အခန်း (၅၃-၅၄)

အပိုင်း(၅၃)

ဤသေတ္တာက လင်းတုန်းကို ဖမ်းစားထားပြီး၊ ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာသည်အထိ သူ စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ ဆယ်လ်ဗန် ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်း သူ ကောင်းကောင်း မသိသော်လည်း၊ ၎င်းက သန့်စင်မှုကို လိုအပ်သဖြင့် သူ့အတွက် အထူးပြုလုပ်ပေးထားသည့်အလား ရှိလေသည်။

၎င်းက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုနှင့် တူပြီး၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားလာနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မျိုးစေ့တစ်ခုမှနေ၍ ကြီးထွားလာလေ့ မရှိကြပေ။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်ကြား ပေါင်းစပ်မှု တစ်ခုခု ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်၊ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား မှ သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူ့ကို အကျိုးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့၊ အခြား သေတ္တာများဆီသို့ သူ ရွှေ့သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ အခြား ရတနာများစွာကဲ့သို့ပင် ၎င်းတွင် အလားတူ အားနည်းချက် ရှိလေသည်။ သူ ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်မီ အချိန် အတော်ကြာယူရမည် ဖြစ်သည်။ ယခု ချက်ချင်း အသုံးဝင်မည့် အရာတစ်ခုခုကို သူ လိုအပ်နေသည်။ သို့သော်လည်း၊ သူ ကြေးအဆင့် သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ဖြစ်သွားမည့် အရာမျိုးကိုတော့ သူ မလိုချင်ပေ...။

အကြီးအကဲရာမ်က ဆယ်လ်ဗန် မြစ်-မျိုးစေ့ ၏ မှန်သေတ္တာရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ချတာ ကောင်းပါတယ်... ဒီနေရာမှာ မင်း ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ရတနာက မင်းရဲ့ လမ်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်တယ်... ပြီးတော့ တပည့်ငယ် တစ်ယောက် ဒီကို ဝင်လာပြီး သူတို့ ပထမဆုံး မြင်တဲ့ လက်နက်ကို ကောက်ယူသွားတဲ့ အချိန်တိုင်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က တုန်လှုပ်သွားရတယ်... တကယ်လို့မင်းရဲ့ မျက်လုံးကို ဖမ်းစားထားတဲ့ အရာကို ငါ့ကို ပြောပြမယ်ဆိုရင်... မင်းကို ငါ အလင်းပြပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်...”

အကယ်၍ လင်းတုန်းသာ ဤနေရာမှ ရတနာ အနည်းဆုံး ခြောက်ခုခန့်မျှ ယူမသွားနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူ၏ ဝိညာဉ် အစိတ်အပိုင်းများကို ချန်ထားခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် အကြီးအကဲ ကို အကူအညီမဲ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“အကုန်လုံးကို ယူသွားခွင့်ရရင်တောင်... လုံလောက်ဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

ရာမ် က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ဖန်သေတ္တာ၏ ပြန့်ပြူးသော မျက်နှာပြင်ကို ပုတ်လိုက်လေသည်။

“ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်... လူငယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဆိုတာ အဲဒီလို ဖြစ်သင့်တယ်... တကယ်လို့မင်းက ပိုပြီး လိုချင်တဲ့ လောဘ မရှိဘူး... အမြဲတမ်း ပိုပိုလိုချင်မနေဘူး ဆိုရင်... မင်း ဘယ်လိုလုပ် တိုးတက်နိုင်တော့မလဲ...”

လင်းတုန်းသည် လေးနက်သော အရာတစ်ခုခုကို သူ ယခုလေးတင် ကြားလိုက်ရသလားဟု သံသယ ဝင်မိသော်လည်း၊ အကြီးအကဲ က သူ့ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဖြစ်သင့်တာထက် ပိုပြီး အားနည်းနေတယ် မဟုတ်လား... ဒီ အဘိုးကြီး က မင်းကို အကြံဉာဏ် နည်းနည်းလောက် ပေးပါရစေ...”

အကြီးအကဲရာမ် သည် လင်းတုန်းကို ခေါင်းစောင်း၍ ကြည့်ရှုချင်စိတ် ပေါက်သွားစေမည့် မျက်စိကျစရာ ပစ္စည်းအချို့ကို ကျော်လွန်၍၊ အတန်းများတစ်လျှောက် လိုက်လံ ပြသလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ လိမ်ကောက်နေသော ငွေတစ်ဝက် လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ပြသထားသည့် ကတ္တီပါ ကူရှင်တစ်ခု ရှေ့တွင် သူ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

သစ်သားပြားကို မဖတ်ရသေးမီမှာပင် လင်းတုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

'ကပ်ပါး လက်စွပ်…'

၎င်းသည် သူ၏ လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံ မှုကို နှစ်ဆပိုမို အားထုတ်ရစေရန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဆုလာဘ်ကိုလည်း နှစ်ဆ ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။ လေထုထဲရှိ သက်စောင့် အော်ရာ များကို ဆွဲယူခြင်း မပြုဘဲ ဝိညာဉ်ကို ခွန်အားဖြည့်တင်းရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုမှာ လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ ကပ်ပါး လက်စွပ် သည် သန့်စင်သော မာဒြာ များကို တည်ဆောက်ရန် သူ့ကို ကူညီပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲရာမ် က အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်၏။ သို့သော်လည်း… ၎င်းမှာ သူ အတိအကျ ရှာဖွေနေသော အရာဖြစ်ကြောင်း လင်းတုန်း မပြောနိုင်မီမှာပင်၊ အဘိုးအိုက ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေသည်။ သူသည် လက်နက်စင် တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ရွှေသံမဏိ ရင်အုပ်ကာများ၊ သံချပ်အင်္ကျီများနှင့် ဒိုင်းလွှားများ၊ ထို့အပြင် ငွေတစ်ဝက် ဓားများ၊ ဓားမြှောင်များ၊ စူးများ၊ ဓားရှည်များနှင့် လှံထိပ်ဖျားများ…

ငွေတစ်ဝက် သည် ကြယ်များဆီမှ မီးပွားများ ဖမ်းယူထားသည့် သာမန် ငွေနှင့်တူပြီး တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ငွေထက်ပင် ပိုမို ကြွပ်ဆတ်သော်လည်း၊ မာဒြာ အပေါ်တွင် နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနိုင်သော အာနိသင်များ ရှိလေသည်။ ထိုဂုဏ်သတ္တိများက ၎င်းကို ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ၏ ကိရိယာများနှင့် အချို့သော လက်နက်များအတွက် အလိုလားဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ရွှေသံမဏိသည် အရောင်တင်ထားသော ရွှေနှင့်တူသော်လည်း၊ အလင်းရောင်နှင့် ထိတွေ့သည့် အချိန်တိုင်းတွင် စစ်မှန်သော အဖြူရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်လေသည်။ ၎င်းမှာ မျက်စိအတွက် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်စေပြီး၊ မည်သည့် အရောင်ဖြစ်ကြောင်း စိတ်က အတိအကျ မသေချာနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ရွှေသံမဏိသည် အလင်းကို လှည့်စားသော နည်းလမ်းဖြင့် ရောင်ပြန်ဟပ်သဖြင့်… ဝေ့ကလန် မှ အချို့က 'အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ်' ကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အလင်းသဘာဝ သက်စောင့် အော်ရာ များကို စုဆောင်းရာတွင် ၎င်းကို အသုံးပြုကြသည်။ ရွှေသံမဏိသည် ငွေတစ်ဝက်ကဲ့သို့ မနှောင့်ယှက်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်သော ဝိညာဉ်များကို ဖယ်ရှားပေးသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များအတွက် သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲတွင် ပိုမိုကြီးမားသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များကို ကာကွယ်ရန် သံချပ်ကာများအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် ဝေ့ ကလန် တွင် သူ၏ နောက်ခံအတွက် အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားလွန်းလှသဖြင့်၊ လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများကို ပိုမို အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် လင်းတုန်း၏ လက်ချောင်းများ ယားယံနေလေသည်။ သို့သော် အကြီးအကဲရာမ်က သူ၏ တံတောင်ဆစ်ကို တင်းကြပ်စွာ ကိုင်ထား၏။ မကြာမီ သူတို့ အခြား သေတ္တာတစ်လုံး ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤသေတ္တာတွင် မြေအိုးခွက်ငယ်လေး တစ်ခုထဲ၌ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ တင်ထားပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖူးပွင့်နေသည့် ပန်းရောင်သန်းသော အဖြူရောင် ကြာပန်း တစ်ပွင့် ပါဝင်လေသည်။ ၎င်းမှာ အလင်းစုတ်တံ တစ်ချောင်းဖြင့် လောကကြီးပေါ်သို့ ဆေးခြယ်ထားသည့်အလား၊ စစ်မှန်သော အရောင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရလေသည်။

"ကြယ်ကြာပန်းရဲ့ အဖူးပဲ..."

ရာမ် က ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အသွင်အပြင်နဲ့ တစ်ခြားစီလို ပြောရမလား… အဲဒါကို အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်သစ်သီး အဖြစ် သတ်မှတ်ထားတယ်... သူ့ရဲ့ သစ်ဖုသစ်ဥနဲ့ ဆေးဘက်ဝင်တဲ့ အပိုင်းတွေက အဆင့်နိမ့်တယ်လို့ ယူဆရပေမယ့်... တကယ်လို့ မင်းက တိုက်ရိုက် စားလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့... အင်း... သံမဏိအဆင့် ကို တက်ဖို့ အခက်အခဲ ဖြစ်နေတဲ့ ပါရမီရှင် ကြေးအဆင့် တပည့်တွေကို ငါ ပုံမှန်အားဖြင့် အကြံပေးလေ့ရှိတယ်... မင်းအတွက်ကတော့... ကြေးအဆင့် နယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း လှမ်းတက်သွားဖို့ ခွင့်ပြုပေးနိုင်လောက်တယ်..."

ချက်ချင်း…။

ဆူရီရယ်၏ အလည်အပတ် ခရီးစဉ် နောက်ပိုင်းတွင်၊ လင်းတုန်းသည် အဆင့်တက်ခြင်းကို ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် စတင် တွေးတောလာခဲ့သော်လည်း၊ ချက်ချင်း ဖောက်ထွက်သွားနိုင်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပေ။ သူသည် ယနေ့ပင် သူ၏ ရွယ်တူများကို အမီလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်ကတော့၊ ကြေးအဆင့် မှာ ဝေ့ ကလန် ၏ စံနှုန်းများအရ ပျမ်းမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် သည် သံမဏိအဆင့် အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို လက်ခံလေ့ မရှိသလောက် ရှားပါးပြီး၊ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ၏ ပြင်ပတွင် စံနှုန်းများက ပို၍ပင် မြင့်မားပုံရလေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော် လိုအပ်တဲ့ အရာပါပဲ..."

လင်းတုန်းက သူ၏ အသံကို ခိုင်မာအောင် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ လိုချင်သော အခြား ပစ္စည်း အနည်းဆုံး ငါးခုခန့် ရှိသေးသော်လည်း၊ သူ လက်တွေ့ကျရန် လိုအပ်လေသည်။ ပထမ ခြေလှမ်းက ထိုမျှလောက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းသော်လည်း၊ ၎င်းက ပထမဆုံး လာရမည် ဖြစ်သည်။

သူ့စကားကို နားထောင်မည့်အစား၊ အကြီးအကဲ က သူ့ကို တံတောင်ဆစ်မှ နောက်တစ်ကြိမ် ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အဝေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြန်လေပြီ။

"မလောပါနဲ့ဦး... ကျောင်းတော် က တပည့်တစ်ယောက်ချင်းစီ ဝင်ရောက်လာတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ ဆေးရည် တစ်ပုလင်းနဲ့ ဝိညာဉ်သစ်သီး တစ်လုံးစီ ပေးတဲ့အပြင်... နှစ်ဝက် တစ်ကြိမ်လည်း ပေးသေးတယ်... မင်းရဲ့ ပထမဆုံး အသုတ်ကို ဒီနေ့ ရလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ ‘နေမင်းနေ့’ အတွက် နှစ်လယ် ပွဲတော်ကလည်း သီတင်းပတ် အနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တယ်... ကြယ်ကြာပန်း ထက် အများကြီး တန်ဖိုးနည်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း အဆင့်တက်သွားနိုင်ဖို့ အများကြီး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

"ခွင့်လွှတ်ပါ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ..."

လင်းတုန်းက လူကြီး၏ ဖမ်းဆုပ်ထားမှုမှ တတ်နိုင်သမျှ ညင်သာစွာ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ကျွန်တော် အဆင့်တက်သွားရင်တောင်... ကြယ်ကြာပန်း က အကျိုးရှိနေဦးမှာပါပဲ... အဲဒါက ကြေးအဆင့် တွေအတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သေချာပေါက် ဟုတ်တာပေါ့..."

နူးညံ့စွာ တောက်ပနေသော လှောင်ချိုင့်တစ်ခု ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ရင်း ရာမ် က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့မင်းက ကျောင်းတော် က ပံ့ပိုးပေးမယ့် အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ အဆင့်တက်နိုင်မယ်ဆိုရင်... သာမည ရတနာ ခန်းမဆောင် မှာရတဲ့ မင်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကို ဘာလို့ အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်မှာလဲ... မင်း တစ်နေ့ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ကို ရောက်သွားရင်တောင် မင်းကို တကယ် အကျိုးပြုမယ့် ရတနာ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ..."

အကြီးအကဲက သူ့ကို အနည်းငယ် ပို၍ အထင်ကြီးနေသလားဟု လင်းတုန်း တွေးမိလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းအဆင့်ကို မည်ကဲ့သို့ ရောက်မည်နည်း။

သူ ထိုအတွေးများကို ရပ်တန့်ပစ်လိုက်သည်။

‘ကျောက်စိမ်းအဆင့် က ငါ ရပ်တန့်မယ့် နေရာ မဟုတ်ဘူး... ရွှေအဆင့် လည်း မဟုတ်ဘူး... တောင်ကြား ကို ငါ ပြန်လာတဲ့အခါ၊ သူတို့က ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို တိုင်းတာလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး...’

ဆူရီရယ် က သူ့ကို လက်တွေ့အားဖြင့် ကတိပေးထားခဲ့ပြီးလေပြီ။ အကြီးအကဲရာမ်က သံချေးရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခု ပြည့်နှက်နေသည့် သေတ္တာဆီသို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါကို မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက်လို့ သိကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မင်းကို အဲဒီထက်တောင် ပိုဝေးဝေး သွားခွင့်ပြုလိမ့်မယ်..."

အကြီးအကဲက ရှင်းပြလာရာ တိမ်တိုက် ကိုယ်တိုင်ကပင် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း လင်းတုန်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ အနီရောင် မြူခိုးများက ဘာကို ဖုံးကွယ်ထားသလဲ ဆိုသည်ကို မြင်ရရန် သူ ၎င်းကို ဖောက်ထွင်းကြည့်ရှုရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါက မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုပဲ... မင်း အဲဒါကို စွမ်းအားဖြည့်လိုက်တဲ့အခါ... မင်းရဲ့ မာဒြာ ခံနိုင်သလောက် လေထဲကနေ မင်းကို သယ်ဆောင်သွားပေးနိုင်တယ်..."

***

အပိုင်း(၅၄)

ပျံသန်းခြင်း...

ထိုအရာကို မည်သူက အိပ်မက်မမက်ဖူးဘဲ နေမည်နည်း။ ရုတ်တရက် ကြေးအဆင့် သို့ တက်လှမ်းခြင်းက အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။ မည်သည့် ကလေးမဆို ကြေးအဆင့် သို့ ရောက်နိုင်သည်။ သူမှလွဲ၍ မည်သည့် ကလေးမဆို။ သို့သော် ဘယ် ကျောက်စိမ်းအဆင့် က ပျံသန်းနိုင်လို့နည်း။

သူသည် ပျံသန်းနေသော အနီရောင် တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ဝေ့ ကလန် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည့် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်နေသည်။ ထိုစဉ် ဘေးရှိ သေတ္တာက သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားလေသည်။ ၎င်းမှာ ကျန်သည့် အလုံပိတ် စင်မြင့်များကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ဒေါင်လိုက် ဖန်တိုင် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအတွင်း၌ သူ၏ ဒူးခေါင်း အမြင့်ခန့်သာ ရှိသော ခရမ်းရောင် အလံတိုင် အစုအဝေး တစ်ခု ပါဝင်လေသည်။ အလံများ၏ တစ်ဖက်တွင် ရှုပ်ထွေးသေသပ်သော အစီအရင် စက်ဝိုင်း သုံးခုကို ချုပ်လုပ်ထားသော်လည်း၊ အခြား တစ်ဖက်တွင်တော့ အမြီးငါးချောင်းပါ နှင်းမြေခွေး ၏ ပုံရိပ် ရှိလေသည်။

အကြီးအကဲရာမ်ကို စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုချေ။ သူသည် သေတ္တာဘေးရှိ သစ်သားပြားဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

အဖြူရောင် မြေခွေး နယ်နိမိတ် အစီအရင်...

ဤအလံ ခုနစ်ခုကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ထားလိုက်သောအခါ၊ အလင်းနှင့် အိပ်မက် သဘာဝ သက်စောင့် အော်ရာ များကို စုဆောင်းပေးသည်။ ၎င်းကို 'အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ်' ကဲ့သို့သော လမ်းစဉ်များ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရန်သူများကို တွေဝေသွားစေရန် ဖြစ်စေ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အစောင့်အရှောက် သော့များ ထဲမှ တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းဖြင့်၊ ပိုင်ရှင်သည် မိမိသဘောအလျောက် ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်သည်။

သဘာဝ လိုအပ်ချက် - အလင်း သို့မဟုတ် အိပ်မက်။

“ဒါပဲ...”

လင်းတုန်းက ပြောလိုက်သည်။ အခြားသော ရည်မှန်းချက်များကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်၊ လင်းတုန်းသည် သူ ကလေးဘဝကတည်းက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာရန်၊ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် 'အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ်' မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် နေ့တိုင်း အိပ်မက်မက်ရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်သူများက သူ၏ အရိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ အချိန်မှာပင် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့သော အင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် ထင်ယောင်ထင်မှား ပညာရပ်၏ သခင် တစ်ယောက်...

ဤ နယ်နိမိတ် အစီအရင် က အဖြူရောင် မြေခွေး၏ အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားသင့်သော စွမ်းအားမျိုးကိုပင် သူ့အား အသုံးပြုခွင့် ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်... ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အစီအရင်တစ်ခုကို စွမ်းအား ဖြည့်သွင်းပေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲရာမ် က တိကျသော အဖြေမပေးသည့် အသံတစ်ခု ပြုလုပ်ရင်း အနီးသို့ ရောက်လာလေသည်။

“မင်းက ဝေ့ ကလန် ကပဲ ဖြစ်ရမယ်... အဲဒါက ဆိုးရွားတဲ့ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစီအရင် တွေက မင်းရဲ့ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိမှု အပေါ်မှာပဲ ကန့်သတ်ထားလို့ပဲ... မင်း ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံစရာ မလိုဘဲနဲ့တောင် အဖြူရောင် မြေခွေး မာဒြာ ကို မင်း အသုံးပြုနိုင်တယ်... အဲဒါကလည်း သူ့နေရာနဲ့သူ အသုံးဝင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အစီအရင် အလံတွေကို စက်ဝိုင်းပုံစံ စိုက်ထူဖို့ လိုအပ်ပြီး... အဲဒီအတွက် အချိန်ယူရတယ်... ကြိုတင် အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ လိုတယ်... အမြော်အမြင် လိုတယ်... တကယ်လို့ မင်း အတိုက်ခိုက်ခံရရင်... ဒီအလံတွေက မင်းကို ကယ်တင်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ မင်း အဆင့်တက်ဖို့ကိုလည်း ကူညီပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

သို့သော် သူ ပို၍ စဉ်းစားလေလေ၊ ဤ အစီအရင် က သူ့အတွက် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း လင်းတုန်း ပို၍ ယုံကြည်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ အလံများသည် ကြိုတင် အစီအစဉ်ဆွဲမှုနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ရှိမှသာ အသုံးဝင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအရာများက သူ၏ ဝိညာဉ် တိုးတက်မှုနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပေ။ သူ၏ စိတ်ဉာဏ်နှင့်သာ သက်ဆိုင်လေသည်။ ၎င်းတို့က ယခု သူ့အတွက် အသုံးဝင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ တောင်ကြား မှ သူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် ဖြစ်ကာ၊ သူ၏ မိသားစုကို အမှတ်ရစေမည့် အရာတစ်ခုအဖြစ်လည်း တည်ရှိနေပေးမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် သစ်သားပြားကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ အကြီးအကဲရာမ်ထံသို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“လမ်းညွှန်ပြသပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အကြီးအကဲ ရာမ်... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုပါ... တကယ်လို့ ကျွန်တော် ကျောင်းတော် အတွက် အကျိုးဆောင်မှု တချို့ လုပ်ပေးနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့... ဒီနေရာမှာ အကြီးအကဲ ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ရကောင်း တွေ့ရပါလိမ့်မယ်...”

ရာမ် က ရယ်မောလိုက်ပြီး သစ်သားပြားကို ယူလိုက်သည်။ အကယ်၍ ရတနာ ခန်းမဆောင်သည် ဝေ့ ကလန် ၏ မှတ်တမ်းတိုက်ကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သူ ဖိုင်တွဲ၍ သိမ်းဆည်းထားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း... ထိုသို့ လုပ်ရမည့်အစား သူက ၎င်းကို ဂျိုင်းအောက်တွင် ညှပ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ လွတ်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို ဖန်သားပေါ်တွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ထိုဖန်သားက တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး အဖြူနှင့် ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားလေရာ၊ ထိုအခါမှသာ ၎င်းမှာ ဖန်သား လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ပုံသွင်းဖန်တီးထားသော မာဒြာ သာ ဖြစ်ကြောင်း လင်းတုန်း နားလည်သွားလေသည်။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်လမ်းစဉ် ၏ မာဒြာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

“ယူသွားလိုက်... မင်း ထွက်သွားတဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ငါ အသစ် ပြင်ဆင်ရေးသွင်းလိုက်မယ်... မင်းကို အခုပဲ ငါ ပြောထားမယ်... ဒါက မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး အလည်အပတ် ဖြစ်ဖို့ များတယ်... လူအများစုက ကျောက်စိမ်းအဆင့် ကို မရောက်မချင်း ဒုတိယအကြိမ် ခရီးစဉ်တစ်ခု ရဖို့အတွက် ကျောင်းတော် ကို လုံလောက်အောင် အလုပ်အကျွေး မပြုနိုင်ကြဘူး... ပြီးတော့ အဲဒီအချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ... မင်းက မဟာ ရတနာ ခန်းမဆောင် ထဲကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားလိမ့်မယ်... မင်း အဲဒီအထဲမှာ တွေ့ရမယ့် အရာတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်... ဒါတွေက ကစားစရာတွေလောက်ပဲ ရှိတာ...”

လင်းတုန်း၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများက အမြင့်ဆုံးထိ မြင့်တက်သွားပြီး၊ နောက်ထပ် ရတနာ တစ်ခု ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်အကြီးအကဲများကို အထင်ကြီးစေမည့် နည်းလမ်းများကို သူ စတင် စဉ်းစားနေမိပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ မိုက်မဲနေကြောင်း သူ သိထားလေသည်။

'ငါ ဒီမှာ နေမှာ မဟုတ်ဘူး...'

သူ့ကိုယ်သူ သတိပေးလိုက်သည်။

'ငါ လျှောက်ရမယ့် လမ်းက အများကြီး ပိုရှည်လျားသေးတယ်...'

လင်းတုန်းသည် အလံများကို ဂျိုင်းအောက်တွင် ညှပ်ထားလျက်ပင်၊ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ဆီသို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် တမ်းတမ်းတတ လှမ်းကြည့်မိခြင်းကို သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲရာမ်က သူ၏ ခါးအောက်ပိုင်းမှနေ၍ သူ့ကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“မင်းက အခု ဒီက တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ... ကောင်လေး... တစ်ခါတလေ မင်း ငါ့ဆီ လာလည်ပြီး ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေကို ကြည့်ပြီး သွားရည်ကျခွင့် ရှိပါတယ်... မင်းကို တစ်ခုမှတော့ ယူခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ... တစ်ခါတလေကျရင်... ဒီနေရာမှာ မင်းကို ကူညီခိုင်းကောင်း ကူညီခိုင်းလိမ့်မယ်...”

လင်းတုန်းက အရိုအသေပေးပြီး သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သော်လည်း၊ နှုတ်ဆက်စကားများပင် မပြောရသေးမီမှာ၊ အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံ တစ်ခုက သူ၏ အာရုံကို လွှဲသွားစေခဲ့သည်။

“သူ့ကို ဒီအပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့စမ်း...”

အမျိုးသား တစ်ဦး၏ အသံက ခဲယဉ်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားရသော ဒေါသများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အကြီးအကဲရာမ်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ၊ အညိုရောင် ဆံပင်နှင့် ခက်ထန်သော အကြည့်များရှိသည့် (လင်းတုန်း အရပ်ခန့် ရှိသော) အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ် တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဦးရေပြားမှနေ၍ သွေးများ စီးကျနေ၏။ သူ၏ အနီရောင် ခါးပတ်ကြိုးက ပျောက်ဆုံးနေသည်။ သူ၏ အဖြူနှင့် ရွှေရောင် လေ့ကျင့်ရေး ယူနီဖောင်းမှာ သားရဲတစ်ကောင်၏ လက်သည်းများဖြင့် ဆွဲဖြဲခံထားရသည့်အလား ရှိနေလေသည်။ သူ၏ သံမဏိ တံဆိပ်ပြား မှာ ဖြန့်ထားသော လက်ဝါးနှစ်ဖက်စာခန့် အရွယ်အစား ရှိပြီး၊ ထိုအသေးစိတ် အချက်ကပင် သူ့ကို လင်းတုန်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကိုက်ညီသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ခုနစ်နှစ်ပြည့် ပွဲတော် မှ အခြား အလားအလာရှိသော တပည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ကာဇန် ကလန် မှ ဖြစ်လေသည်။ ပြီးတော့ သူက လင်းတုန်းကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသော ဒေါသများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

လင်းတုန်း သာမည ရတနာ ခန်းမဆောင် ထဲတွင် လေ့လာကြည့်ရှုနေစဉ် ညအမှောင်ကျလာခဲ့လေပြီ။ ကာဇန် တပည့် ဘာကြောင့် ဒေါသထွက်နေသလဲဆိုတာကို သူ သိနိုင်ပါသည်။ သူက တောင်ထိပ်သို့ အချိန်မီ မရောက်ခဲ့တာ သိသာ ထင်ရှားပေသည်။ သူ ကျရှုံးခဲ့သော နေရာတစ်ခုတွင် ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်က အောင်မြင်သွားနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို သူ မျိုသိပ်လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ငါ့ခန်းမထဲမှာ မင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ လုပ်နေပါလား..."

အကြီးအကဲရာမ်က ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အသံထဲမှ အေးစက်မှုက လင်းတုန်းကိုပင် တုန်ရီသွားစေလေသည်။ ကာဇန် က သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အကြီးအကဲ... ကျွန်တော် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားပါတယ်... ကျွန်တော်က ကာဇန်မာဒဲရက် ပါ... ပြီးတော့ အကြီးအကဲရဲ့ နောက်က အမှိုက်ကောင် ကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချေခံလိုက်ရလို့ပါ..."

ဒဲရက် က လင်းတုန်းကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အဖြူရောင် အလံ ခုနစ်ခု အထုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဆင်ဝင်၏ ဘေးဘက်မှနေ၍ တိတ်တဆိတ် လျှောထွက်သွားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကာဇန် တပည့်က သူ့ကို တားဆီးရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း၊ ရာမ်က ကောင်လေး၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ကို တင်လိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ ဒေါသကို ဦးစားပေးပြီး ငါ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တဲ့အတွက်... မင်းက ငါ့ကို စော်ကားလိုက်တာပဲ..."

အကြီးအကဲ ရာမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းပြစမ်း... ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်က သံမဏိအဆင့် တစ်ယောက်ကို ဘယ်လို စော်ကားလိုက်တာလဲ..."

ဒဲရက် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင် တစ်ခဏမျှ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာလည်း ဖြစ်သင့်လေသည်။ ဝေ့ ကလန် တွင်ပင်... သံမဏိ တံဆိပ်ပြား ရှိသူ မည်သူမဆို လင်းတုန်းကို မေးခွန်းထုတ်ခံရခြင်း မရှိဘဲ သူတို့ သဘောကျသလို ရှင်းလင်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ အကြီးအကဲရာမ် ယခုလေးတင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ လင်းတုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် အဘိုးကပင် သူ၏ ဘက်မှ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် အခြားသူများကို သူ အမြဲတမ်း အားကိုး၍ မရနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် မှ လူများကိုဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ရာမ် မည်သို့ပင် ခံစားရစေကာမူ၊ အခြား အကြီးအကဲများကတော့ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက် သူတို့အကြား ဝင်ရောက်လာမည့်အပေါ် သေချာပေါက် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချက်က သူ့အတွက် အဆင်ပြေလေသည်။ ဓားသူတော်စင် ၏ တပည့် ကို ရှာတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ ထွက်ခွာသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန် မရောက်မီအထိ၊ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် လိုအပ်လေသည်။