အခန်း (၂၇-၂၈)

အပိုင်း(၂၇)

တစ်ခဏအကြာတွင် ပျားတူများ ဝီခနဲ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး၊ ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်စားချေရန် ရှာဖွေနေကြသည်... သို့သော် အသက်ရှင်နေသော ပျားတူများ မဟုတ်ကြပေ။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တောက်ပသော မြရောင် ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ပန်းချီဆရာမ တစ်ဦးက သူမ၏ စုတ်တံကို အစိမ်းရောင် မှင်အိုးထဲတွင် နှစ်ကာ လောကကြီးပေါ်သို့ ဆွဲချယ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိလေသည်။ သို့သော် အသေးစိတ်တော့ မဟုတ်ပေ။ အသက်ရှင်စဉ်က ၎င်းတို့ဖြစ်ခဲ့သော ပျားတူများကို အတိအကျ ပုံဖော်ထားခြင်းထက်၊ ဤ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် ပုံကြမ်းများမျှသာ ဖြစ်ကြသည်။ ပျားတူများဟု တစ်နည်းနည်းဖြင့် အကြံပြုထားသော အကြမ်းဖျင်း ပုံသဏ္ဍာန်များ၊ မျဉ်းကြောင်းများနှင့် ပုံစံများ၏ ရစ်ခွေနေမှုများသာ ဖြစ်လေသည်။

ပျားတူအုပ်ကြီးသည် အဆိပ်ဆူးများကို အသင့်ပြင်ထားလျက် လင်းတုန်း၏ စက်ဝိုင်းပတ်လည်တွင် ပျံသန်းနေကြသည်။ အစီအရင် ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီများ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မှော်ဘာသာစကား တစ်ခုခု မဟုတ်ပေ။ အက္ခရာ တစ်လုံးစီတိုင်းသည် လေထုထဲရှိ သက်စောင့်အော်ရာ များကို လမ်းညွှန်ပေးသော ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ရည်ရွယ်ချက် အသစ်တစ်ခုအတွက် ပုံစံပြောင်းလဲပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤ သီးခြား စက်ဝိုင်းသည် ဘိုးဘေး သစ်ပင်ကြီး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အပေါ် သူ အသုံးပြုခဲ့သော စက်ဝိုင်းနှင့် ပြောင်းပြန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မျဉ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားလာမည့် မည်သည့် မာဒြာကိုမဆို ဖမ်းယူပြီး ပြန်လည် တွန်းထုတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် ထူးဆန်းပြီး စွမ်းအားကြီးမားကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို မာဒြာ ဖြင့်သာ လုံးလုံးလျားလျား ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပျားတူများသည် အစီအရင် စက်ဝိုင်း၏ အာနိသင် ဆုံးရှုံးသွားလောက်အောင် အမြင့်သို့ ပျံသန်းနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် အပေါ်မှ ကျော်ပျံသွားနိုင်သည်ကို မသိရှိ၍ဖြစ်စေ၊ လူသား ပြောမည့်စကားကို ကြားချင်လောက်အောင် စိတ်ဝင်စားသွား၍ဖြစ်စေ ထိုနေရာတွင်သာ နေနေကြလေသည်။

နောက်ဆုံးအချက်သာ ဖြစ်ပါစေဟု လင်းတုန်း မျှော်လင့်မိသည်။ တစ်ချက်က... ဤ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် သူပြောသည်ကို နားထောင်နိုင်လောက်အောင် ဉာဏ်ရည်ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသောကြောင့်ပင်။ ဆိုလိုသည်က စက်ဝိုင်း ပျက်ပြယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့က အုပ်စုလိုက် ဝင်လာပြီး သူ့ကို အသေသတ်ရန် အလားအလာ နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခု၏ ဉာဏ်ရည်ကို အကဲဖြတ်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ အပင်တစ်ပင်၏ မွေးကင်းစ ဝိညာဉ်ဖြစ်သော သစ်ပင်-ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် သည် ဉာဏ်ရည် အနည်းငယ်သာ ပြသခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤပျားတူအုပ်က သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေလောက်အောင် ဉာဏ်ကောင်းမည်ဆိုလျှင်၊ သူ အနည်းငယ် စွန့်စားကြည့်နိုင်ပေသည်။

လင်းတုန်းသည် စက်ဝိုင်းထဲသို့ သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာခဲ့သော အခြား ပစ္စည်းတစ်ခုကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။ အဝကျယ်ပြီး အဖုံးလုံသော မြေစေးအိုး တစ်လုံး ဖြစ်သည်။ သူက အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ အထဲတွင်ရှိသော ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်သည်းခွံ အရွယ်အစားမျှသာ ရှိသည့် တောက်ပသော အပြာရောင် သလင်းကျောက်ကို ပျားတူ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များအား ပြသလိုက်သည်။

သလင်းကျောက် ပုလင်းလေးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ ပျားတူများ၏ ဝီစီမြည်သံက ရူးသွပ်လုမတတ် မြန်ဆန်လာလေသည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဝိညာဉ် သားရဲများ ခင်ဗျား... ဒီငယ်သား က နှိမ့်ချစွာနဲ့ လာရောက်ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်"

လင်းတုန်းက စတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သားရဲ များ မဟုတ်ကြတော့သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်၊ သို့မဟုတ် လူများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လေးစားမှု ပိုပေးခြင်းက လျှော့ပေးခြင်းထက် အမြဲတမ်း ပိုကောင်းလေသည်။

"ဒီဝိညာဉ်ပူဇော်သက္ကာ အတွက် အလဲအလှယ် အနေနဲ့၊ ဒီငယ်သား က သင်တို့ကို ဒီခွက်ထဲမှာ သုံးရက်လောက်ပဲ စောင့်ဆိုင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်..."

ကျင့်ကြံသူ များသည် ဤအရွယ်အစားရှိ ပုလင်းများကို လက်တစ်ဆုပ်စာဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြည့်နိုင်လေ့ရှိကြသော်လည်း၊ ဤအရာအတွက် သူ တစ်ပတ်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သူ စတင်ချိန်က ခွန်အား မည်မျှ နည်းပါးခဲ့သနည်း၊ ထို့အပြင်... ကယ်လ်ဆာ နှင့်အတူ တစ်နေ့တာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ် မည်မျှ မောပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ထည့်တွက်လျှင်၊ ဤသည်မှာ သူ လုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ဝီ... ဝီ... ဝီ...

တောက်ပနေသော ပျားတူများသည် ရူးသွပ်လုမတတ် အသံမြည်နေကြပြီး၊ ၎င်းတို့ အာရုံခံမိသော သန့်စင်သည့် လူသားစွမ်းအားကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်စွာဖြင့် စက်ဝိုင်းအနီးသို့ တတ်နိုင်သမျှ တိုးကပ်လာကြသည်။ အစိမ်းရောင် ပုံကြမ်း ပုံသဏ္ဍာန် အနည်းငယ်က အလွန်အမင်း နီးကပ်သွားရာ၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်က အစီအရင်ကို အသက်ဝင်သွားစေသည်။ အက္ခရာများက အားနည်းစွာ လင်းလက်လာပြီး၊ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းတို့ကို အနောက်သို့ ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဤစက်ဝိုင်းသည် ဤအင်းဆက်များထက် ပိုမို ကြီးမားသော သို့မဟုတ် ပိုမို ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များကိုတော့ ဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ယနေ့ညအတွက်တော့ ၎င်းက တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

‘သူတို့ ငါ့ကို နားလည်နိုင်ပါ့မလား...’

လင်းတုန်းက တွေးလိုက်သည်။ သူ လည်ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ထပ်မံ ကြိုးစားကြည့်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ... ပျားအုံက ဆွေမျိုးများ ခင်ဗျာ... ဒီငယ်သားက သင်တို့အနေနဲ့ ဒီအိုးထဲမှာ အနားယူဖို့ သဘောတူနိုင်မလားလို့ သိချင်ပါတယ်... အပြန်အလှန်အနေနဲ့၊ ဒီငယ်သား က ခင်ဗျားတို့ကို ဝိညာဉ် ပူဇော်သက္ကာ တစ်ခု ပေးပါမယ်... သုံးရက်တည်းသာ..."

ထိုအခိုက်တွင်ပင် တဝီဝီမြည်သံတစ်ခုက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး၊ ကြမ်းတမ်းပြီး တက်ကျသံမပါသော အသံတစ်သံ အဖြစ်သို့ ပုံဖော်သွားလေသည်။

"ဘာ... ကြောင့်... လဲ..."

လင်းတုန်း အသက်ရှူမှားသွားသည်။ အကြမ်းဖျင်း အပေးအယူတစ်ခုကို လက်ခံနိုင်လောက်အောင် သူတို့ ဉာဏ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ စကားပြောနိုင်လိမ့်မည်ဟုတော့ သူ တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့ပေ။

လင်းတုန်း နဖူး မြေကြီးနှင့် ထိလုမတတ်၊ အစီအရင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းအထိ သူ အလွန်အမင်း နှိမ့်ချစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ မြဆီရောင် အဆိပ်ဆူးများက သူ၏ ဦးရေပြားနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးတော့ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ ရမ်းတုန်လုမတတ် ဖြစ်သွားသော်လည်း၊ ဤထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ၏ ရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသခြင်းမှာ ရိုသေမှု ကင်းမဲ့ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ပညာမဲ့ရာ ရောက်မည်ကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

"ဒီငယ်သား က နောက်သုံးရက်ကြာ နေမဝင်ခင်မှာ သင်တို့ရဲ့ စွမ်းအားကို အကူအညီ တောင်းချင်လို့ပါ... ဒီငယ်သား က အိုးကို ခွဲလိုက်တဲ့အခါ၊ သင်တို့က ကျွန်တော် ညွှန်ပြတဲ့ တခြား လူသားတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ပေးရပါမယ်... အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ဒီငယ်သား ကိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး... တခြား တစ်ယောက်ပါ..."

ဝီဝီမြည်သံက နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် ဖြစ်သွားရာ၊ ပျားတူအုပ်ကြီးသည် စကားလုံးများအတွက် သင့်လျော်သော အသံအနိမ့်အမြင့်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ရှိလေသည်။

"ငါ... တို့... ယူ... မယ်... ဝိ... ညာဉ်... ကျောက်... တုံး..."

၎င်းဆိုလိုသည်က ပုလင်းလေးပင်။

"သေချာတာပေါ့၊ ဂုဏ်သရေရှိ သူတို့... ယူလိုက်ပါ... ခြောက်ခန်းသွားတဲ့အထိ စုပ်ယူလိုက်ပါ... ဒါ သင်တို့အတွက်ပါ..."

ပျားတူများသည် ကခုန်နေသည့်အလား လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေကြပြီး၊ အချင်းချင်း တိုင်ပင်နေကြလေသည်။ လူသားများ၏ မာဒြာ သည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များအတွက် သာမန် အစားအစာနှင့် ရေထက် များစွာ ပိုမို တန်ဖိုးရှိသည်၊ ၎င်းနှင့်အတူ သူတို့ အဆင့်တက်နိုင်သည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဉာဏ်ပညာ၊ စွမ်းအားနှင့် စူးစိုက်မှုတို့ တိုးပွားလာနိုင်သည်။

သူ့ကို ကူညီပေးသရွေ့တော့၊ သူတို့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်သွားရင်တောင်မှ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

"သ... ဘော... တူ... တယ်"

ပျားအုံက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဖနောင့်ဖြင့် အနီးဆုံးရှိ သင်္ကေတတစ်ခုကို အလောတကြီး ဖျက်ပစ်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုသို့ လုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးနှက်ဝင်ရောက်လာလေသည်။ အပေးအယူကို အမြန် အဆုံးသတ်ချင်ဇောဖြင့်၊ သူ၏ လက်ရှိ လုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ဘာကိုမျှ တိတိကျကျ မပြောခဲ့မိပေ။ သူက သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည့်အခါ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ရန် သူတို့ သဘောတူခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယနေ့ညတွင် သူတို့၏ အဆိပ်ဆူးများဖြင့် သူ့ကို မထိုးမိစေရန် တားဆီးထားသည့် အရာ ဘာတစ်ခုမျှ မရှိပေ။

လင်းတုန်းသည် ဂုဏ်သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်ကာ၊ သူတို့က သူ့ကို ဖြတ်သန်း၍ အိုးထဲသို့ အုပ်စုလိုက် ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခွေခေါက်နေလိုက်လေသည်။ ချွေးများ ပျံနေလျက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ လက်များ ကာထားသည်မှာ တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်ခန့် အပြည့် ကြာမြင့်သွားပြီးနောက်မှ၊ ဝီဝီမြည်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

လင်းတုန်း အိုးထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင် ဆေးဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ပုံကြမ်းများနှင့်တူသည့် ပျားတူ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အုပ်စုသည် အောက်ခြေတွင် တစ်ကောင်ပေါ် တစ်ကောင် တွားသွား တက်နေကြလေသည်။ သေးငယ်သော ပုလင်းလေးမှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ တလက်လက် တောက်ပနေသော အလင်းရောင် အဖြစ်သာ မြင်ရပြီး၊ သူ စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ထိုအလင်းရောင်က မှေးမှိန်သွားလေသည်။ အနီးဆုံးရှိ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ်မှာ သိသာထင်ရှားစွာ ပိုမို တောက်ပလာပြီး၊ အသေးစိတ် အချက်အလက်သစ်များ ရရှိလာကြသည်။ ဤနေရာတွင် ခြေထောက်တစ်ချောင်းရှိ အဆစ်အသစ်တစ်ခု၊ ဟိုနေရာတွင် အခွံမာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု စသဖြင့်၊ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် သူတို့က တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပိုမို အစစ်အမှန် ဆန်လာသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

သူသည် ဂရုတစိုက် အဖုံးမပိတ်မီ၊ ဖွင့်ထားသော အိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြန်သည်။ သူတို့ သူ့ကို မမြင်နိုင်တော့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ကာ စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ခွေကျသွားလေတော့သည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များသည် သူ့ကို သတ်ပစ်လောက်စရာ အကြောင်းမရှိပေ၊ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့နှင့် သစ္စာရှိရှိ ဆက်ဆံသရွေ့ပေါ့။ သို့သော် သူ့ကို နာကျင်စေသော သင်ခန်းစာ တစ်ခုတော့ အကောင်းဆုံး ပေးသွားနိုင်လေသည်။ ထိုအရာက လောင်းကစား တစ်ခုပင်။ အရမ်းကြီးမားတာမျိုး မဟုတ်သော်လည်း သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်စေနိုင်သည့် အလားအလာရှိသော အားနည်းချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ပညာရှိသော လောင်းကစားသမားသည် အမြန်ဆုံး မြင်းပေါ်တွင်သာ လောင်းကြေးထပ်လေ့ ရှိသည်။ ဝေ့ ကလန် က သူ့ကို ကောင်းစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့်၊ အလေးဆွဲထားသော အရိပ်ပိုးကြိုး တစ်ချောင်းကို အိုးပတ်လည်တွင် သူ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ချည်နှောင်လိုက်သောအခါ ၎င်းက အဖုံးကို ဖိထားပေးထား၏။ သူ၏ ကိုးရိုးကားယား ခြေလှမ်းမှားမှု တစ်ခုကြောင့် ပျားတူများ နေရာအနှံ့ ဖိတ်စင်မသွားစေရန် သူ ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဆန္ဒရှိပါက၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် အိုးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက် ပျံသန်းနိုင်ကြသည်။ ဘေးပတ်လည်ရှိ အစီအရင် ကွင်းတစ်ခုက ထိုသို့မလုပ်ရန် တားဆီးထားသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ စောစောက သူကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော စက်ဝိုင်းထက်ပင် များစွာ ပိုမို အားနည်းနေလေသည်။ လူတစ်ယောက်က ဇာခြင်ထောင်ကို ဖောက်ထွက်သွားသကဲ့သို့ အလွယ်တကူပင် သူတို့ ဖောက်ထွက်သွားနိုင်သည်။ တကယ်တမ်း သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်မှာ သူတို့၏ ကတိစကားပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် လိမ်လည် မပြောဆိုတတ်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ သဘာဝအတိုင်း အတိအကျ ပြုမူတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အများစုအတွက်ကတော့၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့အတွက် အကျိုးမရှိသော အပေးအယူတစ်ခုကို လုံးဝ လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ လက်ခံပြီးမှ ပြန်လည် ဖောက်ဖျက်မည် ဟူသော အချက်မှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးထဲတွင်ပင် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

***

အပိုင်း(၂၈)

လင်းတုန်းသည် ည၏ အလုပ်အထောက်အထား အားလုံးကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ပစ္စည်းများကို ဟောင်းနွမ်းနေသော အညိုရောင် ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များ ပါသော အိုးကို နောက်ဆုံးမှ ထည့်ကာ၊ ဂရုတစိုက် လုံခြုံအောင် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ကလန်သို့ ပြန်ရန် ခြေလျင်ခရီး နှစ်နာရီနီးပါး ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အချိန်ကုန်သွားသည်ကို သူ သတိမထားမိသလောက်ပင်။ သူ၏ အခွင့်အရေးများက နှစ်ဆ တိုးသွားခဲ့လေပြီ။

သူသည် သူ၏ အခန်းများဆီသို့ ဦးတည်သော လမ်းကို ကျော်လွန်လျှောက်လှမ်းသွားပြီး၊ ထိုအစား ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်သွားလေသည်။ အစောင့်များက သူ့ကို နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးဘဲ အထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် မည်သူ့ကိုမျှ မထားခဲ့ချေ။ သူတို့သည် အဝေးက ဆွေမျိုးများ ဖြစ်လျှင်တောင်မှ သူ၏ မိသားစုဝင်များပင် ဖြစ်သည်၊ သူတို့က သူ့ကို သိကြသည်။ ထို့ကြောင့် လင်းတုန်း နူးညံ့သော မြေကြီးကို ဂေါ်ပြားဖြင့် တူးဆွကာ၊ စင်မြင့် ကြမ်းပြင်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော ကျောက်တုံးတုံးများ၏ ဘေးသားများ ပေါ်လာသည်အထိ တည့်တည့် အောက်သို့ တူးဆင်းသွားသည်ကို မည်သူကမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ကြချေ။

သူ ထိုကျောက်တုံးများ၏ အောက်သို့ ရောက်သွားသောအခါ၊ ထောင့်အနေအထားကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး၊ ကျောက်တုံးအောက်တွင် နေရာလွတ် တစ်ခုကို တူးဆွလိုက်သည်။ ချိတ်ပိတ်ထားသော မြေစေးအိုး တစ်လုံး ကွက်တိဝင်ဆံ့ရုံမျှသာ ကြီးမားသော နေရာလွတ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ ဖွင့်ထားသော မြေကြီးထဲသို့ အိုးကို တွန်းသွင်းနေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ အနောက်မှ မိခင်ဖြစ်သူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"လေ့ကျင့်နေတုန်းပဲလား...”

...

လင်းတုန်းသည် တူးထားသော ကျင်းနှင့် ချိတ်ပိတ်ထားသော မြေစေးအိုးကို သူ၏ အနောက်တွင် ကွယ်ဝှက်ထားရင်း မိခင်ဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာ အမေ့ကို တွေ့ရတာ သားအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့... သားဆိုလိုတာက၊ ဘာလို့များ အမေက..."

စီရှား သည် ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး သူတူးထားသော ကျင်းပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်ကြည့်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့ကို ဆက်လက် ရှင်းပြနေရမည့် ဒုက္ခမှ ကယ်တင်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသော ဝိညာဉ်အကူယန္တရားလေးက ဂလုံဂလုံ အသံမြည်သွားရာ၊ အတွင်းတွင် ချိတ်ပိတ်ထားသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကို သေချာပေါက် အာရုံခံမိသွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် တည်ဆောက်နေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ၊ အလုပ်သမားတွေက အမေ့ရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိတယ်"

စီရှား က ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အစီအရင်ရေးဆွဲထားသော အိုးတစ်လျှောက် လက်ညိုးဖြင့် ပွတ်ဆွဲကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီည အထဲဝင်လာတဲ့ သူတိုင်းကို သတင်းပို့ဖို့ သူတို့ကို အမေ မှာထားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက သားဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ အမေ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး..."

လင်းတုန်းက သူ၏ မိခင်ကို တည်ငြိမ်နေရာမှ ဒေါသထွက်သွားမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မလှုပ်ရဲပေ။

"ဒါဆိုရင် အမေ့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."

စီရှား က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး အညိုရောင် ဆံပင်များကို ပခုံးတစ်ဖက်ပေါ်သို့ လှန်တင်လိုက်သည်။

"သား လုပ်ခဲ့တဲ့ အထဲမှာ တောင်းပန်ဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ တခြား ဘာကိစ္စမှ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

ညက အေးမြနေသော်လည်း သူ ချက်ချင်း ချွေးပြန်လာလေသည်။ သူ့ကို ဘယ်သူ မိသွားသလဲ ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်၍ ဆင်ခြေပေးရန် ဇာတ်လမ်းများကို သူ စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့် ဇာတ်လမ်းကမျှ သူ၏ မိခင်ကိုတော့ လှည့်စားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူမသည် ကလန်ထဲရှိ အခြား မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို ဖျော့တော့သော အညိုရောင် မျက်လုံးများဖြင့် ကျင်းထဲသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အမေတို့ ဇာတိမှာ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်... 'တပည့်က ဆရာ့နောက်ကို လိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပါရမီရှင်ကတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင် လမ်းကို ဖောက်တယ်' တဲ့... တခြားတစ်ယောက်ယောက် မတွေ့ခင် အဲဒါကို ပြန်ဖုံးထားလိုက်သင့်တယ်။"

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဂေါ်ပြားကို မဆွဲယူမီနှင့် အလုပ်မစမီ အံ့သြမှင်တက်မှုဖြင့် စက္ကန့်အနည်းငယ် အချိန်ဖြုန်းလိုက်မိသည်။ သူမ စိတ်ပြောင်းမသွားစေရန် မျှော်လင့်ရင်း မြေကြီးများကို အလောတကြီး ပြန်ဖို့လိုက်သည်။

"အမေက သားကို ပါရမီရှင် လို့ ခေါ်လိုက်တာလား..."

"သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးလေ... ဒါက စကားပုံတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ..."

မိခင်ဖြစ်သူ ဆက်မပြောမီ ခဏတာ စိတ်ပျက်သွားမှုကို သူ မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမေ သားအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

မိခင်ဖြစ်သူ၏ စကားများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကခုန်နေသဖြင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဂေါ်ပြားမှာ ပေါ့ပါးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ တိတ်ဆိတ်စွာ မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လက် လုပ်ကိုင်ပြီးမှသာ မေးခွန်းတစ်ခု မေးရန် သတိရသွားလေသည်။

"အမေက ဘယ်သူ့ကို မျှော်လင့်နေခဲ့တာလဲ..."

သူမက သူ့ကို မဲ့ပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမကို သူ သိထားသဖြင့်၊ ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို သူ နားလည်လေသည်- ဤမေးခွန်းကို သူ မမေးရန် သူမ မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝေ့ရှီစီရှား သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖြေကြားပေးမည်သာ ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိချင်စိတ်ကို အမြဲတမ်း ဆုချီးမြှင့်သင့်သည်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင်။

"မကြာသေးခင်က လီ ကလန် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလ တစ်ခုခု ကြားဖူးလား..."

ပထမ အကြီးအကဲ က သူတို့သည် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အလွန် တိတ်ဆိတ်နေသည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ဤအချက်အလက်ကို သူ သိထားသင့်သည် မဟုတ်ဟု လင်းတုန်း ယူဆလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလက၊ သူတို့ လေလံပွဲတစ်ခုကနေ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဝယ်သွားကြတယ်... မရဏတံခါးရဲ့ အခြေမှာ တွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ ယူဆရတဲ့၊ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိတဲ့ ကျောက်စာချပ် အပိုင်းအစ တစ်ခုပဲ... အဲဒီပေါ်မှာ... ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတချို့ ရှိနိုင်တဲ့ အက္ခရာတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ အဲဒါကို သက်သေမပြနိုင်ခဲ့ဘူး..."

"ဘယ်လို ဂုဏ်သတ္တိမျိုးတွေလဲ"

လင်းတုန်းက ဂေါ်ပြားကို အားပြုရင်း မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက နေရာရပ်ဝန်းတွေကို တိုက်ရိုက် ကူးပြောင်းပို့ဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ အစီအရင် တစ်ခုရဲ့ တစ်ဝက်နဲ့ တူတယ်... ဒဏ္ဍာရီလာ ပစ္စည်းမျိုးပေါ့... စက်ဝိုင်းတစ်ခုထဲကို ဝင်သွားပြီး ကမ္ဘာတစ်ဖက်ခြမ်းက နောက်စက်ဝိုင်းတစ်ခုကနေ ထွက်လာတယ်ဆိုတဲ့ ပုံပြင်မျိုးတွေလေ... လီ ကလန် မဝယ်ခင်က အဲဒီ ကျောက်စာချပ်ကို အမေကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမေ အဲဒါကို အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ဘူး..."

သို့တိုင်အောင်၊ ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင့် လင်းတုန်း၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများက ပူလောင်လာလေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ဒဏ္ဍာရီလာ အရာများပင် ဖြစ်သည်။

"သူတို့ အဲဒီ ကျောက်စာချပ်ကို ဝယ်သွားကတည်းက၊ သူတို့ဆီက သတင်း သိပ်မကြားရတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တချို့ကို အမဲလိုက်နေတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ အမေတို့ စရလာတယ်... မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကိုက်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်တဲ့ ယုန်တစ်ကောင်... ဘာမှမရှိတဲ့ လေဟာနယ်ထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တဲ့ လင်းနို့တစ်ကောင်... လေထုထဲကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ဖောက်ထွက်နိုင်တဲ့ ပွေးကောင် တစ်ကောင်... သူတို့က နေရာရပ်ဝန်း မာဒြာ ကို စုစည်းဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ အမေတို့ ယုံကြည်တယ်..."

နေရာရပ်ဝန်း မာဒြာ ဟူသည်မှာ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အမေ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မာဒြာ က ဘယ်လိုလုပ် နေရာရပ်ဝန်း ပုံသဏ္ဍာန်ကို ယူနိုင်မှာလဲ..."

သူမက သူ့ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်ရာ၊ ကိစ္စ၏ အဓိက အချက်ကို သူ ထိမိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... မာဒြာက မီး ကနေစပြီး အိပ်မက် အထိ ဘာကိုမဆို အတုခိုးနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ပုံသဏ္ဍာန်တွေကို 'သဘာဝများ' လို့ အမေတို့ ခေါ်ကြတယ်... ရှင်းရှင်းပြောရရင်၊ နေရာရပ်ဝန်း တစ်ခုမှာ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိတယ်လို့ ပြောတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး... တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က မာဒြာ ကို သုံးပြီး နေရာရပ်ဝန်း ကို ဖောက်ထွင်း ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ၊ အဲဒါက လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

သို့သော် ဇာတ်လမ်းက ဤမျှနှင့် ပြီးမည် မဟုတ်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ မိခင် ဤမျှလောက် စိုးရိမ်မအေး ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆိုရင် လီ ကလန် က သူတို့ရဲ့ အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးနေတာပဲ... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကိုရောပဲ..."

"ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တွေ ပါဝင်မယ့် ဘယ်လို စီမံချက်မျိုးကိုမဆို ဦးဆောင်မယ့် လီမျိုးရိုး ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တချို့နဲ့ အမေ အလုပ်တွဲလုပ်ဖူးတယ်... သူတို့က ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး သူတို့ရဲ့ သီအိုရီ တချို့ကလည်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အောင်မြင်နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်စရာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲနဲ့တော့ ကလန်ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို စီမံကိန်း တစ်ခုမှာ ပုံအောမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါကပဲ အမေ့ကို ကြောက်လန့်စေတာ... အမေ ကြားထားသမျှ အရာအားလုံးက သူတို့ဟာ အရူးတစ်ယောက်ရဲ့ အိပ်မက်ထဲကို အရာအားလုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေကြတယ်လို့ ယုံကြည်စေတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ ရူးသွားတာ ဖြစ်ရမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် အမေတို့ မသိတဲ့ တစ်ခုခုကို သူတို့ သိနေလို့ပဲ..."

စင်မြင့်အောက်တွင် သူတူးထားသော ကျင်းတစ်ခုလုံးကို ဖို့၍ ပြီးသွားချိန်တွင်ပင် လင်းတုန်း တစ်ယောက် ချမ်းစိမ့်သွားပြီး၊ ကျောက်တုံးနှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားစေရန် မြေကြီးကို ဖိပွတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ လီ ကလန် သာ ပွဲတော် အတွင်း တစ်ခုခု ကြိုးစားလာခဲ့လျှင်၊ သူ့ထံတွင် အနည်းဆုံးတော့ လျှို့ဝှက် လက်နက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်ဟူသော အသိက သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေလေသည်။

စီရှား သည် တောက်ပနေသော အပြာရောင် မာဒြာ တုတ်တံ တစ်ချောင်းကို သူမ၏ ဝိညာဉ်အကူယန္တရားလေး စစ်ဆေးရန် မြှောက်ပြလိုက်ရာ၊ ၎င်းက အဆစ်များပါသော ခြေထောက်များဖြင့် တုတ်တံပေါ်တွင် ပြေးလွှားသွားပြီးနောက် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လေချွန်သံလေး ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမက မှတ်စုစာအုပ်ပေါ်တွင် တစ်ခုခုကို မှတ်သားလိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင်၊ သူမသည် နောက်ထပ် စီမံချက် တစ်ခုဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားလေပြီ။

"သား ပြီးပြီဆိုရင်၊ ငါတို့ ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ထဲကနေ ထွက်သင့်ပြီ... ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲလို့ တစ်ယောက်ယောက် လာမေးဖို့ သိပ်မကြာတော့ဘူး၊ အဲဒီအခါကျရင် ဂေါ်ပြား ကို ရှင်းပြရတာ ခက်လိမ့်မယ်..."

အပြင်သို့ ထွက်လာရာ လမ်းတွင်၊ စဉ်းစားမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေသော မေးခွန်းတစ်ခုကို လင်းတုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ပွဲတော် အတွင်းမှာ လီ ကလန် က တစ်ခုခုများ လုပ်လာနိုင်မလား..."

"သူတို့ လုပ်မှာ သေချာပေါက်ပဲ"

သူမက မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် အာရုံစိုက်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။ လင်းတုန်းက စိုးရိမ်ပူပန်သော တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သောအခါ၊ သူမက ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

"ကလန်တွေက ခုနစ်နှစ်ပြည့် ပွဲတော် အတွင်းမှာ အမြဲတမ်း တစ်ခုခုတော့ ကြိုးစားတတ်ကြတာပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်လေ... သူတို့က သေချာပေါက် နိုင်မယ့် လောင်းကြေးတွေကို ကမ်းလှမ်းကြလိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက်တွေကို လက်တစ်လုံးခြား လုပ်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်... ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပါဘူး... စောစောက အမေတို့ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့...”

သူတို့က အစောင့်တစ်ယောက်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားရာ၊ ထိုအစောင့်က သူတို့ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ခေါင်းညိတ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"... အလုပ်ဖြစ်မယ့် အရာတစ်ခု ရလာဖို့ သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်လို့ အမေ ထင်တယ်... စစ်မှန်တဲ့ သုတေသန တစ်ခုဆိုတာ ပြီးပြည့်စုံဖို့ မျိုးဆက်နဲ့ချီပြီး အချိန်ယူရတာမျိုးလေ..."

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အမေက ဒီည သူတို့ကို မျှော်လင့်နေခဲ့တာလဲ..."

သူမက သူ့ကို မဲ့ပြုံးလေး တစ်ချက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမေက အဆိုးဆုံးကို မျှော်လင့်ထားဖို့ ကြိုးစားလို့ပဲ..."

***