အခန်း (၁၇-၁၈)

အခန်း ၁၇ - ဂိုဏ်းချုပ်က သဘောမတူရင် ငါ သွားပြောမယ်

ကောင်းကင်ယံသည် တိမ်မည်းများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တိမ်တိုက်များထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မိုးချုန်းသံ ကိုးချက် ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။

မူလက မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များတွင် လျှပ်စီးကြောင်း ကိုးခု လင်းလက်သွား၏။

ဤအရာက ချန်ချန်ရှန်း ယခုလေးတင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာကို မိုးကောင်းကင်တာအိုက အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာ တည်ထောင်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြက်သွားကြလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကိုယ်ပွား ရာပေါင်းများစွာသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သူက သတိလစ်မသွားစေရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် ထိန်းထားလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေရောင် ဝင်္ကပါဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။ ရှုပ်ထွေးပြီး နက်နဲသော ရွှေရောင် ဝင်္ကပါသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်းဖုန်းနှင့် သူ၏ အဖော်ကို ထွက်သွားခွင့်ပေးရန် ချန်ချန်ရှန်းက သဘောတူလိုက်သော်လည်း ထို့နောက် သတိလစ်နေသော ကျူးယွမ်ကို သူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဒေါသများ လွှမ်းမိုးသွားပြီး ခေါင်းမော့ကာ လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်ပွက်ကို ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အနီးနားတွင် ရပ်နေသော ပိုင်ယွီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျသွားတော့၏။

ကောင်းကင်ယံ ရှင်းလင်းသွားသော်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်နေပေသည်။

မူလက လင်းဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သတိလစ်နေသော ကျူးယွမ်အပေါ် ချန်ချန်ရှန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒသာ ဖြစ်ပေ၏။

ယခုအခါ တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်ရှိ လူအားလုံးသည် လင်းဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကျူးယွမ်ဆီသို့ သူတို့၏ အကြည့်များကို လှည့်လာကြသည်။

လန်ချင်းဆုန့်က သူ၏ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လင်းဖုန်း၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ပိုင်ယွီက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ ချန်ချန်ရှန်းကို ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြန်လည်မြင့်တက်သွားပြီး လင်းဖုန်းနှင့် သူ၏ အဖော်တို့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အရှေ့မှ တစ်ယောက် အနောက်မှ တစ်ယောက် လင်းဖုန်း၏ ဆုတ်ခွာရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အချင်းချင်း ကာကွယ်ရန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အနေအထားတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော သူတို့နှစ်ဦးသည် ဘုံရည်မှန်းချက်တစ်ခုသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြ၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ချန်ချန်ရှန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာကို ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ထိုအရာကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပါက ချန်ချန်ရှန်းသည် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ တာအိုလည်း ပျက်ပြယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျူးယွမ်သည် လက်ရှိတွင် လင်းဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေ၏။ အိုးယန် စကားပြောသရွေ့ သူတို့နှစ်ဦးသည် ချန်ချန်ရှန်း ယခုလေးတင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကူညီပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဆယ်နှစ်လော… ထိုမျှလောက် အချိန်ကြာမည် မဟုတ်ချေ။ အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးက ကျူးယွမ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ထစ်ပစ်နိုင်သည်။

လူသတ်ရန် အကြောင်းပြချက် လိုသေးသလော…

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စီနီယာအစ်ကိုက သူ့ကို သေစေချင်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုအရာက လုံလောက်နေပေပြီ။

ဓားရှည်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသော လန်ချင်းဆုန့်နှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် သူတို့၏ ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒများကို အလိုအလျောက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒများသည် အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒများ ဖြစ်ကြ၏။ ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများမှာ အစောပိုင်းက ချန်ချန်ရှန်း၏ ကိုယ်ပွား ရာပေါင်းများစွာထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်နေသည်။

အလွန် အားကောင်းလှသော ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခုသည် ကျူးယွမ်ကို ပွေ့ချီထားသော လင်းဖုန်းကို ချက်ချင်း ဝန်းရံသွား၏။

လင်းဖုန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သတိလစ်နေသော ကျူးယွမ်ကို သူ၏ အနောက်ရှိ ကြိုးကြာဖြူပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တင်ပေးလိုက်သည်။

ချန်ချန်ရှန်း ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာကို ပြုလုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချန်ချန်ရှန်းနှင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးတို့အကြား နက်နဲသော သွေးရန်ငြိုးတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေမည်ကို လင်းဖုန်းလည်း သိရှိသွား၏။

ဤကဲ့သို့သော သွေးရန်ငြိုးမျိုးသည် သင့်မြတ်၍မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းသို့ ယခုလေးတင်မှ ဝင်ရောက်လာသော သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးသည် ချန်ချန်ရှန်းအပေါ် မည်သို့သော အလွန်အကျွံ လုပ်ရပ်မျိုးကို ကျူးလွန်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူလည်း မသေချာလှချေ။

သို့သော် ထိုအရာက ကျူးယွမ်က ချန်ချန်ရှန်း၏ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ထက် လုံးလုံးလျားလျား မလျော့နည်းကြောင်း သေချာပေ၏။

သို့ရာတွင် စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှင်းပြ၍မရဘဲ သေဆုံးသွားသည်ကို လင်းဖုန်းက လက်ပိုက်ကြည့်နေ၍ မရနိုင်ချေ။

သူသည် စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦးသာမက ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေ၏။ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးကို စွန့်ပစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ချေ။

လင်းဖုန်းက သူ၏ အမြွှာဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလျက် အလွန် အားကောင်းလှသော ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

အစောပိုင်းက အခြေတည်စဝိညာဥ်အဆင့်ရှိ ချန်ချန်ရှန်း၏ ကိုယ်ပွား ရာပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်ကထက် ဖိအားက ပို၍ ကြီးမားနေပေ၏။

ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒသည် စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးများသာ သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်း ပြုလုပ်ပြီးမှသာ ရရှိနိုင်သော အဆင့်မြင့် သဘောတရားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အခြေတည်စဝိညာဥ်အဆင့် သုံးတွင် ရှိနေသော သူပင်လျှင် ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ၏ အစအနကိုသာ ထိတွေ့ရသေး၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်အတွင်း ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ မည်သို့လျှင် ရှိနိုင်မည်နည်း။

ထို့ပြင် နှစ်ဦးတောင် ဖြစ်နေသည်လော။

ဤသည်မှာ ဘီလူးဆန်ရုံမျှ မကတော့ချေ။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖုန်းက သူ၏ ဓားများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထား၏။ သန္ဓေသားအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော သူ၏ ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာရန် မရဲဝံ့ချေ။

ပုံသဏ္ဌာန် မပေါ်သေးသော ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုသည် ပြီးပြည့်စုံသော ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဓားကျင့်ကြံသူများသည် မူလကတည်းက ကာကွယ်မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုအတွက်သာ ဖြစ်ပေ၏။

သူတို့၏ ပုံမှန် ဓားကျင့်စဉ်များအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် မကြာခဏ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒုက္ခိတဖြစ်ခြင်းတို့ဖြင့် အဆုံးသတ်လေ့ရှိကြပေသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး သေမလိုရှင်မလို တိုက်ခိုက်နေကြသော ယခုလို အချိန်မျိုးတွင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ထို့ပြင် ဓားကျင့်ကြံသူများအတွက် ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းနှင့် မပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် လုံးလုံးလျားလျား မတူညီသော သဘောတရားများ ဖြစ်ကြပေ၏။

အခြေတည်စဝိညာဥ်အဆင့် သုံးရှိ လင်းဖုန်းသည် ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဂျူနီယာညီလေး နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရန်အတွက်ပင် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရလေသည်။

သေချာသည်မှာ အကယ်၍ လင်းဖုန်းက သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပါက များစွာ ပို၍ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ဓားတာအိုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း၊ သူ၏ တာအိုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းဟု ဆိုလိုမည် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ တာအိုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ပို၍ ရက်စက်လှပေ၏။

ထို့ကြောင့် လန်ချင်းဆုန့်နှင့် အခြားတစ်ဦး၏ ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒကြောင့် ဖိနှိပ်ခံထားရလျှင်တောင်မှ လင်းဖုန်းသည် လက်ထဲရှိ ဓားကို ချထားရန် ဆန္ဒမရှိချေ။

ရုတ်တရက် အောက်ဘက်မှ အိုးယန်က ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"လင်းအိုကြီး... မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးက သွေးတွေ အန်နေပြီ... ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးလည်း သွေးတွေ အန်နေတယ်... ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်... ဟုတ်ပြီလား..."

အိုးယန်၏ စကားများသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းဖုန်းအတွက် အသက်ကယ်ဆေးတစ်ခွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။ လင်းဖုန်းက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ဒါက ကလေးဆန်တဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုလေး တစ်ခုပါပဲ... ပြီးတော့ ယှဉ်ပြိုင်မှုကလည်း ပြီးသွားပါပြီ..."

"သူတို့ကို သွားခွင့်ပေးလိုက်..."

အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်း၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ချန်ချန်ရှန်း၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ရန် လက်ကို မြှောက်ကာ နောက်သို့ မလှည့်ကြည့်ဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို..."

ပိုင်ယွီက တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်နေသေး၏။ ချန်ချန်ရှန်း ယခုလေးတင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာက မည်မျှ ကြီးလေးကြောင်းကို အိုးယန် မသိရှိဟု သူ ထင်မှတ်ကာ သတိပေးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူတို့ကို သွားခွင့်ပေးလိုက်..."

အိုးယန်က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပုလင်းလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သွန်ချပြီး ချန်ချန်ရှန်းကို တိုက်ကျွေးရင်း ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

လန်ချင်းဆုန့်နှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် ကောင်းကင်မှ မလိုလားစွာဖြင့် ဆင်းသက်လာကြ၏။

လင်းဖုန်းသည် ကြီးမားသော ခွင့်လွှတ်မှုတစ်ခုကို ရရှိသွားသကဲ့သို့ အိုးယန်ကို အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး ကြိုးကြာဖြူပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အိုးယန်၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

"စီနီယာအစ်ကို လင်း... မနက်ဖြန် ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးအတွက် သက်စောင့်မီးအိမ် ထွန်းတဲ့ကိစ္စကို ကျေးဇူးပြုပြီး သည်းခံပေးပါဦး..."

လင်းဖုန်းက အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ..."

"နောက်တစ်လနေရင် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ ရှိတယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ် ပြောတာ ငါ ကြားတယ်..."

အိုးယန်က မေးမြန်းလိုက်၏။

လင်းဖုန်းသည် ဆိုးရွားသော ကြိုတင်ခံစားမှုတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားသော်လည်း သူက အားတင်းကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲက နောက်တစ်လနေရင် ရှိပါတယ်..."

အိုးယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ တောင်ထိပ်ငယ်လေးလည်း ပါဝင်မယ်ဆိုတာကို ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး အသိပေးပေးပါ... ပြီးတော့ အဲ့ဒီမှာ လှဲနေတဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ကျူးယွမ်လည်း ပါဝင်နိုင်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."

လင်းဖုန်းက အနည်းငယ် ခါးသီးစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြဿနာရှာနေရတာလဲ..."

အကယ်၍ ကျူးယွမ် တောင်ထိပ်ငယ်လေးသို့ လာရောက်ခြင်းက ဤမျှ ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်စေမည်ကို သူ သိခဲ့ပါက ကောင်းကင်မှ ဓားမိုးများ ရွာချနေလျှင်တောင်မှ သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

အိုးယန်က ကောင်းကင်ယံရှိ လင်းဖုန်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါက မင်းနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို အသိပေးရုံတင်ပါ... မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးနေတာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်က သဘောမတူဘူးဆိုရင် ငါ သွားပြောလိုက်မယ်... ပြီးတော့ ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က အိုးယန်... အိုး မဟုတ်ဘူး..."

အခန်း ၁၈ - ငါက မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုပဲ

လင်းဖုန်းသည် သူကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် သဘာဝကျကျပင် မရဲဝံ့သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ တင်ပြမည်ဟုသာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ကြိုးကြာဖြူကို အရူးတစ်ယောက်လို စီးနင်းကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အိုးယန်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

လန်ချင်းဆုန့်နှင့် အခြားသူနှစ်ဦးက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကြည့်... ကြည့်... ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ... ငါ့မျက်နှာပေါ်မှာ ပန်းတွေ ပွင့်မနေဘူးနော်..."

အိုးယန်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ မတိုင်ခင် ကျူးယွမ် ထွက်ပြေးသွားမလား..."

ပိုင်ယွီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာလောကကြီးသည် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ဓားအင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် သူ၏ ယခင်ဘဝကပင်လျှင် ဤလောက၏ အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

အကယ်၍ ကျူးယွမ်က တကယ်ကြောက်ပြီး ပုန်းအောင်းသွားပါက သူ့ကို ရှာဖွေရသည်မှာ ပင်လယ်ထဲတွင် အပ်ရှာရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ဆယ်နှစ်ခန့်သာ ပုန်းအောင်းနေရန် လိုအပ်ပြီး ချန်ချန်ရှန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာကို ပြီးမြောက်အောင် မဆောင်ရွက်နိုင်သဖြင့် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျူးယွမ်သည် လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပြန်လည်နေထိုင်နိုင်ပေသည်။

"ငါတို့ တခြား ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... အခု ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ကို သွားပြီး အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ ခြေလက်တွေကို သွားခုတ်ဖြတ်ရမှာလား... ဟေး... ဒီကို ပြန်လာခဲ့... မင်းကို သွားဖို့ ငါ မပြောဘူးနော်..."

အိုးယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

သို့သော် လန်ချင်းဆုန့်က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ ဓားကို ဆွဲယူပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ဤဂျူနီယာညီလေးသည် အလွန် ဖြောင့်မတ်လွန်းလှပေသည်။ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလာလျှင် သူက တကယ်ပင် ဝင်လုံးတော့သည်။

ကျူးယွမ်၏ ခြေလက်များကို ခုတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသော လန်ချင်းဆုန့်ကို အိုးယန်က တားဆီးလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို ထပ်မံ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

ဟူထူက သူမ၏ တိဗက်မြေခွေးကို ပွေ့ချီထားရင်း ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ချန်ချန်ရှန်းကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တတိယအစ်ကို အဆင်ပြေပါ့မလား... သူ သွေးတွေ အန်နေတာ ငါ ခုလေးတင် မြင်လိုက်တယ်... အရမ်း နာကျင်နေရမှာပဲနော်..."

အိုးယန်က မျက်ရည်ဝဲနေသော ဟူထူကို ကြည့်ကာ အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်လိုက်လေ၏။

"ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး... ချန်ရှန်းက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်သောအဆီအနှစ်တွေကို အကုန်အစင် သုံးလိုက်လို့ပါ... ပြီးတော့ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားတာက သူ့ရဲ့ အတွင်းကလီစာတွေကို ထိခိုက်သွားစေပြီး သွေးအန်သွားတာပါ... အဲ့ဒီ မကောင်းတဲ့ သွေးတွေကို အန်ထုတ်လိုက်တာက သူ့အတွက် တကယ်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်..."

ဟူထူကို နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လန်ချင်းဆုန့်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရန် ပိုင်ယွီကို ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်းကို ပွေ့ချီကာ ချန်ချန်ရှန်း၏ အခန်းထဲသို့ သယ်ဆောင်သွား၏။

ချန်ချန်ရှန်းသည် အလွန် ရှည်လျားသော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်နေပေသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် သူ၏ ယခင်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

နေရောင်မရှိသော ထိုကမ္ဘာကြီးတွင် သူသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များကို ဆက်တိုက် ခုတ်ထစ်နေသည်။

သွေးများက သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးနေလေ၏။ သူ၏ သွေးကြောများ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီး စစ်မှန်သောအဆီအနှစ် အနည်းငယ်ကိုပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ခုတ်ထစ်ရန်အတွက် ဗီဇကိုသာ အားကိုးနေရသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆောင်ထားဆဲ ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ တစ်ခါမျှ မမေ့ဖူးသော ထိုမျက်နှာသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဆိုးဆန်ဆန် ချောမောသော အမျိုးသားသည် သွေးရဲရဲ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးက ဆိုးယုတ်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ချိုနှစ်ချောင်းနှင့် ကျောဘက်တွင် အနက်ရောင် အတောင်ပံများ ရှိနေပေ၏။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် မရေမတွက်နိုင်သော နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များဖြင့် ရစ်ပတ်နေပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ ထွက်လာသော မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ထိုမျက်နှာသည် ကျူးယွမ် အတိအကျပင် ဖြစ်၏။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်...

ဤကပ်ဘေးကို စတင်ခဲ့သော တရားခံများထဲမှ တစ်ဦး...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျူးယွမ်သည် သွေးရဲရဲ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ခေါင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ထားကာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျူးယွမ်သည် ဤကမ္ဘာလောကတွင် အကြီးမားဆုံးသော နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

သူသည် ချန်ချန်ရှန်း သိကျွမ်းသူ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်လုနီးပါး ပြုလုပ်ခဲ့ပေ၏။

ကျူးယွမ်၏ လက်ထဲရှိ အိုးယန်၏ ခေါင်းကို ချန်ချန်ရှန်း မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများမှ သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုခေါင်းသည် အိုးယန်၏ ခေါင်း ဖြစ်သည်။

ကပ်ဘေးအတွင်းတွင် အိုးယန်သည် အမြဲတမ်း အရှေ့ဆုံးမှ ရပ်တည်ကာ အန္တရာယ်အများဆုံးနှင့် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အရာများကို သူ၏ ကိုယ်စား ကာကွယ်ပေးခဲ့၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ရှေ့တွင် သနားစရာကောင်းအောင် သေဆုံးသွားသည်အထိ သူ့ကို အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန် ပြောဆိုနေခဲ့သေးသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက ကလဲ့စားချေချင်ခဲ့သည်။ နေ့ရောညပါ ချီသွေဖည်ခြင်း ဖြစ်သွားသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ကျူးယွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရေးမပါဆဲ ဖြစ်နေခဲ့၏။

ရုတ်တရက် ကျူးယွမ်၏ လက်ထဲရှိ အိုးယန်၏ ခေါင်းသည် တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ထွက်ပြေး..."

"အား..."

ချန်ချန်ရှန်းက ကုတင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထိုင်လိုက်ပြီး အမောတကော အသက်ရှူနေကာ သူ၏ အဝတ်အစားများသည် ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေ၏။

"အိပ်မက်ဆိုး မက်နေတာလား..."

အလွန် ရင်းနှီးလွန်းလှသော အသံတစ်ခုက နံဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအသံကို ကြားချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်း၏ မျက်ရည်များ ချက်ချင်း စီးကျလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို အင်္ကျီလက်ဖြင့် အလျင်အမြန် ကွယ်ကာ လေသံဝဲဝဲဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ချွေးတွေ မျက်လုံးထဲ ဝင်သွားလို့ပါ..."

အိုးယန်က သူ၏ အနေခက်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသော ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကုတင်နံဘေးရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျူးယွမ်ကို သတ်ဖို့ တားဆီးခဲ့လို့ စီနီယာအစ်ကို့ကို အပြစ်တင်နေတာလား..."

ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနည်းငယ် နောင်တရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာကတည်းက သူသည် အမြဲတမ်း သတိထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ရန်သူကို ပြန်လည်မြင်တွေ့ရချိန်တွင် အမုန်းတရားများကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

သူသည် ကျူးယွမ်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက ယခုအခါ သူ့ကို သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချန်ချန်ရှန်းက မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... တကယ်လို့ သူ့ကိုသာ ကျွန်တော် သတ်လိုက်ရင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာတောင် ကျွန်တော့်အတွက် နေရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ပဋိပက္ခများကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ တပည့်များ အချင်းချင်း အန္တရာယ်ပြုကြသည်ကို ဂိုဏ်းက သိရှိသွားပါက အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုများ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရမည် ဖြစ်ကာ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေတွင် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ချန်ချန်ရှန်းသာ ကျူးယွမ်ကို တကယ်တမ်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါက ထိုအရာသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေမည်။

ဤသည်မှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ရှုံးနိမ့်မည့် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပြီး အိုးယန်သည် ချန်ချန်ရှန်း ဤသို့လုပ်ခြင်းကို သဘာဝကျကျပင် သဘောတူမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူက လင်းဖုန်းကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်ချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်း ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း လင်းဖုန်းကို အတင်းအကျပ် ဝန်ခံစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သက်ဆိုင်သူများက ထိုအရာကို ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ် ဝန်ခံထားသရွေ့ ချန်ချန်ရှန်းသည် တာဝန်ယူရမည် မဟုတ်ချေ။

အိုးယန်က သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသော ချန်ချန်ရှန်းသည် ကျူးယွမ်၏ သရုပ်မှန်ကို သေချာပေါက် သိရှိနေမည် ဖြစ်၏။

ကျူးယွမ်သည် နတ်ဆိုးသူတော်စင်ဖြစ်ကြောင်းကို အိုးယန်လည်း သိရှိထားသည်။

သို့သော် သူက ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ရုတ်တရက်ကြီး ပြောချလိုက်လျှင် တစ်ယောက်ယောက်က ယုံကြည်မည်လော။

ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ်၏ ဝင်စားခြင်းဖြစ်သော ပိုင်ယွီပင်လျှင် ကျူးယွမ်၏ အစစ်အမှန် သရုပ်မှန်ကို မသိမြင်နိုင်ခဲ့ပေရာ ထိုအသုံးမကျသော အဘိုးကြီးများက သိရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့ မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ချန်ချန်ရှန်းသည် သတိမလစ်မီ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဤကျမ်းသစ္စာကို အထောက်အထားအဖြစ် ထားရှိခြင်းဖြင့် လူတိုင်းသည် ကျူးယွမ်၏ သရုပ်မှန်အပေါ် သေချာပေါက် သတိထားလာကြမည် ဖြစ်၏။

တိုက်ရိုက် မပြောဘဲ အခြားသူများကို သံသယဝင်ခွင့်ပေးခြင်းက ကျူးယွမ်အပေါ် ပိုမို ကြီးမားသော သံသယကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။

အိုးယန်၏ သက်ပြင်းချသံကို ကြားချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်း၏ စိတ်နှလုံး တင်းကျပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မပူပါနဲ့... မကြာခင် အချိန်အတွင်းမှာ သူ့ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာ မဟုတ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ခိုက်မည်ပင် ဖြစ်သည်။

အိုးယန်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်း၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ကိုင်းညွတ်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်း သူ့အပေါ်မှာ အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."

ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ကျူးယွမ် ပြေးထွက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ပွား သုံးဦးကို ခုတ်ထစ်လိုက်ချိန်တွင် သူက ကျူးယွမ်အပေါ် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့လေသည်။

ကျူးယွမ်သည် ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အဆုံးစွန်အထိ သွားလျှင်တောင်မှ ဤအမှတ်အသားဖြင့် သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ထို့နောက် အိုးယန်က ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးသည် သူ၏ လုပ်ရပ်များတွင် သတိကြီးစွာထားပြီး စေ့စပ်သေချာပေသည်။

ကောင်းတယ်... ဓားကို ကိုင်ပြီး ရှေ့ကို ပြေးထွက်ဖို့လောက်ပဲ သိတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်...

"မင်း အရင် အနားယူလိုက်... ဖြစ်ပြီးသား ကိစ္စတွေက ပြီးသွားပြီ... ငါတို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ သွားကြတာပေါ့..."

အိုးယန်က နှစ်သိမ့်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

ချန်ချန်ရှန်းက ကုတင်ပေါ်တွင် နာခံမှုရှိစွာ ပြန်လှဲလိုက်ပြီး အိုးယန်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... တကယ်လို့များ... တကယ်လို့ ကျူးယွမ်ကို သတ်လိုက်တာက ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို တားဆီးနိုင်မယ်ဆိုရင်... စီနီယာအစ်ကို ယုံမလား..."

အိုးယန်က တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းရမ်းကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း နားလည်မှု လွဲနေပြီ... ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတာက လူတစ်ယောက်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ကျူးယွမ်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ဒုတိယနဲ့ တတိယ ကျူးယွမ်တွေ ထွက်လာဦးမှာပဲ... ကပ်ဘေးတစ်ခု ပေါ်လာတာက မတော်တဆမှု မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒါက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အရာပဲ..."

ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကပ်ဘေးတစ်ခုက လူအများကြီးကို သေစေလိမ့်မယ်... အဲ့ဒါကို တားဆီးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါတို့ အမြဲတမ်း ရှာဖွေရမယ်..."

အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်း၏ နဖူးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ဆူပူလိုက်၏။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းမှာတင် စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ကပ်ဘေးလိုမျိုး အရာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရတာက မင်းလိုမျိုး ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် အမှိုက်တစ်စက စိုးရိမ်ရမယ့် အရာ မဟုတ်ဘူး... သွားအိပ်တော့..."

ချန်ချန်ရှန်းကို အနည်းငယ် ဆုံးမပြီးနောက် အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်း၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်း၏ အသံက အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... တကယ်လို့ ကပ်ဘေးတစ်ခု တကယ်ဖြစ်လာရင် လူတိုင်းကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမှာပါ..."

အိုးယန်၏ စိတ်နှလုံး လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်သို့ မလှည့်ကြည့်ဘဲ ဖျော့တော့စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ကပ်ဘေးတစ်ခု တကယ်ဖြစ်လာရင် ငါ မသေသရွေ့ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါက မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုပဲ..."