အခန်း (၂၃-၂၄)

အခန်း ၂၃ - တုန်းရွှီကျစ်

ကျောက်ခြင်္သေ့သည် အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို သယ်ဆောင်ကာ တိမ်တိုက်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူ လှေကားထစ်များ၏ အဆုံးသို့ ခုန်တက်သွားသည်။

အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ကျောက်ခြင်္သေ့ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြ၏။ ကျောက်ခြင်္သေ့က သူ ထွက်သွားလို့ရပြီလားဟု မေးမြန်းနေသည့်အလား ခြင်္သေ့ခွေးလေး တစ်ကောင်လို နာခံမှုရှိစွာဖြင့် အိုးယန်ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်နေသည်။

အိုးယန်က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ကျောက်ခြင်္သေ့၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး ကျောက်ခြင်္သေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စစ်မှန်သောချီ တစ်ကြောင်းကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်၏။

ကျောက်ခြင်္သေ့သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လည်ပတ်နေသော စစ်မှန်သောချီကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားကာ အိုးယန်ကို လျှာထုတ်ပြပြီး နှစ်ကြိမ် ဟောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တောင်အောက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဆင်းသွားတော့၏။

အိုးယန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမ စတုရန်းကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စတုရန်းကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ကျောက်စိမ်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ကျောက်စိမ်းများထံမှ ဖျော့တော့သော ဝိညာဉ်ချီများ ဖြာထွက်နေသည်။

မြင့်တက်နေသော ဝိညာဉ်ချီများက စတုရန်းကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို အင်မော်တယ် နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေ၏။

"တကယ်ကို ဖြုန်းတီးလွန်းတာပဲ... အပြင်ဘက်မှာဆိုရင် အထီးကျန် ကျင့်ကြံသူတွေက အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးအတွက်တောင် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ကြမှာ..."

"ဒါပေမဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှာတော့ ဒီလို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကွင်းပြင်မှာ ခင်းဖို့ သုံးထားတယ်ပေါ့လေ..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စတုရန်းကွင်းပြင်သည် လူစည်ကားပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။

နောက်တစ်လတွင် ကျင်းပမည့် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသည် မကြာမီ စတင်တော့မည် ဖြစ်၏။ တောင်ထိပ် အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ ပါဝင်မည်ဖြစ်ရုံသာမက အခြားသော အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီးများကိုလည်း အခမ်းအနားသို့ လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် ဖိတ်ကြားထားပေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲကို ငါးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိ၏။ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတိုင်းသည် ဂိုဏ်းပြင်တပည့်များအတွက် အတွင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက မတူညီသော တောင်ထိပ်များမှ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များအကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် အခြားဂိုဏ်းများကို မိမိ၏ ခွန်အား ပြသရန် အချိန်အခါတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။

ဤပြိုင်ပွဲတွင် ဂိုဏ်းပြင်တပည့်များသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ် အသီးသီးမှ တောင်ထိပ်သခင်များ၏ သတိပြုမိခြင်းကို ခံရရန် အခွင့်အရေး ရှိပြီး အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များကမူ အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်များနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များဟူသော ဆုလာဘ်များကို အနိုင်ရရှိနိုင်ပေသည်။ ထိုအရာသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် ပြင်ပလောကသို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြသရန် စီးပွားရေးကတ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတိုင်းကို ထူးခြားသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုများဖြင့် ကျင်းပလေ့ရှိသည်။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှ မည်သူမျှ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် ယခင်က တစ်ခါမျှ မပါဝင်ခဲ့ဖူးချေ။

လန်ချင်းဆုန့်က ထိုပြိုင်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းဟု ထင်မြင်ပြီး ပိုင်ယွီက ပါဝင်ရန် မလိုလားကာ ချန်ချန်ရှန်းကမူ လူအများရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာရသည်ကို မနှစ်သက်ချေ။

အိုးယန်မှာမူ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦးအနေဖြင့် မှတ်ပုံတင်ရန် သတ်မှတ်ချက်များနှင့် မကိုက်ညီပေ။

ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ပထမဆုံး တင်းကျပ်သော သတ်မှတ်ချက်မှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်၏။

ဒါက ငါ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား...

ငါက ပါဝင်ဖို့တောင် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပါဘူး...

ဤစည်းမျဉ်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် အိုးယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် တွေးတောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် တက်ရောက်ရန် အလွန် ပျင်းရိနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

အိုးယန်သည်လည်း စတုရန်းကွင်းပြင်ကို ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီနေရာက အရမ်း လှတာပဲ..."

ဟူထူက အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလေ၏။

"ချင်းချိုးတောင်က ဂူတွေ၊ တွင်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘယ်လို ပျော်ရွှင်အောင် ထားရမလဲဆိုတာကို တကယ် သိကြတာပဲ..."

စုလင်းအာက အာမေဍိတ်သံပြုနေသော ဟူထူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ချင်းယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်ကိုလည်း ရွေးချယ်မယ်လို့ ကျွန်မ ကြားတယ်... စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ပါရမီနဲ့သာ စီနီယာအစ်ကိုက ပါဝင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ချင်းယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမက သေချာပေါက် စီနီယာအစ်ကို့အတွက် ဖြစ်လာမှာပဲ..."

အိုးယန်၏ မျက်နှာအိုကြီး နီရဲသွား၏။ စုလင်းအာတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်းကို သူ သိရှိသော်လည်း သူသည် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်းပင် မပြည့်မီချေ။ ချင်းယွင်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သူတော်စင်အကြောင်း ပြောနေခြင်းက ဘာအဓိပ္ပါယ်ရှိမည်နည်း။

အိုးယန်က ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလို အချည်းနှီးဖြစ်တဲ့ ကျော်ကြားမှုမျိုးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရတာကို ငါ သဘောမကျပါဘူး ဂျူနီယာညီမလေးရယ်... တာအိုကို ကျင့်ကြံတဲ့ ငါတို့တွေက ဒီလို အချည်းနှီးဖြစ်တဲ့ ကျော်ကြားမှုမျိုးကို လွင့်မျောနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေလိုပဲ သဘောထားသင့်တယ်..."

"စီနီယာအစ်ကိုက တကယ်ကို မြင့်မြတ်တာပဲ..."

စုလင်းအာက ရိုးသားစွာ ချီးကျူးလိုက်၏။

အနီးနားရှိ လူများသည် အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် အိုးယန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အိုးယန်တွင် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိကြောင်း မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ပြန်လှည့်သွားကြသည်။

ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်က အမှိုက်တစ်စက ဘာကိုများ ကြွားဝါဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...

အိုးယန်သည် သူ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အထင်အမြင်သေးသည့် အကြည့်များကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်နှာထူမှုနှင့်ပင် သူ အနည်းငယ် အနေခက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး စုလင်းအာနှင့် ဟူထူတို့ကို ပင်မခန်းမဆီသို့ အလျင်အမြန် ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။

ပင်မခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟို၌ သူ၏ ယခင်ဘဝကဲ့သို့ ရုပ်တုမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်း မရှိချေ။

ပင်မခန်းမ၏ အလယ်ဗဟို တည့်တည့်တွင် ရိုးရှင်းသော သစ်သားပြားတစ်ခုသာ ရှိနေပြီး ထိုအပေါ်တွင် တာအိုအက္ခရာဖြင့် စာလုံးနှစ်လုံးကို ထွင်းထုထားလေ၏။

"ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး"

ဤကမ္ဘာလောကတွင် ဘီလူးများနှင့် တစ္ဆေများ ဤမျှလောက် မရှိချေ။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် ဗုဒ္ဓများကို မကိုးကွယ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုသာ ကိုးကွယ်ကြပေသည်။

ကြီးမားသော စတုရန်းပုံစံ နံ့သာပေါင်းဖိုကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် မြင့်မားသော အဝါရောင် ထင်းရှူးနံ့သာတိုင် သုံးတိုင်ကို ထွန်းညှိထားပြီး လွင့်မျောနေသော အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့များသည် လန်းဆန်းစေသော ရနံ့တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာ၏။

အိုးယန်နှင့် စုလင်းအာတို့သည် ရိုးရိုး နံ့သာတိုင် သုံးတိုင်ကို ယူလိုက်ကြသည်။ ဟူထူကလည်း သူတို့၏ ပုံစံအတိုင်း လိုက်လုပ်ကာ ရိုးရိုး နံ့သာတိုင်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် သစ်သားပြားကို ရိုသေစွာ ဦးညွတ်လိုက်ပြီးနောက် နံ့သာပေါင်းဖိုထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

နံ့သာပေါင်းဖိုထဲသို့ ရိုးရိုး နံ့သာတိုင်ကို ထိုးစိုက်လိုက်ချိန်တွင် စုလင်းအာ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားပေ၏။ စီနီယာအစ်ကိုနှင့်အတူ နံ့သာတိုင်ထွန်းပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဂါရဝပြုရသည်မှာ တာအိုလက်တွဲဖော် စုံတွဲတစ်တွဲ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာ ပြုလုပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဂါရဝပြုပြီးနောက် စုလင်းအာသည် အရှေ့ခန်းမတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မရှိပါက တပည့်များကို အနောက်ခန်းမသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ခွင့် မပြုချေ။

ထို့ကြောင့် အိုးယန် တစ်ယောက်တည်းသာ ဟူထူကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလယ်ခန်းမကို ကွေ့ပတ်၍ အနောက်ခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

အနောက်ခန်းမတွင်လည်း ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုယဇ်ပလ္လင်မှာ အလွန် ကြီးမား၏။ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေသော သက်စောင့်မီးအိမ်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။

ဤနေရာသည် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များ အားလုံး၏ သက်စောင့်မီးအိမ်များ ထားရှိရာ နေရာပင် ဖြစ်၏။

အိုးယန်က ဟူထူကို အနောက်ခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်လာချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ လူသူကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ... လင်းအိုကြီးက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ချိန်းပစ်ခဲ့တာလား... ဒါ လင်းအိုကြီးရဲ့ ပုံစံနဲ့ မတူပါဘူး..."

အိုးယန်က ဘေးဘီဝဲယာကို ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ချောင်းဟန့်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှစ်မြှောင့်သင်္ကေတ တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးသည် အိုးယန်နှင့် ဟူထူတို့၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။

အဘိုးကြီးသည် မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါရှိကာ ငယ်ရွယ်နုပျိုသော မျက်နှာနှင့် ကြိုးကြာငှက်ကဲ့သို့သော အသားအရေ ရှိသည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော မျက်ခုံးဖြူ နှစ်ခုသည် သူ၏ ရင်ဘတ်အထိ တွဲလောင်းကျနေပြီး အိုးယန်နှင့် ဟူထူတို့ကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြကာ အလွန် ချစ်ခင်ကြင်နာတတ်ပုံရ၏။

ဤအဘိုးကြီးမှာ မနေ့ညက လင်းဖုန်းကို ဆုံးမခဲ့သော တုန်းရွှီကျစ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် မနေ့က ထန်းရွက်ယပ်တောင်ကို ခတ်နေသော တရုတ်ရိုးရာ အင်္ကျီဝတ် ဖိုသီဖတ်သီ အဘိုးကြီးနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တုန်းရွှီကျစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နက်နဲသော တာအိုအငွေ့အသက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး သူ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိသော အလင်းရောင်ဝါတစ်ခုက ဖျော့တော့စွာ တောက်ပနေသည်။

တာအိုကို ရရှိသွားသော အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပုံရိပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေ၏။

အိုးယန်သည် တုန်းရွှီကျစ်နှင့် သဘာဝကျကျပင် မစိမ်းသက်ချေ။ သူက တုန်းရွှီကျစ်ကို ဦးညွတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တပည့် အိုးယန်က ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ဟူထူက အလျင်အမြန် လိုက်လုပ်ကာ ဦးညွတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"တပည့် ဟူထူက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

တုန်းရွှီကျစ်က ဟူထူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဟူထူသည် မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ဝိညာဉ်မြေခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ဟူယွမ်အကြောင်းကို တွေးမိရင်း သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးက တပည့်တွေ လက်ခံဖို့အတွက် ဒီဘဝရဲ့ ကံကြမ္မာ အားလုံးကို အသုံးချလိုက်တာများလား...

တုန်းရွှီကျစ်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း သူက နွေဦးရာသီလို နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ဒီနေ့ သက်စောင့်မီးအိမ် လာထွန်းတာလား..."

အိုးယန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဆရာ့ရဲ့ အမိန့်အရ ကျွန်တော်တို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးရဲ့ တပည့်အသစ်လေး ဟူထူအတွက် သက်စောင့်မီးအိမ် လာထွန်းပေးတာပါ... ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံပါတယ်..."

တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... ငါ ခွင့်မပြုဘူး..."

"…"

အိုးယန်က ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဟူထူ၏ မျက်နှာလေးမှာ ဖြူရော်သွားသည်။ သူမက သူတို့ရှေ့ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် စော်ကားမိသွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်မိ၏။

"မင်း မကြားဘူးလား... ကောင်လေး... ငါ ခွင့်မပြုဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ..."

တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

အိုးယန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ပြီး ဟူထူ အံ့အားသင့်သွားစေရန် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ တုန်းရွှီကျစ်၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ဆွဲဆုပ်လိုက်ပြီး အဘိုးကြီးကို သူ့ရှေ့သို့ ဆွဲယူကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"အဘိုးကြီး... ငါက မင်းကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံနေတာနော်... အခွင့်အရေးယူဖို့ မကြိုးစားနဲ့..."

အိုးယန်၏ ဆွဲဆုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော တုန်းရွှီကျစ်သည် ဒေါသထွက်မသွားခဲ့ချေ။ သူက အိုးယန်ကို မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... မင်းက ငါ့ရဲ့ တပည့်ကို ရိုက်တုန်းက ဒီလောက်တောင် မာနကြီးခဲ့တာလား..."

အခန်း ၂၄ - အိုးယန်၏ သက်စောင့်မီးအိမ်

အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးက အသက်ကြီးလွန်းလို့ မျက်စိမှုန်နေတာလား... သူက နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ယောက်ကို လက်ခံပြီးတော့ အခု သူ့ကိုတောင် ကာကွယ်ပေးနေသေးတယ်လား...

အဲ့ဒါကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်... ချန်ချန်ရှန်းက တကယ်ပဲ အရင် စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ...

အိုးယန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တပည့်က ယဉ်ကျေးမှု မရှိတာကို ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးက သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်တာ ဘာမှားလို့လဲ..."

တုန်းရွှီကျစ်ကလည်း တိုးညှင်းစွာ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်၏။

"ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘူးဆိုတာက သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရတဲ့အထိ ရိုက်နှက်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား... မင်းတို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ငါ့ရဲ့ ချင်းယွင်တောင်ထိပ်ထက် ပိုကြီးမားနေလို့လား..."

"မင်း အသစ်လက်ခံလိုက်တဲ့ တပည့်ဆီမှာ ပြဿနာ ရှိနေတယ်..."

"ရယ်ရတယ်နော်... မင်းတို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှာ ပြဿနာရှိတဲ့ ကလေး မဟုတ်တာ ဘယ်သူများ ရှိလို့လဲ..."

"ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဒီမှာ ရှိနေတယ်... ငါ့ကို မျက်နှာလေးတော့ ပေးပါဦး..."

"အခု မင်းက ငါ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ဆွဲနေတာလေ... ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါရော မျက်နှာပူစရာ မလိုဘူးလား..."

"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ... ပြောလိုက်စမ်းပါ..."

အိုးယန်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ပြန်သွားပြီး မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးကို ဖျောင်းဖျလိုက်... ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်..."

တုန်းရွှီကျစ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

အိုးယန်က နာကျင်နေသော အမူအယာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူ့ကို အဆုံးသတ်စေချင်တာက ငါလည်း အတူတူပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာ ပြုလုပ်ထားပြီးပြီလေ... ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် အဆုံးသတ်လိုက်လို့ ရမှာလဲ..."

"ဒါဆို မဖြစ်နိုင်ဘူးပေါ့... အဲ့ဒါဆိုရင် ငါလည်း မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး..."

တုန်းရွှီကျစ်က အရှက်မရှိစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ့အပေါ် အရှက်မရှိ ပြုမူနေသော အဘိုးကြီးကို ကြည့်ကာ အိုးယန်သည် လုံးလုံးလျားလျား အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူသည် ဤအဘိုးကြီးနှင့် ငြင်းခုံရာတွင် တစ်ခါမျှ မနိုင်ခဲ့ဖူးချေ။

"မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ပြောင်းလိုက်... ငါ ဒါကို တကယ် မလုပ်နိုင်ဘူး... မဟုတ်ရင် ငါတို့ အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်လိုက်မယ်..."

အိုးယန်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"နောက်လက ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲလေ... အဲ့ဒီမှာ နေရာယူထားဖို့ နဂါးတစ်ကောင်နဲ့ ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်... မင်္ဂလာသားရဲ နှစ်ကောင် ငါ လိုတယ်..."

နောက်ဆုံးတွင် တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

"မရဘူး... အဲ့ဒီလို အရာတွေ ပေါ်လာရင် ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ် သေချာပေါက် ကျရောက်လာမယ်ဆိုတာ မင်း သိသားပဲ..."

အိုးယန်က ခေါင်းခါမ်းကာ ထပ်မံ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

တုန်းရွှီကျစ်က ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ အသံမှာ ပိုမို ကျယ်လောင်လာလေ၏။

"ဒါလည်း မရဘူး... ဟိုဟာလည်း မရဘူး... ငါ့ရဲ့ တပည့်က အလကား ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရတာလား... သက်စောင့်မီးအိမ် ထွန်းမယ်... သရဲတစ်ကောင်အတွက် သွားထွန်းလိုက်... တကယ်လို့ မင်းက အဲ့ဒီလောက်တောင် စွမ်းနိုင်ရင် ငါ့ကို အရင် လင်းထိန်အောင် လုပ်ပေးစမ်းပါ..."

အဆုံးအထိ အရှက်မရှိ ပြုမူရန် တကယ်ပင် ပြင်ဆင်ထားပုံရသော တုန်းရွှီကျစ်ကို ကြည့်ကာ အိုးယန်က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရလေတော့သည်။

"ဟုတ်ပြီ... ဟုတ်ပြီ... နောက်လ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲအတွက် နဂါးတစ်ကောင်နဲ့ ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင် မင်းအတွက် ငါ ဖန်တီးပေးမယ်..."

သူတို့နှစ်ဦး သဘောတူညီမှု ရရှိသွားပြီးနောက် တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ၏ အင်မော်တယ်ကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ဟူထူကို ကြင်နာစွာ ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"မိန်းကလေး... မင်းရဲ့ ပါရမီက ကောင်းတယ်... ဟူယွမ်က နောက်ထပ် တပည့်ကောင်း တစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်ပုံရတယ်... လာ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့..."

ဟူထူက သူမရှေ့ရှိ တုန်းရွှီကျစ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြနေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ သူမ စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းများလားဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

အဲ့ဒါ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းချုပ်လေ...

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းလေ...

ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ အင်အားကြီးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို၏ ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်းကို ခံနေရရုံသာမက မုတ်ဆိတ်မွေးကိုပါ ဆွဲဆုပ်ခံနေရပေသည်။

ထို့ပြင် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဒေါသပင် မထွက်ခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို ပြန်လည် ဆဲရေးတိုင်းထွာနေသေး၏။

ဟူထူက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမ အမြင်မှားနေခြင်းများလားဟု သံသယဝင်သွားလေသည်။

သို့သော် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုက သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဟူထူက တုန်းရွှီကျစ်၏ အနောက်မှ ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ နာခံမှုရှိစွာ လိုက်ပါသွား၏။

တုန်းရွှီကျစ်က အိုးယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ နားလည်သွားသော အိုးယန်သည် ပင်မခန်းမထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး တံခါးကို ဂရုတစိုက် ပိတ်လိုက်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ထိုင်နေလိုက်သည်။

တုန်းရွှီကျစ်သည် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးမျှသာမက တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ ဆရာတစ်ဝက်ပင် ဖြစ်၏။

အစောပိုင်း နှစ်များအတွင်းက သူ၏ စည်းကမ်းမရှိသော ဆရာသည် နေရာအနှံ့ ခရီးသွားလေ့ရှိပြီး ပြန်လာခဲလှသည်။ သူနှင့် လန်ချင်းဆုန့်တို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိချိန်က ထိုနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသေး၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးကို စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ ၎င်း၏ အခြေချမှုအထိ အစီအစဉ်များ အားလုံးအတွက် အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ရသူမှာ အထဲရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အိုးယန်နှင့် တုန်းရွှီကျစ်တို့သည် သဘာဝကျကျပင် အလွန် ရင်းနှီးကြ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ အရှေ့တွင် တံခါးစောင့်နေသော ကျောက်ခြင်္သေ့ နှစ်ကောင်ကိုပင် တုန်းရွှီကျစ်က ခေါ်ဆောင်သွားလောက်သည်အထိ ရင်းနှီးကြသည်။

တုန်းရွှီကျစ်အား သူ ယခုလေးတင် ကတိပေးလိုက်သော နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ငှက်တို့သည် တကယ်တမ်းတွင် ကျောက်ခြင်္သေ့များကဲ့သို့ပင် သူ၏ စစ်မှန်သောချီများဖြင့် အသက်သွင်းပေးရမည့် အရာများ ဖြစ်ကြ၏။

သို့သော် တာအိုစည်းချက်များ သဘာဝအတိုင်း ပါဝင်နေသော နဂါးများနှင့် ဖီးနစ်ငှက်များကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားသားရဲများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသက်သွင်းလိုက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြစ်ဒဏ်နှင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေမည်။

အိုးယန်သည် ယခင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူတို့ကို အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြောင့် သေလုမတတ် ရိုက်ခတ်ခံခဲ့ရလေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားသားရဲများကို အသက်သွင်းခြင်းက သူ့ထံသို့ အကျိုးကျေးဇူး လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘဲ အန္တရာယ်များကိုသာ ယူဆောင်လာမည်ဟု အိုးယန် ဝေဝါးစွာ ခံစားခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့် တုန်းရွှီကျစ်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ရုတ်တရက် တောင်းဆိုရသနည်း။

အသက်သွင်းလိုက်လျှင်တောင်မှ ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားသားရဲများသည် အလွန် မာနကြီးကြပေ၏။ သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အမိန့်ကို နာခံမည့်အစား သေဆုံးရန်သာ ရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး အိုးယန်၏ အမိန့်များပင်လျှင် အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။

နတ်ဘုရားသားရဲများ မည်သို့ ပုံပေါ်သနည်းကို မြင်တွေ့ရုံမှလွဲ၍ ဤကဲ့သို့သော အရာများကို အသက်သွင်းခြင်းမှာ အသုံးမဝင်ချေ။

အိုးယန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ 'ဒြပ်စင်ငါးပါး ပုန်းကွယ်ခြင်း အခြေခံလမ်းညွှန်ကျမ်း' ကို ထုတ်ယူကာ စတင် ဖတ်ရှုလေတော့သည်။

အနောက်ခန်းမတွင် တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ရှေ့ရှိ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော ဟူထူကို ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မိန်းကလေး... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... မီးအိမ် ထွန်းရုံလေးပါပဲ... စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

ဟူထူက နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ... အဘိုး ဂိုဏ်းချုပ်..."

ဤကလေးဆန်သော 'အဘိုး ဂိုဏ်းချုပ်' ဟူသည့် အခေါ်အဝေါ်က တုန်းရွှီကျစ်ကို ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောသွားစေခဲ့၏။ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ဟူယွမ်သည် နောက်ဆုံးတော့ တကယ်ကို ရိုးသားတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီပဲ...

သူမက သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးကို အမြဲတမ်း ဆွဲနေတဲ့ တံခါးဝက ကောင်ဆိုးလေးထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာပဲ...

တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆီမီးအိမ် တစ်လုံးက လွင့်ပျံလာပြီး ဟူထူ၏ ရှေ့တွင် ကျဆင်းလာသည်။ တုန်းရွှီကျစ်၏ အမူအယာမှာ လေးနက်သွားပြီး သူက စတင် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟူထူ... ငါ့ရဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း ဥပဒေတွေကို လိုက်နာဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိလား..."

"ဒီတပည့် ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"ဟူထူ... တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့၊ မိစ္ဆာတွေကို ချေမှုန်းပြီး တာအိုကို ကာကွယ်ဖို့၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကြည်လင်ပြတ်သားမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိလား..."

"ဒီတပည့် ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"ဟူထူ... လောကီ အာဏာ ဒါမှမဟုတ် စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို မမက်မောဘဲ တာအိုကို တစ်စိုက်မတ်မတ် လိုက်စားဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိလား..."

"ဒီတပည့် ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"အရမ်း ကောင်းတယ်... ဒီမေးခွန်း သုံးခုကို ရိုးသားတဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ ဖြေကြားရမယ်... တကယ်လို့ လျှို့ဝှက် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်..."

"ဒီတပည့် နားလည်ပါပြီ..."

ဟူထူက တုန်းရွှီကျစ်၏ မေးခွန်း သုံးခုကို နားထောင်နေလေ၏။ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုတွင် တားမြစ်ချက်များနှင့် ဥပဒေများစွာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုအရာက ဤမျှ ရိုးရှင်းပြီး ရှင်းလင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ဤစည်းကမ်းချက်များတွင် လူသားမျိုးနွယ် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူများဟူသော သဘောတရား လုံးလုံးလျားလျား မပါဝင်သဖြင့် သူမက ထိုအချက်များကို သဘောတူရန် ပြဿနာ မရှိခဲ့ချေ။

တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟူထူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဆံပင်တစ်ချောင်း လွင့်ကျလာပြီး သူမရှေ့ရှိ ဆီမီးအိမ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။

ဆီမီးအိမ်သည် အပြာရောင် မီးတောက်တစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသည်။ မီးတောက်သည် မြေခွေးငယ်လေး တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် ခုန်ပေါက်ကာ ဆီမီးအိမ်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားကာ သာမန် မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ပကတိအသွင် ပေါ်လာသော မြေခွေးကို ကြည့်ရင်း ဟူထူ၏ စိတ်နှလုံး တင်းကျပ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်မြေခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် သူမ၏ သရုပ်မှန်က ပေါ်လွင်သွားတော့မှာလား...

သူမရှေ့ရှိ တုန်းရွှီကျစ်မှာ သတိမထားမိပုံရပြီး ဟူထူကို အနည်းငယ် ပြုံးပြကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... အဲ့ဒါ ပြီးပြီ... ပြန်တော့လေ..."

ဟူထူက သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဒါဆိုရင် သူမက ဝိညာဉ်မြေခွေး တစ်ကောင်ဆိုတာကို ဂိုဏ်းချုပ်က မသိဘူးပေါ့...

စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော ဟူထူသည် ပိုမို ရဲတင်းလာပြီး တုန်းရွှီကျစ်ကို မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"အဘိုး ဂိုဏ်းချုပ်... ငါတို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက လူအားလုံးရဲ့ သက်စောင့်မီးအိမ်တွေက ဒီမှာ ရှိနေတာလား..."

တုန်းရွှီကျစ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက လူအားလုံးရဲ့ သက်စောင့်မီးအိမ်တွေက ဒီမှာ ရှိတယ်လေ..."

ဟူထူက ဘေးဘီဝဲယာကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် စီနီယာအစ်ကို့ရဲ့ သက်စောင့်မီးအိမ်က ဘယ်လိုပုံစံလဲ..."

တုန်းရွှီကျစ်က အနေခက်သော အမူအယာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ သက်စောင့်မီးအိမ်က ဘာများ ကောင်းလို့လဲ..."

ဟူထူက ပါးစပ်လေး ဆူကာ တုန်းရွှီကျစ်ကို ပူဆာလိုက်လေ၏။

"အဘိုး ဂိုဏ်းချုပ်... ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါနော်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး..."

တုန်းရွှီကျစ်က ဟူထူကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆီမီးအိမ် တစ်လုံး လွင့်ပျံလာသည်။

ဤဆီမီးအိမ်၏ မီးတောက်သည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ အခြား မီးအိမ်များထက် ပို၍ အားနည်းနေပြီး အချိန်မရွေး ငြိမ်းသွားနိုင်သည့် ခံစားချက်ကိုပင် ပေးစွမ်းနေ၏။

ဟူထူက တုန်းရွှီကျစ်၏ လက်ထဲရှိ ဆီမီးအိမ်ကို အံ့အားတသင့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက... ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ..."