အခန်း (၁၃-၁၄)

အခန်း ၁၃ - ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ရှိ တိဗက်မြေခွေး

ဤသည်မှာ ခက်ခဲလှပေ၏။

သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး၏ တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ပါသော အကြည့်ကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်သည် ငြင်းဆန်ရန် စိတ်မရက်စက်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ဤတိဗက်မြေခွေးသည် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ရှိ အမြှီးရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေး ဖြစ်ပေသည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သည် ထိုမျှလောက် သန်မာသည်ဟု အိုးယန် မထင်မှတ်ထားသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမဆို မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခုသို့ သွားရောက်လျှင်ပင် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် လေးစားခံရမည် ဖြစ်၏။

မည်သူက ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးမြူမည်နည်း။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် မျက်နှာပူစရာ မလိုတော့ဘူးလော။

"ငါ ဆန္ဒရှိတယ်..."

ဟူယန်က အိုးယန်ထံသို့ ရုတ်တရက် အသံလွှင့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟင်..."

အိုးယန်က ဟူထူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ဟူယန်၏ အသေကောင်ငါး မျက်လုံးများကို အံ့အားတသင့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"သူမက ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ပဲ... ငါ့မျိုးနွယ်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဘာလို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို လာရတာလဲဆိုတာကို ငါလည်း သိချင်တယ်... ပြီးတော့ သူမက အနှစ်တစ်ထောင်အတွင်း ငါ့ကို ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ချီးကျူးတဲ့ ပထမဆုံး မျိုးနွယ်စုဝင်ပဲ..."

ဟူယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ အကြောင်းပြချက်က နည်းနည်းလေး လွန်ကဲမနေဘူးလား..."

အိုးယန်က ဟူယန်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ရှေ့ရှိ ဤတိဗက်မြေခွေး ဘာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသလဲဆိုတာကို သူ ခဏမျှ စဉ်းစား၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပေ၏။

သို့သော် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အသံလွှင့်ခြင်းကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်များကို အသုံးမပြုနိုင်သဖြင့် ဟူယန်ကို မျက်လုံးများဖြင့်သာ မေးခွန်းထုတ်နိုင်လေသည်။

ဟူယန်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သဘာဝကျကျပင် ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်လေးများ ရှိနေသည်။ တစ်ဖက်တွင် ထိုမြေခွေးသည် ချင်းချိုးတောင်အပေါ် ကြီးမားသော အမုန်းတရားများ ရှိနေသော်လည်း ဤအမုန်းတရားသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိမိ၏ အသွင်အပြင်ကြောင့် ခွဲခြားဆက်ဆံခံရခြင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခါ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးက မိမိကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးခဲ့ပြီး ထိုအရာမှာ ရိုးသားသော ချီးကျူးမှုဖြစ်သဖြင့် ဟူယန်အား မျိုးနွယ်စုဝင်များကြားတွင် အသိအမှတ်ပြုခံရမှု ခံစားချက်ကို ရရှိစေခဲ့သည်။

လူသားများနှင့် မိစ္ဆာများသည် မတူညီကြချေ။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်သည် တိရစ္ဆာန် အလေ့အထအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အသွင်အပြင်ကို အသက်တမျှ တန်ဖိုးထားကြသည်။

ချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေခွေးမျိုးနွယ်စုကြားတွင် မိမိသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပုံမှန်မဟုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်နေပြီး လှောင်ပြောင် သရော်ခြင်းများကို ခံခဲ့ရပေ၏။

ယခုအခါ ရုတ်တရက် မျိုးနွယ်တူ တစ်ဦးက မိမိကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သဖြင့် ဟူယန်၏ အေးခဲနေသော စိတ်နှလုံးမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အိုးယန်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သည် ဤကမ္ဘာလောက၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်ဆီသို့ သွားရာလမ်းမှာ ရှည်လျားလှပြီး သူသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ အချိန်ပေးမည်ဆိုပါက ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကိုးအထိ သေချာပေါက် စုဆောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင်ကော။

ထို့နောက်တွင် ဘာမှ မရှိတော့ချေ။

ရှေးခေတ်ကာလမှ ယခုအချိန်အထိ အင်မော်တယ်များ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ယခုအခါ အင်မော်တယ်တစ်ပါးက မိမိ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေပေ၏။

မိမိ၏ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းမှာ အိုးယန်၏ ဟူထူနှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း ဟူယန်က ထက်မြက်စွာ ခံစားသိရှိခဲ့ပြီး အိုးယန်၏ နံဘေးတွင် နေထိုင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ပိုမို ယုံကြည်သွားခဲ့လေသည်။

ဤမိန်းကလေးက မိမိကို မွေးမြူရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းသည် မိမိ ဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း အတိအကျပင် ဖြစ်ပေ၏။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

ဟက်... မိမိ၏ ခေါင်းလောင်းကိုပင် အခြားသူတစ်ယောက်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မြင်တွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး ရှိနေသေးသည်လော။

ဟူထူ၏ တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုနှင့်အတူ ဟူယန်ကလည်း မကန့်ကွက်ခဲ့ချေ။

အိုးယန်သည် ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းပြချက် လုံးလုံးလျားလျား ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။

ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ဤတိဗက်မြေခွေးက သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး၏ ကောင်းကင်မြေခွေး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ပူးလိုခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင် တိဗက်မြေခွေးကို တကယ်တမ်း ပြန်ခေါ်သွားခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

အကြံဆိုးရှိသူတစ်ဦးကို အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းခွင့်ပေးမည့်အစား သူ့ကို အလင်းရောင်ထဲတွင် ထားရှိခြင်းကပို၍ ကောင်းမွန်ပေ၏။

အကယ်၍ ဤတိဗက်မြေခွေးက သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးအပေါ် ဝိညာဉ်ဝင်ပူးခြင်းကို အသုံးပြုလိုပါက တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် ဝိညာဉ်များကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ရာ၌ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေပေသည်။

အိုးယန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး တိဗက်မြေခွေးကလည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ကာ ဟူထူကလည်း သူမ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အသစ်ကို ရရှိသွားလေသည်။

အဖွဲ့သုံးဖွဲ့လုံး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားကြပြီး တောင်ထိပ်ငယ်လေးဆီသို့ ရွှင်လန်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားကြ၏။

ဆောင်းဦးပေါက်စ လေသည် အရင်ကလောက် မပူပြင်းတော့ဘဲ လန်းဆန်းသော အေးမြမှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသည်။

အိုးယန်က လက်ယပ်ခေါ်ကာ သစ်တောထဲမှ ဝိညာဉ်အပင် နှစ်ပင်ကို ခူးဆွတ်ရန် စစ်မှန်သောချီများကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး တောင်ထိပ်ငယ်လေးဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားနေစဉ် ဟူထူနှင့်အတူ စားသောက်လိုက်၏။

ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ယနေ့ ခူးဆွတ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်အပင်များအပြင် ခေါင်းသုံးလုံးငှက်၏ နှလုံးနှင့် မိစ္ဆာအမြုတေတို့ ပါဝင်ပေသည်။

ဟူထူက အမည်မသိ ကလေးသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ညည်းဆိုနေပြီး သစ်သားလမ်းငယ်ပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

အရာအားလုံးက အလွန် ငြိမ်းချမ်းပြီး လှပနေပုံရသည်။

ရုတ်တရက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အိုးယန်၏ ရှေ့သို့ ပျံသန်းလာသည်။

ထိုအရာမှာ စက္ကူကြိုးကြာငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်၏။

အိုးယန်က လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ စက္ကူကြိုးကြာငှက်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် စက္ကူတစ်ရွက်အဖြစ်သို့ ဖြန့်ကျက်သွားလေသည်။

စက္ကူပေါ်ရှိ လက်မှတ်ကို မြင်ချိန်တွင် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ မပြီးပြတ်သေးကြောင်း အိုးယန် နောက်ဆုံး၌ သတိရသွား၏။

အဝါရောင် စက္ကူပေါ်ရှိ လက်မှတ်မှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အဓိက တောင်ထိပ်ဖြစ်သော ချင်းယွင်တောင်ထိပ် ဖြစ်ပေသည်။

အသစ်စုဆောင်းထားသော အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာတိုင်း သူတို့၏ သက်စောင့်မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိရန် ချင်းယွင်တောင်ထိပ်သို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့သော မီးအိမ်မျိုးသည် တပည့်များကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးရန် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

မီးအိမ် ဆက်လက် လင်းထိန်နေသရွေ့ မီးအိမ်ပိုင်ရှင် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း ညွှန်ပြပေးသည်။

အကယ်၍ မီးအိမ်၏ မီးတောက် မှေးမှိန်သွားပါက မီးအိမ်ပိုင်ရှင် ဒဏ်ရာရရှိထားကြောင်း ဆိုလို၏။

ချင်းယွင်တောင်ထိပ်တွင် မီးအိမ်များကို စောင့်ကြည့်နေသော အစောင့်များသည် မီးအိမ်ပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေရန် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုပြီးနောက် ကယ်ဆယ်မှုများ ပြုလုပ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက ၎င်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များကို ပေးထားသော အာမခံချက်ဖြစ်ပြီး တပည့်များအပေါ် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ ဂရုစိုက်မှုကို ပြသခြင်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။

မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိပြီး ခါးဆွဲတံဆိပ်ကို လက်ခံရယူကာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးမှတ်တမ်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ခံရမှသာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက ထိုသူအား ဂိုဏ်းတပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမည် ဖြစ်သည်။

ဤစက္ကူကြိုးကြာငှက်သည် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် သူ့ကို အတိအကျ သတိပေးခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ် သို့မဟုတ် ခြောက်နှစ်ခန့်က ပိုင်ယွီ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ရကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည်။

အကယ်၍ ဤစက္ကူကြိုးကြာငှက်သာ မရှိပါက သူ ဤကိစ္စကို လုံးလုံးလျားလျား မေ့ပျောက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ပေမည်။

အိုးယန်က သူ၏ လက်ညှိုးကို စုတ်တံအဖြစ် အသုံးပြုကာ စစ်မှန်သောချီများကို မှင်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး အဝါရောင် စက္ကူပေါ်တွင် ကွေ့ကောက်နေသော စာလုံးသုံးလုံးကို ရေးသားလိုက်လေ၏။

"သိပြီ..."

ထို့နောက် အဝါရောင် စက္ကူထဲသို့ သူ၏ စစ်မှန်သောချီများကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

အဝါရောင် စက္ကူသည် စက္ကူကြိုးကြာငှက်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး အိုးယန်၏ ပတ်လည်တွင် တစ်ပတ် ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်ပတ်သွားကာ ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ဆီသို့ မလိုလားစွာဖြင့် ပျံသန်းသွား၏။

အိုးယန်၏ စစ်မှန်သောချီ ထည့်သွင်းမှုအပြီးတွင် ဤစက္ကူကြိုးကြာငှက်သည် ရောက်ရှိလာချိန်ကထက် ပို၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

အိုးယန်က ဟူထူနှင့် ဟူယန်တို့ကို တောင်ထိပ်ငယ်လေးဆီသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ ညစာစားချိန်နှင့် အတိအကျပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဟူထူကလည်း သူမ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အသစ် 'အချောလေး' ကို စီနီယာအစ်ကိုများအား လေးနက်စွာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

လန်ချင်းဆုန့်၊ ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူတို့ရှေ့ရှိ ဤတိဗက်မြေခွေးမှာ သာမန် ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် မြေခွေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်၏။

သူတို့၏ ဂျူနီယာညီမလေး အိမ်လွမ်းနေသည်ဟုသာ သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဂျူနီယာညီမလေးသည် မြေခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေခြင်းမှာ သူတို့ကြားတွင် မပြောဘဲ သိနေသော နားလည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ပြီးတော့ ဟူယန်သည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့သုံးဦးစလုံးက အနှစ်တစ်သောင်းတွင် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ရခဲသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ပါရမီရှင်များသည် အပြည့်အဝ မရင့်ကျက်သေးသဖြင့် ဟူယန်အနေဖြင့် သူတို့ရှေ့တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အလွန် လွယ်ကူလှသည်။

အစာစားပြီးနောက် သူတို့အားလုံး အနားယူရန် အခန်းများဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ဟူထူက ဟူယန်ကို ပွေ့ချီကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေး လှဲလျောင်းရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အချောလေး... ငါ ထူထူက တကယ်တော့ မြေခွေးတစ်ကောင်ပဲ... ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် နိုးထလာစေမယ့် နည်းလမ်းကို ငါ ရှာတွေ့သွားရင် မင်းကို ချင်းချိုးတောင်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားပေးမယ်... အဲ့ဒီမှာ ငါတို့ မြေခွေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်..."

ဟူထူက ဟူယန်ကို ဖက်ထားရင်း စကားတွေ အများကြီး ပြောနေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမက အသက်ငါးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်လေးသာ ဖြစ်ပြီး အိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ပထမရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ အိမ်ကို သေချာပေါက် သတိရနေမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ရေးရာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးသော မြေခွေးပေါက်လေး တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ မျိုးနွယ်တူ တစ်ဦးကို ရှာတွေ့ရန် ခက်ခဲသဖြင့် ဟူထူက နှလုံးသားထဲမှ စကားများစွာကို ပြောဆိုခဲ့လေ၏။

စကားပြောနေရင်း ဟူထူသည် ခေါင်းလေးစောင်းကာ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။

ဟူယန်က သူ၏ရှေ့ရှိ ဟူထူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာကင်းမဲ့သော မျက်နှာပေါ်တွင် နားလည်သဘောပေါက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ဒါဆိုရင် သူမက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းအတွက် လာခဲ့တာပေါ့..."

"အဲ့ဒါက အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးတွေ အလုပ်လုပ်တဲ့ ပုံစံနဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီတာပဲ..."

ဟူယန်က အနည်းငယ် အထင်အမြင်သေးသွားသည်။ ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဟူထူ အနည်းငယ် ချမ်းနေသဖြင့် ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူက ကြင်နာစွာဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဟူထူအပေါ်သို့ စောင်ကို ဆွဲခြုံပေးလိုက်လေသည်။

သို့သော် ဟူထူက ဟူယန်၏ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေ၏။ ဟူယန်က လက်ကို ပြန်ရုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဟူထူက အမွေးပွ လက်လေးကို ပွတ်သပ်ရင်း အိပ်မက်ထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

"မေမေ... သမီး မေမေ့ကို အရမ်း လွမ်းတာပဲ..."

အခန်း ၁၄ - အကြီးဆုံးတပည့်က တကယ်တော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ သားတော်ဖြစ်နေခြင်း

တံခါးခေါက်သံကြောင့် အိပ်မက်ထဲတွင် သကြားလုံး စားနေသော ဟူထူသည် မျက်လုံးများကို ဝေဝါးစွာ ဖွင့်လာလေသည်။

ဟူထူက မျက်လုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခုလေးတင်မှ ထိုင်လိုက်ကာ သူမ ဘယ်နေရာရောက်နေသလဲဆိုတာကို သတိမထားမိသေးချေ။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အိုးယန်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... စီနီယာအစ်ကို... ထမင်းစားချိန် ရောက်ပြီလား..."

ဟူထူက ငိုက်မျဉ်းစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စားဖို့က စောပါသေးတယ်... ဒီနေ့ ငါတို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှာ မစားဘူး... အစားအသောက် အခမဲ့စားဖို့ ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ကို သွားကြမယ်... မြန်မြန်ထ... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ သက်စောင့်မီးအိမ်ကို သွားထွန်းရမယ်..."

အိုးယန်က ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကုတင်ခေါင်းရင်းတွင် လိမ္မာစွာ ကွေးနေသော ဟူယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဟူယန်က ထမလာခဲ့ချေ။

ဟူထူက ငိုက်မျဉ်းစွာဖြင့် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး အိုးယန်၏ အနောက်မှ လိုက်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် လက်များကို နောက်ကျော၌ ယှက်ကာ ရပ်နေသော ပိုင်ယွီကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ယွီက အစောကြီး ကျင့်ကြံနေတာပဲ... တကယ်ကို လုံ့လဝီရိယ ရှိတာပဲ..."

ဟူထူက အံ့အားတသင့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မနက်စောစောစီးစီး ကြွားလုံးထုတ်နေတာ... ဘယ်သူ့အတွက် လုပ်ပြနေမှန်း မသိပါဘူး... သွားကြစို့ သွားကြစို့... နောက်ကျရင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှာ နေ့လယ်စာ လွတ်သွားလိမ့်မယ်..."

အိုးယန်က ပိုင်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟူထူဘက်သို့ လှည့်ကာ သူမကို တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

"အမ်... စီနီယာအစ်ကို... ငါတို့ အဲ့ဒီကို လမ်းလျှောက်သွားရမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

ဟူထူက သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် အဘယ်ကြောင့် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကိုး၌သာ ရှိနေသနည်းဆိုတာကို သူမ မသိသော်လည်း ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကိုးတွင် ဓားပျံဖြင့် မပျံသန်းနိုင်ချေ။

သူတို့သည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော တောင်တက်လမ်းကို ထပ်မံ၍ တက်ရဦးမည်လော။

အိုးယန်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒီနေ့ ငါတို့ တောင်တက်စရာ မလိုပါဘူး... ဒီနေ့ ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ကနေ တစ်ယောက်ယောက် ငါတို့ကို လာကြိုလိမ့်မယ်..."

အိုးယန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ငှက်အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟူထူက မော့ကြည့်လိုက်ရာ တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ အထက်တွင် လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာဖြူကြီး တစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

စစ်မှန်သောအဆီအနှစ်ဖြင့် ချဲ့ထွင်ထားသော ကောင်လေးတစ်ဦး၏ အသံသည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်အရ... အတွင်းဂိုဏ်းကို အသစ်ဝင်ရောက်လာတဲ့ တပည့် ဟူထူရဲ့ သက်စောင့်မီးအိမ် ထွန်းဖို့အတွက် ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ ငါ လာခဲ့တယ်... ဟူထူ... အမိန့်ကို ခံယူဖို့ ရှေ့ထွက်ခဲ့... မသက်ဆိုင်တဲ့ သူတွေ အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြ..."

"မသက်ဆိုင်တဲ့ သူတွေ အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြရမယ်..."

ကောင်းကင်ယံတွင် လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေဆဲဖြစ်သော ကြိုးကြာဖြူကို ကြည့်ကာ အိုးယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ နယ်မြေထဲတွင် ဤမျှလောက် မာနကြီးရန် ဘယ်လိုများ ရဲဝံ့ရသနည်း။

ဘယ်လိုများ ရဲဝံ့ရသနည်း။ လူသစ်တစ်ယောက်လော။

သို့သော် ဤကြိုးကြာဖြူက တော်တော်လေး ဆူဖြိုးနေပုံရပေသည်။

"ရှောင်ပိုင်... ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ပျံနေတဲ့ အကောင်ကို ငါ့အတွက် ပစ်ချပေးစမ်း... ဒီနေ့ နေ့လယ်စာအတွက် ငါတို့ ဟင်းတစ်ခွက် ပိုရပြီ..."

အိုးယန်က သစ်ပင်ပေါ်တွင် လက်များကို နောက်ကျော၌ ယှက်ကာ ရပ်နေသော ပိုင်ယွီကို ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ပိုင်ယွီက မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ သူက သူ၏ နယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နေချိန်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က စစ်မှန်သောအဆီအနှစ်ဖြင့် အသံချဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် ရဲဝံ့သည်လော။

သူတို့က အသက်ရှင်ရတာ ပျင်းနေပြီလော။

သူ၏ ခါးရှိ သုံးပေရှည်လျားသော ချင်းဖုန်းဓားသည် သခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်ခံစားမှု လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားသိရှိသွားသကဲ့သို့ ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ကြိုးကြာဖြူဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ယွီ... ငှက်ကို ဓားနဲ့ မခုတ်ပါနဲ့..."

ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာပြီး လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာဖြူကို တိုက်ရိုက် ဝေးလွင့်သွားစေရန် တိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းက ရပ်တန့်သွားပြီး ဓားပျံကို နင်းထားသော အဖြူရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်အုပ်ချီလျက် ရပ်နေလေ၏။

"ဂျူနီယာညီလေး ပိုင်ယွီ... ကျူးယွမ်က အတွင်းဂိုဏ်းကို မကြာသေးခင်ကမှ ဝင်ရောက်လာတာပါ... တကယ်လို့ သူက မင်းကို စော်ကားမိတယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ပိုင်ယွီက အသစ်ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ပြန်လည်မှိတ်ထားလိုက်သည်။

ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားသော ဓားပျံသည် ရွှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွား၏။

အိုးယန်က အသစ်ရောက်လာသူ၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း သိလိုက်လေသည်။

အမည် - လင်းဖုန်း {ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြီးဆုံးတပည့်}

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အခြေတည်စဝိညာဥ်အဆင့် သုံး

အရိုးအမြစ် - ၈

ဆွဲဆောင်မှု - ၈

ကံကြမ္မာ - ၈

ဓားတာအိုပါရမီ - ၈

သီးသန့်စွမ်းရည် - အမြွှာဓားဖြတ်ပိုင်းခြင်း

အကဲဖြတ်ချက် - ထူးခြားမှုမရှိသော ဓားနှစ်လက်ကိုင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြီးဆုံးတပည့် ဖြစ်သည်။

အိုးယန်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လင်းအိုကြီး... မင်း ကိစ္စတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်နေတာလဲ... ကျပန်း ခွေးတွေ ကြောင်တွေကို တောင်ထိပ်ငယ်လေးဆီ ဘယ်လိုများ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လွှတ်လိုက်ရတာလဲ..."

လင်းဖုန်းက တောင်းပန်တိုးလျှိုးစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ ယွီနွီတောင်ထိပ်မှာ ဆရာ့ဆီ စာသွားပို့နေလို့... ကျူးယွမ်ကို ငါ့ကိုယ်စား လွှတ်လိုက်တာပါ... သူ့ကို အရမ်း သတိထားဖို့လည်း ငါ ပြောခဲ့ပါတယ်... လူငယ်တွေက နည်းနည်း မာနကြီးတတ်လို့ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်..."

သူ၏ စကားများက ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး သူ၏ အပြုံးက လူများကို နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ နူးညံ့သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... သူတို့က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ကို တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရဲဝံ့ကြတယ်..."

ကြိုးကြာဖြူထံမှ အံ့အားတသင့်ဖြစ်မှုနှင့် ဒေါသသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်လေးတစ်ယောက်က ခေါင်းပြူထွက်လာကာ လင်းဖုန်းကို တိုင်တောလိုက်လေ၏။

အိုးယန်က ခေါင်းပြူထွက်လာသော ကောင်လေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအယာက သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားတသင့်ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

အမည် - ကျူးယွမ် (နတ်ဆိုးသူတော်စင်)

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် တစ်

အရိုးအမြစ် - ၁၀+၁

ဆွဲဆောင်မှု - ၈

ကံကြမ္မာ - ၇

ဓားရှည်တာအိုပါရမီ - ၁၀

သီးသန့်စွမ်းရည် - ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီ နတ်ဆိုးရုပ်တု

အကဲဖြတ်ချက် - အနည်းငယ် ဟန်ရေးပြတတ်သော ဗီလိန်ကြီး ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးသူတော်စင်..."

အဘိုးကြီး ဂိုဏ်းချုပ်က နတ်ဆိုးသူတော်စင်တစ်ဦးကို တကယ်ပဲ တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တာလော။

ထို့ပြင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သူတော်စင်ကို လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်အဖြစ် တကယ်ပင် လွှတ်လိုက်တာလော။ သူတို့က ထိုမျှလောက်တောင် အားထုတ်ကြသည်လော။

ကျူးယွမ်၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန်သည် မေးခွန်းထုတ်စရာများ တသီတတန်းကြီး လင်းလက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကို အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

တာအိုနှင့် နတ်ဆိုးတို့သည် သင့်မြတ်၍မရနိုင်ချေ။ ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်ကာလမှစ၍ သံမဏိစည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို အိုးယန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ ယခင်က အတည်ပြုခဲ့ဖူးသည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုအတွင်း အိုးယန်က ရှောင်ပိုင်ကို စမ်းသပ်မေးမြန်းခဲ့ဖူး၏။

တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီးနောက် အိုးယန်က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရှောင်ပိုင်... တာအိုနဲ့ နတ်ဆိုးတွေက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စစ်ပွဲကြီးတွေကို စတင်ခဲ့ကြတယ်... မင်း ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်တယ်လို့ ထင်လဲ..."

ပိုင်ယွီက ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက တာအို အယူဝါဒအတွက် ရုန်းကန်နေရတာပဲ... ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက ဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့တာ..."

ဤသည်မှာ ရှောင်ပိုင်၏ ယခင်ဘဝကတည်းက တာအိုနှင့် နတ်ဆိုးတို့ကြား ပဋိပက္ခ ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ရှောင်ပိုင်က ထိုအရာကို သဘာဝကျသည်ဟု ယူဆထားပုံရကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

ကြိုးကြာဖြူပေါ်တွင် မာနကြီးစွာ ရပ်နေသော ကျူးယွမ်ကို ကြည့်ကာ အိုးယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အချက်အလက်ပြဘုတ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပြီး ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ်၏ ဝင်စားခြင်းဖြစ်သော ရှောင်ပိုင်ထက်ပင် မြင့်မားနေကာ သူ၏ ဒုတိယညီလေးထက်သာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျပေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အိုးယန် စိုးရိမ်နေသည့် အရာ မဟုတ်ချေ။ မကြီးထွားလာသေးသော မည်သည့် ပါရမီရှင်မဆို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အချိန်မပေးသရွေ့ စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်ပေ။

အဘိုးကြီး ဂိုဏ်းချုပ်က ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးသူတော်စင်တစ်ဦးကို လက်ခံလိုက်ခြင်းက သူ၏ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ပျက်စီးသွားစေမည်ကိုသာ အိုးယန် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခုအနက်မှ တစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့်သည် နတ်ဆိုးသူတော်စင်တစ်ဦး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

ဤသည်မှာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်၏ ရှေ့ဆောင်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှုကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေ၏။

အိုးယန် တွေးတောနေစဉ် ဓားပျံပေါ်ရှိ လင်းဖုန်းသည် အလျင်စလိုမရှိဘဲ လက်အုပ်ချီလျက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ပိုင်ယွီက အံ့အားတသင့်ဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် အသာစီးရနေချိန်တွင် ဤမျှ အလျှော့မပေးဘဲ နေလေ့မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် အမြဲတမ်း လူကောင်းတစ်ယောက်လို ပြုမူလေ့ရှိသည်။ ယနေ့ အဘယ်ကြောင့် မတုံ့ပြန်သနည်း။

ပိုင်ယွီက တွေးတောနေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူ၏ စိတ်နှလုံး လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ သူက အိုးယန်၏ နံဘေးသို့ လွင့်မျောဆင်းသက်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

အိုးယန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော ပိုင်ယွီကို ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ရှောင်ပိုင်... ကြိုးကြာစီးနေတဲ့ အဲ့ဒီ လူငယ်လေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ..."

ကြိုးကြာဖြူပေါ်ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ ပိုင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူက ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုလောက် မထူးချွန်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ပါရမီကလည်း ထူးခြားတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က တပည့်ကောင်း တစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်ပုံရတယ်..."

အိုးယန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားတသင့် ဖြစ်သွား၏။ ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ်၏ ဝင်စားခြင်းဖြစ်သော ရှောင်ပိုင်ပင်လျှင် သူ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ ဖြစ်ကြောင်း မသိနိုင်ဘူးလော။

အဲ့ဒီ သီးသန့်စွမ်းရည်ကြောင့်များလား...

အိုးယန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."