အခန်း (၄၉-၅၀)

အခန်း (၄၉) - အတော်လေး နွေးထွေးစရာ ကောင်းတယ်

ထူထပ်သော မီးခိုးများ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားသည်နှင့်အမျှ မှုန်ဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုအချိန်တွင် ထိုအနှီသူသည် ဘောင်းဘီ ဝတ်နေပုံရသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ဘောင်းဘီကို ဝတ်ပြီးသွားပြီး ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ရွှေမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာ သာမည လေးက ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက်တောင် မိုက်ရိုင်းရဲတယ်ပေါ့..."

ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၊ လူပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခုက သားရဲ ၏ အလောင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

လက်တစ်ဖက်ကို နောက်တွင် ပစ်ထားပြီး ၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဓားရှည် ကို ကိုင်လျက် ဓားသွားက သူ၏ ခြေအောက်ရှိ သားရဲကို တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားသည်။

"ချန်... ချန်လော့လား..."

ကျောက်မန်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ အသံထဲတွင် မသေချာမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပါဝင်နေပုံရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ ရွှေမြုတေအဆင့်ရှိသော ဖောက်ခွဲမှုဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ရွှေမြုတေအဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးပင် ခံနိုင်ရည် ရှိချင်မှ ရှိမည် ဖြစ်ရာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသော ချန်လော့သာဆိုရင်ဖြင့် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

သို့သော် ထူထပ်သော မီးခိုးများ လွင့်စင်သွားချိန်တွင် ၊ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုက ကျောက်မန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် ထိုအချိန်မှသာလျှင် ကျောက်မန်၏ နှလုံးသားမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်လော့သည် သားရဲဘုရင်၏ အလောင်းပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ၊ ထို သံချပ်ကာအပျော့စား ကိုပင် ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၊ သူ၏ ဘောင်းဘီကိုတော့ လဲလှယ်ထားဟန် ရှိသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်တွင် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး သားရဲဘုရင်အား ချိန်ရွယ်ထားသည်မှာ အတော်လေး ခန့်ညားသော ပုံပေါက်နေသည်။

သူ၏ ခြေအောက်ရှိ သားရဲဘုရင် မှာ ခေါင်းနှင့် ကိုယ် ကွာသွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များသည် အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားကြပြီး ၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ခန္ဓာကိုယ်ရှိသွေးများ ပွက်ပွက်ဆူလာကာ ကျန်ရှိနေသေးသော မီးတောက်မြိုသားရဲ များကို အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မီးတောက်မြိုသားရဲ များသည် သူတို့၏ သားရဲဘုရင် သေဆုံးသွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ချက်ချင်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြပြီး အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် ချန်လော့သည် သွားရောက် မကူညီခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အကုန်အစင်နီးပါး သုံးစွဲပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ၊ ၎င်းတို့ကို သွားရောက်ကူညီရန် စွမ်းအား မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သားရဲဘုရင်၏ အလောင်းကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သိမ်းပြီးနောက် ၊ သူသည် ကျောက်မန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ရှင်... ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ကျောက်မန်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ် အရိပ်အယောင်အချို့ဖြင့် ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဲဒါက သားရဲ ရဲ့ ရွှေမြုတေ လေ... ရွှေမြုတေအဆင့် တစ်ဝက်ဆိုပေမဲ့... စစ်မှန်သော ရွှေမြုတေအဆင့် ရှိတဲ့ စွမ်းအားရှင်တောင် အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်နိုင်မယ် မထင်ဘူး... ဘာလို့ ချန်လော့က ဘာမှ မဖြစ်ရတာလဲ…

ရွှေမြုတေ က အတုများ ဖြစ်နေမလား…

သို့သော် ချန်လော့သည် အနည်းငယ် ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရွှေမြုတေ ဖောက်ခွဲတာလောက်တော့... နောက်ထပ် အကြိမ်တစ်ရာလောက် ဖြစ်လာရင်တောင် ငါ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သို့သော် ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်လော့ ဝတ်ဆင်ထားသော သံချပ်ကာအပျော့စား သည် "ဖောင်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားသည်။

"အဲဒီလောက်လည်း ကြီးကျယ်မနေပါဘူး... သူက ရွှေမြုတေဖောက်ခွဲတုန်းက ငါ့ကိုယ်စား ထိခိုက်ခံလိုက်ရလို့ အဲ့လိုဖြစ်သွားတာ..."

ကျောက်မန်မှာ ချန်လော့ကို ဆွံ့အစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်နက် အတု တစ်ခုက ရွှေမြုတေဖောက်ခွဲမှုကို တစ်ကြိမ်ကို တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်ထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မပျက်စီးမှသာလျှင် ထိုအရာမှာ ဆန်းကြယ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါနဲ့... သားရဲဘုရင် ကို နင် သတ်လိုက်တာလား..."

ကျောက်မန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... သင်ချင်လို့လား... သင်ချင်ရင် ငါ သင်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

သူ၏ ပျက်စီးသွားသော သံချပ်ကာအပျော့စား ကို ပြုပြင်ရန်အတွက် ကျောက်မန်ထံမှ သင်တန်းကြေး အချို့ကို မည်သို့ ညှစ်ထုတ်ရမည်ကို စဉ်းစားရင်း ချန်လော့က ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်မန်သည် သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးရုံသာမျှသာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ချန်လော့က သားရဲဘုရင် ကို သတ်လိုက်တာ ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ဓားမြှောင် က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ..."

ကျောက်မန်သည် ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားနေစဉ် ချန်လော့၏ လက်ထဲတွင် ဓားမြှောင် တစ်လက် ရှိနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ၎င်းမှာ သူမ အစောပိုင်းက အသက်သွင်းခဲ့သော ဓားမြှောင် ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို ပြန်ပေး..."

ကျောက်မန်သည် အလျင်အမြန် လက်လှမ်း၍ လုယူရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ၊ ချန်လော့သည် အလွန် မြန်ဆန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိိုက်ကာ သူမကို လုံးဝ အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို ပြုံးတုံးတုံး ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ခုနတင်ပဲ ဒီဓားမြှောင်ကို သုံးခဲ့တာမလား... ပစ်မှတ်က သားရဲဘုရင် ဖြစ်ရမှာပေါ့ ဒါပေမဲ့ သားရဲဘုရင်က ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီဆိုတော့၊ ဓားမြှောင်ကလည်း ပစ်မှတ်ပျောက်ပြီး ဒီအတိုင်း ရပ်သွားတော့တာပဲ”

"ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီအရာက ရွှေမြုတေအဆင့် ကိုတောင် သတ်နိုင်စွမ်း ရှိရမယ်မလား”

ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပြန်ပေး..."

ကျောက်မန်သည် သူ၏ မေးခွန်းကို မဖြေသည်ကို မြင်ပြီး ချန်လော့ တစ်ယောက် ပြုံးလိုက်သည်။

ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ပုံရတယ်…

ထို့ကြောင့် သူသည် ဓားမြှောင် ကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်သည်။

"ဒီ ဓားမြှောင် က အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်... မင်းအတွက် ငါ သိမ်းထားပေးမယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်မန်မှာ ဒေါသမီးများ တောက်လောင်ခဲ့ရပြန်သည်။

"အဲဒီထဲမှာ ရှင် ဘာလို့ မသေသွားရတာလဲ..."

ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို မဖြေဘဲ ဂူထဲသို့ သူ့ဘာသာ လျှောက်ဝင်သွားတော့သည်။

"ရှင် ဘယ်သွားမလို့လဲ..." ကျောက်မန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြေအောက်ရေပူစမ်း ထဲ စိမ်မလို့..."

"ဒါဆို ရှင် သူတို့ကို မကူညီဘူးလား..."

ကျောက်မန်သည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်လော့သည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိတော့ဘူး... သူတို့ဘာသာ သူတို့ ကိုင်တွယ်ပါစေ..."

ကျောက်မန်သည် ခေါင်းလှည့်၍ ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်စုကို တစ်ချက်၊ ချန်လော့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အတန်ကြာ စဉ်းစားကာ ချန်လော့နောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ၊ မြေအောက်ရေပူစမ်း ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

မြေအောက်ရေပူစမ်း အတွင်းရှိ ရေသည် နီရဲနေပြီး မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေကာ ၊ ၎င်းသည် စမ်းရေတွင်း အတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင် အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း..."

တိုးညင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ထံမှ ရရှိထားသော ဓားမြှောင် ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အကုန်အစင် သုံးစွဲထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အား မကျန်တော့ပေ။ အကယ်၍ အခြား အစွမ်းထက်သော သားရဲ တစ်ကောင်သာ ထပ်ပေါ်လာမည် ဆိုပါက၊ ဤဓားမြှောင် ကို အသုံးပြုရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်မန်ကလည်း လေးနက်‌သောအမူအရာဖြင့် သူမ၏ ကြာပွတ် ရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဘတ်စကက်ဘောလုံး အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော သားရဲ အချို့သည် အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သားရဲများသည်် သူတို့ အပြင်ဘက်တွင် အခုလေးတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မီးတောက်မြိုသားရဲ များနှင့် အနည်းငယ် တူသော်လည်း ၊ သို့သော် ၎င်းတို့ထက် ပိုသေးငယ်ပြီး ပိုချစ်စရာကောင်းကာ မီးတောက်မြိုသားရဲ သားပေါက်ကလေးများ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ဒီအကောင်တွေက မီးတောက်မြိုသားရဲ တွေရဲ့ သားပေါက်လေးတွေလား..."

"အင်း..."

ချန်လော့သည် အဆိုပါ မီးတောက်မြိုသားရဲများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ်မျှသာ ပြသကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျောက်မန်သည် သူတို့ကို အတော်လေး သဘောကျပုံရပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများကို ပွတ်သပ်ရန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။

ဤသားရဲလေးများသည် ယခုမှ မွေးကာစဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလည်း မရှိသေးသလို၊ ရန်သူဆိုတာကိုလည်း နားမလည်ကြသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေ‌သော လူသားများကို ရန်ပြုဖို့ စိတ်ကူးမရှိကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"သူတို့က အရမ်း သေးငယ်ပေမဲ့ နို့ကွာပြီးသားဆိုတော့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အဖြစ် မွေးဖို့ သင့်တော်တယ်..."

"ရှင် တစ်ကောင်လောက် အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပြီး မွေးချင်လား..."

ချန်လော့သည် ငြင်းဆန်ရန် ခေါင်းခါတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံရသည်။

ချန်ရှင်းဂိုဏ်း တွင် သားရဲများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အထူးပြုသော သားရဲတောင်ထွတ် တစ်ခု ရှိကြောင်း သူ မှတ်မိသွားသည်။

ဒီအကောင်တွေကို သားရဲတောင်ထွတ်ဆီ ရောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ ချမ်းသာလာနိုင်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား…

"သူတို့ က ဗိုက်ဆာနေပုံရတယ်..."

ကျောက်မန်သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ချောင်းများကို အဆက်မပြတ် ကိုက်နေသော မီးတောက်မြိုသားရဲ တစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ က အသား စားလို့ ရလား..."

ချန်လော့က မေးလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ပိုက်ဆံရရန် ရောင်းရမည် ဖြစ်ပြီး ပိန်လွန်းနေလျှင် အမြင်လှမည် မဟုတ်ပေ။

ကျောက်မန်သည် တစ်ကောင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"သွားတွေ အကုန် ပေါက်နေပြီဆိုတော့ အခုဆို အသား စားလို့ ရလောက်ပြီ..."

ချန်လော့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ သားရဲ အလောင်း တစ်လောင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သို့သော် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်မန်က မြင်တွေ့သွားပြီး လုံးဝ မှင်တက်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုအလောင်းသည် မီးတောက်မြိုသားရဲ တစ်ကောင်၏ အလောင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန် စားကြ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်လော့သည် ပြဿနာ၏ ကြီးလေးမှုကို လုံးဝသိရှိပုံမရဘဲ သူသည် သားရဲသားပေါက်လေးများ စားရန်အတွက် အလောင်းကို သူတို့ရှေ့သို့ အေးအေးလူလူပင် ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

သို့သော် သားပေါက်လေးများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မိသားစုဝင်များ၏ အလောင်းများကို မြင်ပြီး ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်လော့တစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်မိလေသည်။

"အစား ရွေးနေတုန်းပဲလား..."

"ဒါက နံနံပင်မှ မဟုတ်တာ... ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ထွက်ပြေးရတာလဲ..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်မန်မှာ ချန်လော့ကို ပစ်ကန်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"အဲဒါတွေက သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေလေ..."

ချန်လော့ သည် ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာကာ မီးတောက်မြိုသားရဲ များ၏ အလောင်းကို ရှက်ရှက်ဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ၊ မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေသားရဲ ၏ အလောင်းဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။

"ငါ့ကိုယ်စား သူတို့ကို အစာကျွေးပေးလို့ ရမလား... တစ်ကောင်ချင်းစီ ကျွေးပေး.. သူတို့ကို ဗိုက်မဆာစေနဲ့... ငါ အခု ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်တော့မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်မန် မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ရှင်က ဒီလောက် စိတ်ထား ကောင်းမယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ခဲ့ဘူး..."

အခန်း (၅၀) - ကြေးအရေပြား ကျင့်စဉ် ကိုးဆင့်မြောက်

ချန်လော့သည် သူ၏ ဘောင်းဘီကို ချွတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ကျောက်မန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း... လှည့်နေ..."

ကျောက်မန်မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီး အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောမပေါက်နိုင်သေးဘဲ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။

"ငါ အတွင်းခံ မဝတ်ထားဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို ရွံရှာဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ခုနက ရွှေမြုတေ ပေါက်ကွဲတုန်းက ပျက်စီးသွားလို့ပါ..."

ချန်လော့က တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်မန်သည် ထူထပ်သော မီးခိုးများထဲတွင် ဘောင်းဘီ ဝတ်နေသော ချန်လော့၏ ပုံစံကို ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ လှည့်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အတိတ်က သူမအပေါ် ချန်လော့ ပြုမူခဲ့သော လုပ်ရပ်များကို တွေးမိလိုက်ရာ၊ သူမ၏ အတွင်းထဲမှ ဒေါသမီးတောက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးကို သူမ လုံးဝ လက်လွှတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူးလေ…

"ကျွန်မမလှည့်ရင်ရော... ရှင် ကျွန်မကို ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ..."

ကျောက်မန်သည် ချန်လော့ကို မောက်မာသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ ချန်လော့သည် သူမ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကာ ၊ သူသည် ဒူးထောက်ကာ သူမကို "အဘွား‌ေလး” ဟု ခေါ်ကာ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် ချန်လော့သည် သူမကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ကြည့်ချင်လည်း ကြည့်... မကြည့်ချင်လည်း နေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ဘာမှ ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်း ကြည့်ချင်ရင် ကြည့်လေ..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ဘောင်းဘီကို စတင် ချွတ်ချလိုက်တော့သည်။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်မန်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသည်။

ချန်လော့ မှ ဘောင်းဘီကို ဆွဲမချွတ်နိုင်မီမှာပင် သူမသည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

"ဒီကောင် ယုတ်မာတဲ့ လူလိမ်... တိရစ္ဆာန်... အောက်တန်းကျပြီး အရှက်မရှိတဲ့ ကောင်..."

"ချန်လော့... ရှင်က အကြိမ်တစ်ထောင် သေသင့်တယ်... ရှင် သေသွားရင်တောင်မှ လူတွေက နင့်ကို သင်္ချိုင်းထဲကနေ ပြန်တူးပြီး ရှင့်အလောင်းကို ကြာပွတ်နဲ့ ရိုက်ကြလိမ့်မယ်..."

ကျောက်မန်သည် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ၊ သူမ၏ ပါးပြင်များက နီရဲကာ ပူထူနေသည်။

ချန်လော့ကို သူမ၏လက်ခုပ်ထဲကရေကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ ချန်လော့၏ အရှက်မဲ့နိုင်စွမ်းကို သူမ အတော်လေး အထင်သေးခဲ့မိကြောင်း ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ဘောင်းဘီတို အသစ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်လော့သည် သူ့ကို ကျောပေးထားသော ကျောက်မန်ကို ဆွံ့အစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ငါက လူလိမ်လား... ငါက မင်းကို အရင် သတိပေးခဲ့တာလေ... ပြီးတော့ မင်းကိုယ်တိုင်ကပဲ မလှည့်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... လူလိမ်လို ပြုမူနေတာက မင်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ငါ့အပေါ် ရမ္မက်စိတ်တွေ ဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးတီးကို ကြည့်ချင်နေတာက မင်းပဲလေ... ဒါပေမဲ့ ငါ တကယ် ချွတ်ပြတော့ မင်းက ကြည့်ဖို့ ကြောက်သွားပြန်တယ်..."

"ဟူး... မင်းက ဆန္ဒသာ ရှိပြီး သတ္တိ မရှိဘူးပဲ... မင်း ဒီလိုမျိုးနဲ့ ဘယ်တော့မှ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားပြီး ကျောက်မန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ပူထူလာသည်။

သူမသည် ချန်လော့ကို ပြန်လည် ချေပချင်ခဲ့သော်လည်း စကားပြောရန် ခဏတာ ဆွံ့အသွားပြီး ဘယ်ကနေ စပြောရမည်မှန်း မသိအောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ချန်လော့သည် တကယ်ပဲ သူမကို အင်္ကျီချွတ်ပြရဲလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"ဒုန်း..."

ရေထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်မန်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်လော့ သည် ရေထဲရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ သူမ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင် သူမသည် ချန်လော့ကို မကြည့်ရဲသေးဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ လက်ထဲရှိ မီးတောက်မြိုသားရဲ သေးသေးလေးကိုသာ ကစားနေလိုက်သည်။

ချန်လော့သည် ကျောက်မန်နှင့် ငြင်းခုံရန် ပျင်းလွန်းသည်။ သူသည် မြေအောက်ရေပူစမ်းထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ပေးနေသည့် အားကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် ဒဏ်ရာရှိသော နေရာများက မြေအောက်ရေပူစမ်း၏ အပူရှိန်ကြောင့် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းနှင့် ပူလောင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကြေးအရေပြားကျင့်စဉ် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ အတားအဆီးများမှာ ပြေလျော့လာပြီး အဆင့်တက်ရန် နီးကပ်လာကြောင်းကိုလည်း သူသည် ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“ဒီမြေအောက်ရေပူစမ်းက တကယ့်ကို နာမည်နဲ့လိုက်ဖက်တာပဲ၊ ငါ ဒီထဲရောက်တာ ခဏလေးပဲ ရှိသေးတာတောင် ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအတားအဆီးတွေ ပြေလျော့လာတာကို သိသိသာသာ ခံစားနေရပြီ”

"လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဆိုရင် ဆယ်ရက် မပြည့်ခင် ကြေးအရေပြား ကျင်စဉ် ကိုးဆင့်မြောက်ကို ရနိုင်သင့်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကြေးအရေပြား ကျင့်စဉ် ကိုးဆင့်မြောက် က ငါ့အတွက် လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် ရုတ်တရက် တွေးလိုက်သည်။

"စနစ်... အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း စနစ် ကို အသက်သွင်းလိုက်..."

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ကို သုံးပြီး အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်း စနစ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါသည်..."

ထို့နောက် ချန်လော့သည် "ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေသော ဆေးလုံး" တစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည်။

"သင် သည် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေသော ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သောက်သုံးလိုက်ပါသည်... အဆတစ်ရာ တိုးပွားခြင်း စနစ် ကြောင့် သင်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေသော ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာ သောက်သုံးခြင်းနှင့် ညီမျှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိပါသည်..."

"သင်သည် ခွင့်ပြုထားသော ဆေးလုံး အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်၍ သောက်သုံးမိပါသည်... ဆယ်လုံး၏ ဆေးစွမ်းကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ပါသည်..."

စနစ်၏ အသံကို ကြားသည်နှင့် ချန်လော့ သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"အရင်က မီးတောက်မြိုသားရဲ ဘုရင် နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ငါ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ငါ ရနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်မှုပဲ..."

"အခု ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေတဲ့ ဆေးလုံး နဲ့ မြေအောက်ရေပူစမ်း ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ထပ်ပေါင်းလိုက်တော့ သံအရိုး အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပြီ..."

ချန်လော့၏ ဤတစ်ကြိမ် ရည်မှန်းချက်မှာ ကြေးအရေပြား ကျင့်စဉ် ကိုးဆင့်မြောက် တစ်ခုတည်းပင် မဟုတ်ပေ။

ကြေးအရေပြား ကျင့်စဉ် ကိုးဆင့်မြောက် သည် ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် နဝမအဆင့် နှင့် ညီမျှပြီး ၊ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု၏ ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို နောက်တစ်ဆင့်မြှင့်တင့်ရန်အတွက် ‘သံအရိုးအဆင့်’ ဆိုသည့် နယ်ပယ်သစ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် လိုပေသည်။

သံအရိုး အဆင့်သည် ကျင့်ကြံသူများ၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှင့် ညီမျှပြီး ၊ ၎င်းကိုလည်း အဆင့်ကိုးဆင့် ထပ်မံ ခွဲခြားထားသေးသည်။

ချန်လော့သည် သံအရိုး အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ၊ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုး၍ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ နှင့် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့်ရှိ စွမ်းရည်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက၊ ထိုစွမ်းရည်နှစ်ရပ်လုံး၏ အစွမ်းမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ချန်လော့အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ချန်လော့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။ သူသည် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း မှိတ်လိုက်ပြီး ကျင့်စဉ် ကို စတင် လည်ပတ်စေကာ မြေအောက်ရေပူစမ်း ၏ စွမ်းအားများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဆွဲယူလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များကလည်း မြေအောက်ရေပူစမ်း ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချန်လော့သည် အထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့သည် ဘေးရှိ ကျောက်မန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် အင်္ကျီများကို ချွတ်ကာ မြေအောက်ရေပူစမ်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ ကျင့်ကြံခြင်း ကို စတင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့အားလုံး မြေအောက်ရေပူစမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည့် ခဏမှာပင်၊ ချန်လော့သည် မိမိစုပ်ယူနေသော စွမ်းအင်များသည် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခုအခါတွင်မူ မူလပမာဏ၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။အရင်းအမြစ်ဟူသည်မှာ အကန့်အသတ်ရှိစမြဲဖြစ်ရာ၊ လူတိုင်းက ဝေစုခွဲဝေရရှိရန် ကြိုးပမ်းလာသည်နှင့် တစ်ဦးချင်းစီ ရရှိနိုင်မည့် ပမာဏမှာ သဘာဝကျစွာပင် နည်းပါးသွားတော့သည်။

ကျောက်မန်သည် ထိုနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ မီးတောက်မြိုသားရဲပေါက်လေးများကို ရံဖန်ရံခါ အစာကျွေးနေလေ၏။

ထိုမှတစ်ပါး သူမအနေဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမှလွဲ၍ အခြားမတတ်နိုင်ပေ။ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဘဝသည် အနည်းငယ် ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာကောင်းပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ မရှိတော့သလို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချန်လော့သည် ကျင့်ကြံခြင်း၌ အာရုံစိုက်နေပြီး အချိန်သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

တစ်ရက်တစ်ညသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။

"သင် သည် တစ်နေ့လုံး ကျင့်ကြံခဲ့ပါသည်... အဆတစ်ရာ တိုးပွားပြီးနောက် သင်သည် ရက်တစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ညီမျှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိပါသည်..."

"သင်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းမိနေပါသည်..."

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စုစည်းနေသော စွမ်းအားများသည် ရူးသွပ်နေသော သားရဲ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"အောင်မြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျရှုံးခြင်းက ဒီအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

ချန်လော့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှိုင်းထန်နေသော စွမ်းအားများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ‘သံအရိုးအဆင့်’ သို့ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် စွမ်းအင်များကို တမင်တကာ စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ချန်လော့သည် ကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းကာ မိမိ၏ စွမ်းအားများကို တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရေပြား အစိတ်အပိုင်းတိုင်းဆီသို့ စိမ့်ဝင်စီးဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ချန်လော့ကို ဝိုင်းရံထားသော မြေအောက်ရေပူစမ်းမျက်နှာပြင်ထက်၌ လှိုင်းဂယက်များ ရုတ်ခြည်းထလာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော ချီစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ယင်းက ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းလက်ငင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

"ပိုင်ရှင်သည် ကြေးအရေပြား ကျင့်စဉ် ကိုးဆင့်မြောက် သို့ အဆင့်တက် သွားပါသည်..."

စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ချန်လော့သည် ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် အံ့အားသင့်မှု မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ သူ့အတွက် ကြေးအရေပြား ကျင့်စဉ် ကိုးဆင့်မြောက် သို့ အဆင့်တက် ရန်မှာ ကျရှုံးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ချန်လော့၏ ကျင့်ကြံမှု အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသော အကျိုး ရလဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် စိန်ခေါ်မှုမှာ သံအရိုး အဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန်သာ ဖြစ်၏။

"အစ်ကိုကြီး ချန်က... ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု ရဲ့ ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်သွားပြီလား..."

ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အခြေအနေကိုကြည့်ရတာ အဲဒါ မှန်လောက်တယ်..." အခြား အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျန်းချွမ် ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ကိုယ်တိုင်ပင် ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။

သူတို့သည် ခန္ဓာတောင်ထွတ် မှ အတွင်းဂိုဏ်းသား များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၊ သို့သော် လူတော်တော်များများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု ကို သိပ်အာရုံမစိုက်ကြပေ။

လက်တွေ့တွင် သူတို့အားလုံးသည် တာအိုကျင့်ကြံခြင်း ကိုသာ အဓိက အာရုံစိုက်ကြပြီး ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူပြုရန် နည်းလမ်း တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အခြားတောင်ထွတ်များမှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ခန္ဓာတောင်ထွတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များနှင့် လမ်းညွှန်မှုများကို ပိုမိုရရှိနိုင်သဖြင့် ထိပ်တန်းရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှု လိုအပ်ချက်များကြောင့် ခန္ဓာတောင်ထွတ်တွင် အတွင်းဂိုဏ်းသားဦးရေ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။