အခန်း (၂၇-၂၈)

အခန်း ၂၇ - တောင်ထိပ်ငယ်လေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတိပြုရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချက်သုံးချက်

စက္ကူကြိုးကြာငှက်၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး စုလင်းအာ၏ တိမ်တိုက်စီးနင်းခြင်းထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမို မြန်ဆန်ကာ မကြာမီမှာပင် တောင်ထိပ်ငယ်လေးသည် သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

စက္ကူကြိုးကြာငှက် ဆင်းသက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဓားချီ နှစ်ကြောင်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် အားကောင်းလှသော ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခုသည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ အထက်တွင် အချင်းချင်း အားပြိုင်နေကြသည်။

အိုးယန်က မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်၏။ လန်ချင်းဆန့်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်နေကြပြန်ပြီဖြစ်ကြောင်း အလိုအလျောက် သိလိုက်ရသည်။ ဤပုန်ကန်တတ်သော တပည့်များသည် နေ့တိုင်း ပြဿနာမရှာရလျှင် မပျော်ရွှင်နိုင်ကြချေ။

စက္ကူကြိုးကြာငှက်သည် ယိမ်းနွဲ့သွားပြီးနောက် တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာလေ၏။ ဟူထူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒုတိယစီနီယာအစ်ကို... တတိယအစ်ကို... စတုတ္ထဂျူနီယာညီလေး... လာကြည့်ကြပါဦး... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ် ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာလေ..."

သို့သော် ဟူထူ၏ စကားများသည် ခြံဝင်းထဲရှိ မည်သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

လန်ချင်းဆုန့်နှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြပြီး အလွန် အားကောင်းလှသော ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခုသည် သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ဘေးဘက်တွင် ရှိနေသော ချန်ချန်ရှန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါမ်းကာ လုံးလုံးလျားလျား အကူအညီမဲ့နေပုံရလေသည်။

သူမ အသစ်ရရှိထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာကို ကြွားဝါခွင့် မရရှိသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော ဟူထူသည် ဖြတ်သန်းသွားသော တိဗက်မြေခွေးကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး တိဗက်မြေခွေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ချီကာ စက္ကူကြိုးကြာငှက်ဆီသို့ မြှောက်ပြရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အချောလေး... ကြည့်စမ်း... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ် ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာလေ..."

ဟူယန်က သူ့ရှေ့ရှိ စက္ကူကြိုးကြာငှက်ကို ကြည့်ကာ လုံးလုံးလျားလျား ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွား၏။ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုလား... ဒီချင်းယွင်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို ချမ်းသာပြီး အင်အားကြီးမားတာပဲ...

သို့သော် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများကို စိတ်ဝင်စားမှု လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ချေ။ အကယ်၍ ထိုအရာသည် တာအိုလက်နက် တစ်ခုဖြစ်ပါက ဟူယန် စိတ်ဝင်စားကောင်း စိတ်ဝင်စားနိုင်သေးသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုသည် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှချေ။

အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်းထံသို့ လျှောက်သွားပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... သူတို့က အခု ဘာပြဿနာတွေ ရှာနေကြပြန်တာလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်းက အိုးယန်ကို မြင်ချိန်တွင် အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ပြန်ရောက်ပြီလား... ဒါက မနေ့က ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းသစ္စာ ပြုလုပ်ပြီးတဲ့နောက် စတုတ္ထဂျူနီယာညီလေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားတာအိုက အရမ်း ဆိုးရွားလွန်းတယ်လို့ ပြောပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ဓားတာအိုအကြောင်း သင်ပေးချင်တယ်လို့ ပြောတာကြောင့် ဖြစ်သွားတာပါ..."

ချန်ချန်ရှန်း စကားမဆုံးမီမှာပင် နောက်ထပ် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို အိုးယန် သိရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်၏။

ပိုင်ယွီက ချန်ချန်ရှန်း၏ ဓားတာအိုကို လမ်းညွှန်ပြသပေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးအနေဖြင့် ပိုင်ယွီသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားတာအိုများကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ချန်ချန်ရှန်း၏ ဓားတာအိုအပေါ် လမ်းညွှန်ပြသမှုများကို သဘာဝကျကျပင် ပေးစွမ်းနိုင်၏။

သို့သော် အဓိက ပြဿနာမှာ ပိုင်ယွီနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် တာအိုကို လျှောက်လှမ်းနေသော လန်ချင်းဆုန့်က အနီးနားတွင် ရပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွီ၏ ဓားတာအိုမှာ... ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဓားတစ်လက် ရှိနေသရွေ့ အရာအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ဓားတွေပဲ... ဟူ၍ ဖြစ်ပေ၏။

ဤသည်မှာ အမြင့်ဆုံးသော ဓားတာအို ဖြစ်သည်။ လောကရှိ အရာအားလုံးသည် ဓားများ ဖြစ်ကြ၏။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းက အနိုင်ယူ၍မရနိုင်သော အနေအထားတစ်ခုတွင် ရပ်တည်နေပြီး ပြိုင်ဘက်များကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်ပေသည်။ တူညီသော အဆင့်အောက်ရှိ ပြိုင်ဘက်များကို အနိုင်ယူရန်မှာ ဖရဲသီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်ရသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှပေ၏။

ထို့ပြင် လန်ချင်းဆုန့် ကျင့်ကြံသော ဓားတာအိုမှာ... ငါက ဓားပဲ... ပြီးတော့ ဓားက ငါပဲ... ဟူ၍ ဖြစ်လေသည်။

ဤအရာကို အမြင့်ဆုံးသော ဓားတာအိုဟုပင် မသတ်မှတ်နိုင်တော့ချေ။ ထိုအစား သူ ကိုယ်တိုင်က ဓားတာအိုကို ကိုယ်စားပြုချင်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

လောကရှိ ဓားတာအို အားလုံးက ငါပဲ... ပြီးတော့ ငါက ဓားတာအိုပဲ...

ဤရှင်းလင်းချက်အရ လန်ချင်းဆုန့်၏ ဓားတာအိုသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းအပေါ်တွင် အဓိက အာရုံစိုက်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်ပေ၏။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ပြီး အဆင့်များကို ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းက ရေသောက်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသည်။

သူတို့၏ ဓားတာအိုများသည် အပ်သွားနှင့် ဂျုံဆန် မွေးညင်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ယွီက ချန်ချန်ရှန်းကို ညွှန်ကြားသည့်အခါ...

"ဓားနည်းစနစ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိတယ်... အခြားသူတွေဆီကနေ သင်ယူသင့်ပြီး ပြီးပြည့်စုံပြီး အပြစ်ကင်းတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ရောက်ဖို့ ဓားနှလုံးသားကို သန့်စင်သင့်တယ်... ငါ ပြောပြမယ်..."

ဘေးဘက်ရှိ လန်ချင်းဆုန့်က သဘာဝကျကျပင် ထိုအရာကို သည်းမခံနိုင်ခဲ့ချေ။ သူက ပိုင်ယွီ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို ပီပီသသ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါ... က... ဓား... ဆိုတာက... မှန်ကန်တယ်..."

ပိုင်ယွီက မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဓားတာအိုက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... ကြိုးတန်းပေါ် လမ်းလျှောက်နေရသလိုပဲ... ချီသွေဖည်ခြင်း ဖြစ်သွားဖို့ အရမ်း လွယ်ကူတယ်... ဓားတာအိုက စိတ်အခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီသင့်တယ်... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဓားနှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်တာက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ..."

လန်ချင်းဆုန့်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"သာမန်ပဲ..."

ပိုင်ယွီက စားပွဲကို ထုကာ ဟောက်လိုက်သည်။

"မိစ္ဆာလမ်းစဉ်..."

လန်ချင်းဆုန့်က ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။

"အသုံးမကျဘူး..."

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားတာအိုအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိသော ထိုနှစ်ဦးသည် ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြ၏။ အငြင်းပွားမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပြီးနောက် သူတို့သည် အချင်းချင်း ဓားများ တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်ကြလေတော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယခု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချန်ချန်ရှန်းကို သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ လုံးလုံးလျားလျား မေ့ပျောက်သွားကြလေပြီ။ ချန်ချန်ရှန်း ကိုယ်တိုင်ကမူ ဓားတာအိုအပေါ် ထိုမျှလောက်အထိ စွဲလမ်းနေသူ မဟုတ်ချေ။

ဓားတာအိုဖြစ်စေ၊ ဆေဘာတာအိုဖြစ်စေ၊ လှံတာအိုဖြစ်စေ...

သူ့အတွက် အကျိုးအရှိဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ သူ ယူဆောင်လေ့ရှိ၏။ မဟာတာအို သုံးထောင်ကို သူ့အတွက် အစေခံခိုင်းခြင်းဖြင့်သာ သူ၏ ရန်သူများကို အံ့အားသင့်ဖွယ် အနိုင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဓားတာအိုအတွက် ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းကပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ချန်ချန်ရှန်း ပြန်လည်ပြောပြပြီးချိန်တွင် အိုးယန်သည် ထိုအခြေအနေနှင့် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤပုန်ကန်တတ်သော တပည့်များက နေ့တိုင်း ပြဿနာအချို့ မရှာကြပါက အိုးယန်သည် အမှန်တကယ်ပင် နေသားကျမည် မဟုတ်ချေ။

အိုးယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စစ်မှန်သောချီများ လှိုင်းထလာလေ၏။ သူက လက်ကို မြှောက်ကာ ဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ အားလုံး ထွက်သွားကြစမ်း..."

အားကောင်းလှသော စစ်မှန်သောချီ လှိုင်းက လူနှစ်ဦးကို ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။

သူတို့သည် တောင်ထိပ်မှ တောင်ခြေသို့ အိုးယန်၏ ပစ်ချခြင်းကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရသည်။

သူတို့ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိပြီး မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အချင်းချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်များသည် ဖိနှိပ်၍မရသော အသံဖြင့် စတင် တုန်ခါလာကြ၏။

ပိုင်ယွီနှင့် လန်ချင်းဆုန့် နှစ်ဦးစလုံးက ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အချင်းချင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ တောင်ခြေတွင် ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒများ ဒေါသတကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဓားချီများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဖြတ်သန်းနေကာ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

အိုးယန်သည် ဤပုန်ကန်တတ်သော တပည့်နှစ်ဦးကို လုံးလုံးလျားလျား လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ချန်ရှန်းက တိတ်တဆိတ် လစ်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်းကို ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"နောက်တစ်လနေရင် ကျင်းပမယ့် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲအတွက် မင်းမှာ ယုံကြည်မှု ရှိလား..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။ သူက ရုတ်တရက် စွမ်းအားမြင့်တက်လာမလား၊ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ပြောဖို့ ခက်ပေသည်။ ဇာတ်လိုက်တွေ စွမ်းအားမြင့်တက်လာတာက အရမ်းကို အဖြစ်များတဲ့ ကိစ္စပဲလေ...

သူတို့ဆီမှာ သွေးအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့တဲ့ အချိန်မှာတောင် အချစ်အကြောင်း၊ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု အကြောင်း စကားအနည်းငယ် အော်ဟစ်လိုက်ရုံနဲ့ ချက်ချင်းကို သွေးပြည့်သွားပြီး နောက်ဆုံး ဘော့စ်ကို အနိုင်ယူသွားတတ်ကြတာပဲ...

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ရယ်စရာကောင်းသည့် ဇာတ်ကွက်မျိုးသာ ကျူးယွမ်အတွက် ဖြစ်လာခဲ့ပါက အိုးယန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် အံ့ဩမည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူသည်လည်း ကောင်းကင်တာအို၏သားတော် တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

အိုးယန်၏ လေးနက်သော မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်းက အနည်းငယ် မသေချာစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးက သိပ်မများပါဘူး... ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်လား မသိဘူး..."

"၄၀ ရာခိုင်နှုန်း... အဲ့ဒီလောက်တောင် များတာလား..."

အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်းကို အံ့အားတသင့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

၄၀ ရာခိုင်နှုန်းက များတယ်လို့ မထင်ရပေမယ့် အဲ့ဒီ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းက ချန်ချန်ရှန်းအတွက် ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို အရမ်းများတာပဲ...

သူ၏ရှေ့ရှိ ချန်ချန်ရှန်းသည် မည်မျှ သတိကြီးစွာထားတတ်ကြောင်းကို အိုးယန် ကောင်းစွာ သိရှိပေ၏။ သူ၏ ယုံကြည်မှု ရှိမရှိ မေးခွန်းနှင့် ယုံကြည်မှုအပေါ် ချန်ချန်ရှန်း၏ နားလည်မှုတို့သည် လုံးလုံးလျားလျား မတူညီသော သဘောတရားများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သူက ကျူးယွမ် စွမ်းအားမြင့်တက်လာပြီး ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲအတွင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် ကျူးယွမ်ကို အနိုင်ယူရန် ယုံကြည်မှု ရှိမရှိ ချန်ချန်ရှန်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး မေးမြန်းချင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ချန်ချန်ရှန်းကမူ ဤသို့တွေးနေသည်မှာ သေချာပေသည်။

ချင်းယွင်တောင်ထိပ်က အကြီးအကဲတွေ စောင့်ကြည့်နေတဲ့အချိန်၊ ဂိုဏ်းချုပ်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တဲ့အချိန်၊ ပြီးတော့ ကျူးယွမ်က လေးငါးကြိမ်လောက် စွမ်းအားမြင့်တက်လာတဲ့အချိန်... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ကျူးယွမ်ကို ငါ အောင်အောင်မြင်မြင် သတ်နိုင်ပါ့မလား...

...

အိုးယန်သည် ဤပုန်ကန်တတ်သော တပည့်များ၏ စရိုက်များကို အလွန် ရင်းနှီးလွန်းလှသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က အကောင်းမြင်တဲ့ဘက်ကနေ တွေးကြည့်တာပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းချုပ် တိုက်ခိုက်တာကို ကျွန်တော် မမြင်ဖူးသေးဘူးလေ... တကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကသာ တကယ် တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးက ပိုပြီးတောင် နည်းသွားနိုင်တယ်..."

တွေ့လား... တွေ့လား... ငါ သိသားပဲ... ဒီကလေးက အဲ့ဒီလို တွေးနေမှာ သေချာတယ်...

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကလေး၏ တွေးခေါ်ပုံက အမြဲတမ်း ပုံမှန် မဟုတ်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ပြင်းထန်သော သံသယလွန်ကဲမှုများကြောင့် တောင်ထိပ်ငယ်လေးသည် ဤကလေး၏ လုပ်ဆောင်မှုများကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ဟောင်းလောင်းပေါက် ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

ဤကလေးက လျှို့ဝှက်စွာ ပြင်ဆင်ထားသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ဖဲချပ်များမှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် အရေးကြီးသည့် အချက်သုံးချက် ရှိပေ၏။

ပထမ... လန်ချင်းဆုန့် ဆေဘာဓားစိတ်ဆန္ဒကို နားလည်သဘောပေါက်သည့် အကြိမ်အရေအတွက်ကို အံ့ဩမနေပါနှင့်။

ဒုတိယ... ပိုင်ယွီ အဆင့်တက်သည့် အမြန်နှုန်းကို အထင်မသေးပါနှင့်။

တတိယ... ချန်ချန်ရှန်း သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ဘာထုတ်ယူလာမည်ကို စိတ်ကူးယဉ်မနေပါနှင့်။

အခန်း ၂၈ - ရှောင်ဖုန်း

ငါးနှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိသော ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းအတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတစ်ပွဲသာမက ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးအတွက်ပါ ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းပေါင်း ရာချီမှ ဂိုဏ်းချုပ်များ ပါဝင်ကြမည်သာမက အခြားသော မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ရှစ်ခုကလည်း လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် လူများကို စေလွှတ်ကြမည် ဖြစ်၏။

ထိုအရာသည် ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ကြီးမားလှသော ကျော်ကြားမှု အချိန်အခါတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိသော အမွေအနှစ်များနှင့် ဤရှေးဟောင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လိုသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပါရမီရှင်များအတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြသရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေ၏။

တစ်လခန့် အချိန်လိုသေးသော်လည်း အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များအကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ စတင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းတွင် အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့် ရာပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီး သူတို့အားလုံးသည် မသေနိုင်သော အင်မော်တယ်နှင့် တာအိုကို ကျင့်ကြံရန် နေရာအနှံ့မှ ခရီးသွားလာခဲ့ကြသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပေ၏။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များသည် အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ထက် မကျော်လွန်ရချေ။ ဆယ့်ရှစ်နှစ် ကျော်လွန်သူများကို အိမ်သို့ ပြန်လွှတ်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ် မတိုင်မီတွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ပြုရန် မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်သွားခြင်း နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် အလွန် ခက်ခက်ခဲခဲ ခရီးသွားလာခဲ့ရပြီးနောက် အိမ်သို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြန်သွားရန် သူတို့ မည်သို့လျှင် ဆန္ဒရှိမည်နည်း။ အပြင်စည်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော ဤတပည့်များသည် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဒေသများမှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များ အားလုံးသည် သူတို့၏ နံဘေးရှိ စီနီယာအစ်ကိုများနှင့် ဂျူနီယာညီလေးများက သူတို့ကို ကျော်တက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ တစ်ခဏမျှပင် အနားမယူရဲဘဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြလေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းဂိုဏ်းသည် တကယ်ပင် အယှဉ်ပြိုင်ရဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းဂိုဏ်း တောင်ခါးပန်းတစ်ခုတွင် အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေပြီး ကြေးနီရောင် အသားအရေရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ဧရာမ သစ်လုံးကြီးတစ်လုံးကို ထမ်းကာ တောင်ထိပ်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်နေလေသည်။

လူငယ်၏ မျက်နှာသည် ပြတ်သားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ ရှင်းလင်းကာ ချောမောပြီး မွေးရာပါ ခေါင်းမာသော အသွင်အပြင်ရှိကာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဧရာမ အမာရွတ်ကြီးတစ်ခုသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ကင်းခြေများတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ ကြွက်သားများသည် ချွေးများဖြင့် အထပ်ထပ်အခါခါ စိုရွှဲနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကမူ တောင်ထိပ်ရှိ နောက်ဆုံး ခြေလှမ်းကိုသာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

လူငယ်သည် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းက ကျောက်ပြာများပေါ်တွင် တိမ်ကောသော ခြေရာတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ သစ်လုံးကြီးမှာ ကတ်တီ တစ်သောင်းခန့် လေးလံနေပုံရပေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် လူငယ်သည် သစ်လုံးကြီးကို တောင်ထိပ်သို့ ထမ်းလာနိုင်ခဲ့သော်လည်း အနားယူမည့်အစား သူက လှည့်ကာ သစ်လုံးကြီးကို တောင်အောက်သို့ ပြန်လည်ထမ်းသွားလေသည်။

သူ မထွက်သွားနိုင်မီ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

"ဂျူနီယာညီလေး ရှောင်... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲက တစ်လပဲ လိုတော့တယ်... ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းက အဆုံးစွန်ထိတော့ လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူးလေ... မင်းက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ချီ စီးဆင်းအောင်တောင် မလုပ်နိုင်သေးဘူးဆိုတော့ အဲ့ဒါက ရလဒ်ကောင်းတွေ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... အချိန်ရတုန်းလေး ချီကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဆင်းအောင် လုပ်ဖို့ အမြန် ပြန်သွားပြီး ကြိုးစားကြည့်ပါလား..."

မီးခိုးရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက ကြင်နာစွာ အကြံပေးလိုက်သည်။

လူငယ်၏ အမည်မှာ ရှောင်ဖုန်း ဖြစ်၏။ တောင်တက်လမ်းပေါ်တွင် ကတ်တီ တစ်သိန်းခန့် အလေးချိန်ရှိသော သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို အသွားအပြန် ထမ်းနေသည့် သူ၏ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်သည် အပြင်စည်းဂိုဏ်းတွင် ထင်ရှားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

အစပိုင်းတွင် သူ တောင်ပေါ်သို့ သစ်လုံး စတင်ထမ်းလာချိန်က လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို များစွာ ရရှိခဲ့ပေသည်။

အချို့က သူသည် အာရုံစိုက်မှု ရရှိရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောကြ၏။

အချို့ကမူ သူသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်ကိုပင် မရောက်နိုင်သော အမှိုက်တစ်စဟု ပြောကြလေသည်။

အချို့က သူသည် ဤနေရာတွင် အချိန်ဖြုန်းနေလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြ၏။

သူက ကတ်တီ တစ်သိန်းကျော် အလေးချိန်ရှိသော သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို ငါးနှစ်တိုင်တိုင် ထမ်းလာခဲ့ချိန်တွင်မူ...

ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ ခြေလှမ်းများမှသည် သူ၏ လက်ရှိ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဆီသို့...

သံသယဖြစ်ဖွယ် အသံများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ လေးစားမှုများသာ ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအရာက ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ... သူ၏ ပါရမီက ညံ့ဖျင်းခဲ့လျှင်တောင်မှ...

မိုးရွာရွာ နေပူပူ တစ်ရက်မျှ အနားမယူဘဲ သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို တောင်ပေါ်သို့ ထမ်းတက်လာသည့် သူ၏ အကြိတ်အနယ် ဇွဲလုံ့လက လူတိုင်းကို စကားစ ပျောက်သွားစေခဲ့သည်။

လူအများအပြားသည် ဇွဲလုံ့လရှိသူများကို လေးစားကြပေ၏။

သို့သော် လူငယ်လေးမှာမူ သတိမထားမိဘဲ နေ့စဉ် သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးဖြင့် သူ၏ တောင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တက်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

"ဂျူနီယာညီလေး ရှောင်... အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲ မှတ်ပုံတင်တာ စနေပြီ... ငါနဲ့အတူ တောင်အောက်ကို မြန်မြန် လိုက်ခဲ့..."

ရှောင်ဖုန်းက ဆက်လက်တက်ရန် ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူ၏ နံဘေးရှိ လူငယ်က ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို ကျောက်... အစ်ကို အရင်သွားနှင့်ပါ... ကျွန်တော် ခဏနေရင် လိုက်ခဲ့မယ်..."

စီနီယာအစ်ကို ကျောက် ဟု ခေါ်ဆိုသော လူငယ်သည် သက်ပြင်းချကာ တောင်အောက်သို့ ပြေးဆင်းရန် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲတွင် ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူတို့က တောင်ထိပ်သခင်တစ်ဦး၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိနိုင်ပါက သူတို့သည် အတွင်းစည်းဂိုဏ်းသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဖုန်းက သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို ထမ်းထားရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။

"ငါ့ရဲ့ အရိုးအမြစ် အခိုးခံခဲ့ရတယ်... ငါ့ရဲ့ ဒန်တျန်က ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်... ငါ့မိဘတွေ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတယ်... ငါ့ညီအစ်ကိုတွေက ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြတယ်... အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူက ငါ့ကို အရှက်ခွဲခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ငါ့မိသားစုရဲ့ လှောင်ပြောင်မှုကိုလည်း ငါ ခံခဲ့ရတယ်... တစ်နေ့နေ့ကျရင် ငါ ရှောင်ဖုန်းက ငါပိုင်ဆိုင်တဲ့ အရာအားလုံးကို ပြန်ယူမယ်..."

"ဟား... အား..."

အိုးယန်က သမ်းဝေလိုက်ပြီး အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲ၏ ပင်မဝင်ပေါက်ရှိ ခေါင်းလောင်းစင်တစ်ခုပေါ်တွင် အနည်းငယ် ခါးကိုင်းကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ ရပ်နေလေသည်။

တစ်ဝက်တစ်ပျက် အိပ်မောကျနေပုံရသော အိုးယန်သည် အောက်ဘက်ရှိ စည်ကားနေသော အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းမူးနေလေ၏။ အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲ ရှိတိုင်း ဂိုဏ်းက ၎င်းကို ကြီးကြပ်ရန် တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တာဝန်ပေးလေ့ရှိသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ အလှည့် ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ပုန်ကန်တတ်သော တပည့် သုံးဦးသည် အပြင်စည်းဂိုဏ်းရှိ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကြား ဤကြက်ဆိတ်သည့် ပြိုင်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိကြချေ။ ဟူထူကမူ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအရာသည် အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး အတော်လေး တရားဝင်ဆန်သဖြင့် အိုးယန်သည် ဟူထူကို မခေါ်ဆောင်လာခဲ့ဘဲ ကံကောင်းစေသော အရုပ်တစ်ခုအဖြစ် တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ နံဘေးရှိ ပြုံးရွှင်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ အပြင်စည်းဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန်၏ ရှေ့တွင် သူက အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များကြားတွင်မူ သူသည် "သံမဏိမျက်နှာနှင့် ကျား" ဟု လူသိများသော နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည့် ဗီလိန်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စီနီယာအစ်ကိုသည် အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များအား လစဉ် အရင်းအမြစ်များ ခွဲဝေပေးရန် တာဝန်ရှိပြီး ခွဲဝေပေးမှုမှာ တပည့်များ၏ ဂိုဏ်းအပေါ် ပံ့ပိုးကူညီမှုအပေါ် အခြေခံပေ၏။

ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အရင်းအမြစ်များ မရှိပါက ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုသည် ထူးထူးခြားခြား နှေးကွေးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များအား အရင်းအမြစ်များ ခွဲဝေပေးသည့် အာဏာကို ကိုင်စွဲထားခြင်းသည် သူတို့၏ အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်းအပေါ် အာဏာတစ်ဝက်ကို ကိုင်စွဲထားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

ယခုအခါ သူသည် အိုးယန်အား ဦးညွတ်ကာ ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံနေခြင်းမှာ အိုးယန်ကိုယ်တိုင်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အိုးယန် ကိုယ်စားပြုသော ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဆွန်အိုကြီး... စိတ်မပူပါနဲ့... ငါက ဒီကို လူပြည့်အောင် လာနေရုံသက်သက်ပါ... မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲက အများအားဖြင့် မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်..."

တစ်ဝက်တစ်ပျက် အိပ်မောကျနေပုံရသော အိုးယန်က သူ့အား ဦးညွတ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို ပျင်းရိစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဟုတ်တာ... မဟုတ်တာပါ... စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်... စီနီယာအစ်ကိုက အရမ်း သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် အိုးယန်ကို ရိုသေစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

အိုးယန်နှင့် ဆွန်အိုကြီးတို့သည် ရိုးသားမှုမရှိသော ယဉ်ကျေးပျူငှာသည့် စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် အောက်ဘက်ရှိ စည်ကားနေသော အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များဆီသို့ သူတို့၏ အကြည့်များကို ပြန်လည်လှည့်လိုက်ကြလေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ထူထပ်သည့် အချက်အလက်ပြဇယားများက အိုးယန်ကို ခေါင်းမူးသွားစေခဲ့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် ကောင်းမွန်သော အလားအလာရှိသူ တစ်ဦးကိုမျှ သူ မရှာတွေ့သေးချေ။

အတော်အသင့် ကောင်းမွန်သူ အနည်းငယ်မှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ လင်းအိုကြီးထက်ပင် နိမ့်ကျနေသေး၏။

အိုးယန်က တစ်ရေးအိပ်ရန် နေရာရှာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သစ်လုံးကြီး တစ်လုံးက ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။

အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သစ်လုံးကြီး တစ်လုံးကို ထမ်းကာ အပြင်စည်းဂိုဏ်း မှတ်ပုံတင်ရာ နေရာသို့ လျှောက်လာနေပေ၏။

အိုးယန်၏ ရှေ့တွင် အချက်အလက်ပြဇယားတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

အမည် - ရှောင်ဖုန်း (မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ပါရမီ)

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်

အရိုးအမြစ် - ၀

ဆွဲဆောင်မှု - ၈

ကံကြမ္မာ - ၈

ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ပါရမီ - ၁၁

သီးသန့်စွမ်းရည် - နှိမ်နင်း၍မရသော ဆန္ဒ

အကဲဖြတ်ချက် - ဂန္ထဝင် အမှိုက်တစ်စ အစပျိုးမှုနဲ့ ကြေကွဲဖွယ် ဇာတ်လိုက်မင်းသား တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

အရိုးအမြစ် ၀... အဲ့ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ငါလိုမျိုး ဆိုးရွားတဲ့သူတောင် အရိုးအမြစ် ၁ ရှိသေးတာပဲ...

စနစ်၏ အကဲဖြတ်ချက်ကို ကြည့်ကာ အိုးယန်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်ကို အာရုံမစိုက်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ဘာလို့ သူက အမှိုက်တစ်စ ဇာတ်လိုက်မင်းသား ဖြစ်ရတာလဲ... သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးနာမည်က ရှောင် ဖြစ်နေလို့လား...

ဒီ 'မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ပါရမီ' ဆိုတာက နည်းနည်း နောက်ပြောင်နေတာလား...

ပြီးတော့ ဒီ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ပါရမီက တကယ်ပဲ ၁၀ ကို ကျော်လွန်သွားတာလား...

သူက နောက်ထပ် ကောင်းကင်တာအို၏ သားတော် တစ်ပါးများလားဟု သူ တွေးတောနေစဉ် လူငယ်၏ ဒေါသတကြီး ဟောက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏。

"အရှေ့ဘက် မြစ်ရဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်... အနောက်ဘက် မြစ်ရဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်... လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဆင်းရဲတာကို အနိုင်မကျင့်နဲ့..."

အိုးယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အတည်ပြုလိုက်လေ၏။

ဒီလို စကားမျိုးကို ပြောဖို့ဆိုတာ... အဲ့ဒီ လူငယ်လေးက ကောင်းကင်တာအို၏ သားတော် တစ်ပါးဆိုတာ သေချာပေါက်ပဲ...