အခန်း (၂၁-၂၂)

အပိုင်း(၂၁)

ဂျာရန်က လက်သီးဆုပ်လိုက်ရာ၊ ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ကလေးတစ်ယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ လေ့ကျင့်မထားတဲ့ မာဒြာက သန့်စင်နေဆဲပဲ... အဲဒီမှာ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တခြား ဘယ်အရာထက်မဆို ပိုပြီး သဘာဝကျကျ အလုပ်လုပ်တယ်... သူ့ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အကာအကွယ်က အရမ်းကို နည်းပါးတယ်... ငါ့ဆီက ထွက်လာတဲ့ ရိုက်ချက်ဆိုရင် မုံကက်သ် ရဲ့ အမြုတေ ကို သက်ရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... အလွန်ဆုံးဖြစ်လှ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်က ငါ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မချေဖျက်ပစ်ခင် ခဏလောက်တော့ သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသွားစေလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ရိုက်ချက်ကတော့ အမြုတေ ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်..."

လင်းတုန်းသည် 'အမြွှာကြယ် နှလုံးသား' ကျမ်းထဲမှ သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့မိသော မှတ်စု စာကြောင်း တစ်ကြောင်းကို ပြန်အမှတ်ရသွားသည်-

"သူ၏ ဝိညာဉ် သဘာဝများကို သူ မည်သို့ ချေဖျက်လိုက်သနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ ငါ ယခုတိုင် အဖြေမရှာနိုင်သေးပေ၊ သို့သော် ရလဒ်ကတော့ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်..."

ဗလာ လက်ဝါး ကို တီထွင်ခဲ့သူသည် သူ၏ ယခင် လေ့ကျင့်ထားမှုများ ရှိနေသည့်တိုင်၊ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် သန့်စင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းပင်။

လွန်ခဲ့သော တစ်ခဏလေးကမှ သူ၏ မသိနားမလည်မှုက သူ့ကို သေမင်းနှင့် အရမ်းနီးစပ်သွားစေခဲ့ပြီဟု သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်တော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သူ မငြင်းဆန်နိုင်တော့ပေ။ ဝေ့ ကလန် ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးထဲတွင်၊ မည်သည့် သက်စောင့်အော်ရာ ကိုမျှ စုပ်ယူထားခြင်း မရှိသေးသူမှာ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ ယင်းမှာ သူသည် အခြားမည်သူမှ မရှိသော စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။

သူ၏ ဖခင်က သူ၏ အတွေးများကို မြင်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ သန့်စင်တဲ့ မာဒြာ မှာ အသုံးဝင်မှု နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်... တခြားလူတွေ လုပ်နိုင်သလိုပဲ အစီအရင်တွေကို အသက်သွင်းနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်တယ်... ဒါအကုန်ပဲ... တခြား ဘာကိစ္စအတွက်မှ မင်းမှာ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိတာနဲ့ အတူတူပဲ... လောကကြီးဆီကနေ သဘာဝစွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းစုပ်ယူမှု မရှိဘဲနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သန်မာလာအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်တရာကို ခက်ခဲပြီး၊ အများအားဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးရည်တွေ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝ ရတနာတွေ လိုအပ်တယ်... မင်း ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ အသီးမျိုးပေါ့...”

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာ တည်ရှိနေတဲ့ သဘာဝတွေကို မင်းက လေ့လာကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်၊ မင်း လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံတဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က သက်စောင့်အော်ရာတွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ်... အဲဒါက ငါ လုပ်တဲ့ပုံစံပဲ၊ မင်းအမေ လုပ်တဲ့ပုံစံပဲ၊ လူတိုင်း လုပ်နေကြတဲ့ ပုံစံပဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်နေအောင် ထားဖို့ဆိုရင်၊ ပိုပြီး သန်မာလာစေဖို့ အလွယ်ကူဆုံးနဲ့ ယုံကြည်ရဆုံး နည်းလမ်းကို မင်း စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မယ်... ပိုဆိုးတာက၊ မင်းရဲ့ အားအထားရဆုံး ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းကိုပါ စတေးလိုက်ရလိမ့်မယ်... မီး သဘာဝ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က လေထဲမှာ ပျံသန်းလာတဲ့ မြှားတွေကို လမ်းခုလတ်မှာတင် လောင်ကျွမ်းသွားအောင် လုပ်နိုင်ပြီး၊ ဓား သဘာဝ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကလည်း အဲဒီမြှားတွေကို လေထဲမှာတင် ခုတ်ချနိုင်တယ်... သန့်စင်တဲ့ မာဒြာ ကို ကိုင်စွဲထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကတော့ မြှားတစ်စင်းရဲ့ ပျံသန်းမှုကို တားဆီးဖို့ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ငှက်ကလေး တစ်ကောင်လိုမျိုး ဘာအကာအကွယ်မှ မရှိဘဲ သေဆုံးသွားရလိမ့်မယ်..."

လင်းတုန်းက ဂျာရန်၏ စကားများကို လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကတော့ မှေးမှိန်မသွားခဲ့ပေ။ သူသည် သန့်စင်သော မာဒြာကို ထာဝရ ကျင့်ကြံသွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ခွင့်ပြုချက် ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လမ်းစဉ် တစ်ခုကို သူ စတင်မည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအရာမှာ ယခု လက်ရှိအချိန်တွင် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော၊ အလဟဿ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သော အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်သည်လည်း လုံးလုံးလျားလျား အသုံးမကျသူတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အဓိက ဆိုလိုရင်းကို သေချာစွာ ပြောပြပြီးနောက်၊ ဂျာရန် က သူ၏ လက်ဆစ်များဖြင့် စားပွဲကို ခေါက်လိုက်သည်။

"မင်းအစ်မ က ဒါတွေအားလုံးကို သိထားလို့ ဒီတစ်ခေါက် မင်း ဘေးကင်းသွားတာ... ဒါပေမဲ့ အထွတ်အမြတ် ကျင့်စဉ် တွေမှာ ပေါ့ဆမှုဆိုတာ သေမင်းဆီကို သွားတဲ့ ဖြတ်လမ်းတစ်ခုပဲ ဆိုတာကို မှတ်ထား... ဒါကြောင့်မို့ ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုက အရမ်း အရေးကြီးတာ..."

လင်းတုန်းက စကားလုံးများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ရင်း၊ မပြောမီ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အဖေ... ကျွန်တော်က ပြိုင်ဘက်တွေအပေါ် ဗလာ လက်ဝါး ကို သုံးဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်... အခြေခံအဆင့် မှာဆိုတော့ သူတို့ဆီမှာ ဘာအကာအကွယ်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပထမနေရာကို အလွယ်တကူ ရပါလိမ့်မယ်..."

ဂျာရန်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ခေါက်လိုက်သည်။ ထိုအရာက သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ နာကျင်စေသည်။

"အဲဒီစကားကို မင်း အရင်ကလည်း ပြောခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း သေချာ စဉ်းစားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ... မစဉ်းစားဘဲ လုပ်ဆောင်တာက ဆိုးရွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ သူတစ်ယောက်လို တွေးခေါ်တာက ပိုပြီး ဆိုးရွားတယ်..."

ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ လှောင်ပြောင်မှုများနှင့် သွယ်ဝိုက်သော စော်ကားမှုများက ချီးကျူးစကားများထက် သူ့အတွက် များစွာ ပို၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေလေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မိုက်မဲမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ အဖေ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပြောတဲ့စကားထဲက အမှားကို ကျွန်တော် မမြင်မိလို့ပါ..."

"ပထမ တစ်ချက် တိုက်ခိုက်ပြီးတာနဲ့ မင်းက ဒုတိယ တစ်ချက်နဲ့ အမြဲတမ်း ဆက်တိုက်ခိုက်ရတယ်..."

သူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီမနက်က မုံကက်သ် ကို လုပ်ခဲ့သလိုမျိုးလေ ဟုတ်တယ်မလား... ပထမ တစ်ချက် ထိသွားတယ်၊ ပြီးတော့ ဒုတိယ တစ်ချက် ထပ်ဝင်သွားတယ်... ဒီနေ့ မင်းက မင်းရဲ့ အစီအစဉ်၊ မင်းအစ်မရဲ့ အကူအညီ၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာပေးမှုတွေနဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ချက်ကို ထိမှန်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်... လူတွေက မင်းကို သံမဏိအဆင့် ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်မဲ့ အဖြစ် မြင်နေကြပြီ... အဲဒါက မင်းအတွက် အားသာချက်ပဲ၊ အဲဒီတော့ အခု မင်း နောက်တစ်ချက် ထပ်ရိုက်ရတော့မယ်... ဒီကနေ မင်း ဘာရနိုင်မလဲ..."

လင်းတုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုဖြင့် တုန်ခါသွားလေသည်။ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ က လမ်းစဉ် အသစ်တစ်ခုအကြောင်း ပြောပြခြင်းဖြင့် နိုးဆွပေးခဲ့သော ထိုဆာလောင်မှုမျိုးကပင် ယခု သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြန်လည် ထကြွလာခဲ့ပြီး၊ ဖြည့်ဆည်းပေးရန် တောင်းဆိုနေသော ဟာလာဟင်းလင်း လေဟာနယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။ ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်အတွက် နောက်ထပ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အရယူရန်၊ သူ အမြဲတမ်း လိုချင်တောင့်တခဲ့သမျှ အရာအားလုံးနှင့် ပိုမို နီးကပ်သွားစေမည့် နောက်ထပ် လှေကားထစ် တစ်ခုကို တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်းများကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အပြေးအလွှား စဉ်းစားနေမိသဖြင့်၊ ဖခင်ဖြစ်သူကိုပင် သူ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ ဤနာမည်ကြီးသွားမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လေ့ကျင့်ရေး ပစ္စည်းများကို သူ တောင်းဆိုနိုင်မလား။ ပွဲတော် အတွက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်ဟူသော ဆင်ခြေဖြင့်၊ အကြီးအကဲချုပ် ထံမှ ကပ်ပါးကွင်း ကို သူ ငှားရမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဟင့်အင်း၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် အကြီးအကဲချုပ် ထံသို့ တိုက်ရိုက် တောင်းဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကြီးအကဲချုပ် အနေဖြင့် သူ့ကို မျက်နှာလိုက် ပြသနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လင်းတုန်းသည် ဝေ့ ကလန် ၏ အခြား အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ကလန် တစ်ခုလုံးအတွက် မည်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာကိုမျှ ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်သဖြင့်၊ အကြီးအကဲချုပ် အနေဖြင့် သူ့ကို ဆုချီးမြှင့်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မှတ်တမ်းတိုက်ရှိ အဋ္ဌမ အကြီးအကဲ ထံသို့သွား၍ သိုင်းလမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ်များကို မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ဖတ်ရှုခွင့်ပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်ကောင်း တောင်းဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ယူသွားရန် မဟုတ်ဘဲ လေ့လာသင်ယူရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဋ္ဌမ အကြီးအကဲ ၏ စရိုက်လက္ခဏာအရ၊ လင်းတုန်း လုပ်ခဲ့သမျှ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို ယိမ်းယိုင်သွားစေမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မေးခွန်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ ကလန်ထဲတွင် သူ့ကို လက်ဆောင်ပေးနိုင်လောက်အောင် အာဏာရှိပြီး၊ ထိုသို့ပေးရန် စေ့ဆော်မှုလည်း ရှိနေသူကား မည်သူနည်း။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူကို ပြန်သတိရသွားချိန်တွင်တော့ သူ အေးခဲသွားလေသည်။ ဤနေရာမှာ လင်းတုန်း၏ အိမ်ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ဂျာရန် သည် ဖခင်ဖြစ်သလို ဧည့်သည်လည်း ဖြစ်နေလေသည်။ အကယ်၍ လင်းတုန်း ထွက်သွားမည်ဆိုလျှင်၊ ရိုသေမှု ကင်းမဲ့ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ဂျာရန် က သူ၏ အကြပ်ရိုက်နေမှုကို မြင်သွားပြီး ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ကာ၊ သူ၏ ခွက်ကို မှောက်ချလိုက်သည်။

"သွား၊ မင်း သွားမယ့် နေရာကိုသာ သွား... အဲဒါက သူရဲဘောကြောင်တဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာ ငါ့အလုပ် ပြီးသွားပြီ... ပြီးတော့ ငါ့အတွက် အဖော်လုပ်ပေးဖို့ မင်းရဲ့ ဝိုင် လည်း ရှိနေတာပဲလေ..."

ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့်၊ လင်းတုန်းသည် အရိုအသေပေးကာ ထွက်ခွာလာခဲ့လေတော့သည်။

***

အပိုင်း(၂၂)

လင်းတုန်းသည် နံနက်ခင်း တိုက်ပွဲကို အကြောင်းပြချက် တစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးပြုကာ ပထမ အကြီးအကဲ ၏ အိမ်တော်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ၊ အကြီးအကဲ၏ တူမဖြစ်သူက အလွယ်တကူပင် လက်ခံခွင့်ပြုခဲ့လေသည်။ သူမက လမ်းတွင် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုစကားပင် ဆိုလိုက်သေးသည်။ တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဝေ့ ကလန် ၏ ပထမ အကြီးအကဲ သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် နေထိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားလေသည်။ ဤနေရာသည် အဖြူရောင် မြေခွေး မာဒြာ ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

စင်္ကြံလမ်း အတွင်းပိုင်းတွင် သူ၏ ဘယ်နှင့်ညာ ဘက်တို့၌ မှန်များက တောက်ပနေပြီး၊ သူ၏ ပုံရိပ်ကို အဆုံးအစမရှိသော ကွင်းဆက်တစ်ခုအဖြစ် အပြန်အလှန် ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။ မြေခွေးမီးတောက် များက မီးအိမ်များထဲတွင် ခရမ်းနှင့် အဖြူရောင် တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေပြီး၊ မှန်တစ်ချပ်ပေါ်တွင် အခြားမှန်တစ်ချပ်၌ ရောင်ပြန်ဟပ်မနေသော သရဲတစ္ဆေ ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။ တံခါးဝမှ ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ ဝင်ရသေးသော်လည်း၊ ထိုအရာများက အိပ်မက် သမုဒ္ဒရာ တစ်ခုထဲတွင် ရေကူးနေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

စင်္ကြံလမ်းမှာ ဖြောင့်တန်းနေသော်လည်း၊ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အာရုံများကို မယုံရဲသဖြင့် ဂရုတစိုက် ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီသာ ရှေ့သို့ တိုးသွားလေသည်။ ကယ်လ်ဆာ နှင့်အတူ 'ဗလာ လက်ဝါး' ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးသည့် အချိန်မှစ၍၊ 'အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ်' သည် မည်မျှလောက်အထိ အာရုံထွေပြား ရှုပ်ထွေးစေနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ အသစ်တဖန် နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့လေပြီ။

အိမ်တော်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ... အိပ်မက် သက်စောင့်အော်ရာ များကို စုစည်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် အရာများကို သူ ပိုမို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ရသည်။ ပုံစံမကျသော သရုပ်ဖော် ပန်းချီကား တစ်ချပ်က သူ့ကို တစ်စက္ကန့်တွင် တင်းမာသော မျက်နှာထားတစ်ခုကို အမှတ်ရစေပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ ကျစ်လစ်စွာ စုဝေးနေသော ကျီးကန်းအုပ်ကြီး တစ်အုပ်ကို အမှတ်ရစေပြန်သည်။ နှင်းမြေခွေး ရုပ်တုတစ်ခုက သူ ဖြတ်လျှောက်သွားချိန်တွင် မျက်လုံးများဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။

မျက်နှာကျက်ပေါ်ရှိ လေခေါင်းလောင်း အခိုင်များကြားတွင် စက္ကူဖဲကြိုးများကို ရောနှောချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ သူ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တိုးညှင်းသော တီးတိုးပြောသံများ၊ သိမ်မွေ့သော ဂီတသံများဖြင့် သူ့နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနေလေသည်။ အမွှေးတိုင်များ လောင်ကျွမ်းနေချိန်တွင် ၎င်းတို့က ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။ ပူစီနံကဲ့သို့ မွှေးပျံ့သောရနံ့၊ မီးလောင်ထားသော စက္ကူကဲ့သို့ စူးရှသောရနံ့၊ ကင်ထားသော အသားတုံးကြီးကဲ့သို့ သွားရည်ကျစရာ ကောင်းသောရနံ့ စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

အိမ်တော်ထဲတွင် အာရုံများက ကွေးညွတ်ပုံပျက်သွားပြီး၊ တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်ခန့် ဝင်ရောက်လာပြီးသည်နှင့် လင်းတုန်း၏ ခေါင်းများ ကိုက်လာလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် နေထိုင်ရမည်ကို သူ စိတ်ကူးပင် မကြည့်ဝံ့သော်လည်း၊ သူက 'အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ်' ကို လိုက်နာကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သည်ကိုတော့ ပြန်လည် သတိရမိသည်။ ပထမ အကြီးအကဲ အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေသည်။

"လီရှာ..."

ပထမ အကြီးအကဲ က အခြားအခန်းတစ်ခုထဲမှ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အပြင်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

လူသားတစ်ဦး၏ အသံက လင်းတုန်းအတွက် ဆုပ်ကိုင်စရာ တစ်ခုခုကို ရရှိသွားစေပြီး၊ သူသည် ထိုအသံလာရာဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်စွာ လျှောက်သွားကာ သူ၏ ကောင်းနေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တံခါးတစ်ချပ်ကို ရှာဖွေရန် နံရံပေါ်တွင် စမ်းသပ်နေလိုက်သည်။ သူ တံခါးတစ်ချပ်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး ဆွဲဖွင့်လိုက်လေသည်။

အကြီးအကဲသည် အထဲတွင် ရှိနေပြီး နိမ့်သော စားပွဲငယ်လေး တစ်ခုဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ၊ ခေါက်စာလိပ် တစ်ခုပေါ်တွင် စုတ်တံကို ကိုင်လျက် အသင့်အနေအထား ရှိနေလေသည်။

"ဒီနေ့ မင်းကို ထပ်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး ရှီလင်းတုန်း"

သူက မော့မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ကျိုးနေသော လက်မောင်းကို ငဲ့ညှာရင်း အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဒီငယ်သား ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်၊ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ..."

ပထမ အကြီးအကဲ က စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အဲဒီမှာ တိတ်တိတ်လေး စောင့်နေ... ငါတို့နဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုမှာ ငါတို့ ပါဝင်ပတ်သက်ပေးခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုပေးဖို့ တောင်းဆိုနေတဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ကျောင်းတော် တွေထဲက တစ်ခုကို ငါ စာပြန်ရေးရဦးမယ်..."

သူ့ကို တိတ်တဆိတ် နေရန် အမိန့်ပေးထားသော်လည်း၊ လင်းတုန်းက စွန့်စားလိုက်သည်။

"ပြဿနာတစ်ခု ဟုတ်လား၊ ပထမ အကြီးအကဲ..."

အကြီးအကဲက သူ၏ နားထင်တစ်နေရာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ သေဒဏ်ပေးမည့် ခြိမ်းခြောက်စာ တစ်စောင် ပါဝင်နေသည့်အလား ခေါက်စာလိပ်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်ဟာ တပည့် လေးယောက်ထက်မနည်း ပြန်ပေးဆွဲ ခံလိုက်ရတယ် ထင်တယ်... ပြင်ပလူ တစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ရဖို့အတွက် သူတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး သတ်ပစ်နေတယ်လို့ ဆိုတယ်..."

ထို ကြောက်မက်ဖွယ် သတင်းစကားကို ကြားရသည့် အတွက် လင်းတုန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရပ်များအတွက် ပြိုင်ဘက် တပည့်တစ်ဦးကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များထဲတွင်သာ ကြားဖူးလေ့ ရှိသောကြောင့်ပင်။

"သူတို့က ဝေ့ ကလန် ကို သံသယရှိနေတာလား..."

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ စိတ်မပူပါနဲ့... ဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒါက အဖြစ်အပျက် အပြည့်အစုံလည်း သေချာပေါက် မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က 'ငါတို့ဘက်ကနေ ချက်ချင်းနဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးမယ် ဆိုတဲ့ ကတိကဝတ်' ကို လိုချင်နေတုန်းပဲ... ကလန်တွေမှာ ကျောင်းတော်တွေရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကိုပါ ထပ်မထမ်းရဘဲနဲ့တောင် ဖြေရှင်းစရာ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ..."

"လာမယ့် ခုနစ်နှစ်ပြည့် ပွဲတော် မှာ တခြား ကလန်တွေကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသရလိမ့်မယ်"

လင်းတုန်းက စကားဝိုင်းကို သူလိုချင်သော အကြောင်းအရာဘက်သို့ လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။

"လီ နဲ့ ကာဇန် ကလန်တွေက ငါတို့ကို ပြသဖို့ ကြိုးစားကြသလိုမျိုးပေါ့..."

ပထမ အကြီးအကဲက ထောက်လိုက်သည်။

"အထူးသဖြင့် ကာဇန် ကလန်က မြစ်နားမှာရှိတဲ့ ငါတို့ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးခြံ တစ်ခုအတွက် ရန်လိုတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်နေကြတယ်... သူတို့က အဲဒီခြံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုကို သိနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို အခုလို မောက်မာခွင့် ပေးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်မယ်... ဒါပေမဲ့ ဟိန်းဟောက်နေတဲ့ ကျားဟာ ချုံပုတ်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ ကျားဆီမှာ သူ့ရဲ့ သားကောင်ကို ဆုံးရှုံးရတတ်တယ်... လီ ကလန် ကတော့ ပွဲတော် မတိုင်ခင် သူတို့ရဲ့ အင်အားကို တိုးချဲ့ဖို့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ဘူး၊ အဲဒါက ငါ့ကို အစိုးရိမ်ရဆုံးပဲ..."

အကြီးအကဲက သူ၏ စုတ်တံကို ချထားလိုက်ပြီး ခါးကို မတ်လိုက်သည်။

"ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့သွားတယ်... ဒါတွေက ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေ မဟုတ်ပါဘူး... မင်း ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ၊ ရှီလင်းတုန်း..."

"ဒီငယ်သား မှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခု ရှိပါတယ်၊ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ"

လင်းတုန်းက ထပ်မံ အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နှိမ့်ချသော စကားပြောဆိုမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပထမ အကြီးအကဲ ၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ပြသနိုင်ခဲ့ပါတယ်..."

"မင်းထက် ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်ပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အရှက်ခွဲဖို့ လှည့်ကွက်တွေကို အသုံးပြုနိုင်တယ် ဆိုတာကို မင်း ပြသနိုင်ခဲ့တာပါ..."

"မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ဂုဏ်သိက္ခာကို စောင့်ထိန်းမည်"

လင်းတုန်းက ကလန်၏ စည်းကမ်းချက် တစ်ခုကို ပြောလိုက်ရာ၊ ပထမ အကြီးအကဲ က ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ကာ ထိုအချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

"ပွဲတော် ရဲ့ အခြေခံအဆင့် ပြိုင်ပွဲမှာ အပြတ်အသတ် အနိုင်ရလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်..."

"ရှိသင့်တာပေါ့"

အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဝင်ပြိုင်တဲ့သူတွေထဲမှာ အသက် အကြီးဆုံး ဖြစ်နေမှာပဲ၊ အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်လောက် ပိုကြီးနေမှာ... အဲဒါက တခြား ကလန်တွေကြားထဲမှာ ငါတို့အတွက် ဘာဂုဏ်သိက္ခာမှ ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဤအချက်မှာ လင်းတုန်း လာရောက် ဆွေးနွေးလိုသော အဓိက အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီငယ်သား က ပထမ အကြီးအကဲ အနေနဲ့ သရုပ်ပြပွဲစဉ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားသလား ဆိုတာ သိချင်ပါတယ်..."

အဆင့်တစ်ခုစီမှ အနိုင်ရရှိသူသည် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်မှ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို သရုပ်ပြပွဲစဉ် တစ်ခုအတွက် စိန်ခေါ်ခွင့် ရရှိလေသည်။ အခြေခံအဆင့် အနိုင်ရသူက ကြေးအဆင့် ကို စိန်ခေါ်နိုင်ပြီး၊ ကြေးအဆင့် အနိုင်ရသူက သံမဏိအဆင့် ကို စိန်ခေါ်နိုင်သည်၊ စသဖြင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ပြိုင်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြသခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ပိုမို အဆင့်မြင့်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် မိမိ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနိုင်လေသည်။

အကြီးအကဲက စဉ်းစားခန်းဝင်နေစဉ် သူ၏ ရှည်လျားသော အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွေးများကို လက်ချောင်းများဖြင့် ထိုးဖွနေလေသည်။

"အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ ရပ်တည်မှုကို တိုးတက်စေလိမ့်မယ်... အကယ်၍ ငါတို့ ကလန်က အခြေခံအဆင့် ချန်ပီယံဟာ တခြား ကလန်တစ်ခုက ကြေးအဆင့် နဲ့ ရင်ဘောင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့... ဒီနေ့ မင်း လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး လှည့်ကွက်တစ်ခုကို သုံးပြီး တခြား ကလန်တစ်ခုကို အရှက်ခွဲနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ မင်း ဆုလာဘ်တစ်ခု ရဖို့ ထိုက်တန်သွားလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ တောင်းဆိုမှုက ဘာလဲ..."

"လမ်းစဉ် တစ်ခုပါ"

လင်းတုန်းက ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ပထမ အကြီးအကဲ က တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်မဲ့ တွေကို အထွတ်အမြတ် ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်ခွင့် ဘာလို့ ပိတ်ပင်ထားသလဲဆိုတာ မင်း နားလည်လား... အဲဒါ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ်အတွက်ပဲ... မင်း ကြေးအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ထက် ကိုယ့်ဝိညာဉ်ကိုယ် ပြန်ပြီး ထိခိုက်ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်မိဖို့က ပိုများတယ်... ဝိညာဉ်ဆေးရည်တွေနဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေက မင်းအတွက် အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... မင်းဟာ လမ်းစဉ် ပေါ်မှာ ထာဝရ အားအနည်းဆုံးသူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်..."

လင်းတုန်းသည် ပို၍ နိမ့်ကျသော ဆုလာဘ်တစ်ခုအတွက် အပေးအယူလုပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ဟာကွက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ အကြီးအကဲက အကြွင်းမဲ့ အမိန့်ပေး ငြင်းဆန်ခြင်းထက် ယုတ္တိတန်သော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် သူ့ကို နားချရန် ကြိုးစားနေသရွေ့၊ ဆွေးနွေးရန် နေရာလွတ် ရှိနေသေးသည်ကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

"ကလန်ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ကျွန်တော့်ထက် ပိုပြီး အလားအလာရှိတဲ့ တပည့်တွေဆီ သွားသင့်တယ်ဆိုတာ ရှင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ တခြား ကလန်တစ်ခုက ကြေးအဆင့် ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူတို့နဲ့ တန်းတူ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သက်သေပြနိုင်ပြီပေါ့... အဲဒါသာ မှန်တယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော့်ကို လမ်းစဉ် တစ်ခု လေ့ကျင့်ဖို့ ဘာလို့ ပိတ်ပင်ထားရဦးမှာလဲ..."

မြေခွေးမီးတောက်က သူ၏ မျက်လုံးထောင့်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေ၏။ ၎င်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် သရဲတစ္ဆေ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသကာ သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်စေရန် သွေးဆောင်နေလေသည်။ သို့သော်လည်း... သူသည် စဉ်းစားနေသော ပထမ အကြီးအကဲ ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ တိတ်ဆိတ်နေသော စက္ကန့်တိုင်းနှင့်အမျှ လင်းတုန်း၏ မျှော်လင့်ချက်များက ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကဲက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်၏။

"မင်းက လုံးဝကို ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ရပ်တည်ရလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း သိတယ်မလား"

"ကျွန်တော် ဒီလို ပြောခွင့်ရှိမယ်ဆိုရင်၊ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ရပ်တည်ရတာက အရင်တုန်းကလည်း ကျွန်တော့်ကို ဘယ်တော့မှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါဘူး..."

ပထမ အကြီးအကဲ က နောက်ထပ် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် ကို သုံးခွင့် ရလိမ့်မယ်... တခြား တပည့်တွေဆီက အရင်းအမြစ်တွေကို မင်း မယူရအောင်၊ မင်းအတွက် မိတ္တူတစ်စောင် ကူးပေးထားမယ်... ဒါပေမဲ့ ရှီလင်းတုန်း... ငါ့စကားကို သေချာနားထောင်... မင်း သေချာပေါက် နိုင်ကို နိုင်ရမယ်...”

***