အခန်း (၉-၁၀)

အခန်း ၉ - ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး... သူ့ရဲ့ အရှုပ်တော်ပုံတွေကို ငါ ဖော်ထုတ်ပေးမယ်

"စီနီယာအစ်ကို... ရှင့်အပြုံးက အရမ်း နှာဘူးကျတာပဲ..."

ဟူထူ၏ အသံသည် မသင့်လျော်သော အချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ထိုအချိန်မှသာ မိမိ၏ အနောက်တွင် နောက်လိုက်တစ်ယောက် ပါလာသေးကြောင်း အိုးယန် သတိရသွားသည်။ သူက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ထူထူ... မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်... နားမလည်ရင် လျှောက်မပြောနဲ့..."

"အို..."

ဟူထူက တုံ့ပြန်သံပြုလိုက်ပြီးနောက် အဝေးရှိ ချင်းယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းပီသစွာပင် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ရေများ၏ ရှုခင်းသည် နတ်ပြည်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။

တောင်တန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေပြီး နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။ တောင်ခါးပန်းတစ်ဝိုက်ရှိ အကွေ့အကောက်များပြီး အန္တရာယ်များသော သစ်သားလမ်းငယ်သည် ဖဲကြိုးမျှင်များကဲ့သို့ စိမ်းလန်းသော ရေများနှင့် တောင်တန်းများကြားတွင် ရစ်ပတ်နေကာ ထူးခြားလှပသော ရှုခင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ နက်ရှိုင်းသော တောင်ကြားထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သာယာသော တောင်လေများ တိုက်ခတ်နေသည်။

ထိုလေပြေသည် အလင်းရောင်များဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော ပုဝါပါးလေးတစ်ထည်ကဲ့သို့ ရှုခင်းပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ရေးဆွဲနေ၏။

ရှုခင်းထဲတွင် လူများ လျှောက်လှမ်းနေခြင်းလော သို့မဟုတ် လူများနှင့်အတူ ရှုခင်းများ စီးဆင်းနေခြင်းလောဟုပင် တွေးတောမိစေသည်။

"အရမ်းလှတာပဲ..."

ဟူထူက တိုးညှင်းစွာ အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်ပြီး ချင်းချိုးတောင်ထက်ပင် ပို၍ လှပသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်းချိုးတောင်ကို ပြန်လည်သတိရမိချိန်တွင် မိမိ ဤနေရာသို့ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို အဘိုးဖြစ်သူ ပြောပြခဲ့သည်ကို ဟူထူ ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တောင်တန်းကြီးများထဲတွင် မြေခွေးမျိုးနွယ်စုပိုင်ဆိုင်သော အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခု ရှိနေပြီး မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ အတိတ်က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ဖြစ်သော အမြှီးရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးသည် တောင်တန်းကြီးများထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေထိုင်လျက် ရှိသည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း ချင်းချိုးတောင်မှ အမြှီးရှစ်ချောင်းအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သော ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်သည် ယခုအခါ ဤတောင်တန်းကြီးများအနက်မှ တစ်ခုတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူမ ဤနေရာသို့ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤစီနီယာကို ရှာဖွေပြီးနောက် မိမိ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို တောင်းခံရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤစီနီယာသည် ဤဘဝတွင် ချင်းချိုးတောင်နှင့် လုံးလုံးလျားလျား အဆက်အသွယ်ဖြတ်မည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့ပြီး မိမိ၏ အသွင်အပြင်ကိုပါ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်ခန့်က ထိုစီနီယာသည် အမြှီးခုနစ်ချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေး နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်သွားချိန်တွင် သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ထိုအချိန်မှသာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံး သိရှိသွားခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကိုယ်တိုင်ကပင် ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူကြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မသိရှိကြချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုသူသည် သူတို့ဂိုဏ်း၏ အထောက်အပံ့ပေးသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခွန်အားများ ကြီးမားနေသရွေ့ လိုအပ်ချိန်တွင် လူသားဖြစ်စေ မိစ္ဆာဖြစ်စေ ထွက်လာပြီး ကူညီပေးနိုင်သည်။

ဟူထူ ဤနေရာသို့ လာရောက်ရခြင်းမှာ ဤမြေခွေးမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူကြီးထံမှ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် သွေးမျိုးဆက်ကို အသက်သွင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို တောင်းခံရန်ပင် ဖြစ်၏။

သူမသည် ကောင်းကင်မြေခွေး၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မြေခွေးမြောက်မြားစွာသည် ထိုသွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြဖူးပေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် အမြှီးခုနစ်ချောင်း နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်၍ မည်သူမျှ မရောက်ရှိခဲ့ကြချေ။

ဤကျင့်ကြံသူကြီးဖြစ်သော အမြှီးရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးသည် ကောင်းကင်မြေခွေး၏ သွေးမျိုးဆက်ကိုပင် မပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ဖြင့်သာ အမြှီးရှစ်ချောင်း နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

ချင်းချိုးတောင်ရှိ အဘိုးကြီးများ ဤအကြောင်းကို သိရှိသွားချိန်တွင် သူတို့အားလုံး အလွန်အမင်း နောင်တရသွားကြပြီး ညဘက်များတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပါးရိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာခဲ့ကြလေ၏။

မြေခွေးမျိုးနွယ်စုသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အားနည်းခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးများဟူသည့် အသွင်အပြင်ကြောင့် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကူညီပေးရန် မကြာခဏ ဖမ်းဆီးခံရလေ့ရှိပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ် နှစ်ခုလုံး၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို မကြာခဏ ခံခဲ့ကြရသည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်နှင့်နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သန်မာသူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာရန် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်သော်လည်း အဆုံးတွင် ထိုသူသည် ချင်းချိုးတောင်နှင့် လုံးလုံးလျားလျား အဆက်အသွယ်ဖြတ်သွားခဲ့လေ၏။

သူတို့၏ ဘိုးဘေးများရှေ့တွင် သူတို့ တကယ်ပင် ရှက်ရွံ့မိကြပေသည်။

ထိုရက်ပိုင်းများအတွင်း ချင်းချိုးတောင်ရှိ အကြီးအကဲ အဘိုးကြီးများ အားလုံး ကိုယ်အလေးချိန် အများအပြား ကျဆင်းသွားခဲ့ကြသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ဟူထူ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုကျင့်ကြံသူကြီးဖြစ်သော အမြှီးရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင် ပေးဆပ်ရပါစေ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို သေချာပေါက် ရယူရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက မြေခွေးမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အမှန်တကယ် အင်အားကြီးမားလာစေရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေ၏။

"ထူထူ... ငါ ကြိုးစားရမယ်..."

ဟူထူက သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားပေးလိုက်သည်။

ဝါးခြင်းတောင်းထဲတွင် လှဲလျောင်းနေသော ဟူထူက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သတ္တိမွေးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ရှင်က တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ခဏခဏ လမ်းလျှောက်တတ်တယ်ဆိုတော့ အရမ်းချောမောတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ယောက်ယောက်ကိုများ တွေ့ဖူးလား..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အလွန်တရာ ချောမောလှပလေ့ရှိပြီး တစ်ကြိမ်မြင်ရုံဖြင့် ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်မသွားနိုင်သော အမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကိုသာ ထိုသို့သောသူနှင့် တွေ့ဆုံဖူးပါက သေချာပေါက် မှတ်မိနေမည် မဟုတ်ပါလော။

အိုးယန်မှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။ သူက ခဏမျှ ပြန်လည်တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းရမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မတွေ့ဖူးပါဘူး... ပါကျဲနဲ့ ရှောင်ပိုင်ထက် ပိုချောတဲ့သူကို ငါ မတွေ့ဖူးဘူး... ပြီးတော့ ဒီထဲက လူတွေက ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နေခဲ့မှန်းမသိတဲ့ အဘိုးကြီးတွေချည်းပဲ... ဘယ်လိုလုပ် ချောမောတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ..."

အိုးယန်သည် စကားပြောနေရင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး၏ အတွေးအခေါ်တွင် ပြဿနာရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်တတ်သဖြင့် ဤသို့ဆိုလျှင် အဆင်မပြေနိုင်ချေ။

တစ်နေ့နေ့တွင် သူမသည် လှည့်စားခံရနိုင်ပြီး အမြတ်ထုတ်ခံရပြီးနောက် အခြားသူများအတွက် ငွေရေတွက်ပေးရာတွင်ပင် ကူညီပေးနေမိနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပညာပေးမှုမျိုးကို စောစောစီးစီး စတင်ရန် လိုအပ်၏။

"ထူထူ... လှပတဲ့ အရာတွေကို သဘောကျတာက မှားယွင်းတဲ့ အရာ မဟုတ်ပေမယ့် အလှတရားကို မျက်ကန်းတစ္ဆေအရမ်း လိုက်စားတာက ရောဂါတစ်မျိုးပဲ... မင်း အဲ့ဒါကို သိလား..."

အိုးယန်က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"..."

ရုတ်တရက် ဆုံးမခံလိုက်ရသော ဟူထူသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မတုံ့ပြန်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

အိုးယန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တချို့လူတွေက အပြင်ပန်းမှာ လှပပေမယ့် အတွင်းထဲမှာတော့ ပုပ်ပွနေတတ်ကြတယ်... ကြည့်ကောင်းပေမယ့် အသုံးမကျဘူး... မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက ချောတယ် မဟုတ်လား... သူက အသက်ဆယ်နှစ်အထိ အိပ်ရာထဲ သေးပါတုန်းပဲ..."

"ဒုတိယအစ်ကိုက အသက်ဆယ်နှစ်မှာ အိပ်ရာထဲ သေးပါသေးတယ်... ထူထူ ငါက အသက်လေးနှစ်ကတည်းက အိပ်ရာထဲ သေးမပါတော့ဘူး..."

ဟူထူက အံ့အားတသင့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

'အနှောင့်အယှက်မပေးရ' ဟူသော အေးစက်စက် အမူအယာကို အမြဲတမ်း ဆင်မြန်းထားလေ့ရှိသည့် လန်ချင်းဆုန့်သည် အသက်ဆယ်နှစ်အထိ အိပ်ရာထဲ သေးပါခဲ့သည်ကို သူမ လုံးလုံးလျားလျား မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ ဤအချက်နှင့်ဆိုလျှင် သူမ ထူထူက အနိုင်ရရှိသွားပြီဟု ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီ ရှောင်ပိုင်ဆိုတဲ့ ကောင်လည်း အရမ်းချောတယ် မဟုတ်လား... သူက အရင်ကဆို ဘာလေးဖြစ်ဖြစ် ချက်ချင်း ငိုတတ်တာ..."

အိုးယန်သည် စကားပြောရင်း အရှိန်ရလာကာ မဟုတ်တရုတ်များကို စတင်ပြောဆိုလေတော့သည်။

"ထူထူ မငိုတာတောင် တော်တော်ကြာနေပြီ..."

ဟူထူမှာ စကားပြောနေရင်း ပို၍ ပျော်ရွှင်လာသည်။ အလွန် တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်သော စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ယွီသည် အရင်ကဆို ဘာလေးဖြစ်ဖြစ် ချက်ချင်း ငိုတတ်သည်တဲ့လော။

သူတို့နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် မိမိက တော်တော်လေး ထူးချွန်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ကလေးတစ်ဦး၏ ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ်က ဟူထူ၏ အစောပိုင်းက ခံစားခဲ့ရသော စိတ်ဓာတ်ကျမှုများကို အကုန်အစင် ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး စီနီယာအစ်ကိုကြီးနှစ်ဦး၏ အရှက်ရဖွယ် ဇာတ်လမ်းများကို ထပ်ပြောပြရန် စီနီယာအစ်ကိုအား တိုက်တွန်းလေတော့သည်။

အိုးယန်၏ ဆိုးယုတ်သော ဟာသဉာဏ်ကလည်း ဝင်ရောက်နေရာယူလာ၏။ တစ်ဖက်တွင် ဟူထူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်ပေးရန်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပုန်ကန်တတ်သော တပည့်နှစ်ဦးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အပုပ်ချရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အိမ်သာတက်ပြီးနောက် ဖင်မသုတ်ခြင်း၊ ဖင်တုံးလုံးဖြင့် ခြံဝင်းထဲတွင် ပြေးလွှားခြင်း စသည်တို့ အပါအဝင်...

ရေချိုးနေစဉ် ဂျီးတွန်းရသည်မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် ငိုယိုကာ ဆရာ့ကို အော်ခေါ်ခြင်း...

ဘယ်သူ သေးပိုဝေးဝေး ပန်းနိုင်သနည်းဆိုသည်ကို ပြိုင်ဆိုင်ကြရင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် သေးပန်းမိခြင်း အစရှိသည်တို့ပင် ဖြစ်၏။

တောင်ကြားတစ်ခုလုံးရှိ သစ်သားလမ်းငယ်ပေါ်တွင် ကြက်မလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တခစ်ခစ် ရယ်မောနေသော ဟူထူ၏ အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်၌ ခေါင်မိုးပြင်နေသော လန်ချင်းဆုန့်သည် နှာချေမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ပိုင်ယွီသည်လည်း ရုတ်တရက် ဒူးများ ခွေယိုင်သွားကာ သစ်ပင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွား၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အချင်းချင်း ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို မနိုင်လို့ သူ့စိတ်ထဲကနေ ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

"ကလေးဆန်လိုက်တာ..."

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။

"ဟွန့်..."

"ဟွန့်..."

အခန်း ၁၀ - ဆေးမြစ်များရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်ခြင်း

တားမြစ်နယ်မြေ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများမှာ ပိုမို လှပလာသည်။

သစ်တောထဲတွင် ကြီးမားသော ငါးများ ကူးခတ်နေကြပြီး တိမ်တိုက်များအထိ မြင့်မားသော မှိုကြီးများ ရှိနေပေ၏။

တောင်တန်းများကြားတွင် ဖြူစင်သော ကြိုးကြာငှက်များ ကခုန်နေကြပြီး ကြမ်းတမ်းသော ကျားများကို လူများက စီးနင်းသွားလာနေကြသည်။

အိုးယန်နှင့် ဟူထူတို့သည် ကြီးမားသော ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်ကို စီးနင်းကာ တောတောင်များကြားတွင် အေးအေးဆေးဆေး သွားလာနေကြ၏။

ဟူထူက အရှေ့တွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ ခြေထောက်များကို လွှဲယမ်းရင်း အလျှော့မပေးသေးဘဲ အိုးယန်ကို သိမ်မွေ့စွာ စမ်းသပ်မေးမြန်းနေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဘယ်လို တိရစ္ဆာန်လေးတွေကို အကြိုက်ဆုံးလဲ..."

အိုးယန်က စဉ်းစားဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း နောက်ပြောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အာ... ငါက မြေခွေးပေါက်လေးတွေကို ပိုသဘောကျတယ်..."

"အာ..."

ဟူထူက အံ့အားတသင့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးနေသော အိုးယန်ကို မြင်ချိန်တွင် သူမ၏ ဝမ်းသာနေသော အမူအယာကို အိုးယန် မမြင်စေရန် ချက်ချင်း မျက်နှာလွှဲလိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... ငါလည်း မြေခွေးပေါက်လေးတွေကို သဘောကျတယ်... ဒါပေမဲ့ မြေခွေးပေါက်လေးတွေက စီနီယာအစ်ကို့ကို သေချာပေါက် သဘောကျချင်မှ ကျမှာနော်..."

ဟူထူက ဂရုမစိုက်ဟန်ဆောင်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်နေလေ၏။ စီနီယာအစ်ကိုက မြေခွေးများကို တကယ်သဘောကျသည်ဆိုလျှင် သူမကို သဘောကျသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။

အိုးယန်က ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် မျက်နှာလေး ဖောင်းကားနေသော ဟူထူကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သမီးမိန်းကလေးဆိုသည်မှာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ဝါဂွမ်းအင်္ကျီလေးဟု လူများ ပြောဆိုကြသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား မမှားပေ။ ဤဝါဂွမ်းအင်္ကျီလေးကြောင့် မည်သူကများ စိတ်ရှုပ်ထွေးမသွားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆိုရင် စီနီယာအစ်ကို... ဒီမှာ မြေခွေးတွေ ရှိလား..."

ဟူထူက အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ရှိတယ်... ချင်းယွင်တောင်ကြားမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲ မျိုးစုံ သွားလာနေတာဆိုတော့ မြေခွေးတွေလည်း သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့..."

အိုးယန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် စီနီယာအစ်ကို... ငါ့ကို မြေခွေးတွေဆီ ခေါ်သွားပေးလို့ ရမလား..."

ဟူထူက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက အိမ်လွမ်းနေလို့လား... မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်တူတွေကို တွေ့ချင်လို့လား..."

အိုးယန်က မျှော်လင့်နေသော ဟူထူကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး၏ တောင်းဆိုချက်ငယ်လေးနှင့် ပတ်သက်၍ အိုးယန်က သဘာဝကျကျပင် မဆိုင်းမတွ သဘောတူလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦး ကျားကြီးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြပြီး အိုးယန်က ကျားကြီးအား ထွက်သွားရန် အချက်ပြကာ ပုတ်လိုက်လေသည်။

သားရဲဘုရင်၏ အရှိန်အဝါက ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်နေသဖြင့် သာမန် တိရစ္ဆာန်များသည် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

ကျားကြီး အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် အိုးယန်က သူ၏ ကျောပိုးခြင်းတောင်းထဲမှ ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် စတင် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

နေ့လယ်စာအတွက် ပြင်ဆင်လာသော ကြက်ပေါင်ကို ထုတ်ယူကာ အပူပေးနေရင်း ကြိုးကို ပြင်ဆင်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ဟူထူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းအတွက် မြေခွေးတစ်ကောင် ဖမ်းပေးဖို့ ထောင်ချောက် လုပ်နေတာ..."

အိုးယန်က ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

အိုးယန်၏ လက်ထဲရှိ ကြမ်းတမ်းသော ထောင်ချောက်ကို ကြည့်ရင်း မြေခွေးတစ်ကောင်အနေဖြင့် သူမ၏ ဉာဏ်ရည်ကို အထင်သေးခံရသည်ဟု ဟူထူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ ထောင်ချောက်က ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မြေခွေးကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းမိနိုင်မှာလဲ..."

အိုးယန်က အပူပေးထားသော ကြက်ပေါင်ကို ကျေနပ်စွာဖြင့် အနံ့ခံလိုက်ပြီး ကြိုးကွင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဟူထူကို ထောင်ချောက်နေရာမှ ဆွဲခေါ်သွားရင်း ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"သေချာပေါက် အလုပ်ဖြစ်မှာပါ... ဂိုဏ်းချုပ်ကိုတောင် ဒီနည်းလမ်း သုံးပြီး ငါ ဖမ်းဖူးတယ်..."

"….."

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အရှက်ရဖွယ် သမိုင်းကြောင်းအချို့ကို မတော်တဆ ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟူထူက မေးခွန်းထုတ်စရာများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အိုးယန်နှင့် ဟူထူ ထွက်သွားပြီးနောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်သည် အမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မီးခိုးရောင် အမွေးအမှင်များ အမွေးပွ အမြီးတစ်ခုနှင့် 'တုံးအတယ်' ဟု အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော လေးထောင့်ကျကျ မျက်နှာတစ်ခု ရှိနေသည်။

အကယ်၍ အိုးယန်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ပါက သူ သေချာပေါက် အာမေဍိတ်သံပြုမိမည် ဖြစ်၏။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ WeChat အီမိုဂျီအုပ်စုထဲက အဋ္ဌမမြောက် တိဗက်မြေခွေး မဟုတ်ဘူးလား..."

တိဗက်မြေခွေးသည် ထောင်ချောက်ကို တစ်ပတ်လှည့်ပတ်သွားပြီး ထိုမြေခွေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

"ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က ကောင်းကင်မြေခွေး မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပြီး တစ်ခုခု လုပ်ချင်တယ် ထင်နေတာ... တကယ်တော့ သူက ငါ့ကို ဖမ်းချင်နေတာကိုး..."

တိဗက်မြေခွေး၏ တုံးအပုံရသော မျက်လုံးကြီးများသည် ဉာဏ်ပညာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"နှမြောစရာပဲ... ဒီလောက် ဉာဏ်ပညာကြီးမားတဲ့ ငါက ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ဘယ်လိုလုပ် လွယ်လွယ်ကူကူ ကျဆင်းသွားနိုင်မှာလဲ... ပြောရရင် ငါက အမြှီးရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးပဲလေ..."

တိဗက်မြေခွေးက တိုးညှင်းစွာ လှောင်ပြောင် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ထိုမြေခွေးက ကြမ်းတမ်းသော ထောင်ချောက်၏ အလယ်ရှိ မွှေးပျံ့နေသော ကြက်ပေါင်ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ မြေခွေးတစ်ကောင်အနေဖြင့် ထိုမြေခွေးသည် ကြက်ဟူသော သတ္တဝါအပေါ် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကြက်လေး... မင်းက အရမ်းကို လှပလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။

တိဗက်မြေခွေးက ကြက်ပေါင်ဆီသို့ လက်သည်းကို ဂရုမစိုက်စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ကြက်ပေါင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြိုးကွင်းက ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားလေ၏။

သို့သော် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အမြှီးရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးတစ်ကောင်၏ ရှေ့တွင် ထိုအရာက အလွန် နှေးကွေးနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

တိဗက်မြေခွေးက ကြက်ပေါင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ အလျင်စလိုမရှိ ထည့်လိုက်လေသည်။

"မျက်လုံးသုံးလုံး ပန်းပွင့်ကြက်က အရသာရှိနေတုန်းပဲပါလား..."

တိဗက်မြေခွေးက အရသာရှိသော အစားအစာကို ခံစားနေစဉ် မူလက အသုံးမဝင်သော ကြိုးသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထိုမြေခွေး၏ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ရစ်ပတ်သွားလေသည်။ တိဗက်မြေခွေး မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သာမန်ကြိုးလေးသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုမြေခွေးအား ရစ်ပတ်ကာ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်၏။

တိဗက်မြေခွေးမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ကြိုးကို အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်ရန် မိမိ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို လည်ပတ်လိုက်သော်လည်း ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ကြောင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ထိုအချိန်မှသာ အိုးယန် ခုနက ပြောခဲ့သော စကားကို တိဗက်မြေခွေး ပြန်လည်အမှတ်ရသွား၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကိုတောင် ဒီနည်းလမ်း သုံးပြီး ငါ ဖမ်းဖူးတယ်..."

"အဲ့ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

တိဗက်မြေခွေးက ကြိုးမှ ရုန်းထွက်ရန် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျဉ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားကာ အသိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာလေတော့သည်။

"ကျစ်... ကြိုးက မှော်ရတနာပဲ... ပြီးတော့ အဆိပ်ကိုတောင် သုံးထားသေးတယ်..."

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြိုးက မိမိကို အလွန် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်ကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် တိဗက်မြေခွေးသည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားလေတော့သည်။

"ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ငါက ဒီနေရာမှာ အရှက်ရဖွယ် ချည်နှောင်ခံထားရတော့မှာလား..."

ကြိုးက တင်းကျပ်လာသည်ကို ခံစားရင်း တိဗက်မြေခွေးသည် နောက်ဆုံး အသိစိတ်ဖြင့် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"မလုပ်ပါနဲ့... ငါက ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ပါ..."

မြေခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်သော ဟူထူသည် တစ်ခုခုကို ခံစားသိရှိသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အင်... စီနီယာအစ်ကို... တစ်ယောက်ယောက် အော်နေတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရလား..."

ဝိညာဉ်အပင်တစ်ပင်ကို ဂရုတစိုက် တူးဖော်နေသော အိုးယန်က နောက်သို့ မကြည့်ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မင်း ဆာနေပြီလား... ကျောပိုးခြင်းတောင်းထဲမှာ အစားအသောက် ရှိတယ်..."

"ဟွန့်... ထူထူ မဆာသေးပါဘူး..."

ဟူထူက အသစ်ယက်လုပ်ထားသော ပန်းသရဖူကို ကလိကာ သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်းလိုက်ပြီး ကျောပိုးခြင်းတောင်းဆီသို့ ပြေးသွားကာ မွှေးပျံ့နေသော ကြက်ကင်ကို ထုတ်ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

"အာ..."

ဟူထူက ကျေနပ်စွာဖြင့် တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာလေးသည် ပေါက်စီတစ်ခုလို ဖောင်းကားသွားပြီး အစာစားနေသော ဟမ်းစတားလေးတစ်ကောင်လို ပျော်ရွှင်နေပေ၏။

ကောင်းကင်ယံသည် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားလေသည်။ ဟူထူက ဝါးနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ကြီးမားသော ခေါင်းသုံးလုံးငှက်ကြီး တစ်ကောင်သည် သူမ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ပေါ်လာလေပြီ။

ထိုငှက်၏ မျက်လုံးများသည် လူစားမည့် အနီရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ခေါင်းသုံးလုံးငှက်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

"စီ... စီနီယာအစ်ကို... ကောင်းကင်မှာ ငှက်ကြီးတစ်ကောင် ရှိတယ်... အရမ်း ကြမ်းတမ်းမယ့်ပုံပဲ..."

ဟူထူက စကားများ ထစ်ငေါ့ကာ သူမ၏ နံဘေးရှိ အိုးယန်ကို အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

အိုးယန်က သူ တူးဖော်ထားသော ဝိညာဉ်အပင်ကို ဂရုတစိုက် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဟူထူ၏ အသံကို ကြားချိန်တွင် သူက ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်၏။

ခေါင်းသုံးလုံးငှက်က သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ငှက်၏ မျက်လုံးထဲရှိ အနီရောင် အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန်၏ အမူအယာမှာလည်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

ဤထူးဆန်းသော ငှက်သည် သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို နိုးထလာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဒီကို လာခဲ့ ထူထူ... ငါ့နံဘေးကို လာခဲ့..."

အိုးယန်က ဟူထူကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဟူထူက ကျောပိုးခြင်းတောင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ပုန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ရှိ ငှက်ကြီးကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ခေါင်းသုံးလုံးငှက်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီတာနှစ်ဆယ်နီးပါး ရှည်လျားပြီး ငှက်ခေါင်းသုံးလုံးစလုံးက သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ အောက်ဘက်ရှိ လူနှစ်ဦးဖြစ်နေသကဲ့သို့ သူတို့ကို ကြမ်းတမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော ဟူထူသည် အိုးယန်၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ထူထူ... မင်း ကြက်ကင်စားလာတာ နှစ်ရက်ရှိပြီ... ငှက်ကင် အရသာကို မြည်းကြည့်ချင်လား..."

Book 1 end.