အခန်း (၅၅-၅၆)

အခန်း ၅၅ ။ မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစု၏ ဇာစ်မြစ်

ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်၊ ဗြဟ္မာမျှော်စင်၊ ပညာရှိစာမူ၊ ထာ့ရှန်းကျောက်၊ အတိတ်အနာဂတ်ဓား၊ နဂါးပုလဲ နှင့် ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီး။ တလက်လက် တောက်ပနေသော နတ်ဘုရားလက်နက် ခုနစ်ပါးတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေပြီး၊ ခေတ်သစ်တစ်ခု စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေကြလေသည်။

အင်အားစုကြီးများသည် မည်သို့ပင် ပြန်လည်ခေါ်ယူစေကာမူ၊ မည်သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုစေကာမူ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။ နတ်ဘုရားလက်နက်များပင် ဤသို့ဖြစ်နေလျှင်၊ ဝိညာဉ်လက်နက်၊ မှော်လက်နက်နှင့် တာအိုလက်နက်များဆိုပါက ပြောနေစရာတောင်မလိုတော့ပေ။

၎င်းတို့အားလုံးသည် အသိဉာဏ်များ ပွင့်လာကြပြီး၊ သခင်ဖြစ်သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်ကာ သိုလှောင်လက်စွပ်များထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

လက်နက်ပိုင်ရှင်များသည် အင်အားသုံး၍ နှိမ်နင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း၊ မိမိတို့၏ လက်နက်များကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ၊ ပြောင်းပြန် အနှိမ်ခံလိုက်ရကြောင်း တွေ့ရှိသွားကြရသည်။ သူတို့သည် ပိုင်ဆိုင်မှုများ အကုန်ပုံအောကာ ဝယ်ယူခဲ့ရသော လက်နက်တစ်လက်ဖြင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုမှပင် ထိုလက်နက်များ ပုန်ကန်လာသောအခါ သူတို့တွင် မည်သို့သော တတ်နိုင်စွမ်းမှ မရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြလေတော့သည်။

မိမိတို့၏လက်နက်များကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် တာအိုလက်နက်ဖြစ်သော ဆယ့်နှစ်လွှာအဇူရာကြာပန်းကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သလို၊ ပိုင်ဟုန်ထူကလည်း သူ၏ တာအိုလက်နက်အဆင့်ရှိ တာအိုဝတ်ရုံ နှစ်ထည်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ပိုင်ဟုန်ထူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျိုကျိုး၏ ဒုတိယမြောက် ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ထားကာ မည်မျှပင် ဘဝင်မြင့်နေစေကာမူ၊ အသိဉာဏ်ရှိသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ပါးကို သူ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ဖြစ်စေ၊ အတိဒုက္ခကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့်ဖြစ်စေ၊ မည်သူကမျှ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းသတ္တိအပြည့်ကို ထုတ်ဖော် မသုံးစွဲနိုင်ပေ။ နတ်ဘုရားများသာလျှင် သုံးစွဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေတစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားလက်နက်များ ကိုယ်တိုင်လည်း သူတို့၏အစွမ်းကို အပြည့်အဝ သုံးစွဲလာနိုင်ကြပြီဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ပါးတည်းကိုပင် အနိုင်မတိုက်နိုင်ရာ၊ ယခု ၇ ပါးတောင် ရှိနေသည်ဆိုပါက ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

"လက်နက်ဆန်းက ဘယ်မှာလဲ။" ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်က ခပ်လေးလေး အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျိုကျိုးတွင် လက်နက်ဆန်းတစ်လက်ရှိနေသည်ကို ၎င်းက အာရုံခံမိပြီး အသိဉာဏ်ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုလက်နက်မှာ လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လက်နက်ဆန်းဆိုသည်မှာ ကျိုကျိုးရှိလူများ မသိရှိသော အယူအဆတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် နယ်ပယ်ထဲတွင် မပါဝင်သော်လည်း၊ ထူးခြားသော အစွမ်းသတ္တိများ ရှိနေသည့် လက်နက်များကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်ကတော့ ကျိုကျိုးတွင် လက်နက်ဆန်း တစ်လက်တည်းသာ ရှိကြောင်းကို သိထားလေသည်။

၎င်းမှာ ကျန်းလီ၏ ထျန်းဟွမ်လှံပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ လေဟာနယ်အတွင်းမှ သတ္တုတုံးတစ်တုံးကို အမှတ်မထင် တွေ့ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသတ္တုတုံးမှာ လေဟာနယ် လေစီးကြောင်းများကိုပင် မကြောက်ရွံ့သလို၊ အလွန်လည်း မာကျောလှသည်။ သူက ၎င်းကို တာအိုဂိုဏ်း၏ လက်နက်သန့်စင်ရေးတောင်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ မီးဖို ၇ လုံးခန့် ပျက်စီးသွားပြီးမှသာ လှံရှည်ပုံစံ ဖြစ်လာအောင် သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီက ထိုလှံကို ထျန်းဟွမ် (ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဆုံးအစွန်) ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

ထျန်းဟွမ်လှံရှည်သည် ကျန်းလီ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် တစ်ချက်မျှ လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ခါချလိုက်ကာ၊ တစ်ဖက်သို့ လှည့်၍ ဆက်လက် အိပ်စက်နေပါတော့သည်။

လွတ်လပ်ခွင့်လား... အိပ်ရတာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်လေ။

"မင်းက ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုကို အကျဉ်းချထားတာပဲ!" ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်သည် တံဆိပ်ကိုယ်ထည်ကို လှည့်ကာ ကျန်းလီထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ကျန်းလီ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှနေ၍ ထျန်းဟွမ်လှံရှည်နှင့် ၎င်းတို့ကြားရှိ ကံတရား ဆက်နွယ်မှုကို အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ကျန်းလီ... သူနဲ့ အတင်းမတိုက်နဲ့! မင်း သူ့ကို မနိုင်ဘူး!" ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်က အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်သည်။

နောက်နေတာလား... ကျန်းလီ မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ၊ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းများကို မဆိုထားနှင့်ဦး၊ ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးထားသည့် ပစ္စည်းများမှာပင် အတိဒုက္ခပေါင်း သောင်းချီလည်း မပျက်စီးနိုင်သော ပစ္စည်းများချည်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့ဩမှင်တက်သွားစေသည်မှာ... အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်က ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ် ဖြစ်နေခြင်းပင်! ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်သည် တောင် ၇ လုံး၊ ၈ လုံးခန့်ကို ဆက်တိုက် ဝင်တိုက်မိပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားနိုင်တော့သည်။

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ... ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် တံဆိပ်တွင် အက်ကွဲရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်၏ ထောင့်တစ်နေရာ ပဲ့ထွက်သွားလေပြီ!

လူများ အံ့ဩမှင်တက်သွားရုံမျှမက၊ အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များပင် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လန့်ဖြန့်သွားကြပြီး၊ မွေးရာပါ အတတ်တစ်ခုအလား ဆဲရေးတိုင်းထွာ ချင်စိတ်များပင် ပေါက်သွားကြလေသည်။

လခွမ်းက လူရော ဟုတ်သေးရဲ့လား!

"ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်ပြန်သွားကြ။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ အကုန်လုံးကို မီးဖိုထဲ ပြန်ထည့်ပြီး အရည်ကျိုပစ်မယ်!" ကျန်းလီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယနေ့ ဖြစ်ပွားသော အရှုပ်အထွေးများကို သံမဏိလက်သီးဖြင့် အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ မဟုတ်လျှင် ကျိုကျိုးတစ်ခုလုံးကို ရတနာများက အုပ်စိုးသွားပေလိမ့်မည်။

"သူက လူသားဧကရာဇ်ပဲ... ကျိုကျိုးမှာ အသန်မာဆုံးသူ။ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ငါတို့ ကိုယ်ပိုင် အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်လို့ ရပြီ!" ထာ့ရှန်းကျောက်က အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ကျန်းလီဆီသို့ ဦးဆောင်ကာ ပြေးဝင်သွားသည်။

အခြား နတ်ဘုရားလက်နက်များကလည်း ဤလူသားဧကရာဇ်မှာ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးဆိုသည်ကို သိရှိကြသည်။ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှသာ နောက်ကွယ်မှ ကိစ္စများအားလုံးကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တာအိုလက်နက်များကမူ... နတ်ဘုရားလက်နက် အစ်ကိုကြီးများက အလွန်ဆိုးသွမ်းသော ကျန်းလူသားဧကရာဇ်ကို အနိုင်ယူမည့် အချိန်ကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ဝင်ရောက် မကူညီရဲကြပေ။ တာအိုလက်နက်များသည် အရေအတွက် နည်းပါးသလို အစွမ်းလည်း ထက်မြက်ကြသော်လည်း... နတ်ဘုရားလက်နက် အစ်ကိုကြီးဖြစ်သော ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်ပင်လျှင် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထောင့်ပဲ့သွားသည် မဟုတ်လား။ သူတို့သာ ဝင်သွားမည်ဆိုပါက လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မူလ ကုန်ကြမ်းများအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

ကျီကျစ်က သူ၏ ထပ်ဆင့်သူငယ်အိမ်ကို အသုံးပြု၍ ကျန်းလီကို ကူညီချင်သော်လည်း၊ အတိတ်အနာဂတ်ဓား ရှိနေသည့်အတွက် အနာဂတ်ကို သူ မြင်တွေ့၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထာ့ရှန်းကျောက် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျန်းလီက ကာကွယ်ရန် အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ထာ့ရှန်းကျောက်သည် ကျန်းလီ၏အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ ဧရာမ ကြယ်ကြီးတစ်လုံး ကျိုကျိုးကို ဝင်တိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ကျန်းလီသည် မထင်မှတ်ဘဲ ထာ့ရှန်းကျောက်၏အတိုက်ကို ခံလိုက်ရသည်။ ထိုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှု လှိုင်းလုံးများကြောင့် အောက်ဘက်ရှိ လူများပင် လဲကျသွားကြပြီး၊ သူတို့၏ စိတ်အာရုံများပါ တုန်ခါသွားရလေသည်။ ကျန်းလီ ခံလိုက်ရသော တိုက်ချက်မှာ မည်မျှတောင် ပြင်းထန်မှာလဲ ဆိုသည်ကို မှန်းဆကြည့်၍ ရနိုင်ပေသည်။

"ဗြဟ္မာမျှော်စင်ရဲ့ နေရာလွတ် ခုန်ပျံခြင်းပဲ။" ကျန်းလီက ဘာမှမဖြစ်သည့် ပုံစံဖြင့်၊ ခုနက ထာ့ရှန်းကျောက် သူ၏ အနောက်ဘက်သို့ ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဗြဟ္မာမျှော်စင်၏ ဟင်းလင်းပြင် ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို လွှတ်စမ်း!" ထာ့ရှန်းကျောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

၎င်းက ကျန်းလီကို တကယ်ပင် ဝင်တိုက်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းလီက ချက်ချင်းပင် လှည့်၍ ထိုကျောက်တုံးလေးကို သူ့လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာ့ရှန်းကျောက်သည် ရန်သူကို သေချာပေါက် ထိမှန်နိုင်စွမ်းရှိသည် ဆိုသော်ငြားလည်း... ပထမဆုံးအနေဖြင့် ပစ်လွှတ်၍ရမှသာဖြစ်မည်။ ယခုမူ ၎င်းသည် လှုပ်၍ပင် မရတော့ရာ၊ မည်သို့ ထိမှန်နိုင်တော့မှာလဲ။

ကျန်းလီ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်ခြင်း ဟူသော စာလုံး သုံးလုံး ပေါ်လာသည်။ ဗြဟ္မာမျှော်စင်က ပညာရှိစာမူထံမှ တည်ငြိမ်ခြင်း စာလုံးများကို ကျန်းလီထံသို့ ဟင်းလင်းပြင် ကူးပြောင်း၍ ပို့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ကျန်းလီ ရှောင်တိမ်း၍ မရအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းလီသည် တစ်ယောက်မှ သုံးယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိန်းချုပ်မခံရသော ကိုယ်ပွားနှစ်ယောက်က စာလုံးများကို ခွာချလိုက်ပြီး၊ သုံးယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

'ရီချိဟွာစန်းချင်း' (ကိုယ်ပွားအတတ်တစ်မျိုး) ပင် ဖြစ်လေသည်!

အတိတ်အနာဂတ်ဓားသည် လက်ရှိကမ္ဘာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အချိန်မြစ်အထက်တွင် ရပ်တည်ကာ အနာဂတ်မှ ကျန်းလီ မည်သို့ လှုပ်ရှားမှာလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် အနာဂတ်၏ ရေစက်လေးတစ်ခုထဲတွင် ကျန်းလီကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့၊ ကျန်းလီကလည်း သူ့ကို မြင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ကျန်းလီသည် ထျန်းဟွမ်လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်၍ နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ကြည့်နေကြောင်း အာရုံခံမိသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ အတိတ်အနာဂတ်ဓား၏ အကြည့်နှင့် တည့်တည့်ဆုံသွားတော့သည်။

အနာဂတ်မှ ကျန်းလီက လှံရှည်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး အတိတ်အနာဂတ်ဓားကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

အတိတ်အနာဂတ်ဓားသည် အချိန်မြစ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး၊ ရေစီးကြောင်းအတိုင်း မျောပါကာ အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အချိန်မြစ်ပြင်ထဲတွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သွေးနှင့် အသားများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပေါက်လာပြီး၊ ငါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပါတော့သည်။ အနာဂတ်၏ တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူ ကုန်းပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းက ဝိုးတဝါး ခံစားမိနေသည်။

အခြား နတ်ဘုရားလက်နက်များကမူ အတိတ်အနာဂတ်ဓား ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိကြပေ။ ဒီကောင် ထွက်ပြေးသွားပြီဟုသာ ထင်မှတ်နေကြပြီး၊ ကျန်းလီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရင်း စိတ်ထဲမှနေ၍ ထိုအသုံးမကျသော အဖော်ကို ဆဲဆိုနေကြလေသည်။

၎င်းတို့သည် အသိဉာဏ် မပွင့်ခင်ကတည်းက ကျန်းလီ အလွန်သန်မာကြောင်းကို ဝိုးတဝါး ခံစားမိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြည့်သောအခါမှသာ... ဤလူသားဧကရာဇ်မှာ ယုတ္တိမတန်လောက်အောင်ကို သန်မာလွန်းနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် လူသားတစ်ယောက်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင်... သူ့ကို လူယောင်ဖန်ဆင်းထားသော နတ်ဘုရားလက်နက်ဟုပင် သူတို့ ထင်မိကြမည် ဖြစ်သည်။

ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီးသည် အသုံးပြုသူ၏ ဆန္ဒအလျောက် အတိဒုက္ခမျိုးစုံကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ ဖန်တီးနိုင်သလို၊ မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ ဟူသော အတိဒုက္ခ ၄ မျိုးနှင့် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ အတိဒုက္ခများကိုလည်း ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ ဤအတိဒုက္ခများသည် ရန်သူများကို အလူးအလဲ ခံစားရစေရန် ဖြစ်သော်လည်း... ကျန်းလီနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီး ကိုယ်တိုင်ပင် ရူးချင်သွားရလေသည်။

မိုးကြိုးအတိဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ မိုးတိမ်များထဲရှိ မိုးကြိုးများမှာ အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ကြောင်းကို ကျန်းလီက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မိုးတိမ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ "ကောင်းကင်၏ အာဏာအလား၊ ခုခံ၍ မရနိုင်" ဟု တင်စားရသော ဟွမ်ယွမ် နတ်လူသားမိုးကြိုးကြီးပင်!

မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ အတိဒုက္ခ ၄ မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်လည်း၊ ကျန်းလီက "အရာအားလုံးဟာ ဗလာနတ္ထိပဲ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ထိုအတိဒုက္ခ ၄ မျိုးလုံး အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် "ဗလာ" အဖြစ်သို့သာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

စိတ်မိစ္ဆာအတိဒုက္ခဆိုလျှင်တော့ သူ့အပေါ်၌ အနည်းငယ်မျှပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ပညာရှိစာမူသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ၄ ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ ၎င်းတို့က နဂါးပုလဲ ၄ လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း ပေါင်းစပ်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် အကာအကွယ်ကို ဖန်တီး၍ ကျန်းလီ သုံးယောက်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။ ထို့ပြင် "သေ"၊ "လောင်ကျွမ်း"၊ "ပျက်စီး" စသည့် စာလုံးများဖြင့်လည်း ကျန်းလီကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာမူ အလွန်တရာ လေးလံလှသည်။ ၎င်း၏ နေရာလွတ်စွမ်းရည်ကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင်၊ ၎င်းကိုယ်တိုင်က အလွန်ပြင်းထန်သော လက်နက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် လေးလံလွန်းသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်များပင် ပြိုကျသွားပြီး၊ အရာအားလုံးကို မျိုချပစ်နိုင်သော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ကျန်းလီသည် မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် ထျန်းဟွမ်လှံကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ဆက်လက်၍ တိုက်ပွဲဝင်လေတော့သည်။

***

wunzinnosp

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

အခန်း ၅၆ ။ ထွက်ပြေးသွားကြသော နတ်ဘုရားလက်နက်များ

ကျန်းလီသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း သန်မာသည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ဆန်းကြယ်နက်နဲလှသဖြင့် သေချာပေါက် အနိုင်ရမည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်က ထျန်းဟွမ်လှံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်ပွားတစ်ခုက ရှည်လျားသော ဓားကို ကိုင်စွဲကာ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြတ်တောက်ရန် နှလုံးသားဓားသိုင်းကွက်ကို ခင်းကျင်းလိုက်သည်။ အခြားကိုယ်ပွားတစ်ခုကမူ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၊ တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတို့၏ အဆောင်ပေါင်းစုံကို ရောနှောအသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

ပိုင်ဟုန်ထူသည် ယခုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသော ကျန်းလီကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။ ထိုစဉ်က ကျန်းလီသည် လူသားဧကရာဇ် မဖြစ်သေးသော်လည်း သူ့အဆောင်များမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်လှသည်။ လက်နက်အစုံအလင်ဖြင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အလဲထိုးနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ကျန်းလီသည် လက်နက်ကောင်းကောင်း မရှိသေးဘဲနှင့်ပင် ဤမျှ သန်မာခဲ့လျှင်၊ ယခု 'ထျန်းဟွမ်လှံ' ကို ကိုင်ဆောင်ထားချိန်တွင် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေမည်ကို ပိုင်ဟုန်ထူပင် မမှန်းဆနိုင်တော့ပေ။

ယခုခေတ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဝရုန်းသုန်းကားမှုကို ငြိမ်ဝပ်အောင် လုပ်နိုင်သူ ရှိသည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ကျန်းလီတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း အစောင့်အရှောက် လေးပါးသည် လက်တစ်ဖက်တွင် 'သူတော်ကောင်းဓား'၊ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် 'နဂါးပုလဲ' ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတော်ကောင်းဓား၏ ထက်မြက်မှုနှင့် နဂါးပုလဲ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခံစစ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ထိုသူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်ထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

ကျန်းလီက လှံကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတော်ကောင်းဓား လေးလက်စလုံး ကျိုးပြတ်သွားပြီး အစောင့်အရှောက် လေးပါးစလုံး လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ အကယ်၍ နဂါးပုလဲသာ မရှိပါက ထိုလက်ချက် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူတို့သည် "သတ်ဖြတ်ခြင်း" စာလုံးအဆောင်ဘဝသို့ ပြန်ရောက်သွားကြမည်မှာ သေချာသည်။

"နာလိုက်တာ။"

"ရက်စက်လိုက်တာ။"

"သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်တွေထက်တောင် ပိုကြီးသေးတယ်။"

နဂါးပုလဲ လေးလုံးမှာ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အသိဉာဏ်ပွင့်လာကြသဖြင့် နာကျင်မှုနှင့် ခံစားချက်များကိုလည်း သိရှိလာကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပေါ်တွင် "သေဆုံး" စာလုံးအဆောင် ကပ်သွားသော်လည်း၊ ထိုကိုယ်ပွားက 'ရွှေပိုးကောင် အရေခွံလဲအတတ်' ကို သုံးကာ အသစ်တစ်ခု ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဟောင်းနွမ်းသော ကိုယ်ထည်မှာ ပြာအဖြစ် ကြွေလွင့်သွားသည်။

ပညာရှိစာမူက လက်မလျှော့ဘဲ "လောင်ကျွမ်း" စာလုံးအဆောင်ကို ထပ်မံ ပစ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပွားအသစ်မှာ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဝန်းရံလျက် မီးလျှံကြားမှ ပြန်လည် မွေးဖွားလာကာ၊ ခိုင်မာလှသော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ရှိသည့် ရဟန္တာတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

အခြားကိုယ်ပွားတစ်ခုကမူ နှလုံးသားဓားကို ထုတ်သုံးလိုက်ရာ ပညာရှိစာမူ၏ စိတ်အာရုံကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားပြီး၊ ရေး၍ပင် မပြီးသေးသော "ပျက်သုဉ်း" စာလုံးအဆောင်ပါ ဒဏ်ရာရသွားသည်။ ထိုဓားရည်ရွယ်ချက်မှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ဖက်လူကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်တော့မည့်အလား ရှိနေ၏။

ပညာရှိစာမူမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် "ငြိမ်သက်" စာလုံးအဆောင်ကို အလျင်အမြန် ရေးသားကာ မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို ဗလာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်မှသာ ဤသေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။

ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီးက အတိဒုက္ခမိုးကြိုးများကို ထပ်မံ စေလွှတ်လိုက်သော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပွားက ရှောင်းယောင် လွတ်လပ်ခြင်းအတတ်ကို သုံးကာ ပေါ့ပါးစွာ ရှောင်ကွင်းလိုက်သဖြင့် အမွှေးတစ်ပင်ပင် မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာမူ ၎င်း၏ အလေးချိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တွင်းနက်ကို အားကိုးကာ ကျန်းလီကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်သည်။

သို့သော် ထျန်းဟွမ်လှံ၏ ဂုဏ်သတ္တိမှာ အပြင်းထန်ဆုံး အဖိုဓာတ်ရှိခြင်းဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပွန်းပဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းကို ပုံစံပြောင်းလဲရန်အတွက် လက်နက်သန့်စင်ခြင်းကဲ့သို့သော နူးညံ့သည့် နည်းလမ်းဖြင့်သာ ရနိုင်သည်။

ထျန်းဟွမ်လှံမှာ တွင်းနက်ကို အမှုမထားဘဲ ဗြဟ္မာမျှော်စင်၏ကိုယ်ထည်ကို တည့်တည့် ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မည်သည့် နည်းပရိယာယ်မျှ မရှိဘဲ စစ်မှန်သော ခွန်အားချင်းသာ ယှဉ်ပြိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီက လှံကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်ခါခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာမူ လှံဖြင့် အထုခံရသဖြင့် ကိုယ်ထည်တွင် တွင်းကြီးများစွာ ပေါ်လာပြီး၊ ဖြောင့်စင်းသော မျှော်စင်ပုံစံမှာ ယခုအခါ ဘူးသီးပုံစံ ဖြစ်သွားရရှာသည်။

နောက်ထပ် အချက်အနည်းငယ်သာ ထပ်ထုခံရလျှင် ၎င်းမှာ ထက်ပိုင်းကျိုးသွားပြီး မီးဖိုထဲ ပြန်ဝင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အောက်တွင် ရှိနေသော လူများမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ ကြည့်နေကြပြီး လူသားဧကရာဇ် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာမူ မိမိတို့ ဤနေရာတွင် ပျက်စီးရတော့မည်ကို ပို၍ ကြောက်လန့်နေကြသည်။

ထိုစဉ် ကျန်းလီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိအား မကောင်းသော စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

ကျန်းလီသည် မိမိ၏ အလိုလိုသိစိတ်ကို ယုံကြည်သူဖြစ်ရာ၊ ထျန်းဟွမ်လှံကို အလင်းထက် မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ လှံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှ ချက်ချင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ မဟာကျိုး၏ မင်းသားများ သုံးစွဲသော 'အချိန်ပြန်လှန်ခြင်း' အစွမ်းနှင့် အလွန်တူလှသည်။

"လူသား... မင်း တော်တော် တော်တာပဲ။"

ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် ကျိုးသွားသော သူ၏ အစွန်းကို ပြန်ရှာတွေ့သွားပြီး ကျန်းလီ အခြားလက်နက်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။

"ဒါ မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းတာပဲ။ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တဲ့ ငရဲထဲ ပို့ပေးမယ်။"

ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။ သူသည် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ 'ကံတရား'ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသူ မဟုတ်လား။

"မင်းရဲ့ ရှေ့ဆက်လမ်းမှာ အခက်အခဲပေါင်းစုံ ကြုံတွေ့ပြီး ခြေတစ်လှမ်းတောင် လှမ်းရခက်စေရမယ်။"

၎င်းမှာ 'ပြောသည့်အတိုင်း ဖြစ်စေရမည်' ဟူသော အစွမ်းပင်။ ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျန်းလီသည် မယုံနိုင်စရာ တိုက်ဆိုင်မှုများစွာ ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာ - ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကမောက်ကမဖြစ်ကာ ကျင့်ကြံမှု ဆုံးရှုံးခြင်း၊ လူတိုင်း၏ ရန်ငြိုးကို ခံရခြင်း၊ သို့မဟုတ် အချိန်မြူနှင်းများကြား ပိတ်မိကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ က အားအနည်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော်... ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ကျန်းလီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ ရှိမနေပေ။

"ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းရဲ့ ကံတရားကို မမြင်ရတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မမြင်ရတာလဲ။"

ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ ရူးမတတ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။ သူ မြင်တွေ့သမျှကို သူကိုယ်တိုင် မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကျိုကျိုးရှိ သက်ရှိအားလုံး၊ ရတနာအားလုံး၏ ကံတရားများကို မြင်နိုင်သော်လည်း၊ ကျန်းလီ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကျိုကျိုးနှင့် သီးခြားစီဖြစ်နေသကဲ့သို့ မည်သည့် ကံတရားအမှတ်အသားမျှ ရှိမနေခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းလီကိုယ်တိုင်လည်း အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ယခုမှာ အဲ့ဒီကိစ္စကို စဉ်းစားနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပွား သုံးခုစလုံး တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြရာ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ ကိုယ်ထည်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်အထိ အထုခံလိုက်ရသည်။

ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် "ဝါး... မဆော့တော့ဘူး၊ မင်းက လူကို အနိုင်ကျင့်တယ်။" ဟု ကလေးတစ်ယောက်လို ငိုချလိုက်ပါတော့သည်။

တံဆိပ်တင် ငိုသည်မဟုတ်၊ ကျန်သော နတ်ဘုရားလက်နက်များပါ ငိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ယနေ့မှ အသိဉာဏ် ပွင့်လာကြသူများဖြစ်ရာ၊ အသိဉာဏ်အရ အသက် ၅ နှစ်၊ ၆ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ကျိုကျိုးတွင် စိတ်ကြိုက် ဆော့ကစားချင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူမှလည်း သူတို့ကို မတားနိုင်ဘူးဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

ဘယ်သူက ထင်ပါ့မလဲ။ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းမှာတင် ကျန်းလီ၏ အသေအလဲ ထိုးကြိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်လား။

"မျှော်စင်လေး... ညီအစ်ကိုတွေကိုခေါ်ပြီး ပြေးတော့၊ ကျိုကျိုးကနေ ထွက်ကြစို့။"

ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် နေရာလွတ်အက်ကွဲကြောင်း ၆ ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ အလုအယက် တိုးဝင် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

[အမည်မသိ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

[အမည်မသိ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

...

[အမည်မသိ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

စနစ်ဆီမှ အသိပေးချက် ၆ ခု တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

...

နတ်ဘုရားလက်နက်များ ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် ကျန်ရှိသော အသိဉာဏ်ပွင့်နေသည့် ရတနာများမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ ကျိုကျိုးရှိ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းလိုက်သည့်အခါ ထိုရတနာများမှာ 'ရတနာအင်ပါယာ' တည်ထောင်မည့် အိပ်မက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ငြိမ်ကုပ်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် ရတနာများ အသိဉာဏ်ပွင့်လာသည့်ကိစ္စမှာ ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးမှန်း လူတိုင်း သိကြသည်။

ထိုရတနာများ ငြိမ်သွားသည်မှာ ခဏသာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ကျင့်ကြံသူကများ ဤရတနာများကို ယုံယုံကြည်ကြည်နှင့် ဆက်သုံးရဲပါ့မလဲ။ တိုက်ပွဲဖြစ်ချိန်တွင် ရတနာက အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေခဲ့လျှင် သခင်ဖြစ်သူမှာ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံသူများသည် ရတနာများကို အားကိုးနေကျ ဖြစ်ရာ၊ ရတနာများ မပါလျှင် ကျိုကျိုး၏ အင်အားမှာ အဆမတန် ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုရတနာများကို ဘယ်မှာ ထားရမည်ဆိုသည်မှာလည်း ပြဿနာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သခင်များဆီမှာ ထားလျှင် သခင်ကို ပြန်သတ်မည်ကို စိုးရိမ်ရသည်၊ တစ်နေရာတည်းတွင် စုထားပြန်လျှင်လည်း ရတနာအင်ပါယာ တကယ်ဖြစ်သွားမည်ကို ကြောက်ရသည်၊ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ကျတော့လည်း နှမြောစရာ ဖြစ်နေပြန်သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ - ထွက်ပြေးသွားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို မည်သို့ လုပ်ရမလဲ ဆိုသည်ပင်။

ကျန်းလီ မရှိခင်က နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများကို တားဆီးရန်အတွက် အစဉ်အဆက်သော လူသားဧကရာဇ်များသည် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းလီသာ နတ်ဘုရားဘုံကို ရှာတွေ့ပြီး ပြန်မလာနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သို့မဟုတ် သူ အိုသေသွားလျှင်၊ နောက်တက်မည့် လူသားဧကရာဇ်သည် နတ်ဘုရားလက်နက်များ မရှိဘဲ နတ်ဆိုးများကို မည်သို့ တားဆီးပါ့မလဲ။

ကျန်းလီကတော့ အကောင်းမြင်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များသည် နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများထက် သန်မာကြသည်။ ထိုလက်နက်များကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်လျှင် ကျိုကျိုးသည် အစဉ်အမြဲ အေးချမ်းနေပေလိမ့်မည်။

သူသည် ထိုလက်နက်များနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကပင် သူတို့၏ စိတ်ရင်းမှာ မယုတ်မာမှန်း သိထားသည်။ ဥပမာ - ပညာရှိစာမူသည် "သေဆုံး" စာလုံးကို ကိုယ်ပွားတွင် မကပ်ဘဲ ကျန်းလီ၏ မူလခန္ဓာတွင် ကပ်နိုင်သော်လည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည်လည်း "ကျန်းလီ သေစေရမည်" ဟု မပြောဘဲ "လမ်းခရီး ခက်ခဲစေရမည်" ဟုသာ ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။

သူတို့သည် ချုပ်ချယ်ခံရခြင်းကိုသာ မုန်းတီးကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကျန်းလီသည် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ ကံတရားအတိုင်း လိုက်လံရှာဖွေကာ၊ နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားသော စီနီယာများကို ရှာဖွေလိုသေးသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားဘုံကိုလည်း ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်လား။

ယခင်က ဘယ်သူမှ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို ထိုမျှအထိ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု တံဆိပ်ကိုယ်တိုင် အသိဉာဏ်ပွင့်လာပြီဖြစ်ရာ စီနီယာများကို ရှာဖွေရန်မှာ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ သူတို့ကို သွားပြီး ပြန်ခေါ်လာခဲ့မယ်" အင်အားစုကြီးများ အစည်းအဝေးတွင် ကျန်းလီက ပြောလိုက်ရာ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။

ပြန်ရှာမယ်? ဘယ်လိုရှာမှာလဲ? ဘယ်ကို သွားရှာမှာလဲ?

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါ နေရာလွတ်တာအိုမှာ အတွေ့အကြုံတချို့ ရခဲ့တယ်။ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ငါ လိုက်သွားလို့ရတယ်"

ကျန်းလီသည် စနစ်နှင့် အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များ ထွက်ပြေးသွားသော အမည်မသိ ကမ္ဘာ ၆ ခု၏ တည်နေရာကို စနစ်က မှတ်သားထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ရင်းမြစ်အမှတ်များကို အသုံးပြု၍ ထိုနေရာများသို့ ကူးပြောင်းသွားနိုင်သည် မဟုတ်လား။