အခန်း (၉၅-၉၆)

အခန်း (၉၅) - ကူချူတုန်း၏ သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှု

နျဲ့တုန်းလျို အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး မေးလိုက်၏။ "ကူမော့။ အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။"

ယင်ထျန်းရဲ့က အလောတကြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကြောင်မိစ္ဆာ အမှုကို ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့တဲ့ မျက်မမြင် ဓားသမား ကူမော့ ပါပဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နျဲ့တုန်းလျို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး မေးလိုက်၏။

"ဒီကိစ္စက ကူမော့ နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ကူမော့ က လင်းကျန်းမြို့ က မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ယန်ချင်းတုန်း ကို သိလို့လား။"

ယင်ထျန်းရဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က ပြောတာတော့ ကူမော့ က ထိုက်အန်းခရိုင် ကို လာနေရင်း ဝေါ့နျူတောင် ကို ဖြတ်သွားတာတဲ့။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ယန်ချင်းတုန်း ကလည်း ဝေါ့နျူတောင် ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခံနေရတာနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သွားဆုံကြတာပေါ့။ ကူမော့ က တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးပြီး ဘယ် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် ကိုမှ လွတ်မပေးဘူး ဆိုတာ ခေါင်းဆောင် ကြားဖူးမှာပါ။ ပြီးတော့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ကိုလည်း ခေါင်းဆောင် သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့ဆီမှာ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် တွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ။ ဒါကြောင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်သွားတာပါ။"

"ဒီအကြောင်းပြချက်လေး တစ်ခုတည်းနဲ့လား။"

ယင်ထျန်းရဲ့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ "လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က ပြောတာတော့ အဲ့ဒီအတိုင်းပါပဲ။"

နျဲ့တုန်းလျိုက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သာမန် ကြေးစားဓားသမား လေး တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကူမော့ က တုံ့ရိုဟွာ ကို တကယ်ပဲ သတ်နိုင်ခဲ့တာလား။"

ယင်ထျန်းရဲ့က ရှင်းပြလေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒါကို ယုံဖို့ ခက်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိမ်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ပြီးတော့ ကူမော့ က သိုင်းလောကထဲ ဝင်လာတာ သိပ်မကြာသေးဘူး ဆိုပေမယ့်၊ သူက တော်တော်လေး နာမည်ကြီးနေပြီလေ။ မိန်းမတဏှာရူး ကျိုးထုံ၊ မြင်းပျံဂိုဏ်း က ဖေးလုံ၊ ယွင်ကျိုးနယ် ရဲ့ နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ငွေရောင်မြေခွေး နဲ့ ကြောင်မိစ္ဆာ တို့ အပါအဝင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို သူ သတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူးလေ။ တုံ့ရိုဟွာ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားတယ် ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

နျဲ့တုန်းလျို ၏ မျက်နှာထား မှောင်မိုက်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မေးလိုက်၏။

"ဒါဆို အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ သူ ဘယ်မှာလဲ။"

ယင်ထျန်းရဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သူကို ခြေရာခံမိဖို့ ပျက်ကွက်သွားပြီ။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က ယန်ချင်းတုန်း ကို အကြီးအကျယ် ရှာဖွေဖို့ မဝံ့ရဲဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျွန်တော်တို့ကို လှုပ်ရှားစေချင်တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ သံသယဝင်ခံရမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘဲ ယန်ချင်းတုန်း ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှာဖွေလို့ ရတယ်လေ။"

နျဲ့တုန်းလျို ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ထျန်းရဲ့... အရင်ဆုံး တစ်ခုခု စီစဉ်လိုက်ပါ။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခိုင်းလိုက်။ သူကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြှူဆွယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဂိုဏ်းငယ်လေး တစ်ခုကို ရွေးပြီး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်လိုက်။ သက်သေအထောက်အထား မျိုးစုံ ပြင်ဆင်ပြီး ကူမော့ နဲ့ ယန်ချင်းတုန်း ကို အကွက်ဆင်လိုက်။

"မနက်ဖြန် ညမမှောင်ခင်မှာ ကူမော့ က ယန်ချင်းတုန်း နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ရဲ့ လူသတ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်လို့ လူတွေ ထင်သွားအောင် လုပ်ရမယ်။ တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ်က သတင်းတွေက ထိုက်အန်းခရိုင် တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပြီလေ။ ဒီကိစ္စကို လုံးဝ အတည်ပြုဖို့အတွက် ကူမော့ က လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဘက်ကို ကူးပြောင်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ကူမော့ က အစကတည်းက လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို လူတိုင်း ရွံရှာမုန်းတီးသွားအောင် လုပ်ရမယ်၊ ဒါမှ သူ့စကားကို ဘယ်သူမှ မယုံတော့မှာ။ ငါ ဆိုလိုတာကို မင်း နားလည်လား။"

ယင်ထျန်းရဲ့က အလောတကြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ထိုက်အန်းခရိုင် က ကျွန်တော့် နယ်မြေလေ။ ဒီသတင်းက အများဆုံး သုံးနာရီ အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ သုံးရက်အတွင်း တုန်းဖျင်ခရိုင် တစ်ခုလုံး သိသွားစေရမယ်။"

ညနေစောင်းချိန်တွင်... လောကကြီးတစ်ခုလုံး အနီရောင် ပုဝါလေးတစ်ခု လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ဝေဝါးပြီး မပီမပြင် ဖြစ်နေကာ၊ ခေါင်မိုးများနှင့် သစ်ပင်ထိပ်များကို ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်သွားစေသည်။

ဝေါ့နျူတောင် ၏ အပြင်ဘက် မိုင်ခြောက်ဆယ် သို့မဟုတ် ခုနစ်ဆယ်ခန့် အကွာရှိ ဈေးမြို့လေး တစ်မြို့တွင် လေထုမှာ စည်ကားနေ၏။ ဈေးသည်များက သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်လာပြီး လမ်းတစ်လျှောက် အော်ဟစ် ရောင်းချနေကြသည်။ လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် လမ်းနှစ်ဖက်စလုံးရှိ ဆိုင်ခန်းများကို ကျယ်ဟနေအောင် ဖွင့်ထားကြသည်။

ကူချူတုန်းသည် ဘီစကွတ်များနှင့် ရိက္ခာအိတ်ကြီး တစ်အိတ်ကို သယ်ဆောင်ကာ လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လာစဉ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ကို ဖြတ်သွားခဲ့၏။ ရုတ်တရက် အတွင်း၌ စကားပြောရင်း လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြသော လူအချို့က "ကူမော့" ဟူသော နာမည်ကို ပြောလိုက်သည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူများ အားလုံး လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး သိုင်းလောကသားများ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိလိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူချူတုန်းသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး ကြေးပြားအနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ကာ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် မှာလိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုလူများ၏ အနောက်ဘက်ရှိ စားပွဲတစ်ခုတွင် ကျောပေးလျက် ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ငါတော့ မယုံနိုင်ဘူး။ မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ကြီးလာတဲ့ ဒီ မျက်မမြင်ကူ က တကယ်တော့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ပြီးတော့ သူက အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက်၊ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူယုတ်မာ ယန်ချင်းတုန်း နဲ့တောင် ပတ်သက်နေသေးတယ်တဲ့။"

"အဲ့ဒါက တော်တော်လေး ပုံမှန်ပါပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီမတိုင်ခင်က မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ကူမော့ အကြောင်း ကြားဖူးလို့လဲ။ လအနည်းငယ်၊ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးတဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ သူက သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးလာတာလေ။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံတွေ မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ကူမော့ က လေပြင်းထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုးချင်းဖုန်း ရဲ့ သွေးသောက် ညီအစ်ကို မဟုတ်ဘူးလား။"

"အစိုးရ အရာရှိတွေရဲ့ နောက်လိုက်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့သူက ဘယ်လို လူကောင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဝူထုံဂိုဏ်း က လူတွေအတွက်တော့ သနားစရာပါပဲ။ သူတို့က မျက်မမြင်ကူ ကို တရားမျှတတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့ပြီး လုံးဝ သတိမထားခဲ့မိတော့၊ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရမယ့် ကံကြမ္မာနဲ့ ကြုံတွေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာပဲ။"

"နားလည်မှု လွဲတာများ ဖြစ်နေမလား။"

"ဘာနားလည်မှု လွဲစရာ ရှိလို့လဲ။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ က သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ဖမ်းဝရမ်းတောင် ထုတ်ထားပြီးပြီ။ အခု နန်ထင်စံအိမ် မှာ သိုင်းပြိုင်ပွဲ ကျင်းပနေတာလေ။ တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းအများကြီးက ကူမော့ ကို လိုက်ဖမ်းနေတယ်လို့ ကြေညာထားကြတာ။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် အတု ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

"..."

ကူချူတုန်း နားထောင်နေရင်း တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက မျက်နှာကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးကွယ်ရန် ဆံပင်များကို တိတ်တဆိတ် သပ်ချလိုက်ပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ အဲ့ဒီနောက် သူမသည် သတင်းအချက်အလက် ပိုမို ရရှိရန် မြို့ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့၏။

ထို့နောက် သူမသည် မြို့ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာပြီး တောအုပ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

မနေ့ညက ဝေါ့နျူတောင် ပေါ်တွင် ကူမော့သည် ယန်ချင်းတုန်း၏ အတွင်းဒဏ်ရာများကို မိုးလင်းသည်အထိ ကုသပေးခဲ့သည်။ သူတို့ သုံးယောက်လုံး အလောတကြီး ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသော်လည်း ယန်ချင်းတုန်း၏ အတွင်းဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်လှပြီး၊ အထူးသဖြင့် ထူးခြားသော သွေးဆာနေသည့် စွမ်းအင်ကြောင့် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလေသည်။ ကူမော့က သူမကို ကုသရန် သူ၏ ကျိုးယင်နတ်သိုင်း အတွင်းအားကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏ ခရီးစဉ်မှာ သိပ်မမြန်ဆန်ခဲ့ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခရီးသွားနေခြင်းဖြစ်ပြီး ကူမော့၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းမှာလည်း ပြောင်မြောက်လှသဖြင့်၊ သူတို့သည် နေ့ဝက်အတွင်း မိုင်ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်ခန့် ခရီးနှင်နိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တစ်မြို့၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယန်ချင်းတုန်းသည် ယခုအခါ တရားမျှတသော အင်အားစုများနှင့် မိစ္ဆာ အင်အားစုများ နှစ်ခုစလုံး၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရပြီး ကိုယ်ထင်ပြ၍ မရနိုင်သဖြင့်၊ သူတို့သည် ကူချူတုန်းကို ခြောက်သွေ့သော ရိက္ခာများ ဝယ်ရန် မြို့ထဲသို့ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရခြင်းပင်။

ကူချူတုန်းသည် မြို့ပြင်ရှိ ဟောင်းနွမ်းနေသော တောင်ပေါ် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာ၏။ ၎င်းမှာ အချိန်အကြာကြီး စွန့်ပစ်ခံထားရသော တောင်စောင့်နတ် ဘုရားကျောင်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေကာ၊ တောင်စောင့်နတ် ဆင်းတုတော် ပင်လျှင် တစ်ဝက်သာ ကျန်တော့လေသည်။ ဤဟောင်းနွမ်းနေသော တောင်စောင့်နတ် ဘုရားကျောင်း မှာ ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့အတွက် ယာယီ ခိုလှုံရာနေရာ ဖြစ်လေသည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်နေပြီ။"

ကူချူတုန်း ဘုရားကျောင်းထဲ ဝင်လာပြီး ကူမော့ကို ပေါက်စီ တစ်လုံး ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ က အစ်ကို့ကို ဖမ်းဖို့ ဖမ်းဝရမ်း စထုတ်နေပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို မြို့ထဲမှာ ကျွန်မ အခုလေးတင် ကြားခဲ့တာ။"

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဆုကြေးငွေ ထုတ်ထားတာလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငွေစင် တစ်သောင်းတိတိ။"

ကူချူတုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"သူတို့က ပြောတယ်၊ အစ်ကိုက အစကတည်းက လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ယောက်တဲ့၊ ပြီးတော့ အစ်ကိုနဲ့ သခင်မလေး ယန် က ဝူထုံဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခဲ့တယ်တဲ့။ သူတို့ပြောတာက ဝူထုံဂိုဏ်း က သခင်မလေး ယန် ကို ဖမ်းတော့မယ့် အချိန်မှာ အစ်ကို ပေါ်လာပြီး၊ သူတို့က အစ်ကို့ကို ယုံကြည်တာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတဲ့။ နောက်ဆုံးမှာ ဝူထုံဂိုဏ်း က တပည့် နှစ်ယောက်ပဲ လွတ်သွားတယ်တဲ့။ အရေးအကြီးဆုံးက အဲ့ဒါက ထိုက်အန်းခရိုင် မှာ ဖြစ်ခဲ့တာတဲ့။"

ကူမော့က ပေါက်စီ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ၊ ငါတို့က ထိုက်အန်းခရိုင် ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး၊ အဲ့ဒီမှာ လူသတ်မှု တစ်ခုတောင် ကျူးလွန်ပြီးနေပြီပဲ။"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါပဲ။ အစ်ကို အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် ဖြစ်နေပြီ။"

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ယန်ချင်းတုန်းက တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ... တောင်းပန်ပါတယ်။ ရှင်က ကျွန်မကြောင့် ပြဿနာတွေထဲ ပါသွားရတာပါ။ မနေ့ညက ဝေါ့နျူတောင် မှာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုကနေ ကျွန်မ လွတ်မြောက်အောင် ရှင်က ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်လေ။

"အခု နာမည်အရ ဆိုရင် ကျွန်မက ကိုယ့်အဖေကို သတ်ပြီး ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ထဲ ဝင်သွားပြီလေ။ အခု ကျွန်မက လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့၊ သူတို့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း...

"သူတို့က ကျွန်မကို လိုက်ရှာနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ထိုက်အန်းခရိုင် မှာ သိုင်းဆရာကြီး ချီ နဲ့ သွားတွေ့မှာကို စိုးရိမ်နေကြတာလေ။ ဒါကြောင့် သူတို့က ကျွန်မကို လိုက်ဖမ်းဖို့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်တာ။ သူတို့ ရှင်တို့ကို အကွက်ဆင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှင်တို့က ကျွန်မနဲ့ အတူရှိနေခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ရှင်တို့က ကျွန်မဘက်ကနေ ဝင်ပြောပေးမှာကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြတာလေ။ ဒါကြောင့် သိုင်းလောက က ဘယ်သူကမှ ရှင့်ကို မယုံကြည်အောင် ရှင့်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နေကြတာပေါ့။"

ကူမော့က ပေါက်စီကို ဖြည်းညင်းစွာ စားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒါက အဓိက မဟုတ်ဘူး။ အခု ပြဿနာက...

"အကယ်၍ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင်၊ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လူတိုင်းက ငါ့ကို မုန်းတီးလာကြပြီး သိုင်းလောက ရဲ့ ဘုံရန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။ ကောလာဟလ ဖြန့်ရတာက လွယ်ပေမယ့်၊ အဲ့ဒါတွေကို ပြန်ရှင်းပြရတာက အရမ်း ပင်ပန်းတယ်။ အထူးသဖြင့် တကယ့် ဆုကြေးငွေ ပါလာရင် ပိုဆိုးတယ်။ အဲ့ဒါက အတုဖြစ်နေရင်တောင် လူတွေက အစစ်လို့ပဲ ယုံကြည်ကြမှာပဲ... အဲ့ဒါက ငွေစင် တစ်သောင်းလေ။"

ကူချူတုန်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။ အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ က ကျွန်မတို့ကို တိုက်ရိုက် အကွက်ဆင်နေတာ၊ ပြီးတော့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ကလည်း သခင်မလေး ယန် ကို အကွက်ဆင်ခဲ့သလိုပဲ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျွန်မတို့ကို သေချာပေါက် အကွက်ဆင်တော့မှာပဲ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကျွန်မတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ကူမော့က လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မူလ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဆက်သွားကြတာပေါ့။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချီ ကို အရင်ဆုံး တွေ့ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ခဏလောက် ရပ်နားထားဖို့ လိုတယ်။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်တို့ကို အကွက်ဆင်ချင်နေတယ် ဆိုတာ ခန့်မှန်းဖို့ မခက်ပါဘူး။

သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချီ နဲ့ အောင်အောင်မြင်မြင် တွေ့ခွင့်ပြုမှာ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်တာနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြီး တစ်ခု ရှိလာမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အလျင်လိုလို့ မရဘူး။ သခင်မလေး ယန် ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို အရင်ဆုံး ကုသပေးရမယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကျွန်တော်တို့ တိုက်ရမယ်ဆိုရင်တောင်၊ ဒါမှမဟုတ် ပုန်းနေရမယ်ဆိုရင်တောင် အရမ်းကြီး အရေးနိမ့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ချင်းတုန်းမှာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ရှင်တို့ကို ဒုက္ခပေးမိသွားပြီ၊ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ နဲ့ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... အကယ်၍ ကျွန်မ ယန်ချင်းတုန်း သာ ဒီအခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ရင်၊ ကျွန်မရဲ့ ဘဝ တစ်သက်တာလုံးမှာ ရှင်တို့ နှစ်ယောက် လိုအပ်သမျှ ဘာမဆို ကျွန်မ လုပ်ပေးပါ့မယ်၊ မီးကို ဖြတ်ရ ဖြတ်ရ၊ ရေကို ဖြတ်ရ ဖြတ်ရ လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"သခင်မလေး ယန်... မင်းက ငါ့ကို အရမ်း မြှောက်ပြောနေပါပြီ။"

တကယ်တော့ ယန်ချင်းတုန်း၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးခြင်းအပြင်၊ သူ လုပ်ရမည့် ပိုအရေးကြီးသော အရာတစ်ခု ရှိသေးသည် - ၎င်းမှာ ကူချူတုန်း၏ ခွန်အားကို အရင်ဆုံး မြှင့်တင်ပေးရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူ့အနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေမပြနိုင်လျှင်ပင် သူ့အတွက် ကိစ္စမရှိပေ။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေ ရောက်လျှင် ကူချူတုန်းကို ခေါ်ကာ ယွင်ကျိုးနယ် မှ ထွက်ပြေးပြီး လောကကြီးနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ ယန်ချင်းတုန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ တကယ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အနာဂတ် အခြေအနေ သို့မဟုတ် အခြေအနေအရပ်ရပ် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ကူချူတုန်း၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ပေးရန်မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်လေသည်။

မနေ့ညက တာအိုလူဝကြီး နှင့် တာအိုလူပိန်လေး တို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ် နှစ်ခု ရရှိခဲ့သည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် တူကူးဓားကိုးကွက် နှင့် မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး တို့ ဖြစ်ကြသည်။

မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး သည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် အလွန် အစွမ်းထက်သော ဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ပိုမို အစွမ်းထက်သော အာနိသင်မှာ အတွင်းအားကို တိုးတက်စေခြင်းတွင် ရှိလေသည်။ ၎င်းသည် သာမန်ကုစားခြင်းဆေးလုံး နှင့် မူလဇစ်မြစ် တူညီသော်လည်း ၎င်း၏ အာနိသင်မှာ များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လေသည်။ သာမန်ကုစားခြင်းဆေးလုံး သည် အတွင်းအားကို ငါးနှစ်စာ တိုးတက်စေသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး မှာမူ အနှစ်သုံးဆယ်စာ တိုးတက်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သေချာသည်မှာ ဤအရာများမှာ သီအိုရီပိုင်းနှင့် အခြေခံ အတွင်းအား အဆင့်များသာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အာနိသင်များမှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း၊ မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး ရော သာမန်ကုစားခြင်းဆေးလုံး ပါ ရှားပါးသော ရတနာများ ဖြစ်ကြောင်းတော့ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် လက်ရှိတွင် ကူမော့သည် အတွင်းအား အမျိုးအစား လေးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် - ရွှမ်ရွှီး အတွင်းအား၊ နှင်းခဲ စစ်မှန်သောချီ၊ ကျိုးယင်နတ်သိုင်း အတွင်းအား နှင့် မင်ယွီ စစ်မှန်သောချီ တို့ ဖြစ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကျိုးယင်နတ်သိုင်း အတွင်းအား နှင့် မင်ယွီ စစ်မှန်သောချီ တို့၏ လက္ခဏာများက ကူမော့၏ အတွင်းအားကို သာမန်လူများ နားလည်နိုင်ရန် ခက်ခဲလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသွားစေခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်ကို မြှင့်တင်ခြင်းက သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ကူချူတုန်း အတွက်မူ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာအတွက် ဖြတ်လမ်းတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့တွင်ပင်... ကူမော့သည် စနစ်ထဲမှ မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူကာ ကူချူတုန်းကို ပေးလိုက်လေသည်။

ကူမော့က ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ဆေးကို ထုတ်ပေးလာခြင်းအတွက် ကူချူတုန်း သိပ်ပြီး အံ့ဩမနေခဲ့ပေ။

ကူမော့၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာခြင်းနှင့် ကြားဖူးနားဝမရှိသော အစွမ်းထက်သည့် နည်းစနစ်များ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာခြင်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ သူမ၏ ကနဦး စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ အပြီးတွင်၊ ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့လေသည်။

သူမသည် ဆံပင်အဖြူရောင် အဘိုးအို တစ်ဦးက တပည့်များ လက်ခံကာ သိုင်းပညာများ လက်ဆင့်ကမ်းပေးသည်ဟု ကူမော့က နောက်ပြောင် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသော ပုံပြင်ကို အခြေခံ၍ ချဲ့ကား တွေးတောခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ကူမော့တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ဆရာတစ်ဦး ရှိနေမည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်လေသည်။

သူမသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော "ဆရာ" နှင့် ပတ်သက်၍ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် လူအများရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာ၍ မရဘဲ တပည့်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးနေသည် ဟူသော ဝတ္ထုများထဲမှ ဇာတ်ကွက်မျိုးကဲ့သို့ ပုံပြင်များစွာကိုပင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ကူချူတုန်းက ကူမော့၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ဆရာသည် ကူမော့နှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်တစ်ကြိမ် လာတွေ့ခဲ့သည်ဟု ယူဆလိုက်လေသည်။

သာမန်ကုစားခြင်းဆေးလုံး ကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းကို ချက်ချင်း စုပ်ယူပြီး အစာချေဖျက်၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် သူမ၏ ဘေးတွင် ကူမော့ ရှိနေပြီး၊ ကူချူတုန်းကလည်း ကူမော့၏ မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံနေသဖြင့်၊ ဆေး၏ စွမ်းအင်များကို အလဟဿ မဖြစ်စေဘဲ အကောင်းဆုံး စုပ်ယူနိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။

မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး ၏ အာနိသင်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

ရက်အတော်ကြာအောင် ကူချူတုန်းသည် ချီ နှင့် သွေးများ အဆက်မပြတ် ဆူပွက်နေသည်ကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ သူမ၏ ခြေလက်များ၊ အရိုးများနှင့် သွေးကြောများမှာ စီးဆင်းနေသော အရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရလေသည်။

ကူမော့က ကူချူတုန်း၏ အတွင်းအား စီးဆင်းမှုကို လမ်းညွှန်ပေးရန် သူ၏ မင်ယွီ စစ်မှန်သောချီ ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ မင်ယွီ စစ်မှန်သောချီ သည် အလွန်အမင်း အေးစက်သော စစ်မှန်သောချီ ဖြစ်ပြီး၊ အအေးနှင့် အပူတို့၏ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုက ကူချူတုန်း၏ အတွင်းအားကို ယင်နှင့် ယန် မျှတသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့လေသည်။

သာမန်လူများ ၎င်းကို နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ကူမော့၏ မင်ယွီကျင့်စဉ် မှာ အကန့်အသတ်မဲ့ အသူရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေးကို သိမ်မွေ့လွယ်ကူစွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်စေခဲ့သည်။ နေ့ရက်ပေါင်းများစွာနှင့် ညပေါင်းများစွာ အိပ်ရေးပျက်ခံကာ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ကူချူတုန်းသည် မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး ၏ အာနိသင်များကို ထက်ဝက်မျှသော အားစိုက်ထုတ်မှုဖြင့် နှစ်ဆသော ရလဒ်များ ရရှိကာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုလျှင်... မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး သည် ကူချူတုန်းအား ဆဋ္ဌမအဆင့် ဖြစ်သော 'ရွှေကျောက်စိမ်း သွန်းလောင်းခြင်း နယ်ပယ်' သို့သာ ရောက်ရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကူမော့၏ မဆုတ်မနစ်သော အကူအညီဖြင့် သူမသည် သတ္တမအဆင့် ဖြစ်သော 'သွေးကျောက်စိမ်း သတ်ဖြတ်ခြင်း နယ်ပယ်' သို့ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။ သူမ၏ စစ်မှန်သောချီ မှာ ဒြပ်ရှိရာမှ ဒြပ်မဲ့သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး၊ ထို့နောက် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော အရောင်သို့ အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှေကိုပင် ခွဲနိုင်ပြီး ကျောက်တုံးကို ကြေမွစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သို့သော် မင်ယွီကျင့်စဉ် ၏ ဤအဆင့်အတွက် ဖြတ်လမ်း မရှိတော့ပေ။

မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို အဆင့် ကိုးဆင့် ခွဲခြားထားသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် ပထမ အဆင့် ခုနစ်ဆင့်မှာ နယ်ပယ်တစ်ခုတည်း ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းအားများကို စုဆောင်းခြင်း၊ စစ်မှန်သောချီ ကို အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် ဒြပ်ရှိရာမှ ဒြပ်မဲ့သို့ ကူးပြောင်းခြင်းတို့ ဖြစ်လေသည်။

နောက်ဆုံး အဆင့်နှစ်ဆင့်မှာ အဋ္ဌမအဆင့်သည် အတ္တကင်းမဲ့ပြီး လောကီနှင့် ကင်းကွာသော နယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး၊ နဝမအဆင့်မှာ အကန့်အသတ်မဲ့ အသူရာဖြစ်ပြီး ကြွက်သားအရွတ် ပြောင်းလဲခြင်းသုခဘုံ နှင့် အေးချမ်းသော အိပ်မက် နယ်ပယ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

နောက်ဆုံး နယ်ပယ် နှစ်ခုမှာ အတွင်းအား အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာသဘောတရား နှင့် ဘဝ နယ်ပယ် ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနယ်ပယ် နှစ်ခုတွင် အတွင်းအားမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ၊ အဓိက အာရုံစိုက်ရမည့်အရာမှာ ဉာဏ်အလင်းရရှိခြင်း၊ သိုင်းပညာကို နားလည်ခြင်းနှင့် လောကကြီး၏ တည်ရှိမှုကို နားလည်ခြင်းတို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးသော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ အတွင်းအား ကျင့်ကြံရန် ဖြတ်လမ်းများ သုံးနိုင်သော်လည်း၊ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်စေရန်အတွက် ဖြတ်လမ်း မရှိတော့ချေ။ ကူမော့ လို လူမျိုးကလွဲရင်ပေါ့လေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း... ကူမော့၊ ကူချူတုန်းနှင့် ယန်ချင်းတုန်းတို့သည် တောင်များ နက်ရှိုင်းရာရှိ ဂူတစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။

ကူချူတုန်းအား ဆေး၏ အာနိသင်များကို ချေဖျက်ရန် ကူညီပေးနေစဉ်မှာပင်၊ ကူမော့သည် ယန်ချင်းတုန်း၏ ဒဏ်ရာများကိုလည်း ကုသပေးနေခဲ့သည်။

ကူမော့၏ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ အလွန် မြင့်မားပြီး၊ ၎င်းအပေါ် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှာ တာအိုလမ်းစဉ် နှင့် နီးပါး တူညီသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အချိန်ကိုက် တွက်ချက်မှုမှာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းလှသည်။ ကူချူတုန်း မဟာကုစားခြင်းဆေးလုံး ကို အစာချေဖျက်ရန် ယူရသော အချိန်မှာ ယန်ချင်းတုန်း၏ ဒဏ်ရာများ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာရန် ယူရသော အချိန်နှင့် နီးပါး တူညီနေလေသည်။

ကူချူတုန်းသည် မင်ယွီကျင့်စဉ် ၏ သတ္တမအဆင့် ဖြစ်သော 'သွေးကျောက်စိမ်း သတ်ဖြတ်ခြင်း' သို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သော ညတွင်ပင်၊ ယန်ချင်းတုန်း၏ အတွင်းဒဏ်ရာများမှာလည်း ထိုညမှာပင် ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီး သွေးဆာနေသော စွမ်းအင်များ အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့လေသည်။

မိုးလင်းချိန်တွင် သူတို့ သုံးယောက်သည် ထိုက်အန်းခရိုင် သို့ ဦးတည်၍ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

အခန်း (၉၆) ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ်ရှိ မုန်တိုင်း

ထိုညတွင် တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းမှာ တစ္ဆေများနှင့် ဝံပုလွေများ အူနေသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး၊ လေးလံသော နှင်းပွင့်များကို သယ်ဆောင်လာကာ ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်သို့ ရောက်သောအခါ လောကကြီးမှာ ညတွင်းချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

မြို့၏ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများတွင် နှင်းများ ထူထပ်စွာ ကျနေပြီး တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ ဖြူဖွေးကာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်နေကာ၊ ကျောက်စိမ်းဖဲကြိုးလေး တစ်ခု ဖြန့်ကျက်ထားသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် နတ်သမီးလေး တစ်ပါး ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အဖြူရောင် ပိုးသားစလေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေလေသည်။

အဝေးမှ အိမ်များမှာလည်း နှင်းလွှာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အမိုးကြွေပြားများပေါ်ရှိ နှင်းပုံများမှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် တောင်ကုန်းငယ်လေးများနှင့် တူနေကာ နံနက်ခင်း အလင်းရောင်အောက်တွင် မှိန်ပျပျ လင်းလက်နေလေသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် မီးခိုးငွေ့လေးများက တုံ့ဆိုင်းစွာ တက်လာပြီး ထိုငွေရောင် ဖြူဖွေးနေသော လောကကြီးကို အသက်ဝင်မှု အနည်းငယ် ပေါင်းထည့်ပေးနေလေသည်။

နှင်းများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ နှင်းကျနေသဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ချန်းတန်မြို့လေးမှာ သတင်းတစ်ခုကြောင့် ရုတ်တရက် စည်ကားလှုပ်ရှားလာခဲ့လေသည်။

ကူမော့၊ ကူချူတုန်းနှင့် ယန်ချင်းတုန်းတို့သည် ထိုက်အန်းခရိုင် တွင် ပေါ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းက ထိုက်အန်းခရိုင် ရှိ သိုင်းပညာရှင် အများအပြား စုဝေးရောက်ရှိနေသော ချန်းတန်မြို့လေးတွင် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ချန်းတန်မြို့လေး သည် သိုင်းပြိုင်ပွဲ ကျင်းပမည့် နေရာဖြစ်သော နန်ထင်စံအိမ် နှင့် အနီးဆုံး ဈေးမြို့လေး တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲ မစတင်သေးသဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသော ဂိုဏ်းကြီးများ အားလုံးမှာ လက်ရှိတွင် ချန်းတန်မြို့လေး တစ်ဝိုက်၌ စုဝေးနေကြပြီး ယာယီ တပ်စွဲထားကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်းတန်မြို့လေး အတွင်း၌ လျှို့ဝှက် လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း မည်သည့်ဂိုဏ်းကမှ ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်ခဲ့ကြပေ။ မြို့၏ မြောက်ဘက်ရှိ တည်းခိုခန်းကြီး တစ်ခုတွင် တပ်စွဲထားသော ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း က တုံ့ပြန်လိုက်မှသာ အခြား ဂိုဏ်းများကလည်း တဖြည်းဖြည်း လိုက်ပါ လှုပ်ရှားလာကြလေသည်။

ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း က လူတစ်ရာကျော် ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူတို့၏ တပည့်ကြီး ဖြစ်ကာ နာမည်ကျော် မဟာဗျူဟာမှူး ဖြစ်သော ရှန်ပုယွီ က ဦးဆောင်လာလေသည်။

ရှန်ပုယွီ နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူမှာ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း ၏ ဒုတိယ မျိုးဆက် တပည့်များထဲတွင် ဦးဆောင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သော တိမ်ဖြူဓား ရှန်ပိုင် ပင်ဖြစ်သည်။

ရှန်ပုယွီ သည် အသက် ငါးဆယ်ကျော် အရွယ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ချီထျန်းရှူး ၏ တပည့်အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အဖြစ် တရားဝင် တာဝန်မယူသေးသော်လည်း၊ ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စရပ်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်ကာ ခန့်ညားသော အငွေ့အသက် တစ်ခု သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းကာ ထင်းရှူးပင် တစ်ပင်အလား မတ်မတ် ရပ်တည်နေသည်။ အချိန်ကာလက သူ့အပေါ် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများက သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မလျှော့ကျစေဘဲ၊ ရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခုကိုပင် ပေါင်းထည့်ပေးထားလေသည်။

"ညီငယ် ရှန်... မင်းက ကူမော့ နဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်"

ရှန်ပိုင် နှင့် ရှန်ပုယွီ တို့ ယှဉ်လျက် မြင်းစီးလာစဉ် ရှန်ပုယွီ က ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

ရှန်ပိုင်က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒီနှစ် အစပိုင်းတုန်းက ကျွန်တော့်ဆရာ ရဲ့ အမိန့်နဲ့ လင်းကျန်းနယ်၊ ကျူးရှန်းခရိုင် က ထန်မိသားစု ဆီကနေ လက်နက်တွေ သွားယူခဲ့ရတယ်လေ။ အဲ့ဒီမှာ ကူမော့ နဲ့ တွေ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ခံခဲ့ရလို့ သူ့နဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ သူက နက်နဲတဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်တွေ ရှိပြီး ရိုးသား ပွင့်လင်းတဲ့ စရိုက်ရှိတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို အရမ်း သဘောကျပါတယ်။

"လအတော်ကြာအောင် ကျွန်တော်တို့ စာတွေ အပြန်အလှန် ပို့ခဲ့ကြပြီး၊ ကျွန်တော့်ဆရာ ရဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခုကိုတောင် သူ့ကို ပေးခဲ့သေးတယ်"

ရှန်ပုယွီက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ညီငယ် ရှန်... ငါ မင်းကို အပြစ်တင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါလည်း တစ်ချိန်တုန်းက ငယ်ရွယ်ခဲ့ဖူးပြီး၊ သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့တုန်းက မင်းလိုပဲ တက်ကြွခဲ့တာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးချင်တာက သိုင်းလောက ဆိုတာ အန္တရာယ်များပြီး လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို သိဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ သူငယ်ချင်း ဖွဲ့တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ အကောင်းနဲ့ အဆိုးကို ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ အမြဲ သတိရရမယ်။ အမှန်က အမှန်ပဲ၊ အမှားက အမှားပဲ။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခံစားချက်တွေကြောင့် အများအကျိုးကို ဘယ်တော့မှ လျစ်လျူမရှုမိစေနဲ့။"

ရှန်ပိုင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာ အစ်ကို ရှန်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘယ်ဟာက အရေးကြီးလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် ခွဲခြားသိပါတယ်။ လမင်းကိုးကွယ်ဂိုဏ်း က ယုတ်မာတဲ့ အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ သေသင့်ပါတယ်။"

ရှန်ပုယွီက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မပြောတော့ပေ။

သူတို့ ခရီးအနည်းငယ် သွားပြီးသည်နှင့် မြို့ပြင်အထွက်တွင် လူနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရ၏။ တစ်ယောက်ချင်းစီက ဓားရှည်တစ်လက်စီ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ခန့်ညားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ဤအဖွဲ့မှာ ယွင်ကျိုးနယ် ၏ ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ကျင်းလန်ခရိုင် မှ ချူရှန်ဓားဂိုဏ်း ပင်ဖြစ်သည်။

ချူရှန်ဓားဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ဓားသခင် လီချိုးယွီ ၏ တပည့်အကြီးဆုံး၊ ချူရှန်ဓားဂိုဏ်း ၏ တပည့်ကြီး၊ သိုင်းလောကတွင် တောင်ပိုင်းတောင်တန်း ဓားသမား ဟု လူသိများသော ကျန်ဝမ်ကျောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ယွင်ကျိုးနယ် တွင် သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ရှန်ပုယွီ ထက် မညံ့ပေ။ သို့သော် ချူရှန်ဓားဂိုဏ်း သည် နိုင်ငံတော်အတွင်း ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုး မရှိသဖြင့်၊ ယွင်ကျိုးနယ် ပြင်ပတွင် သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ ရှန်ပုယွီ ထက် သဘာဝကျကျပင် နည်းပါးလေသည်။

တွေ့ဆုံပြီးသည်နှင့် ရှန်ပုယွီ နှင့် ကျန်ဝမ်ကျောက် တို့သည် ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

သို့သော် ကျန်ဝမ်ကျောက် သည် အလွန် စင်ကြယ်သော ဓားသမား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ချူရှန်ဓားဂိုဏ်း တွင် လူတစ်ဦး ပိုမို နာမည်ကြီးလေ၊ သူတို့ ပိုမို စင်ကြယ်လေ ဖြစ်သည် - ဓားကို ရူးသွပ်သူ ဖြစ်ပြီး၊ လောကီရေးရာများကို သိပ်နားမလည်ကြဘဲ အမြဲတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုတတ်ကြလေသည်။

ရှန်ပုယွီ ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်ဝမ်ကျောက် က ပြောလိုက်၏။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော် သတင်းရရချင်း ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေက ကျွန်တော့်ကို ပြောတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း က ယွင်ကျိုးနယ် ရဲ့ တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တဲ့။ ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားတို့ထက် အရင် ကြေညာချက် မထုတ်နိုင်သလို၊ ခင်ဗျားတို့ထက်လည်း အရင် ရောက်လို့ မရဘူးတဲ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အချိန်ဆွဲရတာကို မကြိုက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အစ်ကို ရှန်... ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန် သွားပေးပါ။"

ရှန်ပုယွီက အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

တချို့ စည်းကမ်းတွေက နှုတ်နဲ့ မပြောပေမယ့် သိထားရတဲ့ စည်းကမ်းတွေလေ။

ယွင်ကျိုးနယ် တွင် ငြင်းဆိုဖွယ်ရာ မရှိသော နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်းအဖြစ်၊ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း သည် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဟူသော ခေါင်းစဉ် မရှိသော်လည်း အာဏာကိုမူ ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ယေဘုယျအားဖြင့် ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း ၏ စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များသည် သိုင်းလောကရှိ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များအတွက် လေပြကိရိယာ တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်လေသည်။ အကယ်၍ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း က စကားမပြောပါက မည်သူကမျှ အရင် စကားမပြောရဲပေ။ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း ရှိနေသည့် နေရာတိုင်းတွင် မည်သူကမျှ ရှေ့သို့ မတက်ရဲပေ။ သူတို့ စောင့်ရမည် ဆိုလျှင်တောင် အနောက်မှသာ စောင့်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတိုင်းက ဤအချက်ကို တိတ်တဆိတ် နားလည်ထားကြလေသည်။

သို့သော် ချူရှန်ဓားရေးကွင်း မှ ဓားသမားများသာ ၎င်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်ပုယွီ သည် ဤလူများ၏ စရိုက်ကို သိထားသဖြင့် စိတ်ထဲ မထားခဲ့ပေ။ သူက ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုကျန်... မြစ်သုံးစင်းဂိုဏ်း၊

"ငါးပျံဂိုဏ်း၊ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ နဲ့ ဝူမိသားစု တို့ အားလုံးလည်း သွားကြမှာလေ... ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ စောင့်ပြီး အတူတူ မသွားကြတာလဲ"

ကျန်ဝမ်ကျောက်က မေးလိုက်သည်။

"သူတို့လည်း လာပြီး ပူးပေါင်းကြဦးမှာလား။ ဝူမိသားစု ကို ဘယ်သူက ဦးဆောင်လာတာလဲ။"

ရှန်ပုယွီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဝူမိသားစု ကို ဦးဆောင်လာတာက ဝူထျန်းဖန် ဖြစ်ရမယ်၊ ငါးပျံဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ချန်စီ၊ မြစ်သုံးစင်းဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ရှောင်ကျင်းဟုန်၊ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က နန်ထင်စံအိမ် ရဲ့ သခင် ယင်ထျန်းရဲ့ ပဲ၊ ပြီးတော့ တာချီဂိုဏ်း က ထျဲ့ရှီကျီး၊ နျူချောင်ဂိုဏ်း က ရှန်ကွမ်ယွင် နဲ့ တခြားသူတွေလည်း ပါသေးတယ်"

ကျန်ဝမ်ကျောက်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ သူတို့ ဘယ်သွားကြမှာလဲ"

ရှန်ပုယွီ အံ့အားသင့်သွားပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုကျန်... သူတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ ဆိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူးလား"

"အင်း"

ကျန်ဝမ်ကျောက်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က အမိန့်ကို လိုက်နာရုံပါပဲ... အကြီးအကဲ က ကျွန်တော်နဲ့ စကားသိပ်မပြောချင်ဘူးလေ၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားနောက်က လိုက်သွားဖို့ပဲ ပြောလိုက်တာ"

ရှန်ပုယွီက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် ကို သွားမှာပါ... သတင်းတွေအရ ကူမော့ နဲ့ ယန်ချင်းတုန်း က ထိုက်အန်းခရိုင် ရဲ့ နယ်စပ်မှာ ပေါ်လာတယ်တဲ့... မမျှော်လင့်ထားတာ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင်၊ သူတို့က မမှောင်ခင် ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် ကို ရောက်ရမှာပဲ"

ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် တွင် ညအချိန် ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

နှင်းတွေ အပြင်းအထန် ကျဆင်းနေပြီး နှင်းကျနေတာ တစ်ရက်နဲ့ တစ်ညတောင် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် နှင်းထုကြီးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ငန်းမွေးကဲ့သို့ နှင်းပွင့်များက ဆက်လက် ကျဆင်းနေကာ နတ်သမီးလေးများက ကျောက်စိမ်းပန်းများကို ကြဲချနေသကဲ့သို့ လူ့ပြည်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်ဝဲကျဆင်းနေလေသည်။

ရာသီဥတု ဆိုးရွားနေသော်လည်း ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် မှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မီးရောင်များ လင်းထိန်ကာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ ဤကူးတို့ဆိပ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခရိုင်အချို့အတွက် ဆုံမှတ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြစ်ကြီးတစ်စင်း ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားသဖြင့် ရေကြောင်းခရီးသွားလာရေးကို အဆင်ပြေစေသည်။ မြောက်နှင့်တောင်မှ ခရီးသွားများနှင့် ကုန်သည် အများအပြား ဖြတ်သန်းသွားလာလေ့ရှိပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် စည်ကားသော ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး မြို့လေး တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

အထူးသဖြင့် မနေ့ညကနဲ့ ဒီနေ့ ရုတ်တရက် နှင်းတွေ အပြင်းအထန် ကျဆင်းမှုကြောင့် လူအများအပြား ခရီးဆက်မရဘဲ ပိတ်မိနေကြရာ ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် တွင် လူတွေ ပိုတောင် ကြိတ်ကြိတ်တိုး ဖြစ်နေပြီး တည်းခိုခန်းများမှာ လူများ ပြည့်လျှံနေလုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။

ကူးတို့ဆိပ် အစွန်ရှိ တည်းခိုခန်း တစ်ခုတွင် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို ရွှေ့ကာ ခန်းမထဲတွင် မီးပုံကြီးတစ်ခုကို ဖိုထားပြီး မီးဖို ဆယ်ခုခန့်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားလေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် မြောက်လေက ဟိန်းဟောက်နေပြီး နှင်းများကို သယ်ဆောင်လာသော လေအေးများက တံခါးအက်ကြောင်းများကြားမှ တိုးဝင်လာကာ မီးတောက်များကို တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရမ်းသွားစေလေသည်။

ဧည့်သည် အများအပြားက ခန်းမထဲတွင် စကားပြောရင်း ဝိုင်သောက်နေကြကာ စည်ကားသော လေထုကို ဖန်တီးထားကြလေသည်။

မှောင်စပြုလာချိန်တွင်... တံခါးဝသို့ ဧည့်သည် အနည်းငယ် ထပ်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့သည် အမျိုးသား တစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦး ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက ဝတ်ရုံထူထူများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ ခေါင်းပေါ်တွင် အဝတ်ဦးထုပ်များ ဆောင်းထားပြီး မျက်နှာများကို အဝတ်ကြမ်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမျိုးမှာ ဤအေးခဲသော ရာသီတွင် အတော်လေး အဖြစ်များလှသည်။

အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။

"ပိုင်ရှင်ကြီး... အခန်းနှစ်ခန်း ပြင်ဆင်ပေးပါ"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... ကျွန်တော် တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုခန်းက ပြည့်နေပါပြီ... မနေ့ညက ရုတ်တရက် နှင်းတွေ အပြင်းအထန် ကျလာတော့ ကုန်သည်တွေ ဒီမှာ ပိတ်မိကုန်ကြပြီး တည်းခိုခန်းတွေ အားလုံး ပြည့်သွားတာပါ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်က...

"အခန်းမရတဲ့ ဧည့်သည်တွေ နွေးနွေးထွေးထွေး နေလို့ရအောင် ဧည့်ခန်းထဲမှာ မီးဖိုပေးထားရတာပါ"

နောက်ဆုံးတွင် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ "တခြား တည်းခိုခန်းတွေလည်း ဒီအခြေအနေမျိုးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ သွားရှာကြည့်လို့ ရပါတယ်... လွတ်တဲ့ အခန်းတွေ ရှိချင် ရှိနေနိုင်ပါတယ်"

အမျိုးသမီးက အမျိုးသားဘက်သို့ လှည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။ "အစ်ကို"

အမျိုးသားက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"စားစရာ တစ်ခုခု ရှိလား"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က အလောတကြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ရှိပါတယ်၊ ရှိပါတယ်၊ အားလုံး နွေးနေပါတယ်"

အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ချက်ပြီးသား အစားအစာ နည်းနည်းနဲ့ ဝိုင်ပူပူ တစ်အိုး ယူခဲ့ပါ... အကောင်းဆုံး ဝိုင်ပဲ ဖြစ်ပါစေ"

"နားလည်ပါပြီ၊ နားလည်ပါပြီ... လူကြီးမင်းတို့ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က အစားအစာနှင့် ဝိုင် ပြင်ဆင်ရန် စားပွဲထိုးကို ချက်ချင်း ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး၊ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးတို့က ဧည့်ခန်းထောင့်ရှိ မီးဖိုတစ်ခုဘေးတွင် နေရာယူကာ ထိုင်လိုက်ကြလေသည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ ကူမော့၊ ကူချူတုန်း မောင်နှမ နှစ်ဦးနှင့် ယန်ချင်းတုန်း တို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် သည် ထိုက်အန်းခရိုင် သို့ သွားရန် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မှောင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး နှင်းများကလည်း အပြင်းအထန် ကျဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့ သုံးဦးက အနားယူရန် တည်းခိုခန်းတစ်ခု ရှာဖွေဖို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ကောင်းကောင်း မအိပ်ရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် မနေ့ညက ပိုဆိုးလေသည်။ နှင်းများ အပြင်းအထန် ကျဆင်းမှုကြောင့် သူတို့ တစ်ညလုံး ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး တစ်နေ့လုံး လေနှင့် နှင်းဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရသော်လည်း တည်းခိုရန် နေရာ မရှာတွေ့ခဲ့ပေ။ ရေနွေး တစ်ငုံပင် မသောက်ခဲ့ရချေ။

သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် ဒီည အနားယူရန် အခန်းတစ်ခန်း ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်တော့ပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဧည့်ခန်းထဲမှာ အနားယူရတာက တစ်ညလုံး လေနဲ့ နှင်းဒဏ်ကို ခံရတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းပါသေးတယ်။

ဧည့်ခန်းမှာ အခုအချိန်တွင် အတော်လေး လူများပြည့်ကျပ်နေပြီး ဆူညံနေလေသည်။

ခဏအကြာတွင် စားပွဲထိုးက ဝိုင်နှင့် ဟင်းပွဲများကို စားပွဲငယ်လေး တစ်လုံးနှင့်အတူ ယူလာပေးပြီး အသိအမှတ်ပြုခံချင်သော အမူအရာဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။

"တည်းခိုခန်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် စားပွဲတွေ အများကြီး မလိုတော့ သိပ်မပြင်ဆင်ထားရပါဘူး... ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နားလည်ပေးပါနော်"

ကူချူတုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"ရပါတယ်... မင်း အလုပ် သွားလုပ်တော့လေ"

စားပွဲထိုးလေးက အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားလေသည်။

ကူမော့နှင့် အခြား နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ မျက်နှာများကို ဖုံးကွယ်ထားသော အဝတ်ကြမ်းများကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေပြီး မှိန်ပျပျ ညအလင်းရောင်အောက်တွင် သူတို့ကို သတိထားမိမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

ကူချူတုန်းက တူများကို သုတ်ပြီး ကူမော့ကို ကမ်းပေးလိုက်ကာ၊ ဝိုင်အိုးကို နွေးသွားစေရန် မီးဖိုထဲ ထည့်လိုက်လေသည်။ သူတို့ သုံးဦး စတင် စားသောက်ကြ၏။ ဟင်းလျာများမှာ အလွန် သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် အလွန် မြိန်ယှက်စွာ စားသောက်နေကြသည်။ သူတို့ ပူပူနွေးနွေး အစားအစာ မစားရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ဤအေးခဲနေသော ရာသီဥတုတွင် ပူပူနွေးနွေး အစားအစာ တစ်နပ်သည် အရသာရှိသော အစားအစာ တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ဝိုင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ... ၎င်းမှာ ကူမော့ တစ်ယောက်တည်း အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ယန်ချင်းတုန်း က ဝိုင်မသောက်တတ်သလို၊ ကူချူတုန်း မှာလည်း ပျော်စရာ ကောင်းမည်ဟု ထင်၍ ပါဝင်ဆင်နွှဲချင်သောအခါ သောက်လေ့ရှိသည့် တစ်ငုံ၊ နှစ်ငုံမှလွဲ၍ ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိုင်ကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမမှာလိုက်သော ဝိုင်မှာ ကူမော့ တစ်ယောက်တည်း အတွက်သာ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ သုံးဦး စားသောက်နေစဉ်... အပြင်မှ ဧည့်သည်များ ပိုပို၍ ရောက်လာကြပြီး လူအုပ်ကြီးမှာ ပိုပို၍ ကြီးမားလာကာ၊ အစကတည်းက ကျဉ်းကျပ်နေသော ဧည့်ခန်းမှာ ပို၍ပင် ကျဉ်းကျပ်သွားလေတော့သည်။

စားပွဲထိုးမှာ ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန် အရှေ့အနောက် အဆက်မပြတ် ပြေးလွှားနေရ၏။ သူ ကောင်တာဆီသို့ အနိုင်နိုင် ပြန်ရောက်သည်နှင့် လူများ ရောက်လာကြပြီး၊ အမြဲတမ်း သုံးယောက် သို့မဟုတ် ငါးယောက် အုပ်စုလိုက် ဖြစ်နေကြသည်။

စားပွဲထိုးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ... ဘာလို့ အခုမှ လူတွေ အများကြီး အတူတူ စုပြုံရောက်လာကြတာလဲ"

သို့သော် သူ မသိလိုက်သည်မှာ... လူတွေ ပိုပို၍ ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ တည်းခိုခန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုပိုပြီး တိတ်ဆိတ်လာကာ၊ အသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုပိုပြီး တိုးလာပြီး လေထုမှာ ပိုပိုပြီး တင်းကျပ်လာလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တည်းခိုခန်း ဧည့်ခန်းလေးထဲ၌ လူ လေးဆယ်၊ ငါးဆယ်ခန့် ပြည့်ကျပ်နေသော်လည်း တစ်ယောက်မှ စကားမပြောကြတော့ချေ။