ယန်ကျန်းမှာ မှင်တက်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှသာ သူက ရှောင်ထျန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ယန်ကျန်းသည် သူ့ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားကာ အဆုံးအစမဲ့ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်... ရှောင်ထျန်း!"

ရှောင်ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နာကျင်မှုများက ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ လီဟန် အရှင်သခင် ချမှတ်ထားသော ကျိန်စာတံဆိပ်က ပြဿနာရှာနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ယန်ကျန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်း၏ လက်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပိုင်းသွားကာ ရှောင်ထျန်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားလေသည်။

ဖောက်!

ပြတ်သားသော ရိုက်ချိုးသံနှင့်အတူ ရှောင်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အချည်အနှောင်များမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မျက်လုံးထဲရှိ တွေဝေမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ကြီးမားလှသော မှတ်ဉာဏ်များက စိတ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးကြီးအလား ဝင်ရောက်လာသည်။ ယန်ကျန်း၏ အသံမှာ တုန်ရီနေလျက်ပြောလာသည်။

"ရှောင်ထျန်း..."

ရှောင်ထျန်း၏ မျက်လုံးထဲမှ သွေးမျက်ရည် နှစ်ပေါက် စီးကျလာပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သခင်... သခင်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ကောင်းကင်ယံသို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်သွားလေသည်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကွဲကွာနေခဲ့ရပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်ရည်လည်ရွဲ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းမှုတွင် လူနှင့် ခွေး နှစ်ဦးစလုံး ငိုကြွေးခဲ့ကြလေသည်။ ရွှယ်အန်းလည်း သူ၏ နှာခေါင်းဝတွင် စူးရှသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်မိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် လီဟန် အရှင်သခင်၏ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးသံ ထွက်လာလေသည်။

"သိပ်ကို ကြည်နူးဖို့ကောင်းတဲ့ သခင်နဲ့ ကျွန်ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ပြကွက်ပါလား၊ သေမယ့်အချိန်မတိုင်ခင် နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့လိုက်ရတာ သိပ်ကောင်းတာပေါ့"

အရာအားလုံးကို မှတ်မိသွားပြီဖြစ်သော ရှောင်ထျန်းက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာလေသည်။ လီဟန် အရှင်သခင် သူ့အပေါ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲ၊ သူ၏သခင်ကို ဘယ်လို နှိပ်စက်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဤနက်ရှိုင်းလှသော အမုန်းတရားကြောင့် ရှောင်ထျန်းက ခါးသီးစွာ မဟိန်းဟောက်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ခွေးအိုကြီး လီဟန်၊ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်"

"ငါ့ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား၊ ဟားဟား ဘာနဲ့ သတ်မှာလဲ... ခွေးအိုကြီး တစ်ကောင်နဲ့လား"

လီဟန် အရှင်သခင်က အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ ရွှယ်အန်းက ရှောင်ထျန်း၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ကာ ပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါတို့က ထမင်းကို တစ်လုတ်ချင်း စားပြီး စာရင်းတွေကိုလည်း တစ်ခုချင်း ရှင်းကြတာပေါ့၊ ငါတို့အပေါ် သူတို့ အကြွေးတင်နေတာတွေကို အချိန်တန်ရင် ပြန်ဆပ်ရမှာပါပဲ"

လီဟန် အရှင်သခင်က လှောင်ပြောင်လိုသော လေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း... အခုချိန်မှာ မင်းက ရွှံ့နဲ့လုပ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားဆင်းတုတော် တစ်ဆူထက် မပိုပါဘူးကွာ၊ စကားကြီးစကားကျယ်တွေ ပြောနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ"

ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား သိလား... ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကျင့်ဆိုးတစ်ခု ရှိတယ်"

"အို... ဘာအကျင့်များလဲ"

"အဲဒါက... တစ်ခုခုက မဖြစ်နိုင်လေလေ၊ ကျွန်တော်က အဲဒါကို ပိုပြီး ကြိုးစားလုပ်ချင်လေလေပဲ၊ ဥပမာဆို... အခု ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို သတ်ချင်နေတယ်၊ အဲဒါ ခင်ဗျားတို့မှာ ကန့်ကွက်စရာများ ရှိမလား"

ရွှယ်အန်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ ဤစကားကြောင့် လီဟန် နှင့် ကျီဝေ့ တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။

"လီဟန်... သူ့ကို သတ်ဖို့ ငါတို့ ပူးပေါင်းကြစို၊ ပြီးရင် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ကို ငါတို့ ယူကြမယ်၊ သူက တစ်ချိန်တုန်းက အင်မော်တယ် အရှင်သခင် ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ ရတနာတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိမှာပဲ၊ ငါတို့ အဲဒါတွေကို တန်းတူ ခွဲဝေယူကြမယ်"

ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်က ပြောလိုက်သည်။ ရွှယ်အန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ ဒီမှာ ရှိနေမယ်၊ ခင်ဗျားတို့ လိုချင်တယ်ဆိုရင်လည်း... လာယူလှည့်ပေါ့”

အခန်း (၁၂၀၅) - နိယာမအားလုံး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် အင်မော်တယ်များ၏ ဦးညွှတ်ခစားမှု

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အပေါ် အတင်းအဓမ္မ ချမှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားလေသည်။

ထို့နောက် ရွှယ်အန်း၏ ဦးခေါင်းထက်မှနေ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသော ဧရာမ အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုကို အားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ဤအရှိန်အဝါ၏ ပြင်းထန်မှုမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့၏ အရှိန်အဝါများကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံသာမက သူတို့ကိုပင် ကျော်လွန်သွားမည့် အနေအထားတွင် ရှိနေလေသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

တိုက်ပွဲကို ပြုံးလျက် စောင့်ကြည့်နေသော ယဲ့လျိုယန်မှာ မိမိမျက်စိကိုပင် မယုံကြည်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"သာမန် စစ်မှန် အင်မော်တယ် တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ"

လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများလည်း ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း သူတို့က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လျက် တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။ ကြယ်အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ပြင်းထန်မှုမှာ လွန်စွာ ကြီးမားလှသဖြင့် ဤကမ္ဘာလောက၏ အချိန်နှင့် လေဟာနယ်ကိုပင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားစေသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။

စွမ်းအားအရ ပြောရလျှင် လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့မှာ အင်မော်တယ်သခင် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသော်လည်း အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်သို့မူ မရောက်ရှိကြသေးပေ။ သို့သော် အင်မော်တယ် ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန်မှာ အမြင့်ဆုံးသော ပါရမီသာမက ကြီးမားလှသော ကံကောင်းမှုနှင့် ကံကြမ္မာ၏ အထောက်အပံ့ လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် စကြဝဠာ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံတွင် အင်မော်တယ် ဘုရင်ဝက် ဖြစ်နေခြင်းကပင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အင်မော်တယ် ဘုရင်ဝက် နှစ်ပါးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာသောအခါ ဤစွမ်းအားမျိုးက မည်သည့် အင်မော်တယ်သခင်ကိုမဆို ကြောက်ရွံ့တုန်ယင်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရလျှင် ရွှယ်အန်းမှာ သေချာပေါက် အမှုန့်ဖြစ်သွားမည်ဟု ယဲ့လျိုယန်က လုံးဝ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးထံမှ အလင်းတန်းများက အတားအဆီးမရှိ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။ အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးမှာ အငွေ့ပျံသွားသည့်အလား ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်ကျသွားပြီး ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး ရွှယ်အန်း၏ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ချေ။

သေသွားပြီလား...

လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ရည်မှန်းထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ရတနာများအတွက် ရွှယ်အန်း၏ ဝိညာဉ်ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်းအပေါ် ကျေးဇူးတင်နေသော ရှောင်ထျန်းမှာ နှလုံးကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး တုန်ရီသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်... သခင်လေးရွှယ်က..."

ယန်ကျန်းကမူ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီးမှ ပြောလာသည်။

"ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်လိုက်ဦး"

ထိုအချိန်တွင် ကျီဟွမ်က လူအုပ်ထဲမှ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ယောင်္ကျား... ကျွန်မ ကျီဟွမ်ပါ၊ အရှင်က ရွှယ်အန်းကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ... အဲဒါ တကယ်ကို ကောင်းလွန်းပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပေးပါတော့ရှင်"

လီဟန် အရှင်သခင်က ပြုံးဖြီးဖြီး ဖြစ်နေသော ကျီဟွမ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"အိမ် ဟုတ်လား... ဘယ်အိမ်ကို ပြောတာလဲ"

ကျီဟွမ်မှာ မှင်တက်သွားသည်။

"တင်းထျန်း စံအိမ်တော်ကို ပြန်ရမှာပေါ့"

လီဟန် အရှင်သခင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ကျီဟွမ်... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်မှာ ငါ့ကွယ်ရာမှာ မင်း ဘာတွေ လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ အသေးစိတ် ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား၊ ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ကိုတောင် သစ္စာဖောက်ရဲသေးတယ်၊ ငါက ခေါင်းပေါ်မှာ ဦးထုပ်စိမ်း ဆောင်းရတာကို သဘောကျနေတယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အရှင်သခင်က လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ညွှန်လိုက်သည်။ ကျီဟွမ် တစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်မီမှာပင် သူမသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဘာမှမကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ လီဟန် အရှင်သခင်မှာ မိမိဇနီးကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ရသကဲ့သို့ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ့ပါးသော ရယ်မောသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။

"ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်... ခင်ဗျားက ခေါင်းပေါ်မှာ ဦးထုပ်စိမ်းဆောင်းရတာကို သဘောကျတဲ့ အလေ့အကျင့် တကယ်ပဲ ရှိပုံရတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ လေဟာနယ်ထဲတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး ရွှယ်အန်းက အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။

လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှယ်အန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ ဖမ်းဆုပ်ရခက်လာသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း မိုင်ထောင်ချီ အဝေးသို့ ရောက်နေသည့်အလား ခံစားရပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို ခံစားရစေသည်။

ရွှယ်အန်းက ပြာပင် မရှိတော့သည့် ကျီဟွမ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သူမက အတုအယောင် အမိန့်တော်ပြား တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီလို့ ထင်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲဒီ အမိန့်တော်ပြားက အစစ်ကြီး ဖြစ်နေတယ်၊ ကျွန်တော်ပြောတာ မှန်တယ်မလား... လီဟန် အရှင်သခင်"

လီဟန် အရှင်သခင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"အစစ်ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ အဲဒီ အရူးမက နောက်ပိုင်း သေချာပေါက် သေရမယ့်သူပဲ၊ သူမ မသေခင် ငါက အသုံးချလိုက်တာ ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်း ပြောတတ်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ခေါင်းပေါ်က အစိမ်းရောင်ကတော့ အခုထိ စူးရှတောက်ပနေတုန်းပဲ ဆိုတာ နှမြောစရာပဲ"

"စကားပိုတွေ တော်လိုက်တော့ ရွှယ်အန်း၊ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရဲမှတော့ မင်း သေချာပေါက် သေရမယ်ဆိုတာ သေချာနေလို့ပဲ"

လီဟန် အရှင်သခင်က အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်က ဝင်မပါဘဲ ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

လီဟန် အရှင်သခင်၏ တိုက်ကွက်များတွင် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တောက်ပလင်းလက်မှုမျိုး မပါဝင်ဘဲ သာမန်ဆန်လွန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက ပို၍ ထင်ရှားနေလေသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုက ရွှယ်အန်း၏ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကြောင်း အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် တစ်ချိန်က စကြဝဠာ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံကို ကြီးစိုးခဲ့သော မာနထောင်လွှားသည့် ကြာပန်းနီ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလားပင်။

"ငါက တစ်ချိန်တုန်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ် အရှင်သခင် ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ဟွာမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးရန်စကို ငါကပဲ ကလဲ့စားချေပေးမယ်"

"နိယာမအားလုံး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ... အင်မော်တယ် အားလုံးကို ဦးညွှတ်ခစားဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်"

ဤစကားများနှင့်အတူ ရွှယ်အန်းက သူ၏ လက်သီးကို ထိုးချလိုက်သည်။ ဤလက်သီးချက်က ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည့်အလား လီဟန် အရှင်သခင်၏ တိုက်ကွက်ကို ပြတ်သားစွာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၁၂၀၆) - ရူးသွပ်မတတ် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနှင့် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်တောက်မည့် ဓားတစ်ချက်

အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့သလို ပိုလျှံနေသော လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ချေ။ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်ပင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ စွမ်းအားများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာ လေဟာနယ်မှာ တစ်စစီ ကွဲအက်သွားပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသော လေဟာနယ်ကွက်လပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်ကြမ်းကြုတ်လှသော လေဟာနယ်ရေစီးကြောင်းကြီးက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိုက်စားသွားလေသည်။

ဆွေ့မန်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ကသောင်းကနင်း ရေစီးကြောင်းကြီး လွှမ်းမိုးသွားသော နေရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြကာ နှလုံးသားများမှာ လည်ချောင်းဝအထိ ရောက်လုမတတ် ဖြစ်နေကြလေသည်။

သူ ဘယ်လိုနေလဲ... တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားပြီလား...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဤရေစီးကြောင်းထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ယိမ်းယိုင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေထောင်ချီအဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားကာ နောက်ဆုံးမှ ဟန်ချက်ကို ပြန်ထိန်းနိုင်သွားသည်။ ရှောင်ထျန်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွင့်စင်သွားသူကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှယ်အန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤအချိန်တွင် ရွှယ်အန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး အစွန်းအထင်းကင်းမဲ့သော ဝတ်ရုံဖြူမှာလည်း အနည်းငယ် တွန့်ကြေနေလေသည်။ ရွှယ်အန်း ဒဏ်ရာရသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသဖြင့် လူတိုင်း၏ရင်မှာ လေးလံသွားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ လီဟန် အရှင်သခင်ထံမှ ညည်းတွားသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်ကာ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဝက်ခန့် ဆုတ်လိုက်ရလေသည်။ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ရွှယ်အန်း သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ယဲ့လျိုယန်မှာ အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။

ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊

စစ်မှန် အင်မော်တယ် အဆင့်သာရှိသေးသော ရွှယ်အန်းသည် အင်မော်တယ် ဘုရင်တစ်ဝက်တစ်ပါးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း လီဟန် အရှင်သခင်သည်လည်း ကြီးမားသော အသာစီးရမှု မရှိခဲ့ချေ။ ဤအရာမှာ လုံးဝကို နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလေသည်။ လီဟန် အရှင်သခင်က အဝေးရှိ ရွှယ်အန်းကို အေးစက်ခက်ထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း... မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ငါ့ကိုတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါထင်တာတော့... မင်းလည်း အခု တော်တော်လေး ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေလောက်ပြီ နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုကိုရော မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိပါဦးမလား"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"လီဟန် အရှင်သခင်... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားအကုန်ပဲလား"

လီဟန် အရှင်သခင်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ဘာမှ မဆိုလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက..."

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"နှစ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး အသက်ရှင်လာခဲ့တာတောင် ဒီလောက်လေးပဲ စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားနေရာမှာဆိုရင် တို့ဟူးတုံးနဲ့ ခေါင်းဆောင့်ပြီး သေလိုက်တာ ကြာပြီ"

"မောက်မာလိုက်တာ"

လီဟန် အရှင်သခင်မှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ လက်ဝါးကို နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

ဤအမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော တိုက်ကွက်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းက မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မပြဘဲ မျက်လုံးထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပွက်ပွက်ဆူလာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ"

ဘုန်း!

ဤတစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသော အသံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ဆွေ့မန်နှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညည်းတွားလိုက်ကြပြီး ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။ ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားပြန်သည်။

ရွှယ်အန်းသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ အင်မော်တယ် ဘုရင်တစ်ဝက်တစ်ပါးကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ကြီးမားလှသော အဆင့်ကွာဟချက် ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ မီးတောက်ဘိုးဘေးနယ်မြေတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းကင်မီးတောက်ဖြင့် သန့်စင်မထားခဲ့ပါက သူသည် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ လီဟန် အရှင်သခင်က ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း... မင်းရဲ့ အဆင့်နဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ဝါးနှစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတာတင်မကဘဲ ငါ့ကိုတောင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်း မာနကြီးလွန်းနေတုန်းပဲ၊ အင်မော်တယ် ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားက ဘာလဲဆိုတာကို မင်း မသိသေးဘူး"

လီဟန် အရှင်သခင်၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာပြီး ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား တိုက်ရိုက် မကြည့်ဝံ့လောက်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။ ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်မှာမူ မုန်တိုင်းထဲမှ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးလေးတစ်စင်းအလား ယိမ်းယိုင်နေသည်။

ထိုစဉ် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရှောင်ထျန်းက ရွှယ်အန်း၏ ဘေးသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ သူက ခေါင်းမော့ကာ လီဟန် အရှင်သခင်ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လျက်သည်။

"လီဟန် အရှင်သခင်... ခွေးအိုကြီး၊ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ခွေးအသက်ကို ငါ နှုတ်ယူပစ်မယ်၊ အိုး... မှားသွားလို့၊ မင်းကို ခွေးလို့ ခေါ်တာက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုကို စော်ကားရာကျတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ခွေးတစ်ကောင်လောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိလို့ပဲ"

လီဟန် အရှင်သခင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ရှောင်ထျန်း... မင်း ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သေသေချာချာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းမယ်နော်"

"မင်းက ငါ့ကို ဆုံးမနိုင်တဲ့ အနေအထားမျိုးမှာ ရှိသေးတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ရှောင်ထျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီးမှ ရွှယ်အန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးရွှယ်... အနားယူလိုက်ပါ၊ ဒီခွေးအိုကြီးကို ကျွန်တော့်ဆီသာ ထားခဲ့လိုက်ပါ"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"မလိုဘူး"

"သခင်လေး ရွှယ်..."

ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ မင်းက ကိုယ့်အသက်ကို စတေးပြီး ကျေအေးဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ မဟုတ်လား"

ရှောင်ထျန်းမှာ တုန်ယင်သွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်... သခင့်ရဲ့ အမြင်က တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ"

ရွှယ်အန်းက ရှောင်ထျန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စေတနာကို ငါ အသိအမှတ်ပြုပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလို အိုမင်းယိုယွင်းနေတဲ့ အပျက်အစီးကြီးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မင်းရဲ့ အကူအညီ မလိုပါဘူး"

လီဟန် အရှင်သခင်က အကြိမ်ကြိမ် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း... ငါ မင်းကို တကယ် လေးစားသွားပြီ၊ သေမယ့် တံခါးဝကို ရောက်နေတာတောင် မင်းက လေလုံးထွားရဲသေးတယ်ပေါ့"

ရွှယ်အန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရာ ရိုင်းစိုင်းပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့သော လေထုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"ငါက ဘယ်တော့မှ လေလုံးမထွားဘူး၊ လီဟန် အရှင်သခင်၊ ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်... အခု ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်က ငါ့လက်ထဲမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီစကားတွေကို ငါကိုယ်တိုင် ပြောတာမလို့ ဘယ်သူမှ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး"

"သေချင်နေတာပဲ!"

လီဟန် အရှင်သခင်မှာ ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မှောက်လှန်ပစ်မည့်အလား ဤတိုက်ကွက်သည် လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်သော အဟုန်ဖြင့် ရွှယ်အန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာလေသည်။ ဤကမ္ဘာတုန်မည့် တိုက်ကွက်ရှေ့တွင် ရွှယ်အန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အဆုံးအစမဲ့ ဓားအလင်းတန်းများက သူ၏ လက်ထဲသို့ စုစည်းသွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက် ပုံပေါ်လာပြီးနောက် ရွှယ်အန်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ထား၊ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်တောက်မယ့် ဓားချက်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်းက သူ၏ ဓားကို မြှောက်ကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေတော့သည်။