အခန်း (၁၅၈၂-၁၅၈၄)
Vol. 106 Ch. 1582-1584
အခန်း (၁၅၈၂ )
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရွေးချယ်ပါ
ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေတွင် မျိုးဆက်ပြန့်ပွားရန် ခက်ခဲလာသည့် ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက လူဦးရေ ထူထပ်သော လူသားမြို့တော်များကို နတ်များ အာရုံစိုက်လာကြ၏။ ယခုအခါတွင် နတ်ဘုရား နယ်မြေရှိ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ နတ် အများစုမှာ ယခင်က လူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။
လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရှိ တပည့် အများစုမှာလည်း လူသားမြို့တော်များမှ လာကြခြင်း ဖြစ်၏။
လူဦးရေ များပြားသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ ကဲ့သို့သော မြို့များကို ဂိုဏ်းများစွာက စိတ်ဝင်စားကြသည်။ ထိုဂိုဏ်းများကို ယွမ်ယုတိက နှိမ်နင်းထားသဖြင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ လက်အောက်ခံ အားစုများအဖြစ် ၎င်းတို့ အညံ့ခံထားကြသော်လည်း နတ်အမြောက်အမြားကတော့ ယွမ်ယုတိအပေါ် စိတ်ထဲမှ တကယ် ကြောက်ရွံ့ ရိုသေခြင်း မရှိကြချေ။
အစက ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကဲ့သို့ လူဦးရေ ထူထပ်သော မြို့များမှ တပည့်စုဆောင်းခွင့်ကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် တစ်ခုတည်းကသာ ရရှိထားသော်လည်း ယခုအခါ အချို့သော ဂိုဏ်းများသည်လည်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို မျက်စိကျလာကြသည်။
မကြာသေးမီက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများ စည်းကမ်းတကျ ရှိစေရန်အတွက် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ သံတမန်တစ်ဦး စေလွှတ်ရန် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ အကြီးအကဲများက စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။
လုချန်းက လူ့လောကသို့ ကျင့်စဉ်ကျင့်ရန် သွားမည်ဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ချူယောင်က သူ့ကို ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ သွားစေလို၏။ လုချန်းသည် ယွမ်ယုတိ၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်သဖြင့် နန်းတော်သခင် ယွမ်ယုတိက သူ၏ တပည့်ရင်းကို ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ စေလွှတ်လိုက်သည်ကို ထိုလက်အောက်ခံ အင်အားစုများ မြင်တွေ့လျှင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုငယ်လေးများကို ယွမ်ယုတိ သိနေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြလိမ့်မည်။ ဤနည်းဖြင့် ထိုလက်အောက်ခံ အင်းအားစုများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းသိမ်းရန် သိသွားကြပေမည်။
ယဲ့ချူယောင်၏ အကြံပြုချက်ကို ယွမ်ယုတိ ခဏခန့် စဉ်းစားပြီးနောက်
“ကောင်းပြီ... ချန်းလု။ မင်းရဲ့ လူ့လောက ကျင့်စဉ်အတွက် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရွေးချယ်လိုက်ပါ။”
လုချန်းက
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”
ယဲ့ချူယောင်နှင့် လုချန်းကို ယွမ်ယုတိ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်
“တခြား ဘာမှမရှိတော့ရင် ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်စခန်း ဝင်တော့မယ်။”
ယဲ့ချူယောင်နှင့် လုချန်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း
“ဆရာကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”
သူတို့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ယွမ်ယုတိ၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ရေခဲပွင့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန်းမအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ယွမ်ယုတိ ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ချူယောင်က လုချန်းကို ကြည့်ကာ
“မောင်လေး...ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အနီးက လက်အောက်ခံ အင်အားစုတွေဟာ အခုတလော မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေကြတယ်။ မင်းက ဆရာရဲ့ တပည့်ရင်း ဆိုပေမဲ့ သူတို့ကို သတိထားဖို့ လိုသေးတယ်။”
ယဲ့ချူယောင်၏ သတိပေးမှုကို ကြားလျှင် လုချန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး
“အစ်မက ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အန္တရာယ်များမှန်း သိရက်နဲ့ ဘာလို့ ကျုပ်ကို အဲဒီပို့နေတာလဲ။”
ယဲ့ချူယောင်က တည်ငြိမ်စွာပင်
“အဲဒီနေရာက အန္တရာယ်များလို့ပဲ မင်းအတွက် ထိရောက်တဲ့ လေ့ကျင့်မှု ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါ့အပြင် မင်းဆီမှာ ဆရာ ပေးထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းလိပ်ရှိတယ်။ အဲဒီ ကျောက်စိမ်းလိပ် သုံးခုရှိရင် နတ်ဘုရင် တစ်ပါး ရောက်လာရင်တောင် မင်း ထိခိုက်မှုမရှိပဲ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်။”
“နောက်ပြီး ဆရာရဲ့ တပည့်ရင်း ဖြစ်တာကြောင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ မင်း ရှိနေတာဟာ ထိုရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ အင်အားစုတွေကို လုံလောက်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။”
လုချန်းက
“ကောင်းပါပြီ အစ်မ ပြောတာ မှန်ပါတယ်”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ချူယောင်က ဆက်လက်၍
“ဒါ့အပြင် မင်းကို ကာကွယ်ဖို့ အတွက် အတွင်းစည်း တပည့် နှစ်ယောက်ကို စီစဉ်ပေးမယ်။ ဒါကြောင့် မင်း သိပ်စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုချန်း စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်၏။ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် တပည့်နှစ်ဦး စေလွှတ်မည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူနှင့် ပတ်သက်သည့် သံသယများကို ယဲ့ချူယောင် အပြည့်အဝ မဖယ်ရှားနိုင်သေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။
“မောင်လေး....မင်း ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး မနက်ဖြန် မနက်စောစောကျ ထွက်သွားသင့်ပြီ။”
လုချန်းက
“ကောင်းပါပြီ အစ်မ”
မည်သည့်အရာကိုမှ အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုပဲ သူ၏ ဝါးရုံတော အဆောင်သို့ လုချန်း ပြန်သွား၏။
လုချန်း ထွက်သွားပြီးနောက် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရန် အတွက် မည်သည့်တပည့် နှစ်ဦးကို ရွေးချယ်ရမလဲဟု ယဲ့ချူယောင် ခဏခန့် စဉ်းစားနေ၏။
အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ယဲ့ချူယောင် ထွက်လာပြီး စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အတွင်းဆောင် တပည့်နှစ်ဦးကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးကဲစွာ လှပသော နတ်သမီးနှစ်ဦး ယဲ့ချူယောင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာ၏။
တစ်ဦးမှာ ခရမ်းရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျော့ရှင်း အေးစက်သော အမူအရာ ရှိသည်။
အခြားတစ်ဦးမှာ ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ သူမ၏ ဆံပင်များကို တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ အထစ်လိုက် မြင့်မားစွာ စည်းနှောင်ထားသဖြင့် သန့်ရှင်းသော နဖူးပြင်က ပေါ်လွင်နေပြီး မြင်းမြီးပုံစံ ဆံနွယ်များနှင့်အတူ အလွန်ပင် ဖျတ်လတ်သွက်လက်သည့် ပုံစံရှိသည်။
ထိုနှစ်ဦး ယဲ့ချူယောင် ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ
“အစ်မကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ဟု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောကြသည်။
ယဲ့ချူယောင်က ပြုံးလျက်
“မင်းတို့ နှစ်ယောက် အခုလောလောဆယ် အရေးကြီးကိစ္စ ဘာမှမရှိဘူး မဟုတ်လား။”
ထိုမေးခွန်းကို ကြားလျှင် ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက
“အစ်မ...ကျွန်မတို့ကို ခိုင်းစရာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။”
ယဲ့ချူယောင်က စကားကို လှည့်ပတ်
ပြောမနေပဲ
“မင်းတို့ နှစ်ယောက်အတွက် ဂိုဏ်းတာဝန် တစ်ခုရှိတယ်”
ဂိုဏ်းတာဝန် ဖြစ်ကြောင်း ကြားလျှင်
“အစ်မ... ကျွန်မတို့ကို ညွှန်ကြားပါ”
ဟု ထိုနှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ပြော၏။
ယဲ့ချူယောင်က
“ချန်းလု ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ ကျင့်စဉ်ကျင့်နေတဲ့ အချိန်မှာ မင်းတို့ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရမယ်။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် ထိုနှစ်ဦး ခဏခန့် မှင်တက်သွားကြပြီး ခရမ်းရောင်ပိတ်ပါးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်ရွှီရင်က
“ချန်းလုလား... နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့် အသစ်လား။”
ယဲ့ချူယောင်က
“ဟုတ်တယ်...သူပဲ”
ရှောင်ရွှီရင်က ဆက်၍
“ဒါပေမဲ့ သူ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဆယ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး ထင်တယ်။”
နတ်များ အတွက် ဆယ်နှစ်ဟူသော အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာ ဖြစ်ပြီး တိုတောင်းလှ၏။ ဆယ်နှစ်အတွင်း တပည့်တစ်ဦးကို အပြင်သို့ ကျင့်စဉ်ကျင့်ရန် လွှတ်လိုက်ခြင်းကလည်း သူတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော အရာပင် ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချူယောင်က
“မောင်လေးချန်းက မြေနတ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားလို့ လူ့လောက ကျင့်စဉ် လိုအပ်နေပြီ။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာလည်း စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုမယ့်သူ လိုနေတာနဲ့ အတော်ပဲ ဖြစ်နေလို့ သူ့ကို အဲဒီကို လွှတ်ဖို့ ဆရာ့ကို ငါ အကြံပေးလိုက်တာ။”
ယဲ့ချူယောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလျှင် ချန်းလု မြေနတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူ့လောက ကျင့်စဉ် လိုအပ်နေကြောင်း ထိုအမျိုးသမီး နှစ်ဦး နားလည်သွားကြသည်။
နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်ရသည်က တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။ သူ၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု နှုန်းက အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှ၏။ သူတို့အတွက်မူ အဆင့်တစ်ခု တိုးတက်ရန် နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းခန့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။
နားလည်သွားပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးက
“မောင်လေးချန်းကို ကျွန်မတို့ ဧကန်မုချ ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်”
ဟု တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။
ယဲ့ချူယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက်
“ဒါ့အပြင် မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးလည်း အဲဒီနားက အင်အားစုတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရမယ်”
ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မ”
ယဲ့ချူယောင်က ဆက်လက်၍
“ဪ... နောက်ထပ် တစ်ခုရှိသေးတယ်။”
“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရောက်တဲ့အခါ ချန်းလုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ပါ။ အကယ်၍ သူ မလျော်ကန်တဲ့ အပြုအမူတွေ လုပ်ခဲ့ရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံပါ။”
ဒါက...
ထိုနှစ်ဦး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
“မလျော်ကန်တဲ့ အပြုအမူလား”
မလျော်ကန်တဲ့ အပြုအမူဆိုတာ ဘာကို ပြောတာပါလိမ့်။
ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးလည်း ယဲ့ချူယောင်ကို ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် ကြည့်နေကြရာ သူတို့၏ ရှုပ်ထွေးနေသော ပုံစံကို မြင်လျှင် ယဲ့ချူယောင်က
“ငါဆိုလိုတာက သူ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ ရှိနေစဉ် ကျင့်စဉ်အပေါ် အာရုံမစိုက်ပဲ အပျော်အပါးတွေ မက်မောနေရင်၊ အထူးသဖြင့် လူသားအမျိုးသမီးတွေကို အတင်းအကျပ် သိမ်းပိုက်တာမျိုးတွေ လုပ်ခဲ့ရင် မင်းတို့ ငါ့ကို ချက်ချင်း အသိပေးရမယ်”
ဟု ဖြည့်စွက် ပြောကြားလိုက်သည်။
ယဲ့ချူယောင်၏ စကားကို ကြားလျှင် ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပို၍ တည်ကြည်သွားကြ၏။ ယဲ့ချူယောင်၏ စကားအရ ချန်းလု၏ စရိုက် မကောင်းမွန်နိုင်ကြောင်း သူတို့ ခံစားမိသွားကြသည်။
ချန်းလုသည် နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်နေသေးသည်။ အကယ်၍ သူ၏ အကျင့်စာရိတ္တ၌ တကယ် ပြဿနာရှိခဲ့ပါက နန်းတော်သခင်က သူ့ကို တပည့်ရင်း အဖြစ် လက်ခံခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်တွင် အမျိုးသမီး တပည့်များသာ အဓိက ရှိနေသည်ကိုလည်း မမေ့သင့်ပေ။
အကယ်၍ ချန်းလုသည် တကယ်ပင် ကာမဂုဏ် လိုက်စားသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါက ထိုသို့သော သူကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းက မည်မျှများပြားသော နတ်သမီးလေးများကို ဒုက္ခရောက် စေမည်မှန်း မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။
ကောက်ရှီယွမ်က
“အစ်မ...မောင်လေးချန်းက အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး။ ကျွန်မ ကြားတာကတော့ သူ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ရောက်ကတည်းက ကျင့်စဉ်အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေပြီး ဘယ်အစ်မတွေ၊ ညီမတွေနဲ့မှ တွေ့ဆုံတာ မရှိဘူးလို့ သိရတယ်။”
ယဲ့ချူယောင်က တည်ငြိမ်စွာပင်
“ယေက်ျားတွေက ဟန်ဆောင်တာ အရမ်းတော်ကြတယ်။ တိုတောင်းလှတဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ သူက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရုံပဲ။”
ကောက်ရှီယွမ်က
“နားလည်ပါပြီ”
ယဲ့ချူယောင်က
“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ပြီးပြီ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်ကြတော့။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းတို့ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်”
ထိုနှစ်ဦးက
“ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မ”
ဟု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ပြောလိုက်ကြသည်။
ထိုစကားများနှင့်အတူ သူတို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။
ထွက်ခွာသွားသော သူတို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လျက် ယဲ့ချူယောင်က
“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရောက်တဲ့အခါမှာလည်း သူ အခုအတိုင်းပဲ ရှိနေပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့... ဟွန်း ဟွန်း...”
ဟု တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်၏။
အခန်း (၁၅၈၃ )
ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ယဲ့ချူယောင် ရောက်လာမည့်အချိန်ကို အဆောင်တံခါးဝ၌ လုချန်း စောင့်နေ၏။ သူ့တွင် ထုပ်ပိုးစရာ များများစားစား မရှိပေ။ ပစ္စည်းအတော်များများက အာကာသလက်စွပ်ထဲ၌ ရှိနေ၏။
သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် မည်သို့သော တပည့်မျိုးကို ယဲ့ချူယောင် စီစဉ်ထားမည်နည်းဟု သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သင်းပျံ့သော လေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွား၏။ အလွန် လှပချောမောသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦး လုချန်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသော်လည်း လုချန်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူတို့ မှင်တက်သွားကြ၏။ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ လှပမှုကို မြင်ပြီးနောက် သူတို့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း စနစ်ကို အသုံးပြု၍ လုချန်း ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်၏။
[အမည် : ရှောင်ရွှီရင်]
[အချက်အလက်: လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် အတွင်းစည်း တပည့်၊ ကောင်းကင်နတ်အဆင့်၊ ယခင်က ထျန်းရှနတ်ဘုရား နိုင်ငံတော် နန်းတွင်းရှိ အစေခံတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် နန်းတွင်း၌ ငယ်စဉ်ကတည်းက နှိပ်စက်ခံခဲ့ရပြီး တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူမကို သခင်က တွေ့ရှိခဲ့ကာ ထျန်းရှနတ်ဘုရား နိုင်ငံတော် နန်းတွင်းမှ သူမကို ခေါ်ထုတ်ခဲ့ပြီး လွတ်လပ်ခွင့်ရရန် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် အချို့ကို လျော်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ တပည့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။]
[ရမှတ် : ၉၃]
[နှစ်သက်မှု: ၉၀]
ရှောင်ရွှီရင်၏ အချက်အလက်များကို မြင်လျှင် လုချန်း ခဏခန့် တုံ့ခိုင်းသွား၏။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူ အတိတ်က ပြုလုပ် လေ့ ရှိခဲ့သော ထိုသို့သော ကျေးဇူးတရား အသေးအမွှားလေးများကို သူ မေ့လျော့နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ရှောင်ရွှီရင်က သူ့ကို ကြည့်နေသော အကြည့်ကို မြင်လျှင် သူမ သူ့ကို မှတ်မိနေကြောင်း လုချန်း သိလိုက်၏။ ထို့နောက် ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးထံသို့ သူ၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွား၏။
[အမည် : ကောက်ရှီယွမ်]
[အချက်အလက် : လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် အတွင်းစည်းတပည့်၊ ကောင်းကင်နတ်အဆင့်၊ အစက လျှို့ဝှက်လဝန်း ကျောင်းတော်၏ တပည့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ်ကြိမ်တွင် ယွမ်ချင်းရှုနှင့်အတူ နဂါးမူလအစ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ သင်သည် နဂါးမူလအစ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ယွမ်ချင်းရှုနှင့်အတူ စုံတွဲကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံခဲ့ရင်း ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့နေရသော လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ တပည့်များကို တစ်ခါတစ်ရံ ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။ နဂါးမူလအစ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ကောက်ရှီယွမ် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရစဉ် သခင်က သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးရာ သူမက သခင့်ကို အမြဲတမ်း မှတ်မိနေခဲ့သည်။ ယွမ်ယုတိက ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းထောင်ရန် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားလျှင် ကောက်ရှီယွမ်သည်လည်း သူမ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။]
[ရမှတ် :၉၄]
[နှစ်သက်မှု :၇၀]
သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်သော သူ၏ စီနီယာအစ်မက သူ့အကြောင်းကို တကယ် နားလည်ပါပေသည်ဟုတွေးရင်း လုချန်း စိတ်ထဲကျိတ်၍ ရယ်မောမိ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ချူယောင် လုချန်းရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်ကို လုချန်း စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လျှင် ယဲ့ချူယောင် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။
ယဲ့ချူယောင်က လုချန်းအား
“မောင်လေး... ဒီနှစ်ယောက်က မောင်လေးကို ကာကွယ်ဖို့ အစ်မ စီစဉ်ပေးလိုက်တဲ့သူတွေပါ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကောင်းကင်နတ်အဆင့် စွမ်းအား ရှိကြပြီး သာမန် ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ကြတယ်။”
မှင်တက်နေဆဲဖြစ်သော အမျိုးသမီးများကို လုချန်း ပြုံးပြလိုက်၏။
လုချန်းက
“စီနီယာအစ်မတို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ ကျုပ်နာမည် ချန်းလုလို့ ခေါ်ပါတယ်။”
လုချန်း၏ မိတ်ဆက်စကားကို ကြားလျှင် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး သတိပြန်ဝင်လာပြီး လုချန်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ မလွှဲမရှောင်သာသော အတွေးတစ်ခုလည်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။
ချန်လုတဲ့လား။
သူက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလူ မဟုတ်ဘူးလား။
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ။
ရှောင်ရွှီရင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့်
“ကျွန်မက ရှောင်ရွှီရင်ပါ”
ကောက်ရှီယွမ်ကလည်း နောက်မှ လိုက်ကာ မိတ်ဆက်၏။
“ကျွန်မက ကောက်ရှီယွမ်ပါ”
လုချန်းက
“စီနီယာအစ်မတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို အားကိုးရပါဦးမယ်။”
ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောကြတော့ပေ။ ဤသူသည် လုချန်းနှင့် ရုပ်ချင်းဆင်တူရုံသာဖြစ်ပြီး လုချန်းကိုယ်တိုင် မဟုတ်သဖြင့် သူတို့ များများစားစား ပြောရန် မလိုဟု မြင်ကြ၏။ သူတို့၏ တာဝန်မှာ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချူယောင်က
“မောင်လေး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် တို့တွေ စထွက်ကြတာပေါ့”
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် အာကာသလက်စွပ်ထဲမှ နတ်လှေတစ်စင်းကို ယဲ့ချူယောင် ထုတ်ယူလိုက်၏။
လုချန်းက ယဲ့ချူယောင်ကို
“စီနီယာအစ်မ... ကျုပ် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို သွားတော့မယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါဦး။”
ထိုစကားများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ ဦးတည်မောင်းနှင်ရန် ပြင်ဆင်လျက် နတ်လှေပေါ်သို့ လုချန်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိပဲ ခုန်တက်လိုက်၏။
ယဲ့ချူယောင်က
“မောင်လေး... ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ အကူအညီလိုရင် စီနီယာအစ်မတို့ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်မဆီကိုပဲဖြစ်ဖြစ် အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ အစ်မ မောင်လေးကို မုချ ကူညီမှာပါ။”
လုချန်းက ပြုံးလျက်
“ကောင်းပါပြီ စီနီယာအစ်မ”
ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့လည်း နတ်လှေပေါ်သို့ ခုန်တက်ကြပြီးနောက် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ လုချန်း တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်လိုက်၏။
ထျန်းရန်နတ်ဘုရား နယ်မြေသည် အလွန်ကျယ်ပြောပြီး ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် နတ်များပင်လျှင် သူတို့၏ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်နိုင်ကြပေ။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ ခရီးစဉ်က တစ်လခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် နတ်များအတွက်တော့ တစ်လဆိုသည်က မကြာလှသော အချိန်သာ ဖြစ်သည်။
နတ်လှေပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် လုချန်း၏ ဘေးနားတွင် ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိပဲ ရပ်နေကြ၏။
ထိုအလှပဂေးနှစ်ဦးကို မြင်လျှင် သူတို့အား သူ တကယ်မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ဘယ်လို ထုတ်ဖော်ပြလျှင် ကောင်းမလဲဟု လုချန်း စတင် တွေးတောလိုက်၏။
သို့သော် သူတို့၏ သူ့အပေါ် နှစ်သက်မှုက ရာနှုန်းပြည့် မရှိသေးသည့်အပြင် ယဲ့ချူယောင်က သူတို့အား မည်သည့်အရာများ ပြောထားမှန်းလည်း မသိရပေ။ ယဲ့ချူယောင်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် ထိုနှစ်ယောက်အား လွှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဇွတ်အတင်း ထုတ်ဖော်ပြလိုက်ပါက သူတို့က ယဲ့ချူယောင်ကို ပြန်ပြောပြနိုင်သဖြင့် ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်၏။
သူတို့တစ်ယောက်ချင်းအား တစ်လှည့်စီ ထုတ်ဖော်ပြနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သူ စဉ်းစားရန် လိုအပ်၏။
လုချန်းက ပြုံးလျက်
“စီနီယာအစ်မတို့... အတွင်းခန်းထဲမှာ သွားပြီး ကျင့်ကြံပါလား။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရောက်ရင် ကျွန်တော် အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်။”
ထိုအခါ ရှောင်ရွှီရင်က မျက်နှာသေဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။
“မောင်လေးသာ သွားပြီး ကျင့်ကြံပါ။ မောင်လေးက မြေနတ်အဆင့်ကို အခုလေးတင် အဆင့်တက်ထားတာဆိုတော့ မင်း ရဲ့ နယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။”
ရှောင်ရွှီရင်၏ စကားကို ကြားလျှင် ထိုကိစ္စကို လုချန်း ဆက်မပြောတော့ပေ။
လုချန်းက
“ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆိုရင်လည်း စီနီယာအစ်မတို့ကို ဒုက္ခပေးရဦးမယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နတ်လှေပေါ်ရှိ အခန်းတစ်ခုဆီသို့ လုချန်း တိုက်ရိုက် လျှောက်သွား၏။ လုချန်း အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် နတ်လှေအား ထိန်းချုပ်မှုကို ရှောင်ရွှီရင် လွှဲပြောင်းယူလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ ဆက်လက် မောင်းနှင်လိုက်၏။
…….
ထိုအတောအတွင်း...
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ မြို့တော်ဝန် စံအိမ်၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌...
အဓိကဝင်ပေါက်ကို မျက်နှာမူလျက် မြို့တော်ဝန် တိန့်ချင်းဖုန်း ထိုင်နေပြီး ခန်းမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရှိ အထင်ကရ မိသားစုကြီး အသီးသီးမှ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူများ ထိုင်နေကြ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျှိုမိသားစုခေါင်းဆောင် လျှိုယောင်ရှန်က
“မြို့တော်ဝန်... ဘာလို့ ကျုပ်တို့ကို အခုလို အရေးတကြီး စုခေါ်လိုက်ရတာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။”
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့၌ စစ်ပွဲမရှိသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မြို့တော်ဝန်ရုံးက မြို့ရှိ အဓိကမိသားစုခေါင်းဆောင်များကို အရေးတကြီး ခေါ်ယူခဲ့ခြင်း မရှိတာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကြီးမားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တော့မှာ ထင်ရှားလှသည်။
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ မြို့တော်ဝန် တိန့်ချင်းဖုန်းက
“အထက်ဂိုဏ်းက သတင်းပို့လာတာကတော့ နောက်တစ်လနေရင် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီကို လေ့ကျင့်ဖို့ ရောက်လာမယ်တဲ့။”
ထိုသတင်းကြောင့် ရှိနေသူအားလုံး၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြ၏။ တိုက်ရိုက်တပည့် မဆိုထားနှင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က အပြင်စည်း တပည့်တစ်ဦးကို သံတမန်အဖြစ် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ စေလွှတ်လျှင်ပင် သူတို့ စိုးရိမ်ကြရမည်ဖြစ်သည်။
ထိုမိသားစုများသည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရှိ ပါရမီရှင်လူသားများကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ဂိုဏ်းအချို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ ထိုဂိုဏ်းများဆီသို့ စေလွှတ်နေခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အချို့မိသားစုများကတော့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ရန်ပင် ကြံစည်နေကြ၏။
နတ်ဘုရင်တစ်ပါးရှိသည့် အင်အားစုက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့နှင့် မနီးမဝေးတွင် နတ်ဘုရင်တစ်ပါးရှိသော အခြားအင်အားစုတစ်ခု ရှိနေ၏။
အရေးကြီးဆုံး အချက်က ထိုအင်အားစုသည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့နှင့် ပို၍ နီးကပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လူဦးရေအမြောက်အမြားရှိသည့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သည် မည်သည့်ဂိုဏ်းအတွက်မဆို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ ခွဲထွက်လိုကြောင်း ဖော်ပြပါက ချီယန်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
အဝေးက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ထက် ပို၍ နီးကပ်သော ချီယန်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရန် သူတို့က ပို၍ ဆန္ဒရှိကြ၏။ တကယ်တော့လည်း ချီယန်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို လက်ခံလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အပြည့်အဝ မသေချာနိုင်ကြပေ။
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရှိ မိသားစုများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ချီယန်ဂိုဏ်း၏ သဘောထားကို စမ်းသပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သာမကပဲ အစက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော အနီးနားရှိ ဂိုဏ်းများပင်လျှင် ချီယန်ဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် လျှို့ဝှက်စွာ အဆက်အသွယ်ရှိနေကြောင်း မကြာသေးမီက သိခဲ့ရသဖြင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ ခွဲထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်က သူတို့စိတ်ထဲ ပို၍ ခိုင်မာလာခဲ့၏။
………….
အခန်း (၁၅၈၄ )
မိသားစုခေါင်းဆောင်အချို့၏အကြံ
ချီယန်ဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြုလုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ သဘောထားကိုပင် အတည်မပြုရသေးချိန်၌ နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်းတစ်ဦးကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က စေလွှတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု ရှိနေသူများ မမျှော်လင့်ထားကြပေ။
ထိုတပည့်ရင်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ လေ့ကျင့်ရန်သက်သက် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ဧကန်မုချ မယူဆကြပေ။ ရွေးချယ်စရာ အခြားလေ့ကျင့်ရေးကွင်းများ အမြောက်အမြား ရှိပါသော်လည်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို သူတို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ကြ၏။
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့၌ ပုန်ကန်လိုသော ဆန္ဒများ ရှိနေသည်ကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က ကြိုတင်သိထားနှင့်ပြီး သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်းကို အထူးတလည် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ် မိသားစုအချို့မှ လူအနည်းငယ်ကို ကွပ်မျက်ကာ စံနမူနာပြရန် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်၏ ထိုတပည့်ရင်း ရောက်လာခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။
ထိုအတွေးနှင့်အတူ ရှိနေသော မိသားစုခေါင်းဆောင်အချို့လည်း မထိန်းချုပ်နိုင်စွာဖြင့် ချွေးစေးများ ပြန်လာကြတော့သည်။
သတိပြန်ဝင်လာလျှင် လျှိုယောင်ရှန်က တိန့်ချင်းဖုန်းကို
“မြို့တော်ဝန်တိန့်... ကျုပ်တို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ”
လျှိုယောင်ရှန်
“ချီယန်ဂိုဏ်းဆီကနေ အခုထိ ဘာသတင်းမှ မရှိသေးဘူး။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်း တကယ်ရောက်လာရင် ကျုပ်တို့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ သွေးချောင်းစီးသွားမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။”
လျှိုယောင်ရှန်၏ စကားအဆုံးတွင် အခြားသော မိသားစုခေါင်းဆောင်များလည်း စတင် ပြောဆိုလာကြ၏။
မိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက
“မှန်တယ် မြို့တော်ဝန်တိန့်... လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်က သူ့ရဲ့တပည့်ရင်းကို စေလွှတ်တယ်ဆိုတော့ သူတို့ တစ်ခုခုကို သိသွားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
နောက်တစ်ဦး
“သွားပါပြီ... သွားပါပြီ။ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ...”
အခြားတစ်ဦးက
“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကနေ အပြီးအပိုင်ပဲ ထွက်သွားကြရအောင်လား။”
ထိတ်လန့်နေကြသော ထိုသူများကို မြင်လျှင် တိန့်ချင်းဖုန်း ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။
တိန့်ချင်းဖုန်းက
“ခင်ဗျားတို့ ကြောက်နေကြပုံကိုလည်း ကြည့်ကြပါဦး။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ခင်ဗျားတို့က လက်တွေ့မှာ သစ္စာမှ မဖောက်ရသေးတာပဲ။ ဘာကို ကြောက်နေစရာ လိုလို့လဲ။”
တိန့်ချင်းဖုန်းက
“လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က အင်အားကြီးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကျုပ်တို့လို မိသားစုတွေ လိုအပ်တယ်။ ဘာသက်သေမှမရှိပဲ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က မိသားစုတစ်စုကို မဆင်မခြင် သုတ်သင်လိုက်ရင် လူအများကြားမှာ ထိတ်လန့်မှုတွေ ဧကန်မုချ ဖြစ်ပေါ်စေမှာပဲ။”
တိန့်ချင်းဖုန်းက
“အဲ့ဒီအခါကျရင် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်အတွက် ဘယ်သူက အသက်စွန့်ပြီး လုပ်ပေးတော့မှာလဲ။”
တိန့်ချင်းဖုန်းက
“စတင်တည်ထောင်ကတည်းက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က မိသားစုတစ်စုကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မျိုးဖြုတ်ခဲ့တာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။”
တိန့်ချင်းဖုန်း၏ စကားများကို ကြားလျှင် ခန်းမအတွင်းရှိ လူများ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားကြ၏။ အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို လက်တွေ့၌ သစ္စာမဖောက်ရသေးသဖြင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် အရေးယူမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် တိန့်ချင်းဖုန်း ဆက်လက်၍
“အခု လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် လူလွှတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူတို့ တစ်ခုခုကို အရိပ်အမြွက် သိထားပြီး စုံစမ်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်တာပဲ။”
“တကယ်လို့ သူတို့မှာ တိုက်ရိုက်သက်သေသာရှိရင် လူတစ်ယောက်တည်း လာမှာမဟုတ်ဘူး။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် ကျင့်ကြံသူတွေ အုပ်စုလိုက်ကြီး လာကြမှာ။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးက
“ဒါဆိုရင် ကျုပ်တို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ မြို့တော်ဝန်တိန့်။”
တိန့်ချင်းဖုန်းက
“ကျုပ်တို့ ချီယန်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို ယာယီဖြတ်တောက်ထားပြီး အခြေအနေကို အရင်စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျှိုယောင်ရှန်က
“ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ သူတို့ဆီ ဝင်ချင်တဲ့အကြောင်း ချီယန်ဂိုဏ်းကို ပြောပြီးသားလေ။ အခုမှ ရုတ်တရက်ကြီး အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ရင် ချီယန်ဂိုဏ်းက...”
လျှိုယောင်ရှန်၏ စကားမဆုံးမီ တိန့်ချင်းဖုန်း ကြားဖြတ် ပြောလိုက်၏။
“လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို လာနေတယ်ဆိုတာ ချီယန်ဂိုဏ်းက မသိဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် လျှိုယောင်ရှန် ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။
“မြို့တော်ဝန်တိန့် ပြောတာ မှန်ပါတယ်”
တိန့်ချင်းဖုန်း ဆက်လက်၍
“လာမယ့်သူက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရဲ့ သာမန်တပည့် မဟုတ်ဘူး... နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်း။ သူ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် နန်းတော်သခင် ဧကန်မုချ အမျက်ထွက်မှာပဲ။ ချီယန်ဂိုဏ်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို တကယ်လိုချင်ရင်တောင် အခုအချိန်မှာတော့ ချီယန်ဂိုဏ်းထဲကို သွတ်သွင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
အကယ်၍ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ သာမန်တပည့်သာဆိုလျှင် သူ သေဆုံးသွားပါကလည်း သာမန်တပည့်တစ်ဦးအတွက်နှင့် ချီယန်ဂိုဏ်းကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က စစ်ကြေညာမည် မဟုတ်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့ခေတ်တွင် လူဦးရေ နည်းပါးလာသဖြင့် အင်အားကြီးနှစ်ခုကြား အသေအကြေ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားခြင်းက ရှားပါး၏။ များသောအားဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာသာ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါကတော့ အခြေအနေ သဘောသဘာဝက ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။
ထိုအင်အားကြီးနှစ်ခုကြား စစ်ပွဲဖြစ်ပွားပါက ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သည် ပထမဆုံး ဒုက္ခရောက်မည့်နေရာ ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေကို အရင်ဆုံး မီးစင်ကြည့်က၍ ကျော်ဖြတ်ရန် တိန့်ချင်းဖုန်း စဉ်းစားထား၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ လာမည့်သူသည် နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့၌ ထာဝရ နေထိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ထိုသူက လေ့ကျင့်ရန် လာခြင်းဖြစ်၏။ နတ်တစ်ပါးသည် လူ့လောကသို့ လေ့ကျင့်ရန်လာရင်း တစ်နေရာတည်း၌ ထာဝရ နေထိုင်သွားသည်ဟု တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။
လုချန်းသည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့တွင် ဆယ်နှစ်ထက်ပို၍ နေမည်မဟုတ်ပဲ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု တိန့်ချင်းဖုန်း ခန့်မှန်းထား၏။ လုချန်း ထွက်သွားပါက သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။
ရှိနေသောသူများကို တိန့်ချင်းဖုန်း နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ သတိပေးလိုက်၏။
တိန့်ချင်းဖုန်းက
“ကျုပ် သတိမပေးဘူးလို့ မပြောကြပါနဲ့ဦး။ သံတမန် မရောက်လာခင်မှာ အစအနတွေကို ရှင်းလင်းထားကြပါ။ ဘာမှ ထွက်မလာစေနဲ့။ အဲ့ဒီလိုမှမဟုတ်ပဲ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ခင်ဗျားတို့ကို ကျုပ် မကာကွယ်ပေးနိုင်ဘူးလို့ အပြစ်မတင်ကြပါနဲ့။”
လူအားလုံးက
“ဟုတ်ကဲ့ပါ...မြို့တော်ဝန်”
ဟု တပြိုင်နက်တည်း တုံ့ပြန်ကြ၏။
တိန့်ချင်းဖုန်းက
“ကောင်းပြီ...ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အခု ပြန်လို့ရပြီ”
ထို့နောက် လူများ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာများဖြင့် မြို့တော်ဝန်စံအိမ်မှ အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြ၏။
သူတို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လျက် တိန့်ချင်းဖုန်း လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်၏။
“အရမ်း စိတ်လောနေကြတာပဲ။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ချီယန်ဂိုဏ်းပိုင်အဖြစ် တရားဝင် မသတ်မှတ်ရသေးခင်မှာတင် သူတို့ရဲ့ မိသားစုတပည့်တွေကို ချီယန်ဂိုဏ်းဆီ လွှတ်နေကြပြီ။ တကယ့်ကို သေတွင်းတူးနေတာပဲ။”
ထျန်းရန်နတ်ဘုရား နယ်မြေ၌ နယ်နိမိတ်များကို တိကျစွာ သတ်မှတ်ထားပြီး လူသားမြို့များကို စီမံခန့်ခွဲရန် ထိုမိသားစုများကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် ထောက်ပံ့ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့က လျို့ဝှက်လဝန်း နန်းတော်ကို ကျောခိုင်း၍ ချီယန်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်လိုနေကြ၏။
ဤအရာက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း သစ္စာဖောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် နတ်ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းသည် ထိုသို့သော သစ္စာဖောက်မှုကို သည်းခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုမိသားစုများ၏ လုပ်ရပ်အတွက် အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိနေ၏။ ထိုအရာက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သည် အမျိုးသမီးတပည့်များကိုသာ သီးသန့်နီးပါး ခေါ်ယူခြင်း ဖြစ်၏။
လူ့လောက၌ အမျိုးသမီးများသည် မိသားစုမှ ထွက်ခွာ၍ နတ်လမ်းစဉ်သို့ လျှောက်လှမ်းကာ စွမ်းအားများ ရရှိလာသည့်အခါ သူတို့၏ မိသားစုများဆီသို့ ပြန်လာရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုမိသားစုများရှိ အမျိုးသားများကတော့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများသို့သာ ဝင်ရောက်နိုင်ကြ၏။
လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုလက်အောက်ခံ အင်အားစုများသည် တူညီသော အင်အားအဆင့်နှင့် ကျင့်စဉ် အရင်းအမြစ်များကို မပေးစွမ်းနိုင်ကြပေ။
ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့နှင့် အလွန်ဝေးကွာပြီး ချီယန်ဂိုဏ်းတော့ အနီးနားတွင်ရှိကာ သုံးရက်တာ ခရီးမျှသာ ဝေးကွာ၏။
ထိုမိသားစုများသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် သူတို့၏ မိသားစုဝင်များကို ချီယန်ဂိုဏ်းဆီသို့ စေလွှတ်ရန် စဉ်းစားခဲ့ကြ၏။ ချီယန်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့် မိသားစုဝင်များ ပိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ထိုမိသားစုများ၌ ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
အဘယ်ကြောင့် ချီယန်ဂိုဏ်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် မဝင်ရောက်ရသနည်း ဟူသော အတွေးပင်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်အပေါ် သစ္စာဖောက်ခြင်းဟု ဆိုလိုသည်။
မိသားစုခေါင်းဆောင်များ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အတူတကွ စုဝေးကာ သံတမန် ရောက်ရှိလာမည့် ကိစ္စကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူနှစ်ဦး လူအုပ်ထဲမှ ခွဲထွက်သွားပြီး အခြားလမ်းတစ်ခုသို့ သွားကြ၏။
ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝမ်ယုံရှန်က လျှိုမိသားစုခေါင်းဆောင် လျှိုယောင်ရှန်ကို ကြည့်လျက်
“လျှိုသခင်ကြီး... ကျုပ်တို့ ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားတော့မှာလား။”
ဝမ်ယုံရှန်က
“တခြားမိသားစုတွေကတော့ အဆင်ပြေကောင်း ပြေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ မိသားစုနှစ်စုကတော့ ချီယန်ဂိုဏ်းဆီကို မိသားစုတပည့်တွေ အမြောက်အမြား ပို့ထားတာလေ။ အဲ့ဒီသံတမန် ရောက်လာတာနဲ့ ကျုပ်တို့ လူမိဖို့ သေချာသလောက်ပဲ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကျုပ်တို့ မိသားစုတွေဆီကို အန္တရာယ် ကျရောက်လာလိမ့်မယ်။”
ဝမ်ယုံရှန်၏ စကားများကို ကြားလျှင် လျှိုယောင်ရှန် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက
“ချီယန်ဂိုဏ်းဆီ အကူအညီတောင်းဖို့ စာတစ်စောင်ပဲ ရေးရတော့မယ် ထင်တယ်”
ဝမ်ယုံရှန်က သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း
“ချီယန်ဂိုဏ်းက ကျုပ်တို့ကို ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာမယ့်သူက လျှို့ဝှက်လဝန်း နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်လေ။”
ချီယန်ဂိုဏ်းသည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အတွက်နှင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ တပည့်ရင်းကို ရှင်းလင်းကာ သူတို့ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းကြား ဆက်ဆံရေးကို အပြီးတိုင် ဖြတ်တောက်လိမ့်မည်ဟု ဝမ်ယုံရှန် မယူဆပေ။