အခန်း (၂၃၃၃-၂၃၃၄)

အပိုင်း(၂၃၃၃)

စုရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏အပေါ်တွင် မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမျှ မမြင်တော့ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်ပြီး ဤသည်မှာ လုံးဝ ယုတ္တိရှိလှပေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဝေ့ဝူယင်သည် စကားပြောနိုင်လောက်သည့်အထိ အလွယ်တကူ ပြန်လည် နာလန်ထူလာနိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက်ပင် သူ အံ့သြနေမိသည်။ ဤဘဝ၏ အစောပိုင်းကာလတွင် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြားနာခဲ့ရပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုဝိညာဉ်သည် တိုက်ရိုက် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုသူသည် သူ၏ ထာဝရ သေဆုံးချိန်အထိ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ စုရီအား ကျိန်ဆဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သုံးမိနစ်ခန့်သာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် စုရီသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကာ ယွီပေါင်ယွဲ့ ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ ကျေနပ်သော နှလုံးသားဖြင့် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မူ...

ဝေ့ဝူယင်သည် ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် တုန်ခါသွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အသွင်အပြင်နှင့် အော်ရာမှာ လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့သည့်အလား အပြစ်ကင်းစင်သွားပေသည်။

သူ၏ ကြယ်တာရာ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းသော ဉာဏ်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း သက်တန့်ရောင် ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။ အကယ်၍ စုရီသာ သူ့ကို ယခု မြင်တွေ့လိုက်ရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ နှလုံးသားသည် မုန်တိုင်းထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အဲဒါက သံသရာ စက်ဝန်း ဆိုတာလား... သူ တကယ်ပဲ ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ဘူးပဲ..."

ဝေ့ဝူယင်သည် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် မှ မြစ်ဖျားခံလာသော စုရီ၏ စကားများကို ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည်။ အခြားသူများ အနေဖြင့် တန်ခိုးရှင် တာအို ၏ အလွန်တရာ နက်နဲသိမ်မွေ့သော ဘာသာစကားတစ်ခုဖြစ်သည့် အသက်နှင့် သေမင်း ဘာသာစကား ကို နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုအရာမျိုး ရှိကြောင်းကို သိရှိထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် တာအို သုံးပါး၏ ကောင်းချီးရရှိထားသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း...။

မည်မျှ ကြီးမားလွန်းလှသည့် အမြတ်အစွန်းနည်း။

"ဒါက ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက်တောင် အများကြီး ပိုပြီး အလုပ်ဖြစ်သွားတာပဲ..."

ဝေ့ဝူယင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။ စုရီ၏ အပေါ်တွင်လည်း မည်သည့် တန်ဖိုးကိုမျှ မမြင်တော့ချေ။

...

ခုနစ်ရက် ပြည့်ပေတော့မည်။

တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာလေသည်။

အစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲလာကြသည်။

အကြည့်များ စုဆုံလာကြပေသည်။

အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ အတွင်း ကြီးထွားလာသော ဤဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများ၏ ဗဟိုချက်နေရာမှာ သံချပ်ကာကောင်းချီး ကြယ်ကွင်းပြင် ၏ အစွန်းတွင် လှည့်ပတ်နေသော ငွေရောင် နန်းတော် အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ ရှေးဟောင်း တဒင်္ဂနယ်မြေဓား ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ အကန့်အသတ်မဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော စုရီ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုစဉ်အတွင်း တောက်ပသော ကြယ်နန်းတော် ကဲ့သို့သော ကြားနေ အင်အားစုများသည် ဂလက်ဆီများ ကြားရှိ နတ္ထိဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းကာ ကြယ်တာရာ ကူးပြောင်းခြင်း အလင်းတန်းများ ကို စေလွှတ်ခြင်းကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြုလုပ်နေကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အိမ်နီးချင်းနှင့် အနီးအနားရှိ ဂလက်ဆီဇုံများ ထံသို့ စေလွှတ်နေကာ အချို့မှာ ဂလက်ဆီပေါင်းစုံ အတိုင်းအတာဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ခန့်မှန်းချက်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့က ဂလက်ဆီကို ပျက်သုဉ်းစေမည့် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခကြီး တစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေကြခြင်းလောဟု တွေးတောစရာ ဖြစ်လာပေသည်။

ခုနစ်ရက်ဟူသော အချိန်ကန့်သတ်ချက်မှာ နီးကပ်လာနေပြီး စုရီ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရေငတ်နေသကဲ့သို့ တောင့်တနေကြသော ထိပ်သီး ခွန်အားကြီးမားသူများသည် မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။ သူတို့၏ လောဘကို တားဆီးထားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အာရုဏ်ဦး အင်ပါယာ ၏ အာဏာရှင် အင်ပါယာ၊ ထူးခြားလှသော မြင့်မြတ်သည့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် နှင့် အခြားတစ်နေရာမှ လာသော ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ပဟေဠိဆန်သော နယ်ခြားသားပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူကစားခဲ့သော အကွက်တိုင်းမှာ စူးစမ်းချင်စရာ ကောင်းသော်လည်း သေချာ တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်း နှင့် စွမ်းအား အရင်းအမြစ်တို့နှင့် ပတ်သက်၍ ကြီးထွားလာသော ကောလာဟလ အမျိုးမျိုး ရှိနေသော်ငြား၊ ထိုနယ်ခြားသား၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် စမ်းသပ်ရန် မည်သူကမျှ ပထမဆုံး စတင် မလုပ်ဆောင်ရဲကြချေ။

ဤနေရာမှာ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ ဖြစ်လင့်ကစား၊ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်တည်မှုများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားများအတွက် တိုက်ခိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနယ်ခြားသားက သူတို့ကို သို့မဟုတ် သူတို့ ဂလက်ဆီ၏ အုတ်မြစ်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်း မရှိသရွေ့၊ သူတို့က အဘယ်ကြောင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ဆောင်ကြမည်နည်းဟု ယူဆရပေသည်။

...

ဝေ့ဝူယင်သည် ငွေရောင် ဘောင်ကွပ်ထားသော ဘဲဥပုံ မှန်ကြီး တစ်ချပ်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ၏ ပုံရိပ်ကို လေ့လာကြည့်ရှုနေလေသည်။ သူ့ကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုနေသည်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ၏ ဟန်ပန်များ ရောယှက်နေသည့် ဒီဇိုင်းဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော ငွေ၊ အနက်နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများကို ဆင်မြန်းထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းများပေါ်ရှိ ငွေရောင် လက်ပတ် နှစ်ခု၊ ခါးရှိ ဆေဘာ ဓားအိမ် နှင့်၊ အောက်ဘက်တွင် ကြီးထွားနေသော ထူထဲသည့် အကြောပြိုင်းပြိုင်း အမြစ်များပါရှိသည့် ငွေရောင် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ကို ဝိုင်းရံထားသော ဖီဆန်လိုသည့် မျက်လုံးများရှိသည့် နဂါးဆယ့်ရှစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်တို့ ဖြစ်ကာ၊ ဗဟိုရှိ အမြစ်များသည် ကြယ်တစ်ပွင့်ကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနေသည့်အလား ရစ်ပတ်ထားပေသည်။ ထို နဂါးဆယ့်ရှစ်ကောင်သည် ၎င်းကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအောက်တွင် အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာတစ်ပါးအဖြစ် ဆက်ဆံနေကြလေသည်။

ဤဝတ်စုံသစ်သည် သူ၏ သင်္ကေတသစ် အပါအဝင် ဝေ့ရှောင်ထျန်း ဒီဇိုင်းဆွဲပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝေ့ရှောင်ထျန်း ကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိနိုင်သော နည်းလမ်းများဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပုံဖော်ပေးထားပေသည်။

"ဒီနေရာမှာ နင့်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေအတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အုတ်မြစ်တစ်ခုကို ချထားပြီးပြီပဲ... နင့်ကိုနင် ဒီလောက်ထိ တွန်းအားပေးဖို့ လိုသေးလို့လား..."

ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ်က လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ မေးခွန်းမမေးမီကတည်းက အဖြေကို သိနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသော်ငြားလည်း မေးဖြစ်အောင် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အဘယ်ကြောင့် အရာအားလုံးထံမှ ကံကောင်းခြင်း အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကိုပင် ချန်မထားဘဲ အကုန်အစင် ညှစ်ထုတ်ယူရသည်ကိုမူ သူမ မသိရှိခဲ့ချေ။ သူသည် အန္တရာယ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်ဆိုတာ အသိမ်းပိုက်ခံရနိုင်တဲ့အလားပင်။

မဟုတ်သေး... ၎င်းမှာ မမှန်ကန်ချေ။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဤအန္တရာယ်များအတွင်း တွက်ချက်မှုများဖြင့် အမြဲတစေ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး၊ အရေးပေါ် အစီအစဉ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရေးဆွဲကာ တုံ့ပြန်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း၊ မနက်ဖြန်ဆိုသည်မှာ အသိမ်းပိုက်ခံရနိုင်သည့်တိုင် သူသည် ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဟူး..."

ဝေ့ဝူယင်သည် လေတစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးဘက်၊ ခြေရင်းမှနေ၍ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် သေးငယ်သော မိန်းကလေး နှစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ တစ်ဦးက အခြားတစ်ဦးထက် ပို၍ တောက်ပနေပေသည်။ ပိုင်ရှု နှင့် အခြား ပိုင်ရှု တို့သည် လက်ချင်းတွဲကာ မှန်ထဲရှိ ပုံရိပ်ကို မြတ်နိုးစွာ ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။

"ဆရာက အရမ်းကို ချောမောခန့်ညားနေတာပဲ..."

ပိုင်ရှု က ချီးကျူးလိုက်သည်။ အခြား ပိုင်ရှု မှာမူ စကားသိပ်မပြောဘဲ သူမ၏ ညီအစ်မထက် ပို၍ နှုတ်ဆိတ်နေတတ်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာမူ သိသိသာသာ ပို၍ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

"ဟား..."

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ အဆုတ်အတွင်း စုဆောင်းနေသော နောက်ကျိသည့် လေများ အားလုံးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ သို့ သူ ဝင်ရောက်လာကတည်းက... သူ၏ စိတ်သည် အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး၊ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် သူ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရာများကို စစ်ထုတ်လေ့လာရင်း အဆုံးအစမရှိ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေခဲ့ပေသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ယွီစွန်းလီ ၏ နှစ်နှစ်တာ ချိန်းဆိုမှုကို ပြီးမြောက်စေရန်ဟူသော ရည်မှန်းချက် တစ်ခုတည်းမှ စတင်ခဲ့သည်ဟု တွေးကြည့်မိသည်။

သူက ပိုင်ရှု ၏ သေးငယ်သော ပုံစံလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်လေ၏။

"ကျေးဇူးပဲ..."

***

အပိုင်း(၂၃၃၄)

ရတနာတောင်ကြား ဂလက်ဆီ၊ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ၊ ယခုအခါ ပြတ်သားသော ဆည်းဆာ ဂလက်ဆီ ဟု အမည်တွင်သော ဂလက်ဆီ၊ ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ၊ အဖြူရောင် အဘိဿဲလ် ဂလက်ဆီ နှင့် ကြယ်တစ်ပလုံး ဂလက်ဆီ တို့အားလုံးသည် ဂလက်ဆီ အစုအဝေး အတွင်း၌ 'တိုက်ရိုက်' မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းတွင် ရှိနေသည်ဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သခင်လေး ရှန့် သည် ရတနာတောင်ကြား ဂလက်ဆီ မှ ကြယ်တစ်ပွင့် ဂလက်ဆီ သို့ ခရီးသွားရာတွင် ဂလက်ဆီ လေးခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အဖြူရောင် အဘိဿဲလ် ဂလက်ဆီ နှင့် ပြတ်သားသော ဆည်းဆာ ဂလက်ဆီ အဆင့်ရှိ ဂလက်ဆီတစ်ခုစီ၏ အနီးအနားတွင် အခြားသော အိမ်နီးချင်း ဂလက်ဆီများ ရှိနေသည်။

၎င်းတို့ကို ဖြတ်သန်းကာ လေ့လာစူးစမ်းနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်း အသိုင်းအဝိုင်းက ယင်းတို့ကို နိမ့်ကျသော ဂလက်ဆီများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် စည်းစိမ် ပျက်သုဉ်းခြင်း ဂလက်ဆီ သည် ရတနာတောင်ကြား ဂလက်ဆီ နှင့် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော ကြီးမားသည့် ဂလက်ဆီတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ စည်းစိမ် ပျက်သုဉ်းခြင်း ဂလက်ဆီ၊ ရတနာတောင်ကြား ဂလက်ဆီ၊ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ နှင့် တားမြစ်စည်ပင် ဂလက်ဆီ တို့သည် ဂလက်ဆီ လေးခုပါဝင်သော အစုအဝေးတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ အလွန် ကြီးမားသော ဂလက်ဆီများ ဖြစ်နေကြပေသည်။

ပိုမို ကြီးမားသော လမ်းကြောင်းများကို ရှာဖွေနေကြသည့် နိမ့်ကျသော ဂလက်ဆီများမှ ကျင့်ကြံသူများက ၎င်းတို့ ပါဝင်သော အစုအဝေးကို သန့်စင်သော ကံကြမ္မာ ဟင်းလင်းပြင် ဟု မကြာခဏ ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်းချီးခံ ယီအင်ပါယာ ကဲ့သို့သော ဂလက်ဆီ အတိုင်းအတာရှိ မင်းဆက်များနှင့် ‘ကံကြမ္မာနှင့် ကံကောင်းခြင်း နတ်ဘုရားမ’ တည်ထောင်ခဲ့သော မင်းဆက်တို့သည် ထိုနေရာတွင် တည်ရှိနေကြပေသည်။

အမှန်စင်စင်... သန့်စင်သော ကံကြမ္မာ ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း၌ အလွန် ခိုင်မာသည့် အထောက်အပံ့များ မရှိပဲ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့် ထက် ကျော်လွန်သော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခိုင်လုံမှုမရှိသော ခန့်မှန်းချက်များ ရှိနေခဲ့ပေသည်။ ဤသည်မှာ မှန်ကန်သည်ဖြစ်စေ၊ မမှန်ကန်သည်ဖြစ်စေ သာမန် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ပြောဆိုရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြီးမားသော ဂလက်ဆီများကသာ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များ ကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့ပြီး၊ နိမ့်ကျသော ဂလက်ဆီ အများစုတွင်မူ ခေါင်းဆောင်များ သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူများအဖြစ် လျှို့ဝှက်အရှင် များသာ ရှိကြကာ သူတော်စင်များ ပင် မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဖြူရောင် အဘိဿဲလ် ဂလက်ဆီသည် ဤအချက်အတွက် အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဂလက်ဆီ အစုအဝေး အတွင်း၌ ပြိုကျပျက်စီးသွားသော သို့မဟုတ် အခြား ဂလက်ဆီတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော ဂလက်ဆီများ ရှိနေသော်လည်း၊ လက်ရှိ လည်ပတ်နေသော နိမ့်ကျသည့် ဂလက်ဆီ အရေအတွက်မှာ နှစ်ဆယ့်ငါးခုသာ ရှိပေသည်။ အများစုတွင် အဖြူရောင် အဘိဿဲလ် ဂလက်ဆီ၊ ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ၊ သို့မဟုတ် ပြတ်သားသော ဆည်းဆာ ဂလက်ဆီ တို့ကဲ့သို့ သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းမှ တားဆီးပေးသော သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန် လုံးဝ ဆွဲဆောင်မှု မရှိစေသော ထူးဆန်းသည့် အရာများ ရှိနေကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော ဂလက်ဆီ ခြောက်ခုသာ တည်ရှိပြီး၊ ယင်းခြောက်ခုအနက်မှ လေးခုကို စုစည်းထားသော သန့်စင်သော ကံကြမ္မာ ဟင်းလင်းပြင် မှလွဲ၍ ကျန်နှစ်ခုမှာ အစုအဝေး နယ်နိမိတ်၏ အစွန်အဖျားတွင် ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်မျှပင် နီးကပ်မှု မရှိဘဲ၊ သူတော်စင်များ ပင်လျှင် ကြီးမားသော အားထုတ်မှုနှင့် အချိန် မပါဘဲ သွားရောက်ရန် အလွန်တရာ ကွာဝေးလွန်းလှပေသည်။

အခြား ဂလက်ဆီ နှစ်ခုလည်း တည်ရှိနေသေးသည်။ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင် ပင်လျှင် မသိရှိသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် ၎င်းတို့ကို အထီးကျန် ဂလက်ဆီများဟု ခေါ်ဆိုကြလေသည်။ ထို ဂလက်ဆီများထဲမှ တစ်ခုမှာ ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ခုမှာမူ ကျဆုံးနှလုံးသား ဂလက်ဆီ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အကြောင်းအရာ အရိပ်အမြွက် အသီးသီးနှင့် ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီ နှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ နက်ရှိုင်းသည့် အသိပညာများအပေါ် အခြေခံ၍ ထိုဂလက်ဆီများသည် တစ်ချိန်က မူလ သူတော်စင်များ မှ လျှို့ဝှက် တာအို ကို ကျော်လွန်၍ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ကျရှုံးခဲ့ရသော နယ်မြေများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိလေသည်။

၎င်းတို့သည် တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေများ ဖြစ်လာကာ လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရသည်။ သို့တိုင်အောင် ၎င်းတို့ကို လက်ရှိ လည်ပတ်နေဆဲဟု သတ်မှတ်ထားကြပေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ တည်ရှိနေမှုကို သိရှိထားသော်လည်း သခင်လေး ရှန့် မှလွဲ၍ အခြားမည်သူကမျှ သူ့ကို ရှာဖွေရန် ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီ သို့ စွန့်စားသွားရောက်ဖို့ မဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်းမှာ ဤအကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

အကျဉ်းချုပ်ရသော်... စုစုပေါင်း လက်ရှိ လည်ပတ်နေသော ဂလက်ဆီ သုံးဆယ့်သုံးခု ရှိသည်။

နိမ့်ကျသော ဂလက်ဆီ နှစ်ဆယ့်ငါးခု...

ကြီးမားသော ဂလက်ဆီ ခြောက်ခု...

တားမြစ် ဂလက်ဆီ နှစ်ခု...

ဝေ့ဝူယင်၏ အတွေးများသည် ဤပြောင်းလဲမှုများကို သိရှိလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှ စတင်ကာ ဝဲဂယက်တစ်ခုအလား လည်ပတ်နေခဲ့ပေသည်။ သူသည် မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ ယွီစွန်းလီ ကို ရှာဖွေရန် ဝိညာဉ်အမြင် ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ သူမသည် ချင်ချူးမူ၊ လျူစုယင်၊ ချောင်စွေ့ဖုန်း၊ ရှီနင်၊ ရှန့်ဝမ်ချင်း၊ ဝေ့ရှောင်ထျန်း၊ လော့နင် နှင့် အီမန်တက် တို့နှင့်အတူ ရေချိုးနေ၏။ ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်း အပူချိန်ကို မြင့်တက်စေကာ နှာခေါင်းသွေး လျှံကျစေနိုင်လောက်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေပေသည်။

အလွန်တရာ လှပလှသော ခန္ဓာကိုယ်များက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပျော်ရွှင်နေကြကာ၊ နောက်ပြောင်ကစားနေကြသည်။ အငွေ့ပျံနေသော ရေများက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံစားမှုများအတွက် မည်သည့် အတားအဆီးကမျှ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။ ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုမေ့ဖျောက်၍မရနိုင်သည့် မြင်ကွင်းကြောင့် သူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပေသည်။

သူတို့၏ ပြည့်ဖြိုးသွယ်လျပြီး ချောမွေ့သော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းများသည် ဝိညာဉ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ကယောက်ကယက် ဖြစ်သွားစေလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။ သူသည် အီမန်တက် နှင့် လော့နင် တို့မှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံးအပေါ်တွင် တမင်သက်သက် အကြည့်များကို ရပ်တန့်ထားခဲ့ပြီး ထိုနှစ်ဦးကိုမူ လေးစားမှုဖြင့် ရှောင်ဖယ်ပေးခဲ့လေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော တပ်မက်မှု အငွေ့အသက်တစ်ခုက လှိုင်းပုတ်ခတ်လာသော မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားမှုများနှင့်အတူ ထကြွလာပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သက်ပြင်းချကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ချိန်တွင် ဝေ့ရှောင်ထျန်း က အရာအားလုံးကို သိရှိနားလည်နေသည့် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မော့ကြည့်လာပေသည်။

လှပသော အမျိုးသမီးအဖွဲ့သည် ပျော်ရွှင်ကာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေကြသည်။ မည်သည့် ဂလက်ဆီတွင်မဆို ဤမြင်ကွင်းမျိုးကို ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်ရန်မှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး၊ အထူးသဖြင့် မထိမတို့ရသေးသော ချွင်ဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် သုံးဦး၊ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေသော ကောင်းကင် အပိုင်းအစ တစ်ခုနှင့် သူတော်စင် တစ်ပါးတို့ ရှိနေခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သာမန် မဟုတ်ကြချေ။

ထို့အပြင် ခုနစ်ရက်တာ ကြေညာချက်၏ အကြိုနေ့တွင် မြင်တွေ့ရသော ဤချစ်စဖွယ် မြင်ကွင်းသည် သူတို့က သူ့အပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည့် ရှင်းလင်းသော လက္ခဏာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုယုံကြည်မှုနှင့် ထိုက်တန်အောင် နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူ သူတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်၍ မဖြစ်ပေ။

သူမကို သူ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး... သူတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး မဖြစ်စေရချေ...။

"ဆရာ..."

ပိုင်ရှုမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ မိန်းမောနေသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားသည်။ ဤအသံက ဝေ့ဝူယင်ကို ငေးမောနေမှုမှ လန့်နိုးသွားစေခဲ့သည်။ အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် သတိရသွားခဲ့သော်လည်း... ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်မှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အနာဂတ် အတွက် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အတိတ်ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပစ်ရန် အရေးကြီးသော်လည်း၊ အနာဂတ်ကို အမြဲတမ်း မျှော်ကြည့်နေရန်မှာလည်း တန်းတူပင် အရေးကြီးလှပေသည်။ ဝေ့ဝူယင်ကို သတိပေးနေသည့်အလား၊ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်တည်မှုများ ထံမှ အော်ရာအချို့က အဝေးဆီမှ တောက်လောင်လာလေသည်။

ခုနစ်ရက် အချိန်ပြည့်ရန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် နောက်ထပ် လေတစ်ချက်ကို ရှူသွင်းကာ ပြန်လည် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လန်းဆန်းတက်ကြွလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လုပ်စရာ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ခုမှာ...

...အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ အတွင်း၌ သူ့ကိုယ်သူ အခိုင်အမာ နေရာယူရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝှစ်...

သူသည် စုရီ၏ အခန်းတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားလေသည်။ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ရှေးကျသော ထို ကောင်းချီးခံ သည် သူ့ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူပင်လျှင် ထိုအော်ရာများထံမှ ပြင်းထန်သော အတက်အကျများကို ခံစားနေရပေသည်။

"ခင်ဗျား အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား..."

စုရီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ယွီပေါင်ယွဲ့ ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရောယှက်နေပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူမကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း ဒီမှာပဲ နေခဲ့လို့ရသလို၊ တာအိုမိတ်ဆွေ စု နဲ့အတူ လိုက်သွားလို့လည်း ရတယ်..."

“...”

သူမ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်များက စုရီထံသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလေသည်။ ဝေ့ဝူယင်က သူ့ကို အဝေးသို့ ပို့ပေးရန် သဘောတူထားကြောင်း သူမကို ကြိုတင် အသိပေးထားပြီးဖြစ်ရာ၊ သူမ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ ‘သူမ သူနှင့်အတူ လိုက်သွားမည်လား သို့မဟုတ် သူတို့ ဘယ်တော့ ထွက်သွားကြမည်လဲ’ ဆိုသည်မဟုတ်ဘဲ သူ ထွက်သွားပြီးနောက် သူမ ဘာလုပ်ရမည်နည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

***