အခန်း (၃၅-၃၆)

အပိုင်း (၃၅)

ပျားတူများ...။ ထိုအရာများကသာ လင်းတုန်း အတွက် ဤစင်မြင့်ပေါ်မှ လင်းတုန်းကို အသက်ရှင်လျက် ဆင်းနိုင်စေမည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်လေသည်။

ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာ အေမွန် အတွက် စော်ကားမှု တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ထိုအမုန်းကို လင်းတုန်းအပေါ် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအရ ပုံချပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ လင်းတုန်းသည် ခြေလက် တစ်စုံလောက်သာ ကျိုးပဲ့လျက် သူ၏ နေရာသို့ ပြန်ရောက်နိုင်မည် ဆိုလျှင်ပင်၊ သူ့ကိုယ်သူ ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သူ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များက သူ့ကို ကယ်တင်ရန် လုံလောက်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ရဲသလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ လုံလောက်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်... အကယ်၍ လိမ်လည်လှည့်စားမှုများဖြင့် အေမွန် ကို သရေကျသည်အထိ သူ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်...။

ဝေ့ ကလန် အနေဖြင့် သူ့ကို လက်တွေ့ကျကျ ထောက်ပံ့ပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့၏ ကြယ်ပွင့် တပည့်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူအဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်ကျမှ သူ့ကို လေ့ကျင့်ခွင့် ငြင်းပယ်မည်ဆိုပါက၊ သူတို့သည် လူမိုက်များကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

သူသည် ကျရှုံးနိုင်ခြေရှိသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးထက် အောင်ပွဲအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကိုသာ အာရုံစိုက်ရင်း ခါးကို မတ်လိုက်ကာ၊ စင်မြင့်ဆီသို့ စတင် လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

အစ်မဖြစ်သူက သူ၏ တံတောင်ဆစ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ အနောက်သို့ ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။

"ငါ နင့်နေရာ ဝင်တိုက်မယ်..."

သူမက အလောတကြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နင်က ဒီဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး၊ ဒါကြောင့် နင့်နေရာမှာ အစားထိုးဖို့ မိသားစုဝင် တစ်ယောက် လိုအပ်တယ်လို့ ပြောလိုက်... သူတို့ ခွင့်ပြုလိမ့်မယ်... အေမွန် ကလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ချင်နေမှာ... ပြီးတော့ တကယ်လို့ ငါသာ သူ့ကို နိုင်ခဲ့ရင်၊ ဘယ်သူကမှ နင့်ကို ဒီလိုမျိုး ထပ်ပြီး စော်ကားရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းတုန်းသည် ကယ်လ်ဆာ ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုထဲမှ သူ့ကိုယ်သူ ညင်သာစွာ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်အတွက်ပဲ... မမ..."

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သံသယများမှာ နဖူးပေါ်တွင် စာရေးထားသကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားလှသည်။

"နင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... ကလေးတွေကို တိုက်ခိုက်တာက ဝေ့ဂျင်အေမွန် ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ နင့်ကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုစဉ် တစ်ခုခုကို သူမ သတိရသွားပြီး၊ သူ့ထံမှ ရုတ်တရက် ခွာလိုက်သည်။

"နေဦး... မဟုတ်သေးဘူး... ဒါက နင့်ရဲ့... လင်းတုန်း၊ နင် ဘာတွေ လုပ်ထားတာလဲ... နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

ဖြေရှင်းချက်ပေးရမည့် အခြေအနေမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်၊ သူသည် သူမထံမှ ခွာ၍ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးတက်သွားလေသည်။ သူ အဖြူရောင် ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ချိန်တွင်၊ ပရိသတ်ကြီးက သြဘာပေးကြလေသည်။ သူ အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံရမည်ကို ကြည့်ရှုရန် မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သူတို့ စိတ်ပျက်သွားကြပါစေဟုသာ သူ မျှော်လင့်နိုင်လေတော့သည်။

လင်းတုန်းက လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဝေ့ရှီလင်းတုန်းဟာ အစ်ကို အေမွန် ရဲ့ လမ်းညွှန်ပြသမှုကို ခံယူရမယ့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

နှုတ်ဆက်မှုကို ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ဘဲ၊ ဝေ့ဂျင်အေမွန် သည် သူ၏ လှံကို အောက်သို့ လှည့်ချလိုက်ပြီး စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် လှည့်ပတ်လိုက်ရာ၊ အရိပ်ပိုးသား အစွပ်မှာ လျှောကျသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားလေသည်။ သူသည် အသင့်အနေအထားဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး၊ ကိုယ်တစ်ပိုင်းလှည့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ထားလျက် လှံကို ရှေ့နှင့် အောက်ဘက်သို့ စောင်းထားလိုက်သည်။

"မင်းမှာ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ် ဝိညာဉ်မဲ့..."

အေမွန် က အဝေးသို့ မရောက်နိုင်လောက်အောင် တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူက သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်လာပြီး၊ လူအုပ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စေရန် လက်များကို မြှောက်လိုက်သည်။

"သတ္တိဆိုတာ အားနည်းသူရော အားကြီးသူရော ပျိုးထောင်နိုင်တဲ့ အရာဖြစ်တယ်... ဝေ့ရှီလင်းတုန်းက သူ့ရဲ့ သတ္တိကို ဒီနေ့ ပြသခဲ့ပြီးပါပြီ... ငါတို့ ကလန်က သတ္တိကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ပြီးတော့ လိုအပ်တဲ့အခါမျိုးမှာ နှိမ့်ချမှုကိုလည်း ငါတို့ တန်ဖိုးထားပါတယ်... လူငယ်လေး လင်းတုန်း၊ မင်း စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ဆင်းသွားမယ် ဆိုရင်တောင်မှ ဘာဂုဏ်သိက္ခာကျစရာမှ မရှိပါဘူး... အဲဒီအစား၊ ကိုယ့်ထက် သာလွန်တဲ့သူတွေကို ဦးစားပေးတတ်တဲ့ မင်းရဲ့ ပညာရှိမှုကို ငါတို့က ပိုလို့တောင် လေးစားဦးမှာပါ..."

လင်းတုန်း၏ နေရာတွင်သာဆိုလျှင်၊ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကမျှ ငြင်းဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လူပုံအလယ်တွင် မိမိ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ စကားကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုခြင်းကြောင့် မျက်နှာ အလွန်ပျက်ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ဆိုင်းရပ်စ် ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ပြီးပြည့်စုံသော ဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုနှင့် ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှု အရှိတရားတို့ ကြားတွင် အကြပ်ရိုက်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းတုန်းအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ထွက်ပေါက် တစ်ခုတည်းကိုသာ သူ ချန်ထားခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်တွင် ဆုံးရှုံးစရာ ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိဘူး ဆိုသည်ကို သူ မေ့နေခဲ့လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး ရဲ့ စကားတွေကို ကြားနာခွင့် ရတာဟာ အခွင့်ထူး တစ်ရပ်ပါပဲ"

လင်းတုန်းက နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဝေ့ဂျင်အေမွန် လို ကျွမ်းကျင်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ဆီကနေ သင်ယူခွင့်ဆိုတာ ခဏခဏ ရတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်မယ် ဆိုရင် ဒီငယ်သား ဟာ လူမိုက် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်..."

သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားချိန်မှာပင် ဆိုင်းရပ်စ် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

သူက အေမွန် ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ အေမွန်၏ လှံထိပ်တွင် ခရမ်းရောင် မြေခွေးမီးတောက် များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာချိန်မှာပင် အရိပ်တစ်ခုက နေမင်းကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။

ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ၏ အထက်တွင် တိမ်တိုက်များ စုရုံးလာပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး စကားပြောနေစဉ် တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်လာလေသည်။

"စုဝေးရောက်ရှိနေကြတဲ့ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား က ကျွမ်းကျင်သူ အပေါင်းတို့... ဒီသရုပ်ပြပွဲစဉ်က မင်းတို့ရဲ့... စိတ်ကို..."

သူ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ စကားသံများ တိမ်ဝင်သွားလေသည်။

လင်းတုန်းကတော့ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် လင်းတုန်းကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးပမ်းသည့်အနေဖြင့် ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားသယောင် ထင်ရစေရန် သူ၏ ထင်ယောင်ထင်မှား ပညာရပ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို သူ သိပ်ပြီးတောင် စဉ်းစားမနေခဲ့ပေ။ သို့သော် ဆိုင်းရပ်စ် သည် ခေါင်းပေါ်တွင် မရဏကမ္ဘာသို့ သွားရာ တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခု ပွင့်လာသည့်အလား မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"အေမွန် "

ဆိုင်းရပ်စ် က စတင် ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း၊ ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အသံပမာဏဖြင့် လေထုကိုပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သော အသံကြီး တစ်သံက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက ဝေ့ ကလန် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး လား..."

ထိုအသံအောက်တွင် လူအုပ်ကြီး တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ လူအနည်းငယ်က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ အမျိုးသမီး တစ်ဦး ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေသည်ကို လင်းတုန်း လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအရာက အခြား မည်သည့်အရာထက်မဆို တစ်ခုခု ကြီးကြီးမားမား မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ယုံကြည်သွားစေလေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမှ ဒေါသထွက်နေသော တမန်တော် တစ်ပါးကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်သည် မှောင်မိုက်နေသော တိမ်တိုက်များထဲမှ ဆင်းသက်လာလေသည်။ အမည်းရောင် အကြောများ ယှက်နွှယ်နေသော အဖြူရောင် အတောင်ပံများမှသည် သူ၏ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အစင်းကျား ဆံပင်များအထိ၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အမည်းနှင့် အဖြူရောင်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားလေသည်။ သူသည် အမည်းရောင် သားမွေးများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ လက်ဝတ်ရတနာများ တပ်ဆင်နိုင်သည့် နေရာတိုင်းတွင် စိန်များက တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။

သူ၏ ညာလက်က ငွေရောင် ကွပ်ထားသော ဓားတစ်လက်၏ လက်ကိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေပြီး၊ ဘယ်လက်က ကြမ်းတမ်းသော အိတ်တစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ အိတ်၏ အောက်ခြေတွင် အမည်းရောင် အစွန်းအထင်းများက တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့လာနေပြီး၊ ၎င်း၏ အတွင်းတွင် ဘာပါမည်ဆိုသည်ကို လင်းတုန်းအား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ခန့်မှန်းမိစေလေသည်။

သို့သော် သူ၏ ကျောဘက်မှ ဖြန့်ကျက်ထားသော ဧရာမ အတောင်ပံများကို ထည့်တွက်လျှင်တောင်မှ၊ သူ၏ အထိတ်လန့်ဆုံးသော အသွင်အပြင်မှာ သူ၏ သားမွေးများပေါ်တွင် ရှိနေသော တံဆိပ်ပြား ပင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းကို စစ်မှန်သော ရွှေစင် ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းသည် အသက်ရှူ၍ မရတော့ကြောင်း သူ့ကိုယ်သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ထိုလူကြီး၏ ဖိနှိပ်ထားသော လေထုကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသူမှာ ရွှေအဆင့် တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သေမျိုးများ၏ စိတ်ကူးအိပ်မက်များထက် ကျော်လွန်သော မာဒြာ ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားသူ တစ်ဦး၊ အသက်ရှင်လျက် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ကျောင်းတော် နှင့် ကလန် အားလုံးမှ လူတိုင်း ဒူးထောက်ကျသွားကြသဖြင့်၊ ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် တစ်ခုလုံး လုံခြုံသောအသံရှိသည့် ဒရမ်များကို တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ဆိုင်းရပ်စ် ပင်လျှင် ရွှေအဆင့် တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် သင့်လျော်သည့်အတိုင်း ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်သော်လည်း၊ သူ ဒူးထောက်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းက လင်းတုန်းအတွက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ထာဝရ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုက ရုတ်တရက် လေတိုက်၍ ယိမ်းယိုင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"ဒီငယ်သားရဲ့ နိမ့်ချတဲ့ နာမည်က ဝေ့ဂျင်ဆိုင်းရပ်စ် ဖြစ်ပြီး၊ ဝေ့ ကလန် ကို ဦးဆောင်ခွင့် ရထားပါတယ်"

ဆိုင်းရပ်စ် က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီငယ်သား အနေနဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ ရဲ့ နာမည်ကို သိခွင့်များ ရနိုင်မလား ခင်ဗျာ..."

အမည်းနှင့် အဖြူရောင် လူကြီးသည် ဆိုင်းရပ်စ် ၏ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အတောင်ပံများက ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီသို့ ဆယ့်ငါးပေခန့် ဖြန့်ကျက်သွားလေသည်။ သူ၏ အတောင်ပံအရိပ်ကြီးက လင်းတုန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။ လင်းတုန်း တုန်ရီသွားသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကိုတော့ လွှဲမဖယ်ခဲ့ပေ။ ဤဖြစ်ရပ်သည် ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသော်လည်း၊ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ၏ သမိုင်းကြောင်းကို အသစ်ပြန်လည် ပုံဖော်တော့မည့် အရာဖြစ်ရာ သူ လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ၊ ထိုသူစိမ်းသည် ဆိုင်းရပ်စ် ၏ အပေါ်စီးမှ ရပ်နေ၏။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် တံဆိပ်ပြား လေးသာလျှင် တစ်ခုတည်းသော အရောင်အသွေး ဖြစ်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် စကားပြောလိုက်သော်လည်း၊ လေ သဘာဝ သက်စောင့် အော်ရာ က သူ၏ အသံကို ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် အတွင်းရှိ နားတိုင်းဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားလေသည်။

"ငါက လီ ကလန် ရဲ့ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ လီမာကပ်သ် ပဲ..."

ဆိုင်းရပ်စ် ၏ ငွေရောင် ဆံပင်ဖားဖားနှင့် ခေါင်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား မော့တက်လာသည်။ အသက်တစ်ရှိုက် အကြာမှာပင်၊ မာကပ်သ် ၏ လက်က မှုန်ဝါးသွားပြီး၊ သွေးစက်များက လင်းတုန်း၏ မျက်နှာကို လာပက်လေတော့သည်။

***

အပိုင်း (၃၆)

လင်းတုန်း နောက်သို့ လဲကျသွားပြီး၊ ရင်တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေ၏။ မျက်လုံးများပေါ်မှ နွေးထွေးပြီး စေးကပ်နေသော သွေးများကို သူ အလောတကြီး ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ မြင်ကွင်း ကွယ်နေစဉ်အတွင်း ထိတ်လန့်မှုကို သူ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မျှ မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။ လီ ကလန် ထံမှ အဖြူရောင် အတောင်ပံများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးက သူ့ဆီ ဆက်လာနေသလား ဆိုသည်ကို သူ မြင်ရမည်၊ သူ သိရမည်။

မျက်လုံးများ ပြန်ပွင့်လာချိန်တွင် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ... ကျောက်တုံးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အနီရောင် သွေးများ စွန်းထင်းသွားစေသော ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ခေါင်းပြတ် အလောင်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။ မာကပ်သ် သည် သူ၏ ခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြတ်ထွက်သွားအောင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မိခင်ရဲ့ အပြစ်တွေက သမီးတွေဆီကို ကူးစက်သလိုပဲ၊ ဖခင်ရဲ့ အပြစ်တွေကလည်း သားတွေဆီကို ကူးစက်တာပဲ"

လီမာကပ်သ် က ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း၊ သူ၏ လက်ချောင်းများမှ သွေးများကို အမည်းရောင် သားမွေးများပေါ်တွင် သုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကလန် တည်ထောင်သူရဲ့ ယုတ်မာမှုတွေအတွက် ပေးဆပ်ဖို့၊ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေတဲ့ ဝေ့ သွေးမျိုးဆက် ဆက်ခံသူတိုင်းရဲ့ ခုန်လှုပ်နေတဲ့ နှလုံးသားတွေ အကုန်လုံးတောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် နှလုံးသား နှစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ ငါ ကျေနပ်လိုက်မယ်..."

မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး၊ လက်သည်းကုတ်များ ပါသော သူ၏ လက်ကို ဘာမှမရှိသော လေဟာနယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဖြည်းညှင်းစွာပင်၊ ဝေ့ဂျင်ဆိုင်းရပ်စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေခွေးမီးတောက် များအဖြစ်သို့ ပျော်ဝင်သွားလေသည်။ လင်းတုန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးများပင်လျှင် မပျောက်ကွယ်မီ အပူငွေ့ဖြင့် တောက်လောင်သွားပြီး၊ ဖန်တီးထားသော အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားလေသည်။

အလင်းရောင်များ လှုပ်ခါသွားပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် နေရာလွတ် တစ်ခုမှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခေါင်းက ခန္ဓာကိုယ်တွင် တွယ်ဆက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ လက်သီးက ဖောက်ထွင်းထားလေပြီ။

ဆိုင်းရပ်စ် က စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လီမာကပ်သ် က သူ၏ လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ၊ တစ်ဖက်လူ၏ နှလုံးသား ဖြစ်ရမည့် အရာတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ သွေးများရွှဲနစ်နေသော မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ လက်သီးမှ သွေးများ တပေါက်ပေါက် ကျဆင်းနေလေသည်။

လှည့်ကွက်များ ကုန်ခန်းသွားပြီဖြစ်သော ဝေ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားလေတော့သည်။

မာကပ်သ် က လက်သီးကို ဖြန့်လိုက်ရာ၊ နှလုံးသား တစ်ခုက အလောင်းပေါ်သို့ ‘ဘုတ်' ခနဲ ကျသွားလေသည်။

"နှလုံးသား တစ်ခု... နောက်တစ်ခုကိုတော့ အချိန်ကျရင် ငါ လာယူမယ်..."

မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ကျောဘက်တွင် အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အတောင်ပံများက သားရေ ဝတ်ရုံကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ခေါက်သိမ်းသွားလေသည်။ အဖြူနှင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုက ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ အလောင်းမှနေ၍ စတင် ကွာကျ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ မာကပ်သ် က ၎င်းကို ဖနောင့်ဖြင့် နင်းခြေပစ်လိုက်ရာ မာဒြာ များ ပြန့်ကျဲသွားလေတော့သည်။

သူသည် ကလန်များမှ အကြီးအကဲများနှင့် ကျောင်းတော် လေးခုမှ ဧည့်သည်များ ရှိနေသော အထူးခန်းဆီသို့ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို တိုက်ရိုက် ဖြေရှင်းရတာကို ငါ ယုံကြည်တယ်... အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံးကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေအဖြစ် သိမ်းပိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ် ဆိုတာကို အသိပေးလိုက်တယ်... တကယ်လို့ စိန်ခေါ်ချင်သူတွေ ရှိရင်၊ အခုပဲ ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ... အဆင်ပြေရင် အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ခဲ့ကြ... တောင်ကြား ထဲက ကျောက်စိမ်းအဆင့် တွေ အားလုံးကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်တိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့ တစ်ညလုံး အချိန်ကို အလဟဿ မဖြုန်းနိုင်ဘူး..."

မာကပ်သ်သည် သူ ဆင်းသက်လာကတည်းက ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကိုင်ထားသော အိတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။ ခေါင်း နှစ်လုံး ပြုတ်ကျလာပြီး၊ ဖြူဖျော့သော ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လိမ့်သွားရင်း သွေးစက်ရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ သူက အိတ်ခွံကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သော်လည်း၊ လင်းတုန်း၏ အကြည့်ကတော့ စူးစိုက် ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

ခေါင်းများထဲမှ တစ်လုံးမှာ သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ အာရုံက အခြား ခေါင်းတစ်လုံး၊ ဒုတိယ ခေါင်း၊ ရှည်လျားသော ဆံပင်များဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော ခေါင်း တစ်လုံးအပေါ်တွင်သာ ရောက်နေလေသည်။ ရှည်လျားသော အညိုရောင် ဆံပင်များ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းချုပ်၍ မရအောင် တုန်ရီလာပြီး၊ မည်သည့် လှည့်ပတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကမှ မထိန်းချုပ်ထားနိုင်တော့သော ပုံစံဖြင့် မာဒြာ များက သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် ပြေးလွှားနေလေသည်။

ထိုခေါင်း ဘယ်သူ့ခေါင်းလဲ ဆိုတာကို သူ သိသည်။ မျက်နှာကို မြင်စရာ မလိုပေ။ သူ သိနေသည်။

ကယ်လ်ဆာ၏ 'ဗလာ လက်ဝါး' ဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့၊ လောကကြီး တစ်ခုလုံး အစစ်အမှန် မဟုတ်တော့သလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ လွန်းလှသည်။ ဒီမနက်လေးတင် ကလေးတစ်အုပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ သူ ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်၊ ယခုတော့... အခုကျတော့ ရွှေအဆင့် တွေ ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ့ အမေသေသွားပြီ။

မိုက်မဲလွန်းသည်။ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ရမည်။ အရူးအမူး နိုင်လွန်းပြီး ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ လောကကြီးက ထိုကဲ့သို့ မဖြစ်သင့်ပေ။ လောာကကြီးက အဓိပ္ပာယ် ရှိရမည်။ အိပ်မက်များသာလျှင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း မရှိ၊ အကြောင်းပြချက် မရှိ လည်ပတ်တတ်သည်။ သီချင်းဆိုနေသည့် ပန်းများ၊ ကခုန်နေသည့် တိမ်တိုက်များနှင့် ရူးသွပ်နေသည့် အိပ်မက်များကတော့ ဒါထက်စာလျှင် ပို၍ ယုတ္တတန်သေးသည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့်များ စင်မြင့်၏ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် စတင် စုရုံးလာကြသည်။ ကာဇန် နှင့် ဝေ့ကလန်တို့မှ အဘိုးအို၊ အဘွားအို များ အတူတကွ စုဝေးလာကြပြီး အလံနှစ်ခုစလုံး၏ အောက်တွင် ရောနှောနေကြလေသည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ အချေအတင် ပြောဆိုနေကြပြီး၊ မည်သူကမျှ စင်မြင့်ပေါ်သို့ မတက်ရဲကြသော်လည်း၊ သူတို့ စုရုံးလာခဲ့ကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး သေဆုံးရန်၊ သူတို့သည် တစ်ယောက်စ နှစ်ယောက်စဖြင့် အလောတကြီး လာရောက် ပူးပေါင်းကြလေသည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့် အားလုံး သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အချို့က ပရိသတ် နေရာများတွင်သာ ဒူးထောက်လျက် ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြသည်။

မာကပ်သ် က ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းများမှ သွေးစက်များကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါပဲလား... မတုံ့ဆိုင်းနေကြနဲ့၊ တက်ခဲ့ကြ... မင်းတို့ အဆင်သင့် မဖြစ်မချင်း ငါ စမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းတုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အမုန်းတရားများ ဆူပွက်လာပြီး၊ ကျောက်စိမ်းအဆင့် အကြီးအကဲများနှင့် သူ သွားရောက် ပူးပေါင်းနိုင်ဖို့ ဆုတောင်းနေမိသည်။ ရွှေအဆင့် တစ်ဦးသည်ပင် သေမျိုး မဟုတ်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့...။

ထိုအကြံဉာဏ်က နေထွက်လာသကဲ့သို့ သူ့ ဝိညာဉ်ကို လင်းလက်သွားစေသည်။ လီမာကပ်သ်သည် သာမန် လူတစ်ယောက်ထက်ပင် သူ၏ မာဒြာ အပေါ်တွင် ပို၍ မှီခိုနေရနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဒဏ္ဍာရီများသာ မှန်ကန်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ရွှေအဆင့် များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုကဲ့သို့ မာဒြာ ဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို 'ဗလာ လက်ဝါး' က ဘာတွေ လုပ်နိုင်မည်နည်း။

ထိုရိုက်ချက်ကို ထိမှန်အောင် လုပ်ရင်း လင်းတုန်း သေဆုံးသွားလိမ့်မည်၊ သို့သော် ထိုအချက်က စဉ်းစားနေရန် မတန်ပေ။ သွေးကွဲ ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရိုက်ချက်ချင်း ဖလှယ်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းများ၏ ပုံပြင်များနှင့်အတူ သူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် သူ အောင်မြင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ သူသည် ဝေ့ ကလန် ၏ ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် ထာဝရ ရှင်သန်နေတော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကောင်းမွန်သော သေဆုံးမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော သေဆုံးမှု တစ်ခု။ သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ သေဆုံးမှု။

အကယ်၍ 'ဗလာ လက်ဝါး' ပင် မလုံလောက်ခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ လင်းတုန်းတွင် ကစားရန် ဖဲချပ်တစ်ချပ် ကျန်သေးသည်။ ပျားတူ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် စင်မြင့်အောက်ရှိ သူတို့၏ အိုးထဲတွင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ လွှတ်ပေးမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ထို ရွှေအဆင့် ကို အသက်တစ်ရှိုက်စာလောက်၊ သို့မဟုတ် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေးလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အာရုံလွှဲပေးနိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်၊ လင်းတုန်း၏ အသက်ကို စတေးရကျိုး နပ်ပေလိမ့်မည်။

လောကကြီး အစစ်အမှန် မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရမှုက လင်းတုန်းအပေါ်သို့ ထပ်မံ ရိုက်ခတ်လာပြီး၊ သူ၏ လှပသော စိတ်ကူးယဉ် ထင်ယောင်ထင်မှားမှုများကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်လေသည်။ သူ ဘာတွေ တွေးနေခဲ့သနည်း။ သူ့လို ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်က၊ ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်နှင့် တိုက်မည့် တိုက်ပွဲတွင် သူ့အသက်ကို စတေးဖို့ စဉ်းစားနေသည်လား။ ထိုအရာက ဆိုးရွားသည့် ဟာလ တစ်ခု သို့မဟုတ် အတ္တကြီးလွန်းသည့် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ကူးယဉ် ကဗျာတစ်ပုဒ်ပဲ ဖြစ်ရမည်။ သူ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ချေ။ ဘာအစီအစဉ်၊ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘဲ သူ သေသွားရုံသက်သက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်းတုန်းသည် လီ ကလန်မှ ဘီလူးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး၊ သူ၏ မျှော်လင့်ချက် အကြံဉာဏ်လေး သေဆုံးသွားလေသည်။ အမှန်တရားက ညဥ့်ဦးယံ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ ဘာမှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ကြိုးစားစရာ အကြောင်းလည်း မရှိ။ သူ အရမ်း အားနည်းလွန်းနေသည်။

လီမာကပ်သ်က သူ၏ လက်မောင်းများနှင့် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်ကြီးက ပိုမို မည်းမှောင်သွားပြီး အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံး ညအမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ သူက လောကကြီး၏ သက်စောင့် အော်ရာ ကို ခေါ်ယူလိုက်ချိန်တွင် ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ အဖြူရောင် မြေခွေး တိုင်ကြီး လေးတိုင်မှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားလေသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် မာကပ်သ် တစ်ယောက်သာ လင်းလက်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဖြူရောင် စွမ်းအားများက ကွပ်ပေးထားလေသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ကျဉ်းမြောင်းလှတဲ့ လမ်းစဉ်တွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ လောကကြီးက ကျယ်ဝန်းလှတယ်”

ကျောက်စိမ်းအဆင့် လူအုပ်ကြီးက သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် သူက ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ကို ငါ လမ်းပြပေးပါရစေ..”

ဝေ့ နှင့် ကာဇန် ကလန်တို့မှ ကျောက်စိမ်းအဆင့် အကြီးအကဲများသည် လေးနက်တည်ကြည်သော စီတန်းလှည့်လည်မှုဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်လာကြပြီး၊ မြေခွေးမီးတောက်များကို ခေါ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် တောက်ပသော အနီရောင် ဓားသွားများကို ဖန်တီး ခြင်းများ ပြုလုပ်လာကြသည်။ သူတို့ လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ခန့်သည် မာကပ်သ်၏ ရှေ့တွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် သေရန် ပြင်ဆင်ထားကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ လင်းတုန်း သိလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ လင်းတုန်းသည် သူတို့နှင့်အတူ သေဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သူ အရမ်း အားနည်းနေလွန်းပြီး သူ၏ သေဆုံးမှုက ဘာကိုမှ ပြီးမြောက်စေမည် မဟုတ်သည်လည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။ သို့သော် လုံးဝ မကြိုးစားဘဲ သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေမည့်အစား သူ မှားယွင်းနေနိုင်သည်ဟူသော သေးငယ်သည့် အခွင့်အရေးလေးပေါ်တွင် လောင်းကြေးထပ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းလေသည်။

လင်းတုန်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ချိန်တွင်၊ မာကပ်သ်က မျက်လုံးတစ်ချက်မျှပင် မရွှေ့ခဲ့ပေ။ သူ့အတွက် ကျောက်စိမ်းအဆင့် အောက် နိမ့်သူ မည်သူမဆို တည်ရှိမနေသကဲ့သို့ပင်။ ဝေ့ အကြီးအကဲများ၏ ပထမဆုံး အတန်းက မာဒြာများကို အသင့်ပြင်လျက် သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာချိန်တွင်၊ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် သူ၏ လက်သီးတစ်ဖက်စီ ပတ်လည်တွင် လေနှင့် အရိပ်များကို စုစည်းလိုက်လေသည်။

လင်းတုန်းက သူ့ရှေ့သို့ တိုးကပ်သွားသော်လည်း သတိမထားမိခံရသေးပေ။ သူသည် အောက်သို့ပင် တစ်ချက်မငုံ့ကြည့်ဘဲ၊ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ကျောက်တုံးများထက် လင်းတုန်းကို ပို၍ အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ အထက်ကောင်းကင်ပြင်သည် အဖြူရောင် လင်းလက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံရသော လင်းတုန်းသည် မာကပ်သ်၏ အမြုတေပေါ်သို့ 'ဗလာ လက်ဝါး' တစ်ချက်ကို အတိအကျ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်သို့ ရေပက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြေခံအဆင့် ကလေးတစ်ယောက်က ရွှေအဆင့်ကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီများကပင် တစ်ခါမျှ မဆိုခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းမှာ ယင်ကောင် တစ်ကောင်က ကျားတစ်ကောင်ကို... မဟုတ်သေး တောင်ကြီး တစ်တောင်ကို တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံးရှိ အခြေခံအဆင့်ရှိသူ အားလုံး လက်တွဲပြီး သူတို့၏ မာဒြာများကို စုပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ လီ ကလန် ၏ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ အဝတ်အစားများကို လှုပ်ခတ်သွားစေရန်ပင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ လင်းတုန်း ပိုသိထားသင့်ခဲ့သည်။

သူ့နေရာသူ ပြန်သတိရသင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ အင်အားများ အသုံးမဝင်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မာကပ်သ်က သူ့ကို ခါးလယ်သို့ လက်ပြန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ နောက်ဆုံးအချိန်အထိပင်၊ သူသည် လင်းတုန်းကို တစ်ချက်ကလေးမျှ လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။

***