အခန်း (၁၇-၁၈)

အပိုင်း(၁၇)

လင်းတုန်းသည် အလင်းတန်းကို လှန်ကာ သူကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မည်မျှ တောက်ပနေသနည်း ဆိုသည်ကို ခွဲခြားသိရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်နေပြီး၊ အထူးသဖြင့် မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရသည်မှာ ပိုဆိုးလေသည်။

"နည်းနည်းလေး ပိုလင်းနေသလားလို့..."

"ကွာခြားချက်ကို မြင်လာရတဲ့အထိ ဆက်ကြည့်နေ..."

အစ်မဖြစ်သူသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်နေရာရာသို့ ဦးတည်နေကြောင်း လင်းတုန်း သိထားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် အမောဖောက်သွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် အလင်းကို ဆက်လက် ထွန်းလင်းထားစေပြီး ၎င်းကို စိုက်ကြည့်ကာ၊ တောက်ပမှု၏ အသေးငယ်ဆုံးသော ခြားနားချက်ကိုပင် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သူ ဘာမှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူမက သူ့ကို ရပ်တန့်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လို ခံစားရလဲ"

သူမက သူ့ကို မေးလိုက်သည်။

"လုံးဝကို သာမန်ပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ နင်က အလင်းကို ငါးဆယ့်နှစ်စက္ကန့်တောင် ထွန်းလင်းထားနိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ နင် ဆက်ပြီးတော့တောင် လုပ်နိုင်သေးတယ်... အရင်တုန်းကဆို ဘယ်လောက်ကြာကြာ လုပ်နိုင်လဲ..."

တောက်ပမှုနှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းနှင့် ခြားနားစွာပင် ဤမေးခွန်းကိုတော့ သူ ဖြေနိုင်လေသည်။

"အများဆုံးမှ စက္ကန့် သုံးဆယ်ပေါ့..."

မြစ်ထဲတွင် ရေငုပ်စဉ်က လမ်းပြအလင်းရောင်အဖြစ် ဤပျဉ်ပြားကို သူ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ ၎င်းကို အချိန်မည်မျှကြာအောင် လင်းနေစေနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ အတိအကျ သိထားသည်။ သို့သော် သူ မှားနေသည်မှာ သေချာပါသည်။ သူ၏ အမြုတေ ကို သူ အာရုံခံကြည့်သောအခါ၊ ပိုမို သန်မာလာသည်ဟု မခံစားရပေ။

"မမ ရေတွက်တာ မှန်ရဲ့လား သေချာလား..."

သူမက ကျင့်စဉ်ကျမ်းကို 'ဖတ်' ခနဲ ပိတ်ချလိုက်ပြီး၊ ကျေနပ်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

"အသီးရဲ့ မာဒြာက ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာတွေနဲ့ အရမ်းကို ချောချောမွေ့မွေ့ ပေါင်းစပ်သွားလို့ ငါတို့ သတိမထားမိလိုက်ကြတာ... မနေ့က ငါ ကြေးအဆင့် မှာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဒီနေ့တော့ သံမဏိအဆင့် ကို စုစည်းနိုင်ဖို့ သီသီလေးပဲ လိုတော့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာမှ ကွာခြားသွားသလို မခံစားရဘူး... ပြီးတော့ မနေ့ကဆိုရင်၊ နင်ဟာ ဗလာ လက်ဝါး ကို သတိမလစ်ဘဲ တစ်ခါထက်ပိုပြီး သုံးနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းတုန်း၏ အသက်ရှူနှုန်းများ ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး၊ ပန်းခြံထဲရှိ ပန်းများ၏ ရနံ့သည် ရုတ်တရက် နာကျင်ရလောက်အောင်ပင် မွှေးပျံ့လာသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

"အခုရော..."

သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ချကာ၊ ဟန်ချက်ညီညီနှင့် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်လျက် အရိုက်ခံရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ... ကဲ... တပည့်၊ ဗလာ လက်ဝါး လာစမ်း..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းတုန်းသည် အစစ်အမှန် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအတွက် လုပ်ဆောင်မည့်အလား ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး တင်ပါးကို လှည့်ကာ သူ၏ အစ်မဖြစ်သူ၏ ဗိုက်ဆီသို့ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မာဒြာနှင့် ထပ်တူကျစွာဖြင့်၊ ၎င်းသည် သံမဏိသံမှို တစ်ချောင်းကဲ့သို့ သူမ၏ အမြုတေ ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသင့်သော်လည်း၊ ရေတစ်ခွက် ပက်လိုက်သကဲ့သို့သာ ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။

"လေပြင်းတစ်ချက်လေ၊ လေနုအေး မဟုတ်ဘူး..."

ကယ်လ်ဆာ က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ"

သူ၏ ခေါင်းမှာ မူးဝေနေပြီး ခြေလက်များလည်း အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သတိလစ်သွားသည်အထိ သူ ကြိုးစားခဲ့လေသည်။ သူ သတိပြန်လည်လာသောအခါ၊ ထပ်မံ ကြိုးစားပြန်လေသည်။

...

လေးရက်ကြာပြီးနောက် အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ဝေ့ ကလန်၏ အထင်ရှားဆုံးသော မိသားစုများသည် အကြီးအကဲများ၏ ခန်းမဆောင်ရှေ့၌ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ ကြိုးစားအားထုတ်သော ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကတော့ ရင်ပြင်ထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ၊ နံနက်ခင်း၏ ပထမဆုံး အလင်းရောင်တွင် မာဒြာများကို လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံနေကြသည်။ အခြားသူများအားလုံးကတော့ ပွဲကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေကြလေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ချွတ်ချော်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော မိသားစုတစ်စုသည် ယနေ့တွင် မျက်နှာပျက် ကျဆင်းသွားနိုင်ပေသည်။

မုံ မိသားစုက ရှင်းလင်းထားသော နေရာတစ်ခု၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး၊ အယ်ရီ က အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ သူမက နေရာမှာတင် ခုန်ပေါက်နေပြီး၊ မမြင်ရသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်နေသည့်အလား လေ့ကျင့်နေလေသည်။ သူမ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမှုက သူမသည် သတ်ဖြတ်ရန် ဆန္ဒပြင်းပြနေကြောင်း ဖော်ပြနေလေသည်။ ကက်သ် သည် သမီးဖြစ်သူ၏ အနောက်တွင် လက်ပိုက်ကာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး၊ ရှီ မိသားစုကို ရှာဖွေရန် လူအုပ်ကြီးကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုနေသည်။

လင်းတုန်းသည်လည်း သူ၏ မိသားစုနှင့်အတူ အတူတကွ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကယ်လ်ဆာ နှင့် သူ၏ ဖခင်တို့က သူ၏ ဘေးတွင် လျှောက်လာကြပြီး၊ မိခင်ကတော့ မှတ်စုများ ရေးမှတ်နေရင်း သူတို့နောက်မှ တတ်နိုင်သမျှ အမီလိုက်ပါလာလေသည်။

ပထမ အကြီးအကဲသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ခန်းမဆောင်၏ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရပ်နေသော်လည်း၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ နဖူးကြောများက တွန့်ချိုးနေပြီး အရည်တွန့်နေသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

"ဒါက ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့အတွက် ဆက်လက် ကျင်းပခွင့် ပြုမယ်... ဒါပေမဲ့ လူငယ်တွေအပေါ် ကျရောက်တဲ့ ဒဏ်ရာတိုင်းက ငါတို့ ကလန်အပေါ် ကျရောက်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေပဲမို့၊ နစ်နာသူတွေ အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ တခြား နည်းလမ်းများ ရှိသေးသလား ဆိုတာကို ငါ မေးရလိမ့်မယ်..."

အယ်ရီ က အန္တရာယ်ရှိသည့် လက်သီးချက် အတွဲလိုက်ကို ထိုးပြလိုက်သည်။

"တခြား နည်းလမ်း မရှိဘူး..."

သူမက ကြေညာလိုက်သည်။

ကယ်လ်ဆာနှင့် မလေ့ကျင့်ရသေးမီကဆိုလျှင်၊ လင်းတုန်းလည်း သူမနှင့် သဘောတူမိမည် ဖြစ်သည်။ အခြား ထွက်ပေါက် မရှိဟု သူ မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် 'ဗလာ လက်ဝါး' ကို လေ့ကျင့်နေစဉ်၊ သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ အကြံတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်လာခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြံတစ်ခုပင်။

သူသည် မုံ မိသားစုဘက်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ ဒဏ်ရာရထားသော လက်မောင်းကို ငဲ့ညှာရင်း အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ မုံ မိသားစု ခေါင်းဆောင်... ဒီငယ်သား မှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခု ရှိပါတယ်..."

ကက်သ် က လင်းတုန်း၏ နှိမ့်ချသော စကားကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခါးကို မတ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ဒီတိုက်ပွဲကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာကို အကြောင်းပြ၍ ပထမ အကြီးအကဲထံ အယူခံဝင်ကာ အချိန်အနည်းငယ် ပိုရအောင် အနည်းဆုံးတော့ လုပ်နိုင်ကောင်း လုပ်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ချို့ယွင်းအားနည်းမှုက အခွင့်အရေးကို လာပိတ်ဆို့မည်ကို သူ ခွင့်ပြုလိုက်ပါက သူ ဘာကိုမျှ ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီငယ်သား က အဲဒီလောက်အထိ မတောင်းဆိုရဲပါဘူး... အဲဒီအစား၊ ဒီငယ်သား က ခေါင်းဆောင်ကြီး မိသားစုထဲက တခြား အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ချင်ပါတယ်..."

အယ်ရီ ၏ ပါးစပ်မှာ စိတ်ပျက်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ဟာသဆန်ဆန် ပွင့်ဟသွားပြီး၊ ဤကိစ္စကို ခွင့်ပြုနိုင်ပါသလားဟု မေးမြန်းသည့်အလား သူမ၏ ဖခင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကက်သ် ကမူ ထိုအကြံကို စဉ်းစားနေသည့်အလား သူ၏ မေးရိုးကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ကြိမ်ဒဏ်ခံထားရသဖြင့် ယခုတိုင် သတိထား ထိုင်နေရဆဲဖြစ်သော သားဖြစ်သူ တယ်ရစ် ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"မင်းက ဘယ်သူ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တာလဲ"

နောက်ဆုံးတွင် ကက်သ် က မေးလိုက်သည်။

လင်းတုန်းသည် တိုက်ပွဲများတွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိသော သူ၏ သတ္တိကြောင့် ဒဏ္ဍာရီတွင်နေသည့်၊ သူ့ထက် အသက် နှစ်ဆမက ကြီးမားသော ဤလူကြီး၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဝေ့မုံကက်သ် ကို စိန်ခေါ်တယ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိသားစုများထံမှ အံ့သြမှင်တက်သံများ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံများကို သူ အနည်းငယ် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ လူအုပ်ကြီးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။ အခြေခံအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က သံမဏိအဆင့် တစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ခြင်းမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ အတင်းအဖျင်း တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ ကျားတစ်ကောင်ကို ကိုက်ရန် ကြိုးစားနေသော မွေးကင်းစ ကလေးငယ် တစ်ယောက်နှင့် တူလေသည်။

ကြေးအဆင့် ဝိညာဉ်များသည် သက်စောင့်အော်ရာများကို ချေဖျက်စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိရာ၊ ၎င်းတို့အား ပိုမို ကျယ်ပြန့်ပြီး ပိုမို ထိရောက်သော မာဒြာ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိစေသည်။ သို့သော် လျင်မြန်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းသော အခြေခံအဆင့် ကလေးတစ်ယောက်သည် ထိုအားနည်းချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပေသည်။ သံမဏိ ခန္ဓာကိုယ် ဆိုသည်မှာ အရေအတွက်အားဖြင့် များစွာ ကွာခြားလှပြီး၊ ကြေး သို့မဟုတ် ၎င်းအောက် နိမ့်ကျသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ သံမဏိအဆင့် များသည် လူစွမ်းကောင်းများပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝေ့မုံကက်သ်၏ အမူအရာမှာ တစ်ချိန်က လင်းတုန်းအပေါ် ထားရှိကောင်း ထားရှိခဲ့မည့် နည်းပါးလှသော လေးစားမှုလေးပါ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလား ရှိသော်လည်း၊ ထိုအကြံကို သူ ချက်ချင်း ပယ်ချမပစ်ခဲ့ပေ။

"ရှင်းပြစမ်း..."

***

အပိုင်း(၁၈)

"ရှင်းပြစမ်း..."

ဝေ့မုံကတ်သ်က အမိန့်ပေးသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီငယ်သား က ကိုယ့်ရဲ့ သတ္တိကို သက်သေပြရပါမယ်၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး ရဲ့ သားဖြစ်သူ တယ်ရစ် သက်သေပြခဲ့ရသလိုပေါ့..."

သူ၏ သူရဲဘောကြောင်မှုကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ရည်ညွှန်းလိုက်ခြင်းကြောင့် တယ်ရစ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း လင်းတုန်းက ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တယ်ရစ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ ပြိုင်ဘက်က သူ့ထက် အဆင့်များစွာ မြင့်မားနေခဲ့တယ်... အဲဒီလို ကြီးမြတ်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးကို ဒီငယ်သား လည်း ရင်ဆိုင်ရမှ တရားမျှတမှု ရှိမယ် ထင်ပါတယ်..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လူအုပ်ကြီးကြားမှ တိုးတိတ်သော တီးတိုးပြောဆိုသံများ လှိုင်းထသွားလေသည်။ လင်းတုန်းနှင့် အစ်မဖြစ်သူတို့သည် လူစုလူဝေး အနေဖြင့် သူတို့၏ ဆင်ခြေကို အလေးအနက် မထားဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် ယုတ္တိတန်မှု ရှိစေရန် သေချာစေရန်အတွက် နှစ်ရက်တိတိ အချိန်ယူ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ လက်စွပ်များအတွင်းမှ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ သူ လိုချင်သော ရလဒ်နှင့် နီးစပ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ကက်သ် သဘောတူရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

မုံ မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် သူ၏ တိုတောင်းသော မုတ်ဆိတ်မွေးများကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဒါက သတ္တိကို ပြသဖို့ ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ... မင်းက ဘယ်လို စည်းကမ်းချက်တွေကို လက်ခံမှာလဲ..."

အစဉ်အလာအရ စိန်ခေါ်ခံရသူက စည်းကမ်းချက်များကို သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်ရာ၊ ကက်သ် အနေဖြင့် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မျှမပါသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီးနောက် လင်းတုန်းကို အနီးဆုံး တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားအောင် ထိုးကြိတ်ပိုင်ခွင့် ရှိနေလေသည်။ သို့သော် လူငယ်တစ်ဦးအပေါ် သူ၏ စွမ်းအားကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းအတွက် အခြားမိသားစုများက သူ့ကို အထင်အမြင်သေးသွားကြမည်ဖြစ်ရာ၊ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲ၏ စည်းကမ်းချက်များကို သတ်မှတ်ရန် လင်းတုန်းကို ခွင့်ပြုပေးလိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ လင်းတုန်း၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး သဘောတူမယ်ဆိုရင် တစ်ယောက် တစ်ချက်စီပါ... ပထမဆုံး၊ ဒီငယ်သား ဆီကနေ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကို ဘာအကာအကွယ်၊ ဘာခုခံမှုမှ မပါဘဲ ခံယူပေးပါ... ပြီးရင် ခေါင်းဆောင်ကြီး အလှည့်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်တိုက်ခိုက်ပါ... ဟန်ချက်ပျက်ပြီး အရင် လဲကျတဲ့သူက အရှုံးပဲ..."

ကက်သ် ၏ နဖူးကြောများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

"တခြား စည်းကမ်းချက်တွေကို သတ်မှတ်ရင် မင်းအတွက် ပိုပြီး ပညာရှိရာ ရောက်လိမ့်မယ်..."

ဤကဲ့သို့ ဟာသဆန်ဆန် မမျှတလွန်းသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်သော်ငြား၊ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးအတွက် ယခင်က ထုံးစံများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ကျောက်စိမ်းအဆင့် အကြီးအကဲများသည် တစ်ချိန်က တစ်ချက်စီ အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်ကာ ပညာချင်း ဖလှယ်ခဲ့ဖူးကြပြီး၊ ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိသူက ပထမဆုံး ရိုက်ချက်ကို အရင်ခံယူရန် သဘောတူခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ဤအရာက လင်းတုန်း အနေဖြင့် ကက်သ် ၏ ကရုဏာအပေါ် မိမိကိုယ်ကို ပုံအပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မုံ မိသားစု ခေါင်းဆောင် အနေဖြင့် ထိုအချက်ကို မြင်တွေ့သွားရန် သူ မျှော်လင့်ရပေမည်။

"ဒီငယ်သားကို ခေါင်းဆောင်ကြီးဘက်က ပြန်တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ အင်အားကို လျှော့သုံးပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒီငယ်သား အနေနဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ချက်ကို ခံယူဖို့ မကြောက်ဘူးဆိုတာကို ပြသနိုင်မှာပါ..."

နောက်ဆုံး ကက်သ် နားလည်သွားချိန်၌ သူ၏ မျက်နှာက လင်းလက်သွားလေသည်။ လင်းတုန်းသည် သူ့ကို တယ်ရစ် ၏ ပြစ်ဒဏ်နှင့် ညီမျှသော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ပေးနိုင်ရန်၊ လင်းတုန်းကို လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲနိုင်ရန်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လူများကို ပြန်လည် သတိရစေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးနေခြင်းပင်။ လင်းတုန်းကို သူ မသတ်ပစ်သရွေ့၊ သူ့ကို စွမ်းအားကြီးမားပြီး ကရုဏာထားတတ်သူ တစ်ဦးအဖြစ် မြင်ကြမည်ဖြစ်ကာ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက တိုးတက်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်း ဉာဏ်ကောင်းတယ်"

ကက်သ် က ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်ရင်း ပြောသည်။

"မင်းမှာ သတ္တိရှိတာကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်... ငါ သဘောတူတယ်..."

ကစားပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများကို သတ်မှတ်ပြီးသွားလေပြီ။ သူ၏ ဖဲချပ်များ အားလုံးကို ထုတ်ကစားပြီးသွားလေပြီ။ သူ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင်။

လင်းတုန်းသည် အိပ်မက်တစ်ခုထဲတွင် လွင့်မျောလာသကဲ့သို့ သူ၏ မိသားစုထံမှ ခွာထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ရင်ပြင်အလယ်ရှိ ရှင်းလင်းနေသော နေရာတွင် ဝေ့မုံကက်သ် နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်လေသည်။ မုံ မိသားစုဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကန့်ကွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေခဲ့သော်လည်း၊ မည်သူကမျှ အသံမထွက်ခဲ့ကြချေ။

ပထမ အကြီးအကဲက သူတို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ချိန်တွင်၊ လင်းတုန်း၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေလေသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အခွင့်အရေးပင်။ သူ အသက် ခုနစ်နှစ် အရွယ်ကတည်းက ရရှိခဲ့သော ပထမဆုံး အစစ်အမှန် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်မှာ အလွန် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် အချိန်စောလွန်းနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသနည်း။

"ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်မယ့်သူ မရှိဘူးဆိုရင်တော့..."

အကြီးအကဲက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိရာ၊ အရုဏ်ဦး၏ လေထုက အေးခဲသွားလေသည်။ ပထမ အကြီးအကဲက ခါးကို မတ်လိုက်ပြီး၊ စိန်ခေါ်သူများကို မိတ်ဆက်ပေးရန် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီတိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြရအောင်..."

လင်းတုန်းသည် သူ့ထက်ပင် အရပ်ပိုရှည်ပြီး ကိုယ်ထည် နှစ်ဆခန့် ပိုမို ကြီးမားသော ဝေ့မုံကက်သ် နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်သည်။ ထိုလူကြီးသည် လင်းတုန်း၏ အပေါ်စီးမှ မိုး၍ ရပ်တည်နေ၏။ မြင့်တက်လာသော နေမင်းကြီးကိုပင် ကွယ်ကာထားကာ၊ ယိုမာတောင် ထက်ပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို ပိုမို နေရာယူထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။

ထိုလူကြီး၏ လက်များက ဘေးဘက်သို့ ကျနေပြီး၊ သူ၏ ခဲရောင် ဝတ်ရုံမှာ မည်သည့် အကာအကွယ်မျှ မရှိဘဲ ပွင့်ဟနေလေသည်။

"ပထမဆုံး ရိုက်ချက်က မင်းအလှည့်ပဲ"

သူက ပြောလိုက်သည်။ ကယ်လ်ဆာ ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူသည် အသင့်ပြင်ထားခြင်းပင် မရှိပေ။ ဘာကြောင့် ပြင်ထားရမည်နည်း။ လင်းတုန်း၏ ခွန်အား အားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဟန်ချက်ညီအောင် ရပ်နေသော သံမဏိအဆင့် တစ်ယောက်ကို ယိမ်းယိုင်သွားအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်ဆင်ရင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။ ခြေလက်များကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရှိနိုင်ရန် စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလက်များက ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြုတ်ထွက်သွားတော့မည့်အလား တုန်ရီနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

သူသည် လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုအတွက် ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းကို မတ်ကာ အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်၊ သူ လေ့ကျင့်ထားသည့်အတိုင်း မာဒြာကို လက်ဖဝါးရင်းတွင် စုစည်းလိုက်သည်။ လေပြင်းတစ်ချက်ကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်မှု တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ သံမဏိ သံမှိုတစ်ချောင်းကဲ့သို့ စူးရှစွာ စုစည်းထားလေသည်။

ကြေးအဆင့် တွင်ဆိုလျှင်၊ ဤလုပ်ငန်းစဉ် အပိုင်းသည် အသက်ရှူရသည်ထက်ပင် ပိုမို လျင်မြန်ပြီး ရိုးရှင်းပေလိမ့်မည်။ သူ၏ မာဒြာသည် သိပ်သည်းပြီး အစွမ်းထက်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေ၌မူ လင်းတုန်းသည် သူ ပြင်ဆင်နေစဉ် အသက်သုံးကြိမ် ရှူသွင်း ရှူထုတ်ရလောက်အောင် အချိန်ယူ၍ သူ၏ ခွန်အား တစ်ခုလုံးကို လက်ဖဝါးပေါ်သို့ စုစည်းခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ နှေးကွေးပြီး၊ ကိုးရိုးကားယား နိုင်လှကာ၊ အသင့်ပြင်ထားသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကိုတော့ မည်သည့်အခါမျှ အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ အသင့်ပြင်ထားသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

'ဗလာ လက်ဝါး' သည် ကက်သ် ၏ ချက်အောက်တည့်တည့်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားပြီး၊ သံမှိုတစ်ချောင်းကို တူဖြင့် ရိုက်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ မမြင်ရသော ဆူးတစ်ချောင်းကို ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာများက ထိုလူကြီး၏ အမြုတေ ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် သွေးကြောများကဲ့သို့ ယှက်နွှယ်နေသော ဝိညာဉ်လမ်းကြောင်းများ တစ်လျှောက် တုန်ခါသွားသော တုံ့ပြန်မှုကိုပါ အာရုံခံသိရှိလိုက်လေသည်။

ကက်သ် သည် တုန်ရီသွားပြီး လင်းတုန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ လင်းတုန်း မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ဆုတ်မသွားခဲ့ချေ။

ဗလာ လက်ဝါးကြောင့် ကက်သ် တုန်လှုပ်သွားသည်ထက် လင်းတုန်း၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုက ပိုမို ကြီးမားနေလေသည်။ သူ၏ ဗလာ လက်ဝါးမှာ ပြီးပြည့်စုံခဲ့သည်။ သို့သော် ကက်သ်သာ ဟန်ချက်မပျက်သွားခဲ့လျှင်၊ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ လင်းတုန်းသည် သူ အလှည့်စားခံလိုက်ရမှန်း သိသွားသော သံမဏိအဆင့် တိုက်ခိုက်သူ တစ်ဦးထံမှ ရိုက်ချက်ကို ခံယူရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝေ့မုံကက်သ် က သူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လင်းတုန်း၏ နံရိုးများကို ချိုင့်ဝင်သွားအောင် ထိုးကြိတ်လိုက်လျှင်တောင်မှ၊ သူသည် ဒဏ်ငွေရိုက်ခံရရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

"မင်း ဘာတွေ..."

ကက်သ် က စတင် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ လင်းတုန်းက သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော အစွန်းရောက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု အားလုံးဖြင့် တွန်းအားပေးကာ ဒုတိယမြောက် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

ဤရိုက်ချက်မှာ မည်သည့် ကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် သိုင်းပညာရပ်ကမျှ လမ်းညွှန်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဗိုက်ကို ထိုးလိုက်သော သာမန် လက်သီးချက် တစ်ချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီးထဲမှ စောင့်ကြည့်နေသူတိုင်း ဤအရာက မည်မျှ အသုံးမကျကြောင်း သိကြပေလိမ့်မည်။ သံမဏိအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ထိုးကြိတ်ရသည်ထက် သံပြားတစ်ပြားကို ထိုးကြိတ်ရသည်က သူ့အတွက် ပို၍ အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။

သတ္တုပြား တစ်ခုကို တကယ်တမ်း ထိုးကြိတ်လိုက်ရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုက လင်းတုန်း၏ လက်သီးဆစ်များမှတစ်ဆင့် ပခုံးအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း၊ ကက်သ် ၏ အဆုတ်ထဲမှ လေများ ဝှူးခနဲ ထွက်သွားလေသည်။ သူသည် ဗိုက်ကို ဖိကိုင်ကာ နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားပြီး၊ ဒူးထောက်မကျသွားစေရန် ထိန်းထားရသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ တုန်ရီနေလေသည်။

ကယ်လ်ဆာ နှင့် လင်းတုန်း မှလွဲ၍၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော အခြားသူတိုင်းမှာ အံ့သြမှင်တက်စွာ အသက်ရှူမှားသွားကြလေသည်။ ၎င်းမှာ လူအုပ်ကြီးအပေါ်သို့ သရဲတစ်ကောင် ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မည်သူကမျှ စကားမဟနိုင်မီမှာပင်၊ လင်းတုန်းသည် ယိမ်းယိုင်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဒီငယ်သား ကို လမ်းညွှန်သင်ပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူက ကပျာကယာ ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး က အနိုင်ရသူပါ..."

***