အခန်း (၁-၂)

အခန်း ၁ - အမြှီးကိုးချောင်းမြေခွေး ဂျူနီယာညီမလေး

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တောင်တက်လမ်းပေါ်တွင် ရင့်မှိုင်းသော အစိမ်းရောင်တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်ကိုဆွဲကာ တောင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို တွေ့ရပေ၏။

"အိုးယန် စီနီယာအစ်ကို... ဘယ်လောက်ဝေးသေးလဲ..."

မိန်းကလေးငယ်က အမောတကော မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော အရုပ်မလေးနှင့်တူသည့် မျက်နှာလေးသည် ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာလည်း ဖောင်းကားနေပေ၏။

အိုးယန်ဟုခေါ်သော စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ရှိ နေမင်းကို ကြည့်လိုက်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီအရှိန်နဲ့ဆိုရင် မနက်ဖြန် ညနေမတိုင်ခင် ငါတို့ရဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးဆီကို သေချာပေါက် ရောက်မှာပါ..."

"မ...မနက်ဖြန် ညနေ..."

မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်ကာ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းမျှ ထပ်မလှမ်းတော့ရန် ငြင်းဆန်လိုက်တော့သည်။ ရှေ့ရှိ တောင်တက်လမ်းသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ အကွေ့အကောက်များစွာဖြင့် ရှည်လျားနေပေ၏။

ကျောက်ပြားပေါ်တွင် အသေကောင်လို လှဲလျောင်းနေသော မိန်းကလေးငယ်ကို မြင်ချိန်တွင် အိုးယန်သည်လည်း ကျောက်ပြားပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးအသစ်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေလေသည်။

အိုးယန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ မြင်နိုင်သော အချက်အလက်ပြဘုတ်တစ်ခုက မိန်းကလေးငယ်၏ နံဘေး၌ ပေါ်လာပေ၏။

အမည် - ဟူထူ (ကောင်းကင်မြေခွေး ပေါက်စ) ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ငါး အရိုးအမြစ် - ၁၀ ဆွဲဆောင်မှု - ၇ (အရွယ်မရောက်သေးပါ) ကံကြမ္မာ - ၈ ဂီတပါရမီ - ၁၀ သီးသန့်စွမ်းရည် - သက်ရှိအားလုံးကို ဆွဲဆောင်ခြင်း (အသက်မဝင်သေးပါ) အကဲဖြတ်ချက် - ဤသည်မှာ အရွယ်မရောက်သေးသော ထိပ်တန်းအဆင့် သားရဲနားရွက်နှင့် မိန်းကလေး ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားပေ၏။ တောင်ပေါ်ရှိ ပုန်ကန်တတ်သော တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပုံမှန် သားရဲနားရွက်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းက တကယ်ပင် ကောင်းမွန်ပေသည်။

မိန်းကလေးငယ်၏ အမည်မှာ ဟူထူဖြစ်ပြီး ယနေ့မှ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်နီးပါးမျှ မတွေ့ရသော သူ၏ဆရာဖြစ်သူက အိုးယန်အား တိုတောင်းသော ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုသာ ပေးပြီးနောက် ပြဿနာတစ်ခုခုကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ရသကဲ့သို့ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချကာ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး တောင်တက်နေသည့် မြင်ကွင်းက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ တစ်ဖက်တွင် အိုးယန်က သူ၏ဆရာ ဘာလုပ်နေသနည်းကို သိချင်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဤဂျူနီယာညီမလေးအသစ် သူမ၏ မြေခွေးအမြီးကို ဘယ်အချိန်တွင် ထုတ်ပြမည်ကို မြင်တွေ့ချင်နေပေသည်။

မှန်ပေသည် ဤဂျူနီယာညီမလေးကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် သူမသည် လူသားမဟုတ်ဘဲ မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဝိညာဉ်မြေခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း အိုးယန် သိရှိခဲ့ပေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ၏ နံဘေးရှိ ရွှေရောင် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို သူ မမြင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်သခင်တစ်ဦးဖြစ်သော သူ၏ဆရာက မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်လော။ ဤသတင်းသာ ပြန့်နှံ့သွားပါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် နောက်ထပ် သတင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ..."

ဟူထူက အိုးယန်အား မပျော်မရွှင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ဤစီနီယာအစ်ကိုက ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော်လည်း အမူအကျင့် လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။ အကယ်၍ သူက ဓားပျံစီးခြင်းကို အသုံးမပြုလျှင်တောင်မှ သူမ ခရီးသွားရာတွင် ကူညီပေးရန်အတွက် လေစွမ်းအင်သုံး မန္တန်အချို့ကို အသုံးပြုသင့်ပေသည်။

သူမက မိန်းကလေးငယ်လေးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူက သူမကို ဤကဲ့သို့ နှစ်နာရီကြာအောင် တောင်တက်လမ်းကို လျှောက်ခိုင်းခဲ့လေသည်။ ဤလူက အမျိုးသမီးများကို မည်သို့ မြတ်နိုးယုယရမည်ကို လုံးလုံးလျားလျား မသိနားမလည်ချေ။

ထို့ပြင် ဤလူက သူမကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များက ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာပေ၏။ သူက ကလေးများကို သဘောကျသော ကာမရူးသွပ်သူများ ဖြစ်နေမည်လော။

သူမက သဘာဝအတိုင်း လှပပြီး အလှလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီမို့ ကြီးလာလျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှလေးတစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ကို သိနေ၍ ဤစီနီယာအစ်ကိုက သူမ ကလေးအရွယ်မှာပင် စွဲလန်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော။

သူမသည် မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ မင်းသမီးလေး ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ အလှတရားက သဘာဝအတိုင်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသော်လည်း အသက်ငါးနှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် အချစ်ရေးတွင် မပါဝင်ချင်သေးပေ။

ဟူထူက စီနီယာအစ်ကိုများကို အမုန်းဆုံးပင် ဖြစ်၏။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် ဟူထူ၏ မျက်လုံးများက သတိဝီရိယရှိလာပြီး အစားအစာကို ကာကွယ်နေသော ဟမ်းစတားလေးတစ်ကောင်လို သူမ၏ လက်သီးလေးများကို ရင်ဘတ်တွင် ဆုပ်ထားကာ သတိကြီးစွာဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ..."

ဟူထူ၏ထပ်ခါတလဲလဲ မေးမြန်းမှုကို ကြားချိန်တွင် အတွေးလွန်နေသော အိုးယန်သည် သူ အနည်းငယ် လွန်ကဲသွားမှန်း သိလိုက်လေသည်။ သူက အနေခက်စွာဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

သို့သော် အိုးယန်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ သတင်းကြီးတစ်ခုကို သိလိုက်ရသကဲ့သို့ မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်လို လှုပ်ခတ်နေပေသည်။

ဘုရားရေ... ဆရာ၏ မျိုးရိုးနာမည်က ဟူဖြစ်ပြီး ဤဂျူနီယာညီမလေး၏ မျိုးရိုးနာမည်ကလည်း ဟူပင် ဖြစ်သည်။ ဤဂျူနီယာညီမလေးက ဆရာ၏ တရားမဝင် သမီးများ ဖြစ်နေမည်လော။ သို့သော် ဤဂျူနီယာညီမလေးသည် မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေပေသည်။

သို့ဆိုလျှင်...

ဟစ်...

ဆရာက တကယ်ပင် မြေခွေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းလာခဲ့သည်လော... ထိုမျှလောက်တောင် ပေါက်ကွဲအားကောင်းနေသည်လော... ငါ့ဆရာပီသပါပေ၏...

သို့သော် ထိုသို့ဆိုလျှင် ငါ၏ စီနီယာမရီးများကရော မည်သို့လုပ်မည်နည်း...

ကူးပြောင်းလာသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အချစ်ရေးရှုပ်ထွေးသူဟူသော ဘွဲ့နာမကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူ၏ဆရာကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ အံ့သြလေးစားစွာဖြင့် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ဆရာသည် အလှတရား၏ ရန်သူတစ်ဦး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ ဖန်တီးထားသော ပြဿနာများကိုပင် ရှင်းလင်းပေးရသေးသည်။ ယခု သူ့တွင် ကလေးတစ်ယောက် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုစီနီယာမရီးများသာ သိသွားပါက ဆရာ့ကို သေချာပေါက် ရိုက်နှက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဆရာ၏ အိမ်နောက်ဖေး မီးလောင်မည်ကို စိုးရိမ်နေသော အိုးယန်သည် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု လှိုင်းတံပိုးများ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် ဤမျှကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မည်သို့သော လွန်ကဲသည့် တောင်းဆိုမှုများကို ပြုလုပ်သင့်သနည်း။ အိုးယန်၏ အမူအယာက ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ ထိန်းချုပ်မရသော ဝမ်းသာပီတိများ လျှံကျနေပေ၏။

ဂျူနီယာညီမလေးအသစ် ၊ အဘိုးကြီး၏ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်

ဟီးဟီးဟီးဟီး...

ဆရာ... ဆရာက ဤကိစ္စကို စီနီယာမရီးများ သိသွားသည်မျိုး မလိုချင်ဘူး မဟုတ်ပါလော...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် အိုးယန်က သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး... မင်းက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ နေရာဒေသကို စိမ်းနေဦးမှာပဲ... နောက်ပိုင်း တခြားတောင်ထိပ်တွေမှာ ဟောပြောပွဲတွေ သွားနားထောင်တဲ့အခါ မျက်စိမလည်ရအောင်လို့ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ လမ်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးသွားအောင် ခေါ်သွားပေးမယ်လေ..."

ရုတ်တရက် စိတ်အားထက်သန်လာသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ဟူထူက ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းကြီးကိုးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာကို လမ်းမှာ ဆရာက ထူထူကို ပြောပြခဲ့ပြီးသားပါ..."

"ဂိုဏ်းတွင်းတပည့် တစ်ထောင်ကျော်နဲ့ ဂိုဏ်းပြင်တပည့် တစ်သိန်းရှိတယ်... တောင်ထိပ်ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုရှိတဲ့ ချင်းယွင်သန့်စင်သောမြေရဲ့ ကောင်းချီးပေးခံရတဲ့ နယ်မြေကို ကြီးကြပ်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေက ကီလိုမီတာ တစ်သိန်းအထိ ကျယ်ဝန်းတယ်... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ဝိညာဉ်ချီက ကြွယ်ဝပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာတွေကို နေရာတိုင်းမှာ တွေ့နိုင်တယ်တဲ့..."

"ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာ ဒါမှမဟုတ် ကြီးမားတဲ့ ပါရမီ မရှိရင် ဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းလို ခက်ခဲတယ်တဲ့..."

ဟူထူက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သမျှကို အလွတ်ရနေသကဲ့သို့ ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သဖြင့် အိုးယန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပေ၏။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက အဲ့ဒီလောက်တောင် ကောင်းတာလား... ခွေးတစ်ကောင်တောင် ဝင်လို့ရတယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ..."

အိုးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ ပထမဆုံး ကူးပြောင်းလာချိန်က သူ၏ဆရာသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် ငိုယိုတောင်းပန်ခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေပေ၏။ ထိုအချိန်က သူ၏ဆရာကို လိမ်လည်သူတစ်ဦးဟုပင် သူ ထင်မှတ်ခဲ့သေးသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရှိ မည်သည့်တောင်ထိပ်များက အရူးများ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည်၊ မည်သည့်နေရာများတွင် အစားအသောက် အခမဲ့ သွားစားနိုင်သည်၊ မည်သည့်တောင်ထိပ်များကို ရှောင်ရှားသင့်သည် စသည်တို့ကို ဟူထူအား မူလက ပြောပြချင်ခဲ့သော အိုးယန်သည် သူ၏ပါးစပ်ကို ပညာရှိစွာ ပိတ်ထားလိုက်သည်။

ဟူထူ စကားပြောအပြီးတွင် အိုးယန်က ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒါတွေက ငါ မင်းကို ပြောပြချင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေပဲ... မင်းက သိပြီးသားဆိုတော့ တစ်ခုချင်းစီ ထပ်ပြီး မိတ်ဆက်မနေတော့ဘူး... အခု ငါတို့ရဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးအကြောင်း... မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရေးကြီးဆုံးအရာကို မင်းကို ပြောပြတော့မယ်..."

အိုးယန်၏ လေးနက်သော အမူအယာကို မြင်ချိန်တွင် ဟူထူကလည်း ဂရုတစိုက် နားထောင်နေလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုနေရာသည် နောင်တွင် သူမ နေထိုင်ရမည့် နေရာဖြစ်သောကြောင့် ဟူထူက သဘာဝကျကျပင် အလေးထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အိုးယန်က သူ၏ လက်ညှိုးကို တင်းမာစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှာ အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးကလွဲရင် ငါက ခေါင်းဆောင်ပဲ..."

ထိုမျှသာလော…

ဟူထူက လေးနက်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ အကြားအာရုံ မှားယွင်းသွားသလားဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိ၏။ အိုးယန်က ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ဟူထူကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး ငါ့နောက်ကိုသာ လိုက်ခဲ့... ငါ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက စည်းမျဉ်းတွေပဲ... တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်က တခြား ပုန်ကန်တတ်တဲ့ တပည့်တွေနဲ့ဆိုရင်တော့ ဝေးဝေးနေ... သူတို့အားလုံးက အရူးတွေချည်းပဲ..."

ဤနေရာသို့ ရောက်ချိန်တွင် အိုးယန်၏ ရင်ထဲ၌ နာကျင်မှုတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပုန်ကန်တတ်သော တပည့်များ ဂိုဏ်းသို့ စတင်ရောက်ရှိလာချိန်က သူ၏ သြဇာအာဏာကို မတည်ဆောက်ခဲ့မိသဖြင့် ယခုအခါ သူ့တွင် စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက်၏ အတွေ့အကြုံ လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

"အို... စီနီယာအစ်ကိုက ကျွန်တော်တို့အပေါ်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကို အစွဲအလမ်းတွေ ရှိနေပုံရတယ်..."

အိုးယန်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏အနောက်မှ နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံက နူးညံ့သော်လည်း လေသံမှာ ထူးထူးခြားခြား အေးစက်နေပေ၏။

အိုးယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး အနောက်သို့ အနေခက်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အနောက်တွင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အိုးယန်က အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အို... ဒါက ရှောင်ပိုင် မဟုတ်လား... မင်းလည်း တောင်တက်ဖို့ လာတာလား... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ..."

အခန်း ၂ - ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ် ဝင်စားခြင်း

အိုးယန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေပြီး အိုးယန်က အချက်အလက်ပြဘုတ်ကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အမည် - ပိုင်ယွီ (ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ် ဝင်စားခြင်း) ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ငါး အရိုးအမြစ် - ၉ ဆွဲဆောင်မှု - ၁၀+၁ ကံကြမ္မာ - ၁ ဓားတာအိုပါရမီ - ၁၀+၁ သီးသန့်စွမ်းရည် - အရာအားလုံးက ငါ၏ဓားဖြစ်သည် အကဲဖြတ်ချက် - ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အလွန်ချောမောသည့် ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွီ၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို မြင်ရတိုင်း အိုးယန်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ဤဂျူနီယာညီလေးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်း ရှိနေပေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤဂျူနီယာညီလေးသည် ကံကြမ္မာပါရမီရှင် ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့၏။ သို့သော် ကံကြမ္မာ ၁ ဖြင့် သူသည် ကံကြမ္မာ၏ သားတော် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

ပိုင်ယွီ ပေါ်လာချိန်တွင် အိုးယန်၏ နံဘေးရှိ ဟူထူ၏ မျက်လုံးများကလည်း တောက်ပသွား၏။ လူငယ်၏ မျက်နှာက ထူးထူးခြားခြား ချောမောနေပြီး ဓားကဲ့သို့ မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများ ရှိကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု စွန်းထင်းနေသဖြင့် လူတစ်ဦး၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်သွားသော လေပြေလေညင်းကဲ့သို့ နူးညံ့နေပေသည်။

သူသည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် တိမ်စီးဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ခါးတွင် သုံးပေရှည်လျားသော ချင်းဖုန်းဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ဟန်က စိမ်းလန်းသော ထင်းရှူးပင်လို ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေသည်။ တောင်တန်းများကြားတွင် လေပြေများ တိုက်ခတ်လာချိန်၌ သူ၏ ဝတ်ရုံများက နတ်ပြည်မှ နှင်ထုတ်ခံရသော အင်မော်တယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ လွင့်ဝဲနေပေ၏။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် အလင်းရောင်ထဲတွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ကျောက်စိမ်းလို နူးညံ့နေပေသည်။

"အရမ်းချောတာပဲ..."

ချဉ်းကပ်လာသော လူကို ကြည့်ရင်း ဟူထူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သူမ၏ အသက်ငါးနှစ်အရွယ် နှလုံးသားလေး စတင်ခုန်ပေါက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက တကယ်ကို အရမ်းချောမောလွန်းသည်။ သူမ၏ နံဘေးရှိ စီနီယာအစ်ကိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမ၏ ရှေ့ရှိ ဤလူကသာ သူမ နှလုံးသားထဲက စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်ပေသည်။

ဟူထူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်ပွင့်လေးများ စတင်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ဖောင်းကားသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားကာ သွားရည်အနည်းငယ်ကလည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သတိမထားမိဘဲ ကျဆင်းလာပေ၏။

သို့သော် လူငယ်က သူမကို မကြည့်ဘဲ အိုးယန်ကိုသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက ပြုံးနေသော်လည်း အိုးယန်သည် ထိုမျက်လုံးများထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားပျံများ ပစ်ခတ်လာပြီး သူ့ကို ထိုနေရာတွင်ပင် သံမှိုရိုက်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အဟမ်း... ရှောင်ပိုင်... မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်... ဒါက ဆရာ ခေါ်လာတဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဟူထူတဲ့... ဂျူနီယာညီမလေး... ဒါက မင်းရဲ့ စတုတ္ထစီနီယာအစ်ကို ပိုင်ယွီပဲ..."

အိုးယန်က သူတို့အချင်းချင်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ... စီနီယာအစ်ကို... ရှင့်က တကယ်ပဲ ထူထူရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုလား... ထူထူက စီနီယာအစ်ကိုတွေကို အချစ်ဆုံးပဲ..."

ဤရုတ်တရက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စကြောင့် ဟူထူမှာ မှင်တက်သွားပြီး စကားများ ထစ်ငေါ့ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ချောမောသော ခင်ပွန်းတစ်ဦး... မဟုတ်ဘူး... စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦးနှင့် နေ့ရောညပါ အချိန်ဖြုန်းရမည်ကို တွေးမိချိန်တွင် ဟူထူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဝါဂွမ်းများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပေ၏။

"ဟီးဟီးဟီး..."

စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ယွီနှင့် အနာဂတ်နေ့ရက်များကို တွေးတောရင်း ဟူထူ၏ အသက်ငါးနှစ်အရွယ် မျက်နှာပေါ်တွင် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အန်တီကြီးတစ်ဦး၏ အပြုံးမျိုး ပေါ်လာခဲ့သည်။

အိုးယန်၏ မိတ်ဆက်စကားကို ကြားပြီးနောက် ပိုင်ယွီကလည်း ဟူထူထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ပိုင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပေ၏။ သူ၏ရှေ့ရှိ ဟူထူသည် သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပုန်းအောင်းရန် နေရာ လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။ ပိုင်ယွီက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာက ဘာဖြစ်နေတာလဲ... မြေခွေးတစ်ကောင်ကိုတောင် လက်ခံရတယ်လို့... အွတ်... အွတ်... အွတ်..."

အိုးယန်က ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး ပိုင်ယွီ၏ ပါးစပ်ကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ထားလိုက်သည်။ ပိုင်ယွီက သူ၏ခါးရှိ ဓားပျံကို ထွက်ပေါ်လာစေရန် ဓားမန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သူ၏ရှေ့ရှိ ခွေးသူခိုး၏ လက်သည်းများကို ဖြတ်တောက်ရန် ပြင်လိုက်၏။

သို့ရာတွင် အိုးယန်က ပိုင်ယွီ၏ ဓားလက်ကိုင်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်ပြီး ပိုင်ယွီ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရှေ့မှာ သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို မပြောဖို့ ဆရာက ညွှန်ကြားထားတယ်... ပြီးတော့ သူ့နာမည်က ဟူထူ... ဆရာ့နာမည်က ဟူယွမ်..."

ပိုင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး အိုးယန်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်သော အမူအယာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးက ဟူ မျိုးရိုးနာမည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်လော။

ဤမြေခွေးက ဆရာ၏ တရားမဝင် သမီးများ ဖြစ်နေမည်လော...

ဆရာက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကူညီပေးရန် မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို တကယ်ပင် ဖမ်းလာခဲ့သည်လော... ဤခေတ်က ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးက ထိုမျှလောက်တောင် ပေါက်ကွဲအား ကောင်းနေကြသည်လော... သို့မဟုတ် ငါက တကယ်ပင် အိုမင်းနေပြီလော...

ပိုင်ယွီက လက်လှမ်းကာ အိုးယန်၏ လက်ကို ပုတ်ချလိုက်ပြီး ဟူထူကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအယာဖြင့် ကြည့်ကာ အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက ဂိုဏ်းကို ဝင်လာပြီဆိုတော့ သေချာ ကျင့်ကြံပါ... ပြီးတော့ ဒီစီနီယာအစ်ကိုနဲ့ ဝေးဝေးနေ... သူ့ခေါင်းထဲမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်..."

သူ၏ လေသံက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုလို ရှေးဆန်နေပေ၏။

ဝိညာဉ်မြေခွေးတစ်ကောင်အနေဖြင့် ဟူထူသည် ပိုင်ယွီ၏ စိတ်ခံစားမှု အပြောင်းအလဲကို ထက်မြက်စွာ ခံစားသိရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ဤချောမောသော စီနီယာအစ်ကိုသည် သူမကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့သည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက သူမကို မကြိုက်ပုံရပေသည်။

သူက သူမကဲ့သို့ လှပသော မိန်းကလေးငယ်ကို သဘောမကျဘူးလော...

ဟူထူမှာ စိတ်ပျက်သွားပြီး အလွန်လည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားလေသည်။ သူမရှေ့ရှိ ဤစီနီယာအစ်ကိုသည် ချင်းချိုးတောင်ပေါ်ရှိ ဦးလေးများနှင့် တူနေမည်လော။

ချင်းချိုးတောင်ပေါ်ရှိ ချောမောသော ဦးလေးများသည် အမြဲတမ်း စုံတွဲလိုက် ရယ်မောဆော့ကစားလေ့ရှိပြီး လှပသော အန်တီများကို အမြဲတမ်း လျစ်လျူရှုထားတတ်ကြောင်း သူမ မှတ်မိနေပေ၏။

ချောမောသူများက ချောမောသူများကိုသာ သဘောကျသည်လော...

"ဟေး... ငါက ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတာ... ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက် လေးနက်နေရတာလဲ..."

အိုးယန်က လက်လှမ်းကာ ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာကို ဆွဲညှစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပိုင်ယွီက အိုးယန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းကို လိမ်ချိုးကာ အိုးယန်ကို ကျောက်နံရံနှင့် ဖိထားလိုက်သည်။

"အား အား အား... မင်းက ပုန်ကန်တတ်တဲ့ သားပဲ... ငါက မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကွ..."

အိုးယန်က နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဟူထူက ရန်ဖြစ်နေသော စီနီယာအစ်ကို နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ သဘာဝအလှတရားက စီနီယာအစ်ကိုကို လုယူသွားမည်ကို သူ ကြောက်နေသည်လော... ဤဂိုဏ်းထဲက လူများက တကယ်ပင် ထူးဆန်းပေ၏...

ပိုင်ယွီနှင့် အိုးယန်တို့ ခဏမျှ ရန်ဖြစ်ပြီးနောက် အိုးယန်၏ သနားစရာကောင်းအောင် တောင်းပန်မှုကြောင့်သာ ပိုင်ယွီက အိုးယန်၏ ပခုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။ အိုးယန်က မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ သူ၏ပခုံးကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက တောင်ပေါ်မှာ ကျင့်ကြံနေမယ့်အစား ဘာလို့ ဒီအောက်ကို ရောက်နေတာလဲ... ငါတို့ကို လာကြိုဖို့ အထူးတလည် ဆင်းလာတာလား..."

ပိုင်ယွီက ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က ဂိုဏ်းချုပ် ဟောပြောပွဲလုပ်မယ့်နေ့ဆိုတော့ ကျွန်တော် တက်ရမယ်လေ... ဂိုဏ်းချုပ်က တောင်ထိပ်ငယ်လေးရဲ့ တက်ရောက်မှုနှုန်းကို အရမ်းမကျေမနပ် ဖြစ်နေတာ... ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ ဟောပြောပွဲတွေကို အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေတာက သူ့ကို အရမ်း မလေးမစားလုပ်ရာရောက်တယ်လို့ သူက ပြောတယ်... ပြီးတော့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးက နောက်လမှာလုပ်မယ့် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲကို ထပ်ပြီး မပါဝင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အပြင် ဆရာ့ကိုပါ ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပစ်မယ်လို့ သူက ပြောသေးတယ်... ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ရဲ့ ဟောပြောပွဲကို တက်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို အထူးတလည် ခေါ်ထားတာ... တကယ်လို့ ကျွန်တော် မသွားဘူးဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာဦးလေးက တကယ် ဒေါသထွက်လိမ့်မယ်..."

"အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးက တစ်နေကုန် 'တာအိုဆိုတာ တာအိုလို့ သတ်မှတ်လို့ရပေမယ့် ပုံသေ တာအိုတော့ မဟုတ်ဘူး' ဆိုတာတွေချည်းပဲ လျှောက်ပြောနေတာလေ... ဟောပြောပွဲလုပ်နေရင်းနဲ့တောင် အိပ်ပျော်သွားသေးတယ်... ဘာလို့ သွားရမှာလဲ... ငါတို့ကို ထုတ်ပစ်မယ်... သူ့ကို လုပ်ခိုင်းလိုက်... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က သူ ယွီနွီတောင်ထွတ်ကို ခိုးသွားပြီး ရိုက်ထုတ်ခံရတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်မှတ်တမ်း ကျောက်တုံးနဲ့ အကုန်လုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ငါ့ဆီကို ပို့ပေးထားတယ်... ကျွတ် ကျွတ်... ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်... သူ့မျက်နှာပေါ်က ဖိနပ်ရာက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို မြင်နေရတာ..."

အိုးယန်က ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ပိုင်ယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

သူ၏ ဤစီနီယာအစ်ကိုသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လူမှုရေးကြောက်ရွံ့မှုရောဂါ ရှိနေပုံရသည်။ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုလုံးတွင် သူ၏ မသင်္ကာဖွယ် သူငယ်ချင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။ သူက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အားနည်းချက်ကို သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ချေ။

သူသည် သူ၏ ဓားနှလုံးသားကို သန့်စင်ရန် အရေးကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤကိစ္စအတွက် အချိန်မဖြုန်းချင်ခဲ့ချေ။ သူ ဝင်စားခဲ့ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝက သူ ဘယ်သောအခါမှ မရရှိခဲ့ဖူးသော ပြီးပြည့်စုံသည့် ဓားနှလုံးသားကို သူ သန့်စင်နေခဲ့ပြီး ယခုအချိန်က အရေးကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်ဖြစ်သောကြောင့် အချိန်မဖြုန်းတီးချင်ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ရှေ့တွင် ဒေါသထွက်နေသော စီနီယာအစ်ကိုကို ကြည့်ရင်း ပိုင်ယွီ၏ အတွေးများက အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားလေသည်။

ပိုင်ယွီတွင် မည်သူမျှမသိသော ကြီးမားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝမှာ ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်၏။

သူ၏ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များကို နိုးထလာပြီးနောက် ပိုင်ယွီသည် လက်ရှိခေတ်၏ ကြီးမြတ်သော ဂိုဏ်းကြီးကိုးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တို့အပြင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားများ လုံလောက်စွာ မသန်မာမီ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို ထက်ဝက်သော အားထုတ်မှုဖြင့် နှစ်ဆ ပိုမြန်စေမည် ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က သူ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကတည်းက သူ၏ရှေ့ရှိ ဤစီနီယာအစ်ကိုသည် သူ့ကို လမ်းမှားသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ မူလက တည်ငြိမ်နေသော စိတ်အခြေအနေသည် ဤလူကြောင့် အမြဲတမ်း ဆွပေးခံရပြီး သူ့ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပေ၏။

သို့ရာတွင် ယခင်ဘဝက ဓားအင်မော်တယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ တစ်သက်တာလုံး ကျင့်ကြံနေခဲ့ရသော ပိုင်ယွီအတွက် ယခုဘဝတွင် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ လူငယ်ဘဝ၏ အလှတရားကို ပြန်လည်ခံစားခွင့်ရခြင်းက သူ့အတွက် ပျော်ရွှင်မှုများကို ယူဆောင်လာပေးပေသည်။

ပိုင်ယွီက သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာက ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အရင် ပြန်သွားနှင့်မယ်လေ..."

"ခဏလေး နေဦး..."

ဒေါသထွက်နေသော အိုးယန်သည် ချက်ချင်း အမူအယာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထွက်ခွာတော့မည့် ပိုင်ယွီကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"တစ်ခုခု လိုသေးလို့လား..."

ပိုင်ယွီက မေးလိုက်၏။

အိုးယန်က အနည်းငယ် မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က ဂျူနီယာညီလေးရဲ့ ဓားပျံနည်းစနစ်က ပိုပြီး တိုးတက်လာတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... ဒီအစ်ကိုကြီးကို ဘာလို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ခွင့်မပေးရတာလဲ..."

ပိုင်ယွီက အိုးယန်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ဖို့... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားခိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... အို... ကျွန်တော် မေ့သွားတယ်... စီနီယာအစ်ကိုက ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးပြီး ဓားပျံကို အသုံးမပြုနိုင်သေးဘူးပဲ..."

အိုးယန်၏ မျက်နှာအိုကြီး နီရဲသွားပြီး အနေခက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါက အဆင့်မတက်ချင်သေးလို့ပါ... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေကြားမှာ 'ခေါ်သွားတယ်' လို့ သုံးလို့ရလို့လား..."

စကားပြောပြီးနောက် အိုးယန်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခေါ်သွားဖို့... တကယ်ပဲ ခေါ်သွားလို့ရပါတယ်လေ..."

ချွမ်...

ပိုင်ယွီ၏ ခါးရှိ သုံးပေရှည်လျားသော ချင်းဖုန်းဓားသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံသန်းလာကာ ပိုင်ယွီကို သယ်ဆောင်ပြီး အိုးယန်ထံသို့ တည့်မတ်စွာ သွားလေသည်။

စကားလုံးများဖြင့် ကစားနေဆဲဖြစ်သော အိုးယန်သည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်း လန့်ဖြန့်သွားပေ၏။ ဤပုန်ကန်တတ်သော သားသည် ဖခင်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ချင်နေပေသည်။

အိုးယန်က အလျင်အမြန် ဘေးသို့ ခုန်ရှောင်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက်လာသော ပိုင်ယွီကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ပိုင်ယွီက ဟူထူ၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ဓားပျံက အမြင့်သို့ ခုန်တက်သွားသဖြင့် ဟူထူမှာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားလေသည်။

ခြေအောက်ရှိ သုံးပေရှည်လျားသော ချင်းဖုန်းဓားသည် အပြာရောင် သက်တံရှည်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုင်ယွီက ဟူထူကို သယ်ဆောင်ကာ အဝေးရှိ တောင်ထိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။ တောင်ကြားထဲတွင် ပိုင်ယွီ၏ အသံသာ ပဲ့တင်ထပ်၍ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေ၏။

"တကယ်လို့ စီနီယာအစ်ကိုက နေမဝင်ခင် အရင် မပြန်လာရင် ညစာ ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်..."