အခန်း (၆၈၂-၆၈၄)

အခန်း (၆၈၂) - နောက်ထပ် ဘယ်သူကျန်သေးလဲ

~"ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်ပါလား..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ ဂူအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။

သတ္တိနည်းသော သူများဆိုလျှင် ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ပင် ပုံကျသွားကြ၏။

ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ပြဿနာ ကြားညပ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ လျှို့ဝှက် မီးတောက် ဂူ နှင့် ဝေးရာ တောင်တန်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများသို့ ကပျာကယာ ပုန်းရှောင်သွားကြတော့၏။

ရွှမ်ဟော့မြို့ နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်ရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း ကျောက်မိသားစု ၏ ကြမ်းတမ်းသော အင်အားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

"ကျောက်မိသားစု ရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် နဲ့ အကြီးအကဲတွေ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာဆိုတော့... ဂူထဲမှာ ကျင့်ကြံနေတဲ့ ဟိုကောင်လေးတော့ သေချာပေါက် သေပြီပဲ"

"အခုမှ ပြေးမယ်ဆိုရင်တောင် နောက်ကျနေပြီလေ။ အဲဒီကောင်လေး ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ... ကျောက်ခေါင်းဆောင် တို့ကိုတော့ ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"အဲဒီကောင်လေးက တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ အရမ်း အထင်ကြီးနေတာ။ ငါသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် စောစောကတည်းက လစ်နေလောက်ပြီ"

"သူက အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာတော့ အမှန်ပဲ။ သေချာပေါက် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကို မောက်မာပြီး ဘဝင်မြင့်လွန်းနေတယ်။ အဲဒီလို ပါရမီရှင်တွေက သူတို့ရဲ့ မာနကြောင့်ပဲ သေရတတ်တာလေ"

ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ပေါ်ရှိ လူများက ကြောက်လန့်တကြား အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆိုနေကြပြီး... အားလုံးက ဖုန်းဝူချန် အတွက် စိတ်ထဲမှ နှမြောတသ ဖြစ်နေကြလေ၏။

"ငါ့သားကို ဘယ်ကောင် လုပ်လိုက်တာလဲ။ အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း... ထွက်ပြီး သေပေးလိုက်တော့"

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ အသံက လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး ကြားရသူတိုင်းကို သွေးပျက်သွားစေတော့သည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်၊ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၂) လွှာ ပညာရှင်၊ ကျောက်မိသားစု ၏ အရှင်သခင် ကျောက်ထျန်းကျန့်ပင်။

လူမိုက်ကြီး (၇) ယောက် အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီး ကျောက်ဟိုင်ယွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားကြောင်း သတင်းပို့လိုက်သောအခါ၊ ကျောက်ထျန်းကျန့် မှာ ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက်ခဲ့၏။ ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ၊ သူ၏ လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ကျောက်ထျန်းကျန့် ၏ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သူ၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကြီးကြောင့် လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်များပင် လွင့်ထွက်မတတ် ကြောက်လန့်သွားကြရသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်... ဖုန်းဝူချန် သည် လျှို့ဝှက် မီးတောက် ဂူ အတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ၊ ရေပြင်တစ်ခုပမာ တည်ငြိမ် အေးဆေးနေ၏။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန် ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသော ကူတင့်၊ ရိုရွှေ နှင့် အခြားသော ကျင့်ကြံသူ များစွာ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်မူ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေကြတော့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ဆရာကြီးဟယ် နှင့် နယ်ပယ်ကြီး လေးခုလုံးမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ ကမူ အနည်းငယ်မျှပင် မလန့်ကြချေ။

သူတို့သည် အခြားသူများ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အထူး အဆင့်အတန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိထားကြသူများ ဖြစ်ရာ... ကျောက်မိသားစု ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ယခု ဖုန်းဝူချန် ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြခြင်းမှာ၊ ဖုန်းဝူချန် အတွက် ကျောထောက်နောက်ခံ အဖြစ် ရပ်တည်ပေးရန် အသင့်ရှိနေသည့်ဟန် ပေါ်နေလေ၏။

"ညီလေးဖုန်း... ဟိုရှေ့ဆုံးက တစ်ယောက်က ကျောက်မိသားစု ရဲ့ အရှင်သခင် ကျောက်ထျန်းကျန့် ပဲ။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတာနော်"

ကူတင့် က ခပ်တိုးတိုး သတိပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန် က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ သူတို့ကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ပင် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ စိုးစဉ်းမျှပင် မပြောင်းလဲချေ။

"အကောင်သေးလေးတွေ အရိုက်ခံရတော့... နောက်က အကောင်ကြီးတွေ ထွက်လာပြီပေါ့လေ"

ဖုန်းဝူချန် က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ခပ်ဟဟ ရယ်မောကာ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်... အဲဒီကောင်လေးပဲ"

ဖုန်းဝူချန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လူမိုက်ကြီး တစ်ယောက်က သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေ၏။

ကျောက်ထျန်းကျန့် က ဖုန်းဝူချန် ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး၊ ဖုန်းဝူချန် ၏ အလွန်တရာ ငယ်ရွယ်လှသော အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အတော်လေး အံ့အားသင့် သွားရတော့သည်။

'ဒီကောင်လေး က အလွန်ဆုံး ရှိလှ အသက် (၂၀) လောက်ပဲ ရှိဦးမှာ... သူက တကယ်ပဲ ယွင်အာ ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလား။'

ကျောက်ထျန်းကျန့် စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်စွာ တွေးတောနေမိပြီး၊ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။

သို့သော် ကျောက်ထျန်းကျန့် ကို ပို၍ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်မှာ... ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင်၊ ဖုန်းဝူချန် ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မည်မျှ နက်နဲသည်ကို လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ဒီကောင်လေး က သူ့ကိုယ်သူ တော်တော်လေး ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာပဲ... သူက ဘယ်သူများလဲ"

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန် ၏ နောက်ခံ အကြောင်းအရင်းကို သူ အလွန်အမင်း သိချင်နေရ၏။

"သူ့နာမည်က ဖုန်းဝူချန် တဲ့... ဘယ်ကလာလဲ ဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး"

ကျောက်ဟိုင်ယွင် က ဝင်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေး က သာမန်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး"

အခြား အကြီးအကဲ တစ်ဦးကလည်း တည်ကြည်လေးနက် စွာဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ကျောက်ဟိုင်ယွင် က အေးစက်စွာဖြင့်...

"သူက သာမန် ဟုတ်ဟုတ်၊ မဟုတ်ဟုတ် ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒီနေ့ သူ သေချာပေါက် သေကို သေရမယ်။ အဖေ... သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်" ဟု ဒေါသတကြီး တောင်းဆိုလိုက်၏။

"ငါ အရင် သွားစမ်းကြည့်လိုက်မယ်"

လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက ရေခဲတမျှ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ ထိုသူမှာ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ခွန်အားမှာ ကျောက်ဟိုင်ယွင် ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လေသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ထိုအမျိုးသား က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ရာ၊ လှိုင်းလုံးကြီးများပမာ အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ဖုန်းဝူချန် ထံသို့ လိမ့်ဆင်းသွားတော့၏။

"ကောင်လေး... အခုချက်ချင်း လာပြီး သေပေးလိုက်တော့" ဟု သူက အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖုန်းဝူချန် က ထိုအမျိုးသား ကို ကြည့်ကာ...

"ခင်ဗျား က ကျုပ်ကို ပြောနေတာလား" ဟု အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်မေးလိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန် ၏ စကားကြောင့် ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း မှ လူများ အားလုံး လုံးဝ ကြောင်အ သွားကြပြီး၊ သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိကြတော့သည်။

ကျောက်မိသားစု ၏ မိသားစုခေါင်းဆောင် နှင့် အကြီးအကဲများ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိနေသည့်တိုင်အောင်၊ ဖုန်းဝူချန် က ဤမျှ မောက်မာရဲသေးသည်လား။

'ဆရာဖုန်း မှာ ငါတို့ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့ မရနိုင်တဲ့ အလွန် ကြီးမားတဲ့ နောက်ခံ ရှိနေလောက်တယ်။'

ဆရာကြီးဟယ် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမ်ိသည်။

ကျောက်မိသားစု ၏ အင်အားကို သူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသော်ငြားလည်း၊ ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပ်ဖျားခန့်မျှပင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် မတွေ့ရသောကြောင့်ပင်။

ဖုန်းဝူချန် သည် ဤမျှ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ၊ သူသည် သာမန် လူတစ်ယောက် မည်သို့များ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"မင်းက နားကန်းနေတာလား... ဒါမှမဟုတ် မျက်ကန်းနေတာလား"

ထိုအမျိုးသား က ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက် ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ရက်စက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

"ညီလေးဖုန်း... အဲဒီ ကျောက်ယွင်ဖေး က ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ သတိထားမှ ရမယ်နော်"

ကူတင့် က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကပျာကယာ သတိပေးလိုက်သည်။

သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း သွေးဆုတ်ဖြူရော် နေတော့၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကိုကြီး ကူတင့်"

ဖုန်းဝူချန် က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်က ကောင်းကင်ယံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံတက်သွားသည်။

ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၅) လွှာ ပညာရှင် ကိုပင် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် နှစ်ယောက်တွဲ သတ်ပစ်နိုင်သော သူအနေဖြင့်... အဆင့် (၂) လွှာ မျှသာ ရှိသော ကျောက်ထျန်းကျန့် ကို ဂရုစိုက်နေစရာ အကြောင်း လုံးဝ မရှိချေ။ အခြားသော အကြီးအကဲ သုံးဦးထဲတွင်လည်း တစ်ဦးကသာ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်သူများမှာ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် များသာ ဖြစ်ကြရာ... ဖုန်းဝူချန် ..မဖြုံပေ။

"အဲဒီ ကောင်လေး က စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရဲသေးတယ်ပေါ့လေ... သူက ကျောက်ယွင်ဖေး ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေလို့များလား"

ပွဲကြည့်နေသူများ အားလုံး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့် သွားကြပြီး အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြပြန်လေသည်။

ဖုန်းဝူချန် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျောက်ဟိုင်ယွင် က ရက်စက်စွာဖြင့်...

"ခွေးကောင်လေး... ဒီနေ့ မင်း ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ပေါ်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ဆင်းသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း က မင်းရဲ့ သင်္ချိုင်း ဖြစ်လာစေရမယ်" ဟု ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

"ဪ... ဟုတ်လား"

ဖုန်းဝူချန် က အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးရင်း ပြန်ပြောလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိချေ။

"သေစမ်း"

ကျောက်ယွင်ဖေး က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တဝုန်းဝုန်း ထတောက်လာတော့၏။ သူသည် သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်ကာ အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

"ဝီ... ဝီ..."

ကျောက်ယွင်ဖေး ၏ အဟုန်မှာ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လှ၏။ သူ ဖြတ်သန်းသွားရာ လေဟာနယ် တစ်လျှောက်တွင် တဝီဝီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ အက်ကွဲကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ကျောက်ယွင်ဖေး ၏ ခွန်အားမှာ ကျောက်ဟိုင်ယွင် ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေ၏။

"ဝှစ်..."

"ဝုန်း..."

"ဝီ... ဝီ..."

ကျောက်ယွင်ဖေး သည် မျက်တောင် တစ်ခတ်မျှသာ ဖြစ် သော အချိန်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူ၏ လက်သီးက ဖုန်းဝူချန် ၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် အရှိန်ပြင်းပြင်း ထိုးချလိုက်လေ၏။ မိုးခြိမ်းသံကြီးပမာ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရူးသွပ်စွာ လိမ့်ဆင်းသွားကာ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

"ဟွန်း... ငါ့ရဲ့ အမြန်နှုန်း က အရမ်းမြန်လွန်းတော့ မင်း ရှောင်ဖို့ အချိန်တောင်..."

ကျောက်ယွင်ဖေး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မောက်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်ငြားလည်း၊ သူ၏ စကား မဆုံးခင်မှာပင် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးသွားလေတော့၏။

ကျောက်ယွင်ဖေး မှာ ဖုန်းဝူချန် ကို .. ကြောင်အစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာလေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက..."

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ကျောက်ဟိုင်ယွင် မှာ ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားမတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ပွဲကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူ အားလုံး အပါအဝင်၊ ကျောက်မိသားစု မှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ အားလုံးမှာလည်း နေရာတင် ကျောက်ရုပ်ကြီးများပမာ မှင်သက်သွားရသည်။

ကျောက်ယွင်ဖေး ၏ လက်သီးက ဖုန်းဝူချန် ၏ ရင်ဘတ်ကို အားပါးတရ ထိမှန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ၏ ခွန်အားမှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိ အကြွင်းမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန် မှာမူ အပ်ဖျားခန့်မျှပင် ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ချေ။

ကျောက်ယွင်ဖေး သည် အစွမ်းကုန် အားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်ငြားလည်း၊ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက ဖုန်းဝူချန် ကို ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ပို၍ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ ဖုန်းဝူချန် သည် အစစ်အမှန်ယွမ် ကိုပင် မသုံးရသေးဘဲ၊ ကျောက်ယွင်ဖေး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သီးချက်ကို သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ သက်သက်ဖြင့်သာ ခုခံလိုက်ခြင်းတည်း။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ကျောက်ယွင်ဖေး မှာ ဖုန်းဝူချန် ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်ရင်း၊ အကြောက်တရား ဖိစီးသွားရသည်။

"ဝုန်း..."

"ဝေါ့..."

ဖုန်းဝူချန် သည် ရုတ်တရက် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး၊ ကျောက်ယွင်ဖေး ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထိုးချလိုက်လေ၏။ မိုးခြိမ်းသံကြီးပမာ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးကြောင့် ကျောက်ယွင်ဖေး မှာ သွေးများ အန်ကျကာ... အမည်းရောင် မျဉ်းကြောင်း တစ်ခုပမာ လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန် ၏ လက်သီးချက်မှာ အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှရာ... ကျောက်ယွင်ဖေး အသက်ရှင်နိုင်မလား၊ မရှင်နိုင်ဘူးလား ဆိုသည်မှာ သူ၏ ကံကြမ္မာ အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့၏။

ကျောက်ယွင်ဖေး လွင့်ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြသည်။ ကျောက်မိသားစု ၏ မိသားစုခေါင်းဆောင် နှင့် အကြီးအကဲများ ပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ကြချေ။ သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်များနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြေအနေကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

ဖုန်းဝူချန် ၏ လက်သီးချက်က ပွဲကြည့်နေသူများ အားလုံး၏ နှလုံးသားများကို ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်ခြင်း။ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်ခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦး သည်... ဖုန်းဝူချန် ၏ လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် လုံးဝ အရေးနိမ့်သွားခဲ့၏။

သူ၏ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လှသော ခွန်အားက တစ်ကွင်းလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဖိနှိပ် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြန်သည်။

"နောက်ထပ် ဘယ်သူကျန်သေးလဲ"

ဖုန်းဝူချန် က အေးအေးဆေးဆေးပင် မေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြည့်များက ကျောက်ခေါင်းဆောင် နှင့် အခြားသူများထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားတော့၏။

သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အလွန်တရာမှ မောက်မာလွန်းလှပေတော့သည်။

အခန်း (၆၈၃) - ထျန်းကျီဘုံ ၏ တိုက်ပွဲ

~"နောက်ထပ် ဘယ်သူကျန်သေးလဲ"

အေးစက်စက် အသံလေး သုံးခွန်းက ဖုန်းဝူချန် ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ဟန်ပန်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသော်ငြားလည်း၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော သူရဲကောင်း အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့် အငွေ့အသက်များက သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦးကို အရေးနိမ့်သွားစေခဲ့ခြင်းက၊ အလွန်တရာမှ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လွန်းလှရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

တစ်ကွင်းလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်ခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မည်သူကမျှ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ရဲကြတော့ချေ။

ကျောက်မိသားစု မှ အကြီးအကဲများ ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်လည်း ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့်အတူ မယုံကြည်နိုင်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေကြလေ၏။

ကျောက်ယွင်ဖေး ကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အရေးနိမ့်သွားစေခဲ့ရာတွင်... ဖုန်းဝူချန် သည် အစစ်အမှန်ယွမ် ကို မသုံးခဲ့ဘဲ၊ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ၏ ခွန်အား သက်သက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖုန်းဝူချန် ၏ တကယ့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က မည်မျှအထိ နက်နဲနေမည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ပေါ်ရှိ မည်သူကမျှ ဖုန်းဝူချန် ကို အလွယ်တကူ သွေးတိုး မစမ်းကြတော့ချေ။

ယခင်က ဖုန်းဝူချန် သေချာပေါက် သေပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာလည်း လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြ၏။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်... အားလုံး သတိပြန်ဝင်လာကြသောအခါ၊ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး ရေနွေးအိုး ပွက်ပွက်ဆူသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

"လက်သီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ပညာရှင် ကို အရေးနိမ့်သွားစေတယ်တဲ့လား... ကျောက်ယွင်ဖေး အသက်ရှင်နိုင်မလား၊ သေမလားတောင် မသိရတော့ဘူး"

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားလဲ... ငါတို့ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့ မရနိုင်ဘူး"

"အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ... အဲဒီ လူငယ်လေး က ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် များ ဖြစ်နေမလား... ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ထျန်းကျီဘုံ ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်နိုင်မှာလဲ"

ပွက်လောရိုက်နေသော လူအုပ်ကြီးမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ အံ့အားသင့် နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

"ညီလေးဖုန်း ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်လဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေရတာလဲ"

ကူတင့် မှာ အကြောက်တရားကြောင့် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာကာ မေးလိုက်၏။

"ငါ အိပ်မက် မက်နေတာများလား... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းရနိုင်တာလဲ"

ရိုရွှေ ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း လုံးဝ တောင့်တင်း သွားတော့၏။

"တော်တော်လေး စွမ်းရည် ရှိတာပဲ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေတာကိုး"

အကြီးအကဲကြီး ကျောက်ကျိရန် က နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ဟကာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး၊ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ၏ အရှိန်အဝါကြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေတော့သည်။

"မင်း ဘယ်လောက်စွမ်းလဲ ဆိုတာကို... ဒီအဘိုးကြီး ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့"

ကျောက်ကျိရန် က တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး၊ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ၏ ခွန်အားများကို စတင် မောင်းနှင်လိုက်၏။

"ဝီ... ဝီ..."

လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ခွန်အားကြီး တစ်ခုက ကျောက်ကျိရန် ၏ ကိုယ်မှနေ၍ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လိမ့်ဆင်းသွား၏။ တောက်ပလှသော စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများက ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ပြိုကျလာတော့သည်။

"အကြီးအကဲကြီး... သူ့ကို အရမ်း မောက်မာခွင့် မပေးနဲ့... အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်"

ကျောက်ဟိုင်ယွင် က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ အကယ်၍သာ သူ ဖုန်းဝူချန် ကို ယှဉ်နိုင်မည် ဆိုပါက... ဖုန်းဝူချန် ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ပစ်လိုက်မည်မှာ သေချာလှသည်။

"ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား... ဒါဆိုရင် ငါလည်း အားမနာတော့ဘူး၊ လုပ်စရာ ရှိတာ မြန်မြန် လုပ်စမ်းပါ...သိပ်အချိန်မရဘူး"

ဖုန်းဝူချန် က အေးစက်စွာ စိန်ခေါ်လိုက်၏။ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် များကို စတင် လှုံ့ဆော်လိုက်လေတော့သည်။

"ဝီ... ဝီ..."

ဒီရေလှိုင်းများပမာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများ ဖွဲ့တည်လာပြီး၊ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့၏။ တောက်ပလှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသဖြင့်၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးမှာ အလိုအလျောက် မျက်လုံးများကို လက်ဖြင့် ကာထားလိုက်ကြရသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ပါလား"

ဖုန်းဝူချန် ၏ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံး အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့် သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြတော့၏။

"(၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် တဲ့လား..."

ကျောက်ဟိုင်ယွင် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"ညီလေးဖုန်း က တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား"

ကူတင့် မှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါလဲ... ကျောက်ယွင်ဖေး ကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အရေးနိမ့်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး... သူက ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ကိုး"

ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဆူညံပွက်လောရိုက် သွားပြန်လေသည်။

သို့သော် ဒါက အစမျှသာ ရှိပါသေးသည်။

ဖုန်းဝူချန် သည် ကမ္ဘာပျက် စွမ်းအား နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ခန္ဓာကိုယ် ဒုတိယအဆင့် ကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ... အရှိန်အဝါ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာ၏။

မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖြတ်ကာ... (၉) လွှာ ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ခွန်အားကြီးကြောင့် လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာကြတော့သည်။

အစပိုင်းက တောက်ပနေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ ယခုအခါတွင်မူ ထူးဆန်းသော အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ချီလင် ချပ်ဝတ် နှင့် နဂါးနတ်ဘုရား လက်အိတ် တို့ကိုပါ ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်ရာ... ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားပြန်သည်။ မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် (၉) လွှာ အထွတ်အထိပ် ၏ ကန့်သတ်ချက်ကိုပါ ချိုးဖျက်သွားပြီး... ထျန်းကျီဘုံ ၏ အဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ချဉ်းနင်း ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။

လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော မောက်မာသည့် အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုက ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို အပြည့်အဝ မချိုးဖျက်နိုင်သေးသော်ငြားလည်း၊ သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာမူ အလွန်တရာမှ အစွမ်းထက်လှပြီး ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦးထက် အနည်းငယ်မျှပင် မနိမ့်ကျနေချေ။

"အင်မော်တယ် လက်နက်... အဲဒါ အင်မော်တယ် လက်နက် ပဲ"

လက်နက်သွန်းလုပ်သူ အများအပြားက အံ့အားသင့်တကြီး ဟစ်အော်လိုက်ကြ၏။

"ဆရာဖုန်း ဆီမှာ အင်မော်တယ် လက်နက် ရှိနေတာလား"

ဆရာကြီးဟယ် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

"ရှူး..."

တစ်ကွင်းလုံးရှိ လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး လေအေးများကို တရှူးရှူး စုပ်သွင်းမိကာ... ခန္ဓာကိုယ်များပင် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာကြ၏။

"ကောင်းကင်... ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၉) လွှာ အထွတ်အထိပ် တဲ့လား... ပြီးတော့... ပြီးတော့ အင်မော်တယ် လက်နက် ပါ ရှိနေသေးတယ်..."

ကျောက်ဟိုင်ယွင် မှာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သူရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် များနေတာလား... အင်မော်တယ် လက်နက် ပါလာရင်တောင်မှ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား အဆင့် (၃) ဆင့် လောက်အထိ တိုးလာဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ကျောက်ကျိရန် မှာလည်း ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားမတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။

ကျောက်မိသားစု ၏ အရှင်သခင် ကျောက်ထျန်းကျန့် ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာလည်း အလွန်တရာ လေးနက် တည်ကြည်သွားပြီး အတော်လေး မှင်သက်နေမိသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ပါရမီရှင် လူငယ် တစ်ဦးကို သူ တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သကဲ့သို့... ဖုန်းဝူချန် သည် မည်သည့် ဧရာမ အင်အားစုကြီးမှ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်မည်ကိုလည်း သူ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။

'ဒီလူငယ်လေး ရဲ့ အရှိန်အဝါက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး... သူရဲ့ ခွန်အားကလည်း အကြီးအကဲကြီး အောက် နိမ့်ကျနေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး'

ကျောက်ထျန်းကျန့် စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်ရင်း အံ့အားသင့်နေမိ၏။

"ဝုန်း..."

ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ... သူသည် လေဟာနယ်ကို ရုတ်တရက် အားကုန် နင်းချလိုက်လေသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး... သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အနီရင့်ရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုများနှင့်အတူ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဟွန်း... မင်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေမလား ဆိုတာ... ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ကျောက်ကျိရန် က အဆိပ်ပြင်းသော လေသံဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ်မျှ အလျှော့မပေးဘဲ ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ တက်သွားလေ၏။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း..."

"ဝီ... ဝီ..."

မျက်တောင် တစ်ခတ်မျှသာ ဖြစ် သော အချိန်အတွင်းမှာပင်၊ သူတို့နှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။ နားကန်းမတတ်.. ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး... ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်များက အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လိမ့်ဆင်းသွားသည်။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် တရဟော ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကွဲအက် ပြိုကျလာသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားတော့၏။

ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေပြီး... မီးတောင်ဝ မှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အသက်ဝင်လာကာ ချော်ရည်ပူများ စတင် ပွက်ပွက်ဆူလာတော့သည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီး အတွင်းတွင်... ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင်အောင် ဖုန်းဝူချန် သည် အနည်းငယ်မျှပင် နောက်သို့ ဆုတ်မသွားခဲ့ချေ။

"ဘာ... ဒါ... ဒါက..."

ကျောက်ကျိရန် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ မည်းမှောင်သွားပြီး၊ ဖုန်းဝူချန် ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိတော့၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အစွန်းရောက်သော အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေရသည်။

... 'ဒီကောင်လေး ဆီမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ ရှိနေတာလား'

"ညီလေးဖုန်း က ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် ကိုတောင် ယှဉ်နိုင်နေပါလား"

ကူတင့် မှာ အံ့အားသင့်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အပြင်သို့ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရလေ၏။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် က အကြီးအကဲကြီး ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

ကျောက်ဟိုင်ယွင် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ တွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားမျိုး မည်သို့များ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ကို သူ လုံးဝ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်တော့ချေ။

မိသားစုခေါင်းဆောင် နှင့် အခြားသော မိသားစု အကြီးအကဲများ မှာလည်း ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြသည်။

ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ပေါ်တွင် ပွဲကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာလည်း ယခုအခါတွင် အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့် မှင်သက်နေကြပြီး... စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြတော့၏။

ဖုန်းဝူချန် ၏ သာမန် မဟုတ်သော စွမ်းရည်များမှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အပေါ် သူတို့ ထားရှိသော နားလည်မှု ကန့်သတ်ချက်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

"ဝီ... ဝီ..."

ဖုန်းဝူချန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်ပြီး ကောက်ကျစ်သော အပြုံးရိပ် တစ်ခု ပေါ်လွင်နေပြီး... ရူးသွပ်စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေလေတော့သည်။

အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ် လက်နက် လက်အိတ် များက သူ၏ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်မှုများကို ပိုမို အသက်ဝင်လာစေပြီး... ဖုန်းဝူချန် ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်သီးချက်တိုင်းတွင် လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ..စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေ၏။ ဖုန်းဝူချန် ၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင်... ကျောက်ကျိရန် သည် အစပိုင်း၌ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသော်ငြားလည်း၊ အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်းဝူချန် ၏ ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းမှာ ပို၍ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းလာပြီး... ကျောက်ကျိရန် မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခုခံရန် ခက်ခဲလာတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် က ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ကို အနိုင်ယူနေသည် တဲ့လား...။

'ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ဆိုတာ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး'

တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျောက်ကျိရန် ၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမို၍ စိုးရိမ် ထိတ်လန့်လာတော့၏။

ဤမျှ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်သော ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွင်၊ အကယ်၍သာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပါက... ကျောက်ကျိရန် အနေဖြင့် ဖုန်းဝူချန် ၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

မိနစ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ... ကျောက်ကျိရန် ၏ လက်သီးများနှင့် ခြေထောက်များမှာ ထုံကျင်လာရသည်။

"အကြီး... အကြီးအကဲကြီး ကိုတောင် သူက ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပါလား..."

ကျောက်ဟိုင်ယွင် နှင့် ကျောက်မိသားစု မှ အခြားသော အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ အားလုံး ကြောင်အ မှင်သက်သွားကြလေတော့၏။

"သူ တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ မှာပဲ ရှိနေသေးတာလား"

ကျောက်ထျန်းကျန့် မှာလည်း ပါးစပ်အဟောင်းသားပင်။

အခန်း (၆၈၄) - လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်သော ခွန်အား

~"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

"ဝီ..."

ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီး ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေလေ၏။ ကျောက်ကျိရန် သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်ကာ၊ သူ၏ လျှို့ဝှက် ကိုယ်ဖော့ပညာကိုပါ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နေသော်ငြားလည်း ဖုန်းဝူချန် ကိုမူ အပ်ဖျားခန့်မျှပင် ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"မင်းမှာ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်ပဲ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

ကျောက်ကျိရန် က သွားကို ကျိတ်ကာ ရုန်းကန်ရင်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အထင်သေးလွန်းနေတာကိုး"

ဖုန်းဝူချန် က ခပ်ဟဟ လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်အတွင်း၌ ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားတော့သည်။

ထိုရက်စက်သော အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ကျောက်ကျိရန် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားမတတ် ထိတ်လန့်သွားရလေ၏။

'ဒါ... ဒါက... ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ခွန်အားကို မထုတ်ရသေးတာများလား'

ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ရက်စက်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ကျောက်ကျိရန် ၏ ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားတော့သည်။

"ဝှစ်..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်... ဖုန်းဝူချန် ၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်တရာမှ ထူးဆန်း ဆန်းကြယ်လှသော နည်းလမ်းဖြင့် လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။

"ဘာ..."

ကျောက်ကျိရန် ၏ မျက်နှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပျက်ယွင်းသွားပြန်သည်။ ဖုန်းဝူချန် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်၌၊ ကျောက်ကျိရန် သည် တစ်စုံတစ်ရာ ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

အဲဒါက ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်၏။ ကျောက်ကျိရန် သည် ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ အာရုံခံ၍ မရတော့ချေ။

"ဒါက ဘယ်လို ကိုယ်ဖော့ပညာ မျိုးလဲ"

ကျောက်ကျိရန် အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့် သွားရ၏။

"မြေကမ္ဘာအဆင့် ကိုယ်ဖော့ပညာ များလား"

ပွဲကြည့်နေသော ကျောက်ထျန်းကျန့် မှာလည်း မျက်မှောင်ကြီး ကုတ်သွားတော့၏။ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၂) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါကို အပ်ဖျားခန့်မျှ အာရုံမခံနိုင်တော့ချေ။

ဖုန်းဝူချန် ၏ ပုံရိပ်နှင့် အရှိန်အဝါ နှစ်ခုစလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရာ... လောကကြီးထဲမှ အပြီးတိုင် အငွေ့ပျံသွားသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း မှ လူများ အားလုံး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြပြီး၊ ဤမျှ ဆန်းကြယ်သော ကိုယ်ဖော့ပညာ မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

"အရှိန်အဝါကို လုံးဝ အာရုံခံလို့ မရတော့ဘူး။ ဟိုကောင်လေး ထွက်ပြေးသွားတာများလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ။ သူ့ခွန်အားက ကျောက်မိသားစု ရဲ့ အကြီးအကဲကြီး နဲ့တောင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်နေတာပဲ။ သူ ထွက်ပြေးစရာ အကြောင်း ဘာရှိလို့လဲ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ခံကလည်း အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်တယ်။ ဧရာမ အင်အားစုကြီး တစ်ခုကလွဲရင်... ဘယ်သူကများ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မှာလဲ"

"ငါလည်း အရှိန်အဝါကို လုံးဝ အာရုံခံလို့ မရတော့ဘူး။ တကယ်ပဲ ထွက်သွားပြီနဲ့ တူတယ်"

လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် နေကြပြီး၊ ဖုန်းဝူချန် ကို ရှာဖွေရန် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုနေကြ၏။

"ဝုန်း..."

"ဝီ..."

ထိုအခိုက်အတန့်၌... ကောင်းကင်ယံထက်တွင်၊ ဖုန်းဝူချန် သည် ကျောက်ကျိရန် ၏ ရှေ့သို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပမာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လျှပ်တစ်ပြက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး၊ အကြင်နာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်လေတော့၏။ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးကြောင့် ကျောက်ကျိရန် မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး တဝီဝီ မြည်သံများနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။

ရုတ်တရက် ကြီး ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းကြောင့် ကျောက်ကျိရန် မှာ အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားပြီး၊ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန် လုံးဝ မရလိုက်တော့ချေ။

အနီးကပ် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွင်၊ ကျောက်ကျိရန် သည် ဖုန်းဝူချန် ၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အံ့အားသင့်စရာပင်။ အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှ၏။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းကြောင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်း လုံးဝ အဆင်သင့် မဖြစ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးလည်း မရလိုက်ကြချေ။

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ... လေဟာနယ် အတွင်း၌ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေသော ကျောက်ကျိရန် မှာ ရုတ်တရက် ကြီး လွင့်ထွက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။ တကယ့်ကို မျှော်လင့်မထားသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုပင်။

အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းလှရာ... မည်သူကမျှ အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း မှ ကျင့်ကြံသူတိုင်း အိပ်မက် မက်နေသည့်အလား ခံစားနေကြရပြီး၊ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလွန်းလှ၏။

ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် က ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ရုံသာမက၊ ဤမျှ ဆန်းကြယ်လှသော တစ္ဆေပမာ ကိုယ်ဖော့ပညာ ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်လား။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော အရာ တစ်ခုပင်။

"ဝှစ်..."

"ဝုန်း..."

ကျောက်ကျိရန် လွင့်ထွက်သွားသော အရှိန် မရပ်တန့်သေးခင်မှာပင်၊ ဖုန်းဝူချန် သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ပမာ နောက်တစ်ကြိမ် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြန်ပြီး၊ နောက်ထပ် လက်သီး တစ်ချက် ထပ်မံ ထိုးချလိုက်ပြန်သည်။ ကျောက်ကျိရန် မှာ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားရပြန်ပြီး၊ ဖုန်းဝူချန် မည်သည့် အချိန်တွင် ပေါ်လာမည်ကို သူ လုံးဝ မသိရှိနိုင်တော့ချေ။

ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုက ကျောပြင်မှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ အရိုးများပင် ကျိုးကြေသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ဖုန်းဝူချန် ၏ တစ္ဆေပမာ ပုံရိပ်လေးမှာ အဆက်မပြတ် ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက်ဖြင့် ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်နေလေ၏။ ကျောက်ကျိရန် မှာ ပြန်လည် ခုခံရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရရှိတော့ဘဲ၊ ဖုန်းဝူချန် ၏ လက်ထဲတွင် ဘောလုံး တစ်လုံးပမာ ဟိုဘက်ဒီဘက် လွှင့်ပစ်ခံနေရလေတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန် ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်တရာမှ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ လက်သီးချက် အနည်းငယ် အပြီးတွင်ပင် ကျောက်ကျိရန် မှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။

ကျောက်ကျိရန် ကို ဖုန်းဝူချန် က ဤမျှ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း မှ လူများ အားလုံး ကြောင်အ မှင်သက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေတော့၏။

"အကြီးအကဲကြီး က ပြန်တောင် မခုခံနိုင်ဘူးလား..."

ကျောက်ထျန်းကျန့် အောက်မေးရိုးများ ပြုတ်ကျသွားရသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ကျောက်ကျိရန် မှာလည်း လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။ ဖုန်းဝူချန် က သူ့ကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည်ကို သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ချေ။ သူ၏ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ကျင့်ကြံခြင်း ဖြင့် ဖုန်းဝူချန် ၏ ရှေ့တွင် ဤမျှလောက် အားနည်းနေမည်ကို သူ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် တစ်ခါမျှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးချေ။

သူ၏ ထျန်းကျီဘုံ ကျင့်ကြံခြင်း မှာ အတုအယောင်များ ဖြစ်နေသလားဟုပင် ကျောက်ကျိရန် ကိုယ်တိုင် သံသယ ဝင်လာမိတော့သည်။

"ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ဆိုတာ ဘာများ အထင်ကြီးစရာ ရှိလို့လဲ"

ဖုန်းဝူချန် က မထီမဲ့မြင် လေသံဖြင့် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌... လေဟာနယ် အတွင်း၌ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေသော ဖုန်းဝူချန် သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း သွေးစစ်မက် နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ဖြစ်နေပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်းကို အစွန်းရောက်သော ဖိနှိပ်မှုများ ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန် သည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းလှ၏။ မည်သူမျှ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် အစွမ်းထက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

အံ့အားသင့် မှင်သက်နေသော ကျောက်ကျိရန် သည် ဖုန်းဝူချန် ၏ အထင်အမြင်သေးသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ရင်ထဲမှ ဒေါသမီးတောက်ကြီး ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာတော့သည်။

"ခွေးကောင်လေး... မင်းက ငါ့ကို အထင်သေးရဲတယ်ပေါ့လေ"

ကျောက်ကျိရန် က ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာကြီးမှာ ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်သွားပြီး မျက်လုံးများပင် သွေးရောင် လွှမ်းလာကာ... အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်ရှိ အသားစိုင်များပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တုန်ရီနေတော့သည်။

"ဝီ... ဝီ..."

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကျောက်ကျိရန် သည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် လက်ကောက် တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ... ဒီရေလှိုင်းများပမာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက လေမုန်တိုင်း တစ်ခုပမာ တရဟော လိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။

"ခွေးကောင်လေး... ငါ့ရဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းကွက် ကို မင်း ဘယ်လိုများ ရင်ဆိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ကျောက်ကျိရန် က သွားကို ကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ လက်များဖြင့် ဆန်းကြယ်သော လက်ဟန် အမြန် ရေးဆွဲလိုက်၏။ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားပြီး... ကြီးစိုးသော အရှိန်အဝါ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

"မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းကွက်... ကမ္ဘာမြေ ချန်ခွင်း တံဆိပ်တုံး"

ကျောက်ကျိရန် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ရာ... ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီး.. သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လျှပ်တပြက် စုစည်းနေ၏။ ပေတစ်ထောင်ခန့် အရွယ်.. ဧရာမ အပြာရောင် စွမ်းအင် တံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခု ဖွဲ့တည်လာသည်။

"ဝှစ်..."

"ဝီ... ဝီ..."

ကျောက်ကျိရန် သည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ ထို စွမ်းအင် တံဆိပ်တုံးကြီးကို ဖုန်းဝူချန် ထံသို့ အနည်းငယ်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးမှာ တောင်ကြီး တစ်လုံး ပြိုကျလာသည့်အလား လေးလံသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး... အောက်ဘက်ရှိ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း မှ မီးတောင်ဝ ကိုပင် ချော်ရည်များ ပန်းထွက်လာစေတော့၏။

ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဧရာမ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင် တံဆိပ်တုံးကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း မှ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး အလန့်တကြား နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ရိုက်ခတ်လာမှုကြောင့် မီးတောင် ပေါက်ကွဲမည်ကို သူတို့ အလွန် စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး လူသူကင်းမဲ့သွားပြီး၊ အားလုံးက တောင်တန်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများတွင် သွားရောက် ပုန်းအောင်းနေကြတော့သည်။

"ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားကြီးကို... ညီလေးဖုန်း တားနိုင်ပါ့မလား"

ကူတင့် မှာ အကြောက်တရားကြောင့် အသံများပင် တုန်ယင်နေပြီး၊ လက်ဖဝါးများ ချွေးပြန်ကာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်၏။

"သေချာပေါက် တားနိုင်မှာပါ"

ရိုရွှေ က သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် တင်းကျပ်စွာ ယှက်ထားရင်း ဆုတောင်းနေမိသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ... ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။ အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ် ပူပန်နေပုံ မရချေ။

"ရှေးဦး ကမ္ဘာဦးခေတ် နဂါးနတ်ဘုရား လက်သီး"

ဖုန်းဝူချန် က ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ လက်သီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ စုစည်းသွားပြီး၊ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလှသော သွေးရောင် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ... လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အဟုန်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"ဒီအဟုန်က... မြေကမ္ဘာအဆင့် အမြင့်ဆုံး သိုင်းကွက် ပါလား"

ကျောက်ထျန်းကျန့် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွား၏။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

"ဝီ... ဝီ..."

ဖုန်းဝူချန် ၏ လက်သီးများက အကြင်နာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ခွန်အားများနှင့်အတူ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် သူသည် လက်သီးချက် ရာပေါင်းများစွာကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ထိုလက်သီးချက် အားလုံးမှာ ဧရာမ စွမ်းအင် တံဆိပ်တုံးကြီး အပေါ်သို့ တရဟော ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။

ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို သိမ့်ခါသွားစေရာ... တောင်တန်း အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော ကျင့်ကြံသူများပင် အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားကြရသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

"ဒိုင်း..."

ဖုန်းဝူချန် သည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် လက်သီးများ ပစ်လွှတ်နေ၏။

.. ထိုအခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင် တံဆိပ်တုံးကြီးမှာ အက်ကွဲကြောင်းများ.. ပေါ်နေတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် 'ဒိုင်း' ခနဲ မြည်သံကြီးနှင့်အတူ လုံးဝ ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။

ဧရာမ စွမ်းအင် တံဆိပ်တုံးကြီးမှာ ဖုန်းဝူချန် ၏ လက်သီးချက်များ အောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း အစစ အဖြစ် ပြိုကျ ပျက်စီးသွားခဲ့၏။

လက်သီး တစ်ချက်လေးကိုပင် ခံနိုင်ရည် မရှိခဲ့ချေ။

"ရှူး..."

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး အကြောက်တရားကြောင့် လေအေးများကို တရှူးရှူး စုပ်သွင်းမိကြပြီး... မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေကြတော့၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း လုံးဝ သွေးဆုတ်ဖြူရော် နေရသည်။

"..."

ကျောက်ကျိရန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး... ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားသော စွမ်းအင် တံဆိပ်တုံးကြီးကို ကြောင်အစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိ၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အစွန်းရောက်သော အံ့အားသင့်မှုများ လွှမ်းမိုးနေပြီး... စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်တော့ချေ။

"နောက်ထပ် လက်သီး တစ်ချက် ကျန်သေးတယ်နော်"

ဖုန်းဝူချန် က အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်ပြီး၊ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အကြင်နာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်လေတော့သည်။

"ဘာ..."

ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့နေသော ကျောက်ကျိရန် မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရလေတော့၏။