အခန်း (၁၀၃-၁၀၄)

အခန်း။ ၁၀၃

"ငါ သူ့ဆီမှာ အနှစ်နှစ်ဆယ် အမှုထမ်းမယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ မင်းတို့ ဇီဝေချန်မိသားစုနဲ့ ငါနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တော့ဘူး"

"သဘောတူတယ်"

ခဏအကြာတွင်...

ချန်ကျီရှင်း၏ နောက်ကျောဘက်၌ ခေါင်းတလားကို ပိုးထားပြီး ခမောက်ဆောင်းထားသော၊ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ချန်ကျီရှင်း၏ အမှောင်ဌာနခွဲအတွက် ဒုတိယမြောက် အဖွဲ့ဝင်ကို စုဆောင်းမိသွားပြီဖြစ်သည်။

ချန်တောက်ယန်သည် ချန်ကျီရှင်းကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။ မှောင်မည်းနေသော သံလှောင်အိမ်များအတွင်းမှ နီရဲသော မျက်လုံးအစုံတို့မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာကြပြီး ချန်တောက်ယန်တို့ လူစုရှိရာသို့ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ချန်တောက်ယန်သည် ပဉ္စမမြောက် သံလှောင်အိမ်ရှေ့၌ ချန်ကျီရှင်းနှင့်အတူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လှောင်အိမ်ထဲရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားချိန်တွင် မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သွယ်လျချွန်ထက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပုံရိပ်ယောင်များပင် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ဂုန်းးးးးး

ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လှောင်အိမ်၏ သံတိုင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နီရဲသော နတ်

ဘုရားအင်းကွက်များ လင်းလက်လာသည်။ အသက်အရွယ်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နေသည့် မျက်နှာတစ်ခုမှာ သံတိုင်များကို တင်းကျပ်စွာ မှီကပ်လျက် ချန်ကျီရှင်းနှင့် ချန်တောက်ယန်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မျက်နှာတစ်ထောင် သူခိုးနတ်ဘုရား... ဟွာလင်းဟောက်"

ချန်တောက်ယန်က ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူခိုးနတ်ဘုရား သာမန် သူခိုးအသေးအဖွဲလေးကများ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်။ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ"

ချန်ကျီရှင်း တစ်ခွန်းမျှ မဟရသေးမီမှာပင် သူ၏အနောက်ရှိ ဓားမိစ္ဆာ တူကူးနီထံမှ အေးစက်သော ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အမဲလိုက်ခံရလို့ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး အသက်ဘေးက လွတ်ဖို့ သေချာဟန်ဆောင်ခဲ့ရတဲ့သူကများ ငါ့ကို ပြောထွက်သေးတယ်လား"

ဟွာလင်းဟောက်သည် ချန်ကျီရှင်းအနောက်ရှိ ဝတ်ရုံနက်နှင့် ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤနှစ်ဦးသည် ယခင်ကတည်းက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"ငါ အမဲလိုက်ခံရတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ အနည်းဆုံးတော့ ငါက မင်းလို သူခိုးဂျပိုး မဟုတ်ဘဲ သိက္ခာရှိရှိ နေခဲ့တာပဲ"

တူကူးနီက ခေါင်းမော့လိုက်ရာ ခမောက်အောက်ရှိ သူ၏မျက်နှာတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာမှာ အထင်အရှားပင်။

"သူခိုးဂျပိုး ဟုတ်လား အေးလေ... ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ။ ငါ အပြင်ရောက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ဓားကို အရင်ဆုံး ခိုးပြမယ်။ အဲဒီကျမှ လာမငိုနဲ့နော်"

ဟွာလင်းဟောက်က အေးစက်စွာ ခေါင်းယမ်းရင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"တော်ကြတော့... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘာမှထပ်မပြောနဲ့တော့"

ချန်တောက်ယန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး "ဟွာလင်းဟောက်ရဲ့ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်

အဆင့် အစွမ်းက သိပ်မကြီးမားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရှိန်ကတော့ လျှပ်စီးလို မြန်ဆန်တယ်။ ပြီးတော့ သူက ရုပ်ဖျက်အတတ်မှာလည်း ကျွမ်းကျင်လွန်းတယ်။ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ၉ ရှိတဲ့သူတောင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းမိဖို့ မလွယ်ဘူး"

"ဘယ်လိုလဲ သူ့ကို မင်းရဲ့ တတိယမြောက် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားချင်လား"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်း၏ ရင်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျင့်စဉ်များကို စုဆောင်းရန် လိုအပ်လာပါက အရှိန်အဟုန် ကောင်းမွန်သောသူ တစ်ဦး ရှိထားရန် လိုအပ်သည်။ ဤလူမှာ သူ၏လိုအပ်ချက်နှင့် ကွက်တိပင်။

"ကောင်းပါပြီ"

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

...

...

ခဏအကြာတွင်...

ချန်ကျီရှင်းနှင့် ချန်တောက်ယန်တို့သည် ခြံစည်းရိုးခတ်ထားသော အိမ်ဝိုင်းလေးအတွင်းမှ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ချန်ကျီရှင်း၏ အနောက်တွင် ယခုအခါ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပါရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ဦးမှာ အရပ်ရှည်ရှည် ဗလကောင်းကောင်းနှင့် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကြီးကို ပိုးထားသူ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ အရပ်သုံးပေခန့်သာရှိပြီး အလွန်ပုလှသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် လူဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မျောက်တစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ချန်ကျီရှင်းက ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သော ဓားမိစ္ဆာတူကူးနီနှင့် မျက်နှာတစ်ထောင် သူခိုးနတ်ဘုရားဟွာလင်းဟောက်တို့ပင်။ ဤသို့ဖြင့် ချန်ကျီရှင်း၏ ကိုယ်ပိုင် အမှောင်ဌာနခွဲမှာ ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေး တာဝန်ယူရမည့် ဓားမိစ္ဆာ တူကူးနီသည် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် အကျဉ်းချခံထားရသဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ၃ သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာမူ အလွန်မြင့်မားဆဲ ဖြစ်သည်။ ချန်တောက်ယန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ၅ အောက်ရှိသူများထဲတွင် တူကူးနီကို ယှဉ်နိုင်သူ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

အရှိန်နှင့် သတင်းထောက်လှမ်းရေး တာဝန်ယူရမည့် မျက်နှာတစ်ထောင် သူခိုးနတ်ဘုရား ဟွာလင်းဟောက်၏ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်အမှတ်အများစုမှာ ကိုယ်ဖော့အတတ်နှင့် ရုပ်ဖျက်ခြင်းတွင်သာ ရှိနေသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သိပ်မပြင်းထန်လှပေ။ သို့သော် သူ၏ ရုပ်ဖျက်အတတ်နှင့် အရှိန်အဟုန်မှာမူ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။

ဒီလူက တစ်ခါက စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ၉ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ခံခဲ့ရပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်ခဲ့ဖူးသူပဲ။

သူ၏ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင် တတ်သည့် အစွမ်းမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားသည်။

ထို့ပြင် တောက်လောင်နေသော အနက်ရောင်ကံကြမ္မာပိုင်ရှင် ထူးဆန်းသော ကောင်လေးကိုပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် ချန်ကျီရှင်း၏ အမှောင်ဌာနခွဲသုံးဦးအဖွဲ့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကောင်လေး၏ ရိုးသားဖြူစင်သော သဘာဝနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဝါရင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကိုမူ အခွင့်အရေးရလျှင် အနည်းငယ် နှိပ်ကွပ်ထားရန် လိုအပ်သည်ဟု ချန်ကျီရှင်း ယုံကြည်နေသည်။

"ကျီရှင်း... သူတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကျိန်စာတံဆိပ်တွေ ရှိတယ်။ သူတို့သာ မကောင်းတဲ့စိတ် ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းက အဲဒီကျိန်စာတွေကို သုံးပြီး သူတို့ကို အချိန်မရွေး ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်"

ချန်တောက်ယန်က ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိန်စာတံဆိပ်ကို ထိန်းချုပ်သည့် နည်းစနစ်တစ်ခုကို ချန်ကျီရှင်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်ပေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ချန်ကျီရှင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ ချန်တောက်ယန်သည် ချန်ကျီရှင်း၏ အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက် ဤစကားကို သူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောဆိုသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။

"ကဲ... မင်းတို့ပဲ အချင်းချင်း အသားကျအောင် နေကြတော့။ ငါ သွားတော့မယ်"

ချန်တောက်ယန်သည် ချန်ကျီရှင်း၏ ပခုံးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းကာ အဆုံးမဲ့သော ညကောင်းကင်ယံအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ချန်တောက်ယန်၏ အရှိန်အဝါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အာရုံခံမိပြီးနောက် တူကူးနီနှင့် ဟွာလင်းဟောက်တို့သည် ချန်ကျီရှင်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

"သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်"

တူကူးနီက အသံမထွက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရုံမျှဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟွာလင်းဟောက်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးစိစိဖြင့် "ဟေ့... လူငယ်လေး ချန်

တောက်ယန်က မင်းကို တော်တော် အထင်ကြီးပုံပဲ။ ငါနဲ့ ဒီအဘိုးကြီး တူကူးကိုတောင် မင်းလက်အောက်မှာ အလုပ်ခိုင်းဖို့ လွှတ်လိုက်တယ်ဆိုတော့..."

ချန်ကျီရှင်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ရှေ့သို့သာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့၏။

"ဟင် ငါက မင်းကို စကားပြောနေတာလေ မကြားဘူးလား"

ဟွာလင်းဟောက်သည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းကာ ချန်ကျီရှင်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူသည် ချန်ကျီရှင်းကို မော့ကြည့်ရင်း ဖြီးပြကာ "မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ယဉ်ကျေးရမယ်လေ။ လူကြီးသူမတွေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မိတ်ဆက်တတ်အောင် သင်ယူရမယ် နားလည်လား"

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ခါးလောက်သာရှိသော ဟွာလင်းဟောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစေအပါးဆိုတာ ကိုယ့်အတိုင်းအတာကိုယ် သိရတယ်။ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ရာထူးက ဘာလဲ... ငါ ဘာလုပ်သင့်တယ်ဆိုတာကို သင်ပေးဖို့ မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိလို့လား"

ထိုစကားအဆုံးတွင် ဟွာလင်းဟောက်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသရိပ်များ ယှက်သန်းလာပြီး ချန်ကျီရှင်း၏ အနောက်မှ တူကူးနီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဆက်ပြောစမ်းပါဦး"

တူကူးနီက မေးထိုးပြလိုက်သည်။

ဟွာလင်းဟောက်က အံကြိတ်လျက် အတင်းအကျပ် ပြုံးပြရင်း ဆက်ပြောသည်။

"မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စကားပြောတာ တော်တော်လေး အချိုးမပြေတာပဲ"

ခေတ္တရပ်နားပြီးနောက် ဟွာလင်းဟောက်က စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... ငါ ချန်တောက်ယန်ရဲ့ အကျဉ်းချတာကို ခံထားရတာ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်ရှိပြီ။ အခုတော့ ငါ့ကိုယ်ငါ နည်းနည်းလောက် အကြောလျှော့ပါရစေဦး။ မနက်ဖြန်ကျမှ ဇီဝေတောင်ထိပ်ကို လာခဲ့မယ်။ ဟုတ်ပြီလား မင်း နားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ ငါယုံကြည်ပါတယ်"

စကားအဆုံးတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ သဘောတူညီချက်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ဟွာလင်းဟောက်သည် မြေပြင်မှ ဝုန်းခနဲ ပျံတက်သွားပြီး လင်အန်းမြို့ရှိရာသို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအလား တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

တူကူးနီက ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ထူးခြားသော အကြည့်မျိုးဖြင့် ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပုန်ကန်တာလား...

သုတို့အနေဖြင့် ပုန်ကန်ရန် လုံးဝရည်ရွယ်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ မလုပ်ရဲကြသည်မှာလည်း အသေအချာပင်။ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော ချန်တောက်ယန်ကို ထားလိုက်ပါက သူတို့သာ ပုန်ကန်ရန် ကြိုးပမ်းလျှင် ချန်တောက်ယန်အနေဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ရုံမျှဖြင့် ဖိခြေပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထို့ပြင် ချန်ကျီရှင်း၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ကျိန်စာတံဆိပ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်နှိုးလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့ကို နာကျင်စွာ နှိပ်စက်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ ဤကဲ့သို့ စွန့်စားကာ လုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ စမ်းသပ်လိုသောကြောင့်ပင်။ ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် အရည်အချင်း မည်မျှရှိသည်ကို သိရှိလိုခြင်းပင်။ မည်သည့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှုမျိုးတွင်မဆို အသာစီးနှင့် အောက်စီးဟူ၍ အမြဲရှိနေတတ်သည်သာ ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်က သန်မာပါက အခြားတစ်ဖက်က အလျှော့ပေးရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချန်ကျီရှင်းသည် ပျော့ညံ့၍ အနိုင်ကျင့်ရလွယ်သော လူအေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက သူတို့မှာ အတင့်ရဲ၍ နယ်ကျွံလာကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ချန်ကျီရှင်းမှာ ပြတ်သားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါကမူ သူတို့သည် အလိုလိုပင် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို လျှော့ချ၍ အလေးအနက် ထောက်ခံအားပေးကြမည် ဖြစ်သည်။

“မင်းက တိတ်တိတ်လေး သည်းခံမှာလား... ဒါမှမဟုတ် ကျိန်စာတံဆိပ်ကို သုံးမှာလား”

တူကူးနီသည် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် စိတ်ထဲမှ ပြုံးနေမိသည်။

"မင်းမွေးထားတဲ့ ခွေးက မင်းစကားကို နားမထောင်ရင် မင်းဘာလုပ်မလဲ"

ချန်ကျီရှင်းက တူကူးနီကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ တူကူးနီ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားတော့၏။

"တစ်ခါတလေကျရင် လူတွေကို ဆက်ဆံတာက ခွေးတွေကို ဆက်ဆံတာနဲ့ တူတယ်လေ။ သူတို့အပေါ် ကောင်းပြလိုက်ရင် သူတို့က မင်းကို ပြန်ပြီး သွားဖြဲပြတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါ့အမြင်ကတော့..."

ချန်ကျီရှင်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

"ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမလိုက်တာက သူတို့ကို ယဉ်ပါးသွားစေဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ"

ဝုန်းးးးးးး

ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်မှာ ချန်ကျီရှင်း၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် လက်မအနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့သကဲ့သို့ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ခုနစ်လှမ်းမျှ လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ချန်ကျီရှင်းသည် ဟွာလင်းဟောက်၏ အထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။

ဘုန်းးးးးးး

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ညာဘက်ခြေထောက်ကို ကောင်းကင်ယံကို ခွင်းမည့် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်အလား မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော အရှိန်ဖြင့် အောက်သို့ ဖိနင်းချလိုက်

တော့သည်။

အခန်း။ ၁၀၄

ဘုန်းးးး

ပြင်းထန်လှသော လေတိုးသံတစ်ခုမှာ သူ၏နားစည်ဘေးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဟွာလင်းဟောက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမခြေဖဝါးကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏မျက်သူငယ်အိမ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး လျင်မြန်စွာ ဖိနင်းချလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"ဒီလောက် မြန်လှချည်လား"

ဟွာလင်းဟောက်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း တုန်လှုပ်နေသည့်ကြားမှ သူသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားဆဲပင်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ကျုံ့လိုက်ပြီး မဖြစ်နိုင်လောက်သော ထူးဆန်းသည့် ထောင့်ချိုးတစ်ခုမှနေ၍ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရယ်စရာပဲ... ငါ ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲမှာ ဒီလောက်နှစ်အကြာကြီး လှည့်လည်ခဲ့တာ။ ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူကမှ ငါ့ကို အလဲမထိုးနိုင်ခဲ့ဘူး။ မင်းလိုကောင်ကများ...

သူသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြောင်နေမိသည်။

ဒုန်းးး

ဧရာမတူကြီးတစ်လက်နှင့် ထုရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ဦးခေါင်းခွံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာတော့သည်။

"အားးး"

ဟွာလင်းဟောက်သည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲတော့မတတ် ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရကာ အော်ဟစ်သံပင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး မျက်စိထဲတွင် ကြယ်များ လွင့်စင်ကုန်ကာ သူ၏ကျောပြင်မှာလည်း ချွေးအေးများဖြင့် ချက်ချင်း စိုရွှဲသွားတော့သည်။

ထိုအခဏ၌ပင်...

ဘုန်းးး

ချန်ကျီရှင်း၏ ညာဘက်ခြေထောက်မှာ ဧရာမနှင်တံကြီးတစ်ခုအလား ဟွာလင်းဟောက်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရက်ရက်စက်စက် ကျရောက်သွားပြီး သူ့ကို ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဟွာလင်းဟောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်သေးမီမှာပင်...

ချန်ကျီရှင်းမှာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏အထက်သို့ ခုန်တက်ကာ ပေါ်လာပြန်သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ခေါင်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။

"မင်းက အကြောလျှော့ချင်တာ မဟုတ်လား ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ကူညီပေးပါ့မယ်"

ချန်ကျီရှင်းသည် လက်ချောင်းငါးချောင်းဖြင့် ဟွာလင်းဟောက်၏ ဦးခေါင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဘေးနားရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဒုန်းးး…..

ဟွာလင်းဟောက်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထိုကျောက်တုံးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားတော့သည်။

"အကြော လျော့သွားပြီလား"

ဒုန်းးး

"ဒီလောက်ဆိုရင်ကော လောက်ပြီလား"

ဒုန်း ဒုန်း

"ငါ မင်းကို မေးနေတယ်လေ... အခုရော အကြော လျော့သွားပြီလား"

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

"အားးး"

စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ချန်ကျီရှင်းက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဟွာလင်းဟောက်မှာ ဆောင့်မိထားသော ဒဏ်ကြောင့် ခေါင်းမူးဝေနေပြီး ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။ ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းပြန်မော့လာသည်ကို မြင်လျှင်...

"လျော့ပြီ လျော့ပြီ တကယ့်ကို အကြောတွေ လျော့သွားပါပြီ"

ဟွာလင်းဟောက်က ပျာပျာသလဲ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

ဘုန်းးး…

ချန်ကျီရှင်းသည် ဟွာလင်းဟောက်၏ ဦးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်ပြန်သည်။

"ဆောရီးပဲ... ခဏလေး လက်လွန်သွားလို့"

ချန်ကျီရှင်းက လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် နောင်တရဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

ဟွာလင်းဟောက်မှာ မြေကြီးထဲ စိုက်ဝင်နေသော သူ၏ဦးခေါင်းကို ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ချန်ကျီရှင်းကို ကြောင်တောင်တောင်လေး ကြည့်နေမိသည်။

ငါ့ခေါင်းက တူလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့... လက်လွန်သွားတယ် ဟုတ်လား။

"နောက်ထပ် အကြောလျှော့ချင်သေးလား"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟွာလင်းဟောက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး ဘာတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောရဲတော့ပေ။

လုံးဝ ယဉ်ပါးသွားပြီဖြစ်သော ဟွာလင်းဟောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် သူ့ကို ဆွဲထူလိုက်ကာ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ယခင်နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဟွာလင်းဟောက်သည် ချန်ကျီရှင်း၏ အနောက်တွင် နေပူလှန်းခံထားရသော ခရမ်းသီးညှိုးကလေးအလား ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျလျက် ရပ်နေပြီး တူကူးနီကို မကျေမနပ် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

သေနာလေး အကြံပေးတာက မင်း... အရိုက်ခံရတာက ငါ…

တူကူးနီကမူ ဟွာလင်းဟောက်၏ အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ချန်ကျီရှင်းကိုသာ စူးစမ်းလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

အရှိန်အဟုန်မှာရော အစွမ်းသတ္တိမှာပါ မည်သည့်နေရာမှ ဆင်းသက်လာမှန်းမသိဘဲ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုလည်း ခန့်မှန်းရခက်လှသော ဤလူငယ်လေးမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။ ထို့ပြင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုထဲတွင် စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သည့် နည်းစနစ်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေပုံပင်။ မဟုတ်လျှင် ခွန်အားနှင့် အရှိန်သက်သက်ဖြင့် ဟွာလင်းဟောက်ကို ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ အလဲထိုးနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကြီးမြတ်တဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ရှင်တစ်ယောက်လား။

တူကူးနီ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။ ယခုမှပင် ချန်တောက်ယန်က ဤလူငယ်လေးအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလေးထားရသည်ကို သူ နားလည်သွားတော့သည်။ ဤတတိယသခင်လေးအတွက် လမ်းခင်းပေးရန် သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို အကျဉ်းထောင်ထဲမှ လွှတ်ပေးခဲ့သည်အထိ ရင်းနှီးခဲ့ခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့ ထူးချွန်ထက်မြက်လွန်းသော မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက် ရှိနေပြီး သူသာ ချန်တောက်ယန်၏ နေရာမှာဆိုလျှင်လည်း ဤလူငယ်အတွက် လမ်းခင်းပေးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးမည်မှာ အမှန်ပင်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင်...

"ဓားမိစ္ဆာ... ဟုတ်တယ်မလား။ ပြောရမယ်ဆိုရင် ငါလည်း ဓားတာအိုကို အနည်းငယ် လေ့လာထားတာရှိတယ်။ ငါတို့တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ကြမလား"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားပြီး တူကူးနီကို လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

သူသည် သူကိုယ်တိုင် လက်ခံထားသော အယူအဆများကို လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန်နှင့် ဓားတာအို၏ မဟာဆရာကြီးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် ပြင်းထန်သော ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုကို အရေးတကြီး လိုအပ်နေခြင်းပင်။ ရှေ့တွင်ရှိနေသော တူကူးနီမှာ ထိုသို့စမ်းသပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ပြိုင်ဘက်ပင်။

"အို... သခင်လေးက ဓားတာအိုမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တာလား"

တူကူးနီ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လူတစ်ယောက်၏ စွမ်းအင်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ မည်မျှပင် ပါရမီထူးပါစေဦးတော့ တာအိုတစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်မှာပင် အလွန်ခက်ခဲလှသောအလုပ် ဖြစ်သည်။

ယခု ဤတတိယသခင်လေးမှာမူ ခွန်အားတာအိုတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေရုံသာမက ဝိညာဉ်တာအို၏ ဆန်းကြယ်နက်ရှိုင်းမှုများကိုလည်း ထူးခြားသော အဆင့်တစ်ခုအထိ ပိုင်ဆိုင်ထားပုံပင်။

အခု သူက ဓားတာအိုကိုပါ ထူးချွန်နေသေးတာလား။

"နည်းနည်းပါးပါး လေ့လာထားရုံပါ"

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... သခင်လေးက စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုမှတော့ ဒီအဘိုးကြီးက အဆုံးထိ လိုက်ပါယှဉ်ပြိုင်ပေးပါ့မယ်"

တူကူးနီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ သဘောထားမှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်းးး

ချန်ကျီရှင်းသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပထမဆုံး ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ပုံရိပ်မှာ တိမ်တိုက်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သံချေးများ တက်နေသော ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်မှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။

"ဟားဟားဟား... စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ"

တူကူးနီ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိများမှာ ဝုန်းခနဲ မြင့်တက်လာပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဂျောက်...

သူ၏ကျောပေါ်ရှိ ခေါင်းတလားမှာ ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ကွဲအက်သွားတော့သည်။ ဓားရိုးတွင် နီရဲသော မျက်လုံးအိမ်ပါရှိသည့် အနက်ရောင် မိစ္ဆာဓားတစ်လက်မှာ ကောင်းကင်သို့ ဒုံးပျံကဲ့သို့ တက်သွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဝုန်းးးးး

မြူခိုးများအလား ပြင်းထန်လှသော အနက်ရောင် ဓားချီများမှာ ကမ်းခြေကို ရိုက်ခတ်သည့် ဒီလှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဗဟိုချက်မှနေ၍ ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်လာတော့သည်။

"လာစမ်း"

တူကူးနီသည်လည်း ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တိမ်တိုက်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အဝေးမှနေ၍ အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရသေးမီမှာပင် အဖြူနှင့်အမည်း ဓားချီ ဖိအားနှစ်ခုမှာ သူတို့ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆက်မပြတ် တိုးဝှေ့တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ဖန်သားပြင်အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ တဂျိဂျိအသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အိုး..."

တူကူးနီ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားပြီး ပို၍ပင် အလေးအနက်ထားလာသည်။ ဓားတာအို၏ မဟာဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း ရိုးရှင်းသော ဓားဖိအားချင်း ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့် သူ ခံစားသိရှိနိုင်၏။ ဤတတိယသခင်လေးသည် ဓားတာအိုတွင် အခြေခံကျွမ်းကျင်ရုံမျှ မကသည်မှာ အသေအချာပင်။

"သခင်လေး... ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ"

တူကူးနီ၏ မျက်ဝန်းများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်သွားပြီး သူ၏ပုံရိပ်မှာ နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုအလား အနက်ရောင်ဓားအလင်းတန်းအဖြစ်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားကာ ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုင်းခုတ်လိုက်တော့သည်။

"လာစမ်း"

ချန်ကျီရှင်း၏ အနက်ရောင်ဆံနွယ်များမှာ လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲနေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင်လည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ဓားမိစ္ဆာ တူကူးနီမှာ သူ ကောင်းကင်မြစ်တောင်တန်းတွင် တွေ့ခဲ့ရသည့် ဓားဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက် ကျောက်ချိန်ရှန့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသန်မာသည်ကို သူ အာရုံခံမိနေ၏။

ဒုန်းးး

ဓားနှစ်လက်မှာ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တူကူးနီသည် ဓားချက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပိုင်းခုတ်လိုက်တော့၏။ ဓားချက်တိုင်းမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အစွမ်းသတ္တိမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ချလွင် ချလွင် ချလွင် ချလွင် ချလွင်….

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ဓားကို အားပါပါ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မိုးပေါက်များအလား စိပ်လှသော ထိုတိုက်စစ်များကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။ မသိမသာမှာပင် မှောင်မိုက်သော ညကောင်းကင်ယံ၌ ဖြူစင်တောက်ပသော ပန်းပွင့်ဖတ်ကလေးများ ပေါ်ပေါက်လာတော့၏။

"လွင့်ပျံနေတဲ့ ပန်းပွင့်တာအို...."

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားကာ အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ကပြစမ်း"

ချက်ချင်းပင် ထိုဖြူစင်သော ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများသည် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသည့် လွင့်ပျံပန်းပွင့် ဓားချီသည် ဒီလှိုင်းကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စူးရှလှသော အရှိန်ဖြင့် တူကူးနီရှိရာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဤလွင့်ပျံပန်းပွင့် ဓားချီမှာ ချန်ကျီရှင်း ယခင်က ဓားတာအိုကျင့်စဉ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ လေ့လာဆန်းစစ်မှုမှတစ်ဆင့် ရရှိလာသော အသိဉာဏ်များဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ကောင်းကင်မြစ်တောင်တန်းအချိန်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထက်မြက်လှသည်။

ရွှပ် ရွှပ် ရွှပ် ရွှပ်…

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လွင့်ပျံပန်းပွင့် ဓားချီများက ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး တူကူးနီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဓားချီများကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဒဏ်ရာငယ်လေးများ ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။ တူကူးနီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှ သွေးစအချို့ စိမ့်ထွက်လာ၏။

"ဟင် ဒီဓားတာအိုက တော်တော်လေး ဆန်းပြားတာပဲ..."

တူကူးနီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒီရေတက်လာသည့် မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသော ဓားအရှိန်အဝါများကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်မိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

"ဓားကျင့်စဉ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကို ခွင်းခြင်း"

တူကူးနီ၏ လက်ထဲရှိ မျက်လုံးအိမ်ပါ မိစ္ဆာဓားမှာ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝေ့ယမ်းသွားပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အနက်ရောင် ဓားသက်တံ့ကြီးတစ်ခုမှာ တစ်ဟုန်ထိုး ဘေးတိုက် ပိုင်းခုတ်ချလိုက်တော့သည်။