အခန်း (၇၉-၈၀)
Vol. 5 Ch. 79-80
စူပါ-ဖမ်း(SFS)
အခန်း ၇၉ ။ မုန်လာဥနီမှ ထုတ်ယူရရှိသော ဓာတ်ပစ္စည်း
လင်းယန် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။
ဒီမုန်လာဥနီက သွေးကင်ဆာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်သွားရသလဲဆိုတာ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ သို့သော် စနစ်မှ ထွက်ရှိသော မျိုးစေ့များမှာ သာမန်သီးနှံများ လုံးဝ မဟုတ်နိုင်ကြောင်းကိုတော့ သူ သတိထားမိနေသည်။
မကြာမီမှာပင် ပါမောက္ခသုန်က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။
"ခေတ်မီဆေးပညာအရ သွေးကင်ဆာကို အမြစ်ပြတ် မကုသနိုင်ပေမဲ့၊ သက်တမ်းကို အကန့်အသတ်မရှိ ဆွဲဆန့်ထားလို့ ရပါတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ကင်ဆာဆေးတွေပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကင်ဆာဆေးတွေက ဈေးအရမ်းကြီးတော့ သာမန်လူတွေက မဝယ်နိုင်ကြဘူး။ အဲ့ဒီတော့ ဆေးမကုနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ ရောဂါဖောက်ပြီး သေဆုံးကြရတာပဲ။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က ရုပ်ရှင်တစ်ကားတောင် ထွက်ခဲ့သေးတယ်။ အိန္ဒိယကနေ ဆေးခိုးသွင်းတဲ့ အကြောင်းလေ။ အဲ့ဒီဆေးက ဈေးအများကြီး ပိုပေါပေမဲ့ ဆေးအာနိသင်က အတူတူပဲကိုး။
ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း ငါတို့ စမ်းသပ်ချက်တွေအရ၊ မင်းစိုက်တဲ့ ဒီမုန်လာဥနီက ကင်ဆာဆေးကို အစားထိုးနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိနေတယ်။ တကယ်လို့ တစ်ပေါင်ကို ယွမ် ၂၀ ပဲ ဆိုရင်တော့...
မင်းက သွေးကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်တွေ အားလုံးရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကြီး ဖြစ်သွားပြီပဲ!"
လင်းယန် နားထောင်ရင်း ခေါင်းတွေ မူးလာသည်။
"မုန်လာဥနီက ကင်ဆာဆေးကို အစားထိုးနိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီလား?"
"ပဏာမ ရလဒ်တွေကတော့ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ တိကျသေချာဖို့အတွက်တော့ အကြီးစား လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ယုံကြည်တယ်... ကင်ဆာဆေးကို မမီဘူးဆိုရင်တောင် အာနိသင်က သိပ်တော့ ကွာမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ပါမောက္ခသုန်က အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ တစ်သက်တာ ဆေးပညာ အတွေ့အကြုံအရ ဖြစ်သည်။
ဤမုန်လာဥနီမျိုးစိတ်ကသာ ကင်ဆာဆေးကို အပြည့်အဝ အစားထိုးနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ့နာမည်မှာ သမိုင်းတွင် ထာဝရ ကျန်ရစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော မက်လုံးကို သူ မငြင်းဆန်နိုင်ပေ။
လင်းယန်လည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းသာသွားသည်။ နာမကျန်းဖြစ်နေသူများအတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးနိုင်ခြင်းက ကောင်းသောကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။
"ဆရာတို့ ကြိုက်သလိုသာ စမ်းသပ်ကြည့်ပါ။ တကယ်လို့ အာနိသင်ရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် နောက်ထပ် အများကြီး ထပ်စိုက်ပေးပါ့မယ်။ ဈေးကတော့ အတူတူပါပဲ။"
စနစ်ကသာ သတ်မှတ်ဈေး မထားခဲ့လျှင် ဤမုန်လာဥနီများကို သူ ဒီထက်ပို၍ ဈေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချကောင်း ရောင်းချပေလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လယ်ထွက်ကုန်ရောင်းပြီး ပိုက်ဆံရှာနေသူမှ မဟုတ်တာ။ အဲ့ဒီပိုက်ဆံလေးက ဘယ်လောက်များ ရမှာမို့လို့လဲ?
ထိုထက်စာလျှင် နာမကျန်းသူများကို တကယ်တမ်း ကယ်တင်နိုင်ခြင်းက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... ဒီရက်ပိုင်း လောင်ဝမ်တို့လို လူများနှင့် အတူနေရင်း သူတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံလိုသော စိတ်ဓာတ်များ ကူးစက်လာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် အကျိုးပြုနိုင်ပြီး လူအများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိခြင်းက ပို၍ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသည် မဟုတ်လား။ ဤခံစားချက်မျိုးကို လင်းယန် အတော်လေး သဘောကျမိသည်။
"ဒါဆို တကယ်ကောင်းတာပေါ့။ ငါတို့ အခုပဲ ကားပေါ်တင်မယ်။ တစ်လလောက်ဆိုရင်တော့ နောက်ဆုံးရလဒ် ထွက်လာနိုင်ပါပြီ။ ဆေးမဝယ်နိုင်တဲ့ လူနာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ကင်ဆာဆေးအစား ဒီမုန်လာဥနီတွေကို သုံးကြည့်မယ်။ တခြား ဆေးအသစ်ဆိုရင်တော့ ဒီလောက်မြန်မြန် လက်တွေ့စမ်းသပ်လို့ မရဘူးလေ။ ကံကောင်းတာက... ဒီမုန်လာဥနီက ဘယ်လောက်ပဲ စားစား လူမသေနိုင်ဘူး။"
ပါမောက္ခသုန်၏ စကားကြောင့် လင်းယန် ရယ်လိုက်မိသည်။ မုန်လာဥနီစားပြီး သေသွားတယ်ဆိုတာ သူလည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။
အကယ်၍ မုန်လာဥနီကသာ ဆေးကို အစားထိုးနိုင်မည်ဆိုလျှင် သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင် တစ်ယောက်အတွက် တစ်လကို ယွမ်ရာဂဏန်း (ကျပ်သိန်းဂဏန်းခန့်) လောက်သာ ကုန်ကျတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်... ထမင်းအစားတောင် စားလို့ ရသေးသည်လေ! သာမန် ဆေးသောက်ရတာထက်စာလျှင် ချက်ပြုတ်စားသောက်နည်းကလည်း မျိုးစုံ ရှိသေးသည်။
ပါမောက္ခသုန်ကို အကြံပြုရမည်... မုန်လာဥနီကို ဟင်းရည်ကျိုပြီး လူနာတွေကို တိုက်ကြည့်ရင်ရော အာနိသင် ပိုကောင်းမလားလို့။ အကုန်လုံး စမ်းကြည့်လို့ ရတာပဲလေ။
အဘိုးစူးကတော့ စကားဝိုင်း၏ အဓိကအချက်ကို ရိပ်မိသွားပြီး အလွန် အံ့ဩသွားသည်။
"အဘိုးကြီးသုန်... ခင်ဗျားပြောတာ တကယ်တွေလား?"
"ကျုပ် ဘယ်တုန်းက လူလိမ်ဖူးလို့လဲ? ခင်ဗျားသာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်... နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် သွေးကင်ဆာ သုတေသနမှာ ကျုပ်တို့ နိုင်ငံက ကမ္ဘာကို ဦးဆောင်နေပြီဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ အကုန်လုံးက ဒီမုန်လာဥနီရဲ့ ကျေးဇူးတွေပေါ့။ ထားလိုက်တော့၊ အမြန် ကားပေါ်တင်ကြ။ ဓာတ်ခွဲခန်း ပြန်ပြီး စမ်းသပ်ရဦးမယ်။"
ပါမောက္ခသုန်မှာ အလွန် လောနေသဖြင့် အဘိုးစူးနှင့် စကားအကြာကြီး မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မုန်လာဥနီများသာ ကြီးစိုးနေသည်။
သုန်ကျဲကတော့ လင်းယန်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"အန်တီ့သမီး ရှောင်ဝမ်က မင်းကို အမြဲတမ်း လာတွေ့ချင်နေတာ။ သူမက မင်းရဲ့ ပရိသတ်လေး ဖြစ်နေပြီ။ အခွင့်အရေးရရင် သူမကို ခေါ်လာပြီး မင်းနဲ့ ပေးတွေ့လို့ ရမလား။"
"ရတာပေါ့၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။" လင်းယန် ငြင်းစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သူက သာမန် တောင်သူတစ်ယောက်ပါ။ လူမတွေ့ရဲစရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘူး။ ပြီးတော့... ချွေရှောင်ဝမ်၏ အခြေအနေက ထူးခြားသော်လည်း၊ မုန်လာဥနီ မရောင်းခင်ကတည်းက စူးရို့ရို့ ပြောပြထားသဖြင့် သူမ၏သူငယ်ချင်းမှန်း လင်းယန် သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။
သူမက တကယ်ပဲ လင်းယန်ကို သဘောကျနေလျှင် တွေ့ခွင့်ပေးလိုက်တာက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ရောဂါမျိုး ခံစားနေရတဲ့သူက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ။
နောက်ပြီး... စူးရို့ရို့၏ မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်လေးတစ်ခုက ဒီလောက် ကြီးမားသော ဂယက်ကြီးကို ဖန်တီးလိုက်နိုင်သည်ကို တွေးမိပြီး လင်းယန်မှာ လူ့ဘဝ၏ ကံကြမ္မာ အချိုးအကွေ့များကို အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။
ကတုံးချန်တို့တစ်သိုက်က မုန်လာဥနီများကို ကားပေါ်သို့ အားရပါးရ တင်ပေးနေသည်ကို ကြည့်ပြီး လင်းယန် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ဒီလူခြောက်ယောက်ဆီက လူမိုက်အငွေ့အသက်တွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ တကယ့်ကို အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ သူတွေ ဖြစ်လာကြပြီလေ။ တော်တော်လေး အားကိုးရတဲ့ လုပ်အားရှင်တွေပါပဲ။
ပါမောက္ခသုန်နှင့် သုန်ကျဲတို့သည် လာတုန်းကလည်း မြန်သလို ပြန်သွားတော့လည်း မြန်သည်။ ယွမ် ၄၀,၀၀၀ ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားကြသည်။ အကယ်၍ အဘိုးစူးကသာ ပါမောက္ခသုန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်မပြုပေးခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့ပြောသွားသော စကားများကို လင်းယန်က လိမ်လည်မှုတစ်ခုဟုပင် ထင်မိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤကိစ္စများထက်စာလျှင် လင်းယန် ပို၍ အာရုံစိုက်မိသည်မှာ စနစ်ပင် ဖြစ်သည်။
[ဆုကြေး အဆ ၁၀၀ ပြန်လည်ရရှိခြင်း - ယွမ် ၄ သန်း ဘဏ်စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပါပြီ။]
……
နောက်ရက်များတွင်တော့ တောင်ကြားရွာလေး၏ ဘဝမှာ အလွန်အေးချမ်းလှသည်။
အားနေလျှင် စူးရို့ရို့၊ ရှောင်ဝူတို့နှင့် အတူနေသည်။ ချင်စုစုကို နောက်ပြောင်သည်။ လောင်ဝမ်၊ အဘိုးစူးတို့နှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း သူတို့ လူငယ်ဘဝက အောင်မြင်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းများကို နားထောင်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းသားများ၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုများကို ခံယူရသည်။
ဒါပေမဲ့... ကျောင်းသူလေးတွေဆီက ရည်းစားစာတွေ ခဏခဏရနေတာကတော့ လင်းယန်ကို အတော်လေး စိတ်ညစ်စေပါတယ်။ အဓိကပြဿနာက ဘယ်သူပေးမှန်းတောင် မသိရတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ရွာထဲက ခိုင်းနွားတွေလည်း နောက်ဆုံးတော့ အနားရသွားပါပြီ။
လင်းယန် မှာထားသော ပထမဆုံး ထွန်စက် အစီး ၂၀ လုံး စာရွက်စာတမ်း အပြည့်အစုံဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအထဲတွင် စက်ခေါင်းတစ်လုံးတည်းပါသော လမ်းလျှောက်ထွန်စက်က အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ မြင်းကောင်ရေ သိပ်မများသော်လည်း ဆွဲနိုင်သော ကုန်ပမာဏမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ခန့် မောင်းကြည့်ပြီးနောက် လင်းယန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ဒီထွန်စက်တွေက ဈေးသက်သာပြီး အသုံးဝင်ဖို့ အဓိကထား ထုတ်လုပ်ထားတာပဲ။ မိသားစုတစ်စုစာ လယ်စိုက်ဖို့လောက်ပဲ သင့်တော်တယ်။ အလုပ်တွင်ကျယ်မှုကတော့ နွားလှည်းထက် နည်းနည်းပဲ ပိုမြန်တာ။ နိုင်ငံခြားကနေ မှာထားတဲ့ စိုက်ပျိုးရေး စက်ကိရိယာကြီးတွေ ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လိုဦးမလဲ?"
ပြည်တွင်း စိုက်ပျိုးရေးစက်မှုနည်းပညာမှာ တိုးတက်နေပြီ ဆိုသော်လည်း၊ ထိုစက်ပစ္စည်း အများစုမှာ အယူအဆအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး တကယ်တမ်း လက်တွေ့ အသုံးပြုမှု နည်းပါးလှသည်။ လင်းယန်က အများကြီး မှာယူထားသော်လည်း ပစ္စည်းရရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံခြားမှ စိုက်ပျိုးရေး စက်ပစ္စည်းများကိုတော့ လင်းယန် ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေသည်။
အထူးသဖြင့် ဂျာမနီ၏ စက်ပစ္စည်းများမှာ အလွန် အနုစိတ်ပြီး တိကျသည်။ ထိုနိုင်ငံမှ လူများ၏ အယူအဆမှာ စက်ဖြင့် လုပ်နိုင်သောအလုပ်ကို လူအင်အား လုံးဝ မသုံးခြင်းပင်။
ဂျပန်၏ စိုက်ပျိုးရေးစက်များမှာမူ ထိန်းချုပ်မှုစနစ်တွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ အီလက်ထရောနစ် နည်းပညာတွင် ထိုနိုင်ငံငယ်လေးက အလွန် အဆင့်မြင့်သည် မဟုတ်လား။
ထိုအိပ်မက်ဆန်ဆန် စိုက်ပျိုးရေးစက်ကြီးများ၏ မောင်းနှင်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ခလုတ်များကို နှိပ်ရုံဖြင့် ဂိမ်းကစားသကဲ့သို့ အလိုအလျောက် စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်ရင်း လင်းယန်မှာ အလွန်အားကျနေမိသည်။
အကယ်၍ သူ့လယ်မြေများအားလုံးကို ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဆိုပါက...
သူ ပိုက်ဆံရှာနိုင်မည့် အမြန်နှုန်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလာမည်နည်း? ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။
သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေအရတော့... စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းသားများကိုသာ ဆက်လက် အားကိုးရဦးမည် ဖြစ်သည်။
သေချာသည်မှာ အကျိုးခံစားခွင့် အချို့ကိုတော့ ပေးရမည်ပေါ့။ လင်းယန်က ပဒေသရာဇ် မြေရှင်ကြီးမှ မဟုတ်တာ၊ သူတို့ကို အလကား ဆက်တိုက် ခိုင်းနေလို့မှ မဖြစ်တာ။
အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
တစ်လပင် မပြည့်သေးမီ... စူးရို့ရို့သည် လင်းယန်ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
"အောင်မြင်သွားပြီ! ဟို မုန်လာဥနီက အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ! ပါမောက္ခသုန် ဦးဆောင်တဲ့အဖွဲ့က မုန်လာဥနီထဲကနေ 'ကင်ဆာတိုက်ဖျက်ရေး ဓာတ်ပစ္စည်း' ကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ။ အဲ့ဒါက သွေးကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်တွေကို ဆေးဝါးကုသမှုကတစ်ဆင့် အမြစ်ပြတ် ကုသနိုင်မယ့် အလားအလာကို ဖန်တီးပေးလိုက်တာပဲ! ဆေးပညာလောက တစ်ခုလုံး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားပြီ!"
***
စူပါ-ဖမ်း(SFS)
အခန်း ၈၀ ။ သွေးကင်ဆာကို အမြစ်ပြတ် ကုသနိုင်ပြီလား?
စူးရို့ရို့သည် ဖုန်းကို မြှောက်ကိုင်ထားရင်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူမ၏ ဖြူဝင်းသော အသားအရေလေးများ ပေါ်လွင်နေသည်ကိုပင် သတိမထားမိပေ။ သူမ၏ ပါးပြင်လေးများမှာလည်း ရဲတက်နေပြီး အလွန်လှပနေသည်။
ဤကိစ္စသည် သူမအတွက်တော့ စူပါမုန်ညင်းစေ့၏ အောင်မြင်မှုထက်ပင် အများကြီး ပို၍ အရေးကြီးနေသည်။ စူပါမုန်ညင်းစေ့က တောင်သူတွေအတွက် ဝင်ငွေတိုးစေမည် မှန်သော်လည်း သူမအတွက်တော့ စားလို့ကောင်းရုံ သက်သက်သာဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းမှာ သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လား။ ဤ 'ကင်ဆာတိုက်ဖျက်ရေး မုန်လာဥနီ' ၏ သွေးကင်ဆာအပေါ် ကုသနိုင်စွမ်းက သူမကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဆိုရင် ချွေရှောင်ဝမ်လေး နာကျင်မှုတွေ သက်သာသွားနိုင်ပြီလေ။
လင်းယန်ကတော့ အလွန် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ လယ်ထွက်ကုန်များက ဆေးပညာအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်ဆိုခြင်းကို သူ အံ့ဩမနေတော့ပါ။
"ဒါ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲလေ။"
ရိုးရှင်းသော စကားလေးခွန်းကိုသာ ပြောပြီး သူ၏ စိုက်ပျိုးရေး ကိရိယာအသစ်ကို ဆက်လက် ကလိနေသည်။
စူးရို့ရို့ကတော့ သူ့အနောက်မှ လိုက်လာကာ -
"ဒီကိစ္စရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင် တကယ် နားမလည်တာလား? ဒါက လူသားတွေ သွေးကင်ဆာကို အောင်နိုင်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြေလှမ်းကြီး တစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်တာပဲ! အခုလက်ရှိ သွေးကင်ဆာ ကုသဖို့အတွက် 'ဓာတုကုထုံး' ကို သုံးရတယ်၊ အရမ်း နာကျင်ရတာ။
နည်းလမ်းတွေကလည်း အရမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်။ ပျက်စီးနေတဲ့ ဆဲလ်တွေကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ထုတ်ပစ်တယ်၊ ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပြန်ရည်ကျိတ်ဆဲလ်တွေရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို ပြောင်းလဲပြီး အပြင်မှာ ပျိုးထောင်တယ်၊ ပြီးမှ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်သွင်းရတာ။ ဒီဖြစ်စဉ်ကြီးက... လူကို သေချင်စိတ်ပေါက်သွားလောက်အောင်ကို နာကျင်ရတာ!"
လင်းယန် သူ့ကိရိယာကို ချထားလိုက်သည်။
သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင်တွေ ဒီလောက်အထိ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အမြစ်ပြတ် မကုသနိုင်ခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ လူနာများက ဤမျှနာကျင်သော ဓာတုကုထုံးကို မခံယူချင်ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဒီလို နာကျင်နေမယ့်အစား သေသွားတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်လို့ တွေးမိကြမှာပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း ကင်ဆာဆေးသောက်ပြီး အသက်ကို တတ်နိုင်သမျှ ဆွဲဆန့်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ မုန်လာဥနီထဲကနေ ကင်ဆာဆေး ထုတ်လိုက်နိုင်ပြီလား?"
လင်းယန်၏ ထင်မြင်ချက်အရ ပါမောက္ခသုန်၏ အဖွဲ့သည် မုန်လာဥနီမှ ထုတ်ယူရရှိသော ဓာတ်ပစ္စည်းကို အသုံးပြု၍ ကင်ဆာဆေး ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယူဆသည်။ မိုးမခပင် အခေါက်မှတစ်ဆင့် နာမည်ကြီး 'အက်စပရင်' ဆေးကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
ဤသို့ဆိုလျှင် ဆေးဝါးကုန်ကျစရိတ်ကို အများကြီး လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယွမ် သောင်းဂဏန်း ပေးရမည့် ဆေးတစ်ဘူးကို ယွမ် ရာဂဏန်းလောက်ဖြင့် ရနိုင်မည် မဟုတ်လား။ ဒါက သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင်များအတွက် တကယ့်ကို ကောင်းချီးမင်္ဂလာ တစ်ရပ်ပင်။
သို့သော် သူ့အတွက်တော့ ဤသည်မှာ 'ကောင်းတဲ့ကိစ္စ' လောက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ အဓိက အလုပ်က လယ်စိုက်ဖို့လေ။ ပြီးတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင်လည်း မရှိတော့ စူးရို့ရို့လောက် အထိနာပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ。
"ကင်ဆာဆေးလောက်တင် မကဘူး! မုန်လာဥနီထဲကနေ ထုတ်ယူရရှိတဲ့ ဓာတ်က သွေးကင်ဆာကို ဟန့်တားပေးနိုင်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေပြီး နောက်ဆုံးမှာ သွေးကင်ဆာကို အမြစ်ပြတ် အောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုတယ်။
အာ... ကျွန်မလည်း သေသေချာချာတော့ ရှင်းမပြတတ်ဘူး။ အဓိကကတော့ သွေးကင်ဆာကို အရင်လို နာကျင်တဲ့ ကုသမှုတွေ မလိုဘဲ အမြစ်ပြတ် ကုသနိုင်တော့မယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ!
ဒါက လူသားတွေရဲ့ ဆေးပညာ တိုးတက်မှုအကြီးကြီးပဲ။ ပြည်တွင်း ဆေးပညာလောက တစ်ခုလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြပြီ။ ဒေါ်လေးသုန် ပြောတာတော့ နိုင်ငံခြားက လူတွေတောင် ဒီဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှုမှာ ဝင်ပါဖို့ ကြိုးစားနေကြပြီတဲ့။"
လင်းယန် ကြောင်သွားသည်။
သွေးကင်ဆာက ကုသရ ခက်ခဲတယ်ဆိုတာကို သူ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒီမုန်လာဥနီက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
သွေးကင်ဆာကို အမြစ်ပြတ် ကုသနိုင်ပြီတဲ့လား? ယုံနိုင်စရာတောင် မရှိဘူး။
"ဒါဆို မင်းသူငယ်ချင်းလေးက ရောဂါပျောက်တော့မှာပေါ့။"
"အခုလောလောဆယ်တော့ မရသေးဘူး။ ဒေါ်လေးသုန် ပြောတာက ပထမအဆင့် ဆေးဝါးတွေ ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ ဆိုရင်တောင် အမြစ်ပြတ် ပျောက်ကင်းဖို့အတွက် ဒီဆေးအသစ်ကို ၁၀ နှစ်လောက် ဆက်တိုက် သောက်ရမယ်တဲ့။ အဲ့ဒါက ရှောင်ဝမ်က ငယ်သေးလို့နော်။ တချို့ အခြေအနေ ဆိုးတဲ့သူတွေဆိုရင် အနှစ် ၃၀ လောက် သောက်ရနိုင်တယ်။"
လင်းယန် လုံးဝ ဆွံ့အသွားသည်။
"ဒါဆို ဆေးသောက်လို့ မပြီးခင်မှာတင် လူက သေသွားလောက်ပြီပေါ့။"
"မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီပထမအဆင့် မုန်လာဥနီကနေ ထုတ်ထားတဲ့ ဆေးက လူနာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ကောင်းမွန်လာစေမှာ။ အရင်လို ဆက်တိုက် ပိန်ချုံးသွားတာမျိုး မဖြစ်တော့ဘူး။ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ ကောင်းလာရင် အသက်ပိုရှည်ရှည် နေနိုင်မှာပေါ့။ ဒီလို တိုးတက်မှုက တစ်စက်ချင်းစီ စုဆောင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ အရေအတွက်ကနေ အရည်အသွေးကို ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးကင်ဆာ ပြဿနာကို အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းနိုင်မှာ။
တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာရဲ့ ရှေးရိုးကုသနည်းနဲ့ နည်းနည်း တူတယ်။"
လင်းယန် ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
"အဲ့ဒါကတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပထမအဆင့် ထုတ်လုပ်တဲ့ ဆေးပဲ ရှိသေးတာလေ။"
"ဒေါ်လေးသုန် ပြောတာက အချိန်အလုံအလောက်ရရင် ဒီမုန်လာဥနီကနေ အာနိသင် ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးတွေ ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်တဲ့။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက် သောက်ရုံနဲ့တင် အမြစ်ပြတ် ပျောက်ကင်းသွားနိုင်တယ်။ အခု လတ်တလော အဓိက ပြဿနာကတော့... ရှင့်ဆီမှာ မျိုးစေ့တွေ သေချာချန်ထားဖို့ပဲ။ သွေးကင်ဆာကို ကုသနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဒီမုန်လာဥနီ မျိုးစိတ် မပြတ်သွားဖို့ အရေးကြီးတယ်။
နောက်ပြီး တောင်ပိုင်းဆေးရုံက ချင်းရှန်းရွာကို ကင်ဆာတိုက်ဖျက်ရေး မုန်လာဥနီ စိုက်ပျိုးရေး အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်နေတယ်။ ရှင် ဒီမုန်လာဥနီတွေ စိုက်ဖို့အတွက် ရန်ပုံငွေ အများကြီး ပေးမယ်တဲ့။
ဒီကိစ္စကြောင့် သူတို့ ဆေးရုံလည်း သုတေသန ရန်ပုံငွေ အများကြီး ရထားတယ်လို့ ကြားတယ်။"
လင်းယန် နှုတ်ခမ်းလေး တွန့်သွားသည်။
အစကတော့ စူးရို့ရို့ ပြောတာတွေကို နားထောင်ပြီး ဒီမုန်လာဥနီက တကယ်ပဲ ကောင်းတဲ့အရာလို့ သူ ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် ဤမုန်လာဥနီကို အခြေခံသည့် ကင်ဆာဆေး သုတေသနအတွက် 'ရန်ပုံငွေ အမြောက်အမြား' ရရှိထားသည်ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်တော့ သူ့ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားတော့သည်။
ဤကဲ့သို့သော ရန်ပုံငွေ အမြောက်အမြားသုံး၍ ဆေးဝါး သုတေသန လုပ်ခြင်းမှာ 'လူမှုကူညီရေး' သက်သက်အတွက် လုံးဝ မဟုတ်ပါ!
အကျိုးအမြတ်ကို မျှော်ကိုးပြီး လုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ယခုလက်ရှိ ကင်ဆာဆေးတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ဈေးကြီးနေရတာလဲ?
ဆေးဝါးထုတ်လုပ်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး!
ဆေးရဲ့ တကယ့် ကုန်ကျစရိတ်က ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ပြဿနာက ဒီလို ဆေးတစ်မျိုး ထုတ်လုပ်နိုင်ဖို့ သုတေသနလုပ်တဲ့ နေရာမှာ အချိန် ၁၀ နှစ်လောက် ယူရပြီး ပိုက်ဆံတွေ အမြောက်အမြား ကုန်ကျတာပါ။ အဲ့ဒီကြားထဲမှာ လမ်းမှားသွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ကလည်း အလွန် ကြီးမားသေးတယ်။
တကယ်လို့ ဆေးထုတ်လုပ်လို့ အောင်မြင်သွားရင်တောင်၊ သွေးကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်က ဘယ်လောက်များ ရှိနေလို့လဲ?
ကုန်ကျစရိတ် အားလုံးကို အဲ့ဒီလူနာတွေဆီကနေ ပြန်တောင်းရမှာဆိုတော့ ဆေးဈေးက အလိုလို မိုးပေါ် ရောက်သွားတာပေါ့။ သုတေသနမှာ သုံးခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံးက ဆေးဈေးထဲမှာ ပါနေတာကိုး။
ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် တောင်ပိုင်းဆေးရုံက မုန်လာဥနီကို အခြေခံပြီး အမြစ်ပြတ် ကုသနိုင်တဲ့ ဆေးကို တကယ် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်... အဲ့ဒီဆေးက ပိုက်ဆံရှိတဲ့ လူချမ်းသာတွေပဲ သောက်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်။
သွေးကင်ဆာဝေဒနာရှင် အများစုကတော့ အခုလိုပဲ အသက်ကို ဆွဲဆန့်ပြီး နေရဦးမှာပဲ။
ဒါဆိုရင် လင်းယန်က မျိုးစေ့တွေကို သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ရောင်းပေးလိုက်ပြီး သူတို့ဘာသာ စိုက်စားခိုင်းတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်!
ကင်ဆာဆေးအစား မုန်လာဥနီကိုပဲ စားခိုင်းလိုက်!
ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ဆက်တိုက် စားသွားရင် တကယ်ပဲ သွေးကင်ဆာ ပျောက်သွားနိုင်တာပဲလေ!
နောက်ပြီး... ဆေးသောက်ရတာထက်စာရင် မုန်လာဥနီ စားရတာက အများကြီး ပိုကောင်းသေးတယ်။
"သူတို့ ဆရာဝန်တွေရဲ့ မူလ စိတ်ရင်းအတိုင်း ဆက်ပြီး ရပ်တည်နိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
လင်းယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။
ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ချင်အဖေ၊ လောင်ဝမ်၊ အဘိုးစူးတို့နှင့် စကားပြောရင်း လောကကြီး၏ အကြောင်းအရာများစွာကို သူ သိမြင်လာခဲ့ရသည်။ အခုလို ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းကို အလေးထားတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ တကယ့်ကို စေတနာ သက်သက်နဲ့ အလုပ်လုပ်မယ့်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်များ ရှိလို့လဲ?
ခေတ်ဟောင်းက လူကြီးတွေကတော့ ယုံကြည်ချက်အတွက် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေမယ့် အရာတွေကို ဆင်းဆင်းရဲရဲနဲ့ သုတေသန လုပ်ခဲ့ကြတယ်၊ အခကြေးငွေ မယူဘဲ ပေးဆပ်ခဲ့ကြတယ်။ တချို့ဆိုရင် သူတို့ တီထွင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကို လူတိုင်း သုံးနေကြပေမဲ့ သူတို့ နာမည်ကိုတောင် ဘယ်သူမှ မသိကြပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုခေတ်မှာရော? အဲ့ဒီလို လုပ်မယ့်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်များ ရှိလို့လဲ?
ဆေးဝါး သုတေသန လုပ်နေတဲ့ အချိန်မှာတင် တစ်သက်စာ စားမကုန်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ထုတ်ယူချင်နေတဲ့သူတွေက အများကြီးပဲ မဟုတ်လား!
စူးရို့ရို့ကတော့ ဒါတွေကို နားမလည်ပါဘူး။
"ဒါက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ကိစ္စလေ... ဘာလို့ ရှင်က မပျော်တဲ့ပုံ ပေါက်နေတာလဲ?"
လင်းယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူက လယ်စိုက်ရတာကိုပဲ ကျင့်သားရနေပြီ။ ဘဏ်ကတ်ထဲမှာ ယွမ်သန်း တစ်ထောင်နီးပါးရှိနေပေမဲ့ သူကတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တောင်သူဘဝကိုပဲ သဘောကျနေတုန်းပါပဲ။ ချင်အဖေတို့လို လူတွေနဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ကတော့ အောက်ခြေလူတန်းစားတွေနဲ့ ပိုနီးစပ်နေတုန်းပါပဲ။
ဒါကလည်း စိုက်ပျိုးရေးသမား အများစုရဲ့ သဘာဝပါပဲ။
တကယ်လို့ ခေါင်းအလိမ်းလိမ်း ဖီးထားပြီး အကြီးအကျယ် ကြွားလုံးထုတ်နေတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးသမားကို တွေ့ရင်... သေချာတယ်၊ အဲ့ဒါ လိမ်စားနေတဲ့သူပဲ!
အခု ဒီမုန်လာဥနီကို အခြေခံတဲ့ ဆေးဝါးလိုမျိုးပေါ့... မီဒီယာတွေမှာ အကြီးအကျယ် ဖော်ပြနေကြပြီး အင်တာနက် သုံးစွဲသူ အများအပြားကလည်း ပါမောက္ခသုန်တို့ရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို ချီးကျူးနေကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက တွေးမိမှာလဲ?
ဒါက အရင်းရှင် သူဌေးကြီးတွေရဲ့ မျက်စိကျစရာ 'ကိတ်မုန့်ချိုချိုလေး' ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို။
အရင်းအနှီးနည်းနည်းနဲ့ အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရနိုင်တဲ့ အရာလေ!
ဒါဆို တကယ့် သွေးကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်တွေအတွက်ရော ဘာတွေ အကျိုးရှိသွားမှာလဲ?
သူတို့ရဲ့ ရောဂါကို ကုသဖို့အတွက် အိမ်ပေါ်က ဆင်းရလောက်တဲ့အထိ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ခံရဦးမှာပါပဲ!
***