အခန်း (၁၃-၁၄)

အပိုင်း(၁၃)

လင်းတုန်း အတွက်ကတော့ ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ သူက အယ်ရီ ကို အနိုင်ရခဲ့လျှင်လည်း အသက် ဆယ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးခဲ့လျှင်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။ ရလဒ်က မည်သို့ပင် ထွက်ပေါ်လာပါစေ၊ မိသားစုအတွက် သူ မျက်နှာပျက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူ တတ်နိုင်သမျှမှာ ရဲရင့်သော ဟန်ပန်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အခြေအနေကို အနည်းငယ် ကယ်တင်ရန်သာ ရှိတော့သဖြင့်၊ လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ ဝေ့မုံအယ်ရီ ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ သူမက သူ့ကို ချက်ချင်း ဝင်တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် တစ်ခဏမျှ ကြည့်နေပြီးနောက်၊ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီ အာရုံနောက်စရာ ကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီဆိုရင်၊ ငါ လက်ရှိ လုပ်စရာရှိတဲ့ ကိစ္စကို ဆက်လုပ်မယ်..."

ပထမ အကြီးအကဲ က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ချောမွေ့သော အိုးရပ်စ် သစ်ကိုင်း ကြိမ်လုံးကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တယ်ရစ် ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဖြန်း...

ပထမဆုံး ကြိမ်ချက်က တယ်ရစ် ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ သူ၏ မိသားစုကတော့ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့သည် လင်းတုန်းကိုသာ ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။

...

ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ မိခင်ဖြစ်သူအတွက် အထူးတာဝန်များ ဆောင်ရွက်ပေးရန် မရှိသောအခါတိုင်း၊ လင်းတုန်းသည် နေ့စဉ် နေ့တစ်ဝက်ကို ကလန် မှတ်တမ်းတိုက်တွင် အချိန်ကုန်လေ့ရှိသည်။ ထိုအဆောက်အအုံသည် အရောင်လွင့်နေသော အဖြူရောင် နံရံများနှင့် ကျယ်ဝန်းသည့် ခရမ်းရောင် အမိုးကြွပ်များ ပါရှိပြီး သာမန် အိမ်တစ်လုံးထက် ပို၍ ထူးခြားထင်ရှားခြင်း မရှိလှပေ။ အကယ်၍ လင်းတုန်းသာ ၎င်းကို ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့လျှင်၊ ဝေ့ ကလန် ၏ မိသားစုငယ် တစ်ခုခု၏ နေအိမ်ဟုပင် မှားယွင်း ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

နေမွန်းလွဲသွားသောအခါ သူ မှတ်တမ်းတိုက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ပထမဦးစွာ သူသည် အရှေ့ဘက် လှေကားထစ်များကို တံမြက်စည်းလှည်းရန် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ရသဖြင့် ပုံမှန်ထက် အချိန်နှစ်ဆ ပိုကြာသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယမန်နေ့ညနေက ကြေးအဆင့် လူငယ်အချို့ ရှာဖွေဖတ်ရှုကာ ရှုပ်ပွထားခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ်များကို ပြန်လည် စီစဉ်နေရာချထားလေသည်။

ဤစင်ပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ရသောအခါ သူ၏ လက်ချောင်းများက ယားယံနေပြီး၊ ခိုးဖတ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်နေရသည်။ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များကို လေ့လာခြင်းအတွက် အနည်းဆုံး ပြစ်ဒဏ်မှာ တိတ်တဆိတ် ရိုက်နှက်ဆုံးမခံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပြစ်ဒဏ်မျိုးကို သူ ယခင်ကလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး၊ နောင်လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ် ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမည်ဆိုလျှင်၊ နောက်ဆုံး၌ နမူနာတစ်ခုခုကိုတော့ သေချာပေါက် လိုအပ်လာပေလိမ့်မည်။

လောလောဆယ်အတွက်တော့၊ ဖြတ်လမ်းနည်းတစ်ခုဖြင့်သာ သူ ကျေနပ်ရတော့မည်။

အဋ္ဌမ အကြီးအကဲ သည် မှတ်တမ်းတိုက်ကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုရန် တာဝန်ရှိသော်လည်း၊ ထိုသူသည် သူ၏ တာဝန်ကို သေချာ လုပ်ဆောင်နေသလား၊ မလုပ်ဘူးလား ဆိုသည်ကို လင်းတုန်း ဘယ်တော့မှ ခွဲခြားမသိနိုင်ပေ။ အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် ၏ ဖန်တီးရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ထိုလူသည် မြေခွေး ကြေးမုံ ပညာရပ်တွင် တစ်ဖက်ကမ်းခတ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မှန်တစ်ချပ်၏ အလင်းဟပ်မှုကဲ့သို့ တိကျသေချာသော ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လင်းတုန်းက ရိုးရှင်းသော သိုင်းလမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ခိုးဖတ်ရန် ရဲဝံ့စွာ ကြိုးစားမိသော အကြိမ်တိုင်းလိုလိုပင်၊ အကြီးအကဲသည် ဘယ်ဆီကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးလေ့ရှိသည်။ အချို့သော အချိန်များတွင်မူ၊ လင်းတုန်း မှတ်တမ်းတိုက်ထဲမှ ထွက်လာချိန် အထိ အကြီးအကဲသည် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေသည်ကို တွေ့ရတတ်လေသည်။

ထို့ကြောင့်... လမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ်များကို ဖွင့်မဖတ်သရွေ့ မှတ်တမ်းတိုက်သည် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် နေရာတစ်ခုလို ဖြစ်နေလေသည်။ တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့်သာ ကြာမြင့်သော တာဝန်ဝတ္တရားများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သုတေသနပြုလုပ်ရန်အတွက် သူ လိုအပ်သော ခေါက်စာလိပ်များ၊ ဖိုင်တွဲများ၊ မှတ်တမ်းပြားများနှင့် စာအုပ်များကို သူ စတင် စုဆောင်းလေတော့သည်။

အထွတ်အမြတ် ကျင့်စဉ်များ၏ လမ်းစဉ်တစ်ခုကို လိုက်နာကျင့်ကြံခြင်းအား ခရီးစဉ်တစ်ခုနှင့် မကြာခဏ ခိုင်းနှိုင်းလေ့ရှိကြသည်။ ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် မည်သည့်အခါမျှ အစီအစဉ်မရှိဘဲ ခရီးတစ်ခုကို စတင်ထွက်ခွာလေ့ မရှိပေ။

အဆင့်တက်ရန် ဖြတ်လမ်းနည်းများ ဆိုသည်မှာ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တွင် ရေပန်းစားသော ဒဏ္ဍာရီများဖြစ်ကြသည်။ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေး အိုးရပ်စ် သစ်သီးကဲ့သို့ ထိရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သော အရာများစွာ ရှိသော်လည်း၊ အများစုမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် ရှားပါးလွန်းခြင်း၊ ဈေးကြီးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်များလွန်းခြင်းများ ရှိနေတတ်သည်။ လင်းတုန်း အနေဖြင့် ကွက်လပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို အသေးစိတ် လေ့လာဆန်းစစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မှတ်တမ်းတိုက်သည် ကလန်တွင် လူကြိုက်အများဆုံး အဆောက်အအုံ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသုံးပြုရန် အချိန်များစွာ ရရှိနေလေသည်။

ခေါက်စာလိပ်တစ်ခုတွင် ‘အထူးဆန်းဆုံး မာဒြာ သဘာဝများကို ရှာဖွေရန်အတွက် အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ၏ တောင်ထွတ်လေးခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော ခရီးသွားတစ်ဦး၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မှတ်တမ်းစာလွှာ’ တစ်ခု ပါရှိလေသည်။ သူမက 'ဘိုးဘိုးကြီး' ဟု လူသိများသော တောင်ထိပ်တွင် ပလုံစီနေသော 'ဘိုးဘိုးကြီး၏ မျက်ရည်' ဟုခေါ်သည့် စမ်းပေါက်တစ်ခုအကြောင်း ရေးသားထားသည်။

"ရေတစ်ဆုပ်စာ သောက်လိုက်ရုံနဲ့ နာကျင်ကိုက်ခဲနေတဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အားနည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်လန်းဆန်းသွားစေတယ်... နှစ်ဆုပ်စာလောက် သောက်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ငါ့ကို နေ့သုံးနေ့၊ ညသုံးညတိုင်တိုင် လှည့်ပတ် ကျင့်ကြံခြင်း သမာဓိထဲကို ဝင်ရောက်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အရင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ သိပ်သည်းမှုနဲ့ အစွမ်းထက်မှုတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ရေမချိုးရသေးတာကြောင့် ငါက စမ်းရေကန်ထဲကို ခဏလောက် ဝင်စိမ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့၊ အဲဒီရေက လုံးဝကို မနူးညံ့ဘူးဆိုတာ ငါ တွေ့လိုက်ရတယ်... အဲဒီရေက ငါ့လက်မောင်းကို အေးခဲနေတဲ့ ဓားတစ်လက်လိုမျိုး ပွတ်တိုက်စားပစ်လိုက်ပြီး၊ ငါ ရေထဲကနေ လက်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားစွာ၊ အရင်ကထက် ပိုပြီး နုပျိုပျော့ပျောင်းနေတဲ့ အသားအရေကို တွေ့လိုက်ရတယ်... ငါ့အနေနဲ့ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ရှိတဲ့ ဘယ် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် 'ဘိုးဘိုးကြီး' တောင်ထွတ်ကို သွားရောက်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မုန်တိုင်းတွေနဲ့ စမ်းရေကန်ရဲ့ နာကျင်မှုကိုတော့ ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ လိုလိမ့်မယ်..."

လင်းတုန်းသည် ကျိုးနေသော လက်မောင်းဖြင့် ခေါက်စာလိပ်ကို ဖိထားပြီး စုတ်တံဖြင့် ထိုစာပိုဒ်ကို ကူးရေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစမ်းရေကန်မှာ သူ့အတွက်တော့ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ အခုလောလောဆယ်တော့ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ 'ဘိုးဘိုးကြီး' တောင်ထွတ်ကို ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော သန့်စင်သော လေဟုန် ကျောင်းတော်သည် ကလန် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ထက် ဂုဏ်သိက္ခာ နိမ့်ကျသူ မည်သူ့ကိုမျှ ထိုစမ်းရေကန်သို့ သွားရောက်ခွင့် ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ ခွင့်ပြုလျှင်တောင်မှ တန်ဖိုးကြီးမားသော လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများ ယူဆောင်လာမှသာလျှင် ဖြစ်ပေမည်။

နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုမှာ ဖယောင်းပြားတစ်ခုပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ရေးသားထားသော ဆေးဖော်စပ်နည်း တစ်ခုဖြစ်သည်။

သွေးဖန်ဆင်းခြင်း ဆေးလုံး...

ဘီလုံးငှက်၏ ငှက်မွေးနု လေးချောင်း

လုယက်သူ သစ်မြစ်၏ နွေဦးပေါက် သစ်ကိုင်း၊ အခွံပြောင်စင်အောင် သင်ထားရမည်

သက်စောင့် သဘာဝ ပါဝင်သော မည်သည့် ဆေးပင်မှမဆို သစ်ရွက်ငယ် သုံးရွက်

အနည်းဆုံး မီး သဘာဝ ပါဝင်သော ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် တစ်ခုထံမှ သွေးအဆီအနှစ်

အနည်းဆုံး ရေ သဘာဝ ပါဝင်သော ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် တစ်ခုထံမှ သွေးအဆီအနှစ်

ပါဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံးကို အဆင့်ဆယ့်နှစ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သော ဆေးပေါင်းဖို တွင် ထည့်သွင်းကာ 'ခြောက်ထောင့်ကြယ်' နည်းစနစ်အတိုင်း နေရာချထား၍ ဖော်စပ်ရမည်။ ညီညွတ်မျှတသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်၊ ချိန်တွယ်ကာ ရောမွှေပါ။ ဆေးလုံး ပုံစံဖော်ကာ၊ သုံးရက်တိုင်တိုင် တည်ငြိမ်အောင် ထားရှိပါ။ အောင်မြင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် အရောင်တင်ထားသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပနေရမည်ဖြစ်ပြီး သွေးသစ်ကဲ့သို့ အရောင်အဆင်း ရှိရမည်။

သွေး သဘာဝကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း၊ အခြေခံ ဝိညာဉ် အုတ်မြစ်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေသည်။ ကြေးအဆင့် မတိုင်မီ သုံးစွဲလျှင် အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းသည် ၎င်းကို ကူးရေးလိုက်ပြီး၊ မှတ်တမ်းတိုက်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကလန်၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ သိုလှောင်ရုံကို အမြန် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံး သိုလှောင်ထားရှိသင့်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သို့သော်လည်း... ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုးကို ဖော်စပ်နိုင်လောက်သော ကျွမ်းကျင်မှုရှိသည့် တစ်ဦးတည်းသော ဆေးဖော်စပ်သူမှာ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်သို့ ဘုရားဖူးခရီး ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည် သတိရလိုက်ချိန်တွင်တော့ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

လင်းတုန်းအနေဖြင့် "ခြောက်ထောင့်ကြယ် နည်းစနစ်" ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်းပင် စတင် နားမလည်နိုင်ရာ၊ ကိုယ်တိုင် အတုခိုး ဖော်စပ်ရန်ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေးပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မည်သည့်အဆင့်ရှိ ဆေးပေါင်းဖိုကိုမဆို ဘယ်နေရာမှ သွားရယူရမည်ကိုလည်း သူ လုံးဝ မသိပေ။

ထိုစိတ်ပျက်စရာက ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့ကို ရပ်တန့်သွားစေရန်တော့ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူ့တွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုရှိနေပြီး၊ အကယ်၍ အယ်ရီ နှင့် တိုက်ခိုက်ရမည့် ပွဲမတိုင်မီ အဖြေတစ်ခုခုကို သူ မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါက၊ သူ သွားရောက် ယှဉ်ပြိုင်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် ရှာရင်းဖွေရင်း ဝေ့ ကလန် နယ်မြေအတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့သော ခရီးသွားတစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် နာရေးမှတ်တမ်း တစ်ခုမှ မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ရှိခဲ့ရသေးသည်။

"သူ့ထံတွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော အစီအရင်များ ထွင်းထုထားသည့် ငွေတစ်ဝက် ဖြင့် ကျစ်ထားသော ကပ်ပါးကွင်း တစ်ကွင်း ပါရှိလာခဲ့ပြီး၊ ထိုအကွင်းကို အလားအလာရှိသော ကျင့်စဉ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအား ဆုချီးမြှင့်ရန်အတွက် အကြီးအကဲချုပ် ထံတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်..."

ကပ်ပါးကွင်း တစ်ကွင်းသည် စွမ်းအင်လှည့်ပတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို နှေးကွေးသွားစေပြီး၊ ပိုမို ခက်ခဲစေသော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် ပို၍ အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားစေသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်အတွက် အလေးမ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရခြင်းနှင့် တူသည်ဟု သူ ကြားဖူးထားသည်။ သူသည် ထိုအကွင်းကို အကြီးအကဲချုပ်ထံမှ ရယူရန် သို့မဟုတ် ခိုးယူရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို စောင့်ကြည့်နေရမည်၊ သို့မဟုတ် အကယ်၍ သူသာ ရွှေရောင်ဓား ကျောင်းတော် မှ လက်မှုပညာရှင် တစ်ဦးကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်အတွက် တစ်ကွင်း ဖန်တီးရယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ကွင်းမျိုးကို ရရှိရန် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အာနိသင်ကို ပြသရန်အတွက် ထို့ထက်ပို၍ အချိန်ပိုကြာပေလိမ့်မည်။ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ၎င်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်ကြောင်း မှတ်သားလျက် သူ၏ မှတ်စုများတွင် ကပ်ပါးကွင်း အကြောင်းကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

***

အပိုင်း(၁၄)

အခြားသော စာအုပ်များတွင်တော့ လူငယ် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ပြင်ပလောကရှိ အံ့သြဖွယ်ရာများနှင့် စွမ်းအားများအကြောင်း စိတ်ကူးယဉ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆန်းကြယ်သည့် ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များ ပါရှိလေသည်။ ၎င်းတို့က ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေး အိုးရပ်စ် သစ်ပင်များနှင့် ၎င်းတို့၏ အသီးများအကြောင်းကို ဖော်ပြထားရာ၊ လင်းတုန်း၏ အတွေ့အကြုံအရ ထိုဇာတ်လမ်းမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သော်လည်း ပုံကြီးချဲ့ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အံ့သြဖွယ် ဆုလာဘ်များ သို့မဟုတ် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ချို့ယွင်းစေသော ကျိန်စာများကို တစ်လှည့်စီ ပေးအပ်တတ်ကြသည့် လူပြက်အမြွှာ များအကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

စမားရတောင် အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံ အစောင့်အရှောက်အကြောင်း၊ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် မှ ကြိုးစားအားထုတ်သော တပည့်များက ၎င်း၏ မျက်နှာသာပေးမှု အမှတ်အသားကို မည်သို့ ရယူနိုင်ကြောင်းနှင့် လူသားများ၏ မာဒြာ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဒဏ္ဍာရီလာ "အစစ်အမှန် တံဆိပ်ပြားများ" အကြောင်းကိုလည်း ပြောပြထားသည်။ ထိုမျှသာ မက... မရဏတံခါး ဖွင့်လှစ်ပြီး တစ်နှစ်အကြာတွင် ကြွေရွက် ကျောင်းတော် အကြီးအကဲများ အမြဲတမ်း ရောင်းချလေ့ရှိသော မေ့လျော့ခြင်း ဝိုင်အရက် အကြောင်းများ။ ထို့အပြင် အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ ငယ်ရွယ်စဉ်က သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြသော မှန်ကန်မှု မသေချာသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည့် မီးတုတ်ခြံဝင်း အကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားလေသည်။

မီးတုတ်ခြံဝင်း...

မီးတုတ်ခြံဝင်းဆိုသည်မှာ သိပ်သည်းသော မီးစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကွင်းပြင်တစ်ခုဟု ယူဆရပြီး၊ အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ဒဏ္ဍာရီလာ ရွှေအဆင့် သို့ပင် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံလောက်သော သက်စောင့်အငွေ့အသက်များကို စုဆောင်းရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကလန်၏ ကောလာဟလများအရ၊ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ ပင်လျှင် မီးတုတ်ခြံဝင်း ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ထိုမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ကြောင်း ဆိုကြသည်။

အထွတ်အမြတ် သစ်သီး အကြောင်း ဇာတ်လမ်းက အခြားပုံပြင်များကိုပါ ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် ရှိစေသော်လည်း၊ မည်သည့်အရာကမျှ တကယ့် လက်တွေ့ ဖြစ်နိုင်ခြေများ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ လူပြက် အမြွှာ နှင့် တိုက်ဆိုင်စွာမှသာ ဆုံတွေ့နိုင်ပြီး၊ သူတို့၏ လက်ဆောင်များမှာ အကူအညီပေးနိုင်သလို ထိခိုက်နစ်နာစေရန်လည်း အလားအလာ ရှိနေသည်။ သူသည် ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်၏ တပည့်တစ်ဦး မဟုတ်သလို၊ အစစ်အမှန် တံဆိပ်ပြားများမှာလည်း ပုံပြင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ မီးတုတ်ခြံဝင်း မှာလည်း သူ၏ စွမ်းအားထက် အလှမ်းဝေးလွန်းနေသည်။ အကယ်၍ သူက ထိုခရီးစဉ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး တစ်ပတ်အတွင်း ပြန်ရောက်လာနိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ သဘာဝ မီး သက်စောင့်အငွေ့အသက် များကို မည်သို့ စုဆောင်းရမည်ကို သူ မသိချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရှင်လတ်လတ် မီးလောင်သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မှတ်စုများမှာ ပို၍ တိုတောင်းလာပြီး၊ သူ၏ စုတ်တံဆွဲချက်များမှာလည်း စိတ်ပျက်မှုများကြောင့် လေးလံနေလေသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော လက်ရေးစာမူ အပုံလိုက်ကြီးကို သူ တစ်နေ့ကုန် မွှေနှောက်ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ အံ့သြဖွယ်ရာ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခုကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်ဟု အတိအကျ မျှော်လင့်မထားခဲ့သော်လည်း၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် လမ်းစတစ်ခုကိုတော့ သူ အနည်းဆုံး မျှော်လင့်ထားခဲ့မိသည်။ နောက်ဆုံး သတ်မှတ်ရက် မတိုင်မီ သူ့တွင် ခြောက်ရက်တိတိသာ အချိန်ရခဲ့ရာ၊ ယခုတော့ ပထမဆုံး တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

နေလုံးဝ ဝင်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ ဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင် ထွန်းညှိရန် သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ဖယောင်းတိုင် နောက်တစ်မှတ်သို့ ရောက်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းသွားသောအခါ မှတ်တမ်းတိုက်ကို ပိတ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ ပြန်ထွက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ ဖတ်ရှုခဲ့သော စာအုပ်စာတမ်းများကို မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ထားရှိကာ ရှင်းလင်းရန်အတွက် ဤနောက်ဆုံး တစ်နာရီကို သူ အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်နေစဉ်၊ သိုင်းလမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ်များက သူ၏ အာရုံကို ထပ်မံ ဖမ်းစားသွားပြန်သည်။ ထိုနေရာတွင် 'အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ်' မိတ္တူ ရှစ်အုပ်ရှိပြီး၊ အထူးပြု ကျင့်စဉ်တစ်ခုစီအတွက် နှစ်အုပ်စီ ရှိလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ 'တိုက်ခိုက်သူ' များအတွက် စာအုပ်ကို ငှားရမ်းနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ မုံအယ်ရီ အသုံးပြုမည့် အခြေခံအဆင့် အကြောင်းကို အနည်းဆုံးတော့ သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာနိုင်ပေမည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော အားနည်းချက်၊ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မည့် တစ်ခုခုကို သူ ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုကျမ်းစာအုပ်ကို လုံလောက်သော အချိန်အထိ သူ ဘယ်တော့မှ ဖတ်ရှုနိုင်မည် မဟုတ်သလို၊ ထို့ပြင် လမ်းစဉ်များဆိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာ ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် စင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာတွင် ခေါက်စာလိပ် နှစ်ခုနှင့် အထူကြီးဖြစ်သော စာအုပ်ကြီး တစ်အုပ်လည်း ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဝေ့ ကလန် က ပြင်ပမှ ရရှိထားသော လမ်းစဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။ လင်းတုန်း သိထားသလောက်တော့ ထိုအရာများကို မည်သူကမျှ ကျင့်ကြံလေ့လာခြင်း မရှိကြပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ဝေ့ ကလန် ကျင့်ကြံသော မာဒြာ နှင့် မတူညီသည့် အခြားသော သဘာဝ မာဒြာများကို လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုစာအုပ်များက လင်းတုန်းကို ဆွဲဆောင်နေသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုအရာများထံမှနေ၍လည်း သူ လှည့်ထွက်ခဲ့ရသည်။ ထိုကျမ်းများက သူ့ကို တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရစေနိုင်သော်လည်း၊ သူ ဘာလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ပထမ အကြီးအကဲ က ရိပ်မိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးပေလိမ့်မည်။

သူသည် လက်ကိုဆန့်ကာ မှတ်တမ်းပြား တစ်ခုကို စင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်စဉ်၊ သူ ထည့်သွင်းမစဉ်းစားခဲ့မိသော အခြားစင်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ 'သီးသန့် ကျင့်စဉ် ကျမ်းများ' သည် အဓိက လမ်းစဉ် တစ်ခုအပြင် ထပ်မံ၍ လေ့လာကျင့်ကြံနိုင်သော စွမ်းရည်များကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ သိုင်းလမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ်များထက် များစွာ တိုတောင်းကာ များသောအားဖြင့် မှတ်တမ်းပြား တစ်ချပ် သို့မဟုတ် လက်ညိုးတစ်ချောင်းစာခန့်ရှိသော ခေါက်စာလိပ် တစ်ခုသာ ရှိတတ်လေသည်။

လင်းတုန်းသည် အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ သီးသန့် ကျင့်စဉ် ကျမ်းများ ထားရှိသော အပိုင်းက စင်နှစ်ခုစာ နေရာယူထားပြီး၊ ထိုကျင့်စဉ်များ လိုအပ်သော မာဒြာ သဘာဝအလိုက် ခွဲခြားထားသည်။ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပြားလေးများဖြင့် အပိုင်းများကို အမည်တပ်ထားရာ- ဤနေရာတွင် မီး အတွက် အက္ခရာ၊ ဟိုနေရာတွင် သန့်စင်ခြင်း အတွက် သင်္ကေတ စသဖြင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြည့်များက အပိုင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ တိမ်တိုက် မှ လျှပ်စီး၊ အလင်း မှ အိပ်မက် ဆီသို့ ကျော်လွန်ကြည့်ရှုသွားသည်။ အဖြူရောင် မြေခွေး ၏ မာဒြာ များနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် နောက်ဆုံး နှစ်ခုတွင်တော့ ရွေးချယ်စရာ အများဆုံး ရှိနေလေသည်။

သို့သော် အောက်ဆုံးစင်၏ အဆုံးဘက်ရှိ အပိုင်းတစ်ခုတွင်တော့ စာအုပ်တစ်အုပ်တည်းသာ ရှိနေလေသည်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော ထိုစာအုပ်မှာ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည့် အရောင်ဝါနေသော စာရွက်အထပ်လိုက် တစ်ခုထက် ပိုမို ထူးခြားမနေပေ။ ၎င်းအတွက် လိုအပ်ချက်များကို ဖော်ပြထားသော ကျောက်စိမ်းပြားလေးတွင်တော့ "မရှိပါ" ဟု ရိုးရှင်းစွာ ရေးသားထားလေသည်။

လင်းတုန်းက ထိုစာအုပ်ကို ဂရုတစိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး၊ ဤကျင့်စဉ်၏ အမည်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

'အမြွှာကြယ် နှလုံးသား'

...

သိုင်းလမ်းစဉ်တစ်ခုကို လိုက်နာကျင့်ကြံခြင်းက ကလန်၏ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရာရောက်သော်လည်း၊ သီးသန့် ကျင့်စဉ် ကျမ်းများကို လေ့လာခွင့်တော့ တရားဝင် ရှိလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် လိုက်ဖက်သော သဘာဝရှိသည့် မာဒြာ မရှိဘဲ ထိုကျင့်စဉ်များကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုမာဒြာမျိုးကိုလည်း သူ စုဆောင်းနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ လမ်းစဉ်တစ်ခု၏ ပြင်ပမှ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သင်ယူခြင်းသည် သစ်ပင်တစ်ပင်မှ သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို ချိုးယူပြီး ထိုသစ်ကိုင်းမှ အသီးသီးလာမည်ကို မျှော်လင့်နေခြင်းနှင့် တူလေသည်။

သို့သော် ဤကျင့်စဉ်က မည်သည့် သီးခြား မာဒြာ သဘာဝကိုမျှ မလိုအပ်သလို၊ သူ့ကို ကြေးအဆင့် ရောက်ရှိနေရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ အရောင်ဝါနေသော ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို သူ လှန်လိုက်ချိန်တွင်၊ မျှော်လင့်ချက်များက စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

‘ငါသည် ဤကျမ်းကို တာဝန်သိစိတ်ဖြင့် ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် ပိုမို ကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်းများကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်၊ မည်သည့် ကျင့်စဉ်ကိုမဆို လေ့လာမှတ်သားထားသင့်ပေသည်။ ဤမျှ မှိန်ဖျော့သော မီးပွင့်လေးတစ်ခုကပင် တစ်နေ့နေ့တွင် ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးဖြစ်ခဲ့ခြင်း၏ မူလဇာစ်မြစ်မှာ ငါ၏ ရေရှည် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးထံမှ လာသည်။ သူကား ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး သူရဲဘောကြောင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ ဤနေရာတွင် သူ၏အမည်ကို ရေးသားပြီး ဂုဏ်တင်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသူနှင့် ကလန်တစ်ခုတည်း အတူနေထိုင်ရခြင်းကိုပင် အလွန် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် ငါ ခံယူထားပြီး၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက ငါတို့ နှစ်ယောက် အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကျောက်တုံးက သံမဏိကို ထက်မြက်စေသကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးက စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို ထက်မြက်စေသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ငါ၏ အားနည်းသော ပြိုင်ဘက်ကတော့ ထိုသို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အကြိမ်တိုင်းတွင် ငါက သူ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ငါ့အနေဖြင့် ခွန်အား သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှုပိုင်းတွင် တိုးတက်လာရန် အကြောင်းမရှိခဲ့ချေ။ သူသည် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အဆင့်မမီသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ထံတွင် ပါရမီ အနည်းအကျဉ်းတော့ ကျန်ရှိနေသေးပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် "ဗလာ လက်ဝါး" ဟု သူကိုယ်တိုင် အမည်ပေးထားသော ယုတ်မာသည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို တီထွင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထိုကျင့်စဉ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လောက်အောင် ငါ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အချမခံနိုင်သော်လည်း၊ သီအိုရီအရ နားလည်ထားသလောက်ဆိုလျှင် သူသည် မည်သည့်သဘာဝမျှ မပါဝင်သော သာမန် မာဒြာကို အသုံးပြု၍ ရိုးရှင်းသော လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုအတွင်းသို့ စုစည်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် သဘာဝများကို သူ မည်သို့ ချေဖျက်လိုက်သနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ ငါ ယခုတိုင် အဖြေမရှာနိုင်သေးပေ။ သို့သော် ရလဒ်ကတော့ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဗလာ လက်ဝါး က ငါ၏ အမြုတေ နှင့် ထိတွေ့သွားသောအခါ၊ သူ၏ မာဒြာက ငါ၏ မာဒြာ စီးဆင်းမှုကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာမျှ၊ ငါသည် စောက်သုံးမကျသော ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ စွမ်းအားမဲ့သွားရလေသည်။ အမှန်ဆိုရလျှင် ထိုထက်ပင် ပိုဆိုးကောင်း ဆိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ငါသည် ကိုယ့်ခြေ ကိုယ့်လက်များကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ခွန်အားမစုစည်းနိုင်တော့ပေ။

သူ့ကို အနိုင်ယူရန် ကျင့်စဉ်မျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ ငါ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် သူက ငါ၏ အမြုတေ အပေါ်သို့ ဗလာ လက်ဝါး တစ်ချက် ထိမှန်အောင် ရိုက်နှက်နိုင်ခဲ့သည်။ ပါရမီမရှိသော သူ့လိုလူမျိုးကပင် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ချိုင်းထောက်တစ်ခုအဖြစ် အားပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ငါသည် အလွန်တရာ အကြပ်ရိုက်လာချိန်၌ ဤကာကွယ်ရေး ကျင့်စဉ်ကို တီထွင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လေပြီ။ အကယ်၍ သူသာ ဤ ဗလာ လက်ဝါး ကို လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ငါ၏ အနာဂတ် တပည့်များက ဤကျမ်းကို ဖတ်ရှုပြီး သူ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဟု သိထားသောကြောင့် ငါ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အမြွှာကြယ် နှလုံးသား ၏ အခြေခံ သဘောတရားမှာ လုံးဝကို ရိုးရှင်းလှသည်။ သင်သည် သင်၏ အမြုတေကို နှစ်ခု ကွဲသွားအောင် ခွဲထုတ်ရမည်။ သို့မှသာ ငါ၏ ပြိုင်ဘက် အသုံးပြုသကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် အမြုတေ တစ်ခု အသုံးမဝင်ဖြစ်သွားချိန်တွင်ပင်၊ သင် အားထားနိုင်မည့် ဒုတိယမြောက် အမြုတေ တစ်ခု ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

သတိထားမိသော စာဖတ်သူ အနေဖြင့်၊ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက သင် အသုံးပြုနိုင်မည့် စွမ်းအားကို တိုးပွားလာစေမည် မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ကိုယ့်အမြုတေကို ခွဲထုတ်ခြင်းသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း၊ အန္တရာယ်များစွာ ရှိပြီး အလွန် နာကျင်ရသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဗလာ လက်ဝါး ကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများသာ ခေတ်စားလာခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ဤကာကွယ်ရေး ကျင့်စဉ်ကို ငါ ချန်ရစ်ခဲ့ချင်သည်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့်၊ ငါ၏ အမြုတေကို ခွဲထုတ်ခဲ့သည့် ခရီးစဉ် မှတ်တမ်းကို အသေးစိတ် ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ပြန်လည် မကုစားနိုင်သော ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ချို့ယွင်းမှုမျိုး မကြုံရလေအောင် ငါ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို အတိအကျ လိုက်နာကျင့်ကြံရန် သတိပြုပါ။’

***