အခန်း (၂၉-၃၀)

အခန်း ၂၉ - ငါ့ကံကြမ္မာက ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်...

လူငယ်၏ ဟောက်သံက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေ၏။

အိုးယန်က စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သွားကြစို့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်... သွားကြည့်ကြရအောင်..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသ အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။ သူသည် အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် မကျွမ်းကျင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် အိုးယန်၏ ရှေ့တွင် မျက်နှာပျက်ရသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

အိုးယန်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်တို့ လျှောက်သွားကြရာ အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေသော ရှောင်ဖုန်းက စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဟောက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

အနီးနားရှိ လူများအားလုံးက တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

အိုးယန်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးကို တားလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို... ဘာဖြစ်တာလဲ..."

"မင်း မမြင်ဘူးလား... ခုလေးတင် ရှောင်ဖုန်းက မှတ်ပုံတင်ဖို့ လာတာ... လက်ဖက်ရည်သောက်နေတဲ့ အဲ့ဒီ စီနီယာအစ်ကိုက သူ့ကို မှတ်ပုံမတင်ပေးတဲ့အပြင် သူ့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သေးတယ်လေ..."

အိုးယန်၏ ဆွဲထားခြင်းကို ခံရသော အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုခြင်းမှာ လူ့သဘာဝဖြစ်ပြီး အိုးယန်သည် ထိုကိစ္စတွင် ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်ပေ၏။

အိုးယန်က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... အဲ့ဒီ ရှောင်ဖုန်းက မျက်နှာချင်းဆိုင်က စီနီယာအစ်ကိုနဲ့ ရန်ငြိုးရှိလို့လား..."

"ဟူး... ဘာရန်ငြိုးလဲ... သူတို့က ဂျူနီယာညီလေး ရှောင် တောင်ပေါ်ကို ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေ့တိုင်း တက်နေတာက အာရုံစိုက်ခံရဖို့နဲ့ အတွင်းစည်းဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့သက်သက်ပဲလို့ ထင်နေကြတာလေ... ဒါပေမဲ့ ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေ့တိုင်းဆိုတာ အာရုံစိုက်ခံရဖို့အတွက် ဆိုရင်တောင်မှ ငါ ဝန်ခံပါတယ်... ငါကတော့ သေချာပေါက် မလုပ်နိုင်ဘူး..."

အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အိုး... အဲ့ဒါက တကယ်ကို ဇွဲလုံ့လပဲ..."

အိုးယန်က လူငယ်ကို ပိုမို လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလဲ... ဒါပေမဲ့ ဇွဲလုံ့လက ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ... သူ့ရဲ့ အရိုးအမြစ်တွေ အတူးခံလိုက်ရတယ်... သူ့ရဲ့ ဒန်တျန်က ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်... သူက အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ကို မကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာတာပဲ... ဟူး... အရင်က ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဒီလို ကျဆင်းသွားတာ တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းပါတယ်..."

အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်က ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။

စနစ်၏ 'အမှိုက်တစ်စ ဇာတ်လိုက်မင်းသား' ဟူသော အကဲဖြတ်ချက် မည်သို့ဖြစ်လာသည်ကို ယခုမှ အိုးယန် နားလည်သွားလေပြီ။ ဤပုံစံက အဘယ်ကြောင့် သူ့အတွက် ဤမျှ ရင်းနှီးနေရသနည်း။

၎င်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အလွန်အကျွံ အသုံးပြုထားသော ဝတ္ထု ဇာတ်လိုက်မင်းသား ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပါလော။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ပို၍ တင်းမာလာ၏။ ရှောင်ဖုန်းက သူ့ရှေ့တွင် အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော စီနီယာအစ်ကိုကို မျက်လုံးများ နီရဲစွာဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားကာ သွေးကြောများ ထောင်ထနေပေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာပြီး ဤအခွင့်အရေး တစ်ခုတည်းအတွက် ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေ့တိုင်း အချိန်ဖြုန်းခဲ့ပြီးနောက် သူ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်မှာ အရှက်ခွဲခံရခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

မလိုလားမှု၊ အရှက်ရမှု၊ ဒေါသ... စိတ်ခံစားမှု အားလုံးသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ ချက်ချင်း လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာလေ၏။

"အား..."

ရှောင်ဖုန်းက ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်ရှိ သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို ထိုးချလိုက်သည်။

ကတ်တီ တစ်သောင်းခန့် အလေးချိန်ရှိသော သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နှစ်ပိုင်း ကျိုးကျသွားလေတော့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

"အဲ့ဒါက သံမဏိထက် ပိုမို ခိုင်မာတဲ့ သံမဏိရွှေသစ်လုံးလေ... ဒီလူက တကယ်ပဲ အဲ့ဒါကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ကျိုးသွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား..."

"ရှူး... ဒီကလေးက ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ..."

"ဟေး... အဲ့ဒါက ကြိုပြီး လွှနဲ့ တိုက်ထားတာများလား... သူတို့က ငါ့ကို ဒီမှာ ပြဇာတ် လာပြနေကြတာလား..."

......

သို့သော် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော စီနီယာအစ်ကို၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ အထင်အမြင်သေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေ၏။ သံမဏိရွှေသစ်လုံး တစ်ပိုင်းကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ချိုးဖျက်နိုင်တာက အဲ့ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလို့လား... သူ့လက်မှာ သွေးတွေ ထွက်နေပြီလေ... ငါဆိုရင် လေဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်... အဲ့ဒါက ဘယ်လို စွမ်းရည်မျိုးလဲ...

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆွေးနွေးမှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက မတ်တတ်ရပ်ကာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဂျူနီယာညီလေး ရှောင်... မင်းကို မှတ်ပုံတင်ခွင့် မပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး... မှတ်ပုံတင်ဖို့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း ကန့်သတ်ချက်တွေ တကယ် ရှိနေလို့ပါ... မင်းက ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်ကိုတောင် မရောက်နိုင်သေးတာဆိုတော့ အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပါဝင်နိုင်မှာလဲ..."

သူ့ရှေ့ရှိ စီနီယာအစ်ကို ပြောဆိုလိုက်သည်မှာ မှန်ကန်ပေ၏။ ဤစည်းမျဉ်းသည် အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲအတွက် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းကာ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိသေးသော လူမိုက်များ မိုက်မဲစွာ အသက်မသေစေရန် ကာကွယ်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များအကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုများသည် အတွင်းစည်းဂိုဏ်း တပည့်များအကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုများထက် များစွာ ပို၍ သွေးထွက်သံယိုများပြီး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းပေ၏။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲများအတွင်း လူများကို ဒဏ်ရာရစေခြင်း သို့မဟုတ် မတော်တဆ သတ်ဖြတ်မိခြင်းများသည် ပုံမှန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဖုန်း၏ ကျားမျက်လုံးများသည် သွေးရဲရဲ ဖြစ်နေပြီး သူက ဘာမှ မပြောဘဲ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လျက် သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို ထမ်းရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက သူ့ကို လက်မခံနိုင်မှတော့ သူက ဤနေရာတွင် သေချာပေါက် နေမည် မဟုတ်ချေ။ လောကကြီးက ကျယ်ဝန်းလှပေရာ သူ့အတွက် နေရာတစ်နေရာ အမြဲတမ်း ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး..."

အိုးယန်က သူ၏ အလှည့်ရောက်လာပြီဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

အိုးယန်၏ အော်ဟစ်သံက ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။ ရှောင်ဖုန်းကလည်း ခေါင်းလှည့်ကာ အိုးယန်ကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်၏။

အိုးယန်က ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခုလေးတင် ဒီဂျူနီယာညီလေးရဲ့ ခွန်အားကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီလေ... ဒီဂျူနီယာညီလေးကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးသင့်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

လူအုပ်ကြီးကို ယခုလေးတင်မှ ယုံကြည်အောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့သော လူမှာ ချက်ချင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွား၏။ လူတိုင်းကို သူ ယခုလေးတင်မှ ယုံကြည်အောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို စိန်ခေါ်နေသူ ရှိနေသေးသနည်း။

အိုးယန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကိုးတွင်သာ ရှိနေပြီး အားကောင်းသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် မိမိထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူက အိုးယန်ကို ဆဲရေးတိုင်းထွာရန် မသိစိတ်မှ ပြင်လိုက်သော်လည်း အိုးယန်၏ အနောက်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ အိုးယန်၏ အနောက်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်ကို ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဆွန်... အစ်ကို ရောက်လာတာကို ခုနက ကျွန်တော် မမြင်လိုက်မိဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပါ..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ စည်းမျဉ်းများအရ ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ မမှားယွင်းသော်လည်း အိုးယန်က ဤသို့ ပြောဆိုလာမှတော့ သူက အိုးယန်ကို မျက်နှာမပျက်စေဘဲ မနေနိုင်ချေ။

ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်ကိုတောင် မလုပ်နိုင်တဲ့ အမှိုက်တစ်စက မှတ်ပုံတင်နိုင်တယ်ဆိုရင်ရော ဘာကွာခြားသွားမှာမို့လို့လဲ...

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက ခွဲခြားဆက်ဆံမှု မရှိဘဲ သင်ကြားပေးတယ်... ခုလေးတင် ဒီဂျူနီယာညီလေးရဲ့ ခွန်အားကို ငါလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်... အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲအတွက် မှတ်ပုံတင်ဖို့ သူ့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်... သွားပြီး သူ့ကို မှတ်ပုံတင်ပေးလိုက်ပါ..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှောင်ဖုန်းက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အိုးယန်ကို လက်အုပ်ချီလျက် ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို..."

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... မင်းကို မှတ်ပုံတင်ဖို့ ကူညီပေးရုံလေးပါ... တကယ်လို့ မင်းက အပြင်စည်းဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက် စာရင်းထဲ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကိုပဲ အားကိုးရမှာနော်..."

အိုးယန်က ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို စိတ်မပူပါနဲ့... တကယ်လို့ ငါ ရှောင်ဖုန်းက အပြင်စည်းဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက် စာရင်းထဲ မဝင်နိုင်ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည် မရှိလို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ... ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ရှောင်ဖုန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

အိုးယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နှစ်ပိုင်းကျိုးနေသော သံမဏိရွှေသစ်လုံးကြီးကို ကျောပေါ်တွင် ထမ်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသော ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်နေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်က ဒီလူငယ်လေးကို တော်တော်လေး အာရုံစိုက်နေပုံရတယ်နော်..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က သူ၏ လေသံတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။ ယခုလေးတင် သူက အချိန်ဖြုန်းနေရုံ သက်သက်ဟု ပြောခဲ့ပြီး နှစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့လေသည်။ သူက တကယ်ကို တစ်မျိုးပြောပြီး တစ်မျိုး လုပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အိုးယန်က ပြုံးကာ လက်ကို လှန်လိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်၏ လက်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ထည့်ပေးလိုက်ကာ အနည်းငယ် တောင်းပန်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခုနက ငါ နည်းနည်း ရုတ်တရက် ဆန်သွားတယ် ဆွန်အိုကြီး... စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ ကြွယ်ဝမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ပြုံးရွှင်သွားကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပါးနပ်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်ကလည်း ပါရမီရှင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာပဲလေ... အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူး..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခဏမျှ အပြန်အလှန် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်ကြပြီးနောက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က အိုးယန်ကို အစားစားရန် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ထမင်းစားဆောင်တွင် သူတို့သည် အစားစားနေသော ရှောင်ဖုန်းနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြ၏။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်ကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ အစားစားနေသော ရှောင်ဖုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်က ဒီဂျူနီယာညီလေးကို အထူးတလည် အာရုံစိုက်နေပုံရတယ်နော်..."

အိုးယန်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆွန်အိုကြီး... မင်း လောင်းကြေးထပ်ချင်လား..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘယ်လို လောင်းကြေးမျိုးလဲ..."

အိုးယန်က အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"သူက စကားတစ်ခွန်း ပြောမပြော လောင်းကြေးထပ်ကြရအောင်... လောင်းကြေးက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံး..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က အိုးယန်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ဒါက အိုးယန် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာတဲ့ နေရာပေါ့လေ... သို့သော် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က လောင်းကြေးကို လက်ခံလိုက်ဆဲ ဖြစ်၏။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူ ဘာပြောမယ်လို့ စီနီယာအစ်ကို အိုးယန် ထင်လဲ..."

အိုးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝတ္ထုများမှ အလွန်အကျွံ အသုံးပြုထားသော ပုံစံများကို ပုံဖော်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ့တာအိုက ငါ့ဟာပဲ... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ဟာ မဟုတ်ဘူး..."

အခန်း ၃၀ - စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ...

နောက်တစ်နေ့တွင် အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲကို အရှိန်အဟုန် အပြည့်ဖြင့် စတင်လေတော့သည်။

အိုးယန်သည် ဤနှစ်ရက်အတွင်း ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကာ အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များအကြား ပြိုင်ပွဲများ အားလုံးကို အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် စောင့်ကြည့်မည် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲ၏ တရားမျှတမှုကို သေချာစေရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော အိုးယန်သည် အောက်ဘက်ရှိ အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်များက သူတို့၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားစွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့် အများစုမှာ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိကြပြီး ပါရမီရှင်များပင်လျှင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိကြသည်။

ဤကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ပြိုင်ပွဲမျိုးက တကယ်တော့ အတော်လေး ပျင်းစရာကောင်းလှ၏။

သူတို့သည် အဆင့်နိမ့် မန္တန်အချို့ကိုသာ သိရှိကြသည်။

သူတို့သည် မီးလုံးများ ထုတ်လွှတ်ခြင်း၊ ရေမြှားများ ဆင့်ခေါ်ခြင်း သို့မဟုတ် အတော်လေး အဆင့်နိမ့်သော ဓားနည်းစနစ်အချို့ဖြင့် ရမ်းသမ်းခုတ်ထစ်ရန် စစ်မှန်သောချီများကို လည်ပတ်ကာ ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် တိုက်ပွဲများသည်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အားပေးသံများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပုန်ကန်တတ်သော ကလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤလူများသည် အိမ်ဆော့တမ်း ကစားနေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အိုးယန်သည် သူတို့ကို ကြည့်ရင်း အိပ်မောကျလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

အဝါရောင် လေ့ကျင့်ရေး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်ဖုန်း တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေချိန်မှသာ အိုးယန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမှု ပြသလာ၏။

သို့သော် အိုးယန် စိတ်ပျက်သွားသည်မှာ ရှောင်ဖုန်းက ဇာတ်လိုက်၏ စကားလုံးများကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ပြောဆိုနိုင်သော်လည်း သူသည် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံ ရှင်းလင်းစွာ ကင်းမဲ့နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ဖုန်း၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်၊ အဆင့်ငါးရှိ လူငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး လူငယ်၏ မီးလုံးများနှင့် ရေမြှားများအောက်တွင် ရှောင်ဖုန်းမှာ ကစဉ့်ကလျားဖြင့် ထွက်ပြေးနေရရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်ခံရကာ အရှက်ရဖွယ် အနေအထားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့၏။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန် သဘောကျတဲ့သူက အဲ့ဒီလောက်ကြီး ထူးချွန်ပုံမရဘူးနော်..."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်က ဘေးမှနေ၍ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

အိုးယန် တန်ဖိုးထားသောသူသည် အလွန်အမင်း စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက အလွန် ချောက်ချားနေလေ၏။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဆွန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှောင်ဖုန်း၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ အချိန်ပြဿနာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရလဒ်ကို မဆုံးဖြတ်ရသေးပါဘူး စီနီယာအစ်ကို ဆွန်... အစ်ကိုက ကောက်ချက်ချတာ နည်းနည်း စောလွန်းနေပြီ..."

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရှောင်ဖုန်း၏ လေ့ကျင့်ရေး ဝတ်စုံသည် ပြိုင်ဘက်၏ မီးလုံးမန္တန်ကြောင့် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆံပင်များမှာလည်း တူးခြစ်နေသော အနံ့များ ထွက်နေ၏။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လူငယ်သည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သံမဏိရွှေသစ်လုံးကို ခွဲပစ်နိုင်သော ရှောင်ဖုန်း မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်းကို စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ၏ မန္တန်များအောက်တွင် ရှောင်ဖုန်းသည် ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ သတိထားမှုများ အလိုအလျောက် လျော့ကျသွားကာ မာနကြီးစွာဖြင့် ကြေညာလိုက်၏။

"ဂျူနီယာညီလေး ရှောင်... လက်နက်ချလိုက်... မဟုတ်ရင် ငါ နောက်ဆုတ်ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်..."

ရှောင်ဖုန်းက မီးလုံးတစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး မတ်မတ်ရပ်ကာ လူငယ်ကို အနည်းငယ် ပြုံးပြရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် ငါလည်း နောက်ဆုတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လူငယ်မှာ အေးခဲသွားလေ၏။ ရှောင်ဖုန်းက ဤမျှ ကျေးဇူးကန်းလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ သူက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လေလုံးထွား လိုက်တာ..."

သူ၏ လက်သင်္ကေတများ လွင့်ပျံသွားပြီး ရေနဂါးတစ်ကောင်သည် လူငယ်၏ အနောက်မှ ရုတ်တရက် ခေါင်းထောင်လာကာ ရှောင်ဖုန်းကို ကိုက်ရန် ပြေးဝင်လာ၏။

ရှောင်ဖုန်းက သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ရေနဂါးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းရန် မရွေးချယ်တော့ဘဲ ထိုအရာကို တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေတော့၏။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် လေးမီတာမှ ငါးမီတာအထိ ရှည်လျားသော ရေနဂါးသည် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ခေါက်၍ ရှောင်ဖုန်းကို ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုက်ချလိုက်သည်။

ရှောင်ဖုန်းက လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ ရေနဂါးက ရှောင်ဖုန်း၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ကိုက်ခဲလိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အံ့အားသင့်ဖွယ် အသက်ရှိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေနဂါး မန္တန်သည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင်သာ ကျွမ်းကျင်နိုင်သော နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် အဆင့်ငါးတွင်သာ ရှိသေးသော လူငယ်က ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

ရေနဂါးက ရှောင်ဖုန်း၏ လက်မောင်းကို ကိုက်ခဲလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အချို့က ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို မကြည့်ရက်သဖြင့် မျက်လုံးများကိုပင် မှိတ်ထားလိုက်ကြ၏။

သို့သော် ရေနဂါးသည် ရှောင်ဖုန်း၏ လက်မောင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ပျက်ကွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အရေပြားကိုပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုအစား ရှောင်ဖုန်းက ၎င်း၏ ခေါင်းကို ဖိချကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်လေတော့၏။

လူငယ်က ရှောင်ဖုန်း၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ရေနဂါးကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရှောင်ဖုန်း၏ အကျိုးအကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိသော ဧရာမ ခွန်အားသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းရှိ ရေနဂါးတစ်ကောင်ပင်လျှင် ရုန်းထွက်၍မရနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် လေ့ကျင့်ရေး ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်ဖုန်းသည် နဂါးဖမ်းသမား တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဆက်တိုက် လိမ်ယှက်နေသော ရေနဂါးကို ဖိချကာ လက်သီးကို မြှောက်လိုက်၏။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အရူးအမူး ရုန်းကန်နေသော ရေနဂါးသည် ချက်ချင်းပင် ရေခိုးရေငွေ့များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ရှောင်ဖုန်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ အသက်ရှူပင် မပြင်းဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို... လက်နက်ချလိုက်... မဟုတ်ရင် ငါ နောက်ဆုတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လူငယ်သည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့မန္တန် ဆယ်ခုကျော်ဖြစ်သည့် သူ၏ ဖဲချပ်ကို ရင်ခွင်ထဲမှ ထုတ်ယူရန် ယက်ကန်ယက်ကန် လုပ်နေလေ၏။

သို့သော် ရှောင်ဖုန်းက လူငယ်အား နောက်ထပ် အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ အလွန် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ၏ အရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

လူငယ်က သူ၏ အတွင်းကလီစာများ မွှေနှောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲကျသွားလေတော့သည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်း...

ချီစုဆောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ငါးရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ အနိုင်ယူလိုက်လေပြီ။

ရှောင်ဖုန်းက တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

အစကတည်းက သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ရိုက် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း သူ့ထံတွင် ရှိခဲ့သော်လည်း ငါးနှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တစ်ခါမျှ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ အချင်းချင်း မည်သို့ တိုက်ခိုက်ကြသည်ကို သူ သိမြင်ချင်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဆက်တိုက် ရှောင်တိမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ရှောင်ဖုန်းက တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့် အောက်ရှိ တိတ်ဆိတ်နေသော ပရိသတ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ ရှောင်ဖုန်းက ချီစုဆောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ငါးရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်သည့် တုန်လှုပ်မှုမှ သူတို့ ပြန်လည်နလန်မထူနိုင်ကြသေးချေ။

ငါးနှစ်...

ဒီငါးနှစ်ကို ငါ ဘယ်လို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား...

ငါးနှစ်တာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးက ဒီနေ့မှာ နောက်ဆုံးတော့ အသီးအပွင့်တွေ သီးလာပြီပဲ...

နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ပွဲများ အားလုံးတွင် လူတိုင်း၏ အံ့ဩမှင်တက်နေသော အကြည့်အောက်၌ ရှောင်ဖုန်းသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်များကို အလျင်အမြန် အနိုင်ယူခဲ့၏။

များသောအားဖြင့် သူ၏ ပြိုင်ဘက်က သူတို့၏ မန္တန်ကို မပြင်ဆင်ရသေးမီမှာပင် ရှောင်ဖုန်းက သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြု၍ အနီးကပ် ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူပြီး ဖြစ်နေသည်။

ဟန်ရေးပြမှုများ မရှိချေ။ ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်မထားသော လက်သီးတစ်ချက်တည်းသာ ဖြစ်၏။ ပြိုင်ဘက်များ အားလုံးသည် လက်သီးတစ်ချက်သာ လိုအပ်ပေသည်။

တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရှောင်ဖုန်းသည် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပင် ဖြစ်နေလေတော့၏။

ရှောင်ဖုန်း၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည်လည်း ထောင်ကျော်မှနေ၍ အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာပြီး ထိပ်ဆုံး အယောက်နှစ်ဆယ် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်စာရင်းသို့ ဝင်ရုံဖြင့် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

ရှောင်ဖုန်း၏ ပန်းတိုင်သည် ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်သာ ဘယ်သောအခါမှ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ဤပြိုင်ပွဲတွင် သူ ပါဝင်ကတည်းက သူ၏ ပန်းတိုင်သည် အမြဲတမ်း ပထမနေရာသာ ဖြစ်မည် ဖြစ်သည်။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း၏ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်က သူ့ရှေ့တွင် ရပ်လာချိန်တွင် ရှောင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံး၌ ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရလေ၏။

အပြင်စည်းဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ်ဟု လူသိများသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဆင့်ခုနစ်ရှိ စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့...

ဤသူသည် အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်သာ ရှိသေးပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ် ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

သူ၏ မြေကြီး လွတ်မြောက်ခြင်း မန္တန်သည် အလွန် ပြောင်မြောက်လှပေ၏။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မန္တန်များ၏ စွမ်းအားသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် မန္တန်များထက် တစ်ဆင့်ကျော် ပိုမို မြင့်မားပေသည်။

ရှောင်ဖုန်းက ထပ်မံ၍ အနီးကပ် ဝင်ရောက်ကာ စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့၏ အရှေ့ရှိ စစ်မှန်သောချီ အတားအဆီးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်ချိန်တွင် စစ်မှန်သောချီ အတားအဆီးသည် လှိုင်းဂယက်ထသွားသော်လည်း ပျက်စီးမသွားခဲ့ချေ။

ထိုအစား မြေဆူးတစ်ခုကြောင့် ရှောင်ဖုန်းသည် တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံသွားခဲ့ရသည်။

စစ်မှန်သောချီ အတားအဆီးအတွင်း ရပ်နေသော စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့က သူ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားရှည်ထံမှ ဓားချီများ လွင့်ပျံထွက်လာ၏။

လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားသော ရှောင်ဖုန်းမှာ ဓားချီ တိုက်ခိုက်မှု ဆယ်ခုကျော်ကို ခံစားရင်း သူ၏ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်သာ ကာကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ရှောင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ အများအပြား စီးကျလာ၏။ မူလက ကြမ်းတမ်းသော သူ၏ အရေပြားသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဓားချီကို အပြည့်အဝ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ရှောင်ဖုန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျဆင်းမီမှာပင် တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဧရာမ ကျောက်လက်တံကြီး တစ်ခုက ရှောင်ဖုန်းဆီသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

ခိုင်ခံ့မာကျောသော ကျောက်လက်တံကြီးသည် ရှောင်ဖုန်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားလေသည်။

အနိုင်အရှုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့က ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သော ရှောင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်လက်တံကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရန် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းဆိုတာ အဆုံးစွန်မှာတော့ အသေးအမွှား တာအိုတစ်ခုပါပဲ... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းကို မရောက်ဘဲနဲ့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်သာသာပါပဲ..."

စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့သည် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ဖြစ်သော ရှောင်ဖုန်းကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် ရှောင်ဖုန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို သဘာဝကျကျပင် စုစည်းထားခဲ့လေ၏။ သူက အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ခဲ့ပုံရပေသည်။ ခုလေးတင် တိုက်ပွဲဝင်စင်မြင့်ပေါ်တွင် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သော ရှောင်ဖုန်းသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော သူ့ရှေ့တွင်မူ အစွမ်းအစ ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

ကျောက်လက်တံကြီး၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရသော ရှောင်ဖုန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီနှင့် သွေးများ လှိုင်းထလာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာကာ ရုန်းထွက်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း ကျောက်လက်တံကြီးကို လုံးဝ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ ရှုံးတော့မှာလား...

သူ ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ...

ရှောင်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ဒီလောက်အထိ ရောက်လာပြီးမှ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ... ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ငါ ထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ... ကောင်းကင်ဘုံက ထိန်းချုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး..."

သူ၏ စကားလုံးများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်ဖုန်း၏ အရိုးများ အားလုံး အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အားကောင်းလှသော ချီလှိုင်းတစ်ခု ရှောင်ဖုန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မူလက အလွန် ခိုင်မာလှသော ကျောက်လက်တံကြီးသည် ရှောင်ဖုန်း၏ ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် တိုက်ရိုက် ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။

လက်သီးများကို ဆုပ်ထားသော စီနီယာအစ်ကို မာရှင်းယဲ့သည် ကစဉ့်ကလျားဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေ၏။

ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်ရှိ အိုးယန်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်ကို အောင်ပွဲခံနေပုံရပြီး ရှောင်ဖုန်းကိုလည်း များစွာ ချီးကျူးနေပုံရ၏။

Book 3 end.