အခန်း (၃၃-၃၄)

အပိုင်း (၃၃)

‘ဒါပဲ...’

စီရှားက တွေးလိုက်သော်လည်း၊ သူမ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမ တွေ့ရှိချိန်မှစ၍ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည့် အချိန်အထိ တစ်မိနစ်၊ သို့မဟုတ် နှစ်မိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် အစီအရင်ကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကို ရင်ဆိုင်ရမည်လား၊ သို့မဟုတ် အနောက်သို့ ပြေးပြန်ပြီး ပထမ အကြီးအကဲကို သွားပြောရမည်လား။ ပြောရလျှင် လီ အကြီးအကဲများသည် ဘာမှ မလုပ်ရသေးပေ။ သို့သော် သူမ စောင့်ကြည့်နေမည်ဆိုလျှင်၊ မကြာမီ အချိန်နှောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့၊ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမ လက်ထဲမှ ယူငင်သွားလေတော့သည်။

အစီအရင်၏ ပထမဆုံး အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်တစ်ရှိုက် အကြာမှာပင်၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များသည် ပေါက်ကွဲကာ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး၊ လောကကြီးပေါ်တွင် သူတို့ကို ရေးဆွဲထားသော မှင်ရည်များက စတင် ဆူပွက်လာသည့်အလား ရှိလေသည်။ သူတို့၏ ညည်းတွားသံများက ပိုပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစီစီမြည်ကာ အလင်းမှုန်လေးများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

ထိုအရာက သူ့ချည်းသက်သက်ဆိုလျှင် သိပ်ပြီး ထူးဆန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ စွမ်းအားများ ကုန်ခန်းသွားသောအခါ၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များသည် ၎င်းတို့ကို ဖွဲ့စည်းထားသော မာဒြာများအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပျော်ဝင်သွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သလို၊ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုးကိုလည်း တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

ပန်းရောင်၊ အပြာရောင်နှင့် အညိုရင့်ရောင် အရောင်ကွက်များသည် ရေထဲရှိ မြွေများကဲ့သို့ အစီအရင် အတွင်းတွင် လှည့်ပတ်နေကြသည်။ ရွှံ့ဗွက်ထနေသော မှင်စက်ကြီး တစ်ခုနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုတည်းအဖြစ် မစုစည်းမီ၊ ၎င်းတို့သည် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်စွာ လည်ပတ်လာပြီး၊ ပိုပို၍ ကျစ်လစ်လာကြလေသည်။

လုပ်ငန်းစဉ် စတင်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အကြာမှာပင်၊ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားလေသည်။ မှင်စက်၏ ဗဟိုချက်တွင် သေးငယ်သော အပြာရောင် မီးပွင့်လေးတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး၊ စက္ကန့်တိုင်းနှင့်အမျှ ပိုမို တောက်ပလာလေသည်။

"အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ"

ရှောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုစဉ်ခါမှာပင် ထိုအလင်းရောင်က လူတစ်ရပ်စာ အမြင့်ရှိသော မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းအဖြစ် ပွင့်ထွက်လာ၏။ ၎င်းသည် တံခါးပေါက်တစ်ခု၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အလင်းတန်းလေးနှင့် တူနေ၏။ စီရှား စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင်၊ ထိုတံခါးပေါက်က ပွင့်ဟလာလေသည်။

တည်ဆောက်မှု တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များ၏ စွမ်းအင်များ ပြန့်ကျဲသွားကာ၊ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းထားသော စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်မသွားမီလေးတွင်၊ နက်ရှိုင်းပြီး အသွင်အပြင်ရှိသော အပြာရောင် အလင်းတန်း စတုဂံပုံ တစ်ခုမှလွဲ၍ သူမ ဘာကိုမျှ မမြင်လိုက်ရပေ။

သူတို့ ကျရှုံးသွားပြီ၊ သူတို့ ကြိုးစားနေသော မည်သည့် ခေါ်ယူမှုမျိုးမဆို ပျက်စီးသေဆုံးသွားပြီဟု တစ်ခဏမျှ သူမ ယုံကြည်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် အလင်းရောင် ရှင်းလင်းသွားလေသည်။

စက်ဝိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေလေသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား အတွက်တော့ ထူးဆန်းနေလေသည်။ သူသည် အဖိုးတန် အမည်းရောင် သားမွေးများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ကိရိယာမျိုးစုံ ချိတ်ဆွဲထားသော ခါးပတ်ပြားကြီး တစ်ခုကို ပတ်ထားလေသည်။ အဖြောင့်ပုံစံ ဓားသွားရှိပြီး ဓားအိမ်မပါသော ဓားတစ်လက်က ထိုခါးပတ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။ နားတစ်ဖက်စီတွင် စိန်များက တလက်လက် တောက်ပနေပြီး၊ ငွေဆွဲကြိုးများက ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ စိန်များကို ထိန်းထားကာ၊ ရေခဲအတုများဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ဆင်ယင်ရန် ရွေးချယ်ထားသည့်အလား လက်ချောင်းများပေါ်တွင်လည်း ငွေနှင့် စိန်များ အပြည့် ရှိနေလေသည်။ သူသည် အမည်းရောင် ဆံပင်တိုကို ထားရှိသော်လည်း၊ ကျားတစ်ကောင်၏ အစင်းကြောင်းများကဲ့သို့ အဖြူရောင် အစင်းများက ဆံပင်ကြားတွင် ဖြတ်သန်းနေလေသည်။

စီရှား၏ ထိတ်လန့်နေသော စိတ်က မလွှဲမရှောင်သာ မှတ်တမ်းတင်လိုက်မိသည့် ထိုအရာများမှာ သူ၏ သာမန် အသွင်အပြင်များသာ ဖြစ်လေသည်။

သူ စက်ဝိုင်းထဲတွင် ပေါ်လာချိန်၌၊ သူသည် သူ၏ အတောင်ပံများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းတို့သည် အဖျားတစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်သို့ အနည်းဆုံး ပေသုံးဆယ်ခန့် ဖြန့်ကျက်သွားပြီး၊ အရိုးများနှင့် အရွတ်များ၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ကျောက်မီးသွေးကဲ့သို့ မည်းနက်နေလေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကြားတွင် ဆန့်ထုတ်ထားသော အရေပြားမှာမူ ဖြူဖျော့ပြီး အရောင်အဆင်း ကင်းမဲ့နေကာ၊ ဧရာမ အာတိတ် လင်းနို့ကြီး တစ်ကောင်ဆီမှ အတောင်ပံများကို သူ ဆွဲခွာယူလာသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

သူက အစွယ်များကို ပေါ်လွင်စေလျက် ပြုံးဖြီးလိုက်သည်။

"ဒုတိယ အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရာ မရှိတော့ဘူး..."

လီ ကလန်သားများ အားလုံး ဒူးထောက်ကျသွားကြပြီး၊ မြေကြီးနှင့် နဖူးကို ပွတ်တိုက်ကာ ရှိခိုးနေကြလေသည်။ စီရှား လည်း ထိုနည်းတူ လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ဆန္ဒ ပြင်းပြသွားခဲ့သည်။

"ဒီငယ်သား က မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ဦးညွှတ်ပါတယ်..."

စောစောက စကားပြောခဲ့သော အကြီးအကဲက မျက်နှာကိုပင် မမော့ရဲလောက်အောင် ထိတ်လန့်နေသည့်တိုင် အဖွဲ့ကိုယ်စား ဆက်လက် စကားပြောနေလေသည်။

"ပထမအကြိမ်တုန်းက ကြီးမြတ်သူကို အလုပ်အကျွေးမပြုနိုင်ခဲ့တဲ့ ကျရှုံးမှုအတွက် ဒီသာမန် အဖွဲ့လေးကို ကျေအေးခွင့် ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး... စီရှား၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ပျို့အန်ချင်စိတ်များ လှိမ့်တက်လာလေသည်။ သူသည် လီ ကလန် ၏ ယခင် မျိုးဆက်များမှ ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ယောက်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ ရှေးဟောင်း မသေမျိုး တစ်ဦး အိမ်ပြန်ရောက်လာခြင်းပင်။

မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးက ညည်းသံပြုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ပခုံးဆစ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

"ငါ ဒီနယ်မြေကို ပြန်မလာခဲ့တာ အတော်လေး ကြာသွားပြီ... ပြောစမ်းပါဦး၊ သားရဲမြတ် လေးပါး အိမ်ပြန်ရောက်လာကြပြီလား..."

အကြီးအကဲမှာ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း၊ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဖြေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းတို့ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတော့၊ သူတို့ အပြင်မှာပဲ ရှိနေကြသေးတာပေါ့... တောင်ကြား ကို အကုန် စုစည်းပြီးသွားရင်တော့၊ ငါ့ကိုယ်ငါ သူတို့နဲ့ ယှဉ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး... အာ... ဒီငယ်သား အစေခံကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီငယ်သား က ကြီးမြတ်သူအတွက် တစ်ခုခု ပြင်ဆင်ထားပါတယ်..."

ခေါင်းကို မမော့ဘဲနှင့်ပင်၊ အကြီးအကဲသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

၎င်းမှာ လူသားတစ်ဦးပေါ်ရှိ အတောင်ပံများကဲ့သို့ပင် ဒဏ္ဍာရီဆန်လှသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စီရှား မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

ရာဇလှံတံ ပုံစံ ထွင်းထုထားသော၊ ရွှေ တံဆိပ်ပြား တစ်ခု...

မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးက တခစ်ခစ် ရယ်မောရင်း ၎င်းကို ယူလိုက်သည်။

"ဒီဓလေ့ကို ငါ မေ့တောင်မေ့နေပြီ... လက်ရှိ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ထဲမှာ ရွှေအဆင့် ကို ရောက်နေတဲ့ တခြား ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိသေးလား..."

"ဒီငယ်သား ရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ အသိဉာဏ်အရတော့ မရှိပါဘူး၊ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး..."

"ဒါဆိုရင်လည်း လုံလောက်ပါတယ်..."

မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် အရိပ်ပိုးသား ဖဲကြိုးကို သူ၏ လည်ပင်းတွင် စွပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ တံဆိပ်ပြားကို သေချာ ကြည့်ရှုနိုင်ရန် မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ရှိနေခဲ့ရင်တော့၊ ဒီထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို မင်းတို့ကို ငါ ဖန်တီးခိုင်းမိမှာပဲ... ရွှေ ဆိုတာက ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြဖို့ လုံးဝကို မလုံလောက်တော့ဘူး..."

စုဝေးနေကြသော လီကလန် ပညာရှင်များထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသက်ရှူမှားသံများနှင့် တီးတိုးရေရွတ်သံများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည်လည်း ထိုစကားကို သူမကဲ့သို့ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာအဖြစ် မှတ်ယူသွားကြကြောင်း သိသာလေသည်။

ထိုရွှေအဆင့်က သူ၏ အတောင်ပံများကို ခေါက်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် ဆံပင်များကို လက်ဖြင့် သပ်တင်ကာ၊ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ တောအုပ်ထဲသို့ စတင် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ လီ ကလန်သားများက သူ၏ နောက်သို့ အလောတကြီး လိုက်သွားကြပြီး၊ ထိတ်လန့်နေကြောင်း သိသာနေလေသည်။

စီရှား နှင့် သူမ၏ အစောင့်အတွက် ကံကောင်းသည်မှာ၊ လီ အဖွဲ့သည် သူမနှင့် အတော်လေး အလှမ်းကွာဝေးသော နေရာမှ ဖြတ်သွားသဖြင့် သူတို့ကို မသိလိုက်ကြခြင်းပင်။ ကံဆိုးသည်က ထို ရွှေအဆင့် သည် ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်း ချီတက်သွားချိန်တွင်၊ အကြီးအကဲက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် စကားပြောလာသည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဒါပေမဲ့ ပွဲတော် က အခုလေးတင်မှ စတင်ရသေးတာပါ... အခြေခံအဆင့် က ကလေးတွေ တိုက်ခိုက်နေကြတုန်းပဲ ရှိပါသေးတယ်... တကယ်လို့ ကြီးမြတ်သူသာ အခု ထွက်ပေါ်သွားမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက ကြီးမြတ်သူရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ အဆင့်အတန်းကို စော်ကားရာပဲ ရောက်ပါလိမ့်မယ်... ဒီငယ်သား က ကြီးမြတ်သူရဲ့ ဘုန်းဂုဏ်ကို ပြသဖို့ အခမ်းအနား တစ်ခု စီစဉ်ထားပါတယ်၊ အဲဒီနေရာမှာ တခြား ကလန်တွေက လူတွေလည်း ချဉ်းကပ်လာပြီးတော့..."

ထို ရွှေအဆင့် က သူ့ကို တိတ်တိတ်နေရန် လက်ကာပြလိုက်သည်။

"အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားကြီးမားမှုရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ၊ လေးစားမှုဆိုတာ ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ... ဒီအလုပ်က ငါ့ရဲ့ အချိန် တစ်ရက်ထက် ပိုပြီး မထိုက်တန်ဘူး... ငါ ဒီနေ့ ရောက်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ ဒီနေ့ပဲ ဒူးထောက်ကြရမယ်..."

နောက်ဆုံးတွင် လီ ကလန်သည် သူတို့၏ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း၊ စီရှားကိုတော့ ချွေးစေးများ ပြန်ကာ ကျန်ရစ်စေခဲ့လေသည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အစောင့်က မေးလိုက်သည်၊ ရန်သူများ တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူက တိုးတိုးလေးသာ ပြောရဲလေသည်။

"ဒီနေရာမှာ သူတို့နဲ့ သွားတိုးမယ့် အန္တရာယ်ကို ငါတို့ မစွန့်စားနိုင်ဘူး..."

သူမကလည်း သူ၏ လေသံနှင့် ထပ်တူ တိုးတိတ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါတို့ ပတ်သွားသင့်တယ်... ခေါင်းဆောင်ကြီး ကို သတိပေးဖို့ အချိန်မီ ရောက်ချင်မှ ရောက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိသေးတာပေါ့..."

ရုတ်တရက် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ နေရောင်ခြည် မှောင်မိုက်သွား၏။ လေပြင်းတစ်ချက်က သူမအပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာကာ၊ လီ ကလန် ၏ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး သူတို့ ဘေးရှိ တောအုပ် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာလေသည်။ ထိုအချိန်တွင်တော့... မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ မရှိတော့ကြောင်း စီရှား သိလိုက်လေသည်။

သူမ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သေမင်းကို လက်ခံလိုက်လေတော့သည်။

***

အပိုင်း (၃၄)

အခြေခံအဆင့် ပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအကျော့သည် လင်းတုန်းအတွက် သူ၏ မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ် နှစ်ခုစလုံးကို စတေးထားရသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သင့်ပေသည်။ စင်မြင့်ကြီးတွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ မရှိသဖြင့် တောင်ကြား တစ်ခုလုံးစာမျှ ကျယ်ပြန့်နေသယောင် ထင်ရပြီး၊ ပရိသတ်ကြီး၏ ထိုင်းမှိုင်းသော ဆူညံသံများမှာ အားပေးဟစ်ကြွေးသံများနှင့် လှောင်ပြောင်သံများ ကြားတွင် ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။

သို့သော် ဤအကျော့သည်လည်း အခြားအကျော့များ နည်းတူပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ လင်းတုန်းသည် သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မိန်းကလေး၏ အမြုတေထဲသို့ သူ၏ 'ဗလာ လက်ဝါး' ကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ၊ သူမသည် ခါးလယ်မှ ခေါက်ချိုးကျသွားလေသည်။ သူမသည် သူ့လောက်နီးပါး အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်ရာ ကြေးအဆင့် သို့ တက်လှမ်းရန် လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း၊ ကလန် အားလုံးထဲတွင် မည်သူကမျှ သူတို့၏ မာဒြာ မပါဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် လေ့ကျင့်ထားခြင်း မရှိကြပေ။

သူ၏ ယခင် ပွဲစဉ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူမ၏ စွမ်းအားများ သူမကို စွန့်ခွာသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူမသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ အသက်တစ်ရှိုက်စာမျှလောက် ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်၏ ဘဝကို အရသာခံ ကြုံတွေ့လိုက်ရလေသည်။

အကြီးအကဲက ပွဲရလဒ်ကို မကြေညာမီမှာပင် လင်းတုန်းက သူမကို စင်မြင့်ပေါ်မှ တွန်းချလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ လှောင်ပြောင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ လက်ခုပ်သံများလည်း သိပ်မများလှပေ။ ဝေ့ ကလန် ဘက်မှ လူတစ်ဆုပ်စာခန့်က ဖြည်းညှင်းစွာ လက်ခုပ်တီးခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်မပါ့တပါ ချီးကျူးစကား အနည်းငယ် ပြောဆိုခြင်းမျိုးသာ ရှိသည်။

သို့သော် အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား မှ ကျင့်ကြံသူများသည် အောင်ပွဲကို အခြားအရာ အားလုံးထက် အသိအမှတ်ပြုကြလေသည်။ ၎င်းက ခါးသီးနေလျှင်တောင်မှ၊ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူ လိမ်လည်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ သံသယရှိနေလျှင်တောင်မှ၊ အောင်မြင်မှုကိုတော့ သူတို့ လေးစားကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သူက စင်မြင့်၏ ဘေးဘက်၊ သူ၏ အိုးကို မြှုပ်နှံထားသော စတုရန်းကွက် အောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တကယ်တမ်း လိမ်လည်လှည့်စားရန် သူ ဖိအားပေး မခံခဲ့ရပေ။ ရေသည် မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသကဲ့သို့ အစစ်အမှန် အရှိတရားက တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာလေသည်။ သူသည် အသေးအဖွဲလေး ဖြစ်လျှင်တောင်မှ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို အစစ်အမှန် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းများ အသုံးပြုပြီး အနိုင်ရခဲ့လေပြီ။ သူသည် သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံးက သိသွားကြလေပြီ။

လင်းတုန်းသည် ခရမ်းနှင့် ရွှေရောင် အရိပ်ပိုးသား ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရင်အုပ်ကျယ်ကျယ် လူကြီးတစ်ယောက်နှင့် တည့်တည့် ဝင်တိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ ဝေ့ ကလန် ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး က သူ၏ ငွေရောင် ဆံပင်ဖားဖားများ ကြားမှနေ၍ လင်းတုန်းကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မင်းဟာ ငါတို့ ကလန်ရဲ့ ဂုဏ်ပြုမှုကို ရရှိသွားပြီ၊ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း... အောင်ပွဲ ရဖို့အတွက် ချို့ယွင်းချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်တာက ဂုဏ်သိက္ခာ တစ်ခုပဲ..."

ဒူးထောက်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ လင်းတုန်းသည် ခါးကို ညွတ်၍ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာ လေးစားစွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဒီငယ်သား ဟာ ဒီလောက် ကြင်နာတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး..."

၎င်းမှာ ဝေ့ ကလန် ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး က သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ရိုက် စကားပြောဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆိုင်းရပ်စ် က သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော လက်တစ်ဖက်ကို လင်းတုန်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဟာ သူ ရသင့်ရထိုက်တာကို ငြင်းပယ်လောက်တဲ့အထိ ဘယ်တော့မှ အလွန်အမင်း မနှိမ့်ချသင့်ဘူး... မင်း ဒီနေ့ အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့တယ်... အဲဒါနဲ့တင် လုံလောက်ပါစေတော့၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မိသားစုဆီ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ပြန်သွားလိုက်ပါ..."

လင်းတုန်းသည် ခေါင်းဆောင်ကြီး နှင့် ယခင်က စကားမပြောဖူးခဲ့ဘဲ၊ ထိုလူကြီး၏ စရိုက်လက္ခဏာကို အကဲဖြတ်ရန် ကောလာဟလများကိုသာ အားထားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဆိုင်းရပ်စ် ၏ စကားလုံးများထဲမှ ဖွင့်ဟမပြောထားသော သတင်းစကားကို သူ ကြားနိုင်ပြီး၊ သူ၏ ဝမ်းသာကြည်နူးမှုများ မှေးမှိန်သွားလေသည်။ ပရိသတ်ကြီး၏ ကျန်ရစ်နေသော အားပေးဟစ်ကြွေးသံများပင် သူ၏ နားထဲတွင် တိုးလျသွားလေသည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီငယ်သား က ကြေးအဆင့် က စီနီယာ တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ ပညာဖလှယ်ရဦးမှာမို့ပါ..."

လင်းတုန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဝေ့ဂျင်ဆိုင်းရပ်စ် ၏ ခြေထောက်များမှ မခွာခဲ့သော်လည်း၊ ထိုလူကြီး၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမှုကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။

"ကျောင်းတော် တွေဆီက ဧည့်သည်တချို့က မင်းရဲ့ ပြကွက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်ကြဘူး... ဒီနေ့ပွဲစဉ်တွေကို ငါတို့ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး၊ မနက်ဖြန်ကျမှ ကြေးအဆင့် ပြိုင်ပွဲတွေနဲ့ အသစ် ပြန်စနိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့ အများကြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလိမ့်မယ်..."

သူ ဆိုလိုသည်မှာ ကျောင်းတော် များမှ အကြီးအကဲများသည် ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက် အောင်ပွဲခံနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် စော်ကားခံရသည်ဟု ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမ အကြီးအကဲ နှင့် သူ၏ သဘောတူညီချက်မှာ မပြည့်စုံဘဲ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စမ်းသပ်မှုလည်း မပြီးမြောက်ဘဲ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ လင်းတုန်းသည် ပထမ အကြီးအကဲ ၏ မျက်နှာကို တစ်ချက်လောက် မြင်ရလိုမြင်ရငြား ပရိသတ် ထိုင်ခုံများဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုအဘိုးအို၏ ထိုင်ခုံမှာ လွတ်နေလေသည်။ အဲဒီကနေ အကူအညီ မရနိုင်တော့ပါချေ။ စစ်မှန်သော လေ့ကျင့်မှု ရရှိမည့် အခွင့်အရေးမှာ လင်းတုန်း၏ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရန် သူ အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

"ကျောင်းတော် လေးခုက ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေဟာ ကျွန်တော်တို့ ကလန်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကျင့်စဉ်နည်းလမ်း ပြသမှုကို မမြင်ရသေးပါဘူး၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး... ဒီငယ်သား အနေနဲ့ တခြား ကလန်တစ်ခုက ကြေးအဆင့် နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့အခါ၊ သူတို့ ဝေ့ ကလန် ရဲ့ အင်အားကို မြင်တွေ့သွားကြပါလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ အဲဒီအခါကျမှ ဒီငယ်သား ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် သူတို့ မကျေနပ်ဘူး ဆိုရင်တော့၊ ဒီငယ်သား အနေနဲ့ အပြည့်အဝ တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်..."

စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခုက သူ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကြားတွင် မြွေတစ်ကောင် လျှောတိုက်သွားသကဲ့သို့ လင်းတုန်း၏ ဂုတ်ပိုးပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေသည်။ ဆိုင်းရပ်စ် ၏ ဒေါသထွက်မှု သက်ရောက်မှုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းက သူ့ကို မြေကြီးဆီသို့ ဖိချနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

"ငါ့ကလန်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်အပေါ်မှာ ငါ လောင်းကြေးမထပ်နိုင်ဘူး..."

နာကျင်ရသော စကားလုံးများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့မှာ တရားမျှတကြောင်း လင်းတုန်း သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် သတိပေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို မျက်နှာလေး ဘာလေး ပေးပါဦး တပည့်၊ ပြီးတော့ ဒီသရုပ်ပြပွဲစဉ် ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ... ငါ့ရဲ့ အကြွေးတွေကို ငါ မမေ့ပါဘူး..."

ခေါင်းဆောင်ကြီး ထံတွင် သိမ်းဆည်းထားဆဲဖြစ်သော ကပ်ပါးကွင်း အကြောင်း အတွေးများက လင်းတုန်း၏ ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော မှော်ပစ္စည်းမျိုးဖြင့် သူ၏ လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ရွယ်တူများကို အမီလိုက်နိုင်လောက်သည်အထိ ပိုကောင်းလာနိုင်ပေမည်။ အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ အကြွေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထိုကွင်းကို ငှားရမ်းနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ၏ လက်ရှိ အားနည်းချက်ကို သူ ကျော်လွှားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့ထံတွင် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆီမှ မည်သည့် ကတိကဝတ်မျှ မရှိပေ။ ပထမ အကြီးအကဲ ဆီကတော့ ရှိလေသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်နှင့် ဝေ့ ကလန် ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ချိန်ခွင်လျှာ ညှိကြည့်လိုက်သည်။ ကလန်၏ ဂုဏ်သိက္ခာက အလေးချိန် မပြည့်မီကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်၊ လင်းတုန်းသည် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ၏ နဖူးကို မြေကြီးနှင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီငယ်သား သူ့ရဲ့ သရုပ်ပြ ပွဲစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်ရပါဦးမယ်..."

နာကျင်မှု လှိုင်းတံပိုး တစ်ခုကို မျှော်လင့်ရင်း၊ သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် ၏ အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဆိုင်းရပ်စ် သည် သူ့ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း နာရီပေါင်းများစွာကြာသော နာကျင်မှုများကို ခံစားရစေနိုင်သည်။ လင်းတုန်းကို သူ၏ အလိုဆန္ဒအတိုင်း လိုက်နာရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် လုံးဝ သတ်ပစ်လိုက်နိုင်သည်။

ထိုသို့လုပ်မည့်အစား၊ သူ ထွက်သွားလေသည်။

ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ လင်းတုန်းက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်ကြီး က ပြိုင်ပွဲ တာဝန်ခံ အကြီးအကဲကို လက်ဟန်ပြကာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားနေလေပြီ။

ဖိအားများ လျော့ကျသွားမှုကြောင့် လင်းတုန်း တုန်ရီသွားပြီး လေးလံသော သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ခုကို ချလိုက်လေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကလန်၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး ကို တိုက်ရိုက် အာခံရန် သတ္တိတွေ ဘယ်ကနေ ရလာသလဲ ဆိုတာကို သူ သေချာ မသိတော့ပေ။

သို့သော် ပထမ အကြီးအကဲ က သူ့ကို ပိုများသော အရာများ ကတိပေးထားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းရန်ပင်။ လင်းတုန်းသည် အခြား မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို မြင့်မားပြီး ပိုမို ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်လေသည်။ သူ သန်မာလာသည့် အချိန်ကျမှသာ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် သူ ရပ်တည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းကင် ဂုဏ်ကျက်သရေ ကျောင်းတော် က ဂုဏ်သရေရှိ မဟာမိတ်တွေရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ၊ အခြေခံအဆင့် သရုပ်ပြ ပွဲစဉ်မှာ အနည်းငယ် အပြောင်းအလဲ ရှိသွားပါပြီ..."

ဝေ့ အကြီးအကဲ က ကြေညာလိုက်ရာ၊ သူ၏ အသံက ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ၏ ထောင့်စေ့အောင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ ထင်ယောင်ထင်မှား နှင်းမြေခွေး လေးကောင်လုံးက၊ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားခံလိုက်ရသည့်အလား တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာကြလေသည်။

"အခြေခံအဆင့် ပြိုင်ပွဲရဲ့ ချန်ပီယံ ဖြစ်တဲ့ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း ဟာ ချက်ချင်းပဲ စီနီယာ တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ ပညာဖလှယ်ရပါလိမ့်မယ်... ဒါက ကလေးနှစ်ယောက်စလုံးအတွက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ သင်ယူမှု အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး၊ အခြေခံအဆင့် ချန်ပီယံ အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အလားအလာ အကန့်အသတ်တွေကို စမ်းသပ်နိုင်ခွင့် ရပါလိမ့်မယ်..."

...

လင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ်သည် တစ်နေကုန်နီးပါး အားစိုက်ထုတ်ထားရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ အားနည်းနေပြီး၊ သူ အနားမယူရမီအချိန်အထိ 'ဗလာ လက်ဝါး' ကို ဆက်တိုက် အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုနိုင်မည့် သူ၏ စွမ်းရည်အပေါ် သူ သံသယ ဝင်နေမိသည်။ သို့သော် အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင်တော့၊ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန် လုံလောက်သော အခြေအနေကောင်း တစ်ခုတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်ကြီး အနေဖြင့် သူ့ကို ဤမျှ လွယ်လွယ်နှင့် အရှုံးပေးသွားအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ပြီးတော့ ချန်ပီယံရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဝေ့ဂျင်ဆိုင်းရပ်စ် က ဒီတာဝန်အတွက် တခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မြေးဖြစ်သူကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် တာဝန်ပေးအပ်လိုက်ပါတယ်... ကျောင်းတော် တွေနဲ့ ကလန် အားလုံးက ဂုဏ်သရေရှိ ကျင့်ကြံသူ အပေါင်းတို့... ဝေ့ ကလန် ကနေ ဝေ့ဂျင်အေမွန် ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်..."

ရုတ်တရက်ဆိုသလို အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းက များစွာ ပိုမို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုအဖြစ် ထင်မှတ်လာရလေသည်။

ဘုန်း...

အမည်းရောင် ဆံပင်များကို အနောက်သို့ စည်းနှောင်ထားပြီး လှံကို ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားလျက်၊ အေမွန် သည် ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ၏ အပေါ်ဆုံးရှိ အထူးခန်းမှနေ၍ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းလာလေသည်။ သူသည် ဒူးကို အနည်းငယ်မျှသာ ကွေးလျက် ဆင်းသက်လိုက်ရာ၊ သံမဏိ တံဆိပ်ပြား က သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လွှဲယမ်းသွားလေသည်။

"ဝေ့ရှီလင်းတုန်း..."

သူက ကြေညာလိုက်၏။ သူ၏ အသံမှာ ဩဇာပါပြီး ပြည့်စုံလေသည်။

"ငါတို့ အချင်းချင်းဆီကနေ သင်ယူနိုင်ဖို့ မင်းကို စင်မြင့်ပေါ် ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်..."

***